ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ເລກທີຊາວສອງ

ບັດນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີທີສາມສິບ, ໃນເດືອນທີສີ່, ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທ່າມກາງພວກເຊີຍເລີຍຢູ່ຮິມແມ່ນ້ຳເກບາ, ຟ້າສະຫວັນໄດ້ເປີດອອກ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນິມິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນປີທີຫ້າແຫ່ງການຖືກກວາດຕ້ອນໄປເປັນເຊີຍຂອງກະສັດເຢໂຮຢາກິນ, ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງເອເຊກຽນປະໂຣຫິດ, ບຸດຂອງບູຊີ, ຢ່າງແນ່ນອນ ໃນແຜ່ນດິນຂອງຊາວຄານເດຍ ທີ່ຮິມແມ່ນ້ຳເກບາ; ແລະ ພຣະຫັດຂອງພຣະຢາເວກໍສະຖິດຢູ່ເທິງທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງ, ແລະ ເບິ່ງເຖີດ, ມີລົມພາຍຸໝຸນມາຈາກທິດເໜືອ, ມີເມກໃຫຍ່ໜຶ່ງ ແລະ ມີໄຟທີ່ມ້ວນເຂົ້າຫາຕົນເອງ, ແລະ ມີລັດສະມີຢູ່ຮອບມັນ, ແລະ ຈາກທ່າມກາງນັ້ນປາກົດດັ່ງສີຂອງອໍາພັນ, ອອກມາຈາກທ່າມກາງໄຟ. ອີກທັງຈາກທ່າມກາງນັ້ນໄດ້ອອກມາເປັນລັກສະນະຂອງສັດມີຊີວິດສີ່ຕົນ. ແລະ ຮູບຮ່າງຂອງພວກມັນເປັນດັ່ງນີ້; ພວກມັນມີລັກສະນະຄ້າຍມະນຸດ. ແລະ ແຕ່ລະຕົນມີສີ່ໜ້າ, ແລະ ແຕ່ລະຕົນມີສີ່ປີກ. ແລະ ຕີນຂອງພວກມັນເປັນຕີນກົງ; ແລະ ຝາຕີນຂອງພວກມັນເປັນດັ່ງຝາຕີນຂອງລູກງົວ: ແລະ ພວກມັນເປັ່ງປະກາຍດັ່ງສີຂອງທອງເຫຼືອງທີ່ຂັດເງົາແລ້ວ. ແລະ ພວກມັນມີມືຂອງມະນຸດຢູ່ໃຕ້ປີກຂອງພວກມັນທັງສີ່ດ້ານ; ແລະ ພວກມັນທັງສີ່ມີໜ້າແລະມີປີກ. ປີກຂອງພວກມັນຕິດຕໍ່ກັນອັນໜຶ່ງກັບອີກອັນໜຶ່ງ; ເມື່ອພວກມັນໄປ ພວກມັນບໍ່ຫັນໄປມາ; ພວກມັນໄປຂ້າງໜ້າກົງໆທຸກຕົນ. ສ່ວນລັກສະນະໜ້າຂອງພວກມັນນັ້ນ, ພວກມັນທັງສີ່ມີໜ້າຄົນ ແລະ ໜ້າສິງຢູ່ດ້ານຂວາ: ແລະ ພວກມັນທັງສີ່ມີໜ້າງົວຢູ່ດ້ານຊ້າຍ; ພວກມັນທັງສີ່ຍັງມີໜ້ານົກອິນຊີດ້ວຍ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະແມ່ນໜ້າຂອງພວກມັນ: ແລະ ປີກຂອງພວກມັນກາງຂຶ້ນເບື້ອງເທິງ; ສອງປີກຂອງແຕ່ລະຕົນຕິດກັນອັນໜຶ່ງກັບອີກອັນໜຶ່ງ, ແລະ ອີກສອງປົກຮ່າງກາຍຂອງພວກມັນ.

ແລະພວກມັນຕ່າງກໍໄປຂ້າງໜ້າຊື່ຕົງ; ພຣະວິນຍານຈະໄປທາງໃດ ພວກມັນກໍໄປທາງນັ້ນ; ແລະເມື່ອພວກມັນໄປ ພວກມັນມິໄດ້ຫັນໄປທາງໃດເລີຍ. ສ່ວນລັກສະນະຂອງສັດທີ່ມີຊີວິດນັ້ນ ຮູບປະກົດຂອງພວກມັນເໝືອນຖ່ານໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ແລະເໝືອນຮູບປະກົດຂອງດວງປະທີບ; ມັນເຄື່ອນຂຶ້ນລົງຢູ່ທ່າມກາງສັດທີ່ມີຊີວິດເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະໄຟນັ້ນສະຫວ່າງແຈ້ງ ແລະມີຟ້າແມບພຸ່ງອອກມາຈາກໄຟນັ້ນ. ແລະສັດທີ່ມີຊີວິດນັ້ນແລ່ນໄປແລະກັບຄືນມາ ເໝືອນຮູບປະກົດຂອງຟ້າແມບແລບປາບ. ບັດນີ້ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາເບິ່ງສັດທີ່ມີຊີວິດນັ້ນ ເບິ່ງແມ, ມີວົງລໍ້ໜຶ່ງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນຂ້າງສັດທີ່ມີຊີວິດນັ້ນ ຕາມໜ້າທັງສີ່ຂອງມັນ. ຮູບປະກົດຂອງວົງລໍ້ ແລະຝີມືການສ້າງຂອງມັນ ເໝືອນດັ່ງສີແກ້ວເບຣິນ; ແລະທັງສີ່ກໍມີລັກສະນະອັນດຽວກັນ; ແລະຮູບປະກົດກັບຝີມືການສ້າງຂອງພວກມັນກໍເໝືອນດັ່ງມີວົງລໍ້ຢູ່ກາງວົງລໍ້. ເມື່ອພວກມັນໄປ ພວກມັນກໍໄປຕາມດ້ານທັງສີ່ຂອງພວກມັນ; ແລະເມື່ອພວກມັນໄປ ພວກມັນມິໄດ້ຫັນເລີຍ. ສ່ວນຂອບວົງຂອງພວກມັນນັ້ນ ສູງຫຼາຍຈົນໜ້າສະພຶງກົວ; ແລະຂອບວົງຂອງພວກມັນທັງສີ່ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຕາຢູ່ຮອບດ້ານ. ແລະເມື່ອສັດທີ່ມີຊີວິດນັ້ນໄປ ວົງລໍ້ກໍໄປຂ້າງພວກມັນ; ແລະເມື່ອສັດທີ່ມີຊີວິດນັ້ນຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນ ວົງລໍ້ກໍຖືກຍົກຂຶ້ນດ້ວຍ. ພຣະວິນຍານຈະໄປທາງໃດ ພວກມັນກໍໄປທາງນັ້ນ, ທີ່ນັ້ນແຫຼະເປັນບ່ອນທີ່ວິນຍານຂອງພວກມັນຈະໄປ; ແລະວົງລໍ້ກໍຖືກຍົກຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັບພວກມັນ; ເພາະວ່າວິນຍານຂອງສັດທີ່ມີຊີວິດນັ້ນຢູ່ໃນວົງລໍ້.

ເມື່ອພວກນັ້ນເຄື່ອນໄປ, ພວກນີ້ກໍເຄື່ອນໄປ; ແລະເມື່ອພວກນັ້ນຢຸດນິ່ງ, ພວກນີ້ກໍຢຸດນິ່ງ; ແລະເມື່ອພວກນັ້ນຖືກຍົກຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນ, ວົງລໍ້ກໍຖືກຍົກຂຶ້ນຄຽງກັບພວກນັ້ນ: ເພາະວ່າຈິດວິນຍານຂອງສັດທີ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນວົງລໍ້. ແລະສິ່ງທີ່ຄ້າຍກັບພື້ນຟ້າຢູ່ເໜືອຫົວຂອງສັດທີ່ມີຊີວິດນັ້ນ ມີລັກສະນະດັ່ງສີຂອງແກ້ວຜະລຶກອັນນ່າຄร້າມກົວ, ຂະຫຍາຍອອກເຫນືອຫົວຂອງພວກນັ້ນຂ້າງເທິງ. ແລະຢູ່ໃຕ້ພື້ນຟ້ານັ້ນ ປີກຂອງພວກນັ້ນຢຽດກົງ, ອັນໜຶ່ງຫັນເຂົ້າຫາອີກອັນໜຶ່ງ: ແຕ່ລະຕົນມີສອງປີກສໍາລັບປົກຂ້າງນີ້, ແລະແຕ່ລະຕົນມີສອງປີກສໍາລັບປົກຂ້າງນັ້ນ, ຄືຮ່າງກາຍຂອງພວກນັ້ນ. ແລະເມື່ອພວກນັ້ນເຄື່ອນໄປ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງປີກຂອງພວກນັ້ນ ເໝືອນສຽງນ້ຳຫຼາຍ, ດັ່ງພຣະສຸລະສຽງຂອງອົງຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບ, ເປັນສຽງຄໍາເວົ້າ, ດັ່ງສຽງຂອງກອງທັບໃຫຍ່: ເມື່ອພວກນັ້ນຢຸດນິ່ງ, ພວກນັ້ນກໍຫຸບປີກລົງ. ແລະມີສຽງອອກມາຈາກພື້ນຟ້າທີ່ຢູ່ເໜືອຫົວຂອງພວກນັ້ນ, ເມື່ອພວກນັ້ນຢຸດນິ່ງ ແລະໄດ້ຫຸບປີກລົງແລ້ວ. ແລະເໜືອພື້ນຟ້າທີ່ຢູ່ເໜືອຫົວຂອງພວກນັ້ນ ມີສິ່ງທີ່ຄ້າຍກັບບັນລັງ, ມີລັກສະນະເໝືອນຫີນໄພທູນ; ແລະເທິງສິ່ງທີ່ຄ້າຍກັບບັນລັງນັ້ນ ມີສິ່ງໜຶ່ງຄ້າຍກັບຮູບລັກຂອງມະນຸດຢູ່ເບື້ອງເທິງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າເຫັນດັ່ງສີອຳພັນ, ດັ່ງລັກສະນະຂອງໄຟຢູ່ຮອບຂ້າງພາຍໃນພຣະອົງ, ຈາກລັກສະນະຂອງພຣະເອວຂຶ້ນໄປ; ແລະຈາກລັກສະນະຂອງພຣະເອວລົງມາ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນດັ່ງລັກສະນະຂອງໄຟ, ແລະມີຄວາມສະຫວ່າງຮອບຂ້າງ. ດັ່ງລັກສະນະຂອງຮຸ້ງທີ່ຢູ່ໃນເມກໃນວັນຝົນຕົກ, ຄວາມສະຫວ່າງຮອບຂ້າງນັ້ນກໍມີລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນລັກສະນະແຫ່ງຄວາມຄ້າຍຂອງພຣະສິຣິຂອງພຣະຢາເວ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນສິ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍກົ້ມລົງຫນ້າຄວໍາ, ແລະໄດ້ຍິນສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ກໍາລັງເວົ້າ. Ezekiel 1:1–28.

ເອເຊກຽນ, ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ເປັນຜູ້ຖືກເນລະເທດແລະໂສກເສົ້າ, ໃນແຜ່ນດິນຂອງຊາວຄັນເດຍ, ໄດ້ຮັບນິມິດໜຶ່ງທີ່ສອນບົດຮຽນດຽວກັນແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າອິດສະຣາເອນຜູ້ຊົງລິດເດດ. ຂະນະທີ່ທ່ານຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຄບາ, ລົມພາຍຸໝຸນວຽນໜຶ່ງເບິ່ງຄືວ່າໄດ້ມາແຕ່ທາງເໜືອ, “ເປັນເມກໃຫຍ່ກ້ອນໜຶ່ງ ແລະໄຟທີ່ມ້ວນຕົວຢູ່ໃນຕົນເອງ, ແລະມີຄວາມສະຫວ່າງຢູ່ລ້ອມຮອບມັນ, ແລະຈາກທ່າມກາງນັ້ນປາກົດດັ່ງສີຂອງອຳພັນ.” ມີລໍ້ຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ມີຮູບລັກສະນະແປກປະຫຼາດ, ຕັດສອດກັນໄປມາ, ຖືກເຄື່ອນໂດຍສິ່ງມີຊີວິດສີ່ຕົນ. ຢູ່ສູງເໜືອສິ່ງທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ມີ “ສິ່ງທີ່ຄ້າຍກັບບັນລັງ, ດັ່ງລັກສະນະຂອງຫີນໄພລິນ: ແລະເທິງສິ່ງທີ່ຄ້າຍກັບບັນລັງນັ້ນ ມີສິ່ງທີ່ຄ້າຍດັ່ງລັກສະນະຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ເທິງນັ້ນ.” “ສ່ວນລັກສະນະຂອງສິ່ງມີຊີວິດນັ້ນ, ຮູບປາກົດຂອງພວກມັນເປັນດັ່ງຖ່ານໄຟທີ່ລຸກໂຊນ, ແລະດັ່ງຮູບປາກົດຂອງດວງປະທີບ: ມັນເຄື່ອນຂຶ້ນລົງຢູ່ທ່າມກາງສິ່ງມີຊີວິດເຫຼົ່ານັ້ນ; ແລະໄຟນັ້ນສະຫວ່າງຈ້າ, ແລະຈາກໄຟນັ້ນກໍມີຟ້າແລບພຸ່ງອອກມາ.” “ແລະໃນພວກເຄຣູບນັ້ນ ໄດ້ປາກົດຮູບຂອງມືມະນຸດຢູ່ໃຕ້ປີກຂອງພວກມັນ.”

“ມີລໍ້ຢູ່ພາຍໃນລໍ້ ຈັດວາງໄວ້ໃນລັກສະນະທີ່ສັບຊ້ອນຫຼາຍ ຈົນໃນສາຍຕາເບື້ອງຕົ້ນພວກມັນປາກົດແກ່ເອເຊກຽນຄືກັບຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນທັງໝົດ. ແຕ່ເມື່ອພວກມັນເຄື່ອນໄຫວ ກໍເປັນໄປດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງອັນງົດງາມ ແລະດ້ວຍຄວາມກົມກຽວອັນສົມບູນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ບັນດາສິ່ງມີຊີວິດແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຜັກດັນລໍ້ເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ເໜືອສິ່ງອື່ນໃດທັງໝົດ ເທິງພະທີ່ນັ່ງໄພລິນອັນຮຸ່ງໂລດນັ້ນ ຄືພຣະອົງຜູ້ດຳລົງຢູ່ເປັນນິດ; ແລະອ້ອມຮອບພະທີ່ນັ່ງນັ້ນມີຮຸ້ງກິນນ້ຳໂຄ້ງລ້ອມຢູ່ ອັນເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພຣະຄຸນແລະຄວາມຮັກ. ເອເຊກຽນຖືກຄວາມຮຸ່ງໂລດອັນນ່າຢ້ານຄອບງຳຈາກພາບນິມິດນັ້ນ ຈົນລົ້ມລົງໜ້າຄະມຳ ເມື່ອສຽງໜຶ່ງໄດ້ບັນຊາໃຫ້ລາວລຸກຂຶ້ນ ແລະຟັງພຣະວາຈາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລ້ວຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນກໍໄດ້ຖືກປະທານແກ່ລາວສຳລັບອິສຣາເອນ.” Testimonies, 751.

ໃນປີທີ່ກະສັດອຸດຊີຢາສິ້ນພະຊົນ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທັບເທິງພະທີ່ນັ່ງ ສູງສົ່ງແລະຖືກຍົກຂຶ້ນສູງ ແລະຊາຍສະໄບຂອງພຣະອົງເຕັມພຣະວິຫານ. ເຫນືອພຣະອົງມີເສຣາຟີມຢືນຢູ່; ແຕ່ລະຕົນມີຫົກປີກ; ດ້ວຍສອງປີກກໍປິດໜ້າຂອງຕົນ, ດ້ວຍສອງປີກກໍປິດຕີນຂອງຕົນ, ແລະດ້ວຍສອງປີກກໍບິນ. ແລະຕົນໜຶ່ງຮ້ອງເຖິງອີກຕົນໜຶ່ງ ແລະກ່າວວ່າ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ, ບໍລິສຸດ ແມ່ນພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາ: ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນເຕັມດ້ວຍພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ. ແລະເສົາປະຕູກໍສັ່ນໄຫວເພາະສຽງຂອງຜູ້ຮ້ອງນັ້ນ, ແລະພຣະນິເວດກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວັນ. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກ່າວວ່າ, ວິບັດແກ່ຂ້ານ້ອຍ! ເພາະຂ້ານ້ອຍພິນາດແລ້ວ; ເນື່ອງຈາກວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນປາກບໍ່ສະອາດ, ແລະຂ້ານ້ອຍອາໄສຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດທີ່ປາກບໍ່ສະອາດ: ເພາະຕາຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນກະສັດ, ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາ. ແລ້ວເສຣາຟີມຕົນໜຶ່ງກໍບິນມາຫາຂ້ານ້ອຍ, ຖືຖ່ານໄຟກ້ອນໜຶ່ງຢູ່ໃນມື, ຊຶ່ງມັນໄດ້ຄີບມາຈາກແທ່ນບູຊາດ້ວຍຄີມ: ແລະມັນໄດ້ແຕະທີ່ປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ, ເບິ່ງແມ, ສິ່ງນີ້ໄດ້ແຕະຮິມປາກຂອງເຈົ້າແລ້ວ; ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງເຈົ້າກໍຖືກຍົກອອກໄປ, ແລະບາບຂອງເຈົ້າກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ. ນອກຈາກນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຍັງໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ເຮົາຈະໃຊ້ຜູ້ໃດໄປ, ແລະຜູ້ໃດຈະໄປແທນພວກເຮົາ? ແລ້ວຂ້ານ້ອຍທູນວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຢູ່ນີ້; ຂໍຊົງໃຊ້ຂ້ານ້ອຍໄປເຖີດ. ເອຊາຢາ 6:1–8.

“ນິມິດນີ້ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ເອເຊກຽນໃນເວລາທີ່ຈິດໃຈຂອງທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍລາງຮ້າຍອັນມືດມົນ. ທ່ານເຫັນແຜ່ນດິນຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານນອນຢູ່ໃນຄວາມຮ້າງເປົ່າ. ເມືອງທີ່ເຄີຍເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນ ບັດນີ້ບໍ່ມີຜູ້ອາໄສຢູ່ອີກຕໍ່ໄປ. ສຽງແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານ ແລະບົດເພງແຫ່ງການສັນລະເສີນ ບໍ່ໄດ້ຍິນອີກຕໍ່ໄປພາຍໃນກຳແພງຂອງນາງ. ຕົວຜູ້ພະຍາກອນເອງກໍເປັນຄົນແປກຫນ້າຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຕ່າງດ້າວ, ບ່ອນທີ່ຄວາມທະເຍີທະຍານອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະຄວາມໂຫດຮ້າຍປ່າເຖື່ອນຄອບງຳຢ່າງສູງສຸດ. ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ ແລະໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບການກົດຂີ່ແລະຄວາມອະທຳຂອງມະນຸດ ໄດ້ບີບຄັ້ນຈິດວິນຍານຂອງທ່ານ, ແລະທ່ານໄດ້ໂສກເສົ້າຢ່າງຂົມຂື່ນທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ. ແຕ່ບັນດາສັນຍາລັກອັນອັດສະຈັນທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ຕໍ່ໜ້າທ່ານຂ້າງແມ່ນ້ຳເຄບາ ໄດ້ເປີດເຜີຍເຖິງລິດອຳນາດສູງສຸດທີ່ປົກຄອງຢູ່ ຊຶ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າອຳນາດຂອງຜູ້ປົກຄອງໃນແຜ່ນດິນໂລກ. ເໜືອກວ່າບັນດາພະມະຫາກະສັດແຫ່ງອັດຊີເຣຍ ແລະບາບີໂລນຜູ້ຈອງຫອງແລະໂຫດຮ້າຍນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເມດຕາ ແລະຄວາມຈິງ ປະທັບຢູ່ເທິງພະບັນລັງ.”

“ຄວາມສັບສົນອັນຊັບຊ້ອນດັ່ງລໍ້ທີ່ປາກົດແກ່ຜູ້ພະຍາກອນວ່າກໍາລັງພົວພັນຢູ່ໃນຄວາມຍຸ່ງຍາກສັບສົນນັ້ນ ຢູ່ພາຍໃຕ້ການຊົງນໍາຂອງພຣະຫັດອັນອະນັນ. ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກສໍາແດງແກ່ທ່ານວ່າກໍາລັງເຄື່ອນໄຫວແລະຊົງນໍາລໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ນໍາຄວາມກົມກຽວອອກມາຈາກຄວາມສັບສົນ; ດັ່ງນັ້ນ ທົ່ວທັງໂລກຈຶ່ງຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງພຣະອົງ. ນັບພັນນັບໝື່ນຂອງບັນດາສະຫວັນສະຖານຜູ້ໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີ ພ້ອມຢູ່ຕາມພຣະດໍາລັດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຄວບຄຸມເໜືອອໍານາດແລະແນວນະໂຍບາຍຂອງຄົນຊົ່ວ ແລະນໍາຄວາມດີມາສູ່ຜູ້ທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະອົງ.”

ໃນທຳນອງດຽວກັນນັ້ນ, ເມື່ອພຣະເຈົ້າກຳລັງຈະເປີດເຜີຍແກ່ໂຢຮັນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເຖິງປະຫວັດຂອງຄຣິສຕະຈັກສຳລັບຍຸກສະໄໝທີ່ຈະມາ, ພຣະອົງໄດ້ປະທານຄຳຮັບຮອງແກ່ລາວເຖິງຄວາມສົນພຣະໄທແລະການດູແລຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໂດຍການສຳແດງແກ່ລາວເຖິງ “ຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍຄືບຸດມະນຸດ” ຜູ້ຊົງດຳເນີນຢູ່ທ່າມກາງຄັນປະທີບທັງຫຼາຍ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແທນຄຣິສຕະຈັກເຈັດແຫ່ງ. ໃນຂະນະທີ່ໂຢຮັນໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນການຕໍ່ສູ້ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດທ້າຍຂອງຄຣິສຕະຈັກກັບອຳນາດຝ່າຍໂລກ, ລາວຍັງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເຫັນໄຊຊະນະອັນສຸດທ້າຍແລະການຊ່ວຍກູ້ຂອງບັນດາຜູ້ສັດຊື່. ລາວໄດ້ເຫັນຄຣິສຕະຈັກຖືກນຳເຂົ້າສູ່ຄວາມຂັດແຍ້ງອັນເຖິງຕາຍກັບສັດຮ້າຍແລະຮູບຂອງມັນ, ແລະການນະມັດສະການສັດຮ້າຍນັ້ນຖືກບັງຄັບໃຊ້ພາຍໃຕ້ໂທດປະຫານຊີວິດ. ແຕ່ເມື່ອມອງຂ້າມຄວັນແລະສຽງອຶກກະທຶກຂອງສົງຄາມ, ລາວໄດ້ເຫັນຄະນະໜຶ່ງຢູ່ເທິງພູຊີໂອນກັບພຣະເມສາ, ໂດຍທີ່ແທນຈະມີເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ພວກເຂົາກັບມີ “ພຣະນາມຂອງພຣະບິດາຂຽນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ.” ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວໄດ້ເຫັນ “ພວກທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະເໜືອສັດຮ້າຍ, ເໜືອຮູບຂອງມັນ, ເໜືອເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນ, ແລະເໜືອຈຳນວນແຫ່ງນາມຂອງມັນ, ຢືນຢູ່ເທິງທະເລແກ້ວ, ຖືພິນຂອງພຣະເຈົ້າ” ແລະຮ້ອງເພງຂອງໂມເຊ ແລະຂອງພຣະເມສາ.

“ບົດຮຽນເຫຼົ່ານີ້ເປັນສໍາລັບປະໂຫຍດຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຈໍາເປັນຕ້ອງຕັ້ງຄວາມເຊື່ອຂອງເຮົາໄວ້ໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ເພາະວ່າເບື້ອງໜ້າພວກເຮົາໃນບໍ່ຊ້ານີ້ມີເວລາໜຶ່ງທີ່ຈະທົດລອງຈິດວິນຍານຂອງມະນຸດ. ພຣະຄຣິດ, ເມື່ອປະທັບຢູ່ເທິງພູໝາກກອກເທດ, ໄດ້ຊົງກ່າວທົບທວນເຖິງການພິພາກສາອັນນ່າຢ້ານກົວທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງວ່າ: ‘ພວກທ່ານຈະໄດ້ຍິນເຖິງສົງຄາມ ແລະຂ່າວລືເລື່ອງສົງຄາມ.’ ‘ຊາດໜຶ່ງຈະລຸກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ກັບອີກຊາດໜຶ່ງ, ແລະອານາຈັກໜຶ່ງຕໍ່ສູ້ກັບອີກອານາຈັກໜຶ່ງ: ແລະຈະມີການກັນດານອາຫານ, ໂລກລະບາດ, ແລະແຜ່ນດິນໄຫວ, ໃນບ່ອນຕ່າງໆ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດເປັນແຕ່ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງຄວາມເຈັບປວດ.’ ໃນຂະນະທີ່ຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການສໍາເລັດບາງສ່ວນໃນຄາວການທໍາລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແຕ່ມັນມີການນໍາໃຊ້ໂດຍກົງຫຼາຍກວ່າຕໍ່ບັນດາວັນສຸດທ້າຍ.”

“ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ເທິງທາງເຂົ້າແຫ່ງເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະອັນເຄັ່ງຂຶມ. ຄຳພະຍາກອນກຳລັງສຳເລັດລົງຢ່າງວ່ອງໄວ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ໃກ້ປະຕູແລ້ວ. ອີກບໍ່ຊ້າ ຈະມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງເປີດອອກຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມນ່າສົນໃຈຢ່າງທ່ວມທົ້ນສຳລັບຄົນທັງປວງທີ່ມີຊີວິດຢູ່. ຂໍ້ຂັດແຍ້ງໃນອະດີດຈະຖືກຮື້ນຟື້ນຂຶ້ນມາອີກ; ຂໍ້ຂັດແຍ້ງໃໝ່ຈະເກີດຂຶ້ນ. ພາບເຫດການທີ່ຈະຖືກດຳເນີນໃນໂລກຂອງພວກເຮົາ ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກຝັນເຖິງເສຍດ້ວຍຊ້ຳ. ຊາຕານກຳລັງເຮັດວຽກຜ່ານຕົວແທນມະນຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງພະຍາຍາມປ່ຽນແປງລັດຖະທຳມະນູນ ແລະໃຫ້ໄດ້ມາເຊິ່ງກົດໝາຍບັງຄັບການຖືຮັກສາວັນອາທິດ ຮູ້ພຽງເລັກນ້ອຍນັກວ່າຜົນລັບຈະເປັນແນວໃດ. ວິກິດການໜຶ່ງກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາແລ້ວ.”

“ແຕ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ຄວນໄວ້ວາງໃຈໃນຕົນເອງໃນຍາມສຸກເສີນອັນໃຫຍ່ນີ້. ໃນນິມິດທີ່ປະທານແກ່ອິຊາຢາ, ເອເຊກຽນ, ແລະໂຢຮັນ ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ສະຫວັນມີຄວາມຜູກພັນຢ່າງໃກ້ຊິດພຽງໃດກັບເຫດການທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນເທິງໂລກ ແລະການເອົາໃຈໃສ່ຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ຜູ້ທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະອົງນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ພຽງໃດ. ໂລກນີ້ບໍ່ໄດ້ປາດສະຈາກຜູ້ປົກຄອງ. ແຜນການແຫ່ງເຫດການທີ່ຈະມາເຖິງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະບາລະມີແຫ່ງສະຫວັນຊົງຖືກຳມະສິດແຫ່ງຊາດທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງກິດຈະການທັງຫຼາຍຂອງຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະອົງ ໄວ້ໃນການດູແລຂອງພຣະອົງເອງ.”

“ພວກເຮົາຍອມໃຫ້ຕົນເອງຮູ້ສຶກຫ່ວງໃຍ, ລຳບາກ, ແລະ ສັບສົນໃຈໃນພຣະລາຊກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຫຼາຍເກີນໄປໂດຍແທ້. ມະນຸດຜູ້ຈຳກັດມິໄດ້ຖືກປະໃຫ້ແບກຫາບພາລະແຫ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບນັ້ນໄວ້ຕາມລຳພັງ. ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າ, ເຊື່ອໃນພຣະອົງ, ແລະ ກ້າວຕໍ່ໄປ. ການເຝົ້າລະວັງອັນບໍ່ຮູ້ອິດເມື່ອຍຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງສະຫວັນ, ແລະ ການປະກອບພັນທະກິດຮັບໃຊ້ຂອງເຂົາຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ຊຶ່ງກ່ຽວເນື່ອງກັບບັນດາສິ່ງຊີວິດໃນໂລກ, ສະແດງໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງນຳພາລໍ້ວົງໜຶ່ງທີ່ຢູ່ພາຍໃນອີກລໍ້ວົງໜຶ່ງແນວໃດ. ພຣະອາຈານຝ່າຍສະຫວັນກຳລັງຕັດກັບຜູ້ປະກອບການທຸກຄົນໃນພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບ Cyrus ໃນສະໄໝກ່ອນວ່າ: ‘ເຮົາໄດ້ຄາດແອວໃຫ້ເຈົ້າ ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກເຮົາກໍຕາມ.’”

“ແສງສະຫວ່າງອັນສົດໃສທີ່ເຄື່ອນໄປທ່າມກາງສິ່ງມີຊີວິດທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມໄວປານຟ້າແລບ ເປັນຕົວແທນເຖິງຄວາມວ່ອງໄວທີ່ໃນທີ່ສຸດພະລາຊະກິດນີ້ຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນສຳເລັດ. ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ຊົງຫຼັບໄຫຼ ຜູ້ຊຶ່ງຊົງກະທຳພຣະລາຊະກິດຢູ່ເປັນນິດເພື່ອໃຫ້ແຜນການຂອງພຣະອົງບັນລຸຜົນ ຊົງສາມາດນຳພາພຣະລາຊະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງໃຫ້ດຳເນີນໄປຢ່າງປະສານກົມກຽວ. ສິ່ງທີ່ປາກົດແກ່ຈິດໃຈອັນຈຳກັດຂອງມະນຸດວ່າພົວພັນສັບສົນ ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສາມາດຮັກສາໄວ້ໃນລະບຽບອັນສົມບູນ. ພຣະອົງຊົງສາມາດຈັດຕຽມວິທີທາງແລະມາດຕະການເພື່ອຂັດຂວາງເຈດຈຳນົງຂອງຄົນຊົ່ວ, ແລະພຣະອົງຈະຊົງນຳບັນດາຄຳປຶກສາຂອງຜູ້ທີ່ວາງແຜນຮ້າຍຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄປສູ່ຄວາມສັບສົນ.”

“ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ບັດນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາສຳລັບການໂສກເສົ້າແລະຄວາມສິ້ນຫວັງ, ບໍ່ແມ່ນເວລາທີ່ຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ຄວາມສົງໄສແລະຄວາມບໍ່ເຊື່ອ. ບັດນີ້ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ຊົງເປັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຢູ່ໃນອຸບໂມງໃໝ່ຂອງໂຢເຊັບ, ທີ່ຖືກປິດດ້ວຍກ້ອນຫີນໃຫຍ່ແລະປະທັບຕາດ້ວຍຕາຂອງໂຣມັນ; ພວກເຮົາມີພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຜູ້ທີ່ຟື້ນຄືນພຣະຊົນແລ້ວ. ພຣະອົງຄືກະສັດ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພົນໂຍທາ; ພຣະອົງປະທັບຢູ່ລະຫວ່າງເຄຣູບທັງຫຼາຍ; ແລະທ່າມກາງການຂັດແຍ້ງແລະຄວາມວຸ່ນວາຍຂອງບັນດາປະຊາຊາດ ພຣະອົງຍັງຊົງປົກປ້ອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງຢູ່. ພຣະອົງຜູ້ຊົງປົກຄອງຢູ່ໃນສະຫວັນທັງຫຼາຍເປັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງພວກເຮົາ. ພຣະອົງຊົງກຳນົດທຸກການທົດລອງ. ພຣະອົງຊົງຈັບຕາເບິ່ງໄຟໃນເຕົາທີ່ຈະຕ້ອງທົດສອບທຸກດວງຈິດ. ເມື່ອປ້ອມປາການຂອງກະສັດທັງຫຼາຍຈະຖືກໂຄ່ນລົ້ມລົງ, ເມື່ອລູກສອນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຈະແທງທະລຸຫົວໃຈຂອງສັດຕູທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ, ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງຈະປອດໄພຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ.” Testimonies, volume 5, 752–754.

ໃນປີທີ່ຊາວຫ້າແຫ່ງການເປັນເຊີຍຂອງພວກເຮົາ, ໃນຕອນຕົ້ນຂອງປີ, ໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນ, ໃນປີທີ່ສິບສີ່ຫຼັງຈາກທີ່ນະຄອນນັ້ນຖືກຕີລົງ, ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນ ພຣະຫັດຂອງພຣະຢາເວໄດ້ສະຖິດຢູ່ເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປທີ່ນັ້ນ. ເອເຊກຽນ 40:1

ຈົ່ງຂຽນເຖິງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄຣິດຕະຈັກໃນນະຄອນຟີລາເດນເຟຍວ່າ; ພຣະອົງຜູ້ບໍລິສຸດ, ຜູ້ທ່ຽງແທ້, ຜູ້ຊົງຖືກະແຈຂອງດາວິດ, ຜູ້ຊົງເປີດແລ້ວບໍ່ມີຜູ້ໃດປິດໄດ້; ແລະຊົງປິດແລ້ວບໍ່ມີຜູ້ໃດເປີດໄດ້; ພຣະອົງຕັດດັ່ງນີ້; ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າ: ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາໄດ້ວາງປະຕູທີ່ເປີດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດປິດມັນໄດ້: ເພາະວ່າເຈົ້າມີກຳລັງຢູ່ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະໄດ້ຮັກສາພຣະວັດຈະນະຂອງເຮົາໄວ້, ແລະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດນາມຂອງເຮົາ. Revelation 3:7, 8.

ແລະໃນວັນນັ້ນຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະເອີ້ນເອລີອາກີມ ບຸດຊາຍຂອງຮີນກີຢາ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ: ແລະເຮົາຈະສວມເສື້ອຄຸມຂອງເຈົ້າໃຫ້ແກ່ເຂົາ, ແລະຄາດສາຍຮັດແອວຂອງເຈົ້າໃຫ້ເຂົາແນ່ນຫນາ, ແລະເຮົາຈະມອບອຳນາດປົກຄອງຂອງເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາ: ແລະເຂົາຈະເປັນດັ່ງບິດາແກ່ຊາວເຢຣູຊາເລັມ, ແລະແກ່ວົງວານຢູດາ. ແລະກະແຈແຫ່ງວົງວານດາວິດ ເຮົາຈະວາງໄວ້ເທິງບ່າຂອງເຂົາ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈະເປີດ, ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດປິດ; ແລະເຂົາຈະປິດ, ແລະຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດເປີດ. ອິສະຢາ 22:20–22.

ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາພົນ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງໄປ ເຂົ້າໄປຫາເຈົ້າພະນັກງານຄັງຜູ້ນີ້ ຄືເຊບນາ ຜູ້ຊຶ່ງກຳກັບເຮືອນ, ແລະຈົ່ງກ່າວວ່າ, ເຈົ້າມີຫຍັງຢູ່ທີ່ນີ້? ແລະເຈົ້າມີຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນີ້, ຈຶ່ງໄດ້ສະກັດອຸໂມງຝັງສົບໄວ້ໃຫ້ຕົນເອງທີ່ນີ້, ດັ່ງຄົນທີ່ສະກັດອຸໂມງຝັງສົບໄວ້ສູງ, ແລະເຈາະທີ່ຢູ່ອາໄສໄວ້ໃຫ້ຕົນເອງໃນຫີນ? ເບິ່ງແມ, ພຣະຢາເວຈະກວາດເອົາເຈົ້າໄປດ້ວຍການຈັບກຸມອັນຮ້າຍແຮງ, ແລະຈະຫຸ້ມເຈົ້າໄວ້ແນ່ນອນ. ພຣະອົງຈະຫັນແລະໂຍນເຈົ້າຢ່າງຮຸນແຮງດັ່ງລູກບານເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນກວ້າງໃຫຍ່; ທີ່ນັ້ນເຈົ້າຈະຕາຍ, ແລະທີ່ນັ້ນລົດຮົບແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງເຈົ້າຈະເປັນຄວາມອັບອາຍແກ່ວົງຕະກູນແຫ່ງນາຍຂອງເຈົ້າ. ອິຊາຢາ 22:15–18.