Есүс Христийн Илчлэлт - Хоёр дугаар

Эхэнд нь суурь болох зарим гол ишлэлийн цэгүүдийг дэвшүүлэхийн тулд би өмнөх өгүүллүүдэд олон зүйлийг багтаасан билээ. Одоо би авч үзэж буй сэдэв дээрээ илүү төвлөрөн бичихийг хичээнэ. Тэвчээр гаргасанд тань баярлалаа.

Эхнээсээ л Бурхан Өөрөө хэн бөгөөд юу болох тухай ойлголтыг маань гүнзгийрүүлэхээр зорьж ирсэн. Тэрхүү үйл хэрэгтээ Тэрээр хүмүүсийг Өөрийн тухай илчлэгдсэн зүйлийг ойлгоход нь туслахын тулд хэд хэдэн аргыг хэрэглэсний нэг нь “нэрс”-ийг хэрэглэх явдал юм. Үүнд Сударт Бурханд өгөгдсөн олон нэрс төдийгүй, мөн Түүний сонгосон төлөөлөгчдөд өгөгдсөн нэрс ч багтана. Тэрээр муу ба сайн аль алины төлөөлөгчдийг сонгодог.

Тэр Өөрийн сонгосон гэрээт ард түмний үе үеийн засаглалын өөрчлөлтүүдийг мөн түүхийн турш Өөрийн зан чанарын ойлголтыг аажмаар улам тодруулан өргөмжлөхөд ашигласан билээ. Иймээс гэрээт засаглалын өөрчлөлтүүдийн түүхүүд нь олон янзаар мөн Түүний зан чанар ба мөн чанарын үнэний улам тодрон өргөмжлөгдөх тухай өгүүлдэг.

Хэрэв бид Илчлэлт номын нэгдүгээр бүлгийг дараагийн бүлгүүдийн оршил бөгөөд түлхүүр гэж авч үзвэл, эхний бүлэгт энэ номын үлдсэн хэсэгт нөлөөлөх тодорхой үнэнүүд байгааг олж харна. Тэдгээр үнэнүүдийн нэг нь Есүс Христ хэн болохтой холбоотой бөгөөд зөвхөн Тэр Альфа ба Омега мөн гэдэгтэй хязгаарлагдахгүй. Хэрэв Илчлэлт номын нэгдүгээр бүлэгт нэгэн үнэн дэвшүүлэн тавигдсан бол, тэр нь эцсийн үеийнхэнд зориулсан сорих өнөө үеийн үнэн мөн бөгөөд энэ эцсийн үеийнхэн нь Петрийн тодорхойлсон “сонгогдсон үеийнхэн” юм.

Бидний судалж ирсэн Христийн зан чанарын шинжүүдийн нэг нь Христ эхлэлийг төгсгөлөөс нь танин тогтоодог явдал юм. Христ олон хүнтэй нэг долоо хоногийн турш гэрээг баталсан үе нь биечлэнхүү Израилиас сүнслэг Израиль руу шилжсэн гэрээний эдийн засагт захирагдах өөрчлөлтийг төлөөлдөг. Сударт тодорхойлогдсон, бүгд Христийн зан чанар хийгээд мөн чанарын талаархи мэдлэгийн өсөлтийг өгүүлдэг эдийн засагт захирагдах өөрчлөлтүүд нь Абрам, Исаак, Иаков, Иосеф, Мосе, Христ, Уильям Миллер, мөн нэг зуун дөчин дөрвөн мянга юм. Тэр шугамын дээр давхар тавигдсан, Илчлэлт номын хоёр болон гуравдугаар бүлэгт гардаг долоон сүмээр төлөөлүүлэн Бурханы сүмийн долоон эдийн засагт захирагдах үеийг тодорхойлдог өөр нэгэн шугам бий, гэвч бид одоохондоо түүнд хүрэхгүй. Адам, Евад ч уналтаас нь өмнөх ба уналтынх нь дараах байдлаар төлөөлөгдсөн эдийн засагт захирагдах өөрчлөлт байсан, мөн мэдээж Ноагийн үед үерийн өмнөхөөс үерийн дараах руу шилжсэн эдийн засагт захирагдах өөрчлөлт ч байсан. Эдгээр бүх шугам бидний авч үзэж буй гэрэлд хувь нэмэр оруулдаг боловч бид одоо сонгогдсон ард түмэн дээр төвлөрч байна.

Христ гэрээний долоо хоногийн эхэнд Өөрийн үйлчлэлийг эхлэхдээ баптисм хүртсэн.

Есүс уснаас гарч ирэн, ийнхүү гэрээний долоо хоногийг эхлүүлэх үед Бурханы хамгийн анхны үгс нь Эцэгийн тунхаглал байсан бөгөөд тэр нь Есүс бол Бурханы Хүү мөн гэсэн явдал байв. Хэрэв бид “анхны дурдлагын зарчим”-ыг ойлгодог бол, энэ баримт асар их хүчтэй. Харин ойлгодоггүй бол, тийм ч биш.

Эхлэлд байдгийн адил, тослох ёслолд Бурханлаг Нэгэний гурван Бие хүн тодорхойлогдсон байдаг.

Есүс Бурханы Хүү, Давидын Хүү, мөн Хүний Хүү байсан гэсэн үнэн нь дараагийн гурван жил хагасын турш бичээчид ба фарисайчуудыг байнга түгшээж байв. Есүс баптисм хүртэхдээ эш үзүүллийн утгаар Есүсээс Есүс Христ болсон. Есүс баптисм хүртэх үедээ Тэр “Христ” болсон бөгөөд энэ нь “тослогдсон нэгэн” гэсэн утгатай, еврей хэлний “Мессиа” хэмээх үг мөн. Мэдээж хэрэг, еврейчүүд Мессиаг хүлээж байсан бөгөөд Тэр Давидын Хүү байхыг тэд мэдэж байв. Тэрээр газрын түүхэн дэх хамгийн ариун гурван жил хагасыг эхлүүлэхээр “тослогдох” үедээ Ариун Сүнс бууж ирэхийг харж, Эцэгийнхээ айлдахыг сонсов.

Энэ нь Түүний тухай болон Түүний ажлын тухай тунхаглагдсан мэдээ нь “Тэр бол Бурханы Хүү байсан” хэмээх утгатай байсан маш гүн гүнзгий тослох ёслол байв. Иудейчүүдийн хувьд бүр ч түгшүүртэй нь, Тэр зөвхөн Бурханы Хүү байсан явдал бус, харин Бурханы Хүүгийн хувиар Тэр Өөрийгөө үнэхээр Бурхан мөн хэмээн тунхагласан явдал байлаа. Иудейчүүд ийм доромжлолтой гэж өөрсдийнх нь ойлгосон ийм мэдэгдлийг тэвчиж чадсангүй! Иудейчүүдийн бэрхшээл нь Абрахамын бэрхшээл мөн—учир нь Абрахам бол иудейчүүдийн эцэг, гэрээний эцэг бөгөөд мөн гэрээний нөхцлүүдийг сахин мөрдөхөд шаардагдах итгэлийн бэлгэдэл байсан юм.

Бурхантай гэрээний харилцаанд ороход шаардлагатай итгэлийг Абрахамын жишээ харуулдаг бөгөөд тэрхүү итгэл заавал шалгагдах ёстой. Абрахамын сорилт нь түүний итгэл жинхэнэ байсан уу, эсвэл баримтгүй итгэмжлэл байсан уу гэдгийг нотлох ёстой байв; энэ нь Бурханы өмнөх үгтэй зөрчилдөж байгаа мэт санагдсан ч гэсэн тэр Бурханы үгийг дагах эсэхийг харуулахад үндэслэж байлаа. Абрахам хүний тахил өргөх нь аллага мөн бөгөөд энэ нь тухайн үед өөрийнх нь дунд амьдарч байсан шүтээнч ард түмнүүдийн шүтээнлэг зан үйл болохыг мэдэж байв. Хуулийн багш нар ба фарисайчууд гэрээний түүхийнхээ эхнээс Бурхан ганцхан Бурхан гэдгийг мэддэг байсан бөгөөд Есүс Өөрийгөө хоёр дахь Бурхан хэмээн тунхаглаж байна гэж тэд мөн мэдэж байв. Тэд эцсийн сорилтоороо соригдож байлаа.

Мосе өмнөх эшлэлийг тэмдэглэн үлдээсэн тэр түүхэнд Бурхан Өөрийгөө тэр цагаас хойш Иехова хэмээн мэдэгдэх ёстойг Мосед аль хэдийн хэлсэн байв. Тэрээр цаашид зөвхөн Төгс Хүчит Эзэн Бурхан байхаа болиод, тэр мөчөөс эхлэн Иехова хэмээн мэдэгдэх ёстой болсон. Өөрийн нэрсээр илэрхийлэгддэг зан чанарынхаа ойлголтыг улам бүр өргөмжлөн тодруулж буй яг тэр түүхэн дунд Тэрээр эртний Израильд Бурхан бол нэг Бурхан мөн гэдгийг мөн онц хатуугаар мэдүүлж байна. Тэгвэл Христийн цаг үеийн иудейчүүд юу гэж бодох ёстой байсан бэ?

Иерусалим руу сүр жавхлантайгаар орох үйл явдлаар оргилдоо хүрсэн Өөрийн үйлчлэлийн хожуу үед иудейчүүд Есүс хүүхдүүдэд Өөрийг нь магтан дуулахыг зөвшөөрч байгаад дахин нэгэнтээ алмайран гайхав.

Фарисайчуудыг галзууруулах шахсан тэр дууны үгний гол агуулга нь Есүсийг Давидын Хүү хэмээн тодорхойлсны зэрэгцээ, Давидын Хүү нь Эзэний нэр мөн болохыг мөн тодорхойлсон явдал байв. Түүний үйлчлэлийн эхэнд, ялалтын ёслолт оролтод, мөн мэдээж загалмай дээр хүртэл, маргаан нь Есүсийн нэрийн талаархи үймээн самууныг хамарч байв.

Мэдээж, Пилат бичээсийг “Би байна, Иудейчүүдийн Хаан” гэж өөрчилсөн бол үндсэндээ зөв байх байлаа. Учир нь “Би байна” гэдэг нь Есүс Өөрийнхөө тухай дахин дахин тунхаглан хэрэглэсэн нэр байсан юм. Мэдээж, Бурханы Үгийг, ялангуяа загалмайн түүхийн тухайд, өөрчлөхийн тулд ийм гажигтай логикийг хэрэглэх нь хүмүүсийн хэзээ ч хийхгүй зүйл мөн биз дээ? Есүс “Иудейчүүдийн Хаан” байсан, гэвч Тэр мөн “Би байна” байсан. Тиймээс “Би байна, Иудейчүүдийн Хаан” гэсэн мэдэгдэл нэг талаар үнэн зөв боловч гол утга нь энэ биш юм.

Эхнээс нь эхлээд дунд үеэр нь дамжин гурван жил хагасын төгсгөл хүртэл Түүний нэр үймээн самууны нэгэн гол цэг байсаар ирсэн. Гэрээний нэрсийн дарааллын талаар ойлгох ёстой олон зүйл бий. Гэвч энд миний харуулахыг хүсэж буй зүйл бол эртний Израилийн төгсгөлд, Иудейн чуулганд, Христийн нэртэй холбоотой нэгэн доргилт болсон явдал юм. Давидын Хүүгийн хувьд Тэр Мессиа байх эрхийн баталгааг эзэмшиж байсан; Бурханы Хүүгийн хувьд (өөрөөр хэлбэл мөн Бурхан Өөрөө байх утгаар), мөн Хүний Хүүгийн хувьд, Есүс сонгогдсон ард түмний өмнө асар их сорилтыг тавьсан. Тэдний гэрээний түүхийн эхэнд Мосе Бурхан бол нэг Бурхан хэмээн маш тодорхой хэлсэн байхад, энэ хүн Өөрийгөө Бурхан мөн түүнчлэн Бурханы Хүү гэж хэрхэн тунхаглаж чадах билээ?

Гэсэн хэдий ч Христ хүмүүсийн дунд алхсан нь ийм зорилготой байв. Бурхан Өөртэйгөө хүмүүсийг эвлэрүүлэхийн тулд Түүн дотор байсан бөгөөд үүнийг Есүсийг хүмүүст харах боломж олгосноор үйлдэж байсан; Есүс Өөрийг нь харсан хүн Эцэгийг харсан гэж тодорхой бөгөөд шууд заасан билээ. Энэ түүх нь Бурханы сонгогдсон ард түмэн болох шууд утгаарах Израилийн төгсгөлийг илэрхийлдэг бөгөөд эхэндээ Бурхан хэн бөгөөд ямар нэгэн болох тухай тод тэмдэглэгдсэн маргаан байсан юм.

Фараон нь Бурханы тухай мэдлэгийн эсрэг илэрхийлэгддэг атейст эсэргүүцлийн бэлгэдлийг төдийгүй, Абрахамын Бурханы талаарх египет ойлголтыг мөн илэрхийлж байна. Түүнчлэн Эзэн Египетэд үйлдсэн Өөрийн гайхамшигт үйлс нь хүн төрөлхтөн Тэр хэн болохыг мэдэхийн тулд байсан гэж дахин дахин айлдсан. Бурханы сонгосон ард түмэн болох бодит Израилийн эхлэлийн түүх нь төгсгөлийг хэв шинжээр үзүүлдэг.

Эдгээр хоёр түүхэнд хоёуланд нь Бурхан хэн бөгөөд юу болох тухай, Түүний янз бүрийн нэрстэй холбоотой ойлголтын дутмаг байдал харагддаг. Харин бидний авч үзэж буй асуудлын хувьд үүнээс ч илүү чухал нь, сонгогдсон ард түмэн болох Израилийн түүхийн төгсгөл үе дэх Христийн түүх нь, иудейчүүд Мессиагаа хүлээн зөвшөөрөхөд бүдэрсний гол шалтгаануудын нэг нь тэдний гэрээний түүхийн эхэнд Бурханы Үг Түүнийг цорын ганц Бурхан хэмээн илчилснийг мэддэг байсан явдал мөн болохыг тодорхойлдог. Ямар бэрхшээл вэ!

Энэ нь иудейчүүдийн хувьд асуулт-хариултын эцсийн үе байсан бөгөөд, тэр харилцан ярианы дараа “тэд Түүнээс дахин ямар ч асуулт асууж зүрхэлсэнгүй.” Тэрээр дөнгөж төөрсөн гэрийн төлөөх Өөрийн үйлчлэлийн эцсийн асуултад хариулсан байсан (мөн эш үзүүллэгийн өгүүлэмжид үргэлж төөрсөн гэр байдаг) бөгөөд дараа нь Өөрийн нэрийг “Давидын Хүү” хэмээн, тийнхүү Мессиа болохынхоо тухай сэдвийг хөндөнө. Бүтэн гурван жил хагасын турш маргаан нь Түүний зан чанар ба мөн чанарыг илэрхийлдэг янз бүрийн нэрсийг нь хамарч байв. Түүний нэр эхэнд, Түүний баптисм дээр, мөн үүнчлэн сайн мэдээнүүд дэх бусад хэсгүүдийн хамт ялалтын оролтын үеэр төөрсөн гэртэй хийсэн Өөрийн эцсийн харилцаанд болон загалмай дээр хөндөгддөг.

Түүний Мессиа болгон тослогдсон явдал болон Түүний аврахаар ирсэн хүмүүстэй хийсэн эцсийн харилцаа нь Түүний бурханлаг чанар, Түүний нэрсийн бэлгэдэл, мөн мэдээж “анхны дурдалтын дүрэм”-ийн тухай байв. Есүс иудейчүүдэд зориулсан Өөрийн шууд ажлыг дуусгахдаа махбодын Давидын түүхийг ашиглан сүнслэг Давидын тухай сургадаг. Эзэн Эзэндээ Өөртэй нь хамт сэнтийд залар гэж айлдах үед Давид яагаад энэ тухай өгүүлсэн байх ёстой гэж? Учир нь эхэнд буй хаан Давид төгсгөлд буй сүнслэг Хаан Давидыг төлөөлдөг. Есүсийн төөрсөн гэрт хандан хэлсэн эцсийн мэдэгдлийг зөвөөр ойлгох цорын ганц арга нь “анхны дурдалтын дүрэм”-ийг хэрэглэх чадвартай байх явдал байсан бөгөөд хэрэв чи тэр дүрмийг мэдэхгүй бол үүнийг хийж үл чадна.

Төөрсөн гэрт хандсан Түүний эцсийн өгүүлбэрийг ойлгохын тулд анхны дурдлагын дүрмийг ойлгосон байх шаардлагатай байв. Есүс Өөрийн эцсийн мэдэгдлээрээ үнэнийг төөрсөн гэрт хүргэхийн тулд Давид болон Давидын Хүүг ашигласан. Эцсийн эцэст тэд Давидын гэр байсан билээ. Иймээс Есүс эцэгийг (Давид) авч, түүнийг (Давидын Хүү)-д чиглүүлсэн бөгөөд мөн хүүг (Давидын) авч, түүнийг өөрийн эцэг (Давид)-т чиглүүлсэн. Тэрээр Элиагийн захиас “эцсийн өдрүүдэд” хийхээр эш үзүүлэгдсэнчлэн Эцгийг хүүхэд уруу эргүүлсэн. Энэ нь эртний бодит Израильд хандсан Түүний эцсийн захиас байсан бөгөөд анхны дурдлагын дүрэмд тулгуурласан учраас Элиагийн захиас байв. Иймд анхны дурдлагын дүрэм нь мөн Есүсийн захиасыг уг дүрэмд үндэслэсэн Элиагийн захиас мөн болохыг баталдаг. Анхны дурдлагын дүрэм нь, хэрэв Баптист Иоханы Элиагийн захиас төөрсөн Израилийн гэрт өгөгдсөн эцсийн анхааруулгын захиасуудын эхнийх нь байсан бол, тэдэнд өгөгдөх эцсийн захиас мөн Элиагийн захиас байх ёстойг шаарддаг. Тийнхүү болсон юм…

Энэ бүхнийг өгүүлсний дараа, би одоо анхны дурсалтын зарчимд—Альфа ба Омега-д—үндэслэн үүнээс нэгэн санааг гарган авъя. Эртний Израилийн эхэнд Бурхан хэн бөгөөд юу болох тухай ойлголтын талаар нэгэн маргаан байсан бөгөөд энэ нь эртний Израилийн төгсгөл дэх мөнөөх маргааныг хэв шинжээр илэрхийлж байв. Эртний Израилийн төгсгөлд Христийн ажилд алдагдсан Израилийн гэрт Бурхан хэн бөгөөд юу болохыг заан сургах явдал багтаж байлаа. Төгсгөлийн түүхэнд Христийн эсрэг нэгэн эсэргүүцэл байсан бөгөөд тэр нь эхэнд тогтоогдсон анхдагч үнэнд тулгуурласан байв. Орчин үеийн сүнслэг Израиль өөрсдийн түүхэнд мөн адил эш үзүүллэгийн шинж чанаруудыг эзэмших болно.

Адвентизмын эхэн үед Миллерчүүд голчлон Христийн шашны хоёр урсгалаас бүрдэж байсан гэж түүхчид бидэнд мэдээлдэг; эдгээр нь Методистууд болон Христийн Холбоо байв. Методизмын үндсэн итгэл үнэмшил нь Христэд итгэгчийн зөв амьдралын хэв маягаар амьдрахад тулгуурлаж байлаа. Тэдэнд “арга” нь байсан. Христийн Холбооны үндсэн итгэл үнэмшлийг Католик шашны гурвалын тухай сургаалд эсэргүүцэлтэй байсан явдал хэмээн нэгтгэн дүгнэж болно.

Миний судалгаа хүрч очсон хэмжээнд, Миллеритүүдийн удирдлагын бараг бүхэлдээ Христийн Холбооны тэр сургаалыг баримталж байв. Долоо дахь өдрийн Адвентист Шинэчлэлийн Хөдөлгөөний (SDARM) олон салаа мөчир одоо ч “Гурвалын эсрэг үзэл”-ийн анхны Миллерит ойлголтыг баримталж, сурталчилсаар байна. Анхдагчдын ойлголтыг хадгалан үлддэг хүмүүсийн хувьд нэгэн бэрхшээл (мөн өнөөгийн маргааны эх сурвалж) нь байсаар ирсэн бөгөөд цаашид ч байх нь гарцаагүй: тэдний баримталж, сурталчилдаг сургаалын байр суурийг Эллен Уайт эгч шууд эсэргүүцэн өгүүлсэн олон бөгөөд янз бүрийн эшлэлүүдэд хэрхэн хариулах вэ?

Энэ эшлэлд Эцэг, Хүү, Сүнсийг “газрын юмстай” адилтган тодорхойлж байсан “зарим хүмүүсийн үзэл санаа”-г зааж өгчээ. Дараа нь тэрээр, “Эцгийг газрын юмсаар дүрслэн тодорхойлж үл болно” гэж хэлдэг. Түүний хэлж буй, хэдийгээр нэг нь зөрчил мэт сонсогдож болох боловч, анзаарах ёстой хоёр санаа байна. Тэрээр, хэрэв тэгж хэлбэл, гурван бурхныг тогтоон таньж буй Бурханлагийн тухай ташаа тодорхойлолтыг зааж байна. Энэ нь Бурханлагийн тухай худал тодорхойлолт мөн; гэвч тэрээр Бурханлагийн тухай тэрхүү ташаа тодорхойлолт нь Бурханлаг доторх бурхдын тоог буруу тогтоосон учраас мөн буруу байна гэсэн талаар ямар ч тайлбар хийдэггүй.

Түүнчлэн тэрээр Эцгийг дүрслэн тайлбарлахад газрын юмсыг ашиглаж болохгүй гэж хэлж байгааг анзаар. Гэтэл яг тэр өгүүлбэртээ тэр өөрөө газрын юмсыг ашиглаж байна. Хүүхэдтэй, эхтэй, эцэгтэй, авга эгчтэй, үеэлтэй байдаг нь хүн төрөлхтөн юм. Мөн Есүс бидэнд шинэчлэгдсэн дэлхий дэх тэнгэрт дахин гэрлэх явдал байхгүй, учир нь бид тэнгэрэлчүүдтэй адил болно гэж айлддаг. Эр, эм тэнгэрэлч гэж үгүй. Хүмүүс хоорондын харилцаагаа тодорхойлоход хэрэглэдэг нэр томьёонуудыг Бурхан Өөрийн мөн чанар ба зан чанарын талаар бидэнд сургахад хэрэглэсэн боловч Бурханы зан чанар, мөн чанарын талаар хүмүүст зааварлахын тулд онгод ашигласан тэрхүү “газрын юмс” хүртэл төгс бус билээ.

Бидэнд “тэнгэрлэг гурвалын амьд гурван Бодгаль бий” гэж … “Эцэг, Хүү, Ариун Сүнс” хэмээн мэдүүлсэн билээ. Газрын, спиритист шинжтэй сэтгэгдлийг эдгээр гурван Бодгалд холбон хэрэглэх нь жигшүүрт явдал мөн; харин “эдгээр гурван агуу Хүчний нэрийг” Бурханлаг чанарын тухай Библийн тодорхойлолттой холбон хэрэглэх нь жигшүүрт явдал биш юм.

Эш үзүүлэгч эмэгтэй Бурханы Тэргүүн чанарыг бүрдүүлэгч гурван агуу Хүчний “нэр” нь Эцэг, Хүү, Ариун Сүнс мөн гэж хэлдэг. Библийн үнэн бүхэнтэй адил, мөр дээр мөр нэмж нэгтгэн авчрах үед бүрэн гэрчлэл нь илчлэгдсэн замын тэмдэг бүрээс бүрдэх ёстой. Эш үзүүлэгчдийн гэрчлэлүүдийг нэгтгэн холбох ёстой. Даниел Христэд Палмони хэмээх нэр өгдөг (бусад нэрсийнх нь дундаас, гэвч энэ нь ердөө нэг жишээ юм). Иохан Түүнийг Альфа ба Омега гэж дууддаг бөгөөд Мосе Түүнийг Ехова гэж нэрлэдэг. Эллен Уайтын бичсэнээр Түүний нэр нь Эцэг, Хүү, Ариун Сүнс юм.

Энэ эшлэлээс нэг товч хажуугийн санааг дурдая. Иохан Бурханы Үг болон Есүсийн гэрчлэлийн төлөө Патмос руу цөлөгдсөн байна. Гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээнд чиглэсэн хоёр зорилтот сонсогч бүлэг бий. Адвентизмын гаднах хүмүүс болон Адвентизмын доторх хүмүүс. Иохан нь Библид дуулгавартай байсныхаа улмаас зөвхөн дэлхийгээс хавчигдаад зогсохгүй, мөн Зөгнөлийн Сүнсний бичвэрүүдэд дуулгавартай байсныхаа төлөө ч хавчигдаж буй нэгэн Адвентистийг төлөөлж байна. Зөгнөлийн Сүнсний эсрэг чиглэсэн хавчлага нь гаднаас бус, харин дотроос ирдэг.

Эртний Израилийн эхэн үед, Египетэд дөрвөн зуун жил байсны дараа, гэрээний сонгогдсон ард түмэн байх ёстой байсан хүмүүс Амралтын өдрийг цаашид сахихаа больсон байв. Тэд Христийн зан чанар, мөн чанарыг мэддэггүй байлаа. Тэд боолчлолд байх хугацаандаа өөртөө шингээсэн Бурханы тухай буруу ойлголтуудыг баримталж байв. Арван гай; Улаан тэнгисээр аврагдсан явдал; тэнгэрийн манна; ариун асар болон түүний бүх хэрэглэл; ариун ёслолууд; гаднах хашаа, Ариун газар, Хамгийн Ариун газар; Бурханы хууль; тэднийг дагалдан явсан Хад; тэднийг дагалдан явсан Хадаас гарсан ус, тэрчлэн шонд өргөгдсөн могой хүртэл — энэ бүхэн нь Бурхан Өөрийн сонгосон ард түмний доторх Өөрийн тухай мэдлэгийг нэмэгдүүлэхэд зориулагдсан байв. Энэ нь шат дараалсан боловсрол байлаа. Тэр шат дараалсан боловсрол нь хуулийн багш нар “Түүнээс өөр юм асууж зүрхлэхээ больсон” хүртэл үргэлжилсэн бөгөөд дараа нь Тэр тэдэнтэй нээлттэй хэлэлцүүлэгт авч үзэх хамгийн сүүлчийн сэдвийг Өөрөө тодорхойлсон нь Давидын нэр, мөн Христ хэн бөгөөд юу болох тухай байв.

Орчин үеийн сүнслэг Израилийн эхэнд, сүнслэг Вавилонд 1260 жил байсны дараа, сонгогдсон гэрээт ард түмэн байх ёстой байсан хүмүүс амралтын өдрийг цаашид сахидаггүй болсон байв. Тэд Христийн зан чанар, мөн чанарыг мэддэггүй байлаа. Тэд олзлолын үед өөрсдөдөө шингээсэн Бурханы тухай буруу ойлголтуудыг баримталж байв. Адвентизмын түүх нь өөрийн бүх тэмдэглэлт үеүүд, тэрслэлтүүд, буултууд болон дотоод тэмцлүүдийн хамт 1880-аад онд нэгэн цэгт хүрсэн бөгөөд тэр үед The Desire of Ages хэвлэгдэн гарсан юм. Тэр номын 671-р хуудсанд мөнхлөгдсөн Бурханы мөн чанарын тухай ойлголт нь арван наймдугаар зуунаас ирсэн ойлголтоос хавьгүй цааш хөгжин бүрэлдсэн байдаг.

Эртний Израилийн төгсгөл үед тэдний эхэн үеийн түүхээс улбаалсан ойлголтод тулгуурласан, Бурханлаг Нэгэн чанарын тухай хязгаарлагдмал ойлголтоос үүдсэн маргаан гарсан. Есүсийн гэрчлэлд, Эцэг, Хүү эсвэл Ариун Сүнс аль нь боловч тэд бүгдээрээ “Бурханлаг чанарын бүхий л дүүрэн байдал биечлэн” мөн гэж өгүүлдэг (Колоссай 2:9). Библийн гэрчлэлд, “Сонс, Израиль аа: ЭЗЭН бидний Бурхан бол нэг ЭЗЭН” гэж хэлдэг (Дэд хууль 6:4).

Орчин үеийн Израиль Бурханы мөн чанарын тухай олон янзын үзэл санааг баримталдаг бөгөөд тэдгээрийн зөвхөн нэг нь л зөв юм. Орчин үеийн Израилийн төгсгөлд, сорилтын хугацаа хараахан үргэлжилж байх зуур, Бурхан Өөрийн зан чанарыг илчлэх ажлыг дуусгана. Тэрээр иудейчүүдийн төлөө үүнийг хийсэн бөгөөд Тэр хэзээ ч өөрчлөгддөггүй. Бид мөнхөд Бурханы мөн чанар, зан чанарын талаарх ойлголтдоо үргэлжлэн өсөх нь гарцаагүй, гэвч Өөрийн ард түмнийг Өөрийнхөө тухай сурган боловсрол олгох Бурханы чармайлтыг харуулсан үнэний зорилгот эш үзүүллэгийн шугам байсаар ирсэн бөгөөд тэрхүү түүх нь одоо Түүний заахаар зорьж буй сургалтын нэг хэсэг мөн; мөн тэрхүү боловсролын үйл явцын талаар эш үзүүллэгийн үгэнд буй мэдээлэл нь сорилтын хугацааны хаагдалтай нийцэх, хэлэлцүүлгийн төгсгөлийг тодорхойлдог.

Тэр эш татсан тэр хэсэгт Иоханы хамгийн анхны үгсээс аван ишилсэн байна.

Эхэнд дор хаяж хоёр Бурхан байсан, учир нь Иохан саяхан “Үг нь Бурхан байсан бөгөөд Бурхантай хамт байсан” гэж хэлсэн. Эхлэл номын эхний эшлэлд еврей хэлний “Elohim” гэдэг үгийг Бурхан хэмээн орчуулсан байдаг. Бурханы Үгэнд “Elohim” нь ганц Бурханыг заахын тулд дүрмийн бүтцэд олонтаа хэрэглэгддэг боловч, гэсэн ч энэ нь олон тоон хэлбэр мөн. Иохан энэ сэдвийн талаар өгсөн хоёр дахь гэрчлэлээрээ уг эшлэл дэх “Elohim”-ийг ганц Бурхан гэж үзэх боломжийг арилгаж байна. Түүний гэрчлэл дор хаяж хоёр Бурхан байсныг тогтоож өгдөг.

Зөгнөлийн Сүнсийг баримталдаг хэмээн тунхагладаг антитринитарчуудын хувьд бүр ч түгшүүртэй нь, эхэнд “Бурханы Сүнс усны мандал дээр хөдөлж байв” гэсэн явдал юм. Усны дээр хөдөлж байсан тэр “Сүнс” нь Эцэг байсан уу, эсвэл Хүү байсан уу, эс бөгөөс Сувилагч Уайт Түүнийг нэрлэдэгчлэн тэнгэрийн гурвалын гурав дахь Бодгаль байсан уу? Иоханы сайн мэдээний эхний гурван эшлэлийн дараа дараах үгс залган өгүүлэгддэг.

Гэрэл ба харанхуйн тухай энэхүү ишлэл нь Эхлэл номын эхэнд өгүүлсэнтэй бүрэн нийцэж байна.

Бид Бурханы мөн чанарын танилцуулгын дараа үргэлжлэх бүтээлийн түүхэнд сэдэв нь болдог гэрлийн тухай эдгээр хоёр зэрэгцээ эшлэлд удахгүй дахин эргэн очих болно. Эхэндээ хамгийн түрүүнд авч үзэгддэг үнэн бол Бурханы мөн чанарын бүрэлдэхүүн буюу уг чанар юм. Гэвч энэхүү эшлэл нь хоёрдугаар бүлгийн гуравдугаар зүйлд хүрэх хүртлээ төгсөхгүй бөгөөд тэнд бид бүтээлийн төгсгөлийн сүүлчийн гурван үг нь нийлээд “үнэн” хэмээн орчуулагддаг үгийг бүрдүүлдэг еврей гурван үсгээр эхэлдгийг олж хардаг.

Бүтээлийн түүхийн эхлэл нь Бурханлаг Нэгэнийг танилцуулж, дараа нь Түүний үгийн бүтээх хүчийг илэрхийлэн гаргаж, улмаар үнэнийг, гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг, мөн Альфа ба Омегагаар илэрхийлэгдсэн Бурханы нэрийг төлөөлөх тэнгэрлэг гарын үсгээр уг хэсгийг төгсгөдөг.

Бурханы Үгэнд заасан анхны үнэнүүдийн төгсгөл нь уг хэсгийн оргил цэг мөн. Энэ нь “Бурхан”, “бүтээв”, “хийв” гэсэн гурван үгээр төгсдөг бөгөөд ингэснээр уг хэсгийн эхлэлийг онцлон тэмдэглэхийн сацуу, долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийг мөн адил чухлаар онцолдог. Мэдээж Амралтын өдөр нь бүтээлийн бэлгэдэл бөгөөд Бурхан ба Түүний сонгосон ард түмний хоорондох тэмдэг мөн. “Үнэн” нь бүтээлийн тэр эцсийн гурван үгийн эхэнд орших гурван үсгээр төлөөлөгдсөн байдаг. Энэхүү гэрчлэл нь Амралтын өдрийн үнэн хэчнээн ач холбогдолтой, чухал болохыг онцлон тэмдэглэж байгаа боловч, үүнээс дутахааргүй гүн утгатай нь, тэрхүү гурван үсэг нь мөн эхний, хоёр дахь, гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээнүүдийн гурван алхмыг төлөөлдөг явдал юм. Иймээс Библийн хамгийн эхний хэсэгт Бурханы бүтээлч хүчний тэмдэг болох Амралтын өдөр нь мөн цаг хугацааны төгсгөл дэх шалгалтын асуудал хэмээн тодорхойлогдож байна. Библийн сүүлчийн ном нь Иоханы сайн мэдээнд буй түүний гэрчлэлийг дагалдах гурав дахь гэрчийг өгдөг.

Илчлэлт номын нэгдүгээр бүлгийн эхний гурван ишлэл нь төгсгөлийн анхааруулгын мэдээг болон тэрхүү мэдээ Бурханаас хүн төрөлхтөнд хэрхэн уламжлагдан хүрдгийг тодорхойлдог. Түүнчлэн энэ нь Есүс Христийн Илчлэлт мөн гэж өгүүлснээр Илчлэлт ном ба Даниелын номын хоорондын ялгааг онцлон тэмдэглэдэг. Нэг нь эш үзүүллэг, нөгөө нь илчлэлт юм.

Илчлэлтийн номд танигдаж, мөр дээр мөрөөр нэгтгэгдэх ёстой эш үзүүллэгийн шугамууд байдаг. Тэдгээр эш үзүүллэгийн бүх шугам Илчлэлтийн номд төгсдөг; харин лацдан битүүмжлэгдсэн ном нь Илчлэлтийн ном байгаагүй, мөн зөвхөн Даниелын ном бүхэлдээ битүүмжлэгдсэн хэрэг ч биш, харин Даниелын номд битүүмжлэгдсэн зүйл нь “эцсийн өдрүүдтэй холбоотой Даниелын эш үзүүллэгийн тэр хэсэг” байсан юм.

“Эцсийн өдрүүд”-ийг ерөнхий утгаар ойлгож болох авч, тэдгээрийг онгодоор өгөгдсөн үгс хэмээн ойлгох нь (үнэхээр тийм учраас) “эцсийн өдрүүд” гэсэн илэрхийлэлд эш үзүүллэгийн бэлгэдэл холбогдсон эсэхийг мөн авч үзэхийг шаарддаг. “Эцсийн өдрүүд” нь эш үзүүллэгийн түүхийн тодорхой нэг үе бөгөөд үүнийг дэмжих олон шугам нотолгоо бий. Би ойрын ирээдүйд тэрхүү түүхийг тайлбарлан гаргахыг хүсэж байна. Тэр нь тодорхойгоор 1798 оноос авралын боломж хаагдах хүртэлх түүх юм. Үүнийг танин мэдэх нэг арга нь, бэлгэдэлт бус ариун сүмийн үйлчлэлд шүүлтийг төлөөлдөг жилийн нэг өдөр байсан бөгөөд тэр нь Эвлэрүүллийн өдөр байсанд оршино. Тэрхүү бодит ёслол нь Сестра Уайтын “эсрэг-хэв маягийн Эвлэрүүллийн өдөр” хэмээн нэрлэдэг зүйлийн хэв шинж байв. Эш үзүүллэгийн буюу сүнслэг Эвлэрүүллийн өдөр нь сорилтын хугацааны “эцсийн өдрүүд”-ийг төлөөлдөг бөгөөд эцсийн шүүлтийн үеийг төлөөлдөг.

Даниелд лацдан битүүмжлэгдсэн эш үзүүллэг нь хоёр талтай байв. Эцсийн өдрүүдэд хамаарах, шүүлт эхлэхийг тунхагласан нэгэн эш үзүүллэгийг Миллерчүүд таньсан. Даниелын тэрхүү хэсгийг найм, есдүгээр бүлгүүдийн Улай мөрний үзэгдэл төлөөлдөг. Даниелд битүүмжлэгдсэн нөгөө эш үзүүллэг нь шүүлтийн төгсгөлийг, мөн Адвентизмийн төгсгөлийг, мөн Америкийн Нэгдсэн Улсын төгсгөлийг, мөн дэлхийн төгсгөлийг тунхагладаг. Тэр үзэгдлийг Хиддекел мөрөн төлөөлж байв.

Улайгийн үзэгдэл 1798 онд лац нь тайлагдаж, Бурханы ариун сүм болон Түүний ард түмэнд ханддаг. Хиддекелийн үзэгдэл 1989 онд лац нь тайлагдсан бөгөөд Даниел арван нэгдүгээр бүлгийн дөчдүгээр зүйлд дүрсэлснээр хуучин Зөвлөлт Холбоот Улсыг төлөөлдөг улс орнууд папство болон Америкийн Нэгдсэн Улсын нөлөөн дор арчигдан зайлуулагдсан тэр үед, Бурханы ард түмний дайснуудад ханддаг. Эдгээр хоёр үзэгдэл Илчлэлт ном дахь долоон чуулган болон долоон лацын адил үүрэг гүйцэтгэдэг. Нэг нь чуулганы дотоод түүх, нөгөө нь чуулганы гадаад түүх бөгөөд хоёулаа бүхэл хугацааны турш үргэлжилж, “ялангуяа” “эдгээр эцсийн өдрүүдэд” зориулагдсан юм.

Гэвч Илчлэлийн ном нь лацтай ном биш гэж бидэнд хэлэгддэг боловч, мөн тэр нь лацтай ном мөн гэж бидэнд бас хэлэгддэг.

Илчлэлт номын эш үзүүллэгүүд Даниелд тайлагдсан учраас Илчлэлт ном ч тайлагдсан байдаг бөгөөд Даниелд тайлагдсан яг тэр эш үзүүллэгийн шугамууд Илчлэлт номд мөн адил байдаг. Илчлэлт номд лацдан хадгалагдсан зүйл нь ялангуяа Бурханы ард түмэнд “эцсийн өдрүүдэд” хамаарах Илчлэлт номын нэгэн хэсэг байв. Цагаан эгч энэ мэдэгдлийг бичих үед “долоон аянга” тухайн үедээ лацтай хэвээр байсан тул тэрээр “энэ нь лацтай ном” гэж бичсэн юм. Тэр мөн Даниелын номыг өнгөрсөн цаг дээр “лацтай байсан ном” хэмээн хэлсэн. Түүний хувьд энэ нь 1798 онд тайлагдсан байв.

Түүний амьд ахуйд долоон аянгын талаар лацлагдсан зүйл нь зөвхөн долоон аянгаар төлөөлөгдсөн ирээдүйн үйл явдлууд байгаагүй, харин үндсэндээ “долоон аянга” нь Адвентизмийн эхлэл Адвентизмийн төгсгөлтэй зэрэгцэн нийцдэгийг илэрхийлдэг явдал байв. “Долоон аянга” нь Есүс Христийн Илчлэлийг ойлгоход шаардлагатай хамгийн чухал эш үзүүллэгийн дүрмийг илчилж байгаа бөгөөд үүний зэрэгцээ Бурханы мөн чанар, зан чанарын нэг шинжийг—Тэр бол бүх зүйлийн эхлэл ба төгсгөл мөн гэдгийг—илчилж байна. Эш үзүүллэг нь Бурханы мөн чанар, зан чанартай холбоотой үнэнүүдийн зорилготой хөгжил байдаг болохыг тодорхойлдог.

Есүсийг “Иуда овгийн Арслан” хэмээн дүрслэн үзүүлэхэд, Тэрээр түүхийн явцад үнэнийг аажмаар, тогтолцоотойгоор илчилж байдаг үйлсээ бэлгэдэн харуулж байна. Тэрээр эш үзүүллэгийн үгийг ойлгогдох ёстой цаг мөч хүртэл битүүмжилдэг. Тэрээр сургах зорилгын үүднээс үнэнийг битүүмжилж, мөн битүүмжийг нь тайлдаг. Палмонийн хувьд, Есүс бол Гайхамшигт Тоологч, түүхийг нь захиран удирддаг цаг хугацааны Эзэн мөн. Альфа ба Омегагийн хувьд, Тэрээр бусад олон зүйлийн дотор хэлний Эзэн мөн. Иуда овгийн Арслангийн хувьд Тэрээр үнэнийг хүмүүст хэзээ илчлэхийг захиран тогтоодог Нэгэн мөн.

Илчлэл номын нэгдүгээр бүлэгт эхний гурван эшлэлийн дараа Бурханлаг Нэгэн Мөн чанар нь ялгаатай гурван бие даасан этгээд байдлаар дүрслэгдэн тавигдсан байдаг.

Библийн сүүлчийн номын оршил нь Эцэг, Сүнс, Хүүг тодорхойлон нэрлэсэн Бурханы сүмд илт мэндчилгээ илгээдэг. Бурханы Үгийн төгсгөл нь эхлэлийг давтан өгүүлж байгаа бөгөөд ингэснээр Бурханлаг Мөн Чанарын тухай зөв ойлголтын ач холбогдлыг онцолж байна. Үүнийг Филаделфичууд байх бөгөөд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг бүрдүүлэх хүмүүст зориулан үйлдэж байна. Тэд бол гэрээний түүхийн шугамуудын туршид дүрслэгдэн ирсэн эцсийн гэрээний ард түмэн мөн. Тэдгээр гэрчүүд нь бусад үнэнүүдийн хамт Бурхан эш үзүүллэгийн түүхийн туршид Өөрийн мөн чанар ба зан чанарын тухай мэдлэгийг аажмаар нэмэгдүүлэхийг эрэлхийлсээр ирснийг тогтоон харуулдаг.

Бурханы талаарх мэдлэг хүн төрөлхтөнд дутагдаж буйг илтгэх Библийн хамгийн агуу бэлгэ тэмдэг нь Египетийг төлөөлсөн Фараон байсан бөгөөд Египет нь бүх дэлхийн, тийнхүү бүх хүн төрөлхтний бэлгэ тэмдэг юм. Тэрхүү замын тэмдэг нь Бурхан Өөрийн нэрийг мэдүүлэхийг эрэлхийлж байсан бодит Израилийн эхэнд энэ үйл явцыг эхлүүлдэг. Бодит Израилийн төгсгөлд Бурханы нэрийн талаарх маргаан дахин давтагдсан. Бодит Израилийн төгсгөлд Есүс Давидын түүхийг онцлон, мөн “анхны дурдлагын дүрэм”-ийг хэрэглэн, иудейчүүдийн Лаодикийн сохролын талаарх эцсийн мэдэгдлийг илэрхийлэх замаар Өөрийн иудейчүүдтэй харилцсаныг тэмдэглэсэн. Тэрээр юу хэлж байгааг тэд ойлгож чадсангүй, учир нь тэд Альфа ба Омегагийн дүрмийг мэддэггүй байсан бөгөөд тэдний өмнө зогсож байсан Альфа ба Омегаг ч мэддэггүй байв.

Сүнслэг Израилийн эхэнд, Мосегийн түүхэнд дүрслэгдсэн маргаан нь түүнтэй дүйцэн давтагддаг. Адвентизм “эцсийн өдрүүд”-ийн түүхэн замаар явж ирэхдээ, эртний Израилийн адил Альфа ба Омегагийн талаар илүү ихийг ойлгох олон боломжийг хүлээн авсан. Христийн өдрүүдэд байсанчлан, Адвентизмийн төгсгөлд дахин асуулт асуухгүй болох нэгэн цэг ирэх болно.

Илчлэлт номын нэгдүгээр бүлгийн тэрхүү хэсэгт эргэн очвол, нигүүлсэл ба амар амгалан нь «байгч, байсан, ирэх Нэгэн»-ээс, мөн долоон Сүнснээс, мөн түүнчлэн Есүсээс илгээгдэж байгааг бид хардаг. Бурханлаг чанарыг Есүс, долоон Сүнс, мөн «байгч, байсан, ирэх Нэгэн»-ээр илэрхийлсэн бөгөөд үүгээр «байгч, байсан, ирэх» хэмээн дүрслэгдсэн шинжүүдийг эзэмшигч нь Эцэг мөн болохыг бидэнд мэдүүлдэг. Эдгээр шинжүүд нь Бурханы мөнхийн чанарыг илэрхийлдэг. Тэр үргэлж оршин байсан бөгөөд найм, есдүгээр эшлэлд яг тэрхүү шинж нь Есүст тодорхойгоор хамааруулагдсан байдаг.

Есүсийн үгсийг улаан өнгөөр тэмдэглэн хэвлэсэн Библитэй хүмүүс наймдугаар болон арван нэгдүгээр эшлэлд ярьж буй нь Есүс мөн гэдгийг мэднэ. Тэдгээр эшлэлд Есүс Өөрийгөө “байгаа, байсан, ирэх Нэгэн Эзэн” хэмээн нэрлэснээр Эцэгтэй адил мөнхийн чанарыг эзэмшдэгээ илтгэн, мөн Өөрийгөө “Төгс Хүчит Нэгэн” гэж ч нэмэн хэлдэг.

Илчлэлт номын эхэнд, энэ нь Есүс Христийн Илчлэлт мөн болохыг тодорхойлдог тэрхүү номын хамгийн эхэнд Есүсийн хэлдэг хамгийн анхны зүйл нь Тэр бол Альфа ба Омега, өөрөөр хэлбэл Эцэг мөнхийн байдагчлан Тэр өөрөө мөн мөнхийн бөгөөд мөн Тэр бол Төгс Хүчит Бурхан мөн гэдэг явдал юм. Бурханы мөн чанарын шинжүүд нь Илчлэлт ном дахь Есүсээс гарсан хамгийн анхны үгс мөн. Тэдгээр шинжүүд нь Бурханлаг чанарын талаарх анхны байр суурийг одоо хүртэл хамгаалсаар байдаг Адвентистуудын хувьд шууд бүдрүүлэх саад болдог. Тэд Эцэг Өөрийн Хүүг гарган ирүүлсэн цаг үе байсан гэж итгэдэг.

Илчлэл номын төгсгөл нь Илчлэл номын эхлэлтэй нийцдэг.

Хоёр дахь ирэлт нь Бурханлагын тухай дүрслэлийн дараа гарч ирдэг. Хорин хоёрдугаар бүлэгт бид номын төгсгөл нь номын эхлэлтэй нийцэж байгааг хардаг бөгөөд арван хоёрдугаар эшлэл нь Хоёр дахь ирэлтийг дурдсанаараа нэгдүгээр бүлгийн долдугаар эшлэлтэй зэрэгцэн дүйж байна.

Хоёр дахь ирэлтийг дурдсаны дараа Есүс, Илчлэлт номын нэгдүгээр бүлэгт байдагчлан, Өөрийгөө Альфа ба Омега хэмээн тодорхойлдог. Дараа нь Тэр Сүнс чуулгануудад айлдаж буй үгийг сонсох хүмүүс ба сонсохгүй хүмүүсийн хоорондох ялгааг нэмж өгүүлдэг. Тэрээр нэгдүгээр бүлгийн нэгээс гуравдугаар эшлэлд дүрслэгдсэн дамжуулалтын үйл явцыг, Габриелыг мэдээг Иоханд хүргэхээр илгээсэн гэдгээ тодорхойлон, дахин дурддаг.

Дараа нь Тэр эртний Израилийн төгсгөлд хуулийн багш нар ба фарисайчуудад хандан хэлсэн эцсийн мэдэгдэлдээ эргэн ордог. Тэрээр Илчлэлт номд “эцсийн өдрүүд”-д буй хүмүүсийн төлөө, иудейчүүд өөрсдийн “эцсийн өдрүүд”-д ойлгож чадаагүй зүйлийг хариулснаар, махбодын болон сүнслэг Израилийн аль алиных нь төгсгөлүүдийг хооронд нь холбон нэгтгэдэг. Тэр Өөрийгөө Давидын үндэс (эхлэл) бөгөөд үр удам (төгсгөл) мөн гэж айлддаг. Давид ба түүний Эзэний тухай сэдэв нь Есүс маргаанч иудейчүүдэд хэлсэн сүүлчийн мэдэгдэл байсан бөгөөд энэ нь Филадельфийн чуулганд хандсан мэдээний дагуу өөрсдийгөө иудейчүүд мөн гэж мэдүүлдэг боловч тийм биш хүмүүсийн хувьд эцсийн өдрүүд дэх эцсийн тунхаглалыг хэв шинжээр илэрхийлдэг.

Гэгээнтнүүдийн хөлд мөргөдөг хүмүүс бол Эзэний амнаас бөөлжигдөн гаргагдсан Лаодикийн Адвентистууд мөн.

Библи ба Эш Үзүүллийн дагуу гэгээнтнүүдийн хөлд мөргөн шүтдэг хүмүүс нь Сатаны синагогийн гишүүд юм. Тэд өөрсдийгөө иудейчүүд хэмээн мэдүүлдэг боловч үнэндээ тийм биш. Шударга Адвентистүүдэд Филаделфи чуулганд хандан ярьж байна. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь Филаделфичууд бөгөөд өөрсдийгөө иудейчүүд гэж хэлдэг атлаа тийм биш хүмүүс нь Лаодикейчууд юм. “Эцсийн өдрүүдэд” итгэлтэй хүмүүсийн хоёр бүлэг байдаг: нэг зуун дөчин дөрвөн мянга болон алагдагсад. Долоон чуулганаас ямар ч шүүмжлэлгүй зөвхөн хоёр нь байдаг. Нэг нь хэзээ ч үхдэггүй хүмүүсийг төлөөлдөг Филаделфи, нөгөө нь итгэлтэй алагдагсдыг төлөөлдөг Смирна юм. Алагдагсад болон үхдэггүй хүмүүс, өөрөөр хэлбэл Смирна ба Филаделфи, өөрсдөд нь өгөгдсөн мэдээнд ямар ч ял зэмлэл хавсаргагдаагүй долоон чуулганы цорын ганц нь юм. Гэсэн хэдий ч аль аль чуулган нь өөрсдийгөө иудейчүүд хэмээн мэдүүлдэг боловч тийм биш хүмүүстэй харьцах ёстой байсан. Энэ нь тийнхүү мөн, учир нь тэд бүгд “эцсийн өдрүүдэд” ижил нөхцөл байдалтай тулгарч буй нэг л чуулганы гишүүд юм. Нэг бүлэг нь Өөрчлөлтийн Уулан дээр Мосегоор төлөөлөгдсөн, өөрсдийн цусаар гэрчлэл хийхээр тавилантай; нөгөө бүлэг нь хэзээ ч үхээгүй Елиагаар төлөөлөгдсөн юм.

Есүс Смирнагийн сүмийн туйлын хүнд нөхцөл байдлыг дүрслэн хэлэхдээ, “харин чи баян” хэмээн айлдсан ганцхан эерэг тэмдэглэлийг хийдэг бөгөөд ингэснээрээ баян биш Сатаны синагогийн гишүүдтэй тэднийг эсрэгцүүлэн харуулдаг. Илчлэлт ном дахь Адвентистууд бөгөөд өөрсдийгөө баян гэж боддог атлаа тийм биш хүмүүс нь өөрсдийгөө иудейчүүд гэдэг боловч иудейчүүд биш тэр хүмүүс мөн—учир нь тэд бол Лаодикийн Долоо дахь өдрийн Адвентистууд юм.

Илчлэлт номын эхэнд Бурханлаг Нэгэн гурван Бодгаль байдлаар илэрхийлэгддэг бөгөөд Илчлэлт номын төгсгөлд Есүс ба Сүнсийг шууд дурдсан байдаг ч Эцгийг дурдаагүй байдаг. Гэвч энэ нь ач холбогдолгүй, учир нь “мөрийн дээр мөр” гэсэн зарчим нь “эхнийх нь эцсийнхийг тайлбарладаг” хэмээх зарчимтай хослон, Илчлэлт номын сүүлчийн эшлэлүүдэд Эцгийг хүлээн зөвшөөрөхийг шаарддаг; яагаад гэвэл Тэр эхний эшлэлүүдэд тэнд буй Нэгэн хэмээн аль хэдийн тодорхойлогдсон билээ. Энэ нь Иоханы сайн мэдээний нэгдүгээр бүлгээс огт өөр биш; тэнд Иохан Сүнсийг шууд тодорхойлон нэрлэдэггүй боловч Сүнс тэнд байсныг ойлгодог, учир нь “эхэнд” гэсэн хэллэг анх бичигдсэн тэр хамгийн анхны үед Сүнс тэнд байсан юм. Иоханы сайн мэдээний нэгдүгээр бүлэг дэх түүний гэрчлэл “Эхэнд” гэсэн яг адилхан хэллэгээр эхэлдэг.

“Эхлэл” нь эш үзүүллэгийн бэлгэдэл мөн бөгөөд мөр дээр мөрийг оролцуулсан эш үзүүллэгийн дүрмүүдээр үнэлэгдэх ёстой. Мосегийн эхлэл нь Иоханы Сайн мэдээний эхлэл мөн, Илчлэлт номын эхлэл мөн, түүнчлэн Илчлэлтийн төгсгөл ч мөн юм. Тэрхүү дөрвөн шугамын дотор тэнгэрлэг гурвалын бүх гурван Бие Хоёр удаа тодорхойлон нэрлэгдсэн байдаг; нэг шугамд (Иоханы Сайн мэдээнд) Сүнс байхгүй байж болох бөгөөд дөрөв дэх шугамд Эцэг байхгүй байдаг, харин тэдгээрийг хамтад нь авч үзвэл бүх дөрвөн шугамд Бурханы бүх гурван Бие төлөөлөгдөнө.

Христ Эцгийг илчлэхийн тулд ирсэн бөгөөд Ариун Сүнс Хүүг илчлэхийн тулд ирсэн. Гурвуул мөнхийн золиослолуудыг өргөсөн. Эцэг ертөнцийг тийнхүү хайрласан тул Тэрээр Есүсийг өгсөн; Есүс ертөнцийг тийнхүү хайрласан тул Өөрийн бүтээсэн хүмүүсийн махбодыг мөнхөд Өөр дээрээ авахыг зөвшөөрсөн. Бүтээгч Өөрийн бүтээлийн нэг хэсэг болохыг сонгон авсан энэ үйлдэлд ямар төрлийн өглөг төлөөлөгдөж байна вэ? Бурханы Нэгэний гурав дахь Хүн Өөрийгөө өгсөн. Учир нь Тэрээр хүн төрөлхтөн хэмээх бүтээгдсэн оршихуны дотор мөнхөд оршин амьдрах байр суурийг хүлээн авсан билээ.

Магадгүй энэ шалтгааны улмаас Ариун Сүнс Бурханы ард түмний бэлгэдлүүдтэй дахин дахин холбогдон дүрслэгддэг ажээ. Тэр бол хүний бүтээлтэй хамт оршин байх учиртай Бурханлаг Чанарын Нэгэн мөн. Иймээс Судрууд дахь Ариун Сүнсний бэлгэдлүүд нь ихэнх тохиолдолд Ариун Сүнсийг ч, эсвэл хүн төрөлхтнийг ч төлөөлөх бэлгэдлээр илэрхийлэгддэг. Эхэндээ Сүнс усан дээгүүр хөдөлж байв.

Мосегийн босгосон ариун сүм доторх тавилгуудын дундаас ажилчид даган үйлдэхээр нь загварыг нь онцгойлон нарийвчлан тогтоож өгөөгүй цорын ганц эдлэл нь долоон мөчирт дэнлүүний суурь байв. Дэнлүүний суурь нь хүн чанар ба бурханлаг чанарын нэгдлийг төлөөлдөг. Ийм учраас дэнлүүний суурийн хийц нь ариун сүм дэх, хүний оролцоог нэмэрлүүлэхээр үлдээгдсэн цорын ганц зүйл байв. Христийн дунд нь алхдаг долоон дэнлүүний суурь нь долоон чуулган мөн гэж тодорхойлогддог; гэвч дэнлүүний суурь нь Ариун Сүнсийг төлөөлөх тосоор тэтгэгдэж байсан бөгөөд гэрэл гаргахын тулд галыг тээдэг лааны гол нь тахилч нарын хэрэглэсэн цагаан маалинган хувцсаар хийгддэг байсан нь дэлхийн гэрэл мэт гялалздаг Христийн зөвт байдлыг төлөөлдөг. Бурханы ард түмэн бол дэлхийн гэрэл мөн, харин тэрхүү гэрэл нь зөвхөн Ариун Сүнсний тосоор тэтгэгддэг. Ариун Сүнсийг Судруудад дүрслэхдээ Түүнийг хүмүүстэй олонтаа холбон үзүүлдэг.

Энд долоон дэнлүүг “Бурханы долоон Сүнс” хэмээн тодорхойлсон боловч, долоон дэнлүүний суурь нь долоон чуулган мөн гэж бидэнд айлдсан байдаг.

Долоон дэнлүүний тавиур нь нэг талаар долоон Сүнс бөгөөд, нөгөө талаар Бурханы чуулган мөн.

Долоон эвэр ба долоон нүд нь мөн бүх дэлхий өөд илгээгддэг Ариун Сүнс мөн бөгөөд, баптисм хүртэхэд Христэд итгэгч хүн ч мөн бүх дэлхий өөд илгээгддэг. Учир нь тэрээр Эцэг, Хүү, Ариун Сүнсний нэрээр баптисм хүртсэн билээ. Ням гаргийн хуулийн хямралын үеийн зовлон туулсан гэрчлэгчид болон 1844 оноос хойш орчин үеийн сүнслэг Израильд итгэл дотор нас барсан бүх хүмүүст тунхаглагдсан ерөөл дотор тэдний оршуулгын магтаалыг Сүнс Өөрөө айлддаг. Тэрээр “Тийм ээ,” “тэд хөдөлмөрөөсөө амарч болохын тулд” хэмээн хэлдэг нь, тэд амь насаа өргөх хүртлээ хийсэн бүх хөдөлмөрийнх нь турш Тэр тэнд хамт байсан учир юм.

Илчлэлт номын төгсгөл ба эхлэл, Библийн эхлэл, мөн Иоханы сайн мэдээний эхлэлийг авч үзэхэд, шугам дээр шугам нэмэх зарчмын хэрэглээнд үндэслэвэл, Бурханлагийн гурван Бие Хүн бүгд төлөөлөгдөн харагддаг бөгөөд Эцэг ч мөн тэнд байна. Хүү Өөрийгөө Альфа ба Омега хэмээн тодорхойлон илэрхийлсэнээр тэнд байна.

Хэрэв хүн төрөлхтний бурханлаг чанартай нэгдэх нэгдэл нь Ариун Сүнс ба хүн төрөлхтний нэгдэл мөн гэдгийг бид хүлээн зөвшөөрвөл, Ариун Сүнсний бэлгэдлүүд яагаад хүн төрөлхтний бэлгэдлүүдтэй холбогдон зангилагддагийг бид тэгээд ойлгож чадна. Энэ үзлийг санан, бид олонтаа авч үзсээр ирсэн тэр хоёр “эхлэлд”-д дахин эргэн очъё.

“Эхэнд” хэмээх энэ хоёр гэрчийг ашиглавал, бүхнийг бүтээсэн Үг болсон Бурхан мөн Өөрийн амийг өгсөн; учир нь “Түүнд амь байсан” бөгөөд Түүний амь нь хүмүүсийн “гэрэл” байсан юм. Бүтээгдсэн хүний “гэрэл” нь Бүтээгчийн зөвт байдал мөн. Бүтээгчийн зөвт байдал нь ариун газрын дэнлүүнүүдийн гол мөн.

Дэнлийг тэтгэгч тос нь итгэгчийн амьдрал дахь Ариун Сүнсний үйл ажиллагааг илэрхийлдэг. Эхэндээ газар дэлхий харанхуй байсан бөгөөд гэрэл огт байгаагүй. Тэгээд Есүс Өөрийн амийг, Өөрт нь байсан тэрхүү амийг өгсөн нь хүмүүст гэрэл байх боломж бүрдэхийн тулд байлаа.

Есүс хүн төрөлхтний төлөө тахил болохыг сонгохдоо, хүмүүст гэрэлтэй байхын тулд Өөрийн амийг өгсөн юм. Эдгээр хоёр эшлэлд үзүүлсний адил, гэрэл нэвтрэн орж ирэх бүрд тэрхүү гэрэл нь гэрэл ба харанхуйгаар төлөөлөгдөх мөргөгчдийн хоёр ангийг, өөрөөр хэлбэл өдрийн хүүхдүүд эсвэл шөнийн хүүхдүүдийг бий болгодог.

Бид Ариун Сүнс өдрийн хүүхдүүдтэй ямар ойр, мөнхийн харилцаатай байдгийг ухаарах үед, Бурханы хүүхдүүдийн бэлгэдэл болон Ариун Сүнсний бэлгэдэл яагаад тийм нягт холбоотой байдгийг ойлгож чадна. Илчлэлийн сүүлчийн эшлэлд бид Есүсийг Альфа ба Омега хэмээн харж, мөр мөрөн дээр нэмэгдэх хэрэглээний дагуу Эцгийг хардаг бөгөөд Ариун Сүнс Өөрийнхөө тухай сүүлчийн бэлгэдэлт дүрслэлээ өгч байна. Учир нь эртний ариун хүмүүс Ариун Сүнсээр хөдөлгөгдөн ярьсан билээ. Эхлэл ном дахь Өөрийнхөө тухай анхны өгүүлэмж нь Түүнийг усан дээгүүр хөдөлж буйгаар, өөрөөр хэлбэл хүн төрөлхтний дээр хөдөлж буйгаар тодорхойлдог; харин Өөрийнхөө тухай сүүлчийн дурдалт нь дараах байдалтай байна.

Эхнээсээ эцэс хүртэл Ариун Сүнс хүн төрөлхтөнтэй холбогдон тодорхойлогддог, учир нь өдрийн хүүхдүүд нь бурханлаг чанар ба хүний чанарын нэгдлийг төлөөлдөг. Исаиа адил Паул хүмүүсийг сав суулга хэмээн тодорхойлдог бөгөөд ариун газарт байсан дэнгийн тавиурууд нь голыг нь байрлуулдаг савтай байсан, мөн Христийн зөвт байдал болох гэрлийг илэрхийлэхэд шаардлагатай түлшийг хангахын тулд тос савнууд руу доош урсан ордог байв. Бид бол Бурханы Үгийн эхнээс эцэс хүртэл, мөн Зөгнөлийн Сүнсний бичвэрүүдэд ч мөн адил тодорхойгоор илэрхийлэгдсэнээр, Бурханлаг Мөн Чанарын гурав дахь Бие болох Ариун Сүнсний сав суулга мөн.

Адвентизмийн эхэн үе болон төгсгөлд биелсэн хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээнд хоорондоо ялгаатай хоёр мэдээ бий; нэг нь сүмд, нөгөө нь дэлхийд зориулагдсан.