ເລົາດິເຊຍ - ເລກຫ້າ

ໃນອຸດົມຄະຕິ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດ ແລະ ຕາປະທັບທັງເຈັດ ເປັນສັນຍະລັກຄູ່ຂະໜານ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງແນວພາຍໃນ ແລະ ແນວພາຍນອກ ຂອງປະຫວັດສາດດຽວກັນ. ອີກທັງ ຍັງເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະສັງເກດວ່າ ເມື່ອພິຈາລະນາຄຣິສຕະຈັກສາມແຫ່ງສຸດທ້າຍ ແລະ ຕາປະທັບສາມອັນສຸດທ້າຍ ແນວປະຫວັດສາດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ດຳເນີນໄປຕາມລຳດັບນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງສັນຍະລັກ. ເມື່ອນຳຄຣິສຕະຈັກມາໃຊ້ໃນບໍລິບົດຂອງປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານ ຄວາມກ້າວໜ້າຕາມລຳດັບຂອງປະຫວັດສາດແມ່ນອົງປະກອບອັນຈຳເປັນຂອງສັນຍະລັກ, ແຕ່ບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກສາມແຫ່ງສຸດທ້າຍ ແລະ ຕາປະທັບສາມອັນສຸດທ້າຍ ຖືກພິຈາລະນາເປັນສັນຍະລັກໂດຍຕົນເອງ.

ໂບດສາມແຫ່ງສຸດທ້າຍໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກ ກ່ຽວກັບຄວາມສຳພັນຂອງສາມກຸ່ມ ແລະພະລັງການແຫ່ງການປະຕິສຳພັນຂອງສາມກຸ່ມຜູ້ນະມັດສະການ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂບດຕ່າງໆ. ຕາປະທັບສາມດວງສຸດທ້າຍລະບຸປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ. ເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະ ໂມເຊເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຕາຍທີ່ຊອບທຳ.

ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ຕາປະທັບທີຫ້າເວົ້າເຖິງ “ຊ່ວງເວລາໜຶ່ງໃນອະນາຄົດ.” ຂໍ້ພຣະຄຳພີຂອງຕາປະທັບທີຫ້າກຳລັງຖາມວ່າ ເມື່ອໃດພຣະເຈົ້າຈະພິພາກສາອຳນາດສັນຕະປາປາ ເນື່ອງຈາກການຂ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກມືດ. ຄຳຕອບໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ວ່າ ໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ພຣະເຈົ້າຈະພິພາກສາອຳນາດສັນຕະປາປາສຳລັບການຂ້າພວກເຂົາ ແລະອີກທັງສຳລັບບັນດາມໍລະນະສັກຂີຂອງຝ່າຍສັນຕະປາປາອີກກຸ່ມໜຶ່ງ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກສັນຕະປາປາຂ້າເຊັ່ນກັນໃນວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ການດົນໃຈຍັງຢືນຢັນອີກດ້ວຍວ່າ ວິນຍານທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃຕ້ແທ່ນບູຊາ ຜູ້ປາຖະໜາທີ່ຈະຮູ້ວ່າເມື່ອໃດພຣະເຈົ້າຈະຊົງພິພາກສາລະບົບສັນຕະປາປາ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບສອງພຣະສຽງຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງທ່ານໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ.

ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ການພິພາກສາລັດທິຄາທອລິກເປັນສອງເທົ່າ ເພາະວ່າໃນທີ່ນັ້ນແລະໃນເວລານັ້ນ ນາງຈະຖືກລົງໂທດ ບໍ່ພຽງແຕ່ເນື່ອງຈາກຜູ້ທີ່ນາງຈະສັງຫານໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເນື່ອງຈາກເຫຍື່ອການຂ້າຕາຍໃນລະຫວ່າງຍຸກມືດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງສັນຕະປາປາອີກດ້ວຍ.

ຕາປະທັບທີຫົກໃຫ້ພາບປະກອບອັນເປັນແບບຄລາສສິກຢ່າງໜຶ່ງໃນພຣະຄຳພີ ກ່ຽວກັບເຫດການຕ່າງໆທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍທັນທີກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ ໃນລະຫວ່າງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍບົດນຳເຂົ້າສູ່ພຣະນິມິດບົດທີເຈັດ ຊຶ່ງໃຫ້ຄຳຕອບແກ່ຄຳຖາມທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງຕາປະທັບທີຫົກວ່າ, “ຜູ້ໃດຈະສາມາດຍືນຢູ່ໄດ້.” ມີສອງກຸ່ມທີ່ຈະຍືນຢູ່ເປັນທຸງສັນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງເມື່ອໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍມາເຖິງ. ສອງກຸ່ມນັ້ນຄື ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເອລີຢາ, ແລະ “ຝູງຊົນໃຫຍ່” ຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂມເຊ. ສັນຍາລັກສອງປະການນີ້ ຄື ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ກ່ອນແລ້ວວ່າເປັນຜູ້ທີ່ຍືນຢູ່ໃນວາລະສິ້ນສຸດຂອງໂລກ, ເພາະວ່າທັງສອງໄດ້ຍືນຢູ່ກັບພຣະຄຣິດເທິງພູແຫ່ງການປ່ຽນຮູບ.

ກຸ່ມທໍາອິດຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າເພາະຄວາມເຊື່ອແຫ່ງສັນຕະປາປາໃນຍຸກມືດໄດ້ຮັບເຄື່ອງນຸ່ງສີຂາວ, ແລະກຸ່ມທີສອງທີ່ພວກເຂົາຖືກບອກໃຫ້ຄອຍຈົນກວ່າກຸ່ມນັ້ນຈະຄົບຈໍານວນ ກໍຄື “ຝູງຊົນໃຫຍ່” ຜູ້ຊຶ່ງກໍສວມເຄື່ອງນຸ່ງສີຂາວເຊັ່ນກັນ. ຕາປະທັບທີຫ້າ ແລະ ທີຫົກ ບໍ່ໄດ້ນໍາສະເໜີປະຫວັດສາດຄູ່ຂະໜານຂອງຄຣິສຕະຈັກທີຫ້າ ແລະ ທີຫົກ, ແຕ່ກໍາລັງໃຫ້ຄໍາພະຍານກ່ຽວກັບສອງກຸ່ມທີ່ລຸກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານສໍາລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ.” ສອງກຸ່ມນັ້ນຄືຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວສານຂອງສອງສຽງໃນພຣະທໍາພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກປະກາດໃນເວລານັ້ນຍັງມີການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະກອບຢູ່ດ້ວຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍປະຫວັດສາດຂອງເພນເຕຄອສ ແລະ ປະຫວັດຂອງ Midnight Cry ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Adventism.

ຫຼັງຈາກທີ່ຕາປະທັບທີຫົກໄດ້ຍົກຄໍາຖາມຂຶ້ນມາ ອັນເປັນການແນະນໍາເອລີຢາແລະໂມເຊ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີເຈັດ ຕາປະທັບທີເຈັດກໍຖືກເປີດອອກ ແລະບັນຍາຍເຖິງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເທິງຄົນສອງກຸ່ມນັ້ນ. ພຶງສັງເກດໄວ້ວ່າ ໃນຄໍາບັນຍາຍນັ້ນມີຄວາມສະຫງົບຢູ່ເປັນເວລາຄຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ການເທລົງມາຂອງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການເປີດຕາປະທັບທີເຈັດ ຮວມມີໄລຍະເວລາແຫ່ງຄວາມສະຫງົບຢູ່ດ້ວຍ.

ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວໃນຂໍ້ຄວາມໃນ The Great Controversy ວ່າ ຝົນປາຍລະດູເລີ່ມຖືກເທລົງມາເມື່ອທູດສະຫວັນອົງມີລິດອຳນາດເສັດລົງມາ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອ “ອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກພັງທະລາຍລົງ” ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມຕົກລົງ, ແລະການເທລົງມາຂອງຝົນນັ້ນໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງຜູ້ທີ່ເອລີຢາ ແລະ ໂມເຊເປັນຕົວແທນ, ແລະຮວມເຖິງເວລາແຫ່ງຄວາມນິ່ງງຽບດ້ວຍ. ເວລາແຫ່ງຄວາມນິ່ງງຽບສຳລັບໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ ຍັງຖືກເປັນພາບແທນໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ບ່ອນທີ່ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ, ສອງສາດສະດານັ້ນຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂລກທົນທຸກ, ຖືກ “ຂ້າ” ຢູ່ຕາມຖະໜົນ. ແຕ່ຫຼັງຈາກສາມມື້ເຄິ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ອອກມາຈາກຖ້ຳໂຮເຣັບ ແລະ ຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ. ໃນປະຫວັດຂອງຝົນປາຍ ຂ່າວສານ, ຊຶ່ງມີສອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນເປັນຕົວແທນ, ຖືກຂ້າ ແລະ ຖືກໂຍນລົງໃນຖະໜົນ, ແຕ່ບໍ່ຖືກຝັງຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຖືກຟື້ນຄືນຊີວິດ. ນີ້ເປັນຄວາມຈິງຫຼັກປະການໜຶ່ງທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາກຳລັງເປີດຜະນຶກຢູ່ໃນຂະນະນີ້.

ຕາປະທັບສາມດວງສຸດທ້າຍກໍາລັງບົ່ງຊີ້ເຖິງຂະບວນການສຸດທ້າຍຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເອລີຢາແລະໂມເຊ. ຂະບວນການນັ້ນຕາຍແລະຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມາ. ມັນເປັນຂະບວນການ ເພາະວ່າ Adventism ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຂະບວນການໜຶ່ງ ຊຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງປີ 1863 ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ວາງຄວາມຈິງປະການທໍາອິດທີ່ William Miller ໄດ້ຖືກນໍາໃຫ້ຮັບຮູ້ນັ້ນໄວ້ຂ້າງ. ໃນປີ 1863 ຂະບວນການນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ເພາະໃນປີ 1863 ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນຄຣິດຕະຈັກຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. Alpha and Omega ຊົງຢືນຢັນຢ່າງແນ່ວແນ່ວ່າ ຖ້າພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມຕົ້ນປະຊາກອນທີ່ເຫຼືອຂອງພຣະອົງເປັນຂະບວນການ ພຣະອົງກໍຈະຊົງໃຫ້ສິ້ນສຸດເປັນຂະບວນການເຊັ່ນກັນ.

ໃນບັດນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ສິ້ນສຸດການທົບທວນພາບລວມຂອງຄຣິດຈັກທັງເຈັດ ແລະ ຕາປະທັບທັງເຈັດແລ້ວ. ໃນສາມຕາປະທັບສຸດທ້າຍ ພວກເຮົາເຫັນຜູ້ຖືກໄຖ່ສອງຈຳພວກ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ໂມເຊ ແລະ ເອລີຢາ. ຕາປະທັບເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດເປັນພະຍານເຖິງທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໃນ ພຣະນິມິດ 18. ເມື່ອທ່ານໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຜູ້ຖືກໄຖ່ສອງຈຳພວກໄດ້ເຂົ້າສູ່ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງຖືກອອກແບບເພື່ອເປີດເຜີຍ ແລະ ແຍກຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກອອກຈາກກັນພາຍໃນຂະບວນການ ໃນຕອນທ້າຍຂອງລັດທິແອັດເວັນຕິສ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກລາງບອກໄວ້ໂດຍຂະບວນການໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງລັດທິແອັດເວັນຕິສ. ດານີເອນຊີ້ບອກວ່າ ຈຳພວກໜຶ່ງນັ້ນ ຊຶ່ງທ່ານເອີ້ນວ່າຄົນອະທຳ ຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ແຕ່ຄົນມີປັນຍາເຂົ້າໃຈ. ມັດທາຍແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ບຸກຄົນທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວນັ້ນ ຖືກລະບຸວ່າເປັນພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ຈ້າ. ພົມມະຈາຣີທີ່ມີປັນຍາສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນວິກິດຕອນທ່ຽງຄືນວ່າ ພວກນາງໄດ້ເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄອບຄອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້. ຄົນມີປັນຍາ ແລະ ພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ຈ້າ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຣິດຈັກເມືອງຟີລາເດັນເຟຍ ຫຼື ຄຣິດຈັກເມືອງລາໂອດີເກຍ. ຄົນອະທຳ ແລະ ພົມມະຈາຣີທີ່ໂງ່ຈ້າແຫ່ງລາໂອດີເກຍ ຈະຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ຄົນມີປັນຍາຈະໄດ້ຮັບພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ຖ້າຄຣິດຈັກທີຫົກ ຄື ຟີລາເດັນເຟຍ ເປັນຕົວແທນຂອງຄົນມີປັນຍາ ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ຢ່າງໃດທີ່ຄຣິດຈັກທີເຈັດ ຄື ລາໂອດີເກຍ ເປັນຕົວແທນຂອງຄົນອະທຳ? ຖ້າເປັນເຊັ່ນນີ້ ລຳດັບກໍຍ່ອມຜິດໄປ ບໍ່ແມ່ນຫຼື? ຄຳຕອບແນ່ນອນວ່າ ຖືກແກ້ໄຂໂດຍ ອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກຸ່ມທຳອິດທີ່ຖືກເອີ້ນຕາມນາມ, ຄື ອິສຣາເອນໂບຮານ, ໂມເຊໄດ້ເປັນແບບພິມລ່ວງໜ້າຂອງພຣະຄຣິດໃນຕອນທ້າຍຂອງປະຊາຊົນທີ່ຖືກເອີ້ນຕາມນາມນັ້ນ.

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກຕັ້ງຊື່ເປັນພິເສດຂອງພຣະເຈົ້າກຸ່ມທຳອິດ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາແມ່ນຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບການສະເດັດມາຄັ້ງທຳອິດຂອງພຣະຄຣິດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະເຢຊູຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຂອງພຣະອົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງເລີ່ມພະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດໃນສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງພະວິຫານສະຫວັນ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກຕັ້ງຊື່ເປັນພິເສດຂອງພຣະເຈົ້າກຸ່ມທີສອງ ຄື ອິສຣາເອນສະໄໝໃໝ່, William Miller ແມ່ນຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ແລ້ວພຣະເຢຊູກໍໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປຢ່າງກະທັນຫັນໃນຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະເລີ່ມຕົ້ນການພິພາກສາ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຊົນຊາດທີ່ຖືກຕັ້ງຊື່ເປັນພິເສດຂອງພຣະເຈົ້າກຸ່ມທີສອງ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາຄົນສຸດທ້າຍໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະຄຣິດ ເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນຍຸກແຫ່ງການພິພາກສາຜູ້ມີຊີວິດ, ການສິ້ນສຸດຂອງພະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດແຫ່ງສະຫວັນ ແລະການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ.

ວິນລຽມ ມິນເລີ ເປັນສັນຍະລັກບໍ່ພຽງແຕ່ຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສັນຍະລັກຂອງຂະບວນການທີ່ທ່ານໄດ້ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງດ້ວຍ.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນໂບຮານ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເອີ້ນໂມເຊ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການສຶກສາອັນເສື່ອມຊາມຢູ່ໃນອີຢິບເປັນເວລາສີ່ສິບປີ ອັນເຮັດໃຫ້ຈຳເປັນຕ້ອງດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານເປັນເວລາສີ່ສິບປີ ເພື່ອພະຍາຍາມລຶບອິດທິພົນຂອງອີຢິບອອກຈາກນິສັຍຂອງທ່ານ. ສີ່ສິບປີຫຼັງຈາກການເກີດຂອງທ່ານ ເມື່ອເຂົ້າໃຈວ່າຕົນໄດ້ຖືກເລືອກໃຫ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກອີຢິບ ໂມເຊໄດ້ໃຊ້ກຳລັງແບບມະນຸດເພື່ອຂ້າຊາວອີຢິບຄົນນັ້ນ. ສີ່ສິບປີຕໍ່ມາ ທີ່ພຸ່ມໄມ້ທີ່ລຸກໄຟ ທ່ານໄດ້ກະບົດຕໍ່ການຊົງເອີ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຫຼັງຈາກໃນທີ່ສຸດໄດ້ຍອມຮັບການຊົງເອີ້ນນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍຍັງລະເລີຍພຣະບັນຊາໃຫ້ເຂົ້າພິທີຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍແກ່ບຸດຊາຍຂອງຕົນ ຈົນກະທັ້ງຖືກຄຸກຄາມດ້ວຍຄວາມຕາຍ. ທີ່ຊາຍແດນຂອງແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ ທ່ານໄດ້ກະບົດ ແລະໄດ້ຕີພຣະສິລາເປັນຄັ້ງທີສອງ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນໂບຮານ ໂມເຊມີລັກສະນະນິສັຍຂອງຊາວລາໂອດີເຊຍ. ເຖິງກະນັ້ນ ທ່ານກໍຍັງໄດ້ສຳເລັດການຊົງເອີ້ນອັນສູງສົ່ງແລະບໍລິສຸດຂອງຕົນ ລວມທັງການເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງພຣະຄຣິດໃນຕອນທ້າຍຂອງອິສຣາເອນໂບຮານ. ພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບພວກຢິວທີ່ຊອກຈັບຜິດ ຫຼືກັບຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າຕົນເປັນຢິວ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ ນັ້ນ ຊົງເປັນຕົວແທນແຫ່ງນິສັຍຂອງຊາວຟີລາເດນເຟຍ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນໂບຮານ ໂມເຊເປັນຕົວແທນຂອງຊາວລາໂອດີເຊຍຜູ້ຕ້ອງການຄຳ, ຢາທາຕາ ແລະເສື້ອຂາວ. ໃນຕອນທ້າຍ ພຣະຄຣິດເປັນຊາວຟີລາເດນເຟຍ.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການແອດເວນຕິດ, William Miller ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄົນຈໍານວນໜ້ອຍໃນ Sardis ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເສື້ອຜ້າຂອງຕົນເປື້ອນເປິ, ເປັນຕົວແທນຂອງຊາວ Philadelphia ເຊັ່ນດຽວກັນ, ແລະຂະບວນການທີ່ກ່ຽວພັນກັບເຂົາກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການແອດເວນຕິດ, ຂະບວນການທີ່ຮັບຮູ້ເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບໃນປີ 1989 ເປັນລາວໂອດີເຊຍພໍໆກັນກັບທີ່ Moses ເປັນ. ຂະບວນການ Millerite ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຂະບວນການ Future for America ພ້ອມດ້ວຍຂໍ້ສັງເກດທາງຄໍາພະຍາກອນວ່າ ຂະບວນການທໍາອິດໄດ້ສໍາເລັດໂດຍຊາວ Philadelphia ໃນສະໄໝຂອງ Philadelphia, ແລະຂະບວນການສຸດທ້າຍກໍສໍາເລັດໂດຍຊາວ Laodicea ໃນສະໄໝຂອງ Laodicea.

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພະຍານເຖິງປະຫວັດສາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງການເຄື່ອນໄຫວນີ້ຕັ້ງແຕ່ປີ 1989 ຫຼາຍກວ່າບຸກຄົນອື່ນໃດທີ່ກ່ຽວພັນກັບປະຫວັດຂອງ Future for America, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຂໍເປັນພະຍານວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເດີນຜ່ານປະຫວັດສາດນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍເລີ່ມຈາກປີ 1989 ເປັນຕົ້ນໄປ ໃນຖານະ Adventist ຝ່າຍ Laodicea ທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນແລ້ວ. ຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນມີຫຼາຍດວງວິນຍານຜູ້ຈະຍືນຢັນຄຳພະຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງສາມາດເປັນພະຍານໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ກ່ຽວພັນກັບການເຄື່ອນໄຫວນີ້ໃນຕອນທ້າຍຂອງ Adventism ກໍເປັນ Adventist ຝ່າຍ Laodicea ທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນແລ້ວເຊັ່ນກັນ. ກຸ່ມຊົນຊາດທີ່ຖືກຕັ້ງຊື່ກຸ່ມທຳອິດ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຊາວ Laodicea ຜູ້ໜຶ່ງທີ່ກາຍເປັນຊາວ Philadelphian ແລະຈົບລົງດ້ວຍຊາວ Philadelphian. ກຸ່ມຊົນຊາດທີ່ຖືກຕັ້ງຊື່ກຸ່ມທີສອງ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຊາວ Philadelphian ແລະຈົບລົງດ້ວຍຊາວ Laodicea ຜູ້ຖືກເອີ້ນໃຫ້ກາຍເປັນຊາວ Philadelphian. ນີ້ແມ່ນລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega.

ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບລາວຈະຢູ່ໃນສະພາບແຫ່ງຄວາມຕາບອດຝ່າຍຈິດວິນຍານອັນນ່າສົມເພດ ແລະ ນ່າອະນາດພຽງໃດກໍຕາມ, ພຣະເຈົ້າຍັງຄົງຊົງນຳທາງ ແລະ ຄວບຄຸມໝຸດໝາຍທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນນັບແຕ່ປີ 1989 ຈົນເຖິງບັດນີ້. ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບລາວຈະຢູ່ໃນສະພາບແຫ່ງຄວາມເປືອຍເປົ່າ ແລະ ຄວາມຍາກຈົນຝ່າຍຈິດວິນຍານກໍຕາມ, ພຣະເຈົ້າກໍຍັງຄົງຊົງນຳພາການເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ພຣະອົງຊົງເຫັນສົມຄວນທີ່ຈະເປີດຜະນຶກ. ໃນພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍແຍກອອກຈາກ “ຄວາມຈິງ” ຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງຈັດໃຫ້ມີຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຊຶ່ງເປີດທາງໃຫ້ຊາວເລົາດີເກຍຄົນໜຶ່ງຕາຍ ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນຖືກຊຸບຊີວິດຄືນມາເປັນຊາວຟີລາເດນເຟຍ. ຄວາມຕາຍ ແລະ ການຟື້ນຄືນຊີວິດນັ້ນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍບັນດາຜູ້ຂຽນພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ຜູ້ຊຶ່ງທັງສອງໄດ້ຖືກຂ້າ ແລະ ຖືກຊຸບຊີວິດຄືນມາໃນເຊີງສັນຍາລັກ. ໂຢຮັນໄດ້ຮັບການຟື້ນຄືນຈາກຄວາມຕາຍແຫ່ງການຖືກໂຍນລົງໃນໝໍ້ນ້ຳມັນເດືອດ, ດານີເອນຈາກຖ້ຳສິງໂຕທີ່ຫິວໂຫຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະທຳທັງສອງເຫຼັ້ມ ຊຶ່ງເປັນພຣະທຳດຽວກັນ ຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມເນັ້ນແກ່ສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແລະ ການຟື້ນຄືນຊີວິດ ໃນຖານະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກ.

ເມື່ອການເຄື່ອນໄຫວໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ຂອງການພິພາກສາສືບສວນ (ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍການເຄື່ອນໄຫວມິນເລີ) ເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເວລາ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກໍານົດໄວ້ວ່າຜູ້ນໍາແລະການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນຈະຖືກຂ້າ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຈະຖືກຟື້ນຄືນຊີວິດ. ໃນບໍລິບົດຂອງຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດ, ລາໂອດີເກຍໄດ້ຖືກປະຫານໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ແລະຈະຖືກຟື້ນຄືນຂຶ້ນເປັນຟີລາເດນເຟຍກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງເຂົ້າມາ. ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຖືກຟື້ນຄືນນັ້ນຈະເປັນຂອງຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດ, ແຕ່ມັນຈະເປັນອົງທີແປດ. ການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນຈະເປັນອົງທີແປດ, ຄືຊຶ່ງເປັນຂອງທັງເຈັດ.

ຄວາມລັບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຢູ່ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດໂດຍພະຍານຫຼາຍປະການ ແມ່ນແຕ່ກ່ອນນີ້ຍັງບໍ່ຖືກຮັບຮູ້. ໃນຊ່ວງເວລານີ້ ພວກເຮົາກຳລັງກ້າວເຂົ້າສູ່ການທົດສອບເລື່ອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນການທົດສອບທີ່ມາກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນເອງ ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກປະທັບລົງເທິງຊາວຟີລາເດນເຟຍໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ. ແຕ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຜ່ານການທົດສອບເລື່ອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍທີ່ມາກ່ອນການປິດເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ.

ໃນປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນນີ້, ເຂົາສອງອັນທີ່ເຄີຍຖືກລະບຸວ່າເປັນ Republicanism ແລະ Protestantism ໄດ້ປ່ຽນໄປເປັນປະຊາທິປະໄຕ ແລະ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຖອຍໄປແລ້ວ. ເມື່ອເຂົາສອງອັນນັ້ນຖືກຮ່ວມເຂົ້າເປັນອັນດຽວຢ່າງສົມບູນ, ແລ້ວມັນກໍຈະກາຍເປັນອຳນາດດຽວ, ເຂົາດຽວ. ໃນຊ່ວງເວລາດຽວກັນນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຈະລະບຸ ແລະຍົກຊູເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງ Protestantism ເພື່ອເຕືອນຕໍ່ຕ້ານຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ເຂົາສອງອັນນັ້ນດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນຈົນກວ່າສະຫະລັດອາເມລິກາຈະຢຸດເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ.

ພຣະນິມິດ ບົດທີ 17 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ (ສະຫະປະຊາຊາດ), ສັດຮ້າຍ (ອໍານາດສັນຕະປາປາ) ແລະ ສາດສະດາປອມ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ) ແມ່ນອໍານາດທີ່ເປັນຫົວທີແປດ ຊຶ່ງມາຈາກເຈັດຫົວນັ້ນ. ເຈັດຫົວນັ້ນ ຄືບັນດາອານາຈັກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ບາບີໂລນ, ຕໍ່ດ້ວຍ ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີກ ແລະ ຈາກນັ້ນ ໂຣມນອກສາສະໜາ. ຈາກນັ້ນ ອານາຈັກທີຫ້າ ຄື ໂຣມສັນຕະປາປາ ຊຶ່ງໃນຄວາມໝາຍທາງຄໍາພະຍາກອນໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍໃນປີ 1798. ໃນຈຸດນັ້ນຂອງປະຫວັດສາດ ອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ບັນລັງ ຈົນກວ່າຈະຖືກໂຄ່ນລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ຈາກນັ້ນ ສະຫະປະຊາຊາດຈະຖືກບັງຄັບໂດຍອຳນາດທີ່ບັງຄັບໂລກທັງສິ້ນໃຫ້ຈັດຕັ້ງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ໃນຈຸດນັ້ນ ອານາຈັກທີຫົກກໍໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະບັງຄັບໂລກທັງສິ້ນໃຫ້ຍອມຮັບການນຳຂອງຕົນເໜືອສະຫະປະຊາຊາດ ແລະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົາຍອມຮັບອຳນາດທາງສິນທຳຂອງສັນຕະປາປາເພື່ອປົກຄອງສະຫະພັນສາມສ່ວນ.

ຄຳນິຍາມພຽງປະການດຽວຂອງ “ຮູບຂອງສັດຮ້າຍ” ໃນພຣະຄຳທີ່ດົນໃຈນັ້ນ ແມ່ນວ່າ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກ (ອຳນາດສັນຕະປາປາ) ແລະ ລັດ (ສະຫະປະຊາຊາດ, ໂດຍມີສະຫະລັດຄວບຄຸມກະສັດອີກເກົ້າອົງ.) ເຢຊາເບນ ແມ່ນອຳນາດສັນຕະປາປາ; ອາຮາບ ແມ່ນສະຫະລັດ ຜູ້ເປັນກະສັດເໜືອສິບຕະກູນທາງເໜືອ.

ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາລົ້ມລົງໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມືອງຕີໂຣ (ລະບົບສັນຕະປາປາ) ຜູ້ທີ່ຖືກຫຼົງລືມໄປນັບແຕ່ປີ 1798 ຈະຖືກ “ລະນຶກເຖິງ” ແລະນາງເລີ່ມຂັບຂານບົດເພງແຫ່ງການຢົ່ວຍວນຂອງນາງ. ເນື່ອງຈາກການລົ້ມສະລາຍທາງການເງິນທີ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາເປັນ “ຄວາມພິນາດແຫ່ງຊາດ” ໃນບົດຂຽນຂອງ Ellen White, ສະຫະລັດອາເມຣິກາຈຶ່ງຖືກບັງຄັບໃຫ້ນຳໂລກທັງໝົດມາຮ່ວມກັນເພື່ອຮັບມືກັບອຳນາດຕາມພຣະຄຳພີທີ່ເຮັດໃຫ້ມືຂອງມະນຸດທຸກຄົນຍົກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານເຂົາ. ອຳນາດນັ້ນຄືອິດສະລາມ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອິດຊະມາເອນ ບັນພະບຸລຸດຂອງອິດສະລາມ.

ສະຫະລັດອາເມຣິກາຈະສ້າງພັນທະມິດກັບກະສັດອີກເກົ້າອົງ ໂດຍເຂົ້າຖືຕຳແໜ່ງຜູ້ນຳ. ມັນຈະເຮັດເຊັ່ນນັ້ນພຽງແຕ່ຊົ່ວເວລາສັ້ນໆເທົ່ານັ້ນ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍຈະຍືນຍັນໃຫ້ອຳນາດສັນຕະປາປາກາຍເປັນຫົວໜ້າເໜືອທັງໝົດ, ດັ່ງທີ່ເຢເຊເບນໄດ້ຄວບຄຸມອາຫັບ.

ດັ່ງນັ້ນ, ພັນທະມິດສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ສາດສະດາຈອມປອມ ຈຶ່ງເຄື່ອນທັບອອກໄປຮ່ວມກັນສູ່ອາມາເກດດອນ. ເລກແປດເປັນຕົວແທນຂອງການຄືນຊີວິດ, ແລະ ອານາຈັກທີ່ຄຳພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດເຖິງຕາຍນັ້ນ ຄືອານາຈັກທີຫ້າ, ອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ. ເມື່ອລະບົບສັນຕະປາປາຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນອີກ, ພວກເຂົາກໍກາຍເປັນອານາຈັກທີແປດ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການມອບອຳນາດຄວບຄຸມເຫນືອສະຫະພາບສາມປະການນັ້ນ, ແລະ ອານາຈັກທີແປດນັ້ນແມ່ນຫົວຫນຶ່ງຂອງເຈັດອານາຈັກທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດເຖິງຕາຍ, ແຕ່ການດົນໃຈແຫ່ງພຣະເຈົ້າກໍຍັງລະບຸເຖິງການຮັກສາບາດແຜສາຫັດເຖິງຕາຍນັ້ນດ້ວຍ.

ອານາຈັກທີຫ້າ, ອານາຈັກທີຫົກ ແລະ ອານາຈັກທີເຈັດ ໃນເວລານັ້ນລ້ວນໄດ້ສູນເສຍອານາຈັກສ່ວນບຸກຄົນຂອງຕົນໄປແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ ອານາຈັກຂອງແຕ່ລະຝ່າຍຈຶ່ງຖືກຟື້ນຄືນພ້ອມກັນເປັນອານາຈັກດຽວທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມສ່ວນ, ເປັນການປອມແປງຮູບແບບສາມປະການຂອງພຣະເທວະພາບ.

ອານາຈັກທີຫົກທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍເຂົາສອງອັນດັ່ງລູກແກະ ແລະສິ້ນສຸດລົງເປັນເຂົາອັນດຽວທີ່ເວົ້າດັ່ງມັງກອນ ມີລັກສະນະຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ ເພາະມັນກາຍເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ. ສັດຮ້າຍນັ້ນ, ຄືອຳນາດສັນຕະປາປາ, ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນຫຼັກວ່າເປັນອານາຈັກທີແປດທີ່ຖືກຟື້ນຄືນຊີວິດ ຊຶ່ງເຄີຍເປັນໜຶ່ງໃນເຈັດ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າອຳນາດສັນຕະປາປາເປັນສິ່ງທີ່ສຳເລັດຄວາມເປັນປິດສະໜາໃນຄຳພະຍາກອນໂດຍກົງທີ່ສຸດ ກ່ຽວກັບວ່າອົງທີແປດເປັນຂອງເຈັດ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ສ້າງຮູບຈຳລອງຂອງສັນຕະປາປາ ແລະເພາະສະນັ້ນ ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ຈຶ່ງສະແດງລັກສະນະດຽວກັນກັບອຳນາດສັນຕະປາປາ.

ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ເມື່ອຕາມພຣະທຳເອຊາຢາ ບົດ 23, ເມືອງໄທເຣ ຄືອຳນາດສັນຕະປາປາ ຈະຖືກລືມໄປຈົນເຖິງຕອນສິ້ນສຸດຂອງອານາຈັກທີຫົກ. ປີ 1798 ແມ່ນເວລາແຫ່ງອວສານສຳລັບພວກມິນເລີໄຣດ ໃນຊ່ວງເລີ່ມຕົ້ນຂອງອາດເວນຕິສຶມ. ຮອດລະດູບານໄມ້ຜຸດຂອງປີ 1844, ອາດເວນຕິສຶມແບບມິນເລີໄຣດໄດ້ຍອມຮັບຜ້າຄຸມແຫ່ງໂປຣເຕສຕັນ ຊຶ່ງດຳເນີນຂະໜານກັນກັບເຂົານສັດອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິລີພັບບລິກັນ ທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງລັດຖະບານສະຫະລັດ. ເຂົານສອງອັນນັ້ນຢູ່ໃນສັດຕົວດຽວກັນ, ດັ່ງນັ້ນພວກມັນຈຶ່ງດຳເນີນຜ່ານປະຫວັດສາດໄປດ້ວຍກັນ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອາດເວນຕິສຶມ ດຳເນີນຂະໜານກັນກັບເຂົານຝ່າຍລີພັບບລິກັນ. ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ປີ 1798 ຈົນກວ່າພວກໂປຣເຕສຕັນຈະປະຕິເສດຂ່າວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າສະຖາປະນາເຂົານໂປຣເຕສຕັນນັ້ນ. ພຣະອົງໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນຜ່ານຂະບວນການທົດສອບ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳກັບເຂົານຝ່າຍລີພັບບລິກັນ. ຍັງມີອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ຈະກ່າວເຖິງເລື່ອງເຂົານທີ່ດຳເນີນຂະໜານກັນນີ້, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນເວລານີ້.

ເຂົາແຫ່ງພັກຣີພັບລິກັນໄດ້ກະທຳການຜິດປະເວນີກັບໂປຣແຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ, ບໍ່ແມ່ນກັບເຂົາໂປຣແຕສຕັນທີ່ແທ້ຈິງ, ເພາະວ່າເຂົາທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນແມ່ນເຈົ້າສາວຂອງພຣະເມສານ້ອຍ ແລະນາງເປັນພົມມະຈັນ. ນັບແຕ່ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ເປັນຕົ້ນມາ ມີປະທານາທິບໍດີເຈັດຄົນ. ປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກໃນບັນດານັ້ນໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍໃນປີດຽວກັນນັ້ນເອງທີ່ຂະບວນການຢູ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງແອັດເວັນຕິສຶມກໍໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍເຊັ່ນກັນ. ປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດນັບແຕ່ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ຈະເປັນຜູ້ທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແຕ່ບາດແຜນັ້ນໄດ້ຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ. ລາວຈຳເປັນຕ້ອງເປັນປະທານາທິບໍດີຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຢູ່ໃນຈຳນວນເຈັດຄົນນັ້ນ. ໃນເວລາດຽວກັນ, ໃນປີ 2020 ເມື່ອປະທານາທິບໍດີຄົນທີຫົກໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງລາວ, ເຂົາທີ່ບັດນີ້ກຳລັງແບກຮັບພາລະແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນຢູ່ນັ້ນກໍຖືກຂ້າເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງທີ່ເປັນກັບສັດຮ້າຍແຫ່ງຄາທອລິກ, ແລະດັ່ງທີ່ເປັນກັບຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນທີ່ເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ, ກໍເຊັ່ນດຽວກັນກັບເຂົາທີ່ແທ້ຈິງຂອງໂປຣແຕສຕັນ. ເຂົາແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນຖືກແທນໄວ້ເປັນຄຣິດຕະຈັກທີຫົກ, ຊຶ່ງກາຍເປັນອັນທີແປດ, ແຕ່ກໍເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນຈຳນວນເຈັດ.

ເມື່ອທ່ານທົດສອບຄໍາອ້າງເຫຼົ່ານີ້, ຈົ່ງລະນຶກວ່າ ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນໄລຍະກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງນັ້ນ ຈະຖືກນໍາສະເໜີຢ່າງແນ່ນອນພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການທີ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເປັນພາບປະກອບຂອງຈຸດຈົບ. ຂ່າວສານນັ້ນຈະຖືກນໍາສະເໜີດ້ວຍວິທີການຂອງ “historicism,” ຊຶ່ງໃຊ້ປະຫວັດສາດໃນພຣະຄໍາພີທີ່ສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດໂລກ ເພື່ອຊີ້ບອກເຖິງອະວະສານຂອງໂລກ. ຂ່າວສານນັ້ນຜຸດຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນ.

ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ວ່າ ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນ “ແຜ່ນດິນ” ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ແຜ່ນດິນ” ເທົ່ານັ້ນ. ຂໍ້ຄວາມໃນພຣະທຳເພງສັນລະເສີນບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ລະບຸ “ແຜ່ນດິນ” ນັ້ນວ່າເປັນສັດຮ້າຍ “ຈາກແຜ່ນດິນ” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງກ່າວອີກດ້ວຍວ່າ “ຄວາມຈິງ” ໄດ້ “ຜຸດຂຶ້ນ” ຈາກແຜ່ນດິນ.

ສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກທີ່ “ງອກຂຶ້ນມາ.” ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອທ່ານກຳລັງທົດສອບຂໍ້ອ້າງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້, ການດົນໃຈໄດ້ລະບຸວ່າຂ່າວສານນັ້ນຈະຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການທີ່ວ່າຈຸດຈົບຖືກສຳແດງໂດຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ, ມັນຈະຖືກວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງເສັ້ນປະຫວັດສາດເທິງເສັ້ນປະຫວັດສາດ, ແລະມັນຈຳເປັນຕ້ອງມາຈາກສຽງໜຶ່ງໃນສະຫະລັດ. ແນ່ນອນວ່າມີສຽງທີ່ເປັນເທັດຢູ່ພາຍໃນສະຫະລັດ, ແຕ່ຕາມພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຢູ່ເທິງສິດອຳນາດຂອງພຣະຄຳນັ້ນ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຫຼືພາລະກິດໃດໆທີ່ຕັ້ງຢູ່ ຫຼືມີຕົ້ນກຳເນີດຢູ່ນອກສະຫະລັດ ແມ່ນແສງສະຫວ່າງເທັດ. ອາດເວັນຕິສຶມໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນສະຫະລັດ ດ້ວຍສຽງຂອງຊາຍຄົນໜຶ່ງ ແລະຂະບວນການໜຶ່ງທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນສະຫະລັດ. ພຣະເຢຊູຊົງສຳແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ.

ຜູ້ໃດທີ່ມີຫູ ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ບັນດາຄຣິດຕະຈັກ.