ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນເຮືອນຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ເລກທີ ຊາວເຈັດ

ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນມີການອ້າງເຖິງວັນທີຢູ່ “ສິບສາມ” ຄັ້ງ; ຫົກຄັ້ງກ່ຽວກັບເຢຣູຊາເລັມ, ຫົກຄັ້ງກ່ຽວກັບອີຢິບ ແລະ ໜຶ່ງຄັ້ງກ່ຽວກັບເມືອງໄທຣ໌. ການອ້າງເຖິງທັງໝົດນີ້ຖືກວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດແຫ່ງການກະບົດ, ຊຶ່ງເລກ “ສິບສາມ” ເປັນສັນຍະລັກ. ໃນປີຖັດຈາກທີ່ພັນລະຍາຂອງເອເຊກຽນເສຍຊີວິດດ້ວຍໂຣກຫຼອດເລືອດສະໝອງແຕກ, ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການລ້ອມໂຈມຕີຄັ້ງທີສາມ, ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ກ່າວຕໍ່ຕ້ານອີຢິບ ໂດຍຊີ້ບອກວ່າມັນຈະກາຍເປັນແຜ່ນດິນຮ້າງເປົ່າເປັນເວລາສີ່ສິບປີ.

ການລ້ອມເມືອງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 588 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະ ໜຶ່ງປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 587 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້. ໃນຂໍ້ “ສິບເຈັດ”, ປີ 571 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອີຢິບຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ບາບີໂລນເພື່ອເປັນຄ່າຕອບແທນສຳລັບການຮັບໃຊ້ທີ່ໄດ້ກະທຳ. ນັກລຳດັບເຫດການຕາມພຣະຄຳພີສະເໜີວ່າ ໄລຍະສີ່ສິບປີທີ່ລະບຸໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນ ແມ່ນຈາກປີ 567 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເຖິງປີ 527 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະ ຈາກຂ່າວສານແຫ່ງການພິພາກສາເບື້ອງຕົ້ນທີ່ຖືກປະກາດໃນປີ 587 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈົນເຖິງຄຳປະກາດໃນຂໍ້ສິບເຈັດໃນປີ 571 ກ່ອນ ຄ.ສ. ວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມອບອີຢິບໄວ້ໃນມືຂອງເນບູກາດເນັດຊາ, ພວກເຮົາຈຶ່ງພົບໄລຍະເວລາ “ສິບເຈັດປີ”.

ກອງທັບຂອງເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເຮັດສົງຄາມຢ່າງຍືດເຢື້ອແລະຍາກລຳບາກຕໍ່ເມືອງຕີໂຣ (ການປິດລ້ອມນັ້ນກິນເວລາປະມານ 13 ປີ, ປະມານ 586–573 ກ່ອນ ຄ.ສ.). ທະຫານທັງຫຼາຍໄດ້ອອກແຮງຢ່າງໜັກຫນ່ວງຍິ່ງ (ທຸກຫົວໄດ້ຫົວລ້ານ ແລະ ທຸກບ່າໄດ້ຖູກຈົນຖອກຈາກການແບກຫາບ), ແຕ່ພວກເຂົາຫາໄດ້ຮັບຄ່າຈ້າງຫຼືຂອງລິບຈາກເມືອງຕີໂຣເອງຢ່າງສຳຄັນບໍ່. ເນື່ອງດ້ວຍແຮງງານທີ່ບໍ່ກໍ່ກຳໄລນີ້, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງກຳນົດຈະປະທານປະເທດເອຢິບໃຫ້ແກ່ເນບູກາດເນັດຊາເປັນການຊົດເຊີຍ (“ຄ່າຈ້າງ”) ສຳລັບວຽກງານທີ່ກອງທັບຂອງເຂົາໄດ້ເຮັດຕໍ່ຕ້ານເມືອງຕີໂຣ.

ດັ່ງນັ້ນ ເນບູຄັດເນັດຊາຈຶ່ງໄດ້ຍຶດເມືອງໄທຣ໌ກ່ອນ ແລະຫຼັງຈາກການປິດລ້ອມເປັນເວລາສິບສາມປີ ທ່ານກໍໄດ້ຮັບເອຢິບ. ກ່ອນທີ່ທ່ານຈະຍຶດໄທຣ໌ ທ່ານໄດ້ຍຶດເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 586 BC, ຈາກນັ້ນທ່ານໄດ້ດຳເນີນການປິດລ້ອມໄທຣ໌ເປັນເວລາສິບສາມປີ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ນເອຢິບ. ເຢຣູຊາເລັມຖືກຍຶດໃນປີ 586 BC, ແລະການປິດລ້ອມໄທຣ໌ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 586 BC ແລະດຳເນີນໄປຈົນເຖິງປີ 573 BC. ເລກສິບສາມມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ເອື້ອຍ White ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ເຢຣູຊາເລັມໃນພຣະທຳເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ແຫ່ງ Laodicea, ແລະ ເນບູກັດເນັດຊາ, ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ເປັນຕົວແທນອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາໃນວັນສຸດທ້າຍ. ໃນພາບປະກອບທາງປະຫວັດສາດຂອງບົດທີຊາວເກົ້າ, ພວກໂຈນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງຊົນຊາດເຈົ້າ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມສັນຕະປາປາ, ໄດ້ພິຊິດສາມສິ່ງໃນບົດນັ້ນ. ກ່ອນອື່ນ ລາວຍຶດເອົາເຢຣູຊາເລັມ, ຕໍ່ມາແມ່ນເມືອງ Tyre ແລະ ສຸດທ້າຍແມ່ນອີຢິບ.

ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພຣະນิเวດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຂົານຂອງລັດທິໂປຣເຕສແຕນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາຖືກພິຊິດກ່ອນເປັນອັນດັບທໍາອິດ ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເຂົານຂອງລັດທິໂປຣເຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ຮວມເຖິງຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ຝ່າຍລາໂອດີເຊຍ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ “ເດີມ” ຜູ້ຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ ເຫມືອນດັ່ງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໃນປີ 34 ແລະ ພວກໂປຣເຕສແຕນໃນປີ 1844. ການຖືກຂ້າມຜ່ານໄປຂອງບັນດາປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມຂອງພຣະເຈົ້າໃນປີ 34 ແລະ 1844 ທັງສອງເຫດການນັ້ນ ລ້ວນຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງຄໍາພະຍາກອນສອງພັນສາມຮ້ອຍປີໃນ ດານີເອນ 8:14. ການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນກັບພຣະນิเวດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຂົານຂອງລັດທິໂປຣເຕສແຕນຖືກພິພາກສາກ່ອນໜ້າເຂົານຂອງລັດທິຣີພັບລິກັນ.

ການກ່າວເຖິງການພິພາກສາຂອງອີຢິບເປັນຄັ້ງທຳອິດປາກົດຢູ່ໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດທີຊາວເກົ້າ, ແລະວັນທີສຸດທ້າຍທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວເຖິງໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບອີຢິບນັ້ນຢູ່ໃນຂໍ້ “ສິບເຈັດ” ຂອງບົດດຽວກັນ. ບົດນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ໄດ້ເອົາຊະນະເຂົາຂອງລັດໂປຣແຕສຕັງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງເອົາຊະນະເມືອງຕີເຣ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາແຫ່ງລັດຖະນິຍົມ ອັນເປັນເຂົາທີ່ຖືກເອົາຊະນະໃນກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ເມື່ອຕີເຣ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ຖືກເນບູກາດເນັດຊາພິຊິດໃນເວລາຂອງກົດວັນອາທິດ, ອີຢິບກໍຖືກມອບໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາດ້ວຍ. ໃນຈຸດນັ້ນ ບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາກໍໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍດີ. ບໍ່ພຽງແຕ່ບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍດີໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເອເຊກຽນຍັງແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບອີກວ່າ ການນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

ອິຊາຢາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອິສຣາເອນຈະແຕກໜໍ່, ອອກດອກ ແລະເຮັດໃຫ້ທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ. ຝົນເປັນສິ່ງທີ່ນຳມາຊຶ່ງສາມຂັ້ນຕອນຄື ການແຕກໜໍ່, ການອອກດອກ ແລະການເກີດຜົນ, ແລະຕາມທີ່ອິຊາຢາກ່າວໄວ້ ຝົນປາຍລະດູຈະມາເຖິງເມື່ອ “ລົມອັນຮຸນແຮງ” ຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້. ທ່ານຍັງໄດ້ຊີ້ຕໍ່ໄປອີກວ່າ ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການແຕກໜໍ່, ການອອກດອກ ແລະການເກີດຜົນນັ້ນ ບາບຂອງຢາໂຄບຈະຖືກຊຳລະອອກ, ແລະຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ຖືກຊຳລະອອກ” ມີຄວາມໝາຍວ່າ ຖືກລົບລ້າງໂດຍການລົບບາບ.

ເມື່ອລົມທັງສີ່ (ລົມແຮງຂອງພຣະອົງ) ແຫ່ງຄວາມຂັດແຍ້ງຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້, ການປະທັບຕາຂອງຜູ້ຫນຶ່ງແສນສີ່ຫມື່ນສີ່ພັນກໍເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະຜູ້ມີປັນຍາກັບຄົນຊົ່ວຮ້າຍໃນ Adventism ກໍຖືກແຍກອອກຈາກກັນໃນທີ່ສຸດ, ແລະທັງໝົດນີ້ສຳເລັດລົງໃນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ.” ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມດ້ວຍການປະພົມຢ່າງເບົາບາງທີ່ 9/11 ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການເທລົງຢ່າງບໍລິບູນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອແຜ່ນດິນໂລກຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ. ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາເປັນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະການກຳຈັດສິ່ງເປື້ອນອອກຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ຕາມທີ່ສອດຄ້ອງກັບ Malachi ບົດທີສາມ. ແຕ່ໃນຊ່ວງເວລາສິບເຈັດປີທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີເລີ່ມຕົ້ນແລະວັນທີສິ້ນສຸດຂອງ Ezekiel ບົດທີຊາວເກົ້າ, ການພິຊິດອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Jerusalem, ສັນຍາລັກຂອງເຂົາແຫ່ງ Protestantism—ຄຣິດຕະຈັກ, ແລະ Tyre, ສັນຍາລັກຂອງເຂົາ ຫຼື Republicanism—ລັດ. ທັນທີຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດການປິດລ້ອມ Tyre ເປັນເວລາສິບສາມປີ ການພິຊິດອານາຈັກທີເຈັດແຫ່ງກະສັດສິບອົງ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Egypt ກໍເກີດຂຶ້ນ. ການພິຊິດທັງສາມຄັ້ງຂອງ Jerusalem, Tyre ແລະ Egypt ເກີດຂຶ້ນເມື່ອ “ເຂົາຂອງວົງວານອິສຣາເອນ” ແຕກໜໍ່ອອກ, ແລະຖືກປະທານການເປີດປາກ.

ທັງປະໂລຫິດເອເຊກຽນ ແລະ ປະໂລຫິດຊາກາຣີຢາ ການເປັນໃບ້ຂອງພວກເຂົາສິ້ນສຸດລົງໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ລາຂອງບາລາອາມ ຕ່າງກໍເວົ້າ. ພຣະອົງປະທານ “ການເປີດປາກ” ໃຫ້ແກ່ວົງວານອິສຣາເອນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອນັ້ນບາບຂອງຢາໂຄບໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ໝົດແລ້ວ ແລະ ຊື່ຂອງເຂົາຖືກປ່ຽນເປັນວົງວານອິສຣາເອນ. ຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາປະກາດນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພະຍານຄົນທີສາມແຫ່ງການເປັນໃບ້ໃນຄຳພະຍາກອນ ອັນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍດານີເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນໄດ້ຮັບຂ່າວສານຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ຊຶ່ງກໍເປັນນິມິດຂອງຮາບາກຸກດ້ວຍ, ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນ ‘ເວົ້າ ແລະ ບໍ່ມຸສາ.’ ເອເຊກຽນ, ຊາກາຣີຢາ ແລະ ດານີເອນ ສອດຄ່ອງກັບການປະກາດສຽງຮ້ອງດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ເຊັ່ນດຽວກັບເຢເຣມີຢາໃນບົດທີສິບຫ້າ ບ່ອນທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບຄຳສັນຍາວ່າເຂົາຈະເປັນປາກຂອງພຣະເຈົ້າ ຖ້າຫາກເຂົາຈະຟື້ນກັບຈາກຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ.

ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດ, ແລະໃນເຫດການ 9/11 ການພົ່ນປະພອຍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຕາອ່ອນ, ແລະພືດຂອງຢາໂຄບໄດ້ເລີ່ມເຕີບໃຫຍ່; ແລະໃນທີ່ສຸດ ເມື່ອຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບໄດ້ຮັບການຊຳລະລ້າງແລ້ວ, ວົງວານຂອງອິສຣາເອນຈະເວົ້າ. ການແຕກຕາອ່ອນໃນເຫດການ 9/11 ທີ່ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນໂດຍຝົນນັ້ນ ເປັນແບບຢ່າງເຖິງການແຕກຕາອ່ອນໃນຕອນທ້າຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ເມື່ອ “ເຂົາ” ຂອງວົງວານອິສຣາເອນແຕກຕາອອກ, ຢູ່ໃນບ່ອນດຽວກັນທີ່ເຂົາຂອງຝ່າຍໂປຣເຕສຕັນຜູ້ກະບົດ ແລະລັດທິຣີພັບລິກັນ ຖືກເອົາຊະນະໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ.

ໃນຈຸດນັ້ນ ການແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງເຂົາອັນປອມຂອງໂປຣແຕສຕັງ ຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບເຂົາອັນແທ້ຂອງໂປຣແຕສຕັງ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍໄມ້ເທົ້າຂອງອາໂຣນທີ່ແຕກຫນໍ່ ແຍກອອກຈາກໄມ້ເທົ້າອື່ນໆ ຂອງບັນດາເຜົ່າອິສຣາເອນ. ວັນທີທັງສອງໃນບົດທີຊາວເກົ້າຂອງເອເຊກຽນ ຊີ້ບອກປະຫວັດການຍົກຂຶ້ນຂອງທຸງໝາຍຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ໃນເວລາອັນໃກ້ຈະມາເຖິງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ຂະບວນການແຫ່ງການແຕກຫນໍ່, ການຜະລິດດອກ, ແລະການເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນການປະພົມຂອງຝົນປາຍລະດູໃນ 9/11, ດັ່ງທີ່ລະດູການເພນເຕກອດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຫາຍໃຈຢອດບໍ່ຫຼາຍລົງເທິງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ອັນໄດ້ນຳໄປສູ່ເພນເຕກອດ ເມື່ອການເທລົງຢ່າງຄົບບໍລິບູນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ການແຕກຫນໍ່ໃນ 9/11 ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການຊຳລະຢາໂຄບ (ຜູ້ສວມຮອຍ), ຊຶ່ງເປັນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ໄດ້ເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງການແຕກຫນໍ່ຂອງວົງວານອິດສະຣາເອນ (ຜູ້ຊະນະ) ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການແຕກຫນໍ່ໃນຕອນປາຍແມ່ນການໝາຍບອກເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າ ແລະຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ດັ່ງທີ່ການເທລົງຂອງໄຟເທິງພູເຂົາກາເມນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ພະຍາກອນເອລີຢາ ແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ. ຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນຖືກສະແດງໂດຍຊົນຈຳພວກໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງໃນທາງພະຍາກອນຕ້ອງອັບອາຍເນື່ອງຈາກຂ່າວສານສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພປອມ, ແລະອີກຊົນຈຳພວກໜຶ່ງໃນທາງພະຍາກອນເປັນຜູ້ຊື່ນຊົມຍິນດີ, ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກໃຫ້ອັບອາຍເລີຍ.

ເອເຊກຽນໄດ້ລະບຸວັນທີອີກສີ່ວັນທີ່ກ່ຽວພັນກັບອີຢິບ, ແລະສອງໃນບັນດາວັນທີເຫຼົ່ານັ້ນໝາຍເຖິງປີທີສິບເອັດ, ແລະອີກສອງວັນທີໝາຍເຖິງປີທີສິບສອງແຫ່ງການຖືກກວາດເອົາໄປ.

ໃນປີທີສິບເອັດແຫ່ງການຖືກກວາດເປັນເຊີຍ, ແຂນຂອງອີຢິບ ແລະແຂນຂອງຟາໂຣຖືກຫັກ, ແລະແຂນຂອງບາບິໂລນຖືກເຮັດໃຫ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນໃນບົດທີສາມສິບ. ໃນປີທີສິບເອັດໃນບົດທີສາມສິບເອັດ, ການລົ້ມສະລາຍຂອງອີຢິບ ແລະຜົນກະທົບຂອງມັນຕໍ່ໂລກໄດ້ຖືກຊີ້ໃຫ້ເຫັນ.

ວັນທີທັງສອງໃນປີທີສິບສອງແມ່ນຢູ່ໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 32.

ໃນຄໍາພະຍາກອນຕໍ່ອີຢິບໃນບົດທີສາມສິບເອັດ, ຂໍ້ພຣະຄໍາຕອນທ້າຍໄດ້ກ່າວວ່າ:

ໃນຄຳພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານອີຢິບໃນບົດທີສາມສິບສອງ ຂໍ້ພຣະຄຳຕອນທ້າຍໄດ້ກ່າວຊ້ຳແລະຂະຫຍາຍຄວາມຈາກບົດທີສາມສິບເອັດ ແລະລວມມີຖ້ອຍຄຳສະຫຼຸບຕອນທ້າຍທີ່ຂະໜານກັນດ້ວຍ.

ວັນທີທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາສິບເຈັດປີ ທີ່ຖືກເປັນພາບແທນໄວ້ໃນບົດທີຊາວເກົ້າ ຊີ້ບອກເຖິງການທີ່ເນບູຄາດເນັດຊາໄດ້ພິຊິດເອຢິບ, ແລະເຖິງຊ່ວງເວລາສີ່ສິບປີແຫ່ງຄວາມເປົ່າຮ້າງຂອງເອຢິບ. ສີ່ສິບເປັນພາບແທນຂອງຖິ່ນທຸລະກັນດານ, ອັນເປັນສັນຍາລັກເຖິງໜຶ່ງພັນປີທີ່ໂລກຢູ່ໃນຄວາມເປົ່າຮ້າງ.

ໃນທ້າຍຂອງສີ່ສິບປີແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າຂອງອີຢິບໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 29, ການຟື້ນຄືນຊີວິດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງຄົນອະທຳ ແລະການທຳລາຍຢ່າງສິ້ນສຸດຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້.

ຂ່າວສານຂອງເອເຊກຽນ ທີ່ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າດ້ວຍວັນທີຫົກວັນທີ່ກ່ຽວພັນກັບອີຢິບ ກໍາລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນການທໍາລາຍໃນທີ່ສຸດຂອງອໍານາດມັງກອນແຫ່ງໂລກ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງການທໍາລາຍຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຊາວອີຢິບຄົນຊົ່ວຮ້າຍໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງພັນປີ.

ໃນຄຳພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ສັດຮ້າຍແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມໄດ້ເຖິງຈຸດຈົບຂອງພວກມັນທີ່ບຶງໄຟ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ແຕ່ການທຳລາຍໃນບຶງໄຟຂອງອຳນາດແຫ່ງມັງກອນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍຂອງພັນປີ.

ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມສິ້ນສຸດລົງໃນທາງພະຍາກອນໃນການສະເດັດກັບມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ, ແຕ່ມັງກອນໄດ້ພົບຈຸດຈົບຂອງມັນໃນອີກໜຶ່ງພັນປີຕໍ່ມາ ໃນການສະເດັດກັບມາຄັ້ງທີສາມຂອງພຣະຄຣິດ.

ຊ່ວງເວລາ “ສິບເຈັດ” ປີທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນສອງວັນທີຂອງເອເຊກຽນ ບົດ 29 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີທີສິບແຫ່ງການເປັນເຊີຍ ແລະໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີທີຊາວເຈັດ. ຂ່າວສານໃນບົດ 30 ແລະ 31 ໄດ້ຖືກປະກາດໃນປີທີສິບເອັດ, ແລະສອງວັນທີທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນບົດ 32 ໄດ້ຖືກໃຫ້ໃນປີທີສິບສອງແຫ່ງການເປັນເຊີຍ. ຊ່ວງເວລາສິບເຈັດປີທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີທີສິບ, ໂດຍປະມານໃນຕອນຕົ້ນຂອງການລ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ໄດ້ຖືກຕິດຕາມມາດ້ວຍຂ່າວສານສອງປະການກ່ຽວກັບອີຢິບໃນປີທີສິບເອັດ ຊຶ່ງຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນບົດ 30 ແລະ 31. ເມື່ອພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ, ຂ່າວສານສອງປະການໃນປີທີສິບເອັດນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດເລັກນ້ອຍ. ສ່ວນຂ່າວສານອີກສອງປະການກ່ຽວກັບອີຢິບໃນປີທີສິບສອງ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາ ຫຼື ພາຍຫຼັງໄມ່ດົນຈາກການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 586/585 ກ່ອນ ຄ.ສ.

ຂ່າວສານເລື່ອງການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ ຖືກປະກາດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງປ່ຽນໄປເປັນຂ່າວສານສຽງຮ້ອງດັງໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຂ່າວສານສອງຢ່າງຂອງອີຢິບຖືກປະກາດກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ຂ່າວສານສອງຢ່າງຂອງອີຢິບຖືກປະກາດໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ຫຼື ທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນ. ການຊ້ຳສອງຂອງຂ່າວສານທີ່ຖືກປະທານໃນປີດຽວກັນ ໃນລະຫວ່າງການປິດລ້ອມທີ່ສິ້ນສຸດລົງໃນການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ຂ່າວສານອີກສອງຢ່າງໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນແບບຢ່າງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ບ່ອນທີ່ມີການຊ້ຳສອງຢູ່ສະເໝີ.

ຂ່າວສານປະການທີສອງຍ່ອມຖືກຕາມມາດ້ວຍຂ່າວສານປະການທີສາມສະເໝີ.

ໃນຂ່າວສານທີສາມ ປະຕູແຫ່ງໂອກາດແຫ່ງການກັບໃຈຖືກປິດລົງ. ໂອກາດແຫ່ງການກັບໃຈສິ້ນສຸດລົງສໍາລັບສະຫະລັດອາເມລິກາໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະໂອກາດແຫ່ງການກັບໃຈສິ້ນສຸດລົງສໍາລັບໂລກເມື່ອ Michael ລຸກຂຶ້ນ. ປະຕູທີ່ຖືກປິດທັງສອງນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທີສາມ ຊຶ່ງຖືກນໍາໜ້າຢູ່ສະເໝີໂດຍຂ່າວສານທີສອງ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານສອງຊັ້ນຢູ່ສະເໝີ.

ການປະທານອຳນາດແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ສຳເລັດຂຶ້ນເມື່ອມັນໄດ້ຖືກຮ່ວມເຂົ້າກັບຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ຂ່າວສານສອງປະການທີ່ໄດ້ປະກາດແກ່ມະນຸດຊາດ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳພະຍາກອນຂອງເອເຊກຽນທີ່ມີຕໍ່ອີຢິບໃນບົດທີສາມສິບ ແລະ ສາມສິບເອັດ ຊີ້ບອກໃຫ້ຮູ້ວ່າເມື່ອໃດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະ ຂ່າວສານສອງປະການໃນບົດທີສາມສິບສອງ ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການປະທານອຳນາດແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນສຽງຮ້ອງດັງ.

ວົງລໍ້ຂອງເອເຊກຽນໃນການປະສານກັນຢ່າງສັບຊ້ອນຂອງເຫດການມະນຸດ ຊີ້ບອກຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍສຳລັບມະນຸດຊາດ ຊຶ່ງກໍຄືຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມນັ້ນປະກອບຂຶ້ນຈາກຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ. ສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະສຽງຮ້ອງອັນດັງຫຼັງຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນທີທັງສີ່ຂອງເອເຊກຽນ ຊຶ່ງຕົກຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງ “ສິບເຈັດ” ປີຂອງວັນທີ alpha ແລະ omega ໃນບົດທີຊາວເກົ້າ ອັນສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດທີ່ເຊື່ອງໄວ້ຂອງດານີເອນ 11:40 ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຂໍ້ 11 ຫາ 16 ຂອງບົດດຽວກັນ.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສິບ, ດານີເອນ, ເຊັ່ນດຽວກັບເອເຊກີເອນ, ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້. ຄວາມເປັນໃບ້ຂອງດານີເອນເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງການສຳພັດສາມຄັ້ງ; ການສຳພັດຄັ້ງທຳອິດແລະຄັ້ງທີສາມມາຈາກທູດສະຫວັນກາບຣີເອນ ແລະການສຳພັດຄັ້ງກາງແມ່ນການສຳພັດຂອງພຣະຄຣິດ. ດານີເອນ, ເຊັ່ນດຽວກັບເປໂຕໃນຊ່ວງລະຫວ່າງ Caesarea-Philippi ແລະໄມ້ກາງແຂນ, ຢູ່ໃນທ່າມກາງ. ໃນທ່າມກາງນັ້ນ ເປໂຕໄດ້ເຫັນພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງຮັບພຣະສິຣິ, ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນໃນບົດທີສິບ. ທູດສະຫວັນອົງກາງໃນບັນດາສາມອົງແມ່ນຂ່າວສານທີສອງ, ຊຶ່ງເປັນການປະສົມກັນຂອງສອງຂ່າວສານ.

ໃນ ເອເຊກຽນ ບົດທີ 1, ຂໍ້ 1 ແລະ 2, ເອເຊກຽນຢູ່ໃນວັນທີຫ້າຂອງເດືອນທີສີ່, ຊຶ່ງສອດຄ້ອງກັບຈຸດກາງຂອງການເຄື່ອນໄຫວເດືອນທີເຈັດໃນປີ 1844. ເອເຊກຽນຢູ່ໃນກາງທາງລະຫວ່າງວັນທີ 19 ເມສາ ແລະ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ ຊາມູເອນ ສະໂນ, ຜູ້ສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໃນປີ 1844, ເມື່ອທ່ານໄດ້ນໍາສະເໜີທັດສະນະທີ່ຊັດແຈ້ງຄັ້ງທໍາອິດຂອງຂ່າວສານນັ້ນໃນເມືອງ Boston, 93 ວັນຫຼັງຈາກວັນທີ 19 ເມສາ ແລະ 93 ວັນກ່ອນທີ່ປະຕູຈະປິດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊາມູເອນ ສະໂນ ຢູ່ໃນເມືອງ Boston ໃນວັນທີ 21 ກໍລະກົດ 1844, ຢູ່ກາງການເຄື່ອນໄຫວເດືອນທີເຈັດ, ໂດຍບໍ່ຮູ້ວ່າທ່ານກໍາລັງຢືນຢູ່ທາງຄໍາພະຍາກອນຄຽງຂ້າງເປໂຕຢູ່ເທິງພູການປ່ຽນຮູບ, ຄຽງຂ້າງເອເຊກຽນໃນປີທີສາມສິບຂອງຮອບຢູບີລີທີສິບເຈັດ, ແລະຄຽງຂ້າງການສໍາພັດຄັ້ງທີສອງຂອງດານີເອນໃນນິມິດກະຈົກສ່ອງແຫ່ງບົດທີ 10. ປີ 2026 ເປັນຕົວແທນຂອງປີທີສີ່ສິບເຈັດຂອງຮອບຢູບີລີທີເຈັດສິບ ຊຶ່ງຈະສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 2028.

ກ່ອນທີ່ເຮົາຈະກັບໄປພິຈາລະນາການກຳນົດວັນເວລາຂອງການກ່າວເຖິງເຢຣູຊາເລັມທັງຫົກຄັ້ງຂອງ Ezekiel, ພວກເຮົາຄວນຈະລະບຸວັນເວລາອັນໜຶ່ງກ່ອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະກາດຕໍ່ສູ້ກັບ Tyre.

ຂໍ້ຄວາມເກືອບກັບເມືອງຕີເຣ ໄດ້ຖືກປະກາດໃນປີທີ່ເຢຣູຊາເລັມຖືກທຳລາຍ ແລະມັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການລົ້ມລ້າງຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ໃນກົດວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ໃນກົດວັນອາທິດນັ້ນ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ (ຕີເຣ) ໃນຄວາມໝາຍເຊິງຄຳພະຍາກອນ ຊື່ນຊົມຍິນດີ ເພາະມັນໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າແມ່ນຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຊຶ່ງເອເຊກຽນເອີ້ນວ່າ “ປະຕູຂອງປະຊາຊົນ.” ຕີເຣລະບຸວ່າ ເຢຣູຊາເລັມ “ເຄີຍເປັນ” ປະຕູຂອງປະຊາຊົນ ໃນຮູບການໃຊ້ອະດີດການ. “ປະຕູ” ໃນຄວາມໝາຍເຊິງຄຳພະຍາກອນ ຄື ຄຣິສຕະຈັກ.

ຄໍາວ່າ “Bethel” ໝາຍເຖິງ ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ເມືອງ Tyre ຊື່ນຊົມຍິນດີວ່າຕົນໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ຄຣິດຕະຈັກ Seventh-day Adventist ຝ່າຍ Laodicea ຍອມຮັບການບັງຄັບໃຊ້ໃນການນະມັດສະການດວງອາທິດ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ, ເຖິງວ່າຈະມີການສະຫຼອງຢ່າງຫຼົງຜິດຂອງບັນດາຜູ້ບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການດວງອາທິດ, ພຣະເຈົ້າໂດຍຜ່ານເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເຮົາຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ໂອ້ Tyrus, ແລະ ຈະໃຫ້ຫຼາຍປະຊາຊາດຂຶ້ນມາຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ, ດັ່ງທະເລເຮັດໃຫ້ຄື້ນຂອງມັນຊັດຂຶ້ນມາ. ແລະ ພວກເຂົາຈະທໍາລາຍກໍາແພງຂອງ Tyrus, ແລະ ທຸບທໍາລາຍຫໍຄອຍຂອງນາງ.”

“ກຳແພງຂອງເມືອງຕີຣັດ” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປົກປ້ອງຂອງເມືອງຕີຣັດ. “ກຳແພງ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງພຣະບັນຍັດສິບປະການ.

ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນກຳແພງແຫ່ງການປົກປ້ອງ, ແຕ່ “ກຳແພງ” ໃນຮູບພະຫູພົດນັ້ນ ສື່ເຖິງຫຼັກການສອງປະການທີ່ໄດ້ “ປົກປ້ອງ” ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງແລະຄວາມສຳເລັດແກ່ເມືອງຕີເຣ ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງເຂົາສັດຝ່າຍພັກຣີພັບລິກັນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ຮາກຖານຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຖະແຫຼງການເອກະລາດ ແລະ ລັດຖະທໍາມະນູນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໂປຣເຕສຕັງ ແລະ ລະບອບສາທາລະນະລັດຕາມລໍາດັບ. “ກໍາແພງ” ແຫ່ງການປົກປ້ອງ ແລະ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ຄືລະບອບສາທາລະນະລັດ ແລະ ໂປຣເຕສຕັງ, ແລະ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຫຼັກການຂອງທັງຖະແຫຼງການເອກະລາດ ແລະ ລັດຖະທໍາມະນູນຈະຖືກຄວໍ້າລົງ, ເພາະເນບູກາດເນັດຊາ “ຈະຕັ້ງເຄື່ອງສົງຄາມເຂົ້າຕໍ່ສູ້ກໍາແພງຂອງເຈົ້າ, ແລະ ດ້ວຍຂວານຂອງເຂົາ ເຂົາຈະທໍາລາຍຫໍຄອຍຂອງເຈົ້າລົງ.”

ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກບັງຄັບໃຊ້ “ຫໍຄອຍ” ທັງຫມົດຈະຖືກທຳລາຍລົງ, ແລະຫໍຄອຍນັ້ນເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຣິດຈັກທີ່ປັດຊະຍາພື້ນຖານຂອງມັນຖືກສະແດງອອກໂດຍຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດທີ່ຈະຊ່ວຍຕົນເອງໃຫ້ລອດ. ເມື່ອກ່າວເຖິງນິມໂຣດ ຜູ້ກະບົດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຫໍຄອຍຂອງລາວ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງໃນ Prophets and Kings ວ່າ, “ເມື່ອຫໍຄອຍໄດ້ຖືກກໍ່ສ້າງສຳເລັດໄປບາງສ່ວນ, ບາງສ່ວນຂອງມັນຖືກໃຊ້ເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສສຳລັບພວກຜູ້ກໍ່ສ້າງ; ຫ້ອງອື່ນໆອີກ, ທີ່ຕົບແຕ່ງຢ່າງຫລູຫລາ ແລະປະດັບປະດາຢ່າງງົດງາມ, ຖືກອຸທິດໄວ້ໃຫ້ແກ່ຮູບເຄົາລົບຂອງພວກເຂົາ. ປະຊາຊົນໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີໃນຄວາມສຳເລັດຂອງຕົນ, ແລະໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຂອງເງິນແລະຄຳ, ແລະໄດ້ຕັ້ງຕົນຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ.” ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມືອງຕີເຣໄດ້ຊື່ນຊົມຍິນດີວ່າເຢຣູຊາເລັມຖືກໂຄ່ນລົງແລ້ວ, ແຕ່ການຫັນເຫອອກຈາກພຣະເຈົ້າໃນລະດັບຊາດຍ່ອມຕາມມາດ້ວຍຄວາມພິນາດໃນລະດັບຊາດ, ແລະແລ້ວກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະໂຄ່ນກຳແພງແລະຫໍຄອຍຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາລົງ.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະເລີ່ມພິຈາລະນາວັນທີທັງຫົກຂອງເຢຣູຊາເລັມໃນໜັງສືເອເຊກຽນ។