ရှင်းလင်းချက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်
မကြာသေးမီက ကျွန်ုပ်တို့၏ဝက်ဘ်ဆိုက်ပေါ်တွင် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘာသာစကားမျိုးစုံသို့ ဘာသာပြန်ဆိုရန် ဟဘက္ကൂက်၏ “စားပွဲနှစ်ပြား” စာတမ်းမှတ်တမ်းကို ပြင်ဆင်စီစဉ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ စတင်ခဲ့ကြသည်။ နှုတ်ဖြင့်တင်ပြထားသော ဟောပြောချက်တစ်ရပ်ကို စာဖြင့်တင်ပြထားသော အရေးအသားတစ်ရပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းဟူသော လုပ်ငန်းသည်၊ နှုတ်တင်ပြချက်ကို စာတင်ပြချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဖြတ်သန်းရမည့် အဆင့်ဆင့်သော လုပ်ငန်းစဉ်များအားလုံးနှင့်အတူ၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုပစ္စည်းကို ဝက်ဘ်ဆိုက်ပေါ်ရှိ ဘာသာစကားမျိုးစုံသို့ ဘာသာပြန်ဆိုရမည့် မဖြစ်မနေကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများကို မသိကျွမ်းသူတစ်ဦးအတွက် နားလည်ထင်ရှားနိုင်သည်ထက် များစွာပိုမိုခက်ခဲသော တာဝန်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုးဆယ့်ငါးခုသော တင်ပြချက်များအနက် ပထမတစ်ခုကို copy-editing ပြုလုပ်ခြင်းကို ယခုမှ စတင်လိုက်ရပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ ထပ်မံဖြတ်သန်းရမည့် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ရပ်ကိုလည်း ကျွန်ုပ် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်မှစ၍ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ရှိသမိုင်းအထိ ဤသတင်းစကား၏ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးလာပုံနှင့် သက်ဆိုင်သည်။
ခန့်မှန်း၍ ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်အကြာက တင်ပြချက်များအတွင်း၌ နားလည်သဘောပေါက်မှုအရ ကလေးနုအဆင့်၌သာရှိသေးသော အမှန်တရားများ ရှိခဲ့သည်။ ထိုအမှန်တရားများအနက် ငါရှင်းလင်းဖော်ပြရမည့် ပထမအချက်မှာ မီလာရိုက် သမိုင်းအတွင်း ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာမှု ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ ငါနားလည်ခဲ့သည့်အတိုင်း၊ မီလာ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား တင်ပြမှုကို ဆန့်ကျင်၍ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များက မိမိတို့၏ တံခါးများကို ပိတ်သည့်အခါ၌၊ 1843 ခုနှစ်၏ ကုန်ဆုံးမှုနှင့် ဆက်စပ်လျက် ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ William Miller သည် 1843 ခုနှစ်သည် 1843 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် စတင်၍ 1844 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်သည်ဟု မိမိယုံကြည်သော အချိန်တွက်ချက်မှုတစ်ရပ်အပေါ် အခြေပြု၍ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဇယားနှစ်စောင်ပေါ်၌ တင်ထားခြင်းခံရသော ပရောဖက်ပြုချက် သုံးရပ်သည် 1843 ခုနှစ်အတွင်း အဆုံးသတ်မည်ဟု သူသည် ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်သည် 1844 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် ကုန်ဆုံးသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထိုအချက်နှစ်ချက်၌ သူသည် မှားယွင်းခဲ့သည်။
ဒံယေလအခန်းတစ်ဆယ့်နှစ်ရှိ ၁၃၃၅ ရက်နေ့ရက်များအကြောင်း ဗျာဒိတ်တော်သုံးခု၊ လေဝိရာကျမ်းအခန်းနှစ်ဆယ့်ခြောက်ရှိ “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” ၏ ၂၅၂၀ နှစ်နှင့် ဒံယေလအခန်းရှစ်ရှိ ၂၃၀၀ ရက်တို့ကို မီလာသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ၌ အဆုံးသတ်သည်ဟု နားလည်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သခင်ဘုရားသည် ဆမ်မြူဝဲလ် စနိုးကို လမ်းပြတော်မူ၍၊ ထိုဗျာဒိတ်တော်များသည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်တွင်မဟုတ်ဘဲ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်သည်ကိုသာမက နားလည်စေတော်မူခဲ့သည်။ စနိုးသည် ကရာအိတ်တို့၏ အချိန်တွက်ချက်နည်းကို အသုံးချခဲ့ပြီး၊ ထိုနည်းမှာ မီလာ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော အချိန်တွက်ချက်နည်းမဟုတ်ပေ။ မီလာသည် နွေဦးမှ နွေဦးအထိကို တစ်နှစ်၏ အခြေခံအဖြစ် သတ်မှတ်သော ရဗ္ဗိနစ်/နွေဦးညီမျှချိန်အခြေပြု အချိန်တွက်ချက်နည်းကို အသုံးပြုလျက်ရှိခဲ့သည်။
ဟဗက္ကုတ်၏ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို ကျွန်ုပ်တို့ တင်ပြနေစဉ်အခါတွင်၊ ဤသမိုင်းဆိုင်ရာ အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ်တို့ နားမလည်သေးဘဲ၊ မီလာ၏ အတွေ့အကြုံကို အသုံးပြု၍ ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့ကို ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသော အချိန်နှင့် နှောင့်နှေးခြင်းကာလ စတင်သော အချိန်ဟူ၍ သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် ပရိုတက်စတင့်များက မီလာ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်သတင်းစကားကို ပယ်ချခဲ့ကြသော အချိန်နှင့် ကိုက်ညီကြောင်းကို ကျွန်ုပ် နားလည်ခဲ့ပြီး၊ ယခုတိုင်လည်း ထိုသို့ပင် နားလည်လျက်ရှိသည်။ အောက်ပါ စာပိုဒ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကိုးကားအမှတ်ထားရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
“၁၈၄၂ ခုနှစ်၊ ဇွန်လတွင် မစ္စတာ မီလာသည် ပို့တ်လန်မြို့ရှိ Casco Street church ၌ မိမိ၏ ဒုတိယအကြိမ် ဟောပြောပွဲအစီအစဉ်ကို ကျင်းပခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤဟောပြောပွဲများကို တက်ရောက်ခွင့်ရခြင်းကို အလွန်ကြီးမားသော အခွင့်ထူးတစ်ရပ်ဟု ခံစားမိ၏။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်သည် စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းများအောက်သို့ ကျရောက်နေခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့ဆုံရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားသည်ဟု မခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤဒုတိယအကြိမ် အစီအစဉ်ကြောင့် မြို့တော်အတွင်း ပထမအကြိမ်ထက် များစွာပိုမိုသော လှုပ်ရှားစိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ခြွင်းချက် အနည်းငယ်မှတစ်ပါး၊ ကွဲပြားသော ဘာသာရေးဂိုဏ်းဂဏများသည် မစ္စတာ မီလာအပေါ် မိမိတို့၏ ဘုရားကျောင်းတံခါးများကို ပိတ်ထားကြသည်။ တရားဟောစင်အသီးသီးမှ ဟောပြောချက်များစွာသည် ထိုဟောပြောသူ၏ စွပ်စွဲခံရသော အစွန်းရောက်မှားယွင်းချက်များကို ဖော်ထုတ်ပြသရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော်လည်း၊ စိုးရိမ်တကြီး နားထောင်လိုသူ လူအုပ်ကြီးများသည် သူ၏ အစည်းအဝေးများသို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ လူများစွာမှာ အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ပင် မဝင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ အသင်းတော်ပရိသတ်များသည် ထူးခြားစွာ ငြိမ်သက်၍ အာရုံစိုက်နားထောင်နေကြသည်။” Life Sketches, 27.
တံခါးများသည် မီလာ၏ သတင်းစကားအပေါ် ပိတ်သိမ်းခြင်းကို ဖော်ပြနေသည်ဟု ကျွန်ုပ် နားလည်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခြင်း၏ အစပြုခြင်းကို မှတ်သားကြောင်းလည်း သိမြင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အချိန်တွက်ချက်ခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ရဗ္ဗိနိက/နွေဦးညီမျှချိန်ကို အခြေခံသော မီလာ၏ နားလည်ချက်နှင့် ကိုက်ညီစွာ၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့သည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်၏ အဆုံးသတ်ကို မှတ်သားကြောင်း ကျွန်ုပ် ယူဆခဲ့သည်။ အမှန်အားဖြင့် ၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ပေါ့တ်လန်ဒ်၌ မီလာ၏ တင်ပြချက်သည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသော ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခွဲခြားဖော်ပြသည့် အမှတ်လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုငြင်းပယ်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၈ ရက်နေ့တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထိုတင်ပြချက်များ ပြုလုပ်စဉ်ကာလ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် အချိန်တွက်ချက်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ကာရိုက်နည်းကို ဆာမျူအယ် စနိုးက အသုံးချထားခြင်းကို မသိရှိရသေးခဲ့ကြပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ကူးယူတည်းဖြတ်ရန် စတင်ခဲ့သော ပထမတင်ပြချက်၌၊ ထိုအချိန်၌ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သောအရာသည် ယခု ကျွန်ုပ်တို့ သွန်သင်လျက်ရှိသောအရာနှင့် ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ မြင်တွေ့လာရသည်။ ၎င်းသည် ဆန့်ကျင်လည်း ဆန့်ကျင်မနေပါလည်း။ ထိုသည်မှာ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ တိုးတက်အဆင့်ဆင့် ရောက်ရှိလာခြင်းအပေါ် အလေးပေးဖော်ပြခြင်းတစ်ရပ်သာ ဖြစ်ပြီး၊ Millerite သမိုင်း၌လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဤသတင်းစကား၏ တိုးတက်အဆင့်ဆင့် တံဆိပ်ဖွင့်လှစ်ပြသခြင်းကိုလည်း ပုံဖော်ပြသသောအရာ ဖြစ်သည်။ ဤရှင်းလင်းချက်မှတ်စုသည် 1844 ခုနှစ်၊ ဧပြီ 19 ရက်ကို ပထမဆုံး Millerite စိတ်ပျက်ခြင်းအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် ယခင်က သွန်သင်ခဲ့သောအရာတို့ကြောင့် လဲလျောင်းသွားခဲ့သူတို့၏ အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းပေးသင့်သည်။
“ပထမနှင့် ဒုတိယ သတင်းစကားတို့ကို 1843 နှင့် 1844 ခုနှစ်များတွင် ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် တတိယ သတင်းစကား၏ ကြေညာခြင်းအောက်တွင် ရှိနေကြ၏။ သို့ရာတွင် ထိုသတင်းစကား သုံးပါးလုံးကိုပင် ဆက်လက်၍ ကြေညာရမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို ရှာဖွေနေသောသူတို့အား ထိုသတင်းစကားများကို ထပ်မံကြေညာပေးရခြင်းမှာ ယခင်အခါကဲ့သို့ပင် ယခုအခါတွင်လည်း အရေးကြီးလျက်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် စာဖြင့်လည်းကောင်း၊ အသံဖြင့်လည်းကောင်း ထိုကြေညာချက်ကို မြည်ဟည်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားတို့၏ အစဉ်အဆက်ကိုလည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသို့ ပို့ဆောင်လာသော ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ သက်ဆိုင်မှုကိုလည်းကောင်း ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ပထမနှင့် ဒုတိယ မရှိဘဲ တတိယ မဖြစ်နိုင်။ ဤသတင်းစကားများကို ကျွန်ုပ်တို့သည် စာပေများအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ တရားဟောပြောချက်များအားဖြင့်လည်းကောင်း ကမ္ဘာလောကသို့ ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပရောဖက်ပြုသမိုင်း၏ အစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ခဲ့ပြီးသောအရာများနှင့် နောင်ဖြစ်မည့်အရာများကို ပြသရမည်ဖြစ်သည်။” Selected Messages, book 2, 104.
ဟဗက္ကုက်၏ ကျောက်ပြားနှစ်ပြား ၁ / ၉၅
ဟဗက္ကုတ်၏ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားနှင့် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံသို့ မိတ်ဆက်
ဤစီးရီးတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားနှစ်ခုဖြစ်သော 1843 နှင့် 1850 ဇယားများကို ကာလရှည်တစ်လျှောက် စူးစမ်းလေ့လာသွားမည်ဖြစ်သည်။ အစပြုရာတွင် “သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း” ကို ၎င်း၏မှန်ကန်သောနေရာ၌ တင်ထားမည်ဖြစ်သည်။ ဖော်ပြခဲ့ပြီးသကဲ့သို့၊ အစောပိုင်းတင်ပြချက်များအများစုသည် ဤသတင်းစကားနှင့် ရင်းနှီးပြီးသူများအတွက် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဤသတင်းစကားကို အသစ်လေ့လာမည့်သူများကလည်း လေ့လာနိုင်သော စီးရီးတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြင်ဆင်နေကြသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့အတွက် အခြေခံအယူအဆအချို့ကို ချမှတ်ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း” ဖြင့် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အယ်လင် ဝှိုက်၏ ပထမရူပါရုံတွင် တွေ့ရသော အချက်တစ်ရပ်ကို အာရုံစိုက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ Christian Experience and Teachings, စာမျက်နှာ 57 မှ ပထမစာပိုဒ်ကို ဖတ်ကြပါစို့။
၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ အချိန်ကာလကုန်ဆုံးသွားပြီး မကြာမီအတွင်းမှာပင် ကျွန်ုပ်၏ ပထမဆုံးသော ပွင့်လင်းမြင်ကွင်းကို ကျွန်ုပ်ရရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် မိန်းပြည်နယ်၊ ပေါ့တ်လန်မြို့ရှိ မစ္စစ် ဟိန်းစ်ထံ သွားရောက်လည်ပတ်နေခဲ့၏။ သူမသည် ခရစ်တော်အတွင်း ချစ်ခင်ရသော ညီမတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏နှလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏နှလုံးနှင့် အတူတကွ ချိတ်ဆက်လျက်ရှိ၏။ ကျွန်ုပ်တို့ ငါးဦးစလုံးသည် အမျိုးသမီးများသာဖြစ်ကြပြီး မိသားစုဘုရားပလ္လင်ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဒူးထောက်လျက်နေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းလျက်ရှိစဉ်၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်သည် ယခင်က မဖြစ်ဖူးသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။
ညီအစ်မ ဝှိုက်နှင့် စိတ်နှလုံးချိတ်ဆက်ညီညွတ်နေကြသော ဤမိန်းမငါးဦးသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်၏ မည်သည့်ပေါ်ထွန်းဖော်ပြမှုကိုမျှ ဆန့်ကျင်နေကြသည်မဟုတ်။ အထူးသဖြင့်၊ သူတို့အားလုံးသည် အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုသော မိန်းမများဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့မှာ ငါးဦးဖြစ်သဖြင့် ပညာရှိသော ကညာငါးဦးဟု မြင်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သတိပြုချက်တစ်ရပ်သာဖြစ်သည်။
ကျွန်မသည် အလင်းရောင်ဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရပြီး၊ မြေကြီးမှ ပို၍ ပို၍ မြင့်တက်လျက်ရှိသည်ဟုလည်း ထင်ရ၏။ လောက၌ရှိသော အက်ဒဗင့်လူတို့ကို ကြည့်ရှာရန် ကျွန်မ လှည့်ကြည့်သော်လည်း၊ သူတို့ကို မတွေ့နိုင်ခဲ့ပါ။ ထိုအခါ အသံတစ်သံက “တစ်ဖန်ကြည့်လော့၊ ထို့ပြင် အနည်းငယ် ပို၍ မြင့်ရာသို့ ကြည့်လော့” ဟု ကျွန်မအား ဆို၏။ ထိုသို့ဆိုသဖြင့် ကျွန်မသည် မျက်စိကို မြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လောကအထက် မြင့်မားစွာ တင်ထားသော ဖြောင့်မတ်ကျဉ်းမြောင်းသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မြင်ရ၏။ ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အက်ဒဗင့်လူတို့သည် လမ်းကြောင်း၏ အဝေးဆုံးအဆုံး၌ တည်ရှိသော မြို့တော်သို့ သွားလျက်ရှိကြ၏။ သူတို့နောက်ဘက်၊ လမ်းအစတွင် တောက်ပသော အလင်းတစ်ရပ်ကို တင်ထားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ထိုအလင်းသည် “သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ” ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်မအား ပြော၏။ ထိုအလင်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးကို ထွန်းလင်းစေ၍ သူတို့၏ ခြေတို့အတွက် အလင်းပေးလျက်၊ သူတို့ မလဲချော်စေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ သူတို့ရှေ့တော်၌ အနည်းငယ်အကွာတွင် ရှိတော်မူ၍ သူတို့ကို မြို့တော်သို့ ဦးဆောင်တော်မူသော ယေရှုကို မျက်စိတည်ကြည်စွာ စိုက်ထားလျှင်၊ သူတို့သည် လုံခြုံကြ၏။ သို့သော် မကြာမီ အချို့တို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာ၍ “မြို့တော်သည် အလွန်ဝေးသေး၏” ဟုဆိုကာ၊ မိမိတို့သည် ထိုမြို့သို့ ယခင်ကတည်းက ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြ၏။ ထိုအခါ ယေရှုသည် မိမိ၏ ဘုန်းအသရေပြည့်စုံသော လက်ယာတော်ကို မြှောက်တော်မူခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို အားပေးတော်မူ၏။ ထိုလက်တော်မှ အလင်းတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး အက်ဒဗင့်အဖွဲ့တော်အပေါ်၌ လှိုင်းထသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလျက် ဖြာကျလာရာ၊ သူတို့သည် “အလေလုယာ!” ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ အခြားသူအချို့မူ မိမိတို့နောက်ဘက်ရှိ အလင်းကို အလွန်အမင်း မဆင်မခြင် ငြင်းပယ်ကာ၊ မိမိတို့ကို ဤမျှဝေးဝေးသို့ ဦးဆောင်ခဲ့သည်မှာ ဘုရားသခင်မဟုတ်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ သူတို့နောက်ဘက်ရှိ အလင်းသည် ငြိမ်းသွားပြီး၊ သူတို့၏ ခြေတို့သည် အပြည့်အဝ မှောင်မိုက်ခြင်း၌ ကျန်ရစ်ကာ၊ သူတို့သည် လဲချော်၍ ရည်မှန်းချက်ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှုကိုလည်းကောင်း မမြင်နိုင်တော့ဘဲ၊ လမ်းကြောင်းပေါ်မှ အောက်ဘက်ရှိ မှောင်မိုက်ဆိုးညစ်သော လောကထဲသို့ ကျသွားကြ၏။
ဝီလီယံ မီလာနှင့် သန်းခေါင်ယံ ကြွေးကြော်သံ
ဤပထမတင်ပြချက်၌ အချက်အချို့ကို ဦးစွာတည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ကျင်းပခဲ့သော Low Hampton Conference of Adventists အကြောင်းကို ဆွေးနွေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤညီလာခံ၌ Millerite အချို့ စုဝေးခဲ့ကြပြီး၊ William Miller သည် Midnight Cry နှင့်ဆိုင်သော နားလည်မှုကို ပယ်ချခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ သဘောတရားဆိုင်ရာ ဆင်ခြင်တုံတရားမှာ ဤရူပါရုံသည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် ဖြစ်သော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် William Miller အတွက် ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။
ထိုလအတွင်း၌ပင် ဝီလျံ မီလာသည် မိမိတို့နောက်၌ရှိသော အလင်း—သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ—ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ကြောင့် သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးညစ်သောလောကသို့ကျသွားစေမည့် လမ်းမှ ချော်ကျမည်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအရာ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ စူးစမ်းလေ့လာမည်။ သမိုင်းဆိုင်ရာ အထောက်အထားများက မီလာလိုက်တို့အားလုံးသည် မိမိတို့ကို ဆယ်အပျိုကညာ ပုံဥပမာကို ပြည့်စုံစေသူများဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြောင်း ပြသထားပြီး၊ ထိုအချက်သည် သူတို့အကြားတွင် အများသိသော အရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ဝီလျံ မီလာသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံသည် အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြသမည်။ မီလာသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ဒံယေလ ၈:၁၄ နှင့် ဗျာဒိတ် ၁၄:၆-၉ တွင် ဖော်ပြထားသော တရားစီရင်ရာအချိန် သတင်းစကားဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိက ၁၈၃၀ ပြည့်လွန်အစောပိုင်းကာလတွင် စတင်ကြေညာခဲ့သော သတင်းစကားကို “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားလာ၏” ဟူသော သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံဟု ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ ယေရှုသည် သတို့သားအဖြစ် လောကသို့ ကြွလာတော်မူမည်ဟုလည်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။
Millerite တို့၏ သမိုင်းအများစုအတွင်း၌ သူတို့သည် မိမိတို့က အပျိုကညာဆယ်ပါး၏ ဥပမာကို ပြည့်စုံစေကြသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ “ညဉ့်သန်းခေါင်ကြွေးကြော်သံ” သည် မိမိတို့က ကြေညာလာခဲ့သော သတင်းစကားကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီအချိန်ရောက်သောအခါ အသစ်ဖြစ်ပြီး မှန်ကန်သော နားလည်ချက်တစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ “ညဉ့်သန်းခေါင်ကြွေးကြော်သံ” သည် သတ္တမလ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပြီး၊ သတ္တမလ၏ ဒသမနေ့၌ ယေရှုကြွလာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအရာပင် စစ်မှန်သော “ညဉ့်သန်းခေါင်ကြွေးကြော်သံ” ဖြစ်ခဲ့သည်။ Miller သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် စစ်မှန်သော “ညဉ့်သန်းခေါင်ကြွေးကြော်သံ” ကို ငြင်းပယ်သောအခါ၊ သူသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီ၏ သမိုင်းကို ငြင်းပယ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းကို ၁၈၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များမှ စတင်ခဲ့သော အထွေထွေသတင်းစကားသာ ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူခဲ့သည့် မိမိ၏ အစောပိုင်း ရပ်တည်ချက်သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခြင်းဖြစ်သည်။ “ညဉ့်သန်းခေါင်ကြွေးကြော်သံ” ၏ လှုပ်ရှားသဘောတရားများကို နားလည်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ 2520 ကို Millerite တို့ နားလည်ခဲ့သကဲ့သို့ သင် မနားလည်လျှင်၊ “ညဉ့်သန်းခေါင်ကြွေးကြော်သံ” ကို သင် နားမလည်နိုင်ပါ။ “ညဉ့်သန်းခေါင်ကြွေးကြော်သံ” ကို Millerite တို့ နားလည်ခဲ့သကဲ့သို့ သင် နားမလည်နိုင်လျှင်၊ သင်သည် အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးယုတ်သော လောကသို့ ဆင်းသက်သွားသော လမ်းကြောင်းမှ ပြုတ်ကျသွားမည်။
ဤတင်ပြချက်တွင်၊ ယနေ့ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒက ထင်ရှားစွာ ပယ်ချနေသော ဇယားပေါ်ရှိ အမှန်တရားအချို့မှ စတင်မည်ဖြစ်သည်။ Seventh-day Adventist Church ၏ Biblical Research Institute နှင့် အက်ဒဗင်တစ် သာသနာပညာရှင်အများစုသည် 2520 ကို ပယ်ချကြသည်။ ဤအကြောင်းကို ဆက်လက်တင်ပြသွားစဉ် ကျမ်းစာအခြေပြု၍ ဖြေရှင်းတင်ပြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အစပိုင်းတွင် Ellen White သည် 2520 ကို အပြည့်အဝ အတည်ပြုထောက်ခံကြောင်း ပြသမည်ဖြစ်သည်။ Institute နှင့် သာသနာပညာရှင်အများစုတို့သည်လည်း Daily အပေါ် ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို ပယ်ချကြသည်။ Daily သည် ဟိဒင်ဝါဒဖြစ်သည်ဟူသော ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို ပယ်ချခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ပယ်ချခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြသမည်ဖြစ်သည်။ Institute သည်လည်း တံပိုးများ—ပဉ္စမတံပိုးနှင့် ဆဋ္ဌမတံပိုး—အပေါ် ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို အများပြည်သူရှေ့တွင် ပယ်ချလျက်ရှိသည်။ တံပိုးများအပေါ် ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို ပယ်ချခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ပယ်ချခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို ပြသခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ စတင်မည်ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင် အက်ဒဗင်တစ်အများစုတို့သည် ၁၂၉၀ နှင့် ၁၃၃၅ အကြောင်း၌ အကောင်းဆုံးဆိုလျှင်ပင် မရေရာမသိမသာ ဖြစ်နေကြသည်။ ၁၃၃၅ အပေါ် ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်မှုမရှိလျှင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သော စောင့်ဆိုင်းရာကာလကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရန် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အခြေခံအကြောင်းပြချက်မရှိပေ။ စောင့်ဆိုင်းရာကာလကို မနားလည်လျှင် ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ၏ လှုပ်ရှားမှုသဘောတရားကို မဖမ်းဆီးနိုင်ပေ။ ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သံကို မနားလည်လျှင် အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးယုတ်သောလောကသို့ သွားရာလမ်းမှ လွဲကျသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤအမှန်တရားများကို ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ထင်ရှားသော အတည်ပြုထောက်ခံမှုအရ ဇယားပေါ်တွင် ပြသမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိစစ်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရင်ဦးစွာ မီလာရေးသမိုင်းကို ဝန်းရံနေခဲ့သော အရာများနှင့် ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သံကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော အကြောင်းအရာကို မြင်ရန် လိုအပ်သည်။
မီလာရိုက် သမိုင်းနှင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်း
၁၇၉၈ ခုနှစ်ကို ထောက်ပြ၍ မီလာရိုက်သမိုင်းကို ဖော်ပြရန်အတွက် Uriah Smith ၏ *Thoughts on Daniel and Revelation* စာမျက်နှာ ၅၂၁ မှ စတင်ကြစို့။ Uriah Smith က ဤသို့ ရေးသားထားသည်။ “*Revelation* ၁၀ တွင် ဖြစ်ပျက်သော အမှုအရာများ၏ အချိန်အစဉ်ကို ဤကောင်းကင်တမန်သည် *Revelation* ၁၄ ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် တူညီသောသူ ဖြစ်သည့် အချက်အားဖြင့် ပိုမို သေချာစွာ သိရှိနိုင်သည်။” *Revelation* ၁၀ တွင် တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် မိမိလက်၌ ဖွင့်လှစ်ထားသော စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်လျက် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ Ellen White က ဤတန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် ယေရှုခရစ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ စာအုပ်ငယ်သည် ဒံယေလကျမ်းဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား သိစေသည်။ အခန်း ၁၀ ၏ အဆုံးသတ်တွင် ယောဟန်အား ထိုစာအုပ်ငယ်ကို စားရန် အမိန့်ပေးထားပြီး၊ ထိုစာအုပ်သည် သူ၏ ပါးစပ်၌ ချိုမိန့်သော်လည်း သူ၏ ဝမ်း၌ ခါးမည်ဟု ဆိုထားသည်။ ယောဟန်သည် ဒံယေလ၏ သတင်းစကားသည် ချိုမြိန်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခါးသီးသော စိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ပို့ဆောင်သော မီလာရိုက်သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ရှေ့ဆောင်များ၏ အဆိုအရ *Revelation* ၁၀ ၏ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် *Revelation* ၁၄ ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်ပင် ဖြစ်သည်—သူတို့သည် တူညီသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်သည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲမှ ဤကောင်းကင်တမန်များအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့သည် မကြာခဏ အထူးအသေးစိတ် မဖော်ပြဘဲ အချိန်များစွာ မပေးကြသော်လည်း၊ ထိုသို့ ပြုသင့်ပါသည်။ ဗျာဒိတ် ၁၀ ထဲရှိ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည်လည်း William Miller ယုံကြည်ခဲ့သကဲ့သို့ “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ကိုယ်တော်အား ဘုန်းတော်ပေးကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ရာ အချိန်ရောက်လေပြီ” ဟူသော ဗျာဒိတ် ၁၄ ထဲရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်းကို ပြည့်စုံစေခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်ပင် ဖြစ်သည်။ “ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ရာ အချိန်” ဟူသည်မှာ ဒံယေလ ၈:၁၄ ကို ရည်ညွှန်းပါသည်။ ဤကောင်းကင်တမန်များသည် ပြီးမြောက်စေခဲ့သော အမှု၏ ကဏ္ဍအမျိုးမျိုးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြနေကြသည်။
ဦရိယ စမစ်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကြစို့။ “ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ ပါ အဖြစ်အပျက်များ၏ အချိန်အစဉ်ကို၊ ဤကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် တူညီသူဖြစ်သည်ဟူသော အချက်မှလည်း ထပ်မံအတည်ပြုနိုင်သည်။” ဟု သူဆိုသည်။ ၎င်းတို့ကို အချင်းချင်း ဆက်စပ်စေသောအချက်များကိုလည်း သူရှင်းပြသည်။ နှစ်ပါးစလုံးတွင် ကြေညာရမည့် အထူးသတင်းစကားတစ်ရပ် ရှိကြသည်။ နှစ်ပါးစလုံးသည် မိမိတို့၏ ကြေညာချက်ကို အသံကြီးဖြင့် ထုတ်ဖော်ကြေညာကြသည်။ နှစ်ပါးစလုံးသည် ဖန်ဆင်းရှင်ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ဆင်တူသော စကားအသုံးအနှုန်းကို သုံးကြသည်။ ထို့ပြင် နှစ်ပါးစလုံးသည် အချိန်ကို ကြေညာကြသည်။ တစ်ပါးသည် “အချိန် မရှိတော့” ဟု ကျိန်ဆိုကြေညာပြီး၊ အခြားတစ်ပါးသည် “ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း အချိန်နာရီ ရောက်လာပြီ” ဟု ကြေညာသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၆ ၏ သတင်းစကားသည် အဆုံးကာလ စတင်ခြင်း၏ ဤဘက်၌ တည်ရှိနေသည်။
ယူရိယာ စမစ်က အဆုံးကာလသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့နောက် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ သတင်းစကား ပေါ်ပေါက်လာကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သူက ဤသို့ ရေးသားသည်။ “သို့ရာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၆ ၏ သတင်းစကားသည် အဆုံးကာလစတင်ခြင်း၏ ဤဘက်၌ တည်ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအချိန် ရောက်ရှိလာပြီဟု ကြေညာသော သတင်းစကားဖြစ်သဖြင့်၊ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်၌သာ ၎င်း၏ သက်ဆိုင်ရာ အသုံးချမှု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် တရားစီရင်ခြင်းအချိန် ရောက်လာပြီဟု မဟောပြောခဲ့။ လူသာနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကလည်း ၎င်းကို မဟောပြောခဲ့ကြ။ ပေါလုသည် အနာဂတ်တစ်ချိန်တွင် လာမည့် တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်းကိုသာ ဆင်ခြင်ဟောပြောခဲ့ပြီး၊ လူသာကလည်း ၎င်းကို မိမိခေတ်မှ အနည်းဆုံး သုံးရာနှစ်အကွာတွင် ရှိသေးသည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပေါလုသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တစ်ချိန် မရောက်မီ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအချိန် ရောက်ရှိလာပြီဟု ဟောပြောခြင်းမျိုးကို အသင်းတော်အား သတိပေးထားသည်။” ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁-၃ တွင် ပေါလုက ခရစ်တော်၏ နေ့ရက်သည် ပထမဦးစွာ ဖောက်ပြန်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၍ အပြစ်၏လူ ထင်ရှားမလာမချင်း အနီးကပ်ရောက်ရှိနေသည်မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။ ပေါလုသည် အပြစ်၏လူ၊ ချိုငယ်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို တင်ပြကာ၊ ၎င်း၏ အာဏာအထွတ်အထိပ်ကာလတစ်လျှောက်လုံး—၁၂၆၀ နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သော ကာလ—အပေါ် သတိပေးချက်တစ်ရပ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ခရစ်တော်၏နေ့သည် နီးကပ်ပြီဟု ကြေညာခြင်းကို တားမြစ်ထားသည့် ကန့်သတ်ချက်သည် ရပ်စဲသွားခဲ့သည်။ အဆုံးကာလသည် စတင်လာခဲ့ပြီး၊ စာအုပ်ငယ်ပေါ်မှ တံဆိပ်ကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ Uriah Smith က “သင်တို့သည် ၎င်းကို မြင်နိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှစ၍ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် သမိုင်းတွင် ပေါ်လာသည်” ဟုဆိုသည်—ဤအရာသည် ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ဖြစ်သည်။ “ထိုအချိန်မှစ၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း၏ အချိန် ရောက်လာပြီဟု ကြေညာခဲ့ပြီး၊ အခန်းကြီး ၁၀ ၏ ကောင်းကင်တမန်သည် အချိန်သည် နောက်ထပ်မရှိတော့ဟု ကျိန်ဆိုလျက် ပင်လယ်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် မိမိ၏ ရပ်တည်ရာကို ယူထားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အထောက်အထားတူညီမှုသည် သံသယမရှိနိုင်ပေ။ တစ်ဦးကို သတ်မှတ်တည်နေရာချထားသော အငြင်းပွားချက်အားလုံးသည် အခြားတစ်ဦးအတွက်လည်း အကျိုးရှိသည်။ ယခုခေတ် မျိုးဆက်သည် ဤပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ရပ်၏ ပြည့်စုံလာခြင်းကို မျက်မြင်တွေ့နေရသည်။ အထူးသဖြင့် ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိ အက်ဒဗင့်တရားဟောခြင်းအတွင်း၌ ၎င်းတို့၏ ပြည့်စုံသေချာ၍ အသေးစိတ်ကျသော အကောင်အထည်ဖော်မှုသည် စတင်ခဲ့သည်။”
စမစ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ ၁၈၄၀ နှင့် ၁၈၄၄ ကို မှတ်သားထားသော်လည်း၊ သတင်းစကားသည် တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံလာသည့် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၌လည်း ပထမကောင်းကင်တမန်ကို မှတ်သားထားသည်။ အဒ်ဗင့်တရားဟောကြားခြင်း၌၊ အထူးသဖြင့် ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိကာလအတွင်း၊ ထိုသတင်းစကားတို့၏ အပြည့်အဝ ပြည့်စုံခြင်းသည် စတင်ခဲ့သည်။ ပင်လယ်ပေါ်၌ ခြေတစ်ဖက်၊ မြေပေါ်၌ ခြေတစ်ဖက်ထားသည့် ကောင်းကင်တမန်၏ အနေအထားသည် သူ၏ ကြေညာခြင်း၏ ကျယ်ပြန့်သော အတိုင်းအတာကို ဖော်ပြသည်။ ထိုသတင်းစကားသည် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်၍ အမျိုးမျိုးသော လူမျိုးများထံသို့ တိုးချဲ့ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဒ်ဗင့်ကြေညာချက်သည် အမှန်ပင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သာသနာပြုစခန်းတိုင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှစ၍ Ellen White ၏ အဆိုအရ၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သာသနာပြုစခန်းတိုင်းသို့ ယူဆောင်ကြေညာခံခဲ့ရသည်။ ဤအရာသည် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ နှစ်-နေ့ မူဝါဒကို အော်တိုမန် အင်ပါယာ၏ ပြိုလဲခြင်းအားဖြင့် အတည်ပြုခံရသောအခါ ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အသေးစိတ်အချက်များကို ကိုင်တွယ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မီလာရိုက် သမိုင်းနှင့် သန်းခေါင်အော်သံ၏ လှုပ်ရှားမှုသဘောတရားများအတွက် အခြေခံနောက်ခံကို ပြင်ဆင်တည်ဆောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
အရေးကြီးသော သမိုင်းဖြစ်ရပ်များ — ၁၈၃၃ ခုနှစ်နှင့် ကြယ်များကျခြင်း
၁၈၃၃ ခုနှစ်တွင် ကြယ်များကျခြင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ Ellen White သည် The Great Controversy စာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၃၃၃ တွင် အောက်ပါအတိုင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ ‘၁၈၃၃ ခုနှစ်တွင် Miller သည် ခရစ်တော် မကြာမီ ကြွလာတော်မူမည့်အကြောင်း သက်သေများကို အများပြည်သူရှေ့တွင် တင်ပြစပြုခဲ့ပြီး နှစ်နှစ်အကြာတွင်၊ ကယ်တင်ရှင်က မိမိ၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း၏ အမှတ်လက္ခဏာများအဖြစ် ကတိပြုထားသော နိမိတ်လက္ခဏာများအနက် နောက်ဆုံးသောအရာ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ယေရှုက “ကြယ်တို့သည် ကောင်းကင်မှ ကျလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ Matthew 24:29. ထို့ပြင် John သည် Revelation ကျမ်းတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ နေ့ရက်ကို ရှေ့ပြေးကြေညာမည့် ဖြစ်ရပ်များကို ဗျာဒိတ်တော်ထဲ၌ မြင်တွေ့စဉ်၊ “ကောင်းကင်၏ ကြယ်တို့သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျကြ၏။ အင်အားကြီးသော လေတိုက်ခတ်၍ လှုပ်ရှားစဉ် သဖန်းပင်သည် မမှည့်သေးသော အသီးများကို ကြဲချသကဲ့သို့ ဖြစ်၏” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ Revelation 6:13. ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ၁၈၃၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာ ၁၃ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပွားသော ကြီးမား၍ ထူးခြားသိသာသော ဥက္ကာပျံမိုးရွာသွန်းမှု၌ အားကောင်းလှ၍ စိတ်ကို ထိခိုက်လှုပ်ရှားစေသော ပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိခဲ့သည်။’
ဝီလျံ မီလာ၏ သက်သေခံချက်မှာ ဤသို့ ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်။
“၁၈၃၃ ခုနှစ် နွေရာသီတွင်၊ စနေနေ့ မနက်စာစားပြီးနောက်—ကျွန်ုပ်သည် စားပွဲခုံ၌ ထိုင်ကာ အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကို စိစစ်လေ့လာနေစဉ်၊ ထို့နောက် အပြင်ထွက်၍ အလုပ်လုပ်ရန် ထလိုက်သောအခါ၊ “သွား၍ ဤအရာကို လောကသို့ ပြောကြားလော့” ဟူသော စကားသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုအားပြင်းစွာ ကျွန်ုပ်၏စိတ်နှလုံးထဲသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ထိုသက်ရောက်မှုသည် အလွန် ရုတ်တရက်ဖြစ်၍ အလွန်အားကြီးသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ထိုင်ကျကာ “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ် မသွားနိုင်ပါ” ဟု ဆိုမိ၏။ “အဘယ်ကြောင့်နည်း” ဟူသော တုံ့ပြန်သံမျိုးသည် ပြန်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ထိုနောက် ကျွန်ုပ်၏ ဆင်ခြေများအားလုံး ပေါ်လာကြသည်။ ကျွန်ုပ်၌ အရည်အချင်းမပြည့်စုံခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝေဒနာသည် အလွန်ကြီးမားလာသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် လမ်းဖွင့်ပေးတော်မူလျှင် ကျွန်ုပ်သည် သွား၍ လောကအပေါ် မိမိ၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်မည်ဟု ဘုရားသခင်နှင့် အလေးအနက် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်လေ၏။ “လမ်းဖွင့်ပေးသည်ဟု သင်ဆိုသည်မှာ အဘယ်သဘောနည်း” ဟု ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က၊ အကယ်၍ မည်သည့်နေရာ၌မဆို အများရှေ့တွင် ဟောပြောရန် ဖိတ်ကြားခြင်း ခံရလျှင်၊ ထိုနေရာသို့ သွား၍ သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မူခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ကျွန်ုပ် တွေ့ရှိသမျှကို သူတို့အား ပြောကြားမည်ဟု ဆိုလေ၏။ ချက်ချင်းပင် ကျွန်ုပ်၏ ဝန်ထုပ်ရှိသမျှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုသို့ ခေါ်ယူခံရမည့်အလားအလာ မရှိနိုင်ဟု ယူဆမိသဖြင့်လည်း ကျွန်ုပ် ဝမ်းမြောက်မိ၏။ အကြောင်းမှာ ထိုကဲ့သို့သော ဖိတ်ကြားချက်မျိုးကို ကျွန်ုပ် မည်သည့်အခါမျှ မရဖူးသေး၊ ကျွန်ုပ်၏ စမ်းသပ်မှုများကိုလည်း မည်သူမျှ မသိကြ၊ အမှုဆောင်ရန် နယ်ပယ်တစ်ခုခုသို့ ဖိတ်ကြားခံရမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်လည်း ကျွန်ုပ်၌ အလွန်နည်းပါးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှ နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင်၊ အခန်းထဲမှ မထွက်ရသေးမီပင်၊ ကျွန်ုပ် နေထိုင်ရာမှ ဆယ့်ခြောက်မိုင်ခန့် ဝေးသော Dresden အရပ်မှ Mr. Guilford ၏ သားတစ်ယောက် ဝင်လာ၍၊ သူ၏ဖခင်က ကျွန်ုပ်ကို ခေါ်လိုက်ကြောင်း၊ သူနှင့်အတူ အိမ်သို့ လိုက်သွားစေလိုကြောင်း ပြောလေ၏။ ကျွန်ုပ်က အမှုကိစ္စတစ်ခုခုအတွက် ကျွန်ုပ်ကို တွေ့လိုကြမည်ဟု ထင်မှတ်လျက်၊ သူ ဘာလိုချင်သည်ကို မေးမြန်း၏။ သူက နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့၏ အသင်းတော်၌ တရားဟောမည့်သူ မရှိကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် သူ၏ဖခင်က ကျွန်ုပ် လာ၍ သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မူခြင်းအကြောင်းကို လူများအား ဟောပြောပေးစေလိုကြောင်း ပြန်ဖြေ၏။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်သည် မိမိ ဖွဲ့ခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ချက်ချင်း အမျက်ထွက်မိ၏။ ချက်ချင်းပင် သခင်ဘုရားကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ကာ မသွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ထိုကောင်လေးအား မည်သည့်အဖြေမျှ မပေးဘဲ ထားခဲ့ကာ၊ အနီးရှိ တောအုပ်တစ်ခုသို့ သွား၍ အလွန်စိတ်ပူပန်ဝေဒနာကြီးစွာဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်း နေ၏။ ထို့နောက် တစ်နာရီခန့်ကြာအောင် သခင်ဘုရားနှင့် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ကာ၊ မိမိ ပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလေ၏။ သို့သော် မည်သည့် သက်သာရာမျှ မရနိုင်ခဲ့။ “ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ပြီးနောက် ထိုမျှလောက် အမြန် ချိုးဖောက်မည်လော” ဟူသော အတွေးသည် ကျွန်ုပ်၏ အသိစိတ်ပေါ်တွင် အထင်အရှား တင်ထားခြင်းခံရ၏။ ထိုသို့ပြုခြင်း၏ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ဆိုးယုတ်မှုသည်လည်း ကျွန်ုပ်ကို လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်လေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ် အလိုတော်ခံဝန်ချကာ၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ထောက်မတော်မူလျှင်၊ ကိုယ်တော်အပေါ် ယုံကြည်အားကိုးလျက်၊ ကိုယ်တော် တောင်းဆိုတော်မူသမျှ အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ကျေးဇူးတော်နှင့် အရည်အချင်းကို ပေးတော်မူမည်ဟု ယုံကြည်လျက် သွားမည်ဟု သခင်ဘုရားအား ကတိပြုလေ၏။ ထို့နောက် အိမ်သို့ ပြန်လာရာ ထိုကောင်လေးသည် စောင့်နေသေးသည်ကို တွေ့ရ၏။ သူသည် နေ့လယ်စာစားပြီးသည့်တိုင်အောင် နေခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် သူနှင့်အတူ Dresden သို့ ပြန်သွားလေ၏။”
ဤသို့အားဖြင့် မီလာသည် ၁၈၃၃ ခုနှစ် နွေရာသီ၌ ထိုသတင်းစကားကို လူထုရှေ့တွင် အများပြည်သူသို့ စတင် ဟောကြားတင်ပြခဲ့သည်။ ၁၈၃၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ကြယ်များကျသည့် အဖြစ်အပျက်က သူ၏ သတင်းစကား၌ ပိုမိုတည်ကြည်လေးနက်မှုကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် အော့တိုမန် အင်ပါယာ
၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် အဲလင် ဝှိုက်က ပရောဖက်ပြုချက်၏ ထူးခြားသော ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်အကြောင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ ဤစာပိုဒ်ကို ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော်ဆိုင်ရာ စာပေများအတွင်း မကြာခဏ အငြင်းပွားလေ့ရှိပြီး၊ အချို့က ဥရိယ စမစ်သည် ၎င်းကို *The Great Controversy* ထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့သော အဆိုများမှာ အခြေအမြစ်မရှိကြပေ။ သူမသည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်ထိ ဦးတည်လာသော ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံသည့် အစဉ်လိုက်ဖြစ်စဉ်များအကြောင်း၊ ထိုအထဲတွင် ကြယ်များ ကျဆင်းခြင်းနှင့် အမှောင်နေ့ကိုလည်း ပါဝင်စေ၍ ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမက “၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ အခြား ထူးခြားသော ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်သည် ကျယ်ပြန့်သော စိတ်ဝင်စားမှုကို လှုံ့ဆော်စေခဲ့သည်” ဟု ရေးသားထားသည်။
သူမသည် ယောရှိလစ်ချ်၏ လူသားဆန်သော ခန့်မှန်းချက်တစ်ရပ်ကိုသာ မညွှန်းဆိုဘဲ၊ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ရည်ညွှန်းနေသည်။
ယင်းအချိန်မတိုင်မီ နှစ်နှစ်ကာလတွင် ဒုတိယကြွလာခြင်းကို ဟောပြောနေသော ထင်ရှားသော သာသနာပြုဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် Josiah Litch သည် Revelation 9 ၏ အနက်ဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ဝေ၍ အော်တိုမန် အင်ပါယာ၏ ပျက်စီးလဲပြိုမှုကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏တွက်ချက်မှုအရ ဤအာဏာစိုးမိုးမှုသည် 1840 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့တွင် ပြိုလဲဖျက်ဆီးခံရမည်ဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ရောက်သောအခါ တူရကီနိုင်ငံသည် မိမိ၏ သံအမတ်များအားဖြင့် ဥရောပ မဟာမိတ် အင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ အကာအကွယ်ကို လက်ခံခဲ့သဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ခရစ်ယာန်နိုင်ငံများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ထားရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်သည် ထိုဟောကိန်းကို အတိအကျ ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ယင်းအကြောင်းကို လူအများသိရှိလာသောအခါ များစွာသောသူတို့သည် Miller နှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက် အနက်ဖော်နည်း သဘောတရားများ၏ မှန်ကန်မှုကို ယုံကြည်လက်ခံလာကြပြီး Advent လှုပ်ရှားမှုသည် အံ့ဖွယ် တက်ကြွအားကောင်းမှုတစ်ရပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ပညာတတ်သူများနှင့် အဆင့်အတန်းရှိသူများသည် Miller နှင့် ပူးပေါင်း၍ သူ၏အမြင်များကို ဟောပြောထုတ်ဝေခဲ့ကြပြီး 1840 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်အထိ ထိုအမှုတော်သည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။
Uriah Smith သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ပါ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ ပါ ကောင်းကင်တမန်နှင့် တူညီသူပင် ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ တွင် ယောဟန်အား ကောင်းကင်တမန်၏ လက်ထဲမှ စာစောင်ငယ်ကို ယူ၍ စားရန်၊ ထိုစာစောင်သည် သူ၏ပါးစပ်၌ ချိုမြိန်လာမည်ဟု ပြောကြားထားသည်။ မီလာရိုက်တော်တို့၏ သတင်းစကားသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ နှစ်တစ်ရက်မူကို အခြေခံ၍ အိုတ်တိုမန်အင်ပါယာ ပျက်စီးကျဆုံးမည်ဟု နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကြိုတင်ဟောပြောပြီးနောက် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ချိုမြိန်လာခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် တိတိကျကျ ပြည့်စုံခဲ့သောအခါ၊ သူတို့ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသော သတင်းစကားသည် သူတို့၏ပါးစပ်၌ ချိုမြိန်လာခဲ့သည်။
၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့၌ ထိုသတင်းသည် သူတို့၏နှုတ်၌ ချိုမြိန်သွားလေသည်။ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်၏ လက်ထဲမှ စာအုပ်ငယ်ကို ယူရန် ယောဟန်အား မိန့်တော်မူထားသည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ ဗျာဒိတ် ၁၀ ပါ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ် ၁၄ ပါ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ် ၁၄ ပါ ကောင်းကင်တမန်သည် အဆုံးကာလဖြစ်သော ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာသော်လည်း၊ သူ၏သတင်းစကားသည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် တန်ခိုးဖြင့် အားပေးခြင်းခံရသည်။ Ellen White က ထိုဖြစ်ရပ်ကို လူသိများလာသောအခါ လူအစုအဝေးများစွာသည် Miller နှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အနက်ဖွင့်ဆိုသည့် အခြေခံသဘောတရားများ၏ မှန်ကန်မှုကို ယုံကြည်လက်ခံကြကြောင်း ဆိုသည်။ ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များမှစ၍—၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော်လည်း အထူးသဖြင့် ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင်—Adventism သည် Miller နှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်အနက်ဖွင့်ဆိုမှု၏ စည်းမျဉ်းများကို ငြင်းပယ်လာခဲ့သည်။ ထိုစည်းမျဉ်းများမှာ သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာမှု၌ proof text နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။
၁၈၄၃ ပြဇယားနှင့် ကြန့်ကြာခြင်း၏ အချိန် 1843 ပြဇယားကို ယေဟောဝါ၏ လက်တော်ဖြင့် ညွှန်ကြားထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို မပြောင်းလဲစေသင့်ပေ။ ထိုကိန်းဂဏန်းများသည် ဘုရားသခင် အလိုရှိသည့်အတိုင်းပင် ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ သခင်၏လက်တော်သည် ကိန်းဂဏန်းအချို့၌ အမှားတစ်စုံတစ်ရာကို လူမျက်စိ မမြင်နိုင်အောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး၊ သူ၏လက်တော်ကို မဖယ်ရှားမချင်း မည်သူမျှ ထိုအရာကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြ။ ထို့နောက် “အမြော်အမြင်သည် ညဉ့်နှင့်သက်ဆိုင်သော အချိန်ကာလအတွက်သာ ဖြစ်၏” ဟု အသံတစ်သံက ပြောသကဲ့သို့ ငါသည် မြင်ရ၏။ “အချိန်ရေရှည်ကြာသော်လည်း၊ အဆုံး၌ ဟောပြောလိမ့်မည်၊ မလိမ်မညာ။ ကြန့်ကြာသကဲ့သို့ ထင်ရလျှင်ပင်၊ ၎င်းကို စောင့်မျှော်လော့။ အကြောင်းမူကား၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ရောက်လာလိမ့်မည်၊ မနှေးကွေးလိမ့်မည်” ဟုလည်း ဖြစ်၏။ 1842 တွင်၊ ဤညွှန်ကြားချက်သည် တာရီခြင်းကာလသို့ ဦးတည်၍ အံ့ဩဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ၊ အချိန်တွက်ချက်မှု၏ ကြေညာခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ 1843 ပြဇယားကို ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေပြီးနောက် 1850 ခုနှစ်တွင် အချိန်ကို ထပ်မံတွက်ချက်ရန် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသည့်အတိုင်း၊ 1850 ပြဇယားကို ထုတ်ဝေပြီးနောက် 1884 ခုနှစ်၌လည်း အလားတူပင် ဖြစ်၏။ ငါသည် အချိန်ကြေညာခြင်းကို ထပ်မံမတွေ့ရတော့ပြီ။ 1844 ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကို အခြေခံသည့် စမ်းသပ်ခြင်းသည် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ငါ့အား ပြသခဲ့သည်။ 하나님께서는 တာရီခြင်းကာလ၌ ရှိသော အမှန်တရားကို ပေးတော်မူ၍၊ ထိုအမှန်တရားသည် ကျွန်းတစ်ကျွန်းမှ ကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့၊ မြို့တစ်မြို့မှ မြို့တစ်မြို့သို့ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အစွမ်းသတ္တိဖြင့် ကြီးမားသောအသံဖြင့် ပေးအပ်ရမည်၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ၎င်း၏အလုပ်ကို ပြုလိမ့်မည်ဟု ပြသခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ပေးတော်မူခြင်းခံရသော သူဖြစ်သည်။” “ပရောဖက်ဟူသော စကားလုံး၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ်နည်း။”—၁၉။ “အချိန်တွက်ချက်မှုနှင့်စပ်လျဉ်းသော စည်းမျဉ်းများ”—MS 4, 1883။
သမိုင်း၌ နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်သော အမှတ်အသားမှာ ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ပြုစုထုတ်ဝေခဲ့သော ၁၈၄၃ ဇယားပင် ဖြစ်သည်။ အယ်လန် ဝှိုက်က “၁၈၄၃ ဇယားသည် သခင်ဘုရား၏ လက်တော်တော်ညွှန်မှုဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ၎င်းကို မပြင်ဆင်သင့်ကြောင်း၊ ကိန်းဂဏန်းများသည် ကိုယ်တော် အလိုရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ကိန်းဂဏန်းအချို့၌ အမှားတစ်ခုကို ကိုယ်တော်၏ လက်တော်က ဖုံးကွယ်ထား၍ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူသည်အထိ မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ကြကြောင်းကို ကျွန်မ မြင်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည်။ ဤဇယားသည် ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ပြုစုထုတ်ဝေခဲ့သော ပရောဖက်ပြု အမှတ်အသားတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များသည် ၎င်းတို့၏ တံခါးများကို စတင်ပိတ်ကြပြီး ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သည် ရောက်ရှိလာသည်။
သက်သေခံချက်များ၊ အတွဲတစ်၊ စာမျက်နှာ ၂၁ မှ — “၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် မစ္စတာ မီလာသည် မိန်းပြည်နယ်၊ ပို့တ်လန်မြို့ရှိ ကက်စ်ကိုလမ်း ဘုရားကျောင်း၌ မိမိ၏ ဒုတိယအကြိမ် ဟောပြောပွဲအစီအစဉ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ခြွင်းချက် အနည်းငယ်မှတစ်ပါး၊ မတူညီသော ဘာသာဂိုဏ်းများသည် မစ္စတာ မီလာအား မိမိတို့ ဘုရားကျောင်းတံခါးများကို ပိတ်ထားကြသည်။” အဲလင် ဝှိုက်က ကျွန်ုပ်တို့အား သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ် ခရစ်ယာန်များအဖြစ် အကြောင်းရင်းမှ အကျိုးဆက်သို့ ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် စဉ်းစားတတ်ရန် သင်ယူသင့်ကြောင်း အသိပေးထားသည်။ ပရိုတက်စတန့် ဘုရားကျောင်းများက မိမိတို့ တံခါးများကို ပိတ်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သော အကြောင်းရင်းမှာ ဤဇယားကို မိတ်ဆက်တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဇယားကို မေလတွင် မိတ်ဆက်တင်ပြသောအခါ ပရိုတက်စတန့် ဘုရားကျောင်းများသည် မီလာအဖွဲ့ဝင်များကို လှည့်ဖြားခံထားရသော အစွန်းရောက်ဝါဒီများဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ခြင်းသည် နောက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ *The Great Controversy* စာမျက်နှာ 393 မှ—
“၁၈၄၂ ခုနှစ်တွင်ပင်၊ ဤပရောဖက်ပြုချက်၌ ပေးအပ်ထားသော ‘ထိုမြင်ကွင်းကို ရေးမှတ်လော့၊ ဖတ်သောသူသည် ပြေးနိုင်စေရန် ဇယားများပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ ရေးသားလော့’ ဟူသော ညွှန်ကြားချက်သည် ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့၏ မြင်ကွင်းများကို ဖော်ပြရန် ပရောဖက်ပြုဇယားတစ်စောင်ကို ပြင်ဆင်စေရန် Charles Fitch အား အကြံပေးခဲ့သည်။” ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၏ ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ် မတိုင်မီ အနည်းငယ်အလိုတွင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သော Charles Fitch သည် ဤသမိုင်းတွင် ထာဝရဘုရား၏ အသုံးပြုခြင်းကို ခံရသူဖြစ်သည်။ သူသည် ၁၈၄၂ ခုနှစ်၊ မေလတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော ထိုဇယားကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
ဤဇယားကို ထုတ်ဝေခြင်းသည် ဟဗက္ကုတ်အား ပေးခဲ့သော အမိန့်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်အဖြစ် သဘောထားခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုရူပါရုံ၏ ပြည့်စုံလာခြင်း၌ ထင်ရှားသော နှောင့်နှေးမှုတစ်ရပ်ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိခဲ့ကြ။ တူညီသော ပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း၌ပင် စောင့်ဆိုင်းရမည့် ကာလတစ်ရပ်ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ မျှော်လင့်ချက်ပျက်ကွက်ခြင်းနောက်တွင် ဤကျမ်းချက်သည် အရေးပါသောအရာအဖြစ် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ “ရူပါရုံသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွက်သာ ဖြစ်သေး၏။ သို့သော် အဆုံးတွင် ၎င်းသည် ပြောဆိုလိမ့်မည်၊ မုသားမပြော။ ၎င်းသည် နှောင့်နှေးသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ၎င်းကို စောင့်လော့။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အမှန်ပင် ရောက်လာလိမ့်မည်၊ နှောင့်နှေးမည်မဟုတ်။ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။”
“စောင့်ဆိုင်းရသောအချိန်” ဆိုသည်မှာ ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ မီလာရိုက်များသည် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အချိန်တွက်ချက်မှုကို အသုံးပြု၍ ၁၈၄၃ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာအဆုံး ရောက်မည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်အထိ သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မမူသောအခါ ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်းပင် “စောင့်ဆိုင်းရသောအချိန်” ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ မိန်းကလေးဆယ်ယောက်၏ ဥပမာပုံပြင်၌လည်းကောင်း၊ ဟဗက္ကုတ် ၂ ၌လည်းကောင်း၊ ဒံယေလ ၁၂ ၌လည်းကောင်း ဖော်ပြထားသော စောင့်ဆိုင်းနေရသည့် ကာလဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၁၂:၁၁ တွင် “နေ့စဉ်ပူဇော်သက္ကာကို ဖယ်ရှားသည့် အချိန်မှစ၍ ...” ဟု ဆိုထားသည်။ ရှေ့ဆောင်တို့သည် ကလိုဗစ်က ဗိဇိဂုတ်တို့ကို အနိုင်ယူခဲ့သော ၅၀၈ ခုနှစ်၌ ပဂန်ဝါဒကို ချိုးနှိမ့်ထားခဲ့ကြောင်း နားလည်ခဲ့ကြသည်။ ပဂန်ဝါဒကို ဖယ်ရှားပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို တည်ထောင်သည့်အချိန်မှစ၍ (နှစ်သုံးဆယ်အကြာ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင်) ၁၂၉၀ ရက်ရှိလိမ့်မည်။ နောက်တစ်ပိုဒ်တွင် “စောင့်ဆိုင်း၍ တစ်ထောင်သုံးရာသုံးဆယ့်ငါးရက်သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ဆိုသည်။ ၅၀၈ နှင့် ၁၃၃၅ ကို ပေါင်းလျှင် ၁၈၄၃ ဖြစ်သည်။ “၁၈၄၃ သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။” ၁၃၃၅ သည် စောင့်ဆိုင်းနေရသည့် ကာလကို မှတ်သားပြသည်။ ထိုသို့အားဖြင့် “စောင့်ဆိုင်း၍ ၁၈၄၃ သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ Ellen White ကဲ့သို့ပင် ရှေ့ဆောင်တို့၏ “နေ့စဉ်” အပေါ် နားလည်ချက်ကို သင် ခိုင်မာစွာ ထောက်ခံလျှင်၊ ဤအရာသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်၏။
ထို့ပြင် ပိုမိုရှင်းလင်းစေရန်၊ Isaiah 30:18 တွင် “သို့ဖြစ်၍ ထာဝရဘုရားသည် စောင့်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။ ဤနေရာ၌ ထာဝရဘုရားသည် အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာ၌ ပါသော မင်္ဂလာဆောင်သတို့သားဖြစ်တော်မူပြီး၊ နှောင့်နှေးတော်မူလျက်ရှိသည်။ “သို့ဖြစ်၍ သတို့သားသည် သင်တို့အပေါ် ကျေးဇူးပြုမည်အကြောင်း နှောင့်နှေးလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့အပေါ် သနားခြင်းကရုဏာပြုမည်အကြောင်း ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံတော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်သောသူအပေါင်းတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။” ဤအချက်သည် Daniel 12:12 နှင့် ကိုက်ညီသည်။ “စောင့်မျှော်၍ 1335 သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ သတို့သားသည် 1844 ခုနှစ်၊ မတ်လ 22 ရက်နေ့၌ နှောင့်နှေးလျက်ရှိသည်။ ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော မင်္ဂလာတစ်ရပ်ရှိသည်။ သင်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ စောင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ သင်သည် အဘယ်အရာကို စောင့်နေသနည်း။ Habakkuk 2:3 တွင် “အကြောင်းမူကား ရူပါရုံသည် ချိန်းထားသောအချိန်အတွက်သာ ဖြစ်သေး၏။ သို့ရာတွင် အဆုံး၌ ၎င်းသည် ပြောဆိုလိမ့်မည်၊ မုသာမပြော။ ၎င်းသည် နှောင့်နှေးသော်လည်း ၎င်းကို စောင့်လော့” ဟု ဆိုထားသည်။ 1335 သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း၏ မင်္ဂလာသည် ဤသမိုင်းကာလသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း၏ မင်္ဂလာဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ထာဝရဘုရားသည် Midnight Cry ကို ပြည့်စုံစေတော်မူလိမ့်မည်။
လူတိုင်းကို ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၌ ပါဝင်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်။ အချို့သောသူတို့သည် မီလာရိုက်များနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကြသော်လည်း၊ ယေရှုခရစ်နှင့် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံကြောင့်လည်းမဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာသိမြင်ခြင်းကြောင့်လည်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း မရောက်မီ၊ ထာဝရဘုရားသည် ဤညီအစ်ကိုတို့ကို ထိုလှုပ်ရှားမှုမှ ခွဲထုတ်တော်မူသည်။ ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ဖွယ်အတွေ့အကြုံသည် ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးသော လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အဲလင် ဝှိုက်၏ အဆိုအရ၊ ဤအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ နားမလည်ကြပါက၊ အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးညစ်သောလောကသို့ သွားရာ လမ်းပေါ်မှ ကျွန်ုပ်တို့ ပြုတ်ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ အာဏာပြည့်ဝစေခြင်း
Early Writings စာအုပ်၊ စာမျက်နှာ 238 မှ— “ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ အဆုံးပိုင်းနီးကပ်လာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအပေါ်သို့ ကောင်းကင်မှ အလင်းကြီးတစ်ရပ် ထွန်းလင်းနေသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့ရသည်။ ထိုအလင်း၏ ရောင်ခြည်များသည် နေရောင်ကဲ့သို့ ထိန်လင်းတောက်ပနေသည်ဟု ထင်ရပြီး၊ ‘ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားလာနေပြီ’ ဟု အော်ဟစ်ကြွေးကြော်နေသော ကောင်းကင်တမန်တို့၏ အသံများကိုလည်း ကျွန်ုပ် ကြားခဲ့ရသည်။” ဤအရာသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအား တန်ခိုးပေးရန် ဖြစ်ခဲ့သော ညသန်းခေါင် အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှေ့ပြေးသူတို့သည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် 1798 ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း 1840 ခုနှစ်တွင် အော့တိုမန် အင်ပါယာ ပြိုလဲသွားခြင်းနှင့်အတူ တန်ခိုးပြည့်စုံလာသည်ဟု နားလည်ခဲ့ကြသည်။ သတင်းစကားတိုင်းသည် အချိန်ကာလတစ်ခု၌ ရောက်ရှိလာပြီး ထို့နောက် တန်ခိုးပေးခြင်းခံရသည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် 1844 ခုနှစ် မတ်လ 22 ရက်နေ့တွင် ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များက Millerite သတင်းစကားကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့၏ တံခါးများကို ပိတ်လိုက်သောအခါ ရောက်ရှိလာသည်။ ညသန်းခေါင် အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ခြင်းသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအား တန်ခိုးပေးသည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် 1844 ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ 22 ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 18 ၏ အင်အားကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် ထိုသတင်းစကားနှင့် ပူးပေါင်းသောအခါ တန်ခိုးပေးခြင်းခံရသည်။ သတင်းစကားတိုင်းသည် သမိုင်းတွင် ရောက်ရှိလာပြီး ထို့နောက် တန်ခိုးပေးခြင်းခံရသည်။ ဤအချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အရေးကြီးသည်။
ညဉ့်သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်းသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအား တန်ခိုးပေးခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော သန့်ရှင်းသူတို့ကို နှိုးဆော်၍ သူတို့ရှေ့၌ ရှိနေသော ကြီးမားသော အမှုတော်အတွက် ပြင်ဆင်စေရန် ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အရည်အချင်းအလွန်မြင့်မားသော လူတို့သည် ဤသတင်းစကားကို ပထမဦးဆုံး လက်ခံရရှိသူများ မဟုတ်ကြ။ William Miller သည်လည်း ဤသတင်းစကားကို ပထမဦးဆုံး လက်ခံရရှိသူ မဟုတ်ခဲ့ဘဲ၊ အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူသည် ၎င်းကို နောက်ဆုံး လက်ခံရရှိသူ ဖြစ်သည်။ သတင်းစကားကို နားလည်သဘောပေါက်ရာ၌ သူသည် အရည်အချင်းအရှိဆုံး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း Samuel Snow သည် ပထမဦးဆုံး ဖြစ်သည်။ ယခင်က အမှုတော်တွင် ဦးဆောင်ခဲ့ကြသူတို့သည် ဤအော်ဟစ်သံကို လက်ခံ၍ ၎င်းကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေရန် ကူညီသူများအနက် နောက်ဆုံးဖြစ်ကြသည်။ သမိုင်းအရ ကြည့်လျှင် ညဉ့်သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၏ သတင်းစကားကို နောက်ဆုံး လက်ခံသူမှာ William Miller ဖြစ်သည်။
မဟာပဋိပက္ခ, 376 မှ៖
သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ၏ တန်ခိုးပြည့်စုံစေခြင်းကာလအတွင်း၊ လူပေါင်း ၅၀,၀၀၀ ခန့်သည် အသင်းတော်များမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မီလာ၏အလုပ်သည် အသင်းတော်များကို တည်ဆောက်မြှင့်တင်ပေးရန် သဘောထားရှိနေသဖြင့်၊ အစပိုင်းတွင် ၎င်းကို လက်ခံကြိုဆိုမှုနှင့် ကြည့်ရှုခံခဲ့ရသော်လည်း၊ အမှုတော်ဆောင်များနှင့် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များက အာဒ်ဗင့်သဘောတရားကို ဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ဤအကြောင်းအရာနှင့်ဆိုင်သော လှုံ့ဆော်နှိုးဆော်မှုအလုံးစုံကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုကြသည့်အခါ၊ သူတို့သည် တရားဟောစင်မြင့်မှ ၎င်းကို ဆန့်ကျင်ကြပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ တရားဟောခြင်းကို နားထောင်ရန်လည်းကောင်း၊ လူမှုဆိုင်ရာစည်းဝေးပွဲများတွင် မိမိတို့၏မျှော်လင့်ခြင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုရန်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့အသင်းသားများအား အခွင့်အရေးမပေးဘဲ တားမြစ်ခဲ့ကြသည်။
ယနေ့ အက်ဒဗင်တစ် အသင်းတော်အတွင်း ဤသတင်းစကားကို အသင်းတော်၌လည်းကောင်း၊ ပုဂ္ဂလိက အိမ်များ၌ပင်လည်းကောင်း သွန်သင်ခြင်းကို တားမြစ်သော ခေါင်းဆောင်များသည် ဤနေရာတွင် မီလာရိုက် လှုပ်ရှားမှုအတွင်း ကြိုတင်သင်္ကေတပြုထားခြင်းခံရကြသည်။
ယုံကြည်သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကြီးမားသော စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းအတွင်း၌ တွေ့ကြုံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသင်းတော်များကို ချစ်မြတ်နိုးကြပြီး ခွဲထွက်ရန်လည်း မလိုလားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သက်သေခံချက်ကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို စူးစမ်းလေ့လာရန် မိမိတို့၏ အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်ထားခြင်းကို တွေ့မြင်လာကြသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်းကြောင့် ထိုအရာတို့အောက်သို့ လိုက်နာဝင်ရောက်ခြင်းကို မပြုနိုင်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သက်သေခံချက်ကို ပိတ်ပင်ချန်လှပ်ရန် ကြိုးပမ်းသူတို့ကို ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်အဖြစ် တည်ရှိစေသူများဟု မမှတ်ယူနိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ယခင်ဆက်နွှယ်မှုမှ ခွဲထွက်ခြင်း၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို တရားမျှတသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီတွင် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၅၀,၀၀၀ ခန့်သည် အသင်းတော်များမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ကြသည်။
မီလာ၏ နားလည်မှုနှင့် စစ်မှန်သော သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ
Elder Damsteegt ၏ Foundation of Seventh-day Adventist Message and Mission စာအုပ်အရ၊ Miller သည် ဒံယေလ ၈:၁၄ နှင့် ဗျာဒိတ် ၁၄ ပါ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ကြေညာချက်သည် “သတို့သားလာပြီကို ကြည့်လော့” ဟုဆိုသော Midnight Cry ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဤသတင်းစကားသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြနေသည်ဟုလည်း သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ Miller သည် သမိုင်းကာလတစ်လျှောက်လုံးကို Midnight Cry ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း Ellen White က Midnight Cry သည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တစ်ချက်၌ ပြည့်စုံအောင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ Samuel Snow သည် Midnight Cry ကို ယေဘုယျသတင်းစကားဟု ဆိုသော Millerite သင်ကြားချက်နှင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် မိမိ၏ တင်ပြချက်ကို “The True Midnight Cry” ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ရေးအရ အလွန်နက်ရှိုင်းသူများက ထိုသတင်းစကားကို ပထမဦးစွာ လက်ခံရရှိကြပြီး၊ ယခင်က အမှုတော်၌ ဦးဆောင်ခဲ့သူများသည် နောက်ဆုံးမှသာ လက်ခံရရှိကာ ထိုကြွေးကြော်သံကို ပိုမိုမြင့်မားကျယ်ဝန်းစေရန် ကူညီကြ၏။ ၁၈၃၃ ခုနှစ်မှစ၍ အမှုတော်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သော ဝီလျမ် မီလာသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ၌ Midnight Cry သတင်းစကား ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ထိုသတင်းစကားနှင့်ပတ်သက်၍ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ခဲ့သည်။ သူသည် အသင်းတော်များနှင့် ခွဲထွက်ရမည့်အမှု၌ မသေချာသကဲ့သို့၊ Midnight Cry အကြောင်းကိုလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာကာလတစ်လျှောက် နားလည်ချက်တစ်မျိုးဖြင့် သင်ကြားပေးခဲ့ခဲ့သည်။
ဝီလျံ မီလာက ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်။
“သခင်ဘုရား ပေါ်ထွန်းကြွလာမည့် သီးသန့်သောနေ့ရက်တစ်ရက်ကို အတိအကျ ယုံကြည်၍ သေချာစွာ မည်သည့်အခါမျှ မပြောဖူးပါ။ အကြောင်းမူကား၊ နေ့ရက်နှင့် အချိန်နာရီကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သမျှ ဟောပြောပို့ချချက်များအားလုံးတွင် ခေါင်းစဉ်စာမျက်နှာ၌ မြင်ရမည်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ် ခန့်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ကျွန်ုပ်၏ နှုတ်ဖြင့် ဟောပြောသော ပို့ချချက်များအားလုံးတွင်လည်း၊ ကျွန်ုပ်၏တွက်ချက်မှု၌ အမှားမရှိလျှင် ထိုကာလအပိုင်းအခြားများသည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ အမြဲတစေ နားထောင်သူများအား ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအချိန်မတိုင်မီပင် အဆုံးသည် ရောက်လာမည်မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ် မပြောနိုင်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် သူတို့သည် အစဉ်မပြတ် အသင့်ပြင်ဆင်လျက် ရှိသင့်ကြောင်းကိုလည်း ပြောခဲ့သည်။ ၁၈၄၂ ခုနှစ်တွင် ညီအစ်ကိုအချို့က အလွန်တရာ သေချာတိကျသော အခိုင်အမာသဘောဖြင့် အတိအကျသောနှစ်ကို ဟောပြောကြပြီး၊ “if” ဟူသော စကားလုံးကို ကျွန်ုပ် ထည့်သွင်းအသုံးပြုခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ကြလေသည်။”
၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ၁၈၄၃ ဇယားကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ ညီအစ်ကိုများက မီလာအား မိမိ၏ တင်ပြချက်မှ “if” ဟူသော စကားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
မီလာသည် ဆက်လက်၍ ဤသို့ဆိုသည်။ “အများပြည်သူသတင်းစာများတွင်လည်း သခင်ဘုရား၏ကြွလာတော်မူခြင်းအတွက် တိကျသောနေ့ရက်တစ်ရက်၊ ဧပြီလ ၂၃ ရက်ကို ကျွန်ုပ်က သတ်မှတ်ထားကြောင်း ထုတ်ဝေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်၏ ဒီဇင်ဘာလတွင်၊ ကျွန်ုပ်၏ တွက်ချက်မှု၌ အမှားတစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့မြင်နိုင်သဖြင့်၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ် မတ်လ ၂၁ ရက်နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၁ ရက်အကြားကာလတစ်ခုတွင် သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မူမည်ဟု ကျွန်ုပ်၏ယုံကြည်ချက်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။” မီလာသည် သတ္တမလ၏ ဒသမနေ့ကို အရင်ကတည်းက ကောက်ချက်ချထားပြီးဖြစ်သည်။ Samuel Snow သည် ဤကောက်ချက်ကို အသုံးပြု၍ “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” ကို ကြွေးကြော်ရန်မတိုင်မီ အချိန်အတော်ကြာကပင်၊ မီလာသည် ထိုအကြောင်းကို ရေးသားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရန် Samuel Snow အသုံးပြုခဲ့သော ယുക്തိဗေဒဆိုင်ရာ အစီအစဉ်ကို စုစည်းတည်ဆောက်ပေးရန် သခင်ဘုရား အသုံးပြုတော်မူခဲ့သူမှာ မီလာပင် ဖြစ်သည်။
မီလာက “၁၈၄၃ ခုနှစ်အတွင်း သတင်းစာမီဒီယာနှင့် အချို့သော တရားဟောစင်များမှ ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်နှင့် ဆက်နွယ်သူများအပေါ် အပြင်းထန်ဆုံးသော ရှုတ်ချပြစ်တင်မှုများကို စုပုံချထားခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အခြေခံသဘောတရားများကို လွဲမှားစွာ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့ကြသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာများကို မတရားစွာ ပုတ်ခတ်စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၁ ရက်နေ့သည်လည်း သခင်ဘုရား ပေါ်ထွန်းတော်မမူဘဲ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်ခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားခဲ့ပြီး၊ လူများစွာသည် သူတို့နှင့်အတူ ဆက်လက်မလျှောက်ကြတော့ပေ။ ဤအချိန်မတိုင်မီ၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှစ၍ မီလာလိုက်များ၏ ခန့်မှန်းအရေအတွက်မှာ ၂၀၀,၀၀၀ ခန့်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဤအချိန်၌ ၅၀,၀၀၀ သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
မီလာသည် ဆက်လက်၍ ဤသို့ဆိုခဲ့သည်။ “ဤအရာမတိုင်မီ၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ် ဆောင်းဦးကာလ၌၊ ငါ၏ညီအစ်ကိုအချို့သည် အသင်းတော်များကို ဗာဗုလုန်ဟု ခေါ်ဆိုစပြုကြပြီး၊ ထိုအသင်းတော်များမှ ထွက်လာခြင်းသည် အက်ဒဗင့်ယုံကြည်သူတို့၏ တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု တိုက်တွန်းစပြုကြသည်။ ဤအမှုကြောင့် ငါသည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့၏။ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ဆိုးရွားသည်သာမက၊ ငါသည် ထိုအရာကို ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို လှည့်ဖျက်ခြင်း၊ ကျမ်းစာတော်ကို အဓိပ္ပာယ်လွဲစေသည့် အရာဟု မှတ်ယူခဲ့၏။” မီလာသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းတော်နှင့် ပတ်သက်၍ ရုန်းကန်ခဲ့ရသဖြင့်၊ အမှန်သော သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သတင်းတော်ကို လက်ခံရန် သူ့အတွက် ပိုမိုခက်ခဲစေခဲ့သည်။ ထိုအလေ့အထသည် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်များသည် သူတို့အပေါ် တံခါးပိတ်လိုက်ကြသဖြင့် ရန်လိုမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အက်ဒဗင့်ယုံကြည်သူအများစုကို မိမိတို့သက်ဆိုင်ရာ အသင်းတော်များမှ ခွဲထုတ်စေခဲ့သည်။
သူထုတ်ပြန်ခဲ့သော အချိန်ကာလသည် ကျော်လွန်သွားပြီးနောက်၊ Miller သည် အတိအကျ ကာလနှင့်ဆိုင်သော မိမိ၏ စိတ်ပျက်ခြင်းကို ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုမူ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ သူသည် 1844 ခုနှစ် နွေရာသီအတွင်း Seventh Month movement ပေါ်ပေါက်လာသည်အထိ အနောက်ပိုင်း၌ မိမိ၏ အမှုတော်များကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုတွင် သူ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုမှာ ထိုလကို ညွှန်ပြသော မောရှေပညတ်တရားဆိုင်ရာ ပွဲတော်ထုံးတမ်းများအကြောင်း လပေါင်း တစ်ဆယ့်ရှစ်လ မတိုင်မီက ရေးသားခဲ့သော စာတစ်စောင်မှတစ်ပါး မရှိခဲ့ချေ။ ထိုအကြောင်းအရာများကို ဤသို့ အသုံးချမည်ဟုလည်းကောင်း၊ ထိုသက်သေအထောက်အထားကို ယုံကြည်ခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်ဟုလည်းကောင်း သူမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်မတိုင်မီ နှစ်ပတ် သို့မဟုတ် သုံးပတ်ခန့်အထိ သူသည် ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့် မိတ်သဟာယ မရှိခဲ့ချေ။ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 6 ရက်တွင် Himes ထံသို့ ရေးသော စာတစ်စောင်၌ Miller က “သတ္တမလတွင် ယခင်က မမြင်ဖူးခဲ့သော ဘုန်းတော်တစ်ရပ်ကို ငါမြင်ရသည်... ယခုတွင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်သည် မင်္ဂလာရှိစေသတည်း၊ ငါသည် ကျမ်းစာတော်များအတွင်း ငါနှစ်ရှည်လများ ဆုတောင်းတောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ယနေ့မတိုင်မီ မမြင်ခဲ့ရသော လှပခြင်း၊ ညီညွတ်ခြင်း၊ ကိုက်ညီဆီလျော်ခြင်းတို့ကို မြင်ရပြီ။ အို ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်၊ ထာဝရဘုရားကို ကျေးဇူးတင်လော့။ Brother Snow၊ Brother Storrs နှင့် အခြားသူများသည် ငါ့မျက်စိကို ဖွင့်ပေးရာ၌ အသုံးတော်ခံရသောကြောင့် မင်္ဂလာရှိကြစေသတည်း။ ငါသည် အိမ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ပြီ။ ဘုန်းတော်၊ ဘုန်းတော်၊ ဘုန်းတော်၊ ဘုန်းတော်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။
ထို့နောက် မီလာသည် “သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ချက်” အကြောင်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားသုံးသပ်၍ ၎င်းကို အစွန်းရောက်ဝါဒဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ Damsteegt က Snow သည် “သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ချက်” သတင်းစကား၏ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံကို မီလာ၏ အစောပိုင်းရေးသားမှုမှ ရရှိခဲ့ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။
၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော Snow ၏ တွက်ချက်မှုများသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၂ ရက်မှ ၁၇ ရက်အထိ ကျင်းပသော Exeter စခန်းအစည်းအဝေး မတိုင်မီတိုင်အောင် အထူးစိတ်ဝင်စားမှု မရရှိခဲ့ပေ။ ထိုနေရာ၌ ခရစ်တော် ပြန်ကြွလာမည့် တိကျသောရက်စွဲကို သူတင်ပြခဲ့ခြင်းသည် Millerite အများအပြားကို လှုပ်ရှားစေပြီး၊ သူတို့၏ သာသနာပြုကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတ္တမလ လှုပ်ရှားမှုဟု ခေါ်ဆိုလာကြသည်။ Millerite ခေါင်းဆောင်များသည် အစပိုင်းတွင် ယင်းအပေါ် သံသယရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ မျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက် မတိုင်မီ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အလိုတွင် သူတို့သည် ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြီး Snow ၏ အမြင်များကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေကာ ထောက်ခံခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။
အလယ်ည၏ ကြွေးကြော်သံနှင့် ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များ
အယ်လင် ဝှိုက်၏ ပထမဦးဆုံးသော ရူပါရုံသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းပေါ်၌ ပြသထားပြီး၊ သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် “သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ” ဟု ခေါ်သော အလင်းတစ်ရောင် ရှိနေသည်။ ဆမ်မြူအယ် စနိုး တင်ပြခဲ့သော သတင်းစကားကို နားလည်ရမည်။ ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် တရားဟောဆရာ ၃၀၀ ဦးအတွက် ဇယား ၃၀၀ စောင်ကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင်၊ ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်းနောက်ပိုင်း၌၊ ထိုဇယားကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြပြီး၊ လူအများအပြားသည် လှုပ်ရှားမှုမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကျန်ရစ်သူတို့မူကား စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။ အက်ဇီတာ စခန်းအစည်းအဝေး၌ စနိုးက ထာဝရဘုရားသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် ကြွလာတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ဤအရာက သူတို့အား ထိုသတင်းစကားကို ကြွေးကြော်ဟောပြောရန် အားပေးနှိုးဆော်ခဲ့သည်။
ယောသပ် ဘိတ်စ်က အက်ဇီတာ စခန်းအစည်းအဝေးပြီးနောက် မိမိသည် ရထားတွဲများအတွင်း လျှောက်သွားနေစဉ် “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားသည် လာတော်မူ၏” ဟု ထပ်တလဲလဲ ကြွေးကြော်သံများကို ကြားရကြောင်း ပြန်လည်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် နှစ်လအတွင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတစ်ဝှမ်းလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် “မဟာစိတ်ပျက်ခြင်း” သို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။
ဒမ်စတက်သည် 1844 ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ 28–29 ရက်များတွင် Himes နှင့် Miller ပါဝင်ခဲ့သော Low Hampton ရှိ အဒ်ဗင်တစ်များ၏ ညီလာခံအကြောင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ Himes သည် သန့်ရှင်းသူတို့ကို နှစ်သိမ့်အားပေးရန်၊ ခရစ်ယာန်လောကကို နိုးဆော်ရန်၊ အပြစ်သားတို့အား ကယ်တင်ခြင်းကို ကြေညာရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် Advent Press သည် ပြန်လည်ထုတ်ဝေခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ Himes က ကယ်တင်ခြင်း၏တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ထားကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ Miller သည် အလွန်တင်းကျပ်သော shut door အယူအဆကို တဖြည်းဖြည်း စွန့်လွှတ်ကာ Midnight Cry နှင့် ပတ်သက်သော မိမိ၏ မူလအမြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုလအတွင်းပင် Ellen White သည် မိမိ၏ ပထမဆုံးသော ရူပါရုံကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ Midnight Cry ကို ငြင်းပယ်သူတို့သည် လမ်းကြောင်းမှ ပြုတ်ကျသွားကြကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထိုရူပါရုံသည် အခြားမည်သူမဆိုကဲ့သို့ပင် William Miller အတွက်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဝီလျံ မီလာ၏ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ခြင်းနှင့် အမွေအနှစ်
အစောပိုင်းရေးသားချက်များ၊ စာမျက်နှာ ၂၅၇ မှ៖
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်၏အာရုံကို ဝီလျံ မီလာထံသို့ လှည့်စေခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရှိ၍ မိမိလူမျိုးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းဒုက္ခတို့ကြောင့် ခေါင်းငုံ့နေခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် စည်းလုံးညီညွတ်၍ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိခဲ့သော လူအုပ်သည် မိမိတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဆုံးရှုံးလျက်၊ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ကြကာ အေးစက်၍ နောက်ပြန်ကျသွားသော အခြေအနေထဲသို့ ကျရောက်လျက်ရှိကြသည်။ ဤအရာကို သူမြင်တွေ့စဉ် ဝမ်းနည်းခြင်းက သူ၏အားအင်ကို ခြောက်ခန်းပျက်စီးစေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်မှာ ခေါင်းဆောင်အချို့သည် အထူးသဖြင့် Joshua Himes သည် သူ့အား စောင့်ကြည့်လျက်၊ သူသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို လက်ခံမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။
ဤအခြေအနေ၌ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ မီလာသည် ကောင်းကင်မှလာသော အလင်းသို့ ယိမ်းမောင်းလာစဉ်၊ ဤလူတို့သည် သူ၏စိတ်ကို ထိုအလင်းမှ လွဲဖယ်စေရန် အစီအစဉ်များ ခင်းကျင်းကြလိမ့်မည်။ လူ့ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် သူ့ကို မှောင်မိုက်၌ ထိန်းထားခဲ့ပြီး၊ အမှန်တရားကို ဆန့်ကျင်သောသူတို့အလယ်၌ သူ၏ဩဇာကိုလည်း ဆက်လက်တည်ရှိစေခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင် မီလာသည် ကောင်းကင်မှလာသော အလင်းဖြစ်သည့် ဥပုသ်နေ့ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏အသံကို မြှင့်တင်ခဲ့၏။ မိမိ၏ စိတ်ပျက်ခြင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပေးကာ အတိတ်အပေါ် အလင်းနှင့် ဘုန်းအသရေကို သက်ရောက်စေမည့် သတင်းစကားကို သူ မခံယူနိုင်ခဲ့။ သူသည် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာအစား လူ့ဉာဏ်ပညာကို မှီခိုခဲ့၏။ အလုပ်ပင်ပန်းခြင်းနှင့် အသက်အရွယ်ကြောင့် ပျက်စီးနွမ်းနယ်လျက်ရှိသဖြင့်၊ သူ့ကို အမှန်တရားမှ တားဆီးထားသောသူတို့ကဲ့သို့ သူသည် တာဝန်မကြီးလှပေ။ အပြစ်သည် သူတို့အပေါ်၌ တည်ရှိ၏။ မီလာသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အလင်းကို မြင်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ အရာများစွာတို့သည် ရှင်းလင်းဖော်ပြခံရမည်ဖြစ်၏။ သို့သော် သူ၏ညီအစ်ကိုတို့သည် သူ့အပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိကြောင်း ဝန်ခံကြသဖြင့်၊ သူသည် သူတို့ထံမှ မည်သို့မျှ ခွဲထွက်မသွားနိုင်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို သေခြင်း၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ခွင့်ပြုတော်မူပြီး၊ သူ့ကို အမှန်တရားမှ လွဲချော်စေသောသူတို့မှ ကွယ်ကာ သင်္ချိုင်းတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားတော်မူ၏။ မိုးရှေသည် ကတိထားရာပြည်သို့ မဝင်မီ မှားယွင်းခဲ့သကဲ့သို့၊ မီလာလည်း မကြာမီ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ခါနန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့်အချိန်၌ မှားယွင်းခဲ့၏။ အခြားသူတို့သည် သူ့ကို ဤသို့ ပြုစေခဲ့ကြ၏။ ထိုသို့ပြုစေသော အခြားသူတို့ပင် ယင်းအတွက် တာဝန်ယူရမည်။ သို့ရာတွင် ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ဤဘုရားသခင်၏အမှုတော်ဆောင်၏ အဖိုးတန် ဖုန်မှုန့်ကို စောင့်ကြည့်လျက်ရှိကြပြီး၊ နောက်ဆုံး တံပိုးသံမြည်ချိန်၌ သူသည် ထွက်လာလိမ့်မည်။
နိဂုံးချုပ် — ယနေ့အတွက် သင်ခန်းစာများ
နိဂုံးချုပ်အားဖြင့်၊ William Miller သည် ကမ္ဘာ့အဆုံးကာလရှိ Seventh-day Adventists တို့၏ ပုံဆောင်အဖြစ် ရပ်တည်သည်။ Ellen White ၏ ပထမရူပါရုံသည် သူမ၏ခေတ်ထက် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်အတွက် ပို၍သက်ဆိုင်သည်။ ကမ္ဘာ့အဆုံးကာလ၌ Seventh-day Adventists တို့သည် Midnight Cry ၏ အလင်းကို ပယ်ချကြလိမ့်မည်။ Midnight Cry ၏ အလင်းကို ဤသမိုင်းကို နားလည်ခြင်းအားဖြင့်သာ နားလည်နိုင်သည်။ ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်းသည် Millerite လှုပ်ရှားမှုအတွင်း မှားယွင်းသောအကြောင်းရင်းများကြောင့် ပါဝင်နေသူတို့ကို သန့်စင်ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး၊ လူတို့အား သူတို့ကို Most Holy Place ထဲသို့ ဦးဆောင်မည့် စမ်းသပ်ခြင်းအတွေ့အကြုံအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်လာသူတို့သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့အထိ စောင့်မျှော်ကြလျှင်သာ မင်္ဂလာရှိကြသည်။ ဤအချိန်ကို ဘုရားသခင်က Most Holy Place ထဲသို့ စုဝေးစေမည့် လူမျိုးတစ်ရပ်ကို ပေါ်ပေါက်စေရန် ရည်ရွယ်သတ်မှတ်ထားတော်မူသည်။ Midnight Cry ကို ပယ်ချပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်မှ လွဲကျသွားခြင်းသည် ဤသမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးကို ပယ်ချခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဝီလျံ မီလာသည် အမှားသုံးချက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အစဉ်အမြဲ စမ်းသပ်မှုသုံးဆင့်ဖြင့် စမ်းသပ်ခံကြရသည်။ သူ၏ ပထမအမှားမှာ ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်းကို ပယ်ချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ဒုတိယအမှားမှာ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်အစား လူတို့၏စကားကို နားထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာက သူ၏ တတိယအမှားဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့ကို ပယ်ချခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ ကမ္ဘာအဆုံး၌ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်များသည် မိမိတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကို နားထောင်ကြသောကြောင့် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ သမိုင်းနှင့် ရှေးလမ်းဟောင်းများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ခေါ်ဆိုမှုကို ပယ်ချကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ပြုမူခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည် တိရစ္ဆာန်၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်နေကြပြီး၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ သတင်းစကားနှင့် သမိုင်းအပေါ် မိမိတို့၏ ဆက်ဆံပုံမှ စတင်သော မီလာ၏ သုံးဆင့်မြောက် စမ်းသပ်မှုဖြစ်စဉ်ကို ထပ်မံပြန်လည် လိုက်နာနေကြသည်။
ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းမှ ဒုတိယစိတ်ပျက်ခြင်းအထိ သမိုင်းကို ဆက်စပ်ဖော်ပြသော ပရောဖက်ပြုချက်သည် နှစ်ခုသာရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ ၂၃၀၀ ရက် (“Though the vision tarry, wait for it”) နှင့် ၂၅၂၀ တို့ဖြစ်သည်။ ၂၅၂၀ ကို ပယ်ချခြင်းသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ပယ်ချခြင်းဖြစ်သည်။ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ပယ်ချခြင်းသည် အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးညစ်သောလောကသို့ ကျရောက်သွားစေသော လမ်းကြောင်းမှ ပြုတ်ကျခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းကို နောက်တင်ဆက်ချက်တွင် ထပ်မံဆွေးနွေးပါမည်။