ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນເຮືອນຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ເລກທີ ຊາວເຈັດ

ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນມີການອ້າງເຖິງວັນທີຢູ່ “ສິບສາມ” ຄັ້ງ; ຫົກຄັ້ງກ່ຽວກັບເຢຣູຊາເລັມ, ຫົກຄັ້ງກ່ຽວກັບອີຢິບ ແລະ ໜຶ່ງຄັ້ງກ່ຽວກັບເມືອງໄທຣ໌. ການອ້າງເຖິງທັງໝົດນີ້ຖືກວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດແຫ່ງການກະບົດ, ຊຶ່ງເລກ “ສິບສາມ” ເປັນສັນຍະລັກ. ໃນປີຖັດຈາກທີ່ພັນລະຍາຂອງເອເຊກຽນເສຍຊີວິດດ້ວຍໂຣກຫຼອດເລືອດສະໝອງແຕກ, ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການລ້ອມໂຈມຕີຄັ້ງທີສາມ, ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ກ່າວຕໍ່ຕ້ານອີຢິບ ໂດຍຊີ້ບອກວ່າມັນຈະກາຍເປັນແຜ່ນດິນຮ້າງເປົ່າເປັນເວລາສີ່ສິບປີ.

ການປິດລ້ອມເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 587 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເມື່ອເອເຊກຽນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ກ່າວ. ໃນຂໍ້ ‘ສິບເຈັດ’ ມີການລະບຸໄວ້ໃນປີ 571 ກ່ອນ ຄ.ສ. ວ່າ ເອຢິບຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ບາບີໂລນ ເປັນຄ່າຕອບແທນສຳລັບການຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ກະທຳໄປ. ນັກສຶກສາລຳດັບເວລາຂອງເຫດການໃນພຣະຄຳພີສະເໜີວ່າ ຊ່ວງເວລາຕັ້ງແຕ່ປີ 567 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເຖິງປີ 527 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແມ່ນໄລຍະເວລາສີ່ສິບປີທີ່ລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະ ຕັ້ງແຕ່ການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງການພິພາກສາໃນເບື້ອງຕົ້ນໃນປີ 587 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈົນເຖິງຄຳປະກາດໃນຂໍ້ສິບເຈັດໃນປີ 571 ກ່ອນ ຄ.ສ. ທີ່ວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງມອບເອຢິບໄວ້ໃນມືຂອງເນບູກາດເນັດຊາແລ້ວ, ພວກເຮົາພົບວ່າມີໄລຍະເວລາ ‘ສິບເຈັດປີ’.

ກອງທັບຂອງເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເຮັດສົງຄາມຢ່າງຍືດເຢື້ອແລະຍາກລຳບາກຕໍ່ເມືອງຕີໂຣ (ການປິດລ້ອມນັ້ນກິນເວລາປະມານ 13 ປີ, ປະມານ 586–573 ກ່ອນ ຄ.ສ.). ທະຫານທັງຫຼາຍໄດ້ອອກແຮງຢ່າງໜັກຫນ່ວງຍິ່ງ (ທຸກຫົວໄດ້ຫົວລ້ານ ແລະ ທຸກບ່າໄດ້ຖູກຈົນຖອກຈາກການແບກຫາບ), ແຕ່ພວກເຂົາຫາໄດ້ຮັບຄ່າຈ້າງຫຼືຂອງລິບຈາກເມືອງຕີໂຣເອງຢ່າງສຳຄັນບໍ່. ເນື່ອງດ້ວຍແຮງງານທີ່ບໍ່ກໍ່ກຳໄລນີ້, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງກຳນົດຈະປະທານປະເທດເອຢິບໃຫ້ແກ່ເນບູກາດເນັດຊາເປັນການຊົດເຊີຍ (“ຄ່າຈ້າງ”) ສຳລັບວຽກງານທີ່ກອງທັບຂອງເຂົາໄດ້ເຮັດຕໍ່ຕ້ານເມືອງຕີໂຣ.

ດັ່ງນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາຈຶ່ງໄດ້ຍຶດເມືອງຕີເຣກ່ອນ ແລະຫຼັງຈາກການປິດລ້ອມທີ່ຍາວນານສິບສາມປີ ເພິ່ນກໍໄດ້ຮັບມອບປະເທດເອຢິບ. ກ່ອນທີ່ເພິ່ນຈະຍຶດເມືອງຕີເຣ ເພິ່ນໄດ້ຍຶດນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 586 ກ່ອນ ຄ.ສ.; ຈາກນັ້ນ ເພິ່ນໄດ້ດຳເນີນການປິດລ້ອມເມືອງຕີເຣເປັນເວລາສິບສາມປີຈົນສຳເລັດ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຍຶດປະເທດເອຢິບ. ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຖືກຍຶດໃນປີ 586 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະການປິດລ້ອມເມືອງຕີເຣໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 586 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງປີ 573 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເລກສິບສາມມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ເອື້ອຍ White ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ເຢຣູຊາເລັມໃນພຣະທຳເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ແຫ່ງ Laodicea, ແລະ ເນບູກັດເນັດຊາ, ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເປັນຕົວແທນອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາໃນວັນສຸດທ້າຍ. ໃນພາບປະກອບທາງປະຫວັດສາດຂອງບົດທີຊາວເກົ້າ, ພວກໂຈນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງຊົນຊາດເຈົ້າ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມສັນຕະປາປາ, ໄດ້ພິຊິດສາມສິ່ງໃນບົດນັ້ນ. ກ່ອນອື່ນ ລາວຍຶດເອົາເຢຣູຊາເລັມ, ຕໍ່ມາແມ່ນເມືອງ Tyre ແລະ ສຸດທ້າຍແມ່ນອີຢິບ.

ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນຈາກຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຂົາແຫ່ງນິກາຍໂປຣເຕສແຕນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາຖືກພິຊິດເປັນອັນດັບທຳອິດ ກ່ອນທີ່ຈະມີກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເຂົາແຫ່ງນິກາຍໂປຣເຕສແຕນທີ່ລະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອໃນສະຫະລັດອາເມລິການັ້ນ ລວມເອົາຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນເດແອັດເວັນຕິສທີ່ມີລັກສະນະແບບລາວດີເກຍຢູ່ດ້ວຍ ເຊິ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຸ່ມ “ເດີມ” ທີ່ຖືກຂ້າມໄປ ດັ່ງທີ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ຖືກຂ້າມໄປໃນປີ 34 ແລະດັ່ງທີ່ຊາວໂປຣເຕສແຕນໄດ້ຖືກຂ້າມໄປໃນປີ 1844. ການທີ່ປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຸ່ມເດີມເຫຼົ່ານັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຂ້າມໄປໃນປີ 34 ແລະ 1844 ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນປະຫວັດສາດເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງຄຳພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີໃນດານີເອນ 8:14. ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນຈາກຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຂົາແຫ່ງນິກາຍໂປຣເຕສແຕນຖືກພິພາກສາກ່ອນເຂົາແຫ່ງລັດທິສາທາລະນະລັດນິຍົມ.

ການກ່າວເຖິງການພິພາກສາຂອງອີຢິບເປັນຄັ້ງທຳອິດປາກົດຢູ່ໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີຊາວເກົ້າ, ແລະວັນທີສຸດທ້າຍທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວເຖິງໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບອີຢິບນັ້ນຢູ່ໃນຂໍ້ “ສິບເຈັດ” ຂອງບົດດຽວກັນ. ບົດນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ໄດ້ເອົາຊະນະເຂົາຂອງລັດໂປຣແຕສຕັງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງເອົາຊະນະເມືອງຕີເຣ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາແຫ່ງລັດຖະນິຍົມ ອັນເປັນເຂົາທີ່ຖືກເອົາຊະນະໃນກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ເມື່ອຕີເຣ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ຖືກເນບູກາດເນັດຊາພິຊິດໃນເວລາຂອງກົດວັນອາທິດ, ອີຢິບກໍຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາດ້ວຍ. ໃນຈຸດນັ້ນ ບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາກໍໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍດີ. ບໍ່ພຽງແຕ່ບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍດີໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເອເຊກຽນຍັງແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບອີກວ່າ ການນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

ອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອິສຣາເອນຈະແຕກໜໍ່, ອອກດອກ ແລະເຮັດໃຫ້ທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ. ຝົນເປັນສິ່ງທີ່ນຳມາຊຶ່ງສາມຂັ້ນຕອນຄື ການແຕກໜໍ່, ການອອກດອກ ແລະການເກີດຜົນ, ແລະຕາມທີ່ອິຊາຢາກ່າວໄວ້ ຝົນປາຍລະດູຈະມາເຖິງເມື່ອ “ລົມອັນຮຸນແຮງ” ຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້. ທ່ານຍັງໄດ້ຊີ້ຕໍ່ໄປອີກວ່າ ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການແຕກໜໍ່, ການອອກດອກ ແລະການເກີດຜົນນັ້ນ ບາບຂອງຢາໂຄບຈະຖືກຊຳລະອອກ, ແລະຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຖືກຊຳລະອອກ” ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຖືກລົບລ້າງໂດຍການລົບບາບ.

ເມື່ອລົມທັງສີ່ທິດແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ່ງ (ລົມອັນຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງ) ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້, ການປະທັບຕາໃຫ້ແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນກໍເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະ ໃນທີ່ສຸດ ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະ ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍໃນຂະບວນການແອັດເວັນຕິສກໍຖືກແຍກອອກຈາກກັນ, ແລະ ທັງໝົດນີ້ສຳເລັດລົງໃນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ.” ລະຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການປະພົມໃນເຫດການ 9/11 ແລະ ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖອກເທຢ່າງເຕັມບໍລິບູນເມື່ອມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນແຜ່ນດິນໂລກກໍເຕັມໄປດ້ວຍໝາກຜົນ. ລະຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາແມ່ນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ການກຳຈັດສິ່ງມົວໝອງທີ່ດຳເນີນໄປເປັນລຳດັບ ສອດຄ່ອງກັບພຣະທຳມາລາກີ ບົດທີສາມ. ແຕ່ໃນຊ່ວງເວລາສິບເຈັດປີທີ່ສະແດງໄວ້ໂດຍວັນທີເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ວັນທີສິ້ນສຸດໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ບົດທີຊາວເກົ້າ, ການພິຊິດອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີເກີດຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ສະແດງໄວ້ໂດຍເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງເຂົາແຫ່ງລັດທິໂປຣເຕສະແຕນ—ຄືຄຣິສຕະຈັກ—ແລະ ຕີເຣ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງເຂົາແຫ່ງລັດທິສາທາລະນະລັດ—ຄືລັດ. ບໍ່ດົນຫຼັງຈາກການປິດລ້ອມຕີເຣເປັນເວລາສິບສາມປີສິ້ນສຸດລົງ, ການພິຊິດອານາຈັກທີເຈັດຂອງກະສັດສິບອົງ ຊຶ່ງມີເອຢິບເປັນຕົວແທນ ກໍເກີດຂຶ້ນ. ການພິຊິດທັງສາມຄັ້ງ ຄື ການພິຊິດເຢຣູຊາເລັມ, ຕີເຣ ແລະ ເອຢິບ ເກີດຂຶ້ນເມື່ອ “ເຂົາແຫ່ງວົງວານອິດສະຣາເອນ” ງອກຂຶ້ນ ແລະ ໄດ້ຮັບການເປີດປາກ.

ພາວະເປັນໃບ້ຂອງທັງປະໂຣຫິດເອເຊກຽນ ແລະປະໂຣຫິດຊາຂາຣີຢາ ສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາທີ່ມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອທັງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະລາຂອງບາລາອາມຕ່າງກໍເວົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທານ “ການເປີດປາກ” ໃຫ້ແກ່ພົງພັນອິດສະຣາເອນ ໃນເວລາທີ່ມີກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລານັ້ນ ບາບຂອງຢາໂຄບໄດ້ຖືກຊຳລະລ້າງແລ້ວ ແລະຊື່ຂອງເພິ່ນກໍຖືກປ່ຽນເປັນພົງພັນອິດສະຣາເອນ. ຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາປະກາດນັ້ນ ມີພະຍານຄົນທີສາມຂອງພາວະເປັນໃບ້ໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນເປັນຕົວແທນ ເຊິ່ງມີດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງພະຍານຄົນນີ້ ແລະໃນເວລານັ້ນ ດານີເອນກໍໄດ້ຮັບຂ່າວສານໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ເຊິ່ງກໍເປັນນິມິດຂອງຮາບາກຸກດ້ວຍ ທີ່ໃນເວລານັ້ນ ‘ເວົ້າ ແລະບໍ່ເວົ້າຕົວະ.’ ເອເຊກຽນ, ຊາຂາຣີຢາ ແລະດານີເອນ ສອດຄ່ອງກັບການປະກາດສຽງຮ້ອງອັນດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ເຊັ່ນດຽວກັບເຢເຣມີຢາໃນບົດທີສິບຫ້າ ທີ່ເພິ່ນໄດ້ຮັບຄຳສັນຍາວ່າຈະໄດ້ເປັນປາກຂອງພຣະເຈົ້າ ຖ້າເພິ່ນຟື້ນຕົວຈາກຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ.

ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດ, ແລະໃນເຫດການ 9/11 ການພົ່ນປະພອຍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຕາອ່ອນ, ແລະພືດຂອງຢາໂຄບໄດ້ເລີ່ມເຕີບໃຫຍ່; ແລະໃນທີ່ສຸດ ເມື່ອຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບໄດ້ຮັບການຊຳລະລ້າງແລ້ວ, ວົງວານຂອງອິສຣາເອນຈະເວົ້າ. ການແຕກຕາອ່ອນໃນເຫດການ 9/11 ທີ່ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນໂດຍຝົນນັ້ນ ເປັນແບບຢ່າງເຖິງການແຕກຕາອ່ອນໃນຕອນທ້າຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ເມື່ອ “ເຂົາ” ຂອງວົງວານອິສຣາເອນແຕກຕາອອກ, ຢູ່ໃນບ່ອນດຽວກັນທີ່ເຂົາຂອງຝ່າຍໂປຣເຕສຕັນຜູ້ກະບົດ ແລະລັດທິຣີພັບລິກັນ ຖືກເອົາຊະນະໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ.

ໃນຈຸດນັ້ນ ເຂົາປອມຂອງນິກາຍໂປຣເຕສແຕນຖືກນຳມາປຽບທຽບໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງກັບເຂົາແທ້ຂອງນິກາຍໂປຣເຕສແຕນ ເຊິ່ງມີໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນທີ່ປົ່ງໜໍ່ເປັນແບບສັນຍະລັກ ໂດຍແຕກຕ່າງຈາກໄມ້ເທົ້າອື່ນໆຂອງບັນດາເຜົ່າອິດສະຣາເອນ. ວັນເດືອນປີທັງສອງໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ບົດທີຊາວເກົ້າ ຊີ້ບອກເຖິງປະຫວັດສາດຂອງການຍົກທຸງສັນຍານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນຂຶ້ນ ໃນຄາວຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ຂະບວນການແຕກໜໍ່, ເບັ່ງບານ ແລະ ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເຕັມໄປດ້ວຍໝາກຜົນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອມີການປະພົມຝົນປາຍລະດູໃນວັນທີ 9/11, ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ລະດູການເພັນເຕຄອສໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງເປົ່າລົມຫາຍໃຈເປັນຢົດພຽງສອງສາມຢົດລົງເທິງເຫຼົ່າສາວົກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ວັນເພັນເຕຄອສ ເມື່ອການຖອກເທລົງມາຢ່າງເຕັມປ່ຽມໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ການແຕກໜໍ່ໃນວັນທີ 9/11 ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຊຳລະລ້າງຢາໂຄບ (ຜູ້ແຍ່ງຊິງສິດ), ຊຶ່ງເປັນໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ໄດ້ເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງການແຕກໜໍ່ຂອງວົງວານອິດສະຣາເອນ (ຜູ້ເອົາຊະນະ) ໃນເວລາທີ່ມີກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການແຕກໜໍ່ໃນຕອນທ້າຍກຳລັງສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກ່ອນໜ້ານັ້ນກັບຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ການຖອກເທໄຟລົງມາເທິງພູກາເມນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ພະຍາກອນເອລີຢາກັບເຫຼົ່າຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ສະແດງອອກຜ່ານຄົນກຸ່ມໜຶ່ງທີ່ອັບອາຍໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນ ເພາະຂ່າວສານປອມເລື່ອງສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ, ສ່ວນຄົນອີກກຸ່ມໜຶ່ງມີຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນ ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີວັນອັບອາຍເລີຍ.

ເອເຊກຽນລະບຸວັນທີອື່ນອີກສີ່ວັນທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເອຢິບ ໂດຍສອງວັນທີໃນຈຳນວນນັ້ນກົງກັບປີທີສິບເອັດ ແລະອີກສອງວັນທີກົງກັບປີທີສິບສອງຂອງການເປັນຊະເລີຍ.

ໃນປີທີສິບເອັດແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍ, ແຂນຂອງເອຢິບແລະຟາຣາໂອຖືກຫັກ ແລະແຂນຂອງບາບີໂລນໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ໃນບົດທີສາມສິບ. ໃນປີທີສິບເອັດ ໃນບົດທີສາມສິບເອັດ, ມີການລະບຸເຖິງການລົ້ມລົງຂອງເອຢິບ ແລະຜົນກະທົບຂອງເຫດການນັ້ນຕໍ່ໂລກ.

ວັນທີທັງສອງໃນປີທີສິບສອງແມ່ນຢູ່ໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 32.

ໃນຄໍາພະຍາກອນຕໍ່ອີຢິບໃນບົດທີສາມສິບເອັດ, ຂໍ້ພຣະຄໍາຕອນທ້າຍໄດ້ກ່າວວ່າ:

ໃນຄຳປະກາດໂທດຕໍ່ເອຢິບໃນບົດທີ 32, ຂໍ້ທ້າຍໆໄດ້ກ່າວຢ້ຳ ແລະຂະຫຍາຍເນື້ອໃນຂອງບົດທີ 31 ແລະມີຄຳກ່າວລົງທ້າຍທີ່ສອດຄ່ອງກັນ.

ວັນທີທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາສິບເຈັດປີ ທີ່ຖືກເປັນພາບແທນໄວ້ໃນບົດທີຊາວເກົ້າ ຊີ້ບອກເຖິງການທີ່ເນບູຄາດເນັດຊາໄດ້ພິຊິດເອຢິບ, ແລະເຖິງຊ່ວງເວລາສີ່ສິບປີແຫ່ງຄວາມເປົ່າຮ້າງຂອງເອຢິບ. ສີ່ສິບເປັນພາບແທນຂອງຖິ່ນທຸລະກັນດານ, ອັນເປັນສັນຍາລັກເຖິງໜຶ່ງພັນປີທີ່ໂລກຢູ່ໃນຄວາມເປົ່າຮ້າງ.

ໃນຕອນສິ້ນສຸດໄລຍະສີ່ສິບປີແຫ່ງຄວາມຮົກຮ້າງວ່າງເປົ່າຂອງເອຢິບ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ໃນເອເຊກຽນບົດທີຊາວເກົ້າ, ການຟື້ນຄືນຊີວິດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງຄົນຊົ່ວ ແລະ ການຖືກທຳລາຍໃນບັ້ນປາຍຂອງພວກເຂົາໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້.

ຂ່າວສານຂອງເອເຊກຽນທີ່ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າກັນດ້ວຍວັນທີທັງຫົກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເອຢິບ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງການຖືກທຳລາຍໃນທີ່ສຸດຂອງອຳນາດມັງກອນຝ່າຍໂລກ ເຊິ່ງເລີ່ມຕົ້ນຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງການທຳລາຍຊາວເອຢິບຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຄັ້ງສຸດທ້າຍ ເມື່ອສິ້ນສຸດໄລຍະພັນປີ.

ໃນຄຳພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ສັດຮ້າຍແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມໄດ້ເຖິງຈຸດຈົບຂອງພວກມັນທີ່ບຶງໄຟ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ແຕ່ການທຳລາຍໃນບຶງໄຟຂອງອຳນາດແຫ່ງມັງກອນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍຂອງພັນປີ.

ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມສິ້ນສຸດລົງໃນທາງພະຍາກອນໃນການສະເດັດກັບມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ມັງກອນໄດ້ພົບຈຸດຈົບຂອງມັນໃນອີກໜຶ່ງພັນປີຕໍ່ມາ ໃນການສະເດັດກັບມາຄັ້ງທີສາມຂອງພຣະຄຣິດ.

ໄລຍະເວລາ ‘ສິບເຈັດ’ ປີ ທີ່ສະແດງໄວ້ດ້ວຍວັນເດືອນປີທັງສອງໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ບົດທີ 29 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີທີ 10 ແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍ ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນປີທີ 27. ຂ່າວສານໃນບົດທີ 30 ແລະ 31 ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນປີທີ 11 ແລະວັນເດືອນປີທັງສອງທີ່ລະບຸໄວ້ໃນບົດທີ 32 ກໍໄດ້ຖືກໃຫ້ໄວ້ໃນປີທີ 12 ແຫ່ງການເປັນຊະເລີຍ. ໄລຍະເວລາ 17 ປີ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີທີ 10 ປະມານຊ່ວງເລີ່ມຕົ້ນການປິດລ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມນັ້ນ ມີຂ່າວສານສອງປະການກ່ຽວກັບເອຢິບໃນປີທີ 11 ທີ່ລະບຸໄວ້ໃນບົດທີ 30 ແລະ 31 ຕິດຕາມມາ. ຂ່າວສານທັງສອງຂອງປີທີ 11 ນີ້ ຮ່ວມກັນສະແດງເຖິງຂ່າວສານໜຶ່ງໃນຊ່ວງກ່ອນທີ່ຈະມີກົດໝາຍວັນອາທິດພຽງເລັກນ້ອຍ. ຂ່າວສານອີກສອງປະການກ່ຽວກັບເອຢິບໃນປີທີ 12 ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຖືກທຳລາຍ ຫຼືຫຼັງຈາກນັ້ນບໍ່ດົນ ໃນປີ 586 ກ່ອນຄຣິດຕະສັກກະລາດ.

ຂ່າວສານກ່ຽວກັບການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດຖືກປະກາດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ເຊິ່ງປ່ຽນເປັນຂ່າວສານສຽງຮ້ອງອັນດັງເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກປະກາດໃຊ້. ຂ່າວສານຂອງເອຢິບສອງປະການຖືກປະກາດກ່ອນການປະກາດໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະຂ່າວສານຂອງເອຢິບອີກສອງປະການຖືກປະກາດໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກປະກາດໃຊ້ ຫຼືຫຼັງຈາກນັ້ນບໍ່ດົນ. ການຊ້ຳສອງຄັ້ງຂອງຂ່າວສານທີ່ຖືກປະກາດໃນປີດຽວກັນ ໃນລະຫວ່າງການປິດລ້ອມທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຂ່າວສານອີກສອງປະການໃນເວລາປະກາດໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນແບບຢ່າງເຊິງພະຍາກອນທີ່ຊີ້ເຖິງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ເຊິ່ງມີການຊ້ຳສອງຄັ້ງຢູ່ສະເໝີ.

ຂ່າວສານປະການທີສອງຍ່ອມຖືກຕາມມາດ້ວຍຂ່າວສານປະການທີສາມສະເໝີ.

ເມື່ອເຖິງຂ່າວສານທີສາມ ປະຕູແຫ່ງເວລາພຣະກະລຸນາກໍຖືກປິດລົງ. ເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສຳລັບສະຫະລັດອາເມຣິກາສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສຳລັບໂລກສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນຢືນ. ປະຕູທີ່ຖືກປິດທັງສອງນັ້ນເປັນສັນຍາລັກແທນຂ່າວສານທີສາມ ເຊິ່ງມີຂ່າວສານທີສອງນຳໜ້າສະເໝີ ແລະຂ່າວສານທີສອງນັ້ນກໍເປັນຂ່າວສານທີ່ປະກອບດ້ວຍສອງສ່ວນສະເໝີ.

ການເສີມອຳນາດໃຫ້ແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງສຳເລັດລົງເມື່ອຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນເຂົ້າມາສົມທົບກັບເພິ່ນ. ຂ່າວສານທັງສອງທີ່ປະກາດຕໍ່ມະນຸດຊາດ ຊຶ່ງມີຄຳປະກາດຂອງເອເຊກຽນຕໍ່ອີຢິບໃນບົດທີສາມສິບ ແລະ ສາມສິບເອັດເປັນພາບຕົວແທນນັ້ນ ຊີ້ບອກເຖິງເວລາທີ່ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນເຂົ້າມາສົມທົບກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະ ຂ່າວສານທັງສອງໃນບົດທີສາມສິບສອງກໍຊີ້ບອກເຖິງການເສີມອຳນາດໃຫ້ແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງ.

ກົງລໍ້ຂອງເອເຊກຽນທີ່ສະແດງເຖິງປະຕິສຳພັນອັນສັບຊ້ອນລະຫວ່າງເຫດການຕ່າງໆ ຂອງມະນຸດ ຊີ້ບອກເຖິງຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍສຳລັບມະນຸດຊາດ ຊຶ່ງກໍຄືຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມນັ້ນປະກອບຂຶ້ນຈາກຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະອົງທີສອງ. ສຽງຮ້ອງປະກາດໃນເວລາທ່ຽງຄືນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະສຽງຮ້ອງປະກາດອັນດັງຫຼັງກົດໝາຍວັນອາທິດ ມີວັນທີທັງສີ່ຂອງເອເຊກຽນເປັນພາບແທນ ຊຶ່ງວັນທີເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ພາຍໃນໄລຍະ ‘ສິບເຈັດ’ ປີລະຫວ່າງວັນທີອັນຟາ ແລະວັນທີໂອເມກາຂອງບົດທີ 29 ທີ່ສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເລັ້ນຢູ່ໃນດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 40 ດັ່ງທີ່ສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ 11 ເຖິງຂໍ້ 16 ຂອງບົດດຽວກັນ.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສິບ, ດານີເອນ, ເຊັ່ນດຽວກັບເອເຊກີເອນ, ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້. ຄວາມເປັນໃບ້ຂອງດານີເອນເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງການສຳພັດສາມຄັ້ງ; ການສຳພັດຄັ້ງທຳອິດແລະຄັ້ງທີສາມມາຈາກທູດສະຫວັນກາບຣີເອນ ແລະການສຳພັດຄັ້ງກາງແມ່ນການສຳພັດຂອງພຣະຄຣິດ. ດານີເອນ, ເຊັ່ນດຽວກັບເປໂຕໃນຊ່ວງລະຫວ່າງ Caesarea-Philippi ແລະໄມ້ກາງແຂນ, ຢູ່ໃນທ່າມກາງ. ໃນທ່າມກາງນັ້ນ ເປໂຕໄດ້ເຫັນພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງຮັບພຣະສິຣິ, ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນໃນບົດທີສິບ. ທູດສະຫວັນອົງກາງໃນບັນດາສາມອົງແມ່ນຂ່າວສານທີສອງ, ຊຶ່ງເປັນການປະສົມກັນຂອງສອງຂ່າວສານ.

ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ບົດທີໜຶ່ງ ຂໍ້ທີໜຶ່ງ ແລະ ຂໍ້ທີສອງ, ເອເຊກຽນຢູ່ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນທີສີ່ ເຊິ່ງກົງກັບຈຸດກຶ່ງກາງຂອງຂະບວນການເດືອນທີເຈັດໃນປີ 1844. ເອເຊກຽນຢູ່ເຄິ່ງກາງລະຫວ່າງວັນທີ 19 ເມສາ ແລະ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເຊັ່ນດຽວກັບຊາມູເອນ ສະໂນ ຜູ້ນຳຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນໃນປີ 1844 ເມື່ອລາວໄດ້ນຳສະເໜີຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຈະແຈ້ງຂອງລາວກ່ຽວກັບຂ່າວສານນັ້ນເປັນຄັ້ງທຳອິດຢູ່ບອສຕັນ, ເຊິ່ງເປັນເວລາ 93 ວັນຫຼັງຈາກວັນທີ 19 ເມສາ ແລະ 93 ວັນກ່ອນທີ່ປະຕູຈະປິດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊາມູເອນ ສະໂນ ຢູ່ບອສຕັນໃນວັນທີ 21 ກໍລະກົດ 1844, ຢູ່ຈຸດກຶ່ງກາງຂອງຂະບວນການເດືອນທີເຈັດ, ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວວ່າ ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ລາວກຳລັງຢືນຢູ່ຮ່ວມກັບເປໂຕເທິງພູແຫ່ງການປ່ຽນພຣະກາຍ, ເອເຊກຽນໃນປີທີສາມສິບຂອງຮອບຢູບີລີທີສິບເຈັດ ແລະ ການຖືກສຳຜັດຄັ້ງທີສອງຂອງດານີເອນໃນລະຫວ່າງນິມິດແວ່ນເງົາໃນບົດທີສິບ.

ກ່ອນທີ່ເຮົາຈະກັບໄປພິຈາລະນາການກຳນົດວັນເວລາຂອງການກ່າວເຖິງເຢຣູຊາເລັມທັງຫົກຄັ້ງຂອງ Ezekiel, ພວກເຮົາຄວນຈະລະບຸວັນເວລາອັນໜຶ່ງກ່ອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະກາດຕໍ່ສູ້ກັບ Tyre.

ຂໍ້ຄວາມເກືອບກັບເມືອງຕີເຣ ໄດ້ຖືກປະກາດໃນປີທີ່ເຢຣູຊາເລັມຖືກທຳລາຍ ແລະມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການລົ້ມລ້າງຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ໃນກົດວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ໃນກົດວັນອາທິດນັ້ນ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ (ຕີເຣ) ໃນຄວາມໝາຍເຊິງຄຳພະຍາກອນ ຊື່ນຊົມຍິນດີ ເພາະມັນໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າແມ່ນຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຊຶ່ງເອເຊກຽນເອີ້ນວ່າ “ປະຕູຂອງປະຊາຊົນ.” ຕີເຣລະບຸວ່າ ເຢຣູຊາເລັມ “ເຄີຍເປັນ” ປະຕູຂອງປະຊາຊົນ ໃນຮູບການໃຊ້ອະດີດການ. “ປະຕູ” ໃນຄວາມໝາຍເຊິງຄຳພະຍາກອນ ຄື ຄຣິສຕະຈັກ.

ຄຳວ່າ “ເບັດເອນ” ໝາຍເຖິງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕີເຣກໍຊື່ນຊົມຍິນດີທີ່ຕົນໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນເດແອັດເວັນຕິສຕ໌ແບບລາວດີເກຍ ຍອມຮັບການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການດວງອາທິດ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການດວງອາທິດຈະສະເຫຼີມສະຫຼອງຢ່າງຫຼົງຜິດກໍຕາມ ພຣະເຈົ້າຊົງປະກາດຜ່ານເອເຊກຽນວ່າ “ໂອ ຕີເຣເອີຍ ເຮົາຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຊົນຊາດຍົກຂຶ້ນມາຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າ ເໝືອນດັ່ງທະເລເຮັດໃຫ້ຄື້ນຂອງມັນຊັດຂຶ້ນມາ. ແລະພວກເຂົາຈະທຳລາຍກຳແພງເມືອງຕີເຣ ແລະພັງຫໍຄອຍທັງຫຼາຍຂອງເມືອງນັ້ນລົງ.”

“ກຳແພງຂອງເມືອງຕີຣັດ” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປົກປ້ອງຂອງເມືອງຕີຣັດ. “ກຳແພງ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງພຣະບັນຍັດສິບປະການ.

ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນກຳແພງປ້ອງກັນ, ແຕ່ກຳແພງໃນຮູບພະຫູພົດໝາຍເຖິງຫຼັກການສອງປະການທີ່ໄດ້ ‘ປົກປ້ອງ’ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະຄວາມສຳເລັດຂອງເມືອງຕີເຣ, ເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກແທນເຂົາສັດແຫ່ງສາທາລະນະລັດນິຍົມຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ຮາກຖານຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຖະແຫຼງການເອກະລາດ ແລະ ລັດຖະທໍາມະນູນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໂປຣເຕສຕັງ ແລະ ລະບອບສາທາລະນະລັດຕາມລໍາດັບ. “ກໍາແພງ” ແຫ່ງການປົກປ້ອງ ແລະ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ຄືລະບອບສາທາລະນະລັດ ແລະ ໂປຣເຕສຕັງ, ແລະ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຫຼັກການຂອງທັງຖະແຫຼງການເອກະລາດ ແລະ ລັດຖະທໍາມະນູນຈະຖືກຄວໍ້າລົງ, ເພາະເນບູກາດເນັດຊາ “ຈະຕັ້ງເຄື່ອງສົງຄາມເຂົ້າຕໍ່ສູ້ກໍາແພງຂອງເຈົ້າ, ແລະ ດ້ວຍຂວານຂອງເຂົາ ເຂົາຈະທໍາລາຍຫໍຄອຍຂອງເຈົ້າລົງ.”

ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກບັງຄັບໃຊ້ “ຫໍຄອຍ” ທັງໝົດຈະຖືກພັງທຳລາຍລົງ ແລະ ຫໍຄອຍກໍເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິສຕະຈັກ ຊຶ່ງປັດຊະຍາອັນເປັນຮາກຖານຂອງຄຣິສຕະຈັກນັ້ນສະແດງອອກຜ່ານຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດໃນການຊ່ວຍຕົນເອງໃຫ້ລອດ. ເມື່ອກ່າວເຖິງນິມໂຣດ ຜູ້ກະບົດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຫໍຄອຍຂອງລາວ ປຶ້ມ ຜູ້ປະກາດພຣະຄຳ ແລະ ກະສັດ ໄດ້ບອກເຮົາໄວ້ວ່າ “ເມື່ອຫໍຄອຍໄດ້ຖືກສ້າງສຳເລັດໄປບາງສ່ວນແລ້ວ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງຫໍຄອຍນັ້ນກໍຖືກໃຊ້ເປັນບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງບັນດາຊ່າງກໍ່ສ້າງ; ຫ້ອງອື່ນໆ ທີ່ຈັດເຄື່ອງເຮືອນ ແລະ ປະດັບຕົກແຕ່ງຢ່າງງົດງາມຫຼູຫຼາ ໄດ້ຖືກອຸທິດໃຫ້ແກ່ຮູບເຄົາລົບຂອງພວກເຂົາ. ປະຊາຊົນຕ່າງກໍປິຕິຍິນດີໃນຄວາມສຳເລັດຂອງຕົນ ແລະ ສັນລະເສີນບັນດາເທບພະເຈົ້າທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນ ແລະ ຄຳ ທັງຕັ້ງຕົນຕໍ່ຕ້ານພຣະຜູ້ຊົງປົກຄອງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກ.” ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກບັງຄັບໃຊ້ ຕີເຣຈະຊື່ນຊົມຍິນດີທີ່ເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົ້ມແລ້ວ ແຕ່ການປະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອໃນລະດັບຊາດຍ່ອມຕາມມາດ້ວຍຄວາມພິນາດຂອງຊາດ ແລະ ໃນເວລານັ້ນ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະພັງທຳລາຍກຳແພງ ແລະ ຫໍຄອຍຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາລົງ.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມພິຈາລະນາວັນທີທັງຫົກຂອງເຢຣູຊາເລັມໃນໜັງສືເອເຊກຽນ។