ການຊົງເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກທີ ສິບຫ້າ

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເປີດຕາປະທັບດວງທີເຈັດແລ້ວ, ໃນສະຫວັນກໍເກີດຄວາມສະຫງົບຢູ່ປະມານເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນເຈັດອົງຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ; ແລະໄດ້ມີການປະທານແກ່ພວກເຂົາຄົນລະແກ້ວແຕ່ເຈັດໜ່ວຍ. ແລະມີທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງມາຢືນຢູ່ທີ່ແທ່ນບູຊາ, ຖືກະຖາງຄຳສຳລັບເຜົາເຄື່ອງຫອມ; ແລະໄດ້ມີການປະທານເຄື່ອງຫອມຈຳນວນຫຼາຍແກ່ທ່ານ, ເພື່ອທ່ານຈະນຳຖວາຍພ້ອມກັບຄຳອະທິຖານຂອງບັນດາວິສຸດຊົນທັງປວງເທິງແທ່ນບູຊາຄຳທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງ. ແລະຄວັນເຄື່ອງຫອມນັ້ນ, ຊຶ່ງມາພ້ອມກັບຄຳອະທິຖານຂອງບັນດາວິສຸດຊົນ, ໄດ້ລອຍຂຶ້ນສູ່ເບື້ອງພຣະພັກພຣະເຈົ້າຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ. ແລະທູດສະຫວັນອົງນັ້ນໄດ້ນຳກະຖາງນັ້ນ, ເຕີມໄຟຈາກແທ່ນບູຊາໃສ່ໃນນັ້ນ, ແລ້ວໂຍນລົງໃສ່ແຜ່ນດິນໂລກ: ແລະກໍເກີດມີສຽງຕ່າງໆ, ສຽງຟ້າຮ້ອງ, ຟ້າແມບ, ແລະແຜ່ນດິນໄຫວ. ພຣະນິມິດ 8:1–5.

ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງໜັງສືນີ້ໄວ້; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຜູ້ໃດທີ່ອະທໍາ, ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນອະທໍາຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ໂສໂຄກ, ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ຊອບທໍາ, ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທໍາຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດ, ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 22:10, 11.

ແລະທູດສະຫວັນທັງເຈັດ ຜູ້ທີ່ຖືແກເຈັດໄດ້ຕຽມພ້ອມເພື່ອຈະເປົ່າ. ພຣະນິມິດ 8:6

ແລະພຣະວິຫານກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວັນ ອັນເກີດຈາກພຣະສິລິຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຈາກລິດເດດຂອງພຣະອົງ; ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານໄດ້ ຈົນກວ່າໄພພິບັດທັງເຈັດຂອງທູດສະຫວັນທັງເຈັດຈະສຳເລັດລົງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງອັນດັງກ້ອງດັງອອກມາຈາກພຣະວິຫານ ກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນທັງເຈັດວ່າ, ຈົ່ງໄປເຖີດ ແລະເທພາຊະນະແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 15:8, 16:1.

ແລະມະນຸດທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກຂ້າດ້ວຍໄພພິບັດເຫຼົ່ານີ້ ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈຈາກການງານແຫ່ງມືຂອງຕົນ ເພື່ອຈະບໍ່ນະມັດສະການພວກຜີຮ້າຍ ແລະຮູບເຄົາລົບທີ່ເຮັດດ້ວຍຄໍາ ແລະເງິນ ແລະທອງສໍາລິດ ແລະຫີນ ແລະໄມ້ ຊຶ່ງຈະເບິ່ງກໍບໍ່ເຫັນ ຈະໄດ້ຍິນກໍບໍ່ໄດ້ຍິນ ແລະຈະຍ່າງກໍບໍ່ໄດ້. ພຣະນິມິດ 9:20

ແລະຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນດັງ ເໝືອນດັ່ງເມື່ອສິງໂຕຄຳລາມ; ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ຮ້ອງແລ້ວ, ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດກໍໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງຕົນ. ແລະເມື່ອຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງຕົນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຈະຂຽນ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງຜະນຶກຂໍ້ຄວາມທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ເປັ່ງອອກນັ້ນໄວ້ ແລະຢ່າຂຽນມັນ.” ພຣະນິມິດ 10:3, 4.

“ຫຼັງຈາກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນີ້ໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງມັນອອກແລ້ວ ຄຳບັນຊາກໍມາເຖິງໂຢຮັນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ມາເຖິງດານີເອນ ກ່ຽວກັບໜັງສືນ້ອຍນັ້ນວ່າ: ‘ຈົ່ງຜະນຶກສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ເປັ່ງອອກນັ້ນໄວ້.’” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

ແຕ່ວ່າທາງຂອງຄົນຊອບທຳນັ້ນເປັນດັ່ງແສງອັນສ່ອງໄສ, ຊຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆຈົນເຖິງວັນອັນສົມບູນ. ສຸພາສິດ 4:18.

“ຖ້າຫາກວ່າເປັນການຈຳເປັນສຳລັບປະຊາຊົນໃນສະໄໝບູຮານຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຈະລະນຶກເຖິງການທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳຕໍ່ເຂົາຢູ່ເນື່ອຍໆ ທັງໃນພຣະເມດຕາແລະໃນການພິພາກສາ, ໃນພຣະດຳລິແລະໃນການຕັກເຕືອນ, ສິ່ງນີ້ກໍສຳຄັນຢ່າງເທົ່າກັນສຳລັບພວກເຮົາ ທີ່ຈະໃຄ່ຄວນຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກປະທານແກ່ພວກເຮົາໃນພຣະຄຳຂອງພຣະອົງ,—ຄວາມຈິງທີ່ຖ້າເອົາໃຈໃສ່ຟັງແລ້ວ ຈະນຳພາພວກເຮົາໄປສູ່ຄວາມຖ່ອມຕົນ ການຍອມຈຳນົນ ແລະການເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ. ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳສະເໜີຄວາມຈິງພິເສດສຳລັບທຸກຍຸກສະໄໝ. ການທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກະທຳຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນອະດີດ ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງລະມັດລະວັງຈາກພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຄວນຮຽນບົດຮຽນທີ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກມຸ່ງໝາຍໃຫ້ສອນແກ່ພວກເຮົາ. ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ຄວນພໍໃຈຢຸດຢູ່ພຽງແຕ່ບົດຮຽນເຫຼົ່ານັ້ນ. ພຣະເຈົ້າກຳລັງນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງອອກໄປທີລະຂັ້ນ. ຄວາມຈິງເປັນສິ່ງກ້າວໜ້າ. ຜູ້ສະແຫວງຫາຢ່າງຈິງໃຈຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຈາກສະຫວັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ? ຄວນເປັນຄຳຖາມຂອງພວກເຮົາຢູ່ສະເໝີ.” Signs of the Times, May 26, 1881.

“ການເຊື່ອຟັງຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ມີຫຼາຍຄົນທີ່ມີແນວຄິດຜິດພາດກ່ຽວກັບພຣະລາຊກິດນີ້ໃນຈິດວິນຍານ, ແຕ່ພຣະເຢຊູໄດ້ອະທິຖານຂໍໃຫ້ສາວົກຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຕັດຕໍ່ໄປວ່າ, ‘ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງ’ (John 17:17). ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດບໍ່ແມ່ນພຣະລາຊກິດທີ່ເກີດຂຶ້ນຊົ່ວພິບຕາ ແຕ່ເປັນພຣະລາຊກິດທີ່ດຳເນີນໄປເປັນຂັ້ນເປັນຕອນ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການເຊື່ອຟັງທີ່ຕໍ່ເນື່ອງຢູ່ເລື້ອຍໄປ. ຕາບໃດທີ່ຊາຕານຍັງຍຸແຍ່ພວກເຮົາດ້ວຍການລໍ້ລວງຂອງມັນ, ການຕໍ່ສູ້ເພື່ອພິຊິດຕົນເອງຈະຕ້ອງຖືກຕໍ່ສູ້ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ແຕ່ໂດຍການເຊື່ອຟັງ, ຄວາມຈິງຈະຊຳລະຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ຄວາມຈິງ ຈະໂດຍພຣະຄຸນຄວາມດີຄວາມຊອບຂອງພຣະຄຣິດ ເອົາຊະນະຄວາມອ່ອນແອທຸກປະການໃນອຸປນິສັຍ ທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຖືກຫຼໍ່ຫຼອມຕາມສະພາບການອັນຜັນແປຂອງຊີວິດທຸກຢ່າງ.” Faith and Works, 85.

ຈົ່ງຮ້ອງດັງໆ ຢ່າໄວ້ໜ້າ ຈົ່ງຍົກສຽງຂອງເຈົ້າຂຶ້ນເໝືອນສຽງແກທຣຳເປັດ ແລະຈົ່ງສະແດງແກ່ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເຖິງການລ່ວງລະເມີດຂອງເຂົາ ແລະແກ່ເຊື້ອວົງຂອງຢາໂຄບເຖິງບາບຂອງເຂົາ. ເອຊາຢາ 58:1

“ຄວາມຈິງສຳລັບເວລານີ້, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດດ້ວຍສຽງອັນດັງ, ໝາຍຄວາມວ່າ ດ້ວຍລິດອຳນາດທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ, ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າໃກ້ການທົດສອບອັນສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່.” The 1888 Materials, 710.

ແລະສຽງແກດ, ແລະສຽງແຫ່ງຖ້ອຍຄຳ; ຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນໄດ້ວິງວອນຂໍວ່າ ຢ່າໃຫ້ມີພຣະດຳລັດຕໍ່ໄປແກ່ເຂົາອີກເລີຍ: (ເພາະວ່າເຂົາບໍ່ອາດທົນຕໍ່ພຣະບັນຊາທີ່ຊົງສັ່ງນັ້ນໄດ້, ແລະຖ້າແມ່ນແຕ່ສັດເດຍລະສານໂຕໜຶ່ງແຕະຕ້ອງພູເຂົາ, ມັນຈະຕ້ອງຖືກຫີນຂວ້າງໃສ່ ຫຼືຖືກແທງດ້ວຍຫອກ: ແລະພາບທີ່ປາກົດນັ້ນໜ້າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ ຈົນໂມເຊໄດ້ກ່າວວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ແລະຕົວສັ່ນ:). ເຮັບເຣີ 12:19–21.

ໃນການສຳແດງອັນອັດສະຈັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະອັນຂຶ້ນສັກສິດນັ້ນ,—ສຽງແກອັນລີ້ລັບທີ່ດັງຂຶ້ນທຸກຂະນະ ແລະ ນ່າສະພຶງກົວຍິ່ງຂຶ້ນ, ສຽງຟ້າຮ້ອງທີ່ສະທ້ອນກັບມາຈາກທຸກດ້ານຂອງພູເຂົາ, ແສງຟ້າແລບທີ່ສ່ອງໃຫ້ຍອດສູງອັນເຂັ້ມຂຶມ ແລະ ນ່າຄາຣົບນັ້ນສະຫວ່າງຂຶ້ນ, ແລະ ທີ່ຍອດເຂົາຊີນາຍ ທ່າມກາງເມກ, ພາຍຸ, ແລະ ຄວາມມືດທຶບ, ພຣະສິລິຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດດັ່ງໄຟທີ່ເຜົາຜານ,—ໃນທ່າມກາງໝາຍສຳຄັນເຫຼົ່ານີ້ແຫ່ງການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະເຢໂຮວາ, ໃຈຂອງຊົນອິສຣາເອນອ່ອນແຮງລົງດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ, ແລະ ຊຸມນຸມຊົນທັງໝົດ “ຢືນຢູ່ໄກ.” ແມ່ນແຕ່ໂມເຊເອງກໍຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ຕົວສັ່ນ.” ແລ້ວ ເໜືອບັນດາທາດທັງຫຼາຍທີ່ກຳລັງປະທະກັນນັ້ນ ໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະເຢໂຮວາ ຊຶ່ງກຳລັງຕັດລັດສິບປະການແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.

“ເມື່ອກະຈົກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເປີດເຜີຍສະພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາແກ່ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ, ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາກໍຖືກທ່ວມທົ່ນໄປດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວ. ລິດອຳນາດອັນນ່າຢ້ານກົວແຫ່ງພຣະດຳລັດຂອງພຣະເຈົ້າ ເບິ່ງຄືວ່າເກີນກວ່າຮ່າງກາຍອັນສັ່ນສະທ້ານຂອງພວກເຂົາຈະທົນໄດ້. ພວກເຂົາໄດ້ອ້ອນວອນໂມເຊວ່າ, ‘ທ່ານຈົ່ງເວົ້າກັບພວກເຮົາ, ແລ້ວພວກເຮົາຈະຟັງ; ແຕ່ຂໍຢ່າໃຫ້ພຣະເຈົ້າກ່າວກັບພວກເຮົາ, ຢ້ານວ່າພວກເຮົາຈະຕາຍ.’ ເມື່ອມາດຕະຖານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າຖືກນຳສະເໜີຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ຕະໜັກ, ຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍຕະໜັກມາກ່ອນ, ເຖິງລັກສະນະອັນໜ້າຊັງຂອງຄວາມບາບ ແລະ ເຖິງຄວາມຜິດຂອງຕົນເອງ ໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ບໍລິບູນ.” Signs of the Times, March 3, 1881.

ກ່ຽວກັບພວກອາໂມຣີ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດວ່າ: “ໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ; ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກອາໂມຣີຍັງບໍ່ເຕັມ.” ເຖິງແມ່ນວ່າຊົນຊາດນີ້ຈະເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງເນື່ອງດ້ວຍການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ ແລະຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຖ້ວຍແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເຕັມ, ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງມີພຣະບັນຊາໃຫ້ທຳລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນພະລັງອຳນາດແຫ່ງພຣະເຈົ້າສະແດງອອກຢ່າງເດັ່ນຊັດ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວ. ພຣະຜູ້ສ້າງຜູ້ຊົງເປັນພຣະເມດຕາ ຊົງເຕັມພຣະໄທທີ່ຈະອົດທົນຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາຈົນເຖິງຊົ່ວອາຍຸທີສີ່. ແລ້ວຖ້າບໍ່ເຫັນການປ່ຽນແປງໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ, ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຈະຕົກລົງເທິງພວກເຂົາ.

“ດ້ວຍຄວາມແມ່ນຢຳທີ່ບໍ່ຜິດພາດ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດຍັງຄົງຊົງຖືບັນຊີກັບທຸກປະຊາຊາດຢູ່. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຍັງຖືກຍື່ນໃຫ້ພ້ອມກັບຄຳເຊີນໃຫ້ກັບໃຈ, ບັນຊີນີ້ຈະຍັງຄົງເປີດຢູ່; ແຕ່ເມື່ອຕົວເລກຮອດຈຳນວນໜຶ່ງຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ, ພັນທະກິດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍເລີ່ມຂຶ້ນ. ບັນຊີຖືກປິດລົງ. ຄວາມອົດທົນອັນປະເສີດຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ. ບໍ່ມີການວິງວອນຂໍພຣະເມດຕາແທນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.” Testimonies, volume 5, 208.

“ໂອ, ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ! ຍັງມີອີກຫຼາຍຄົນທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແຫ່ງການທົດສອບສຳລັບເວລານີ້. ຍັງມີອີກຫຼາຍຄົນທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຕໍ່ສູ້ຢູ່ກັບໃຈຂອງເຂົາ. ເວລາແຫ່ງການພິພາກສາທີ່ທຳລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ເປັນເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໂອກາດຮຽນຮູ້ວ່າຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະທອດພຣະເນດໄປຍັງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ. ພຣະໄທແຫ່ງຄວາມເມດຕາຂອງພຣະອົງຖືກສຳຜັດ; ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຍັງຄົງຍື່ນອອກເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ລອດ, ໃນຂະນະທີ່ປະຕູຖືກປິດລົງສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມເຂົ້າໄປ.” Testimonies, volume 9, 97.

ພຣະເຢຊູ, ເມື່ອພຣະອົງຮ້ອງຂຶ້ນອີກຄັ້ງໜຶ່ງດ້ວຍພຣະສຽງດັງ, ກໍໄດ້ຊົງສິ້ນພຣະຊົນມ໌. ແລະ, ເບິ່ງແມ, ຜ້າກັ້ນພຣະວິຫານໄດ້ຂາດເປັນສອງພາກຕັ້ງແຕ່ເທິງລົງເຖິງລຸ່ມ; ແຜ່ນດິນກໍໄດ້ໄຫວສະເທືອນ, ແລະ ຫີນຜາກໍໄດ້ແຕກອອກ. ມັດທາຍ 25:51.

“ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ຊົງສະລະພຣະຊີວິດຂອງພຣະອົງ ຈົນກວ່າພຣະອົງໄດ້ຊົງເຮັດພຣະລາຊກິດທີ່ພຣະອົງສະເດັດມາເພື່ອກະທຳນັ້ນສຳເລັດ, ແລະດ້ວຍລົມຫາຍໃຈສຸດທ້າຍ ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດວ່າ, ‘ສຳເລັດແລ້ວ.’ ໂຢຮັນ 19:30. ການສູ້ຮົບໄດ້ຖືກຊະນະແລ້ວ. ພຣະຫັດຖາເບື້ອງຂວາ ແລະ ພຣະພາຫາອັນບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ນຳມາຊຶ່ງໄຊຊະນະໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ. ໃນຖານະຜູ້ມີໄຊ ພຣະອົງໄດ້ປັກທຸງຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງຄວາມສູງສົ່ງອັນເປັນນິດ. ໃນທ່າມກາງພວກທູດສະຫວັນຈະບໍ່ມີຄວາມຊື່ນບານດອກຫລື? ສະຫວັນທັງສິ້ນໄດ້ຊົມຊື່ນຍິນດີໃນໄຊຊະນະຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ. ຊາຕານໄດ້ພ່າຍແພ້ ແລະຮູ້ວ່າອານາຈັກຂອງມັນໄດ້ສູນເສຍໄປແລ້ວ.” The Desire of Ages, 758.

“ເມື່ອພຣະເຢຊູ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຖືກແຂວນຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ ‘ສຳເລັດແລ້ວ’, ຫີນຜາທັງຫຼາຍກໍແຕກອອກ, ແຜ່ນດິນໂລກສັ່ນສະເທືອນ, ແລະອຸບມຸງສົບບາງແຫ່ງກໍຖືກເປີດອອກ. ເມື່ອພຣະອົງຊົງຟື້ນຄືນພຣະຊົນ ເປັນຜູ້ມີໄຊເໜືອຄວາມຕາຍແລະຫຼຸມຝັງສົບ, ໃນຂະນະທີ່ແຜ່ນດິນໂລກຍັງຫວັ່ນໄຫວ ແລະລັດສະໝີແຫ່ງສະຫວັນສ່ອງແສງຢູ່ອ້ອມສະຖານທີ່ອັນສັກສິດນັ້ນ, ຜູ້ຊອບທຳຫຼາຍຄົນໃນບັນດາຜູ້ຕາຍ, ຜູ້ເຊື່ອຟັງຕາມພຣະສຽງເອີ້ນຂອງພຣະອົງ, ກໍໄດ້ອອກມາເປັນພະຍານວ່າພຣະອົງໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນແລ້ວ. ບັນດາວິສຸດຊົນຜູ້ໄດ້ຮັບພຣະຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນ, ຜູ້ຖືກຊຸບໃຫ້ຟື້ນຄືນ, ໄດ້ອອກມາຢ່າງມີສະຫງ່າລາສີ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ແລະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດໃນທຸກຍຸກສະໄໝ, ຕັ້ງແຕ່ການຊົງສ້າງລົງມາຈົນເຖິງສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພວກຜູ້ນຳຊາວຢິວກຳລັງພະຍາຍາມປິດບັງຄວາມຈິງເລື່ອງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ, ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກທີ່ຈະນຳຄະນະໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກອຸບມຸງສົບຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອເປັນພະຍານວ່າພຣະເຢຊູໄດ້ຟື້ນຄືນພຣະຊົນແລ້ວ ແລະເພື່ອປະກາດພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ.” Early Writings, 184.

“ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ທົນທຸກຮ່ວມກັບພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ. ພວກທູດສະຫວັນໄດ້ເຝົ້າເບິ່ງຄວາມເຈັບປວດທໍລະມານຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍກອງກຳລັງຂອງຊາຕານອັນຫຼວງຫຼາຍ, ໂດຍທຳມະຊາດມະນຸດຂອງພຣະອົງຖືກກົດທັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຫວາດອັນລຶກລັບ ແລະ ທຳໃຫ້ສັ່ນສະທ້ານ. ໃນສະຫວັນມີແຕ່ຄວາມງຽບ. ບໍ່ມີພິນໃດຖືກດີດ. ຖ້າມະນຸດທັງຫຼາຍອາດໄດ້ເຫັນຄວາມຕະລຶງຂອງກອງທັບທູດສະຫວັນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາເຝົ້າມອງດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າອັນງຽບສະງັດ ເມື່ອພຣະບິດາຊົງແຍກລຳແສງແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ, ຄວາມຮັກ, ແລະ ສະຫງ່າຣາສີ ອອກຈາກພຣະບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາກໍຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ດີຍິ່ງຂຶ້ນວ່າ ບາບເປັນສິ່ງທີ່ນ່າຮັງກຽດພຽງໃດໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ.” The Desire of Ages, 693.

“ພະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຄືການທຳໃຫ້ໂລກຖືກຊັກຊວນໃຫ້ປະຈັກເຖິງບາບ, ເຖິງຄວາມຊອບທຳ ແລະເຖິງການພິພາກສາ. ໂລກຈະຖືກຕັກເຕືອນໄດ້ກໍແຕ່ໂດຍການເຫັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ, ດຳເນີນຊີວິດຕາມຫຼັກການອັນສູງສົ່ງແລະບໍລິສຸດ, ແລະສະແດງຢ່າງສູງສົ່ງແລະແຈ້ງຊັດ ເຖິງເສັ້ນແບ່ງອັນຈຳແນກລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ຢຽບຍ່ຳພຣະບັນຍັດເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ໃຕ້ຕີນຂອງຕົນ. ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພຣະວິນຍານ ເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກຢ່າງເດັ່ນຊັດເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງ ລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ຮັກສາວັນພັກອັນປອມ. ເມື່ອການທົດສອບມາເຖິງ, ຈະຖືກສະແດງຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນແມ່ນຫຍັງ. ມັນຄືການຖືຮັກສາວັນອາທິດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ພາຍຫຼັງໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແລ້ວ ຍັງຄົງຖືວ່າວັນນີ້ເປັນວັນບໍລິສຸດ ກໍກຳລັງຖືເອົາລາຍເຊັນຂອງມະນຸດແຫ່ງບາບ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຄິດຈະປ່ຽນແປງກຳນົດເວລາແລະພຣະບັນຍັດ.” Bible Training School, December 1, 1903.

“ໃນນິມິດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກອງທັບສອງຝ່າຍກຳລັງຕໍ່ສູ້ກັນຢ່າງນ່າຢ້ານກົວ. ກອງທັບໜຶ່ງຖືກນຳໜ້າໂດຍທຸງທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຂອງໂລກ; ອີກກອງທັບໜຶ່ງຖືກນຳໜ້າໂດຍທຸງຂອງເຈົ້າຊາຍເອມານູເອນທີ່ເປື້ອນໄປດ້ວຍເລືອດ. ທຸງຫຼັງຈາກທຸງຫນຶ່ງຖືກປ່ອຍໃຫ້ລາກໄປໃນຝຸ່ນດິນ, ເມື່ອກອງຫນ່ວຍຫຼັງຈາກກອງຫນ່ວຍຫນຶ່ງຈາກກອງທັບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ໄປສົມທົບກັບສັດຕູ, ແລະເຜົ່າຫຼັງຈາກເຜົ່າຫນຶ່ງຈາກແຖວຂອງສັດຕູໄດ້ມາຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ. ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງບິນຢູ່ກາງຟ້າໄດ້ນຳທຸງຂອງເອມານູເອນໄປໃສ່ໃນມືຂອງຫຼາຍຄົນ, ໃນຂະນະທີ່ນາຍພົນຜູ້ຊົງອຳນາດຜູ້ໜຶ່ງຮ້ອງອອກດ້ວຍສຽງອັນດັງວ່າ: ‘ຈົ່ງເຂົ້າມາຢືນເປັນແຖວ. ໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ຊື່ສັດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ຄຳພະຍານຂອງພຣະຄຣິດ ບັດນີ້ຈົ່ງເຂົ້າປະຈຳຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ. ຈົ່ງອອກມາຈາກທ່າມກາງພວກເຂົາ ແລະຈົ່ງແຍກຕົນອອກຕ່າງຫາກ, ແລະຢ່າໄດ້ແຕະຕ້ອງສິ່ງທີ່ບໍ່ສະອາດ, ແລ້ວເຮົາຈະຮັບເອົາພວກເຈົ້າໄວ້, ແລະຈະເປັນພຣະບິດາແກ່ພວກເຈົ້າ, ແລະພວກເຈົ້າຈະເປັນລູກຊາຍແລະລູກສາວຂອງເຮົາ. ໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ເຕັມໃຈ ຂຶ້ນມາຊ່ວຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຊ່ວຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕໍ່ສູ້ກັບບັນດາຜູ້ມີອຳນາດກຳລັງ.’” Testimonies, volume 8, 41.

ເບິ່ງແມ, ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າມາໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ, ເຈົ້າຈົ່ງຜູກເຊືອກດ້າຍສີແດງເຂັ້ມນີ້ໄວ້ທີ່ປ່ອງຢ້ຽມຊຶ່ງເຈົ້າໄດ້ຢ່ອນພວກເຮົາລົງທາງນັ້ນ; ແລະເຈົ້າຈົ່ງນໍາພໍ່ຂອງເຈົ້າ, ແມ່ຂອງເຈົ້າ, ພີ່ນ້ອງຊາຍຂອງເຈົ້າ, ແລະຄົວເຮືອນທັງໝົດຂອງພໍ່ເຈົ້າ ມາຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ. Joshua 2:8.

ແລະພຣະອົງຈະຊົງຕັ້ງທຸງໝາຍໄວ້ສໍາລັບບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະຈະຊົງຮວບຮວມພວກອິດສະຣາເອນທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກ, ແລະຈະຊົງຮວບຮວມພວກຢູດາທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ຈາກສີ່ມຸມໂລກ. ຄວາມອິດສາຂອງເອຟຣາອິມກໍຈະສິ້ນໄປດ້ວຍ, ແລະຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງຢູດາຈະຖືກຕັດອອກ: ເອຟຣາອິມຈະບໍ່ອິດສາຢູດາ, ແລະຢູດາຈະບໍ່ບີບຄັ້ນເອຟຣາອິມ. ແຕ່ພວກເຂົາຈະບິນໄປເທິງບ່າຂອງພວກຟີລິດສະຕິນທາງທິດຕາເວັນຕົກ; ພວກເຂົາຈະປຸ້ນຊີງພວກທາງຕາເວັນອອກຮ່ວມກັນ: ພວກເຂົາຈະຍື່ນມືໄປເໜືອເອໂດມແລະໂມອາບ; ແລະພວກລູກຫລານຂອງອຳໂມນຈະເຊື່ອຟັງພວກເຂົາ. ເອຊາຢາ 11:12–14.

ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ນາງກໍາລັງເຈັບຄັນອອກລູກ ວ່າ ເບິ່ງແມ, ມີລູກແຝດຢູ່ໃນຄັນຂອງນາງ. ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອນາງກໍາລັງອອກລູກ ວ່າ ຄົນໜຶ່ງໄດ້ຍື່ນມືອອກມາ; ແລະນາງໝໍຕໍາແຍກໍໄດ້ເອົາເຊືອກສີແດງສົດຜູກໄວ້ທີ່ມືຂອງເຂົາ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຄົນນີ້ອອກມາກ່ອນ.” ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອເຂົາດຶງມືກັບເຂົ້າໄປ ວ່າ ເບິ່ງແມ, ນ້ອງຊາຍຂອງເຂົາກໍອອກມາ; ແລະນາງກ່າວວ່າ, “ເຈົ້າໄດ້ບຸກທະລຸອອກມາໄດ້ຢ່າງໃດ? ການຝ່າອອກນີ້ຈົ່ງຕົກແກ່ເຈົ້າເຖີດ”; ເພາະສະນັ້ນ ນາມຂອງເຂົາຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ຟາເຣດ. ແລະຕໍ່ມານັ້ນ ອ້າຍຂອງເຂົາຜູ້ທີ່ມີເຊືອກສີແດງສົດຢູ່ທີ່ມືກໍອອກມາ; ແລະນາມຂອງເຂົາຖືກເອີ້ນວ່າ ຊາຣາ. ປະຖົມມະການ 38:27–30.

ແລະພວກເຂົາຈະມາແຕ່ທິດຕາເວັນອອກ ແລະຈາກທິດຕາເວັນຕົກ ແລະຈາກທິດເໜືອ ແລະຈາກທິດໃຕ້ ແລະຈະນັ່ງລົງໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລະເບິ່ງແມ, ມີຄົນສຸດທ້າຍທີ່ຈະເປັນຄົນຕົ້ນ, ແລະມີຄົນຕົ້ນທີ່ຈະເປັນຄົນສຸດທ້າຍ. ລູກາ 13:29, 30.

“ຖ້າຫາກບໍ່ມີການຫັນໃຈກັບຄືນຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຈິດວິນຍານມາຫາພຣະເຈົ້າ; ຖ້າຫາກລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດອັນສຳຄັນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປຸກຈິດວິນຍານໃຫ້ມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານ; ຖ້າຫາກຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າຍຶດຖືຄວາມຈິງບໍ່ໄດ້ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຫຼັກການທີ່ເກີດຈາກສະຫວັນ, ເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກເຊື້ອພັນອັນບໍ່ເນົ່າເປື່ອຍ ຊຶ່ງມີຊີວິດແລະຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ. ຖ້າຫາກເຂົາບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດວ່າເປັນຄວາມປອດໄພພຽງປະການດຽວຂອງຕົນ; ຖ້າຫາກເຂົາບໍ່ລອກແບບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ, ບໍ່ກະທຳວຽກງານໃນພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ, ເຂົາກໍເປືອຍກາຍ, ເຂົາບໍ່ໄດ້ສວມເສື້ອຄຸມແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງ. ຄົນຕາຍມັກຖືກເຮັດໃຫ້ຜ່ານໄປດັ່ງກັບວ່າເປັນຄົນມີຊີວິດ; ເພາະວ່າຜູ້ທີ່ກຳລັງດຳເນີນການສ້າງສາລະຄວາມລອດຕາມສິ່ງທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າຄວາມລອດຕາມແນວຄິດຂອງຕົນເອງນັ້ນ, ບໍ່ໄດ້ມີພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳການຢູ່ໃນເຂົາ ທັງໃຫ້ປາຖະໜາ ແລະໃຫ້ກະທຳຕາມທີ່ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຂອງພຣະອົງ.”

“ຊົນຊັ້ນນີ້ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢ່າງຊັດເຈນໂດຍຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນໃນນິມິດ.” Review and Herald, January 17, 1893.