The previous article ended with the paragraph that read, “The treaty marriage of 313 represents the final treaty marriage of the papal power with the United States—the premier king of Revelation seventeen’s ten kings; a two horned power that is typified by the two horned power of France. The history that began with Clovis in 496 and ultimately led to the decree of Justinian in 533 and the enthronement of the papacy in 538, represents the history of 1989 unto the Sunday law.”
Өмнөх өгүүлэл дараах догол мөрөөр төгссөн бөгөөд тэнд ийнхүү өгүүлсэн байдаг: “313 оны гэрээний гэрлэлт нь илчлэлт номын арван долоодугаар бүлгийн арван хаадын тэргүүлэх хаан болох Америкийн Нэгдсэн Улстай папын эрх мэдэл байгуулсан эцсийн гэрээний гэрлэлтийг төлөөлдөг; Францын хоёр эвэрт хүчээр хэв шинжлэгдсэн хоёр эвэрт эрх мэдэл юм. 496 онд Хлодвигээс эхэлж, эцэст нь 533 онд Юстинианы зарлигт хүрч, 538 онд папын сэнтийд залрахад хүргэсэн түүх нь 1989 оноос Ням гаргийн хууль хүртэлх түүхийг төлөөлдөг.”
Ronald Reagan was typified by Clovis in 496 and Donald Trump is typified by Justinian in 533. Justinian’s decree came five years before the papacy ascended the throne in 538, and the Edict of Milan came eight years before the first Sunday law of 321. Both the decree and edict align as the waymark which precedes the Sunday law.
Роналд Рейган нь 496 онд Кловисоор дүрслэгдсэн бөгөөд Доналд Трамп нь 533 онд Юстинианаар дүрслэгддэг. Юстинианы зарлиг нь 538 онд папын засаг сэнтийд залархаас таван жилийн өмнө гарсан бөгөөд Миланы тунхаг нь 321 оны анхны Ням гаргийн хуулиас найман жилийн өмнө гарсан юм. Зарлиг ч, тунхаг ч хоёулаа Ням гаргийн хуулиас өмнөх замын тэмдэгтэй нийцдэг.
Reagan
Рейган
In 1870, Italian troops captured Rome (20 September 1870). The Papal States ceased to exist as a territorial state, and Pope Pius IX became the “prisoner in the Vatican.” With no remaining papal territory recognized as a sovereign state, the United States (like many other countries) no longer maintained formal diplomatic relations with the Pope as a temporal ruler. In October of 1951, President Harry S. Truman nominated General Mark W. Clark as U.S. Ambassador to the Vatican. Strong opposition quickly arose from many Protestant churches and organizations, who argued that the appointment violated the separation of church and state. In January of 1952 General Clark withdrew his name.
1870 онд Италийн цэргүүд Ромыг эзлэн авсан (1870 оны 9 дүгээр сарын 20). Папын улс газар нутгийн улс төрийн нэгжийн хувьд оршин тогтнохоо больж, Пап IX Пий “Ватиканд хоригдол” болов. Бүрэн эрхт улс хэмээн хүлээн зөвшөөрөгдсөн папын ямар ч нутаг дэвсгэр үлдээгүй тул Америкийн Нэгдсэн Улс (бусад олон орны адил) Папыг иргэний эрх мэдэл бүхий захирагчийн хувьд албан ёсны дипломат харилцаатай байхаа больсон. 1951 оны 10 дугаар сард Ерөнхийлөгч Харри С. Трумэн генерал Марк У. Кларкийг АНУ-аас Ватиканд суух Элчин сайдаар нэр дэвшүүлэв. Энэ томилгоо нь сүм ба төрийн тусгаарлалтыг зөрчиж байна хэмээн үзсэн олон протестант сүм, байгууллагын зүгээс хүчтэй эсэргүүцэл тун удалгүй өрнөв. 1952 оны 1 дүгээр сард генерал Кларк нэрээ татан авсан.
On January 10, 1984, President Ronald Reagan and Pope John Paul II formally agreed to establish full diplomatic relations between the United States and the Holy See. April 9, 1984 William A. Wilson (who had already been serving as Reagan’s personal representative) presented his credentials and became the first U.S. Ambassador to the Holy See.
1984 оны 1 дүгээр сарын 10-нд Ерөнхийлөгч Рональд Рейган болон Пап Иоанн Павел II Америкийн Нэгдсэн Улс ба Ариун Ширээний хооронд бүрэн хэмжээний дипломат харилцаа тогтоох тухайд албан ёсоор тохиролцов. 1984 оны 4 дүгээр сарын 9-нд Уильям А. Уилсон (Рейганы хувийн төлөөлөгчөөр өмнө нь аль хэдийнээ ажиллаж байсан) итгэмжлэх жуух бичгээ өргөн барьж, Ариун Ширээнд суугаа АНУ-ын анхны Элчин сайд болов.
Within the thirty-three years from 1951 until 1984 the resistance of Protestantism against Catholicism dissipated. The “arms” that stood for the papacy in 496 with Clovis typify Reagan in 1984 on through to 1989. Clovis represented the removal of the religion (paganism) that was restraining the papacy from rising back into power, and by 1984 the resistance of Protestantism to the rise of the papacy had been taken away. The “daily” (paganism) had been removed, and Paul describes that removing of the resistance of paganism to the papacy as a “falling away.”
1951 оноос 1984 он хүртэлх гучин гурван жилийн дотор Протестантизмын Католицизмын эсрэг эсэргүүцэл сарнив. 496 онд Кловисын үед папын засгийг дэмжин боссон “гарууд” нь 1984 оноос 1989 он хүртэл Рейганыг бэлгэдэн төлөөлдөг. Кловис нь папын засаг дахин эрх мэдэлд мандан гарахад саад болж байсан шашныг (шүтээнлэг үзэл) зайлуулсныг төлөөлсөн бөгөөд 1984 он гэхэд папын засаг мандан гарахыг эсэргүүцэж байсан Протестантизмын эсэргүүцэл зайлуулагдсан байв. “Өдөр тутмын” нь (шүтээнлэг үзэл) зайлуулагдсан байсан бөгөөд Паул шүтээнлэг үзлийн папын засагт үзүүлж байсан тэрхүү эсэргүүцлийг зайлуулсныг “итгэлээс няцах” хэмээн дүрсэлдэг.
The symbolic church of compromise represented by Constantine the Great and the history of 313 unto 538 represented a period when a church compromised itself and fell away. The religion represented by ‘508’ which had previously restrained the inroads of papal power, typified the falling away of the Protestants in the United States. Reagan was represented by Clovis. In 496 Clovis gave his “power” to the papacy, thus typifying the “unholy alliance” that was accomplished in the Reagan years. Clovis also represented the taking away of the “daily” in 508. 508 typified 1984.
Агуу Константинээр дүрслэгдсэн буулт хийсэн бэлгэдэлт сүм болон 313-аас 538 он хүртэлх түүх нь нэгэн сүм буулт хийж, урван зайлах үеийг төлөөлсөн. Урьд нь папын эрх мэдлийн түрэлтийг хязгаарлаж байсан бөгөөд “508”-аар дүрслэгдсэн шашин нь Америкийн Нэгдсэн Улс дахь протестантуудын урван зайлахыг хэв шинжээрээ илэрхийлсэн. Рейган нь Кловисоор дүрслэгдсэн. 496 онд Кловис өөрийн “хүч”-ээ папад өгсөн нь Рейганы он жилүүдэд хэрэгжсэн “ариун бус холбоо”-г хэв шинжээрээ илэрхийлсэн юм. Кловис мөн 508 онд “өдөр тутмын”-ыг зайлуулсныг төлөөлсөн. 508 он нь 1984 оны хэв шинж байсан.
“This compromise between paganism and Christianity resulted in the development of ‘the man of sin’ foretold in prophecy as opposing and exalting himself above God. That gigantic system of false religion is a masterpiece of Satan’s power—a monument of his efforts to seat himself upon the throne to rule the earth according to his will.” The Great Controversy, 50.
“Харь шашин ба Христийн шашин хоёрын хоорондын энэхүү буулт нь эш үзүүлэгт Бурханыг эсэргүүцэж, өөрийгөө Бурханаас дээгүүр өргөмжлөх нэгэн хэмээн зөгнөгдсөн ‘нүглийн хүний’ хөгжилд хүргэсэн юм. Хуурамч шашны тэр аварга том тогтолцоо нь Сатаны хүч чадлын сод бүтээл мөн—дэлхийг өөрийн хүслийн дагуу захирахын тулд өөрийгөө хаан ширээнд залан суулгах гэсэн түүний чармайлтын хөшөө дурсгал юм.” Агуу тэмцэл, 50.
Reagan famously called the Soviet Union an “evil empire” in a 1983 speech and regarded atheistic communism as a profound moral and spiritual threat. He and John Paul II formed a close personal and political partnership against Soviet communism. Both men saw the struggle in moral and even providential terms; Reagan privately spoke of a “Divine Plan” to bring down communism. Reagan had an interest in the Fatima apparitions (the warning that “Russia would spread her errors”), and the two leaders discussed their shared sense that God had spared their lives (both survived assassination attempts in 1981) for a purpose connected to defeating communism.
Рейган 1983 оны илтгэлдээ Зөвлөлт Холбоот Улсыг алдартайгаар “муу ёрын эзэнт гүрэн” хэмээн нэрлэж, бурхангүй коммунизмыг гүн гүнзгий ёс суртахууны болон сүнслэг аюул занал гэж үзэж байв. Тэрбээр болон Иохан Паул II Зөвлөлтийн коммунизмын эсрэг хувийн болон улс төрийн нягт түншлэл тогтоосон юм. Хоёр хүн хоёулаа энэ тэмцлийг ёс суртахууны, бүр түүнчлэн бурханлаг ивээлээр тогтоогдсон утгаар харж байсан; Рейган коммунизмыг мөхөөхийн тулд үйлчлэх “Тэнгэрлэг Төлөвлөгөө”-ний тухай хувийн хүрээнд ярьдаг байв. Рейган Фатимагийн үзэгдлүүдэд (өөрөөр хэлбэл “Орос улс өөрийн алдаануудыг түгээнэ” гэсэн анхааруулгад) сонирхолтой байсан бөгөөд энэ хоёр удирдагч коммунизмыг ялан дийлэхтэй холбоотой нэгэн зорилгын төлөө Бурхан тэдний амийг өршөөсөн гэсэн нийтлэг ойлголтоо хэлэлцэж байв (хоёул 1981 онд аллагын оролдлогыг даван туулсан).
The Disciples of Christ
Христийн шавь нар
Reagan was raised in the Disciples of Christ denomination whose founding fathers directly taught that the pope of Catholicism was the antichrist. Alexander Campbell, the most prominent early leader of the Disciples of Christ church repeatedly identified the papacy as the antichrist. In debates and writings, he argued that the little horn of Daniel 7, the beast of Revelation 13, and the man of sin of 2 Thessalonians 2 all pointed to the popes of Rome. He used these identifications in public debates (including with Catholic Bishop John B. Purcell in 1837). Barton W. Stone referred to the government of the Pope as the true antichrist and the “man of sin.” Walter Scott (another early evangelist of the movement) wrote that the man of sin, the Pope of Rome, would arise in the Christian church and exalt himself above God.
Рейган Католик шашны пап нь антихрист мөн хэмээн үүсгэн байгуулагч эцгүүд нь шууд зааж сургасан Христийн Шавь нарын урсгалд хүмүүжсэн байв. Христийн Шавь нарын сүмийн эртний үеийн хамгийн нэр нөлөө бүхий удирдагч Александр Кэмпбелл папын засаглалыг антихрист мөн хэмээн удаа дараа тодорхойлж байв. Тэрээр мэтгэлцээнүүд болон бичвэрүүддээ Даниел 7 дахь жижиг эвэр, Илчлэлт 13 дахь араатан, мөн 2 Тесалоник 2 дахь нүглийн хүн нь бүгд Ромын папуудыг зааж байна хэмээн маргаж байлаа. Тэр эдгээр адилтгалуудыг олон нийтийн өмнөх мэтгэлцээнүүддээ (түүний дотор 1837 онд Католик бишоп Жон Б. Пёрселлтэй хийсэн мэтгэлцээнд) ашигласан. Бартон У. Стоун Папын засаглалыг жинхэнэ антихрист бөгөөд “нүглийн хүн” хэмээн нэрлэсэн. Уолтер Скотт (энэ хөдөлгөөний өөр нэгэн эртний сайн мэдээ тунхаглагч) нүглийн хүн болох Ромын пап Христийн сүм дотор гарч ирэн өөрийгөө Бурханаас дээгүүр өргөмжлөх болно хэмээн бичсэн.
Reagan’s mother Nelle, was a devout member of the Disciples of Christ denomination and was the main religious influence in his childhood. Reagan was baptized in the Disciples of Christ church in Dixon, Illinois, at age 11 and was active there as a teenager (including teaching Sunday school). He attended Eureka College, which was affiliated with the Disciples of Christ.
Рейганы эх Нелле нь “Христийн Шавь нар” урсгалын чин үнэнч гишүүн байсан бөгөөд түүний хүүхэд насанд шашны гол нөлөө үзүүлсэн хүн байв. Рейган Иллинойс мужийн Диксон дахь “Христийн Шавь нар” сүмд 11 настайдаа баптисм хүртэж, өсвөр насандаа тэнд идэвхтэй оролцож байжээ (үүнд Ням гаргийн сургуулийн хичээл зааж байсан нь багтана). Тэрээр “Христийн Шавь нар” урсгалтай харьяалагддаг Юрика коллежид суралцсан.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world.” Kress Collection, 105.
“Үгийн ойлголтдоо төөрөгдөж, антихристийн утга учрыг олж харахгүй хүмүүс гарцаагүй өөрсдийгөө антихристийн талд тавих болно. Одоо бидэнд дэлхийтэй уусан нэгтгэх цаг огтхон ч үгүй.” Kress Collection, 105.
Reagan was typified by Clovis and also the compromise of Constantine the Great. Reagan was also the first of the last eight presidents since the time of the end in 1989. As the first of the last eight presidents he typifies Donald Trump, who, like unto Reagan is profoundly confused about the true aims of the papacy, and who the papacy is.
Рейган нь Кловис болон мөн Агуу Константины буултын хэв шинжээр дүрслэгдсэн байв. Рейган мөн төгсгөлийн цагийн 1989 оноос хойших сүүлчийн найман ерөнхийлөгчийн эхнийх нь байв. Сүүлчийн найман ерөнхийлөгчийн эхнийх болохын хувьд тэрээр Дональд Трампын хэв шинж болдог бөгөөд Трамп нь Рейгантай адил папын засгийн жинхэнэ зорилгууд болон папын засаг хэн болох тухайд гүнээ будилсан нэгэн юм.
Can two walk together, except they be agreed? Amos 3:3.
Хоёр хүн хоорондоо тохиролцоогүй атлаа хамтдаа явж чадах уу? Амос 3:3.
The sixth and final treaty marriage in Daniel chapter eleven occurs in the history that begins at the time of the end in 1989, and ends in the history of Donald Trump.
Даниелын арван нэгдүгээр бүлэгт гардаг гэрээний шинжтэй зургаа дахь бөгөөд эцсийн гэрлэлт нь 1989 онд, төгсгөлийн цагт эхэлдэг түүхэнд тохиолдож, Дональд Трампын үеийн түүхээр төгсөнө.
“In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the Papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World.” The Great Controversy, 573.
“Сүмийн байгууллагууд ба заншлуудад төрийн дэмжлэгийг баталгаажуулахын тулд одоо АНУ-д өрнөж буй хөдөлгөөнүүдэд протестантууд папистуудын мөрөөр явж байна. Үүгээр ч үл барам, тэд Папын засаглалд Хуучин ертөнцөд алдсан ноёрхлоо протестант Америкт дахин олж авахын тулд үүд хаалгыг нээж өгч байна.” Агуу тэмцэл, 573.
The marriage treaty of 313 and the Edict of Milan aligns with the history of 533, and the decree of Justinian in 533 will again be implemented by a professed Christian administration, that no longer understands that to identify the papal power as a Christian institution is an oxymoron at best, and a fatal delusion at worst.
313 оны гэрлэлтийн гэрээ болон Миланы зарлиг нь 533 оны түүхтэй нийцэж байгаа бөгөөд 533 онд Юстинианы гаргасан зарлиг дахин нэгэн өөрсдийгөө Христэд итгэгч хэмээн тунхаглагч захиргаагаар хэрэгжих болно. Тэрхүү захиргаа папын эрх мэдлийг Христийн байгууллага хэмээн тодорхойлох нь наад зах нь өөрөө өөртэйгөө зөрчилдсөн хэллэг, хамгийн муугаар бодоход үхэлд хүргэх төөрөгдөл мөн гэдгийг цаашид ойлгохоо больсон байх болно.
Church and State
Сүм ба төр улс
In 457 BC, the third decree of Artaxerxes returned national sovereignty for both political and religious authority.
МЭӨ 457 онд Артаксерксийн гурав дахь зарлиг улс төрийн болон шашны эрх мэдлийг хамарсан үндэсний бүрэн эрхт байдлыг сэргээн олгов.
And thou, Ezra, after the wisdom of thy God, that is in thine hand, set magistrates and judges, which may judge all the people that are beyond the river, all such as know the laws of thy God; and teach ye them that know them not. And whosoever will not do the law of thy God, and the law of the king, let judgment be executed speedily upon him, whether it be unto death, or to banishment, or to confiscation of goods, or to imprisonment. Ezra 7:25, 26.
Мөн чи, Езра аа, өөрийн гарт буй Бурхныхаа мэргэн ухааны дагуу, голын цаадах бүх ард түмнийг шүүх захирагчид ба шүүгчдийг томилогтун, өөрөөр хэлбэл Бурхныхаа хуулиудыг мэддэг бүх хүнийг; харин мэддэггүй хүмүүсийг та нар сургагтун. Тэгээд чиний Бурханы хууль болон хааны хуулийг дагахгүй хэн боловч түүнд шүүлтийг даруй гүйцэтгэгтүн, үхэлд ч бай, цөллөгт ч бай, эд хөрөнгийг нь хураахад ч бай, эсвэл шоронд хориход ч бай. Езра 7:25, 26.
The third decree provided authority to execute judgment and punishment for both the laws of God and the laws of the king. That decree marked the beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy which concluded on October 22, 1844 when Christ suddenly came to His temple. It also marked the beginning of a two-hundred-and-fifty-year prophecy that ended in 207 BC, in the history between the battles of Raphia in 217 BC and Panium in 200 BC. The restoration of both civil and religious sovereignty in 457 BC identifies a twofold alpha that finds two omega fulfillment's. Both omega fulfillment's represent a closed door; one for the Protestant horn and the other for the Republican horn.
Гурав дахь зарлиг нь Бурханы хуулиуд болон хааны хуулиудын аль алиных нь талаар шүүлт болон шийтгэлийг гүйцэтгэх эрх мэдлийг олгосон. Тэрхүү зарлиг нь Христ Өөрийн сүмд гэнэт ирсэн 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд төгссөн хоёр мянга гурван зуун жилийн эш үзүүллэгийн эхлэлийг тэмдэглэсэн. Түүнчлэн энэ нь МЭӨ 217 онд болсон Рафиагийн тулалдаан болон МЭӨ 200 онд болсон Паниумын тулалдааны хоорондох түүхэн үед, МЭӨ 207 онд төгссөн хоёр зуун тавин жилийн эш үзүүллэгийн эхлэлийг мөн тэмдэглэсэн. МЭӨ 457 онд иргэний болон шашны бүрэн эрхт байдлыг хоёуланг нь сэргээн тогтоосон явдал нь хоёр омега биеллээ олдог давхар альфаг тодорхойлдог. Хоёр омега биелэл хоёулаа хаалттай хаалгыг илэрхийлдэг; нэг нь Протестант эвэрт, нөгөө нь Бүгд Найрамдах эвэрт хамаарна.
The first prophecy of twenty-three hundred years represented God’s laws, and the two-hundred-and-fifty-year prophecy represented the king’s laws. The two prophecies identify the horn of Protestantism and the horn of Republicanism upon the earth beast of Revelation thirteen. The Republican horn of the earth beast is placed into the middle of verses eleven through sixteen of Daniel eleven. The seventeen-year period between Raphia and Panium is intersected by one horn from the dual prophecy of the third decree in 457 BC. The twofold prophecy identifies both the judgment of the final covenant people and also the judgment of the nation where that covenant people find their roots.
Хоёр мянга гурван зуун жилийн эхний эш үзүүллэг нь Бурханы хуулиудыг төлөөлсөн бөгөөд хоёр зуун тавин жилийн эш үзүүллэг нь хааны хуулиудыг төлөөлсөн. Эдгээр хоёр эш үзүүллэг нь Илчлэл номын арван гуравдугаар бүлгийн газрын араатны дээрх Протестантизмын эвэр болон Бүгд найрамдах үзлийн эвэр хоёрыг тодорхойлдог. Газрын араатны Бүгд найрамдах эвэр нь Даниел арван нэгдүгээр бүлгийн арван нэгээс арван зургаадугаар эшлэлийн дунд байрлуулсан байдаг. МЭӨ 457 оны гурав дахь зарлигийн давхар эш үзүүллэгээс нэг эвэр Рафиа ба Паниумын хоорондох арван долоон жилийн хугацааг огтлон дайрдаг. Энэхүү хоёр талт эш үзүүллэг нь эцсийн гэрээт ард түмний шүүлтийг төдийгүй мөн тэрхүү гэрээт ард түмэн үндсээ олсон үндэстний шүүлтийг ч тодорхойлдог.
And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not theirs, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. Genesis 15:13, 14.
Тэр Абрамд хандан, «Чиний үр удам өөрсдийнх нь биш газар нутагт харийн хүн болж, тэдэнд зарцлагдах бөгөөд тэд тэднийг дөрвөн зуун жилийн турш дарлан зовоохыг чи лавтай мэдэгтүн. Мөн тэдний зарцлагдах тэр үндэстнийг Би шүүнэ; үүний дараа тэд агуу их эд хөрөнгөтэйгээр гарч ирнэ» гэв. Эхлэл 15:13, 14.
In the book of Ezekiel, October 22, 1844 is typified by October 22, 573 BC. One date identifies the beginning of the investigative judgment and the other identifies the sounding of the Jubilee trumpet at both the beginning and the conclusion of the judgment process. Both dates align, and both identify a closed door. 1844 represents the closing of the door of the holy place, as Christ moved into the Most Holy Place. 573 BC identifies the close of human probation where the slaves of sin who have been redeemed are given their freedom, and a new earth to dwell in.
Езекиелийн номд МЭӨ 573 оны аравдугаар сарын 22 нь 1844 оны аравдугаар сарын 22-ны бэлгэдэлт хэв шинж болж байна. Нэг огноо нь мөрдөн шалгах шүүлтийн эхлэлийг заадаг бөгөөд нөгөө нь шүүлтийн үйл явцын эхэнд ч, төгсгөлд ч Иврийн бүрээн дуугарахыг заадаг. Аль аль огноо нь хоорондоо нийцэж, мөн хоёулаа хаагдсан хаалгыг заадаг. 1844 он нь Христ Хамгийн Ариун газарт шилжин орсноор ариун газрын хаалга хаагдсаныг төлөөлдөг. МЭӨ 573 он нь золин аврагдсан нүглийн боолуудад эрх чөлөөг нь өгч, оршин суух шинэ газрыг өгөх хүний туршилтын хугацаа дууссаныг заадаг.
And if he be not redeemed in these years, then he shall go out in the year of jubile, both he, and his children with him. For unto me the children of Israel are servants; they are my servants whom I brought forth out of the land of Egypt: I am the Lord your God. Leviticus 25:54, 55.
Хэрэв тэр эдгээр онуудад худалдан чөлөөлөгдөхгүй бол, тэрээр ойн баярын жилд суллагдан гарна, өөрөө ч, түүнтэй хамт хүүхдүүд нь ч мөн адил. Учир нь Израилийн хөвгүүд Надад зарц нар юм; тэд бол Египетийн нутгаас Миний гарган авчирсан Миний зарц нар мөн. Би бол та нарын Бурхан ЭЗЭН мөн. Левит 25:54, 55.
Both October 22’s represent the closed door of the soon-coming Sunday law. The period of probation given to Adventism began in 1844 and ends at the soon-coming Sunday law, and the period of probation given to the United States also ends at the soon-coming Sunday law. Both endings align with October 22’s two witnesses of 2,300 years and two hundred and fifty years.
Аль аль нь 10-р сарын 22-ны өдөр нь удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулийн хаалттай хаалгыг төлөөлдөг. Адвентизмд өгөгдсөн нигүүлслийн хугацаа 1844 онд эхэлсэн бөгөөд удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулиар төгсөнө; мөн Америкийн Нэгдсэн Улсад өгөгдсөн нигүүлслийн хугацаа ч бас удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулиар төгсөнө. Энэ хоёр төгсгөл нь 2,300 жилийн болон хоёр зуун тавин жилийн 10-р сарын 22-ны хоёр гэрчтэй нийцдэг.
The two hundred and fifty years that ends in the history between Raphia and Panium divides the period of the two battles into two symbolic numbers, which together possess their own peculiar meaning. Ten years after Raphia, meaning borderland and seven years before Panium which was a battle fought upon a plain and ended at a siege. Ten and seven as a symbol identify the dragon power upon several witnesses. 207 BC places Trump, the symbol of the earth beast in between verse eleven and fifteen of Daniel eleven prophetically preparing to speak as a dragon, as represented by the combination of the number ten and the number seven.
Рафиа ба Паниумын хоорондох түүхэн дэх хоёр зуун тавин жил нь эдгээр хоёр тулалдааны үеийг бэлгэдлийн хоёр тоонд хуваадаг бөгөөд тэдгээр нь хамтад нь өөрсдийн онцгой утгыг агуулдаг. Рафиагаас хойш арван жил, өөрөөр хэлбэл хилийн нутаг гэсэн утгатай, мөн Паниумаас өмнөх долоон жил бөгөөд тэрхүү тулалдаан тал газарт болсон бөгөөд бүслэлтээр төгссөн юм. Арав ба долоо нь бэлгэдлийн хувьд хэд хэдэн гэрчлэл дээр луугийн хүчийг тодорхойлдог. МЭӨ 207 он нь газар дэлхийн араатны бэлгэдэл болсон Трампыг Даниел 11-ийн арван нэгдүгээр ба арван тавдугаар эшлэлийн хооронд, арван ба долоон тооны хослолоор дүрслэгдсэнчлэн, луу мэт ярихаар эш үзүүллэгийн хувьд бэлтгэгдэж буй байр сууринд тавьдаг.
Seventeen is also symbolic and it expands the history of Raphia to Panium beyond Panium and also before Raphia. Ptolemy IV Philopator reigned as king of Ptolemaic Egypt from 221 BC to 204 BC, and he defeated Antiochus Magnus at Raphia in 217 BC. Ptolemy began to reign before Raphia, and he reigned for ‘seventeen’ years. The number seventeen represents a historical period which begins prior to Raphia, and that extends beyond the battle of Panium and the siege of Sidon unto the close of human probation as represented by the year 330. The two-hundred-and-fifty-year prophecy for the period of the church of Smyrna began in the 64 and ended at the Edict of Milan and the marriage treaty of 313.
Арван долоо нь мөн бэлгэдлийн утгатай бөгөөд энэ нь Рафиагаас Паниум хүртэлх түүхийг Паниумаас цааш ч, мөн Рафиагаас өмнөх үе рүү ч тэлдэг. Птолемейн Египетийн хаан IV Птолемей Филопатор МЭӨ 221 оноос МЭӨ 204 он хүртэл хаанчилсан бөгөөд тэрээр МЭӨ 217 онд Рафиад Антиох Магнусыг ялсан билээ. Птолемей Рафиагаас өмнө хаанчлалаа эхэлсэн бөгөөд тэрээр “арван долоо” жил хаанчилсан. Арван долоон тоо нь Рафиагаас өмнө эхэлж, Паниумын тулалдаан болон Сидоны бүслэлтийг даван, 330 онээр төлөөлөгдөх хүний сорилтын хугацааны хаалт хүртэл үргэлжлэх түүхэн үеийг илэрхийлдэг. Смирнагийн сүмийн үеийн хоёр зуун тавин жилийн эш үзүүллэг 64 онд эхэлж, 313 оны Миланы зарлиг болон гэрлэлтийн гэрээгээр төгссөн юм.
Constantine the Great represents the history of the church of Pergamos, and that history began in 313 and ended in 538. The first ‘seventeen’ years after the conclusion of the two-hundred-and-fifty-year prophecy in 313 possesses three waymarks. 313 was the Edict of Milan, 321 was the first Sunday law and the division of the empire is marked in 330. 330 represents the final Sunday law which marks the close of human probation. The number seventeen therefore begins before Raphia and ends well after the military campaign of Panium and Sidon. Verse sixteen in Daniel eleven represents the Sunday law in the United States
Аугаа Константин нь Пергамын сүмийн түүхийг төлөөлдөг бөгөөд тэрхүү түүх 313 онд эхэлж, 538 онд төгссөн юм. 313 онд хоёр зуун тавин жилийн эш үзүүллэгийн төгсгөлийн дараах эхний “арван долоон” жил нь гурван тэмдэглэлт үе шатыг агуулдаг. 313 он бол Миланы зарлиг, 321 он бол анхны Ням гаргийн хууль бөгөөд эзэнт гүрний хуваагдал 330 онд тэмдэглэгддэг. 330 он нь хүний сорилтын хугацааны төгсгөлийг тэмдэглэдэг эцсийн Ням гаргийн хуулийг төлөөлдөг. Иймээс арван долоогийн тоо нь Рафиагийн өмнө эхэлж, Паниум ба Сидоны цэргийн аян дайны нэлээд дараа төгсөнө. Даниел арван нэг дэх бүлгийн арван зургаа дахь эшлэл нь Америкийн Нэгдсэн Улс дахь Ням гаргийн хуулийг төлөөлдөг.
The Smyrna prophecy identifies the sign of the siege that is the very heart of Ezekiel’s warning message. The waymark that precedes the Sunday law, as represented by the two illustrations of the destruction of Jerusalem is the siege, but it is also the Edict of Milan, which begins the formation of the image of the beast.
Смирнагийн зөгнөл нь Езекиелийн анхааруулгын мэдээний яг зүрх болсон бүслэлтийн тэмдгийг тодорхойлдог. Иерусалимын сүйрлийг харуулсан хоёр дүрслэлээр төлөөлөгдөн, Ням гаргийн хуулиас өмнө тохиох замын тэмдэг нь бүслэлт мөн бөгөөд, түүнчлэн араатны дүрийн бүрэлдэхүүн тогтож эхлэхийг эхлүүлдэг Миланы зарлиг мөн юм.
At the siege a treaty marriage procession will occur. It is a fractal of the marriage procession that began with Reagan, as typified by Clovis in 496, but the final procession unto the marriage begins at the siege aligning with Justinian’s decree of 533, and with the Edict of Milan in 313. Both waymarks precede the Sunday law. 313 preceded the first Sunday law of 321, and the decree of 533 preceded the Sunday law at the third Counsel of Orleans in 538. Some type of legislation will fulfill the prophetic characteristics of both the decree of Justinian and the Edict of Milan, while some type of a symbolic treaty marriage will be put in place.
Бүслэлтийн үед гэрээт гэрлэлтийн ёслолын цуваа тохиолдоно. Энэ нь 496 онд Кловисоор хэв шинжлэгдсэнээр Рейганаар эхэлсэн гэрлэлтийн цувааны фрактал мөн. Харин гэрлэлтэд хүргэх эцсийн цуваа нь бүслэлтийн үед эхэлж, 533 оны Юстинианы зарлигтай, мөн 313 оны Миланы зарлигтай уялдана. Эдгээр хоёр замын тэмдэг хоёулаа Ням гаргийн хуулиас өмнө байрладаг. 313 он нь 321 оны анхны Ням гаргийн хуулиас өмнө байсан бөгөөд 533 оны зарлиг нь 538 онд Орлеаны гуравдугаар зөвлөл дээрх Ням гаргийн хуулиас өмнө байсан. Ямар нэгэн төрлийн хууль тогтоомж Юстинианы зарлиг болон Миланы зарлигийн аль алиных нь эш үзүүллэгийн шинжүүдийг биелүүлэх бөгөөд мөн ямар нэгэн бэлгэдэлт гэрээт гэрлэлтийг хэрэгжүүлнэ.
When that decree is made it is too late to get ready, for the door of probation is closed upon the Protestant horn as surely as it closed at the first Passover in Egypt. Thereafter the Sunday law, the next waymark identifies not simply that the image of the beast has been fully formed, but also the enforcement of the mark of the beast. The Sunday law marks the end of probation for the Republican horn, the earth beast of Revelation thirteen as certainly as Pharaoh and his host died in the Red Sea after the Passover.
Тэр зарлиг гарах үед бэлтгэхэд дэндүү оройтсон байна; учир нь туршилтын хугацааны үүд Протестант эвэр дээр, Египет дэх анхны Дээгүүр Өнгөрөх баярын үед хаагдсан шигээ гарцаагүй хаагдсан байдаг. Үүнээс хойш дараагийн тэмдэг болох Ням гаргийн хууль нь араатны дүрс бүрэн бүрэлдэн тогтсоныг төдийгүй, мөн араатны тэмдгийг албадан хэрэгжүүлж байгааг ч илтгэнэ. Ням гаргийн хууль нь Бүгд Найрамдах эвэр, Илчлэлт арван гурав дахь газрын араатны хувьд туршилтын хугацааны төгсгөлийг, Дээгүүр Өнгөрөх баярын дараа Фараон ба түүний цэрэг Улаан тэнгист үхсэнтэй адилхан гарцаагүйгээр тэмдэглэдэг.
The two hundred and fifty years that concludes in 207 BC identifies Donald Trump, as represented by Antiochus Magnus preparing for the upcoming campaign that begins on the plain of Panium and ends with the siege of Sidon. After the Battle of Panium, the Ptolemaic commander Scopas of Aetolia fled with about 10,000 surviving troops to the city of Sidon. Antiochus pursued him and laid ‘siege’ to Sidon. The Ptolemaic government in Alexandria sent a relief force, but it failed. Facing starvation, Scopas surrendered the city. Antiochus allowed Scopas to leave; Scopas later returned to Egypt, where he was eventually executed on charges of treason and embezzlement. The siege of Sidon completed Antiochus’s conquest of Coele-Syria after Panium.
МЭӨ 207 оноор төгсөх хоёр зуун тавин жил нь Паниумын талд эхэлж, Сидоны бүслэлтээр төгсөх удахгүй болох аянд бэлтгэж буй Антиох Магнусаар төлөөлүүлэгдсэн Дональд Трампыг тодорхойлдог. Паниумын тулалдааны дараа Птолемейн жанжин, Этолийн Скопас амьд үлдсэн ойролцоогоор 10,000 цэрэгтэйгээ Сидон хот руу зугтав. Антиох түүнийг мөрдөн хөөж, Сидоныг “бүслэв”. Александрия дахь Птолемейн засгийн газар тусламжийн хүч илгээсэн боловч бүтэлгүйтэв. Өлсгөлөнтэй нүүр тулсан Скопас хотыг буулган өгчээ. Антиох Скопаст явахыг зөвшөөрсөн; Скопас хожим Египетэд буцаж очсон бөгөөд тэндээ эцэст нь урвалт болон хөрөнгө завшсан хэргээр цаазлагдсан. Сидоны бүслэлт нь Паниумын дараах Антиохын Коэле-Сирийг байлдан дагууллыг гүйцээсэн юм.
Sister White identifies Uriah Smith’s book, Daniel and the Revelation as “God’s helping hand.” Smith identifies the two-step campaign of Antiochus in his commentary on verses fourteen and fifteen of Daniel eleven.
Эгч Уайт Урия Смитийн Daniel and the Revelation номыг “Бурханы туслагч гар” хэмээн тодорхойлсон байдаг. Смит Даниел номын арван нэгдүгээр бүлгийн арван дөрөв, арван тавдугаар эшлэлд өгсөн тайлбартаа Антиохын хоёр үе шаттай аян дайныг тодорхойлон заасан байдаг.
“The tuition of the young king of Egypt was entrusted by the Roman Senate to M. Emilius Lepidus, who appointed Aristomenes, an old and experienced minister of that court, his guardian. His first act was to provide against the threatened invasion of the two confederated kings, Philip and Antiochus.
Египетийн залуу хааны боловсрол хүмүүжлийн хариуцлагыг Ромын Сенат М. Эмилиус Лепидуст даалгасан бөгөөд тэрээр уг ордны ахмад, туршлагатай түшмэл Аристоменыг түүний асран хамгаалагчаар томилов. Түүний хийсэн анхны үйл хэрэг нь холбоотон хоёр хаан болох Филип ба Антиохын заналхийлсэн довтолгооны эсрэг урьдчилан сэргийлэх явдал байв.
“To this end he despatched Scopas, a famous general of AEtolia, then in the service of the Egyptians, into his native country to raise reinforcements for the army. Having equipped an army, he marched into Palestine and Coele-Syria (Antiochus being engaged in a war with Attalus in Lesser Asia), and reduced all Judea into subjection to the authority of Egypt.
“Энэ зорилгын үүднээс тэрээр Египетчүүдийн албанд байсан, Аэтолийн нэрт жанжин Скопасыг эх нутаг руу нь цэрэг нэмэн татуулахаар илгээв. Тэрээр цэрэг зэвсэглэн бэлтгээд Палестин болон Келе-Сирид довтлон оржээ (учир нь Антиох Бага Азид Атталустай дайтаж байсан), мөн бүх Иудейг Египетийн эрх мэдэлд бүрэн захируулсан юм.
“Thus affairs were brought into a posture for the fulfillment of the verse before us. For Antiochus, desisting from his war with Attalus at the dictation of the Romans, took speedy steps for the recovery of Palestine and Coele-Syria from the hands of the Egyptians. Scopas was sent to oppose him. Near the sources of the Jordan, the two armies met. [Panium] Scopas was defeated, pursued to Sidon, and there closely besieged. Three of the ablest generals of Egypt, with their best forces, were sent to raise the siege, but without success. At length Scopas meeting, in the gaunt and intangible specter of famine, a foe with whom he was unable to cope, was forced to surrender on the dishonorable terms of life only; whereupon he and his ten thousand men were suffered to depart, stripped and naked. Here was the taking of the most fenced cities by the king of the north; for Sidon was, both in its situation and its defenses, one of the strongest cities of those times. Here was the failure of the arms of the south to withstand, and the failure also of the people which the king of the south had chosen; namely, Scopas and his Aetolian forces.” Daniel and the Revelation, 257, 258.
“Ийнхүү бидний өмнө буй эшлэл биелэгдэх нөхцөл байдал бүрджээ. Учир нь Антиох Ромчуудын шаардлагаар Атталустай хийж байсан дайнаа зогсоогоод, Палестин болон Коеле-Сирийг египетчүүдийн гараас эргүүлэн авахын тулд шуурхай арга хэмжээ авсан юм. Түүнийг эсэргүүцүүлэхээр Скопасыг илгээв. Иорданы эхийн орчимд хоёр арми тулалдав. [Panium] Скопас ялагдаж, Сидон хүртэл мөшгөгдөн, тэндээ чанга бүслэгдэв. Египетийн хамгийн чадварлаг гурван жанжин шилдэг хүчнийхээ хамт бүслэлтийг сэтлэхээр илгээгдсэн боловч амжилт олсонгүй. Эцэст нь Скопас өлсгөлөнгийн эцэнхий, үл баригдах сүнсэн дүр мэт дайсантай нүүр тулан, түүнтэй тэмцэн дийлэх чадваргүй болсон тул зөвхөн амийг нь үлдээх гутаамшигт нөхцөлөөр бууж өгөхөөс өөр аргагүйд хүрэв; үүний дараа тэр болон түүний арван мянган хүн хувцас хунараасаа салгагдан, нүцгэн шахам байдалтай явахыг зөвшөөрөгджээ. Энд хойд зүгийн хаан хамгийн сайн бэхлэгдсэн хотуудыг эзлэн авсан явдал байв; учир нь Сидон нь байрлал болон хамгаалалтынхаа хувьд тэр үеийн хамгийн хүчирхэг хотуудын нэг байсан юм. Энд өмнөд зүгийн зэвсэг хүчний эсэргүүцэн тогтох чадваргүй болсон явдал, мөн өмнөд зүгийн хааны сонгосон ард түмэн ч бүтэлгүйтсэн явдал байв; тухайлбал Скопас болон түүний Этолийн цэргүүд.” Даниел ба Илчлэл, 257, 258.
The two hundred and fifty years that concludes in 207 BC identifies Donald Trump. The two-hundred-and-fifty-year prophecy that ends at 313 with the treaty marriage of east and west, and the Edict of Milan is identifying the formation of the image of the beast in the United States. The church of Pergamos, which began in 313 represents the history where Christianity fell away through a compromise with the religion of paganism, in advance of the papal power taking the throne. Pergamos and the year 313, typifies the compromise that is represented by the formation of the image of the beast in the United States. It represents the compromise of Christianity and papal Rome, for the religion of Catholicism is nothing more or less than paganism disguised as a Christian institution. The two-hundred-and-fifty-year prophecy that began in 1776 and ends this year is also addressing the United States. Thus, all three two-hundred-and-fifty-year prophecies address some prophetic aspect of the earth beast of Revelation thirteen, and all three end within the prophetic lines represented by the number seventeen.
МЭӨ 207 онд төгсдөг хоёр зуун тавин жилийн хугацаа Дональд Трампыг заан тодорхойлж байна. Зүүн ба барууны гэрээт гэрлэлт, мөн Миланы зарлигаар 313 онд төгсдөг хоёр зуун тавин жилийн эш үзүүллэг нь АНУ-д араатны дүр төрх бүрэлдэн тогтохыг заан тодорхойлж байна. 313 онд эхэлсэн Пергамын чуулган нь папын эрх мэдэл сэнтийд залархаас өмнө Христийн шашин харийн шашинтай буулт хийснээр урван доройтсон түүхийг төлөөлдөг. Пергам болон 313 он нь АНУ-д араатны дүр төрх бүрэлдэн тогтохоор илэрхийлэгдсэн буултын хэв шинжийг төлөөлдөг. Энэ нь Христийн шашин ба папын Ромын буултыг төлөөлдөг. Учир нь Католик шашин гэдэг нь Христийн байгууллага мэт хувирган далдалсан харийн шашин төдийгөөс өөр зүйл огтхон ч биш юм. 1776 онд эхэлж, энэ жил төгсөж буй хоёр зуун тавин жилийн эш үзүүллэг мөн АНУ-ыг хөндөн өгүүлж байна. Иймээс хоёр зуун тавин жилийн гурван эш үзүүллэг бүгд Илчлэл арван гурав дахь газрын араатны эш үзүүллэгийн ямар нэг талыг хөндөн өгүүлж байгаа бөгөөд гуравуулаа арван долоон тоогоор төлөөлөгдсөн эш үзүүллэгийн шугамуудын дотор төгсөнө.
The Sunday law is when the United States speaks as a dragon, and the speaking of a nation is the action of its legislative and judicial authorities.
Ням гаргийн тухай хууль бол Америкийн Нэгдсэн Улс луу мэтээр ярьж буй үе бөгөөд, нэг үндэстний ярилт гэдэг нь түүний хууль тогтоох болон шүүх эрх мэдэлтнүүдийн үйл ажиллагаа мөн.
“The ‘speaking’ of the nation is the action of its legislative and judicial authorities.” The Great Controversy, 442.
“Үндэстний ‘ярих’ нь түүний хууль тогтоох болон шүүх эрх мэдэлтнүүдийн үйл ажиллагаа мөн.” The Great Controversy, 442.
Trump is neither a judicial or legislative authority, so the soon-coming Sunday law is accomplished by the Congress. Yet any action that provides support for the papal power, typifies the Sunday law. The decree of 533, and the edict of 313 identify the beginning of the period when the image of the beast is formed. The conclusion is the soon-coming Sunday law, and Jesus always illustrates the end with the beginning, so the action of Trump through an executive order that would provide any “concession” to the antichrist of Bible prophecy would represent the alpha of the movement that only ends at the omega, when the United States “shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law.”
Трамп нь шүүхийн ч, хууль тогтоох ч эрх мэдэл биш тул удахгүй ирэх Ням гаргийн хууль нь Конгрессоор хэрэгжих юм. Гэвч папын эрх мэдэлд дэмжлэг үзүүлэх аливаа үйлдэл нь Ням гаргийн хуулийг төлөөлөн бэлгэддэг. 533 оны зарлиг болон 313 оны эддикт нь араатны дүрс бүрэлдэн тогтож эхлэх үеийн эхлэлийг заадаг. Төгсгөл нь удахгүй ирэх Ням гаргийн хууль мөн бөгөөд Есүс үргэлж төгсгөлийг эхлэлээр дүрслэн үзүүлдэг. Иймд гүйцэтгэх захирамжаар дамжуулан Трампын хийх, Библийн эш үзүүлгийн антихристэд ямар нэгэн “буулт” олгох аливаа үйлдэл нь зөвхөн омегад, өөрөөр хэлбэл АНУ “өөрийн засаглалын зарчмуудаас тийнхүү няцан татгалзаж, Ням гаргийн хууль батлах” үед л төгсөх тэр хөдөлгөөний альфаг илэрхийлэх болно.
“There are many, even of those engaged in this movement for Sunday enforcement, who are blinded to the results which will follow this action. They do not see that they are striking directly against religious liberty. There are many who have never understood the claims of the Bible Sabbath and the false foundation upon which the Sunday institution rests. Any movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy, which for so many ages has steadily warred against liberty of conscience. Sunday observance owes its existence as a so-called Christian institution to ‘the mystery of iniquity;’ and its enforcement will be a virtual recognition of the principles which are the very cornerstone of Romanism. When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery; it will be nothing else than giving life to the tyranny which has long been eagerly watching its opportunity to spring again into active despotism.” Testimonies, volume 5, 711.
“Ням гаргийг сахиулахын төлөөх энэ хөдөлгөөнд оролцож буй хүмүүсийн дунд хүртэл, энэхүү үйлдлийн араас ямар үр дагавар гарахыг үл хардаг, сохорлогдсон олон хүн байна. Тэд өөрсдөө шашин шүтэх эрх чөлөөний эсрэг шууд цохилт өгч байгаагаа олж хардаггүй. Библийн Амралтын өдрийн шаардлагыг болон Ням гаргийн тогтолцоо ямар хуурамч суурин дээр тогтдогийг хэзээ ч ухаараагүй олон хүн бий. Шашны хууль тогтоомжийг дэмжсэн аливаа хөдөлгөөн нь үнэндээ олон зууны турш мөс чанарын эрх чөлөөний эсрэг тууштай дайтаж ирсэн папын засагт буулт хийж буй үйлдэл мөн. Ням гаргийг сахих ёс нь өөрийгөө Христийн шашны байгуулал хэмээн нэрлэдэг зүйлийн хувьд “ёс бусын нууц”-д оршин тогтнолоо өртэй; харин үүнийг албадан мөрдүүлэх явдал нь Ромын шашны үзлийн яг тулгын чулуу болдог зарчмуудыг бодитоор хүлээн зөвшөөрсөн хэрэг болно. Манай үндэстэн Ням гаргийн хууль гаргах хүртлээ өөрийн төрийн зарчмуудаас тийнхүү няцан буцвал, протестантизм энэ үйлдлээрээ папын шашинтай гар нийлэх болно; энэ нь үнэндээ аль хэдийнээс дахин идэвхтэй дарангуйлалд үсрэн орох боломжоо шуналтайгаар ажиглан хүлээж ирсэн харгис дарангуйлалд амь оруулж буйгаас өөр юу ч биш юм.” Testimonies, volume 5, 711.
Any “movement in favor of religious legislation is really an act of concession to the papacy,” and those movements occur in advance of the soon-coming Sunday law.
“Шашны хууль тогтоомжийг дэмжсэн аливаа хөдөлгөөн нь үнэн хэрэгтээ папын эрх мэдэлд буулт хийсэн үйлдэл мөн,” бөгөөд тийм хөдөлгөөнүүд тун удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулиас өмнө гарч ирдэг.
“The decree enforcing the worship of this day is to go forth to all the world. In a limited degree, it has already gone forth. In several places the civil power is speaking with the voice of a dragon, just as the heathen king spoke to the Hebrew captives.” Signs of the Times, May 6, 1897.
“Энэ өдрийг шүтэн мөргөхийг албадан хэрэгжүүлэх зарлиг нь бүх дэлхий даяар тунхаглагдан гарах ёстой. Хязгаарлагдмал хэмжээнд энэ нь аль хэдийнээ гарсан байна. Хэд хэдэн газарт иргэний засаглал харь үндэстний хаан еврей олзлогдогсодтой ярьсанчлан яг л луугийн дуу хоолойгоор ярьж байна.” Signs of the Times, May 6, 1897.
We will continue these things in the next article.
Бид эдгээрийг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэн авч үзэх болно.