ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ - ເລກທີສາມສິບ

ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ, ການ “ປິດລ້ອມ” ເຢຣູຊາເລັມ ແມ່ນ “ໝາຍສຳຄັນ” ອັນເປັນບົດທົດສອບທີ່ໂດຍມັນຈຸດໝາຍນິລັນດອນຂອງພວກເຮົາຈະຖືກຕັດສິນ, ເພາະວ່າມັນໝາຍເຖິງການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.

“ການຕຽມການ,” “ການເຄື່ອນໄຫວ” ແລະ “ເຫດການ” ຈະຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນການທົດສອບ.

ພວກເຮົາ “ຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້” ເຖິງ “ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະຂຶງຂັງ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຢືນຢູ່ເທິງທາງເຂົ້າອັນແທ້ຈິງແຫ່ງການສຳເລັດຂອງມັນ.” ທາງເຂົ້ານັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໃຈເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນລ່ວງໜ້າກ່ອນການສຳເລັດຂອງມັນ.

ການກໍ່ຮູບຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍນັ້ນ ສຳເລັດຂຶ້ນກ່ອນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງໃນໂລກ.

ໃນປີ 496, ຄລໍວິສ ກະສັດແຫ່ງຊາວແຟຣັງ ໄດ້ອະພິເສກສົມລົດກັບ ຄລອທິນດາ. ຄລອທິນດາເປັນເຈົ້າຫຍິງແຫ່ງບູຣກຸນດີ, ເປັນທິດາຂອງ ກະສັດ ຊິລເປຣິກ ທີ II ແຫ່ງບູຣກຸນດີ. ຫຼັງຈາກບິດາແລະມານດາຂອງນາງຖືກສັງຫານໃນການແຍ່ງຊິງອຳນາດພາຍໃນວົງຕະກູນ, ນາງໄດ້ດຳລົງຊີວິດພາຍໃຕ້ການອາລັກຂາຂອງລຸງຂອງນາງ ກ່ອນທີ່ຈະຖືກຍົກໃຫ້ອະພິເສກສົມລົດກັບ ຄລໍວິສ I, ກະສັດແຫ່ງຊາວແຟຣັງ, ໃນປີ 493. ນາງເປັນຄາທອລິກ, ນັ້ນຄື ນາງຍຶດຖືຄວາມເຊື່ອໄນຊີນ/ອອກໂທດັອກ ຂອງສາສນາຈັກໂຣມັນ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ແຍກນາງອອກຈາກລາຊະວົງເຢຍລະມັນອື່ນໆຫຼາຍຕະກູນໃນສະໄໝນັ້ນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄຣິດສະຕຽນແບບອາຣຽນ. ມານດາຂອງນາງ ຄາເຣເຕນາ ເປັນຄາທອລິກ, ແລະ ຄລອທິນດາ ກໍໄດ້ຮັບການລ້ຽງດູມາໃນຄວາມເຊື່ອນັ້ນ. ນາງເປັນທີ່ຈົດຈຳໃນຖານະຜູ້ທີ່ເພຍພະຍາຍາມຕັກເຕືອນ ແລະ ຊັກຊວນ ຄລໍວິສ ຢ່າງບໍ່ຍໍ້ທໍ້ໃຫ້ລະຖິ້ມຄວາມເປັນຄົນນອກສາສນາ ແລະ ຍອມຮັບພິທີບັບຕິສະມາແບບຄາທອລິກ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການກັບໃຈຂອງລາວໃນປີ 496 ນັບເປັນໜຶ່ງໃນເຫດການທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຍຸກຕົ້ນຂອງຝຣັ່ງ ແລະ ຂອງສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າຄຣິດສະຕຽນຕາເວັນຕົກ.

ການຂຶ້ນຄອງອໍານາດຂອງ Clovis ໃນປີ 496 ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງໂຄງສ້າງທາງການເມືອງຂອງຢູໂຣບທີ່ “ລຸກຂຶ້ນ” ເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອອໍານາດສັນຕະປາປາໃນຂະນະທີ່ມັນກໍາລັງຜົງາດຂຶ້ນສູ່ອໍານາດ. ນີ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນແຫ່ງານສົມຣົດໃນຄວາມໝາຍເຊິງສັນຍາລັກ. “ແຂນ” ໃນຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນຈະກະທໍາໃຫ້ “ພຣະວິຫານແຫ່ງກໍາລັງ” ເປື້ອນມົວດ້ວຍ, ຊຶ່ງສໍາລັບທັງໂຣມນອກຮີດແລະໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ ກໍຄືນະຄອນໂຣມ.

ໃນພຣະທຳດານີເອນ ມີຄຳພາສາເຮັບຣິວຢູ່ສອງຄຳທີ່ຖືກແປວ່າ “ສະຖານບໍລິສຸດ.” ຄຳພາສາເຮັບຣິວ ‘miqdash’ ແລະ ‘qodesh’ ຕ່າງກໍຖືກແປວ່າ “ສະຖານບໍລິສຸດ,” ແຕ່ qodesh ສາມາດໝາຍເຖິງໄດ້ພຽງແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ miqdash ສາມາດໝາຍເຖິງສະຖານບໍລິສຸດທີ່ບໍລິສຸດ ຫຼື ບໍ່ບໍລິສຸດກໍໄດ້—ຕາມທີ່ບໍລິບົດເປັນຕົວກຳນົດ.

“ສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງ” ໃນຂໍ້ທີສາມສິບເອັດ ແມ່ນ ‘miqdash’ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງກຳລັງຂອງໂຣມ, ຊຶ່ງສຳລັບທັງໂຣມນອກສາດສະໜາແລະໂຣມພາຍໃຕ້ສັນຕະປາປາ ກໍຄືນະຄອນໂຣມ. ຕັ້ງແຕ່ຍຸດທະການທີ່ Actium, ເມື່ອ Octavian ໄດ້ຮວບຮວມຈັກກະພັດເຂົ້າເປັນອັນໜຶ່ງ, ໂຣມນອກສາດສະໜາເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຖືກເອົາຊະນະໄດ້ເປັນເວລາສາມຮ້ອຍຫົກສິບປີ (ໜຶ່ງເວລາ) ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນໃນ Daniel 11:24 ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

ໂຣມ, “ພຣະວິຫານແຫ່ງກຳລັງ” ໄດ້ຖືກ “ເຮັດໃຫ້ເປື້ອນມົນ,” (ເປື້ອນມົນ ໃນທີ່ນີ້ໝາຍເຖິງ ‘ຖືກບາດເຈັບ ຫຼື ຖືກທຳລາຍໃຫ້ແຕກສະລາຍ’), ໂດຍຜ່ານທາງ “ກອງກຳລັງ” ຈາກສົງຄາມທີ່ດຳເນີນຢູ່ຕໍ່ເນື່ອງຕ້ານເມືອງນັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫຼັກໆໃນສຽງແກທັງສີ່ອັນທຳອິດໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 8.

ປະຫວັດສາດທີ່ເກີດຕາມມານັບແຕ່ ຄ.ສ. 496 ເປັນຕົ້ນໄປ ຈະເຫັນນະຄອນໂຣມຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນມົນທິນ ເມື່ອມັນປ່ຽນຈາກອຳນາດແລະສະຫງ່າລາສີຂອງຈັກກະພັດໂຣມ ໄປສູ່ອຳນາດແລະສະຫງ່າລາສີຂອງຈັກກະພັດໂຣມັນຄາທອລິກ. ແຂນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຍົກເລີກສາສະໜານອກຮີດ, ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍຄຳວ່າ “ປະຈຳວັນ” ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ເມື່ອພວກເຂົາຍອມຮັບສາສະໜາຄາທອລິກແບບໄນຊີນ.

ການແຕ່ງງານແຫ່ງສັນຍາສັນຍະລັກຂອງສັນຕະປາປາໃນອັນຟາ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂະບວນແຫ່ແຕ່ງງານຂອງມັນໃນປີ 496, ໄດ້ສຳເລັດລົງຢ່າງສົມບູນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດໃນປີ 538, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນມັນກໍໄດ້ຖືກຍົກເລີກໃນປີ 1798, ເໝືອນດັ່ງການແຕ່ງງານແຫ່ງສັນຍາອື່ນໆທຸກປະການໃນດານີເອນ 11. ພຣະນິມິດໄດ້ເພີ່ມເຕີມເຖິງຄວາມສຳພັນທາງການສົມຣົດຂອງສັນຕະປາປາລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງຢູໂຣບ ແລະ ບັນດາສັນຕະປາປາແຫ່ງຄາທອລິກ, ເພາະວ່າມັງກອນໃນພຣະນິມິດ 12 ແມ່ນທັງຊາຕານ ແລະ ບັນດາກະສັດຂອງໂຣມນອກຮີດ.

ໃນພຣະນິມິດ ໂຢຮັນໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບເຖິງສາມສິ່ງທີ່ບັນດາກະສັດ (ພະຍານາກ) ໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍທະເລແຫ່ງຄາທອລິກ.

330 ຫາ 538 ແມ່ນໄລຍະເວລາພະຍາກອນທີ່ຈົງເຈາະ ຊຶ່ງກຳນົດເຄື່ອງໝາຍທາງ “ແປດ” ຂັ້ນຂອງການຮັບອຳນາດຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ. ທັງແປດຂັ້ນນັ້ນຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນການຮັກສາບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

ຂັ້ນຕອນທໍາອິດໃນແປດຂັ້ນຕອນ ຄືການມອບເມືອງໂຣມໃຫ້ແກ່ອໍານາດຂອງສັນຕະປາປາ, ແລະຂັ້ນຕອນທີແປດ ຄືການມອບເມືອງນັ້ນໃຫ້ເປັນບັນລັງຂອງອານາຈັກທີຫ້າໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະຄໍາພີ. ສິ່ງນີ້ລະບຸໃຫ້ 538 ເປັນບ່ອນປະທັບ, ແລະເປັນ ‘ຂັ້ນຕອນທີແປດ ຄືຊຶ່ງມາຈາກເຈັດຂັ້ນກ່ອນໜ້າ.’ ຂັ້ນຕອນທໍາອິດ ຄືການມອບບ່ອນປະທັບ ແລະຂັ້ນຕອນທີແປດ ກໍຄືການມອບບ່ອນປະທັບ; ດັ່ງນັ້ນ ຂັ້ນຕອນທໍາອິດໃນປີ 330 ເປັນອັນຟາ ແລະ 538 ເປັນໂອເມກາ. ບ່ອນປະທັບສອງແຫ່ງ, ເຂົາສາມອັນທີ່ຖືກຖອນອອກ, ການຖອນ “ການຖວາຍປະຈໍາວັນ” ອອກໄປ, ການຫັນມາເຊື່ອຂອງ Clovis ແລະພຣະລາຊະດໍາລັດຂອງ Justinian ລວມເປັນແປດຂັ້ນຕອນທັງໝົດ ທີ່ຊີ້ບອກຂະບວນແຫ່ງານມົງຄົນ, ແລະໃນທີ່ສຸດ ຄືພິທີສົມລົດ.

ໃນປີ 1798, ຝຣັ່ງເສດ ຊຶ່ງເປັນອຳນາດທີ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດຊາວຢູໂຣບສິບອົງ ແລະໄດ້ສະຖາປະນາອຳນາດສັນຕະປາປາໃຫ້ຂຶ້ນສູ່ບັນລັງໃນປີ 538, ກໍໄດ້ປົດອຳນາດສັນຕະປາປາອອກຈາກບັນລັງນັ້ນເອງ. ການສົມຣົດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂັ້ນອັນຟາ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນປະຫວັດສາດຈາກປີ 538 ຫາ 1798 ເປັນແບບຢ່າງຂອງການສົມຣົດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂັ້ນໂອເມກາ ລະຫວ່າງອຳນາດສັນຕະປາປາກັບກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17. ຂະບວນແຫ່ການສົມຣົດຈາກປີ 496 ຫາ 538 ເປັນແບບຂອງແປດຂັ້ນຕອນ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບປະທານາທິບໍດີແປດຄົນສຸດທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ. Clovis ແລະ ຝຣັ່ງເສດ ເປັນສັນຍາລັກຂອງກະສັດຊາວຢູໂຣບສິບອົງ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຜູ້ຊຶ່ງຈະກາຍເປັນກະສັດເອກໃນບັນດາກະສັດສິບອົງແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີ 17 ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ການອະພິສົມໂດຍພັນທະສັນຍາຫ້າຄັ້ງກ່ອນໜ້ານີ້ໃນດານີເອນບົດ 11 ສອດຄ່ອງກັບການອະພິສົມໂດຍພັນທະສັນຍາຄັ້ງທີຫົກ ແລະເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນຍຸກທ້າຍປາຍ. ການອະພິສົມໂດຍພັນທະສັນຍາແບບອັນຟາແລະໂອເມກາຂອງຝ່າຍເໜືອແລະຝ່າຍໃຕ້ ບົ່ງຊີ້ວ່າເຈົ້າສາວຈາກຝ່າຍໃຕ້ແມ່ນອັນຟາ ແລະໂອເມກາແມ່ນເຈົ້າສາວຈາກຝ່າຍເໜືອ. ໃນການອະພິສົມໂດຍພັນທະສັນຍາຂອງໂຣມນອກສາສະໜາ, ເຈົ້າສາວອັນຟາຈາກຕາເວັນອອກຖືກຍົກໃຫ້ແກ່ຕາເວັນຕົກ, ແລະໂອເມກາຂອງປີ 313 ແມ່ນເຈົ້າສາວຈາກຕາເວັນຕົກ. ການອະພິສົມທັງສີ່ນັ້ນຖືກເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າດ້ວຍກັນໃນຄຳພະຍາກອນໂດຍ Cleopatra ຄົນທຳອິດ ແລະ Cleopatra ຄົນສຸດທ້າຍ. ການອະພິສົມໂດຍພັນທະສັນຍາໃນເຊີງສັນຍະລັກຂອງໂຣມສັນຕະປາປາ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຈົ້າບ່າວເປັນກະສັດເອກຂອງສະຫະພັນເຊີງຄຳພະຍາກອນອັນປະກອບດ້ວຍກະສັດສິບອົງ ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກັບເຈົ້າສາວຂອງພວກເຂົາ—ຄືຍິງແພງສີແດງແຫ່ງໂຣມ. ການຢ່າຮ້າງນັ້ນໄດ້ຖືກດຳເນີນໂດຍກະສັດເອກຂອງກະສັດສິບອົງໃນປີ 1798.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.