ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບສອງ

ຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຟາຕິມາເປັນຜົນງານແຫ່ງການຕຽມການຂອງຊາຕານ ໃນການຕຽມສາສນະຈັກຄາທອລິກໃຫ້ຍອມມອບອົງກອນຂອງຕົນແດ່ມັນ ເມື່ອມັນປອມຕົນເປັນພຣະຄຣິດ ເພາະມັນເປັນ “ຜົນງານເອກແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງຊາຕານ—ເປັນອະນຸສາວະລີແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງມັນທີ່ຈະນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງ ເພື່ອປົກຄອງໂລກຕາມຄວາມປະສົງຂອງຕົນ.” ບັນດາຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳພະຍານຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ ທີ່ຊີ້ບອກບົດບາດຂອງຟາຕິມາໃນການຊີ້ນຳຄາທອລິກັນ ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະເຊື່ອໃນຄວາມສາມາດຂອງຊາຕານໃນການກະທຳການອັດສະຈັນ ກຳລັງຈັດວາງຕົນເອງໄວ້ເພື່ອຖືກຫຼອກລວງ. ຄຳພະຍາກອນຂອງຟາຕິມາໄດ້ກ່າວເຖິງການຕໍ່ສູ້ພາຍໃນຄາທອລິກັນ ແລະສົງຄາມຂອງຄາທອລິກັນຕໍ່ຕ້ານອະເທວະນິຍົມ.

ສົງຄາມຂອງຄາທອລິກກັບລັດທິບໍ່ເຊື່ອພຣະເຈົ້າແມ່ນຫົວຂໍ້ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບໃນດານີເອນ ບົດ 11. ພາບປະກອບຂອງການຕໍ່ສູ້ນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1798, ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຮົບທີ່ນາໂປເລອອງ, ກະສັດແຫ່ງພາກໃຕ້, ໄດ້ຈັບສັນຕະປາປາເປັນເຊະເລີຍໃນປີ 1798, ແລະຄຳພະຍານພາຍໃນຂໍ້ນັ້ນກໍສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອກວາດລ້າງກະສັດແຫ່ງພາກໃຕ້ໃນປີ 1989. ພາຍໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ (1798 ຫາ 1989), ຄູ່ປໍລະປັກທັງສອງໃນປີ 1917 ແລະ 1918 ຕ່າງກໍຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍສັນຍະລັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ອັນເຊື່ອມໂຍງຄຳພະຍານຂອງທັງສອງເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ໃນຂະນະທີ່ຍັງຮັກສາແກ່ນເນື້ອຫາໂດຍລວມຂອງຂໍ້ນັ້ນໄວ້. ຄຳພະຍາກອນແຫ່ງຟາຕິມາໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສແມ່ນຄຳພະຍາກອນຂອງຊາຕານ, ແຕ່ມັນກໍເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງໃນພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຈະຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ໃນສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າແຫ່ງ Daniel ບົດທີ 11 ອຳນາດຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດນັ້ນໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າມາ. ຂໍ້ນັ້ນໄດ້ສຳເລັດໃນປີ 200 BC ເມື່ອ “ຊາວໂຣມັນໄດ້ເຂົ້າແຊກແຊງເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ກະສັດໜຸ່ມແຫ່ງອີຢິບ,” ແລະ “ໄດ້ກຳນົດວ່າລາວຄວນຖືກປົກປ້ອງຈາກຄວາມພິນາດທີ່ Antiochus ແລະ Philip ໄດ້ວາງແຜນໄວ້.” ຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ ແລະ ປະຫວັດສາດໃນປີ 200 BC ບົ່ງຊີ້ວ່າ ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດພຽງເລັກນ້ອຍ ໂດຍອ້າງພື້ນຖານຂອງການປົກປ້ອງຜູ້ສືບແທນ Putin ທີ່ອ່ອນແອລົງ ໃນເວລາທີ່ສະຫະລັດ ແລະ ສະຫະປະຊາຊາດ (Seleucus ແລະ Philip ແຫ່ງ Macedon) ໄດ້ຕັດສິນໃຈທີ່ຈະຍຶດເອົາດິນແດນຂອງຣັດເຊຍ ແລະ ແບ່ງປັນກັນເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຮ່ວມຂອງພວກເຂົາ ໂຣມັນຄາທອລິກຝ່າຍສັນຕະປາປາ (ໂສເພນີແຫ່ງ Tyre) ຈະເລີ່ມບັນເລງດົນຕີຂອງນາງ ໃນຂະນະທີ່ນາງເລີ່ມອອກໄປເພື່ອກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງໂລກ.

ປີ 533, ແລະພຣະບັນຍັດຂອງ Justinian ຈະຖືກກ່າວຊ້ຳອີກຕາມທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ຢ່າງພະຍາກອນໃນ Revelation ບົດ 13 ຂໍ້ 2, ຊຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ພະຍານາກ (Rome ນອກສາສະໜາ), ຈະມອບສາມສິ່ງໃຫ້ແກ່ລະບົບສັນຕະປາປາ.

ມັງກອນແຫ່ງໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ມອບ “ບັນລັງ” ຂອງຕົນ (ນະຄອນໂຣມ) ໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາໃນປີ 330, ເມື່ອຄອນສະແຕນຕິນໄດ້ຍ້າຍນະຄອນຫຼວງຂອງຕົນໄປຍັງຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ. Clovis ໄດ້ມອບ “ອຳນາດທາງທະຫານ” ຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ປີ 496, ແລະໃນປີ 533 Justinian ໄດ້ມອບ “ອຳນາດພົນລະເຮືອນ” ໃຫ້ແກ່ອຳນາດສັນຕະປາປາ. ຫ້າປີຕໍ່ມາ ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ຍົກອຳນາດສັນຕະປາປາຂຶ້ນສູ່ບັນລັງ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ, ສາມສິບເອັດ ແລະ ສີ່ສິບເອັດ ຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ເມື່ອສະຫະລັດອາເມລິກາຊະນະສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ, ອຳນາດສັນຕະປາປາຈະໄດ້ປາບອຳນາດຄອມມູນິດຂອງຣັດເຊຍ ຊຶ່ງເປັນຫົວຂໍ້ຂອງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງ Fatima. ບັນດາສົງຄາມຕົວແທນມີລາຍເຊັນແຫ່ງຄວາມຈິງ, ເພາະວ່າການຮົບທັງສາມຄັ້ງສຳເລັດລົງໂດຍກອງທັບຕົວແທນຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ.

ກອງທັບຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາທີ່ເປັນອັນດັບຕົ້ນ ແລະ ອັນສຸດທ້າຍ ແມ່ນ ສະຫະລັດອາເມຣິກາ (ໂປຣເຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ). ກອງທັບຕົວແທນອັນກາງ ແມ່ນ ພວກນາຊີໃນຢູເຄຣນ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ ກໍເປັນກອງທັບຕົວແທນຂອງຄາທອລິກຕໍ່ຕ້ານຣັດເຊຍຄອມມູນິດເຊັ່ນກັນ. ມີສົງຄາມໂລກສາມຄັ້ງ, ແລະ ມີສົງຄາມຕົວແທນສາມຄັ້ງ. ສົງຄາມຄັ້ງທີສອງ ທັງໃນບັນດາສົງຄາມໂລກ ແລະ ສົງຄາມຕົວແທນ ແມ່ນ ລັດທິນາຊີ. ສົງຄາມປັດຈຸບັນໃນຢູເຄຣນ ແມ່ນ ສົງຄາມແຫ່ງເສັ້ນແດນ ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂໍ້ພຣະຄຳພີຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ສຳເລັດເປັນຄັ້ງທຳອິດ ໃນຍຸດທະການຣາເຟຍ. ບັດນີ້ ສົງຄາມໃນຢູເຄຣນ ກຳລັງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ ໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການໂຈມຕີຄັ້ງທີສອງ ໃນສາມຄັ້ງຂອງອິສລາມ ຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ເຖິງແມ່ນວ່າອິສລາມບໍ່ໄດ້ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງໃນສົງຄາມນັ້ນໂດຍສະເພາະກໍຕາມ.

ການໂຈມຕີຄັ້ງທຳອິດແມ່ນຕໍ່ຕ້ານແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດທາງວິນຍານ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນບັນດາການໂຈມຕີສາມຄັ້ງນັ້ນແມ່ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະເປັນການໂຈມຕີຕໍ່ຕ້ານແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດທາງວິນຍານອີກຄັ້ງ. ການໂຈມຕີຄັ້ງທີສອງໃນບັນດາສາມຄັ້ງຂອງອິສລາມໃນຄວາມວິບັດຄັ້ງທີສາມ ແມ່ນຕໍ່ຕ້ານແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດແບບຕົວຈິງໃນສະໄໝໂບຮານ ໃນວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023. ສົງຄາມນັ້ນກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນເຂດພື້ນທີ່ດຽວກັນຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ພະໂຕເລມີໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນຍຸດທະການຣາເຟຍ. ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍ ຈະມີສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ.

ສົງຄາມທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດເມື່ອຜົນຂອງນິມິດທຸກປະການໄດ້ສຳເລັດບັນລຸ, ແລະເອເຊກຽນແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນທຶກຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນໄວ້. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ການມາຮອດຂອງວິບັດທີສາມຂອງອິດສະລາມ, ສົງຄາມຄັ້ງທີສອງ ແລະຄັ້ງທີສາມຂອງສົງຄາມຕົວແທນ, ການເກີດຊ້ຳຂຶ້ນອີກຂອງສົງຄາມກາງເມືອງອາເມຣິກາ, ແລະການເກີດຊ້ຳຂຶ້ນອີກຂອງສົງຄາມປະຕິວັດອາເມຣິກາ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້. ສົງຄາມເຫຼົ່ານີ້ສຳເລັດລົງໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ແລະໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍົກກອງທັບຂອງພຣະອົງຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ເມື່ອສົງຄາມໂລກຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຄືຄັ້ງທີສາມ ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ, ແລະເມື່ອອິດສະລາມໃນວິບັດທີສາມເພີ່ມທະວີການຍົວະໃຫ້ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍໂກດຮ້າຍຂຶ້ນ.

ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າສອງພວກຖືກຈຳແນກອອກໂດຍຄວາມສາມາດຂອງເຂົາໃນການເຫັນແລະການໄດ້ຍິນ.

ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວວ່າ “ພວກທ່ານຈະໄດ້ຍິນເຖິງສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເຖິງສົງຄາມ.” ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣິດ.

“ສຽງ” ທີ່ລາວໄດ້ຍິນນັ້ນ “ດັ່ງສຽງແກ” ແລະ ແກເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງສົງຄາມ, ແລະ ລາວໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນຢູ່ທາງຫຼັງຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຫັນໄປເພື່ອເບິ່ງສຽງນັ້ນ.

ນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງໂຢຮັນໄດ້ເຫັນເມື່ອທ່ານຫັນໄປເພື່ອເບິ່ງສຽງນັ້ນ ເປັນນິມິດດຽວກັນກັບທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນໃນບົດທີສິບ, ເປັນນິມິດດຽວກັນກັບທີ່ອິຊາຢາໄດ້ເຫັນໃນບົດທີຫົກ, ແລະເປັນນິມິດດຽວກັນກັບທີ່ໂປໂລໄດ້ເຫັນ ເມື່ອທ່ານໄດ້ເຫັນປະຫວັດຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ.

ເມື່ອກາບຣີເອນໄດ້ຕີຄວາມນິມິດໃຫ້ແກ່ດານີເອນ, ທ່ານໄດ້ນຳສະເໜີເຫດການພະຍາກອນໃນບົດທີສິບເອັດ. ເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຄຳພັນລະນາເຖິງສົງຄາມ, ແລະໃນການສະແດງຂອງສົງຄາມເຫຼົ່ານັ້ນ ນິມິດທີ່ເປັນເຫດກ່ອນຊຶ່ງເປັນ “mareh” ໃນເພດຍິງ, ທີ່ຖືກສະແດງອອກເປັນ “marah,” ໄດ້ເຮັດໃຫ້ດານີເອນຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ. ເມື່ອພຣະຄຣິດຕັດວ່າ ພວກທ່ານຈະໄດ້ຍິນເຖິງສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເຖິງສົງຄາມ, ພຣະອົງກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງສົງຄາມທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ພຣະອົງຍັງຊີ້ບອກອີກວ່າ ເພື່ອຈະເຫັນນິມິດທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ເບິ່ງຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຕາມພຣະສັນຖານຂອງພຣະອົງ, ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງຫັນກັບຫຼັງ, ເພາະວ່າພຣະສຽງນັ້ນຢູ່ຂ້າງຫຼັງທ່ານ. ສົງຄາມທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ເປັນຄຳພັນລະນາເຖິງສົງຄາມທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດທີ່ຜ່ານມາ. ໂດຍການໄດ້ຍິນເຖິງສົງຄາມເຫຼົ່ານັ້ນໃນອະດີດ ບຸກຄົນໜຶ່ງຈຶ່ງຖືກສອນໃຫ້ເຂົ້າໃຈປະຫວັດສາດທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະນີ້, ແຕ່ຈະເປັນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບຸກຄົນນັ້ນມີຕາເພື່ອຈະເຫັນ ແລະມີຫູເພື່ອຈະໄດ້ຍິນ.

ເມື່ອເອເຊກຽນໄດ້ບັນທຶກວ່າ ຈະມາເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນການເວລາທີ່ນິມິດນັ້ນຈະບໍ່ຖືກຍືດອອກອີກຕໍ່ໄປ ຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄດ້ຜູກພັນຢູ່ກັບນິມິດຂອງເອເຊກຽນກ່ຽວກັບພະວິຫານໃນສະຫວັນ ບ່ອນທີ່ ທ່າມກາງສິ່ງອື່ນໆ ເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນ “ລໍ້ຢູ່ໃນລໍ້” ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນປະຕິສຳພັນອັນສັບສົນຂອງເຫດການມະນຸດ.

ລໍ້ອັນສັບສົນທີ່ປາກົດໃນທັດສະນະທໍາອິດວ່າຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວອັນສັບສົນຂອງເຫດການມະນຸດ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນການຂັດແຍ້ງແລະຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງບັນດາປະຊາຊາດ. ປະຫວັດສາດທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ ບອກແກ່ພວກເຮົາວ່າ ພວກເຮົາຢູ່ຈຸດໃດ, ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ມັນກໍລະບຸເຖິງການລົ້ມລ້າງໃນທີ່ສຸດຂອງອໍານາດປົກຄອງທັງປວງແຫ່ງໂລກ. ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນບ່ອນທີ່ຜົນແຫ່ງນິມິດທຸກຢ່າງຖືກເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດ, ແລະພາຍໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ລໍ້ທັງຫຼາຍເປັນຕົວແທນຂອງສົງຄາມແລະຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຊີ້ວ່າເປັນ “ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຄວາມເສົ້າໂສກ”. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຄວາມເສົ້າໂສກນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນເວລາທີ່ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະທູດສະຫວັນແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ປະທັບເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈດ້ວຍຄວາມເສົ້າແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາການອັນນ່າຊັງຊັງທີ່ຖືກກະທໍາຂຶ້ນພາຍໃນຄຣິດຕະຈັກແລະແຜ່ນດິນ.

ສົງຄາມຕ່າງໆ ໃນແຜ່ນດິນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມໂສກເສົ້າແກ່ຜູ້ທີ່ເຫັນແລະໄດ້ຍິນວ່າ ສົງຄາມເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງໃດ. ປະຫວັດຂອງການປະທັບຕາ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການໂຄ່ນລົ້ມຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງບັນດາອານາຈັກແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ແລະການໂຄ່ນລົ້ມຂອງອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກຕິດຕາມໄວ້ແລ້ວໃນປະຫວັດຄຳພະຍາກອນແຫ່ງອະດີດ. ເມື່ອອິຊາຢາ ໃນບົດທີຫົກ ໄດ້ເຫັນນິມິດດຽວກັນກັບທີ່ໂຢຮັນ, ດານີເອນ, ເອເຊກີເອນ, ໂຢບ ແລະ ໂປໂລ ໄດ້ເຫັນ, ທ່ານໄດ້ສະໝັກໃຈທີ່ຈະນຳສະເໜີຂ່າວສານສຳລັບເວລານັ້ນ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ຖາມວ່າ ທ່ານຈະຕ້ອງນຳສະເໜີຂ່າວສານນັ້ນດົນປານໃດ?

ຄໍາຕອບທີ່ອິຊາຢາໄດ້ຮັບນັ້ນ ແມ່ນວ່າ ທ່ານຈະຕ້ອງນໍາສະເໜີຂ່າວສານນັ້ນຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າ “ແຜ່ນດິນຈະຖືກທໍາລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ.” ຂ່າວສານເລື່ອງການປະທັບຕາ ໄດ້ຖືກປະທານໃນເວລາແຫ່ງສົງຄາມ, ແລະສົງຄາມນັ້ນກໍຖືກລະບຸໄວ້ຢ່າງຈໍາເພາະວ່າ ເປັນການຕີຄວາມນິມິດ “marah” ທີ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງໄດ້ເຫັນ. ຂ່າວສານພາຍນອກນັ້ນ ຖືກອອກແບບເພື່ອກ່ອງໃຫ້ເກີດປະສົບການພາຍໃນ, ແຕ່ສໍາລັບບັນດາຜູ້ທີ່ “ຈະຟັງ” ເທົ່ານັ້ນ.

ຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງກອງທັບຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາຄືນາຊີໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ ສອດຄ່ອງກັນ ບັນທັດເທິງບັນທັດ ກັບກອງທັບຕົວແທນທີສອງໃນສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສອງ, ແລະສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງເອງກໍສອດຄ່ອງກັບສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສອງ. ຄວາມເຊື່ອມໂຍງຂອງສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສອງກັບສົງຄາມຊາຍແດນທີ່ຣາຟີອາ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນຢູເຄຣນ ນັ້ນເຊື່ອມໂຍງກັນທາງພູມສາດກັບການໂຈມຕີຄັ້ງທີສອງຂອງອິດສະລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 7 ຕຸລາ 2023, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງວົງລໍ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຢູ່ພາຍໃນວົງລໍ້.

ໃນປີ 1999 ໄດ້ມີການຕີພິມປຶ້ມເຫຼັ້ມໜຶ່ງທີ່ຂຽນໂດຍ John Cornwell. ໃນເວລານັ້ນ John Cornwell ເປັນ Senior Research Fellow ຢູ່ Jesus College ແຫ່ງ Cambridge ໃນປະເທດອັງກິດ ແລະເປັນນັກຂ່າວແລະນັກປະພັນຜູ້ໄດ້ຮັບລາງວັນ. ປຶ້ມເຫຼັ້ມນັ້ນໄດ້ກ່າວເຖິງບົດບາດຂອງສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມຜູ້ຄອງຕຳແໜ່ງໃນຊ່ວງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ປຶ້ມເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍປູ່ຂອງສັນຕະປາປາໃນອະນາຄົດຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ເປັນມືຂວາຂອງ Pope Pius IX, ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ Pio Nono. ໃນປີ 1849 ຝູງຊົນຝ່າຍສາທາລະນະລັດໄດ້ໂຈມຕີເຂດພະລາຊວັງວາຕິກັນ ແລະ Pope Pius IX ໄດ້ຫລົບໜີອອກຈາກນະຄອນໂຣມ. ຜູ້ຊາຍທີ່ທ່ານໄດ້ນຳພາໄປນຳໃນການລີ້ໄພນັ້ນ ຄືປູ່ຂອງ Eugenio Pacelli. Eugenio Pacelli ເປັນຫລານຊາຍຂອງມືຂວາຂອງ Pope Pius IX, ແລະຕໍ່ມາລາວໄດ້ຂຶ້ນເປັນ Pius XII, ແລະປຶ້ມທີ່ກ່ຽວກັບ Eugenio Pacelli ນັ້ນມີຊື່ວ່າ Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII.

ໃນປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ Cornwell ໄດ້ສຳຫຼວດຢ່າງເລິກເຖິງຂອບເຂດທີ່ Pope Pius XII, ຜູ້ຊຶ່ງໃນອະດີດແມ່ນ Cardinal Eugenio Pacelli, ໄດ້ຮັບຮູ້ແລະຕອບສະໜອງຕໍ່ການຂົ່ມເຫັງຊາວຢິວໂດຍລະບອບນາຊີໃນລະຫວ່າງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ II. ລາວໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມງຽບສາທາລະນະຂອງ Pius XII ແລະການຂາດການກະທຳໃນການປະນາມ Holocaust ໄດ້ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນພາວະການນຳທີ່ຂາດສິນທຳຂອງລາວໃນລະຫວ່າງສົງຄາມ.

ຄອຣນເວລ ໄດ້ນຳສະເໜີບໍລິບົດທາງປະຫວັດສາດສຳລັບພະສັນຕະປາປາໄຕຂອງ Pius XII, ຮວມທັງພື້ນຫຼັງດ້ານການທູດຂອງພຣະອົງ ແລະ ພົນວັດທະນາການທາງການເມືອງອັນສັບຊ້ອນໃນຍຸກນັ້ນ. ລາວໄດ້ພິຈາລະນາແນວທາງຂອງວາຕິກັນໃນການຈັດການກັບນາຊີເຢຍລະມັນ. ຄອຣນເວລຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ Pius XII ໄດ້ລົ້ມເຫຼວໃນການອອກສຽງປະນາມຕໍ່ Holocaust ແລະ ໃນການເຂົ້າແຊກແຊງເພື່ອປົກປ້ອງຊາວຢິວຜູ້ຖືກຂົ່ມເຫັງ, ເພາະວ່າພຣະອົງ, ໃນຖານະ Cardinal ໃນປີ 1933, ໄດ້ເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດສັນຍາຂໍ້ຕົກລົງກັບ Hitler ທີ່ໃຫ້ຄຳໝັ້ນສັນຍາເຖິງການຍອມຈຳນົນຂອງກາໂຕລິກຕໍ່ການດຳເນີນງານຂອງ Hitler.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.