A Word of Clarification
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
Recently we began to prepare the transcription of Habakkuk’s Two Tables to be translated into the various languages represented on our website. The task of changing a spoken presentation into a written presentation is much more of a task than might be understood if one is not familiar with all the hoops that must be jumped through to turn a spoken presentation into a written presentation, along with the necessary problems of ultimately translating the material into the various languages on the website. We just started our copy-editing of the first of the ninety-five presentations and I discovered another hoop that we must also jump through. It has to do with the progressive development of this message from 1989 until our current history.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
In the presentations of about fifteen years ago there were truths that were in their infant state of understanding. The first of those truths that I must clarify is the arrival of the second angel in Millerite history. I understood at that time that the second angel arrived when the Protestant churches began to close their doors against Miller’s presentation of the first angel’s message, in conjunction with the termination of the year 1843. William Miller worked upon a reckoning of time that he believed identified that the years of 1843 began on March 22, 1843 and ended on March 22, 1844. He had thought the three prophecies that ultimately were placed upon the two sacred charts would terminate in the year of 1843, and he believed that year ended on March 22, 1844. He was wrong on two points.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
The three prophecies of the 1335 days of Daniel twelve, the 2520 years of the “seven times” of Leviticus twenty-six and the 2300 days of Daniel eight were understood by Miller to concluded in March of 1844. The Lord thereafter guided Samuel Snow to not only understand that the prophecies ended not in 1843, but 1844; but Snow also began to apply the Karite reckoning of time, that was not the time application Miller had been employing. Miller had been using the Rabbinic/equinox-based reckoning of time that based the year upon spring to spring.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
When we were presenting Habakkuk’s Two Tables, we had not understood this historical reality and were using Miller’s experience to mark March 22, 1844 as the arrival of the second and the beginning of the tarrying time. I understood, and still do that the arrival of that angel corresponded to when the Protestants rejected Miller’s message of the first angel, and the following passage was my point of reference.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
“In June, 1842, Mr. Miller gave his second course of lectures at the Casco Street church in Portland. I felt it a great privilege to attend these lectures; for I had fallen under discouragements, and did not feel prepared to meet my Saviour. This second course created much more excitement in the city than the first. With few exceptions, the different denominations closed the doors of their churches against Mr. Miller. Many discourses from the various pulpits sought to expose the alleged fanatical errors of the lecturer; but crowds of anxious listeners attended his meetings, and many were unable to enter the house. The congregations were unusually quiet and attentive.” Life Sketches, 27.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
I understood the closing of the doors to Miller’s message marked the beginning of the rejection of the first angel, and in agreement with Miller’s understanding of the Rabbinic/equinox-based reckoning of time I assumed that March 22, 1844 marked the conclusion of 1843. Miller’s presentation in Portland in June of 1842 is actually a waymark that identifies a progressive rejection that ultimately concluded on April 18, 1844, but at the time of the presentations we had not recognized Samuel Snow’s application of the Karaite reckoning of time.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
In the first presentation we began to copy-edit I began to see that what was recorded at that time seems to contradict what we now teach. It does and it doesn’t. It is simply an emphasis upon the progressive arrival of the second angel, and also an illustration of the progressive unsealing of this message, as was the case also in Millerite history. This note of clarification should address those who have stumbled over our identification of April 19, 1844 as the first Millerite disappointment and what was taught in the past.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
Habakkuk's Two Tables 1 of 95
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
Introduction to Habakkuk's Two Tables and the Midnight Cry
ဟဗက္ကုက်၏ ပြားနှစ်ပြားနှင့် သန်းခေါင်ယံ အော်ဟစ်သံသို့ နိဒါန်း
In this series, we will be looking at Habakkuk's two tables—the 1843 and 1850 Charts—over an extended period. We will begin by putting the Midnight Cry in place. As mentioned, much of the initial presentations will be review for those familiar with this message, but since we are preparing a series that may be studied by people new to this message, we must lay out some basic ideas for them. We will start with the Midnight Cry, focusing on an aspect found in Ellen White's first vision. Let's read the first paragraph from Christian Experience and Teachings, page 57.
ဤစီးရီးတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဟဗက္ကုတ်၏ ဇယားနှစ်ခုဖြစ်သော 1843 နှင့် 1850 ဇယားများကို ကာလရှည်တစ်လျှောက် စူးစမ်းလေ့လာသွားမည်ဖြစ်သည်။ အစပြုရာတွင် “သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း” ကို ၎င်း၏မှန်ကန်သောနေရာ၌ တင်ထားမည်ဖြစ်သည်။ ဖော်ပြခဲ့ပြီးသကဲ့သို့၊ အစောပိုင်းတင်ပြချက်များအများစုသည် ဤသတင်းစကားနှင့် ရင်းနှီးပြီးသူများအတွက် ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဤသတင်းစကားကို အသစ်လေ့လာမည့်သူများကလည်း လေ့လာနိုင်သော စီးရီးတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြင်ဆင်နေကြသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့အတွက် အခြေခံအယူအဆအချို့ကို ချမှတ်ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း” ဖြင့် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အယ်လင် ဝှိုက်၏ ပထမရူပါရုံတွင် တွေ့ရသော အချက်တစ်ရပ်ကို အာရုံစိုက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ Christian Experience and Teachings, စာမျက်နှာ 57 မှ ပထမစာပိုဒ်ကို ဖတ်ကြပါစို့။
"It was not long after the passing of time in 1844 that my first open vision was given me. I was visiting Mrs. Haines in Portland, Maine, a dear sister in Christ, whose heart was knit with mine. Five of us, all women, were kneeling quietly at the family altar. While we were praying, the power of God came upon me as never before."
၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ အချိန်ကာလကုန်လွန်သွားပြီး မကြာမီအတွင်း၊ ကျွန်မ၏ ပထမဆုံးသော ထင်ရှားစွာဖွင့်ပြသော ရူပါရုံကို ကျွန်မအား ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်မသည် မိန်းပြည်နယ်၊ ပို့တ်လန်မြို့ရှိ မစ္စ ဟိန်းစ်ထံ သွားရောက်လည်ပတ်နေစဉ် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ခရစ်တော်၌ အလွန်ချစ်ခင်ရသော ညီအစ်မတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏နှလုံးသည် ကျွန်မ၏နှလုံးနှင့် တသားတည်း ချည်နှောင်လျက်ရှိ၏။ ကျွန်မတို့ ငါးဦးလုံးသည် မိသားစုယဇ်ပလ္လင်ရှေ့၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ဒူးထောက်လျက် ရှိကြသည်။ ကျွန်မတို့ ဆုတောင်းနေစဉ်၊ ယခင်က မကြုံစဖူးသော နည်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် ကျွန်မအပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။
These five women, whose hearts were knit with Sister White, were not opposing any manifestation of the power of God. Notably, they were all women, representing the church, and there were five of them, which can be seen as five wise virgins. This is simply an observation.
နှလုံးသားများသည် Sister White နှင့် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ချိတ်ဆက်လျက်ရှိသော ဤမိန်းမငါးယောက်သည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၏ မည်သည့်ထင်ရှားပေါ်လွင်မှုကိုမျှ ဆန့်ကျင်နေသူများ မဟုတ်ကြပါ။ အထူးသဖြင့်၊ သူတို့အားလုံးသည် အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုသော မိန်းမများဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့မှာ ငါးယောက်ဖြစ်သဖြင့် ပညာရှိသော အပျိုကညာငါးယောက်အဖြစ် မြင်ယူနိုင်ပါသည်။ ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းသော လေ့လာသတိပြုချက်တစ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။
"I seemed to be surrounded with light and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me, 'Look again and look a little higher.' At this, I raised my eyes and saw a straight and narrow path cast up high above the world. On this path, the Advent people were traveling to the city, which was at the farther end of the path. They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the Midnight Cry. This light shone all along the path and gave light for their feet so that they might not stumble. If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted 'Alleluia!' Others rashly denied the light behind them and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below."
“ကျွန်ုပ်သည် အလင်းရောင်ဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိပြီး၊ မြေကြီးမှ ပို၍ပို၍ မြင့်တက်လျက်ရှိသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၏။ ကျွန်ုပ်သည် လောက၌ရှိသော အကြွလာခြင်းကို မျှော်လင့်သောသူတို့ကို ကြည့်ရှာရန် လှည့်ကြည့်သော်လည်း၊ သူတို့ကို မတွေ့နိုင်ခဲ့။ ထိုအခါ အသံတစ်သံက ‘ထပ်မံကြည့်လော့၊ အနည်းငယ် ပိုမြင့်၍ ကြည့်လော့’ ဟု ကျွန်ုပ်အား ဆို၏။ ထိုစကားကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် မျက်စိကို မြှောက်၍ ကြည့်ရာ၊ လောက၏ အထက် မြင့်မြင့်တွင် တိုက်ရိုက်ဖြောင့်မတ်၍ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းတစ်လမ်းကို မြင်ရ၏။ ထိုလမ်းပေါ်၌ အကြွလာခြင်းကို မျှော်လင့်သောသူတို့သည် လမ်း၏ အဆုံးဘက်ပိုင်း၌ ရှိသော မြို့သို့ ခရီးသွားလျက်ရှိကြ၏။ သူတို့နောက်၌ လမ်းအစ၌ တောက်ပသော အလင်းတစ်ရောင်ကို ထားရှိထားပြီး၊ ထိုအလင်းသည် ‘သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ’ ဖြစ်သည်ဟု ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ကျွန်ုပ်အား ပြောကြား၏။ ထိုအလင်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တောက်ပလျက်၊ သူတို့ ခြေတို့အတွက် အလင်းပေးသဖြင့် သူတို့ မလဲမပြိုစေရန် ဖြစ်၏။ သူတို့သည် မိမိတို့ရှေ့ အနည်းငယ်အကွာ၌ ရပ်လျက်၊ သူတို့ကို မြို့သို့ ဦးဆောင်တော်မူသော ယေရှုကို မျက်စိတပ်၍ ကြည့်နေကြလျှင်၊ သူတို့သည် လုံခြုံကြ၏။ သို့သော် မကြာမီတွင် အချို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာကြပြီး၊ မြို့သည် အလွန်ဝေးကွာနေသေးသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် သူတို့သည် ယခုပင် ထိုမြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြ၏။ ထိုအခါ ယေရှုသည် ဘုန်းကြီးသော လက်ယာဘက်လက်တော်ကို မြှောက်တော်မူခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို အားပေးတော်မူ၏။ ထိုလက်တော်မှ အလင်းတစ်ရောင် ထွက်ပေါ်လာ၍ အကြွလာခြင်းကို မျှော်လင့်သော အုပ်စုအပေါ် လှိုင်းသဖွယ် လွှမ်းမိုးသွားသဖြင့်၊ သူတို့က ‘အလေလုယာ!’ ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ အခြားသူအချို့မူ မိမိတို့နောက်၌ရှိသော ထိုအလင်းကို အလောတကြီး ငြင်းပယ်၍၊ ထိုအလင်းက မိမိတို့ကို ဤမျှဝေးဝေးအထိ ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်မဟုတ်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ သူတို့နောက်၌ရှိသော အလင်းသည် ငြိမ်းသွား၍၊ သူတို့၏ခြေတို့သည် လုံးဝအမှောင်ထုအတွင်း ကျရောက်သဖြင့်၊ သူတို့သည် လဲပြိုကာ ပန်းတိုင်ကိုလည်းကောင်း၊ ယေရှုကိုလည်းကောင်း မမြင်နိုင်တော့ဘဲ၊ လမ်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျ၍ အောက်ဘက်ရှိ အမှောင်နှင့် ဆိုးညစ်ခြင်းပြည့်သော လောကထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြ၏။”
William Miller and the Midnight Cry
ဝီလျံ မီလာနှင့် သန်းခေါင်ယံ ကြွေးကြော်သံ မြင့်မြတ်သောကျမ်းစာကို လေ့လာသည့်အခါ မီလာသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းသည် အနှစ်တစ်ထောင်မတိုင်မီ ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချရန် ပို့ဆောင်ခံရသည်။ ကမ္ဘာအနှံ့ ဧဝံဂေလိတရား ပျံ့နှံ့ခြင်းသည် ရာဇဝင်တော်၏တည်ထောင်ခြင်းထက် မတိုင်မီ ဖြစ်မည်ဟု ကြေညာသော ကျမ်းပိုဒ်များသည် ဧဝံဂေလိခေတ်နှင့်သာ ဆိုင်သည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် “ရာဇဝင်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရား” သည် “လူမျိုးအပေါင်းတို့အား သက်သေခံခြင်းအတွက်” “ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး၌” “ကြေညာခြင်းခံရလိမ့်မည်” သို့မဟုတ် “တစ်ဖန် လာတော်မမူမီ လူမျိုးအပေါင်းတို့အား သက်သေခံခြင်းအတွက်” ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူသော ထင်မြင်ချက်ကို သူ လက်မခံခဲ့ပေ။ “ထို့နောက် အဆုံးသည် ရောက်လာလိမ့်မည်” ဟု (မဿဲ ၂၄:၁၄) တွင် ထပ်မံဆိုထားသည်။ သို့ရာတွင် မီလာသည်၊ ထိုသို့သော ကျမ်းပိုဒ်များသည် ကမ္ဘာအမှုအရာများ၏ နောက်ဆုံးကာလနှင့် စပ်လျဉ်းသော ကျမ်းပိုဒ်များနှင့် သာမက အစောပိုင်းခရစ်ယာန်ဘုရားကျောင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။—Daniel and the Revelation, 718. “မစင်ကြယ်သောစိတ်ဝိညာဉ်” များကို “ကျိုက်ခက်တို့ကဲ့သို့” (ဗျာဒိတ် ၁၆:၁၃) ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် “ကယ်မင်းရှင်၏ နေ့တော်ကြီး၌” တိုက်ခိုက်ရန် “ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးရှိ ဘုရင်များ” ကို စုဝေးစေရန် သူတို့သည် နတ်ဆိုးများ၏ ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုထားသည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘုရားဖူးတော်စစ်ရေးမစ်ရှင်၊ အနှစ်တစ်ထောင်မတိုင်မီ ဧဝံဂေလိတရား ပျံ့နှံ့ခြင်း၊ ဤလောကတစ်ခုလုံး၏ ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ခရစ်တော်အား ချီးမြှောက်သည့် တူညီသောခေတ်တစ်ခေတ်တွင် တည်ရှိနေနိုင်မည်လော။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာ၌ ထိုသို့သော အခြေအနေတစ်ရပ်ကို မမြင်ရပေ။—Ibid., 759. မီလာနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် မူလတွင် ခရစ်တော်၏ ကြွလာခြင်းသည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်၏ နွေဦးနှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ နွေဦးအကြား မည်သည့်အချိန်၌မဆို ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ပရောဖက်ပြုထားသော ကာလများသည် ထိုနှစ်၏ ဆောင်းဦးအထိ မပြီးစီးသေးသည်ကို နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သတိပြုမိခဲ့ကြသည်။ အချိန်တွက်ချက်မှုသည် ထိုအချက်ကို ညွှန်ပြခဲ့ပြီး၊ ယင်းကာလအဆုံးသတ်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဆောင်းဦးကာလတွင် ဖြစ်မည်ဟု မျှော်လင့်လာကြသည်။ အစောပိုင်းအချိန်တွက်ချက်မှုတွင် ပြုခဲ့သောအမှားသည် လူမျိုးအပေါ် အခက်အခဲနှင့် သံသယကို ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အနာဂတ္တိကာလများသည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်တွင် ကုန်ဆုံးကြောင်း ခိုင်မာသောအထောက်အထားကို သဘောပေါက်ခဲ့သောသူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် တုန်လှုပ်မသွားခဲ့ပေ။ ထိုကာလများသည် အမှန်တကယ် ပြီးဆုံးပြီးသား ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်—သန့်ရှင်းရာဌာန သန့်စင်ခြင်း—သည် မိမိတို့ ထင်ထားသည့်အတိုင်း မဟုတ်ခဲ့ကြောင်းကို သူတို့က ယူဆခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ကြွလာခြင်းကို မျှော်လင့်ခြင်းသည် အရေးကြီးသော အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံခြင်း၊ လောကရေးရာများကို စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ထာဝရကာလအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း၊ လျင်မြန်စွာ ဆုတောင်းခြင်း—ဤအရာများအားလုံးသည် ထိုမဟာဖြစ်ရပ်ကို ကြိုဆိုရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ကြသည်။ လှုပ်ရှားမှုကြီးသည် အစဉ်တိုးတက်လျက်ရှိနေပြီး အများသူငှာစိတ်ထဲ၌ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမှတ်အသား ချန်ထားခဲ့သည်။ အဓိကအချိန်တွက်ချက်မှုသည် တစ်နှစ်ထက်ပို၍ ထပ်မံရှေ့သို့ တိုးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်မလာသောအခါ၊ ယုံကြည်သူများ၏ စိတ်များ၌ အတော်အတန် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ ပထမလများ၌ လက်ထပ်မှုအနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် လုပ်ငန်းကို ပံ့ပိုးရန် လူအများ စုဝေးလာကြသည်။ လယ်ယာများမှာ မစိုက်ပျိုးရသေးပေ။ လူတို့သည် မြေပေါ်ရှိ အိမ်များမှ ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြပြီး၊ ကောင်းကင်နေရာများ၌ နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။ သို့ရာတွင် ခရစ်တော်သည် မကြွလာခဲ့ပေ။ ယုံကြည်သူတို့အတွက် ထိုအရာကို သည်းခံရခြင်းသည် ခက်ခဲသော စမ်းသပ်မှုဖြစ်သည်။ သို့သော် မီလာသည် သစ္စာရှိ၍၊ မိမိ၏ အမြင်များကို ရိုးရိုးသားသား၊ ဖော်ဖော်ရွေရွေ ထပ်မံဖော်ပြခဲ့သည်။—The Story of the Seer of Patmos, 299-301. “ပဌမလ၊ ပဌမနေ့၌၊ ဗာဗုလုန်ဘုရင် အာတဇကဇ်ရှား၏ သတ္တမနှစ်” တွင် အမိန့်တော် သက်ရောက်စတင်ခဲ့သည်။ (ဧဇရာ ၇:၈) ဤအရာသည် ဘီ.စီ. ၄၅၇ ၏ ဆောင်းဦးကာလ ဖြစ်သည်။ ဤစတင်သည့်ရက်စွဲမှ ရက်ပေါင်း နှစ်ထောင့်သုံးရာ ညနှင့် နံနက်များသည် ဘီ.ဒီ. ၁၈၄၄ ၏ ဆောင်းဦးကာလအထိ ရောက်ရှိသည်။ ထိုကာလအဆုံးတွင် “သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟူသော စကားများသည် ပြည့်စုံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သန့်ရှင်းရာဌာန သန့်စင်ခြင်း—ထိုအရာကို ခရစ်တော်၏ ကြွလာခြင်းနှင့် နီးပါး အထွေထွေတူညီအဖြစ် ယူဆထားခဲ့ကြသည်—သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ ဒသမလ၊ တစ်ဆယ်ရက်နေ့တွင် အတိအကျ ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းသည် မလွဲဧကန် သေချာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ဒံယေလ ၈:၁၄ တွင် ဖော်ပြထားသော အချိန်တွက်ချက်မှုနှင့် တူညီ၍၊ သန့်ရှင်းရာဌာန သန့်စင်ခြင်းသည် ထို ၂၃၀၀ ရက်များ၏ အဆုံးသတ်အထိ မဖြစ်ကြောင်း ပြသထားသည်။—The Great Advent Movement, 795, 796. သို့ရာတွင် မိမိတို့ တိုက်ရိုက်လေ့လာခြင်းမှ ယခင်သိမြင်ခဲ့ကြသည့် ကောက်ချက်များအပြင်၊ ယုံကြည်သူတို့သည် ငြင်းဆို၍မရသော အခြားသက်သေအထောက်အထား တစ်ရပ်ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုအထောက်အထားသည် သူတို့၏ အာရုံကို စွဲဆောင်စေကာ၊ မျှော်လင့်နေသူတို့ကို အားပေးလျက်၊ စိတ်ရင်းမှန်ပြီး သစ္စာရှိသူတို့အား သူ၏လက်တော်က ဤလှုပ်ရှားမှု၌ ဦးဆောင်နေကြောင်း ပြသလိုသော ဘုရားသခင်၏ ဒီဇိုင်းအဖြစ် ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ထိုအထောက်အထားကို ခရစ်ယာန်များသာမက အယုံအကြည်မရှိသူများကိုပါ ပြစ်တင်နှိုးဆော်ရန် ထင်ရှားစွာ တွက်ချက်ထားသည့် တန်ခိုးကြီး၊ ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များမှ တွေ့ရသည်။ “နှစ်ခုမြောက် ကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ နွေရာသီ၌ ပထမဦးဆုံး ကြွေးကြော်ခံရပြီး၊ ထိုအချိန်၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွင်း၌ အထူးပြု အသုံးချမှု ရှိခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် တရားစီရင်ခြင်းသတိပေးသတင်းစကားသည် အများဆုံး ကြွေးကြော်ထားခဲ့ပြီး၊ အများဆုံး ပယ်ချခံရခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌လည်း ဘုရားကျောင်းများ၏ ကျဆင်းယိုယွင်းမှုသည် အလျင်အမြန်ဆုံး တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဘာဗုလုန်၏ ကျဆုံးခြင်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် မပြည့်စုံသေးပေ။ အဲဒီအချိန်၌ ဘုရားကျောင်းများသည် စီရင်ခြင်းသတင်းစကားကို ပယ်ချခြင်းကြောင့် တစ်ချိန်က စင်ကြယ်မှုကင်းမဲ့နေသော အခြေအနေသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ကြသော်လည်း ထိုအလုပ်သည် မပြီးဆုံးသေးပေ။ သူတို့သည် “မစင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်တစ်ပါးစီ၏ နေရာထိုင်ခင်း” ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ (ဗျာဒိတ် ၁၈:၂) သူတို့သည် အမှန်တရားကို ဆန့်ကျင်မှု၌ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ နတ်ဆိုးတို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် ပိုမိုပြည့်ဝလာလိမ့်မည်။ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ အမှုကို စာသားအပြည့်အစုံဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ဟောကြားရန် တစ်ချိန်အချိန် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီအခါတွင် “သူမသည် မစင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်တစ်ပါးစီ၏ နေရာထိုင်ခင်း ဖြစ်လာပြီ” ဟူသော အပိုဆောင်း ကြေညာချက်ကိုလည်း ပြုရမည်ဖြစ်သည်။”—The Great Controversy, 389, 390.
In this first presentation, after establishing a few points, we will discuss the Low Hampton Conference of Adventists in December 1844. At this conference, some Millerites gathered, and William Miller rejected the understanding of the Midnight Cry. The logic here is that this vision, while for all of us, was especially for William Miller.
ဤပထမတင်ပြချက်၌ အချက်အချို့ကို အရင်တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ကျင်းပခဲ့သော Low Hampton ရှိ Adventists များ၏ ညီလာခံအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆွေးနွေးမည်။ ဤညီလာခံတွင် Millerites အချို့ စုဝေးခဲ့ကြပြီး၊ William Miller သည် “Midnight Cry” နှင့်ဆိုင်သော နားလည်မှုကို ပယ်ချခဲ့သည်။ ဤနေရာရှိ ယുക്തိတရားမှာ ဤရူပါရုံသည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် ဖြစ်သော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် William Miller အတွက် ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
In that same month, William Miller denied the light behind them—the Midnight Cry—which would cause him to fall off the path to the wicked world below. We will explore the implications of this. Historical evidence shows that the Millerites all believed they were fulfilling the parable of the ten virgins; it was common knowledge among them. We will show that William Miller had an understanding of what the Midnight Cry was. Miller believed the Midnight Cry was the judgment hour message of Daniel 8:14 and Revelation 14:6-9. He believed the message he began proclaiming in the early 1830s was the Midnight Cry, 'Behold, the bridegroom cometh,' and that Jesus was coming to the world as the bridegroom.
ထိုလတစ်လတည်းအတွင်းမှာပင် William Miller သည် သူတို့၏နောက်ဘက်ရှိအလင်း—သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ—ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာကြောင့် သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးညစ်သောလောကသို့ ဦးတည်သော လမ်းမှ ပြုတ်ကျသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ဆိုင်ရာ အကျိုးဆက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ စူးစမ်းလေ့လာမည်။ သမိုင်းဆိုင်ရာ အထောက်အထားများက Millerite များအားလုံးသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပျိုကညာဆယ်ပါး၏ ဥပမာကို ပြည့်စုံစေသူများဟု ယုံကြည်ကြောင်း ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ထိုအချက်သည် သူတို့အတွင်း အများသိအများသဘောထားဖြစ်ခဲ့သည်။ William Miller သည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံသည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို နားလည်မှုရှိခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ပြသမည်။ Miller သည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို Daniel 8:14 နှင့် Revelation 14:6-9 ၏ တရားစီရင်ရာအချိန် သတင်းစကားဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ၁၈၃၀ ပြည့်နှစ်များအစောပိုင်းတွင် မိမိ စတင်ကြေညာခဲ့သော သတင်းစကားသည် “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားလာပြီ” ဟူသော သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ယေရှုသည် သတို့သားအဖြစ် လောကသို့ ကြွလာနေသည်ဟုလည်း သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။
For most of Millerite history, they believed they were fulfilling the parable of the ten virgins, but they thought the Midnight Cry described the message they had been proclaiming. However, by the summer of 1844, a new and correct understanding emerged: the Midnight Cry was the Seventh Month movement, with Jesus expected to come on the tenth day of the seventh month. That was the true Midnight Cry. When Miller rejected the true Midnight Cry in December 1844, he was rejecting the history of the summer of 1844 and reverting to his earlier position that it was just the general message from the 1830s. Understanding the dynamics of the Midnight Cry is crucial. If you do not understand the 2520 as the Millerites did, you cannot understand the Midnight Cry. If you cannot understand the Midnight Cry as the Millerites did, you fall off the path to the wicked world below.
မီလာလိုက်တို့၏ သမိုင်းကာလအများစုအတွင်း၊ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆယ်ပါးသော ကညာတို့၏ ဥပမာတရားကို ပြည့်စုံစေသူများဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” သည် မိမိတို့ ကြေညာနေခဲ့သော သတင်းစကားကို ဖော်ညွှန်းသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီသို့ ရောက်သောအခါ၊ အသစ်သောနှင့် မှန်ကန်သော နားလည်မှုတစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” သည် သတ္တမလ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် သတ္တမလ၏ ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ကြွလာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအရာပင် စစ်မှန်သော “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” ဖြစ်သည်။ မီလာသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် စစ်မှန်သော “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သောအခါ၊ သူသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီ၏ သမိုင်းကို ငြင်းပယ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် ၁၈၃၀ ပြည့်နှစ်များမှစ၍ ရှိခဲ့သော အထွေထွေသတင်းစကားသာ ဖြစ်သည်ဟု ယခင်က ကိုင်စွဲခဲ့သော သူ၏ ရပ်တည်ချက်သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” ၏ လှုပ်ရှားသဘောတရားများကို နားလည်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ၂၅၂၀ ကို မီလာလိုက်တို့ နားလည်ခဲ့သကဲ့သို့ သင် မနားလည်လျှင်၊ “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” ကိုလည်း သင် နားမလည်နိုင်ပါ။ “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” ကို မီလာလိုက်တို့ နားလည်ခဲ့သကဲ့သို့ သင် နားမလည်နိုင်လျှင်၊ သင်သည် အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးညစ်သော လောကသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်းမှ ပြုတ်ကျသွားမည်။
In this presentation, we will start with some truths on the chart that are openly rejected by Adventism today. The Biblical Research Institute of the Seventh-day Adventist Church and most Adventist theologians reject the 2520. We will address this biblically as we proceed, but initially, we will show that Ellen White fully endorses the 2520. The Institute and most theologians also reject the pioneer understanding of the Daily. We will show that rejecting the pioneer understanding of the Daily being paganism is rejecting the spirit of prophecy. The Institute also publicly rejects the pioneer understanding of the trumpets—the Fifth and Sixth Trumpet. We will begin by showing that rejecting the pioneer understanding of the trumpets is rejecting the Spirit of Prophecy.
ဤတင်ပြချက်တွင် ယနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်အသိုင်းအဝိုင်းက ပွင့်လင်းစွာ ပယ်ချနေသော ဇယားပေါ်ရှိ အမှန်တရားအချို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ စတင်မည်။ Seventh-day Adventist Church ၏ Biblical Research Institute နှင့် အက်ဒ်ဗင်တစ် သီအိုလောဂျီပညာရှင်အများစုသည် 2520 ကို ပယ်ချကြသည်။ ဤအကြောင်းကို ဆက်လက်သွားရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာအရ ကျွန်ုပ်တို့ ဖြေရှင်းတင်ပြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အစပိုင်းတွင် Ellen White သည် 2520 ကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ပြသမည်။ ထို Institute နှင့် သီအိုလောဂျီပညာရှင်အများစုသည်လည်း Daily နှင့်ပတ်သက်သော ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို ပယ်ချကြသည်။ Daily သည် သာသနာမဲ့ဝါဒဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို ပယ်ချခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ပယ်ချခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ပြသမည်။ ထို Institute သည်လည်း တံပိုးများ—ပဉ္စမတံပိုးနှင့် ဆဋ္ဌမတံပိုး—နှင့်ပတ်သက်သော ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို လူသိရှင်ကြား ပယ်ချသည်။ တံပိုးများနှင့်ပတ်သက်သော ရှေ့ဆောင်များ၏ နားလည်ချက်ကို ပယ်ချခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ပယ်ချခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ စတင်မည်။
Today, most Adventists are vague at best about the 1290 and the 1335. Without the pioneer understanding of the 1335, there is no biblical justification for identifying the tarrying time that began on March 22, 1844. Without understanding the tarrying time, one cannot grasp the dynamics of the Midnight Cry. Without understanding the Midnight Cry, one falls off the path to the wicked world below. We will show these truths on the chart in terms of the clear endorsement of the Spirit of Prophecy, and then dissect them from the Word of God. But first, we need to see what surrounded Millerite history and what produced the Midnight Cry.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
Millerite History and the Arrival of the First Angel
မီလာရေးတ် သမိုင်းနှင့် ပထမ ကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်း
We begin with Uriah Smith from Thoughts on Daniel and Revelation, page 521, to show the Millerite history and address 1798. Uriah Smith writes, 'The chronology of the events of Revelation 10 is further ascertained from the fact that this angel is identical with the first angel of Revelation 14.' In Revelation 10, a mighty angel comes down from heaven with a little book open in his hand. Ellen White informs us that this mighty angel is Jesus Christ, and the little book is the Book of Daniel. By the end of chapter ten, John is told to eat the little book, which will be sweet in his mouth and bitter in his stomach. John represents the Millerite history, where the message of Daniel is sweet but leads to bitter disappointment. The mighty angel of Revelation 10, according to the pioneers, is the first angel of Revelation 14—they are the same angel.
Millerite သမိုင်းကိုပြသရန်နှင့် 1798 ကို ရည်ညွှန်းဆွေးနွေးရန်အတွက် Uriah Smith ၏ Thoughts on Daniel and Revelation စာအုပ်၊ စာမျက်နှာ 521 မှ စတင်ကြပါစို့။ Uriah Smith က ဤသို့ရေးသားထားသည်– “ဗျာဒိတ်ကျမ်း 10 ၌ ဖြစ်ပျက်သော အဖြစ်အပျက်များ၏ အချိန်စဉ်ကို ဤကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း 14 ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သည်ဆိုသော အချက်ကြောင့် ပိုမိုသေချာစွာ သတ်မှတ်နိုင်သည်။” ဗျာဒိတ်ကျမ်း 10 တွင် တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် မိမိလက်ထဲ၌ ဖွင့်ထားသော စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာသည်။ Ellen White က ဤတန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် ယေရှုခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုစာအုပ်ငယ်သည် ဒံယေလကျမ်းဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ အခန်း ၁၀ ၏ အဆုံးပိုင်းတွင် ယောဟန်အား ထိုစာအုပ်ငယ်ကို စားရန် ပြောကြားခံရပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏ ပါးစပ်ထဲ၌ ချိုမြိန်သော်လည်း သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲ၌ ခါးသီးလိမ့်မည်ဟု ဆိုထားသည်။ ယောဟန်သည် Millerite သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုသမိုင်း၌ ဒံယေလ၏ သတင်းစကားသည် ချိုမြိန်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခါးသီးသော စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာသို့ ဦးတည်စေသည်။ ရှေ့ဆောင်များ၏ အဆိုအရ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 10 ၏ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း 14 ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်ပင် ဖြစ်သည်—သူတို့သည် တူညီသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးတည်းဖြစ်သည်။
We often do not spend much time being specific about these angels in Revelation, but we should. The mighty angel in Revelation 10 is also the angel that William Miller believed was fulfilling the Midnight Cry by accomplishing the work of the first angel of Revelation 14: 'Fear God and give Him glory, for the hour of His judgment is come.' The hour of His judgment refers to Daniel 8:14. These angels identify different aspects of the work accomplished.
ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲရှိ ဤကောင်းကင်တမန်များအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့သည် မကြာခဏ အထူးသဖြင့် အသေးစိတ်စဉ်းစားရန် အချိန်များစွာ မပေးတတ်ကြသော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုသင့်ပါသည်။ ဗျာဒိတ် ၁၀ ထဲရှိ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည်လည်း၊ “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြလော့၊ အထံတော်အား ဘုန်းတော်ကို ပေးကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ တရားစီရင်တော်မူရာ အချိန်ရောက်လေပြီ” ဟူသော ဗျာဒိတ် ၁၄ ထဲရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့် သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည်ဟု ဝီလျံ မီလာ ယုံကြည်ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်ပင် ဖြစ်သည်။ “တရားစီရင်တော်မူရာ အချိန်” ဟူသည်မှာ ဒံယေလ ၈:၁၄ ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤကောင်းကင်တမန်များသည် ဆောင်ရွက်ပြီးမြောက်သော အမှုတော်၏ ကွဲပြားသော အင်္ဂါရပ်များကို ဖော်ထုတ်ပြသကြသည်။
Returning to Uriah Smith: 'The chronology of the events of Revelation 10 is further ascertained from the fact that this angel is identical with the first angel of Revelation 14.' He explains what ties them together: both have a special message to proclaim, both utter their proclamation with a loud voice, both use similar language referring to the Creator, and both proclaim time—one swearing that time should be no more, and the other proclaiming the hour of God's judgment has come. The message of Revelation 14:6 is located on this side of the commencement of the time of the end.
ဦရိယ စမစ်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကြစို့။ “ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ ပါ အဖြစ်အပျက်များ၏ အချိန်အစဉ်ကို၊ ဤကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် တူညီသူဖြစ်သည်ဟူသော အချက်မှလည်း ထပ်မံအတည်ပြုနိုင်သည်။” ဟု သူဆိုသည်။ ၎င်းတို့ကို အချင်းချင်း ဆက်စပ်စေသောအချက်များကိုလည်း သူရှင်းပြသည်။ နှစ်ပါးစလုံးတွင် ကြေညာရမည့် အထူးသတင်းစကားတစ်ရပ် ရှိကြသည်။ နှစ်ပါးစလုံးသည် မိမိတို့၏ ကြေညာချက်ကို အသံကြီးဖြင့် ထုတ်ဖော်ကြေညာကြသည်။ နှစ်ပါးစလုံးသည် ဖန်ဆင်းရှင်ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ဆင်တူသော စကားအသုံးအနှုန်းကို သုံးကြသည်။ ထို့ပြင် နှစ်ပါးစလုံးသည် အချိန်ကို ကြေညာကြသည်။ တစ်ပါးသည် “အချိန် မရှိတော့” ဟု ကျိန်ဆိုကြေညာပြီး၊ အခြားတစ်ပါးသည် “ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း အချိန်နာရီ ရောက်လာပြီ” ဟု ကြေညာသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၆ ၏ သတင်းစကားသည် အဆုံးကာလ စတင်ခြင်း၏ ဤဘက်၌ တည်ရှိနေသည်။
Uriah Smith states that the time of the end is 1798, and the message of Revelation 14 comes after that. He writes, 'But the message of Revelation 14:6 is located this side of the commencement of the time at the end. It is a proclamation of the hour of God's judgment come, and hence must have its application in the last generation. Paul did not preach the hour of judgment come. Luther and his coadjutors did not preach it. Paul reasoned of a judgment to come, indefinitely future, and Luther placed it at least three hundred years off from his day. Moreover, Paul warns the church against any such preaching as that the hour of God's judgment has come until a certain time.' In 2 Thessalonians 2:1-3, Paul says that the day of Christ is not at hand until the falling away comes first and the man of sin is revealed. Paul introduces the man of sin, the little horn, the papacy, and covers with a caution the whole period of his supremacy, which continued 1260 years, ending in 1798.
ယူရိယာ စမစ်က အဆုံးကာလသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့နောက် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ သတင်းစကား ပေါ်ပေါက်လာကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သူက ဤသို့ ရေးသားသည်။ “သို့ရာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၆ ၏ သတင်းစကားသည် အဆုံးကာလစတင်ခြင်း၏ ဤဘက်၌ တည်ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအချိန် ရောက်ရှိလာပြီဟု ကြေညာသော သတင်းစကားဖြစ်သဖြင့်၊ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်၌သာ ၎င်း၏ သက်ဆိုင်ရာ အသုံးချမှု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် တရားစီရင်ခြင်းအချိန် ရောက်လာပြီဟု မဟောပြောခဲ့။ လူသာနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကလည်း ၎င်းကို မဟောပြောခဲ့ကြ။ ပေါလုသည် အနာဂတ်တစ်ချိန်တွင် လာမည့် တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်းကိုသာ ဆင်ခြင်ဟောပြောခဲ့ပြီး၊ လူသာကလည်း ၎င်းကို မိမိခေတ်မှ အနည်းဆုံး သုံးရာနှစ်အကွာတွင် ရှိသေးသည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ပေါလုသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တစ်ချိန် မရောက်မီ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအချိန် ရောက်ရှိလာပြီဟု ဟောပြောခြင်းမျိုးကို အသင်းတော်အား သတိပေးထားသည်။” ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁-၃ တွင် ပေါလုက ခရစ်တော်၏ နေ့ရက်သည် ပထမဦးစွာ ဖောက်ပြန်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၍ အပြစ်၏လူ ထင်ရှားမလာမချင်း အနီးကပ်ရောက်ရှိနေသည်မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။ ပေါလုသည် အပြစ်၏လူ၊ ချိုငယ်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို တင်ပြကာ၊ ၎င်း၏ အာဏာအထွတ်အထိပ်ကာလတစ်လျှောက်လုံး—၁၂၆၀ နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သော ကာလ—အပေါ် သတိပေးချက်တစ်ရပ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။
In 1798, the restriction against proclaiming the day of Christ at hand ceased. The time of the end commenced, and the seal was taken from the little book. Since then, the angel of Revelation 14 has gone forth. Uriah Smith says, 'If you will see it,' since 1798, the first angel's message has gone forth. In 1798, the first angel of Revelation 14 arrives in history—this is the pioneer understanding. Since then, the angel of Revelation 14 has proclaimed the hour of God's judgment come, and the angel of chapter ten has taken his stand on the sea and the land, swearing that time should be no more. Their identity is unquestionable. All arguments that locate one are effective for the other. The present generation is witnessing the fulfillment of these two prophecies. In the preaching of the advent, especially from 1840 to 1844, began their full and circumstantial accomplishment.
၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ခရစ်တော်၏နေ့ နီးကပ်လာပြီဟု ကြေညာခြင်းအပေါ်ရှိ ကန့်သတ်ချက်သည် ရပ်စဲသွား하였다။ အဆုံးကာလသည် စတင်လာခဲ့ပြီး စာအုပ်ငယ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို ဖယ်ရှားယူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ မှ ကောင်းကင်တမန်သည် ထွက်သွားခဲ့လေပြီ။ Uriah Smith က “သင်မြင်နိုင်မည်ဆိုလျှင်” ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှစ၍ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ထွက်သွားခဲ့ပြီဟု ဆိုသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် သမိုင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်—ဤအရာသည် ရှေ့ဆောင်တို့၏ နားလည်မှုဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ရာအချိန် ရောက်လာပြီဟု ကြေညာခဲ့ပြီး၊ အခန်းကြီး ၁၀ ၏ ကောင်းကင်တမန်သည်လည်း အချိန်သည် နောက်ထပ်မရှိတော့ဟု ကျိန်ဆိုလျက် ပင်လယ်ပေါ်နှင့် မြေပေါ်၌ မိမိ၏ ရပ်တည်ရာကို ယူခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အမှတ်သဏ္ဍာန်တူညီမှုသည် သံသယကင်းရှင်းသည်။ တစ်ပါးကို နေရာချထားသည့် အကြောင်းပြချက်အားလုံးသည် အခြားတစ်ပါးအတွက်လည်း ထိရောက်သည်။ ယခုခေတ် မျိုးဆက်သည် ဤပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ရပ်၏ ပြည့်စုံခြင်းကို မျက်မြင်တွေ့နေရသည်။ အထူးသဖြင့် ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အတွင်း အက်ဒ်ဗင့်တရားဟောကြားခြင်း၌ ၎င်းတို့၏ ပြည့်ဝ၍ အသေးစိတ်ကျသော ပြည့်စုံခြင်းသည် စတင်ခဲ့သည်။
Smith marks 1840 and 1844 in reference to the first angel of Revelation 14 arriving in 1798, but also marks the first angel in 1840, where the message is empowered. In the preaching of the advent, especially from 1840 to 1844, began their full accomplishment. The angel's position with one foot on the sea and one on the land denotes the wide extent of his proclamation. The message would cross the ocean and extend to various nations, and the advent proclamation did go to every missionary station in the world. From 1840, the first angel's message, according to Ellen White, was carried to every mission station in the world. This was accomplished when the year-day principle of Bible prophecy was confirmed with the collapse of the Ottoman Empire. We are not dealing with the details at this point, but setting the stage for the Millerite history and the dynamics of the Midnight Cry.
စမစ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ရှိ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ ၁၈၄၀ နှင့် ၁၈၄၄ ကို မှတ်သားထားသော်လည်း၊ သတင်းစကားသည် တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံလာသည့် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၌လည်း ပထမကောင်းကင်တမန်ကို မှတ်သားထားသည်။ အဒ်ဗင့်တရားဟောကြားခြင်း၌၊ အထူးသဖြင့် ၁၈၄၀ မှ ၁၈၄၄ အထိကာလအတွင်း၊ ထိုသတင်းစကားတို့၏ အပြည့်အဝ ပြည့်စုံခြင်းသည် စတင်ခဲ့သည်။ ပင်လယ်ပေါ်၌ ခြေတစ်ဖက်၊ မြေပေါ်၌ ခြေတစ်ဖက်ထားသည့် ကောင်းကင်တမန်၏ အနေအထားသည် သူ၏ ကြေညာခြင်း၏ ကျယ်ပြန့်သော အတိုင်းအတာကို ဖော်ပြသည်။ ထိုသတင်းစကားသည် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်၍ အမျိုးမျိုးသော လူမျိုးများထံသို့ တိုးချဲ့ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဒ်ဗင့်ကြေညာချက်သည် အမှန်ပင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သာသနာပြုစခန်းတိုင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှစ၍ Ellen White ၏ အဆိုအရ၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သာသနာပြုစခန်းတိုင်းသို့ ယူဆောင်ကြေညာခံခဲ့ရသည်။ ဤအရာသည် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ နှစ်-နေ့ မူဝါဒကို အော်တိုမန် အင်ပါယာ၏ ပြိုလဲခြင်းအားဖြင့် အတည်ပြုခံရသောအခါ ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အသေးစိတ်အချက်များကို ကိုင်တွယ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မီလာရိုက် သမိုင်းနှင့် သန်းခေါင်အော်သံ၏ လှုပ်ရှားမှုသဘောတရားများအတွက် အခြေခံနောက်ခံကို ပြင်ဆင်တည်ဆောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
Key Historical Events: 1833 and the Falling of the Stars
အရေးကြီးသော သမိုင်းဖြစ်ရပ်များ — ၁၈၃၃ ခုနှစ်နှင့် ကြယ်များကျဆင်းခြင်း
In 1833, the falling of the stars occurred. Ellen White comments in The Great Controversy, page 333: 'In 1833, two years after Miller began to present in public the evidences of Christ's soon coming, the last of the signs appeared which were promised by the Saviour as tokens of His second advent. Said Jesus: "The stars shall fall from heaven." Matthew 24:29. And John in the Revelation declared, as he beheld in vision the scenes that should herald the day of God: "The stars of heaven fell unto the earth, even as a fig tree casteth her untimely figs, when she is shaken of a mighty wind." Revelation 6:13. This prophecy received a striking and impressive fulfillment in the great meteoric shower of November 13, 1833.'
၁၈၃၃ ခုနှစ်တွင် ကြယ်များကျရောက်ခြင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ Ellen White သည် *The Great Controversy*၊ စာမျက်နှာ ၃၃၃ တွင် အောက်ပါအတိုင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ “၁၈၃၃ ခုနှစ်တွင်၊ Miller သည် ခရစ်တော် မကြာမီ ကြွလာတော်မူမည့်အကြောင်း သက်သေခံချက်များကို လူထုရှေ့တွင် စတင်တင်ပြပြီးနောက် နှစ်နှစ်အကြာ၌၊ ကယ်တင်ရှင်တော်က မိမိ၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာများအဖြစ် ကတိပေးတော်မူခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများ၏ နောက်ဆုံးတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ယေရှုက ‘ကြယ်တို့သည် ကောင်းကင်မှ ကျကြလိမ့်မည်’ ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၂၄:၂၉။ ထို့ပြင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ နေ့ရက်ကို ရှေ့ပြေးကြေညာမည့် အဖြစ်အပျက်များကို ရူပါရုံဖြင့် မြင်တွေ့နေစဉ် အောက်ပါအတိုင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ‘ကောင်းကင်၏ ကြယ်တို့သည် ပြင်းထန်သော လေတိုက်၍ လှုပ်ခါခံရသော သင်္ဘောသဖန်းပင်မှ မမှည့်သေးသော အသီးများကျသကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်သို့ ကျကြသည်။’ ဗျာဒိတ် ၆:၁၃။ ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ၁၈၃၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာ ၁၃ ရက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကြီးမားသည့် ဥက္ကာပျံမိုးရွာသွန်းမှု၌ ထင်ရှား၍ အားပြင်းသော ပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိခဲ့သည်။”
William Miller's testimony recounts: 'On Saturday after breakfast—in the summer of 1833, I sat down at my desk to examine some point, and as I rose to go out to work, it came home to me with more force than ever, "Go and tell it to the world." The impression was so sudden and came with such force that I settled down into my chair saying, "I can't go, Lord." "Why not?" seemed to be the response, and then all my excuses came up, my want of ability, but my distress became so great I entered into a solemn covenant with God that if He would open the way, I would go and perform my duty to the world. "What do you mean by opening the way?" seemed to come to me. Why, said I, if I should have an invitation to speak publicly in any place, I will go and tell them what I find in the Bible about the Lord's coming. Instantly all my burden was gone. And I rejoiced that I should not probably be thus called upon, for I'd never had such an invitation, my trials were not known, and I had but little expectation of being invited to any field of labor. In about a half an hour from this time, before I'd left the room, a son of Mr. Guilford of Dresden, about sixteen miles from my residence, came in and said that his father had sent for me and wished me to go home with him, supposing that he'd wish to see me on some business. I asked him what he wanted. He replied that there was to be no preaching in their church the next day, and his father wished to have me come and talk to the people on the subject of the Lord's coming. I was immediately angry with myself for having made the covenant I had. I rebelled at once against the Lord and determined not to go. I left the boy without giving him any answer and retired in great distress to a grove nearby. Then I struggled with the Lord for about an hour, endeavoring to release myself from the covenant I had made with him, but I could get no relief. It was impressed upon my conscience, "Will you make a covenant with God and break it so soon?" and the exceeding sinfulness of thus doing overwhelmed me. I finally submitted and promised the Lord that if He would sustain me, I would go, trusting in Him to give me grace and ability to perform all He should require of me. I returned to the house and found the boy still waiting. He remained till after dinner, and I returned with him to Dresden.' This is how Miller, in the summer of 1833, began to publicly present the message. In December 1833, the falling of the stars added solemnity to his message.
ဝီလျံ မီလာ၏ သက်သေခံချက်၌ ဤသို့ ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်– ‘၁၈၃၃ ခုနှစ် နွေရာသီအတွင်း၊ စနေနေ့ နံနက်စာစားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် အချက်တစ်ချက်ကို စစ်ဆေးရန် မိမိစာရေးစားပွဲ၌ ထိုင်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် အလုပ်သွားရန် ထထွက်သောအခါ “သွား၍ ဤအရာကို လောကသို့ ပြောကြားလော့” ဟူသောစကားသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော အားဖြင့် ကျွန်ုပ်စိတ်နှလုံးတွင် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုခံစားချက်သည် အလွန်ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုမျှ အားကြီးသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် “သခင်၊ ကျွန်ုပ် မသွားနိုင်ပါ” ဟု ဆိုလျက် မိမိထိုင်ခုံထဲသို့ ပြန်၍ ကျသွားရသည်။ “အဘယ်ကြောင့်နည်း” ဟူသော တုံ့ပြန်သံတစ်ရပ်သည် လာသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်၏ ဆင်ခြေများအားလုံး၊ အထူးသဖြင့် မိမိ၏ အရည်အချင်းမလုံလောက်မှုတို့သည် စိတ်ထဲသို့ ပေါ်လာကြသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝေဒနာသည် အလွန်ကြီးမားလာသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် လမ်းဖွင့်တော်မူလျှင် မိမိသည် သွား၍ လောကအပေါ် မိမိ၏ တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်မည်ဟု ဘုရားသခင်နှင့် လေးနက်သော ပဋိညာဉ်တစ်ရပ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ “လမ်းဖွင့်တော်မူသည်ဟု သင် ဆိုလိုသည်မှာ အဘယ်နည်း” ဟူသောစကားသည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က ဤသို့ ဆိုသည်– တစ်နေရာရာ၌ လူထုရှေ့၌ ဟောပြောရန် ကျွန်ုပ်အား ဖိတ်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ရရှိလျှင်၊ သခင်ကြွလာတော်မူခြင်းအကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာ၌ ကျွန်ုပ်တွေ့ရှိထားသမျှကို သွား၍ ထိုသူတို့အား ပြောမည်။ ချက်ချင်းပင် ကျွန်ုပ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့ပြင် ထိုသို့ ခေါ်ယူခံရမည်ဟု မဖြစ်နိုင်လောက်ဟု ထင်ရသဖြင့် ကျွန်ုပ် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်သည် ထိုသို့သော ဖိတ်ကြားမှုမျိုး တစ်ခါမျှ မရဖူးသေး၊ ကျွန်ုပ်၏ စမ်းသပ်မှုများကိုလည်း မည်သူမျှ မသိကြ၊ ထို့ပြင် မည်သည့် အလုပ်ကွင်းသို့မဆို ဖိတ်ခေါ်ခံရမည်ဟု မျှော်လင့်ချက် နည်းပါးလှသည်။ ထိုအချိန်မှ တစ်နာရီဝက်ခန့်အတွင်း၊ ကျွန်ုပ် အခန်းမှ မထွက်ရသေးမီ၊ ကျွန်ုပ်နေအိမ်မှ ခန့်မှန်း၍ ဆယ့်ခြောက်မိုင်ခန့် ဝေးသော Dresden မြို့ရှိ မစ္စတာ Guilford ၏ သားတစ်ဦး အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး၊ မိမိအဖေက ကျွန်ုပ်အား ခေါ်ခိုင်း၍ သူနှင့်အတူ အိမ်သို့ လိုက်လာစေလိုကြောင်း ပြောသည်။ ကျွန်ုပ်က ထိုသူ ဘာအလိုရှိသနည်းဟု မေးလိုက်သည်။ သူက နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့၏ ဘုရားကျောင်း၌ ဟောပြောသူ မရှိတော့မည်ဖြစ်၍၊ မိမိအဖေသည် သခင်ကြွလာတော်မူခြင်းအကြောင်း လူများအား ကျွန်ုပ် လာရောက်၍ ပြောပြစေလိုကြောင်း ပြန်ဖြေသည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်သည် မိမိပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ချက်ချင်း ဒေါသထွက်မိသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ချက်ချင်းပင် သခင်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ပြီး မသွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုကောင်လေးအား မည်သည့်အဖြေမျှ မပေးဘဲ ထားခဲ့ပြီး၊ အနီးရှိ သစ်တောစုတစ်ခုသို့ အလွန်စိတ်ပူပန်သောအခြေအနေဖြင့် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် မိမိပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ကြိုးပမ်းလျက် သခင်နှင့် တစ်နာရီခန့် ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း၊ အဘယ်သက်သာမှုမျှ မရခဲ့။ “သင်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြု၍ ထိုမျှ လျင်မြန်စွာ ချိုးဖောက်မည်လော” ဟူသောအရာသည် ကျွန်ုပ်၏ အကျင့်သိစိတ်အပေါ် တင်းကျပ်စွာ ဖိနှိပ်လာပြီး၊ ထိုသို့ ပြုခြင်း၏ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ဆိုးကြီးသည် ကျွန်ုပ်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ်သည် လက်နက်ချ၍၊ သခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ထောက်မတော်မူလျှင် မိမိ သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိထံမှ တောင်းဆိုတော်မူသမျှကို ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ကျေးဇူးတော်နှင့် အရည်အချင်းကို ပေးသနားတော်မူမည်ဟု ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်အားကိုးလျက် သွားမည်ဟု သခင်အား ကတိပြုခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အိမ်သို့ ပြန်လာသောအခါ ထိုကောင်လေးသည် စောင့်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့ရသည်။ သူသည် နေ့လယ်စာစားပြီးသည့်အချိန်အထိ နေခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သူနှင့်အတူ Dresden သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။’ ဤသို့ဖြင့် မီလာသည် ၁၈၃၃ ခုနှစ် နွေရာသီတွင် သတင်းစကားကို အများရှေ့၌ စတင်တင်ပြဟောပြောခဲ့သည်။ ၁၈၃၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် ကြယ်များကျခြင်းသည် သူ၏ သတင်းစကားကို ပိုမိုလေးနက်သည့် အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။
1840: The Fulfillment of Prophecy and the Ottoman Empire
၁၈၄၀ ခုနှစ် — ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် အော်တော်မန် အင်ပါယာ
In 1840, Ellen White comments on a remarkable fulfillment of prophecy. This passage is often controverted in the Spirit of Prophecy, with some arguing that Uriah Smith inserted it into The Great Controversy, but these arguments are unfounded. She is speaking about the sequence of prophetic fulfillment's leading up to 1840, including the falling of the stars and the Dark Day. She writes, 'In the year 1840, another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest.'
၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် အဲလင် ဝှိုက်က ပရောဖက်ပြုချက်၏ ထူးခြားသော ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်အကြောင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ ဤစာပိုဒ်ကို ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော်ဆိုင်ရာ စာပေများအတွင်း မကြာခဏ အငြင်းပွားလေ့ရှိပြီး၊ အချို့က ဥရိယ စမစ်သည် ၎င်းကို *The Great Controversy* ထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့သော အဆိုများမှာ အခြေအမြစ်မရှိကြပေ။ သူမသည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်ထိ ဦးတည်လာသော ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံသည့် အစဉ်လိုက်ဖြစ်စဉ်များအကြောင်း၊ ထိုအထဲတွင် ကြယ်များ ကျဆင်းခြင်းနှင့် အမှောင်နေ့ကိုလည်း ပါဝင်စေ၍ ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမက “၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ အခြား ထူးခြားသော ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်သည် ကျယ်ပြန့်သော စိတ်ဝင်စားမှုကို လှုံ့ဆော်စေခဲ့သည်” ဟု ရေးသားထားသည်။
She refers to biblical prophecy, not merely a human prediction by Josiah Litch. Two years before, Josiah Litch, a leading minister preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown on August 11, 1840. At the specified time, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the Allied Powers of Europe and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the Advent movement. Men of learning and position united with Miller in preaching and publishing his views, and from 1840 to 1844, the work rapidly extended.
သူမက ယောရှိယ လစ်ချ်၏ လူသားဆန်သော ခန့်မှန်းချက်တစ်ရပ်ကိုသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကျမ်းစာဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ နှစ်နှစ်အလို၌၊ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းအကြောင်း ဟောပြောနေသော ထင်ရှားသည့် ဓမ္မအမှုတော်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သော ယောရှိယ လစ်ချ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၉ ကို အနက်ဖွင့်ရှင်းလင်းထားသော စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ အော့တိုမန် အင်ပါယာ၏ ပျက်စီးကျဆုံးမှုကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ တွက်ချက်မှုများအရ ထိုအာဏာသည် 1840 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ 11 ရက်နေ့၌ ဖြုတ်ချခံရမည်ဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်၌ တူရကီသည် မိမိ၏ သံအမတ်များမှတစ်ဆင့် ဥရောပ မဟာမိတ်အင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ခရစ်ယာန်နိုင်ငံများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ထားရှိလိုက်သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် ထိုကြိုတင်ဟောကိန်းကို တိတိကျကျ ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ယင်းအကြောင်းကို လူသိများလာသောအခါ၊ လူအများအပြားသည် မီလာနှင့် သူ၏ အပေါင်းအသင်းများက လက်ခံအသုံးပြုခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်အနက်ဖွင့်ဆိုခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ၏ မှန်ကန်မှုကို ယုံကြည်လက်ခံလာကြပြီး၊ Advent လှုပ်ရှားမှုအတွက် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်တစ်ရပ် ပေးအပ်ခံရလေသည်။ ပညာတတ်သူများနှင့် လူမှုအဆင့်အတန်းရှိသူများက မီလာနှင့် ပူးပေါင်းကာ သူ၏ အမြင်များကို ဟောပြော၍ ထုတ်ဝေကြပြီး၊ 1840 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်အထိ ထိုအလုပ်သည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။
Uriah Smith had told us that the first angel of Revelation 14 arrived in 1798, but it is the same angel as the angel of Revelation 10. In Revelation 10, John is told to take the little book out of the angel's hand and eat it, and it will become sweet in his mouth. The Millerite message became sweet on August 11, 1840, after two years of predicting the collapse of the Ottoman Empire based on the year-day principle of Bible prophecy. When the event was exactly fulfilled, the message they had been proclaiming became sweet in their mouth.
Uriah Smith သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ပါ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ ပါ ကောင်းကင်တမန်နှင့် တူညီသူပင် ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀ တွင် ယောဟန်အား ကောင်းကင်တမန်၏ လက်ထဲမှ စာစောင်ငယ်ကို ယူ၍ စားရန်၊ ထိုစာစောင်သည် သူ၏ပါးစပ်၌ ချိုမြိန်လာမည်ဟု ပြောကြားထားသည်။ မီလာရိုက်တော်တို့၏ သတင်းစကားသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ နှစ်တစ်ရက်မူကို အခြေခံ၍ အိုတ်တိုမန်အင်ပါယာ ပျက်စီးကျဆုံးမည်ဟု နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကြိုတင်ဟောပြောပြီးနောက် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ချိုမြိန်လာခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် တိတိကျကျ ပြည့်စုံခဲ့သောအခါ၊ သူတို့ ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသော သတင်းစကားသည် သူတို့၏ပါးစပ်၌ ချိုမြိန်လာခဲ့သည်။
On August 11, 1840, the message became sweet in their mouth. John is told to take the little book out of the angel's hand that has descended. The angel descends on August 11, 1840, and this angel of Revelation 10 is the same as the first angel of Revelation 14. The angel of Revelation 14 arrives in 1798 at the time of the end, but his message is empowered in 1840. Ellen White says that when the event became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates. Since the 1930s, beginning in 1919 but especially in the 1930s, Adventism has rejected the rules of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates—those rules being the proof text method of Bible study.
၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့၌ ထိုသတင်းသည် သူတို့၏နှုတ်၌ ချိုမြိန်သွားလေသည်။ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်၏ လက်ထဲမှ စာအုပ်ငယ်ကို ယူရန် ယောဟန်အား မိန့်တော်မူထားသည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ ဗျာဒိတ် ၁၀ ပါ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် ဗျာဒိတ် ၁၄ ပါ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ် ၁၄ ပါ ကောင်းကင်တမန်သည် အဆုံးကာလဖြစ်သော ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာသော်လည်း၊ သူ၏သတင်းစကားသည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် တန်ခိုးဖြင့် အားပေးခြင်းခံရသည်။ Ellen White က ထိုဖြစ်ရပ်ကို လူသိများလာသောအခါ လူအစုအဝေးများစွာသည် Miller နှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အနက်ဖွင့်ဆိုသည့် အခြေခံသဘောတရားများ၏ မှန်ကန်မှုကို ယုံကြည်လက်ခံကြကြောင်း ဆိုသည်။ ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များမှစ၍—၁၉၁၉ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော်လည်း အထူးသဖြင့် ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင်—Adventism သည် Miller နှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်အနက်ဖွင့်ဆိုမှု၏ စည်းမျဉ်းများကို ငြင်းပယ်လာခဲ့သည်။ ထိုစည်းမျဉ်းများမှာ သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာမှု၌ proof text နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။
The 1843 Chart and the Tarrying Time
၁၈၄၃ ပြဇယားနှင့် ကြန့်ကြာခြင်း၏ အချိန် 1843 ပြဇယားကို ယေဟောဝါ၏ လက်တော်ဖြင့် ညွှန်ကြားထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို မပြောင်းလဲစေသင့်ပေ။ ထိုကိန်းဂဏန်းများသည် ဘုရားသခင် အလိုရှိသည့်အတိုင်းပင် ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ သခင်၏လက်တော်သည် ကိန်းဂဏန်းအချို့၌ အမှားတစ်စုံတစ်ရာကို လူမျက်စိ မမြင်နိုင်အောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး၊ သူ၏လက်တော်ကို မဖယ်ရှားမချင်း မည်သူမျှ ထိုအရာကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြ။ ထို့နောက် “အမြော်အမြင်သည် ညဉ့်နှင့်သက်ဆိုင်သော အချိန်ကာလအတွက်သာ ဖြစ်၏” ဟု အသံတစ်သံက ပြောသကဲ့သို့ ငါသည် မြင်ရ၏။ “အချိန်ရေရှည်ကြာသော်လည်း၊ အဆုံး၌ ဟောပြောလိမ့်မည်၊ မလိမ်မညာ။ ကြန့်ကြာသကဲ့သို့ ထင်ရလျှင်ပင်၊ ၎င်းကို စောင့်မျှော်လော့။ အကြောင်းမူကား၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ရောက်လာလိမ့်မည်၊ မနှေးကွေးလိမ့်မည်” ဟုလည်း ဖြစ်၏။ 1842 တွင်၊ ဤညွှန်ကြားချက်သည် တာရီခြင်းကာလသို့ ဦးတည်၍ အံ့ဩဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ၊ အချိန်တွက်ချက်မှု၏ ကြေညာခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ 1843 ပြဇယားကို ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေပြီးနောက် 1850 ခုနှစ်တွင် အချိန်ကို ထပ်မံတွက်ချက်ရန် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသည့်အတိုင်း၊ 1850 ပြဇယားကို ထုတ်ဝေပြီးနောက် 1884 ခုနှစ်၌လည်း အလားတူပင် ဖြစ်၏။ ငါသည် အချိန်ကြေညာခြင်းကို ထပ်မံမတွေ့ရတော့ပြီ။ 1844 ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကို အခြေခံသည့် စမ်းသပ်ခြင်းသည် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ငါ့အား ပြသခဲ့သည်။ 하나님께서는 တာရီခြင်းကာလ၌ ရှိသော အမှန်တရားကို ပေးတော်မူ၍၊ ထိုအမှန်တရားသည် ကျွန်းတစ်ကျွန်းမှ ကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့၊ မြို့တစ်မြို့မှ မြို့တစ်မြို့သို့ သွားရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အစွမ်းသတ္တိဖြင့် ကြီးမားသောအသံဖြင့် ပေးအပ်ရမည်၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားသည် ၎င်း၏အလုပ်ကို ပြုလိမ့်မည်ဟု ပြသခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ပေးတော်မူခြင်းခံရသော သူဖြစ်သည်။” “ပရောဖက်ဟူသော စကားလုံး၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ်နည်း။”—၁၉။ “အချိန်တွက်ချက်မှုနှင့်စပ်လျဉ်းသော စည်းမျဉ်းများ”—MS 4, 1883။
The next waymark in history is the 1843 chart, produced in May 1842. Ellen White says, 'I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and that it should not be altered, that the figures were as He wanted them, and that His hand was over and hid a mistake in some of the figures so that none could see it until His hand was removed.' This chart is a prophetic waymark, produced in May 1842. In June 1842, the Protestant churches closed their doors and the second angel arrives.
သမိုင်း၌ နောက်ထပ် အမှတ်အသားသည် ၁၈၄၃ ဇယားဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ပြုစုထုတ်ဝေခဲ့သည်။ Ellen White က ဤသို့ဆိုသည်— “၁၈၄၃ ဇယားသည် သခင်ဘုရား၏ လက်တော်ဖြင့် ညွှန်ကြားခံရသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းကို မပြင်ဆင်သင့်ကြောင်း၊ ကိန်းဂဏန်းများသည် ကိုယ်တော် အလိုတော်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း၊ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်သည် ထိုကိန်းဂဏန်းအချို့၌ အမှားတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မည်သူမျှ မမြင်နိုင်စေရန် ကာကွယ်ထားတော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ကို ဖယ်ရှားတော်မူသည်အထိ မည်သူမျှ ထိုအမှားကို မမြင်နိုင်ကြဟု” ဟုဆိုသည်။ ဤဇယားသည် ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ထုတ်လုပ်ခဲ့သော ပရောဖက်ပြုအမှတ်အသား တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၁၈၄၂ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များသည် မိမိတို့၏ တံခါးများကို ပိတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သည် ရောက်လာသည်။
From Testimonies, volume one, page 21: 'In June of 1842, Mr. Miller gave his second course of lectures at the Casco Street Church in Portland, Maine. With few exceptions, the different denominations closed the doors of their churches against Mr. Miller.' Ellen White informs us that as Seventh-day Adventist Christians, we should learn to reason from cause to effect. The cause that led the Protestant churches to close their doors was the introduction of this chart. When the chart was introduced in May, the Protestant churches determined that the Millerites were deluded fanatics.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
The first disappointment is next. From The Great Controversy, page 393: 'As early as 1842, the direction given in this prophecy to write the vision and make it plain upon tables, that he may run that readeth it, had suggested to Charles Fitch the preparation of a prophetic chart to illustrate the visions of Daniel and Revelation.' Charles Fitch, who died just before the Great Disappointment of October 22, 1844, was used by the Lord in this history. He prepared the chart, which was published in May 1842.
ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ဖွယ်အတွေ့အကြုံသည် နောက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ *The Great Controversy* စာမျက်နှာ 393 မှ — “1842 ခုနှစ်အစောပိုင်းကပင်၊ ဤပရောဖက်ပြုချက်၌ ‘ရူပါရုံကို ရေးထား၍၊ ဖတ်သောသူသည် ပြေးနိုင်စေရန် ဇယားပေါ်၌ ထင်ရှားစွာရေးထားလော့’ ဟု ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်က ဒန်ယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့၏ ရူပါရုံများကို သရုပ်ဖော်ရန် ပရောဖက်ပြု ဇယားတစ်စောင် ပြင်ဆင်ရန် Charles Fitch အား အကြံပေးခဲ့သည်။” 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက် ရှိသော ကြီးမားသည့် စိတ်ပျက်ခြင်း မတိုင်မီ အနည်းငယ်အချိန်ကပင် ကွယ်လွန်သွားသော Charles Fitch သည် ဤသမိုင်း၌ သခင်ဘုရား၏ အသုံးပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် 1842 ခုနှစ်၊ မေလတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော ထိုဇယားကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
The publication of this chart was regarded as a fulfillment of the command of Habakkuk. No one, however, noticed an apparent delay in the accomplishment of the vision. A tarrying time is presented in the same prophecy. After the disappointment, this scripture appeared significant: 'The vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak and not lie, though it tarry, wait for it, because it will surely come, it will not tarry. The just shall live by faith.' The tarrying time is the first disappointment, which comes on March 22, 1844. The Millerites were predicting the end of the world in 1843, using the biblical reckoning of time. When the Lord had not come by then, the first disappointment set in on March 22, 1844. That is the tarrying time.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
This is the tarrying time in the parable of the ten virgins, in Habakkuk 2, and in Daniel 12. Daniel 12:11 says, 'And from the time that the daily sacrifice shall be taken away...' The pioneers understood that paganism was subdued in 508, with Clovis defeating the Visigoths. From the time that paganism is taken away and the papacy is set up (thirty years later in 538), there shall be 1290 days. The next verse says, 'Blessed is he that waiteth and cometh to the thousand three hundred and thirty-five days.' 508 plus 1335 equals 1843. 'Blessed is he that comes to 1843.' The 1335 marks the tarrying time, saying, 'Blessed is he that waiteth and cometh to 1843.' If you uphold the pioneer understanding of the daily, as Ellen White does, this is clear.
ဤကာလသည် ဆယ်မယားကညာတို့၏ ဥပမာ၌လည်းကောင်း၊ ဟဗက္ကုပ် ၂ ၌လည်းကောင်း၊ ဒံယေလ ၁၂ ၌လည်းကောင်း ဖော်ပြထားသော စောင့်ဆိုင်းရသောကာလဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၁၂:၁၁ တွင် “ထာဝရပြုသော ယဇ်ကို ပယ်ရှားသောအချိန်မှစ၍...” ဟု ဆိုထားသည်။ ရှေ့ဆောင်တို့သည် ခလော်ဗစ်က ဗိဇီဂုတ်တို့ကို အနိုင်ယူခဲ့သည့် ၅၀၈ ခုနှစ်၌ ဟိန္ဒူမဟုတ်သော ဘာသာရေးစနစ်ကို နှိမ်နင်းထားခဲ့ကြောင်း နားလည်ခဲ့ကြသည်။ အယူမှားဘာသာရေးစနစ်ကို ပယ်ရှားပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို (နှစ်သုံးဆယ်ကြာပြီးနောက် ၅၃၈ ခုနှစ်တွင်) တည်ထောင်သောအချိန်မှစ၍ ရက်ပေါင်း ၁၂၉၀ ရှိလိမ့်မည်။ နောက်တစ်ပိုဒ်တွင် “တစ်ထောင်သုံးရာသုံးဆယ့်ငါးရက်တိုင်အောင် စောင့်၍ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ ၅၀၈ ကို ၁၃၃၅ နှင့် ပေါင်းလျှင် ၁၈၄၃ ဖြစ်သည်။ “၁၈၄၃ သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။” ၁၃၃၅ သည် စောင့်ဆိုင်းရသောကာလကို အမှတ်အသားပြု၍ “၁၈၄၃ သို့ စောင့်၍ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ဆိုနေသည်။ Ellen White က ပြုသကဲ့သို့၊ “ထာဝရပြုသော ယဇ်” အပေါ် ရှေ့ဆောင်တို့၏ နားလည်ချက်ကို သင် ထိန်းသိမ်းလျှင်၊ ဤအရာသည် ရှင်းလင်းနေသည်။
To further clarify, Isaiah 30:18 says, 'And therefore will the Lord wait.' Here, the Lord is the bridegroom in the parable of the ten virgins, and He is tarrying. 'And therefore will the bridegroom tarry that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted that he may have mercy on you, for the Lord is a God of judgment. Blessed are all they that wait for Him.' This matches Daniel 12:12: 'Blessed is he who waiteth and cometh to the 1335.' The bridegroom tarries on March 22, 1844. There is a blessing attached to coming to the first disappointment and then waiting. When you get here, you are to wait. What are you waiting for? Habakkuk 2:3 says, 'For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak and not lie, though it tarry, wait for it.' The blessing of coming to the 1335 is the blessing of coming to this history, where the Lord will accomplish the Midnight Cry.
ထို့ပြင် ပိုမိုရှင်းလင်းစေရန်၊ Isaiah 30:18 တွင် “သို့ဖြစ်၍ ထာဝရဘုရားသည် စောင့်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။ ဤနေရာ၌ ထာဝရဘုရားသည် အပျိုကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာ၌ ပါသော မင်္ဂလာဆောင်သတို့သားဖြစ်တော်မူပြီး၊ နှောင့်နှေးတော်မူလျက်ရှိသည်။ “သို့ဖြစ်၍ သတို့သားသည် သင်တို့အပေါ် ကျေးဇူးပြုမည်အကြောင်း နှောင့်နှေးလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့အပေါ် သနားခြင်းကရုဏာပြုမည်အကြောင်း ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံတော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ ဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်သောသူအပေါင်းတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။” ဤအချက်သည် Daniel 12:12 နှင့် ကိုက်ညီသည်။ “စောင့်မျှော်၍ 1335 သို့ ရောက်လာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ သတို့သားသည် 1844 ခုနှစ်၊ မတ်လ 22 ရက်နေ့၌ နှောင့်နှေးလျက်ရှိသည်။ ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော မင်္ဂလာတစ်ရပ်ရှိသည်။ သင်သည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ စောင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ သင်သည် အဘယ်အရာကို စောင့်နေသနည်း။ Habakkuk 2:3 တွင် “အကြောင်းမူကား ရူပါရုံသည် ချိန်းထားသောအချိန်အတွက်သာ ဖြစ်သေး၏။ သို့ရာတွင် အဆုံး၌ ၎င်းသည် ပြောဆိုလိမ့်မည်၊ မုသာမပြော။ ၎င်းသည် နှောင့်နှေးသော်လည်း ၎င်းကို စောင့်လော့” ဟု ဆိုထားသည်။ 1335 သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း၏ မင်္ဂလာသည် ဤသမိုင်းကာလသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း၏ မင်္ဂလာဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ထာဝရဘုရားသည် Midnight Cry ကို ပြည့်စုံစေတော်မူလိမ့်မည်။
Not everyone will be allowed to participate in the Midnight Cry. Some people traveled along with the Millerites not because of their own personal experience with Jesus Christ or personal study of God's Word, but out of fear. Before the Midnight Cry arrives, the Lord separates these brethren from the movement. The first disappointment is part of the process preparing for the Midnight Cry. According to Ellen White, if we do not understand this, we fall off the path to the wicked world below.
လူတိုင်းကို ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၌ ပါဝင်ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်။ အချို့သောသူတို့သည် မီလာရိုက်များနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားကြသော်လည်း၊ ယေရှုခရစ်နှင့် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံကြောင့်လည်းမဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာသိမြင်ခြင်းကြောင့်လည်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း မရောက်မီ၊ ထာဝရဘုရားသည် ဤညီအစ်ကိုတို့ကို ထိုလှုပ်ရှားမှုမှ ခွဲထုတ်တော်မူသည်။ ပထမဆုံး စိတ်ပျက်ဖွယ်အတွေ့အကြုံသည် ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးသော လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အဲလင် ဝှိုက်၏ အဆိုအရ၊ ဤအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ နားမလည်ကြပါက၊ အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးညစ်သောလောကသို့ သွားရာ လမ်းပေါ်မှ ကျွန်ုပ်တို့ ပြုတ်ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။
The Empowerment of the Second Angel's Message
ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအား ခွန်အားပေးခြင်း
From Early Writings, page 238: 'Near the close of the second angel's message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun, and I heard voices of angels crying, "Behold, the bridegroom cometh."' This was the Midnight Cry, which was to give power to the second angel's message. The pioneers understood that the first angel's message arrived in 1798 but was empowered with the collapse of the Ottoman Empire in 1840. All the messages arrive at a point in time and are thereafter empowered. The second angel's message arrives in March 22, 1844 when the Protestant churches closed their doors against the Millerite message. The Midnight Cry empowers the second angel's message. The third angel's message arrives on October 22, 1844, and is empowered when the mighty angel of Revelation 18 joins it. Every message arrives in history and is thereafter empowered. This is important to understand.
Burmese passage unavailable
This passage is not yet available in Burmese.
The Midnight Cry gave power to the second angel's message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. William Miller was not the first to receive this message; quite the opposite, he was the last to receive it. He was the most talented in understanding the message, while Samuel Snow was the first. Those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry. Historically, the last person to accept the message of the Midnight Cry was William Miller.
ညဉ့်သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်းသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအား တန်ခိုးပေးခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော သန့်ရှင်းသူတို့ကို နှိုးဆော်၍ သူတို့ရှေ့၌ ရှိနေသော ကြီးမားသော အမှုတော်အတွက် ပြင်ဆင်စေရန် ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အရည်အချင်းအလွန်မြင့်မားသော လူတို့သည် ဤသတင်းစကားကို ပထမဦးဆုံး လက်ခံရရှိသူများ မဟုတ်ကြ။ William Miller သည်လည်း ဤသတင်းစကားကို ပထမဦးဆုံး လက်ခံရရှိသူ မဟုတ်ခဲ့ဘဲ၊ အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူသည် ၎င်းကို နောက်ဆုံး လက်ခံရရှိသူ ဖြစ်သည်။ သတင်းစကားကို နားလည်သဘောပေါက်ရာ၌ သူသည် အရည်အချင်းအရှိဆုံး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း Samuel Snow သည် ပထမဦးဆုံး ဖြစ်သည်။ ယခင်က အမှုတော်တွင် ဦးဆောင်ခဲ့ကြသူတို့သည် ဤအော်ဟစ်သံကို လက်ခံ၍ ၎င်းကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေရန် ကူညီသူများအနက် နောက်ဆုံးဖြစ်ကြသည်။ သမိုင်းအရ ကြည့်လျှင် ညဉ့်သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၏ သတင်းစကားကို နောက်ဆုံး လက်ခံသူမှာ William Miller ဖြစ်သည်။
From The Great Controversy, 376: During the empowerment of the Midnight Cry, about 50,000 left the churches. As Miller's work tended to build up the churches, it was initially regarded with favor, but as ministers and religious leaders decided against the Advent doctrine and desired to suppress all agitation on the subject, they opposed it from the pulpit and denied their members the privilege of attending preaching on the second advent or even speaking of their hope in social meetings. Leaders in the Adventist Church today who forbid the teaching of this message in the church and even in private homes are prefigured here in the Millerite movement.
The Great Controversy, 376 မှ—သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ၏ တန်ခိုးတက်ကြွလာချိန်တွင် လူပေါင်း ၅၀,၀၀၀ ခန့်သည် အသင်းတော်များမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ Miller ၏ အမှုတော်သည် အသင်းတော်များကို တည်ဆောက်မြှင့်တင်ပေးသည့် သဘောထားရှိသောကြောင့် အစပိုင်း၌ အလေးအနက်ပြုလက်ခံခံရသော်လည်း၊ အမှုတော်ဆောင်များနှင့် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များက Advent အယူဝါဒကို ဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ဤအကြောင်းအရာနှင့်စပ်လျဉ်းသည့် လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်လိုသောအခါ၊ သူတို့သည် တရားဟောစင်မှ ထိုအမှုကို ဆန့်ကျင်ကြပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော တရားဟောခြင်းများသို့ တက်ရောက်နားထောင်ရန် မိမိတို့အသင်းဝင်များ၏ အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်ကြကာ၊ လူမှုဆုံစည်းပွဲများတွင်ပင် မိမိတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အကြောင်း ပြောဆိုခွင့်ကိုပါ ပိတ်ပင်ခဲ့ကြသည်။ ယနေ့ Adventist Church အတွင်း၌လည်း အသင်းတော်တွင်သာမက ကိုယ်ပိုင်အိမ်များ၌ပင် ဤသတင်းစကားကို သင်ကြားခြင်းကို တားမြစ်သော ခေါင်းဆောင်များသည်၊ ဤနေရာ၌ Millerite လှုပ်ရှားမှုအတွင်း ကြိုတင်ပုံဆောင်ပြသထားခြင်း ခံရကြသည်။
Believers found themselves in great trial and perplexity. They loved their churches and were reluctant to separate, but as they saw the testimony of God's Word suppressed and their right to investigate the prophecies denied, they felt that loyalty to God forbade them to submit. Those who sought to shut out the testimony of God's Word could not be regarded as constituting the Church of Christ. Hence, they felt justified in separating from their former connection. In the summer of 1844, about 50,000 withdrew from the churches.
ယုံကြည်သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကြီးမားသော စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးပူပန်ခြင်းအတွင်း တွေ့ရှိကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသင်းတော်များကို ချစ်မြတ်နိုးကြပြီး ထိုအသင်းတော်များမှ ခွဲခွာရန် မလိုလားကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သက်သေခံချက်ကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းနှင့် မိမိတို့အား ပရောဖက်ပြုချက်များကို စူးစမ်းလေ့လာခွင့် မပေးခြင်းကို တွေ့မြင်လာကြသောအခါ၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုက သူတို့အား ထိုသို့သောအရာများအောက်တွင် လက်အောက်ခံရန် တားမြစ်ကြောင်း သူတို့ ခံစားကြရသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သက်သေခံချက်ကို ပိတ်ပင်ရန် ကြိုးစားသောသူတို့ကို ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်ကို ဖွဲ့စည်းထားသူများအဖြစ် မယူဆနိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ယခင်ဆက်နွှယ်မှုမှ ခွဲထွက်ခြင်းသည် တရားမျှတကြောင်း ခံစားကြသည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီတွင် ခန့်မှန်းအားဖြင့် ၅၀,၀၀၀ ခန့်သည် အသင်းတော်များမှ နုတ်ထွက်ခဲ့ကြသည်။
Miller's Understanding and the True Midnight Cry
မီလာ၏ နားလည်မှုနှင့် စစ်မှန်သော သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ
From Elder Damsteegt's book, Foundation of Seventh-day Adventist Message and Mission, Miller believed that the proclamation of Daniel 8:14 and the first angel of Revelation 14 was the Midnight Cry—'Behold, the bridegroom cometh.' He believed this message was identifying the second coming of Christ. Miller thought the entire history was the Midnight Cry, but Ellen White states the Midnight Cry was accomplished at a specific point. Samuel Snow titled his presentation 'The True Midnight Cry' to distinguish it from the Millerite teaching that the Midnight Cry was the general message.
Elder Damsteegt ၏ Foundation of Seventh-day Adventist Message and Mission စာအုပ်အရ၊ Miller သည် ဒံယေလ ၈:၁၄ နှင့် ဗျာဒိတ် ၁၄ ပါ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ကြေညာချက်သည် “သတို့သားလာပြီကို ကြည့်လော့” ဟုဆိုသော Midnight Cry ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဤသတင်းစကားသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြနေသည်ဟုလည်း သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ Miller သည် သမိုင်းကာလတစ်လျှောက်လုံးကို Midnight Cry ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း Ellen White က Midnight Cry သည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တစ်ချက်၌ ပြည့်စုံအောင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ Samuel Snow သည် Midnight Cry ကို ယေဘုယျသတင်းစကားဟု ဆိုသော Millerite သင်ကြားချက်နှင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် မိမိ၏ တင်ပြချက်ကို “The True Midnight Cry” ဟု ခေါင်းစဉ်တပ်ခဲ့သည်။
The most spiritual received the message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry. William Miller, who had led the work from 1833 onward, struggled with the Midnight Cry message when it came in August 1844. He was unsure about separating from the churches and had been teaching another understanding of the Midnight Cry for many years.
ဝိညာဉ်ရေးအရ အနက်ရှိုင်းဆုံးသောသူများသည် သတင်းစကားကို အရင်ဆုံး လက်ခံရရှိကြပြီး၊ အမှုတော်၌ ယခင်က ဦးဆောင်ခဲ့ကြသောသူများမှာ နောက်ဆုံးမှ လက်ခံရရှိကာ ထိုကြွေးကြော်သံကို ပိုမိုမြင့်တက်စေရန် ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ ၁၈၃၃ ခုနှစ်မှစ၍ အမှုတော်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သော William Miller သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် Midnight Cry သတင်းစကား ရောက်လာသောအခါ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ ရုန်းကန်ခဲ့သည်။ သူသည် အသင်းတော်များမှ ခွဲထွက်ခြင်းအပေါ် မသေချာသေးဘဲ၊ Midnight Cry အကြောင်းကို အခြားနားလည်ချက်တစ်ရပ်ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သင်ကြားလာခဲ့သည်။
William Miller wrote, 'I'd never been positive as to any particular day for the Lord's appearing, believing that no man could know the day and hour. In all my published lectures, it will be seen on the title page, about the year 1843. In all my oral lectures, I invariably told my audiences that the periods would terminate in 1843 if there were no mistake in my calculation, but that I could not say the end might not come even before that time, and that they should be continually prepared. In 1842, some of the brethren preached with great positiveness, the exact year, and censured me for putting in an "if."' In May 1842, the 1843 chart was published, and the brethren told Miller to remove the 'if' from his presentation.
ဝီလျံ မီလာသည် ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်။ “သခင်ဘုရား၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မည်သည့်နေ့တစ်နေ့ကိုမျှ တိတိကျကျ အတည်မပြုခဲ့ဖူးပါ။ အကြောင်းမူကား မည်သူမျှ ထိုနေ့ရက်နှင့် ထိုအချိန်နာရီကို မသိနိုင်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ထုတ်ဝေခဲ့သော ဟောပြောပွဲစာအုပ်များ အားလုံးတွင် ခေါင်းစဉ်စာမျက်နှာ၌ပင် ၁၈၄၃ ခုနှစ်ခန့်ဟု တွေ့မြင်နိုင်ပါလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်၏ နှုတ်ဖြင့်ဟောပြောသော သင်ခန်းစာများ အားလုံးတွင်လည်း၊ ကျွန်ုပ်၏တွက်ချက်မှု၌ အမှားမရှိလျှင် ထိုကာလကာလများသည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ကြောင်းကို နားထောင်သူများအား အစဉ်တစိုက် ပြောကြားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအချိန်မတိုင်မီပင် အဆုံးမရောက်နိုင်ဟု မဆိုနိုင်ကြောင်းနှင့်၊ သူတို့သည် အစဉ်မပြတ် အသင့်ပြင်ဆင်လျက် ရှိသင့်ကြောင်းကိုလည်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ၁၈၄၂ ခုနှစ်တွင် ညီအစ်ကိုအချို့က တိကျသေချာလွန်းစွာဖြင့် အတိအကျဖြစ်သော နှစ်ကို ဟောပြောခဲ့ကြပြီး၊ ‘လျှင်’ ဟူသော စကားကို ထည့်သွင်းသုံးထားခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို အပြစ်တင်ကြသည်။” ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ၁၈၄၃ ဇယားကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ ညီအစ်ကိုတို့က မီလာအား မိမိ၏ တင်ပြချက်မှ “လျှင်” ဟူသော စကားကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ပြောကြားကြသည်။
Miller continued, 'The public press had also published that I'd fixed upon a definite day, the twenty-third of April, for the Lord's advent. Therefore, in December of that year, as I could see no error in my reckoning, I published my belief that sometime between March 21, 1843, and March 21, 1844, the Lord would come.' Miller had already concluded the tenth day of the seventh month, and long before Samuel Snow used this conclusion to proclaim the Midnight Cry, Miller had written about it. Miller was the one the Lord used to put together the logic that Samuel Snow employed to identify October 22, 1844.
မီလာသည် ဆက်လက်၍ ဤသို့ဆိုသည်။ “အများပြည်သူသတင်းစာများတွင်လည်း သခင်ဘုရား၏ကြွလာတော်မူခြင်းအတွက် တိကျသောနေ့ရက်တစ်ရက်၊ ဧပြီလ ၂၃ ရက်ကို ကျွန်ုပ်က သတ်မှတ်ထားကြောင်း ထုတ်ဝေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်၏ ဒီဇင်ဘာလတွင်၊ ကျွန်ုပ်၏ တွက်ချက်မှု၌ အမှားတစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့မြင်နိုင်သဖြင့်၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ် မတ်လ ၂၁ ရက်နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၁ ရက်အကြားကာလတစ်ခုတွင် သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မူမည်ဟု ကျွန်ုပ်၏ယုံကြည်ချက်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။” မီလာသည် သတ္တမလ၏ ဒသမနေ့ကို အရင်ကတည်းက ကောက်ချက်ချထားပြီးဖြစ်သည်။ Samuel Snow သည် ဤကောက်ချက်ကို အသုံးပြု၍ “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” ကို ကြွေးကြော်ရန်မတိုင်မီ အချိန်အတော်ကြာကပင်၊ မီလာသည် ထိုအကြောင်းကို ရေးသားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရန် Samuel Snow အသုံးပြုခဲ့သော ယുക്തိဗေဒဆိုင်ရာ အစီအစဉ်ကို စုစည်းတည်ဆောက်ပေးရန် သခင်ဘုရား အသုံးပြုတော်မူခဲ့သူမှာ မီလာပင် ဖြစ်သည်။
Miller wrote, 'During the year 1843, the most violent denunciations were heaped upon me and those associated with me by the press and some pulpits. Our motives were assailed, our principles misrepresented, our characters traduced.' Time passed, and March 21, 1844, went by without the Lord's appearing. The disappointment was great, and many walked no more with them. Before this time, from 1840, there were an estimated 200,000 Millerites, but by this point, only 50,000 remained.
မီလာက “၁၈၄၃ ခုနှစ်အတွင်း သတင်းစာမီဒီယာနှင့် အချို့သော တရားဟောစင်များမှ ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်နှင့် ဆက်နွယ်သူများအပေါ် အပြင်းထန်ဆုံးသော ရှုတ်ချပြစ်တင်မှုများကို စုပုံချထားခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အခြေခံသဘောတရားများကို လွဲမှားစွာ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့ကြသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာများကို မတရားစွာ ပုတ်ခတ်စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ အချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၁ ရက်နေ့သည်လည်း သခင်ဘုရား ပေါ်ထွန်းတော်မမူဘဲ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်ခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားခဲ့ပြီး၊ လူများစွာသည် သူတို့နှင့်အတူ ဆက်လက်မလျှောက်ကြတော့ပေ။ ဤအချိန်မတိုင်မီ၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှစ၍ မီလာလိုက်များ၏ ခန့်မှန်းအရေအတွက်မှာ ၂၀၀,၀၀၀ ခန့်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဤအချိန်၌ ၅၀,၀၀၀ သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
Miller continued, 'Previously to this, in the fall of 1843, some of my brethren began to call the churches Babylon and to urge that it was the duty of Adventists to come out of them. With this, I was much grieved. Not only was the effect very bad, but I regarded it as a perversion of the Word of God, a wresting of the Scriptures.' Miller struggled with the second angel's message, making it more difficult for him to accept the true Midnight Cry message. The practice spread, and the churches were closed against them, creating hostility and separating most Adventists from their respective churches.
မီလာသည် ဆက်လက်၍ ဤသို့ဆိုခဲ့သည်။ “ဤအရာမတိုင်မီ၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ် ဆောင်းဦးကာလ၌၊ ငါ၏ညီအစ်ကိုအချို့သည် အသင်းတော်များကို ဗာဗုလုန်ဟု ခေါ်ဆိုစပြုကြပြီး၊ ထိုအသင်းတော်များမှ ထွက်လာခြင်းသည် အက်ဒဗင့်ယုံကြည်သူတို့၏ တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု တိုက်တွန်းစပြုကြသည်။ ဤအမှုကြောင့် ငါသည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့၏။ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ဆိုးရွားသည်သာမက၊ ငါသည် ထိုအရာကို ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို လှည့်ဖျက်ခြင်း၊ ကျမ်းစာတော်ကို အဓိပ္ပာယ်လွဲစေသည့် အရာဟု မှတ်ယူခဲ့၏။” မီလာသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းတော်နှင့် ပတ်သက်၍ ရုန်းကန်ခဲ့ရသဖြင့်၊ အမှန်သော သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံ၏ သတင်းတော်ကို လက်ခံရန် သူ့အတွက် ပိုမိုခက်ခဲစေခဲ့သည်။ ထိုအလေ့အထသည် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်များသည် သူတို့အပေါ် တံခါးပိတ်လိုက်ကြသဖြင့် ရန်လိုမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အက်ဒဗင့်ယုံကြည်သူအများစုကို မိမိတို့သက်ဆိုင်ရာ အသင်းတော်များမှ ခွဲထုတ်စေခဲ့သည်။
After his published time passed, Miller acknowledged his disappointment regarding the exact period but maintained his faith. He continued his labors at the West during the summer of 1844 until the Seventh Month movement. He had no participation in this movement except for a letter written eighteen months earlier about the Mosaic Law observances pointing to that month. He did not expect that such a use would be made of those topics or that belief in such evidence would become a test of salvation. He had no fellowship with the movement until two or three weeks before October 22, 1844. In a letter to Himes on October 6, 1844, Miller wrote, 'I see a glory in the seventh month which I never saw before... Now, blessed be the name of the Lord, I see a beauty, a harmony, an agreement in the scriptures, for which I've long prayed but did not see until today. Thank the Lord, O my soul. Brother Snow, Brother Storrs, and others, be blessed for their instrumentality in opening my eyes. I'm almost home. Glory, glory, glory, glory.'
မိမိကြေညာထားသော အချိန်ကာလ ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် မီလာသည် တိကျသော ကာလအပိုင်းအခြားနှင့် စပ်လျဉ်း၍ မိမိ၏ စိတ်ပျက်ခြင်းကို ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုမူ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီအတွင်း အနောက်ပိုင်း၌ မိမိ၏ အလုပ်တော်များကို သတ္တမလ လှုပ်ရှားမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်အထိ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှု၌ သူ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုမှာ ထိုလကို ညွှန်ပြသော မောရှေ၏ ပညတ်တရားဆိုင်ရာ အထိမ်းအမှတ်အခမ်းအနားများအကြောင်း လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ခွဲက ရေးသားထားသော စာတစ်စောင်မှတပါး မရှိခဲ့ပေ။ ထိုခေါင်းစဉ်များကို ထိုသို့ အသုံးချလိမ့်မည်ဟုလည်းကောင်း၊ ထိုသက်သေခံချက်မျိုးကို ယုံကြည်ခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟုလည်းကောင်း သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်မတိုင်မီ နှစ်ပတ် သို့မဟုတ် သုံးပတ်အလိုအထိ ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့် သူသည် မည်သည့် မိတ်သဟာယမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၆ ရက်တွင် Himes ထံ ရေးသော စာတစ်စောင်၌ မီလာက ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်— “သတ္တမလ၌ ယခင်က မမြင်ဖူးသော ဘုန်းတော်တစ်ရပ်ကို ယခု ကျွန်ုပ် မြင်ရပါ၏... ယခုအခါ သခင်ဘုရား၏ နာမတော်သည် မင်္ဂလာရှိပါစေသော။ ကျွန်ုပ်သည် ကျမ်းစာတော်များအတွင်း၌ လှပခြင်းတစ်ရပ်၊ သဟဇာတဖြစ်ခြင်းတစ်ရပ်၊ ကိုက်ညီညွတ်မှုတစ်ရပ်ကို မြင်ရပါ၏။ ထိုအရာအတွက် ကျွန်ုပ်သည် ကြာမြင့်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သော်လည်း ယနေ့တိုင်အောင် မမြင်ခဲ့ပေ။ အို၊ ကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ရေ၊ ထာဝရဘုရားကို ကျေးဇူးတင်လော့။ ညီအစ်ကို Snow၊ ညီအစ်ကို Storrs နှင့် အခြားသူများသည် ကျွန်ုပ်၏ မျက်စိကို ဖွင့်ပေးခြင်း၌ မိမိတို့၏ ကိရိယာဖြစ်မှုကြောင့် မင်္ဂလာရှိကြပါစေ။ ကျွန်ုပ်သည် အိမ်တော်သို့ ရောက်လုနီးပါပြီ။ ဘုန်းတော်၊ ဘုန်းတော်၊ ဘုန်းတော်၊ ဘုန်းတော်။”
Afterward, Miller rethought the Midnight Cry, calling it fanaticism. Damsteegt notes that Snow got his basic outline of the Midnight Cry message from Miller's earlier work.
ထိုနောက်တွင် မီလာသည် “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” အကြောင်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားကာ၊ ၎င်းကို အစွန်းရောက်စိတ်လှုပ်ရှားမှုဟု ခေါ်ဆို하였다။ Damsteegt က Snow သည် “သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ” သတင်းစကား၏ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံကို မီလာ၏ အစောပိုင်းရေးသားမှုမှ ရရှိခဲ့ကြောင်း မှတ်သားထားသည်။
Snow's calculations, published in March 1844, aroused little attention until the Exeter camp meeting, August 12–17, 1844. There, his exact date for Christ's return stirred many Millerites, bringing their missionary endeavor to a peak. Their response became known as the Seventh Month movement. Although Millerite leaders were initially skeptical, some weeks before the expected event, they joined the movement and allowed Snow's views to be printed and supported.
၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ မတ်လတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော Snow ၏ တွက်ချက်မှုများသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၂ ရက်မှ ၁၇ ရက်အထိ ကျင်းပသော Exeter စခန်းအစည်းအဝေး မတိုင်မီတိုင်အောင် အထူးစိတ်ဝင်စားမှု မရရှိခဲ့ပေ။ ထိုနေရာ၌ ခရစ်တော် ပြန်ကြွလာမည့် တိကျသောရက်စွဲကို သူတင်ပြခဲ့ခြင်းသည် Millerite အများအပြားကို လှုပ်ရှားစေပြီး၊ သူတို့၏ သာသနာပြုကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတ္တမလ လှုပ်ရှားမှုဟု ခေါ်ဆိုလာကြသည်။ Millerite ခေါင်းဆောင်များသည် အစပိုင်းတွင် ယင်းအပေါ် သံသယရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ မျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက် မတိုင်မီ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အလိုတွင် သူတို့သည် ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြီး Snow ၏ အမြင်များကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေကာ ထောက်ခံခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။
The Midnight Cry and Its Aftermath
အလယ်ည၏ ကြွေးကြော်သံနှင့် ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များ
Ellen White's first vision shows God's people on a path to heaven, with a light behind them called the Midnight Cry. The message Samuel Snow presented needs to be understood. In May 1842, 300 charts were printed for 300 preachers. By March 22, 1844, after the first disappointment, the chart was set aside, and many left the movement. Those who remained were to wait. At the Exeter camp meeting, Snow showed that the Lord would come on October 22, 1844, the Day of Atonement. This impelled them to proclaim the message.
အယ်လင် ဝှိုက်၏ ပထမဦးဆုံးသော ရူပါရုံသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းပေါ်၌ ပြသထားပြီး၊ သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် “သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ” ဟု ခေါ်သော အလင်းတစ်ရောင် ရှိနေသည်။ ဆမ်မြူအယ် စနိုး တင်ပြခဲ့သော သတင်းစကားကို နားလည်ရမည်။ ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် တရားဟောဆရာ ၃၀၀ ဦးအတွက် ဇယား ၃၀၀ စောင်ကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် မတ်လ ၂၂ ရက်နေ့တွင်၊ ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်းနောက်ပိုင်း၌၊ ထိုဇယားကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြပြီး၊ လူအများအပြားသည် လှုပ်ရှားမှုမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကျန်ရစ်သူတို့မူကား စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။ အက်ဇီတာ စခန်းအစည်းအဝေး၌ စနိုးက ထာဝရဘုရားသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် ကြွလာတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ဤအရာက သူတို့အား ထိုသတင်းစကားကို ကြွေးကြော်ဟောပြောရန် အားပေးနှိုးဆော်ခဲ့သည်။
Joseph Bates recounted that after the Exeter camp meeting, as he walked through the train cars, he heard voices repeating, 'Behold, the bridegroom cometh!' This movement swept over the United States in two months, leading to the Great Disappointment on October 22, 1844.
Joseph Bates သည် Exeter စခန်းအစည်းအဝေးပြီးနောက် မီးရထားတွဲများတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်သွားစဉ်၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားကြွလာ၏!” ဟူသောစကားကို ထပ်တလဲလဲ ဟောပြောနေသည့် အသံများကို မိမိကြားခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် နှစ်လအတွင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတစ်ဝှမ်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကြီးမားသည့် စိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်သို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။
Damsteegt comments on the Low Hampton Conference of Adventists, December 28–29, 1844, involving Himes and Miller. Himes urged comforting the saints, arousing the Christian world, and proclaiming salvation to sinners. A few weeks later, the Advent Press resumed, and Himes declared the door of salvation open. Miller gradually gave up the extreme shut door concept and returned to his original view of the Midnight Cry. In that same month, Ellen White had her first vision, showing that those who reject the Midnight Cry fall off the path. That vision was for William Miller as much as anyone else.
ဒမ်စတက်သည် 1844 ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာ 28–29 ရက်များတွင် Himes နှင့် Miller ပါဝင်ခဲ့သော Low Hampton ရှိ အဒ်ဗင်တစ်များ၏ ညီလာခံအကြောင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ Himes သည် သန့်ရှင်းသူတို့ကို နှစ်သိမ့်အားပေးရန်၊ ခရစ်ယာန်လောကကို နိုးဆော်ရန်၊ အပြစ်သားတို့အား ကယ်တင်ခြင်းကို ကြေညာရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် Advent Press သည် ပြန်လည်ထုတ်ဝေခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ Himes က ကယ်တင်ခြင်း၏တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ထားကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ Miller သည် အလွန်တင်းကျပ်သော shut door အယူအဆကို တဖြည်းဖြည်း စွန့်လွှတ်ကာ Midnight Cry နှင့် ပတ်သက်သော မိမိ၏ မူလအမြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုလအတွင်းပင် Ellen White သည် မိမိ၏ ပထမဆုံးသော ရူပါရုံကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ Midnight Cry ကို ငြင်းပယ်သူတို့သည် လမ်းကြောင်းမှ ပြုတ်ကျသွားကြကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထိုရူပါရုံသည် အခြားမည်သူမဆိုကဲ့သို့ပင် William Miller အတွက်လည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။
William Miller's Final Test and Legacy
ဝီလျံ မီလာ၏ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုနှင့် အမွေအနှစ်
From Early Writings, page 257: "My attention was then called to William Miller. He looked perplexed and was bowed with anxiety and distress for his people. The company who had been united and loving in 1844 were losing their love, opposing one another, and falling into a cold, backslidden state. As he beheld this, grief wasted his strength. I saw leading men watching him, primarily Joshua Himes, and fearing lest he should receive the third angel's message." The third angel's message in this context is the Sabbath. As Miller leaned toward the light from heaven, these men would lay plans to draw his mind away. Human influence kept him in darkness and retained his influence among those who opposed the truth. Eventually, Miller raised his voice against the light from heaven—the Sabbath. He failed to receive the message that would have explained his disappointment and cast light and glory on the past. He leaned on human wisdom instead of divine. Being broken by labor and age, he was not as accountable as those who kept him from the truth. The sin rests upon them. If Miller could have seen the light of the third angel, many things would have been explained. But his brethren professed such deep love for him that he thought he could never tear away from them. God allowed him to fall under the power of death and hid him in the grave from those who drew him from the truth. Moses erred before entering the Promised Land; likewise, Miller erred as he was soon to enter the heavenly Canaan. Others led him to do this; others must account for it. But angels watch the precious dust of this servant of God and will come forth at the sound of the last trumpet.
အစောပိုင်းစာစောင်များ၊ စာမျက်နှာ ၂၅၇ မှ– “ထို့နောက် ငါ၏အာရုံကို ဝီလျံ မီလာထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရ၏။ သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရပြီး၊ မိမိလူမျိုးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝေဒနာကြောင့် ဦးညွှတ်ကျိုးနွံလျက်ရှိ၏။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ညီညွတ်၍ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြည့်ဝခဲ့သော လူအစုသည် မိမိတို့၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဆုံးရှုံးလာကြပြီး၊ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ကာ၊ အေးစက်၍ နောက်ပြန်ဆုတ်ယုတ်သော အခြေအနေသို့ ကျရောက်လျက်ရှိကြ၏။ ဤအရာကို သူမြင်တွေ့စဉ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းကြောင့် သူ၏ခွန်အားသည် ချို့ယွင်းကုန်၏။ ငါသည် ဦးဆောင်သူအမျိုးသားများက သူ့ကို စောင့်ကြည့်လျက်ရှိကြသည်ကို မြင်ရ၏။ အထူးသဖြင့် ယောရှုအာ ဟိုင်းမ်စ်သည် ထိုသို့ပြုလျက်ရှိပြီး၊ သူသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို လက်ခံမိမည်ကို စိုးရိမ်လျက်ရှိကြ၏။” ဤအကြောင်းအရာအတွင်း တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဟူသည် ဥပုသ်နေ့ကို ဆိုလိုသည်။ မီလာသည် ကောင်းကင်မှလာသော အလင်းဘက်သို့ ယိမ်းညွတ်လာသည့်အခါ၊ ဤသူတို့သည် သူ၏စိတ်ကို ထိုအလင်းမှ လွှဲဖယ်စေရန် အစီအစဉ်များ ခင်းကျင်းကြလိမ့်မည်။ လူ့သြဇာလွှမ်းမိုးမှုက သူ့ကို မှောင်မိုက်၌ပင် ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ အမှန်တရားကို ဆန့်ကျင်သူတို့အကြား၌ သူ၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကိုလည်း ဆက်လက်တည်မြဲစေခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင် မီလာသည် ကောင်းကင်မှလာသော အလင်း—ဥပုသ်နေ့—ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏အသံကို မြှောက်ခဲ့၏။ သူသည် မိမိ၏စိတ်ပျက်ရခြင်းကို ရှင်းပြပေးမည့်အပြင် အတိတ်အပေါ်သို့ အလင်းနှင့် ဘုန်းတော်ကို သက်ရောက်စေမည့် ထိုသတင်းစကားကို လက်မခံခဲ့ချေ။ သူသည် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာအစား လူ့ဉာဏ်ပညာအပေါ် မှီခိုခဲ့၏။ အလုပ်ပင်ပန်းမှုနှင့် အသက်အရွယ်ကြောင့် ကျိုးပဲ့အားနည်းနေသဖြင့်၊ သူသည် မိမိကို အမှန်တရားမှ တားဆီးထားသူတို့ကဲ့သို့ တာဝန်မရှိခဲ့ချေ။ အပြစ်သည် သူတို့အပေါ်၌ တည်ရှိ၏။ မီလာသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အလင်းကို မြင်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ အရာများစွာသည် ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်းခံရလိမ့်မည်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ညီအစ်ကိုတို့သည် သူ့အပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိကြောင်း ဝန်ခံပြသကြသဖြင့်၊ သူသည် မိမိတို့ထံမှ မည်သည့်အခါမျှ ခွဲထွက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်မြင်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို သေခြင်း၏တန်ခိုးအောက်သို့ ကျရောက်ခွင့်ပြုတော်မူပြီး၊ သူ့ကို အမှန်တရားမှ လွဲခေါ်ခဲ့သူတို့ထံမှ ဝှက်ထားတော်မူရန် သင်္ချိုင်းတွင်း၌ သူ့ကို ဖုံးကွယ်တော်မူ၏။ မောရှေသည် ကတိတော်ထားရာပြည်သို့ မဝင်မီ အမှားပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ မီလာလည်း ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကာနန်သို့ မကြာမီ ဝင်ရတော့မည့်အချိန်၌ အမှားပြုခဲ့၏။ အခြားသူများက သူ့ကို ဤသို့ပြုစေခဲ့ကြသည်။ အခြားသူများသည် ထိုအမှုအတွက် စာရင်းပေးရမည်ဖြစ်၏။ သို့သော် ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်၏ ဤကျွန်၏ အဖိုးတန်သော ဖုန်မှုန့်ကို စောင့်ကြည့်လျက်ရှိကြပြီး၊ နောက်ဆုံး တံပိုးသံမြည်သောအခါ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
Conclusion: Lessons for Today
နိဂုံးချုပ် — ယနေ့အတွက် သင်ခန်းစာများ
In conclusion, William Miller typifies Seventh-day Adventists at the end of the world. Ellen White's first vision is more for our day than for her own. At the end of the world, Seventh-day Adventists will reject the light of the Midnight Cry. The light of the Midnight Cry can only be understood by understanding this history. The first disappointment purged the Millerite movement of those there for the wrong reasons and prepared the people for the testing experience that would lead them into the Most Holy Place. Those who come to the first disappointment are blessed only if they wait for October 22, 1844. This time is designed by God to produce a people He will gather into the Most Holy Place. To reject the Midnight Cry and fall off the path is to reject this entire history.
နိဂုံးချုပ်အားဖြင့်၊ William Miller သည် ကမ္ဘာ့အဆုံးကာလရှိ Seventh-day Adventists တို့၏ ပုံဆောင်အဖြစ် ရပ်တည်သည်။ Ellen White ၏ ပထမရူပါရုံသည် သူမ၏ခေတ်ထက် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်အတွက် ပို၍သက်ဆိုင်သည်။ ကမ္ဘာ့အဆုံးကာလ၌ Seventh-day Adventists တို့သည် Midnight Cry ၏ အလင်းကို ပယ်ချကြလိမ့်မည်။ Midnight Cry ၏ အလင်းကို ဤသမိုင်းကို နားလည်ခြင်းအားဖြင့်သာ နားလည်နိုင်သည်။ ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်းသည် Millerite လှုပ်ရှားမှုအတွင်း မှားယွင်းသောအကြောင်းရင်းများကြောင့် ပါဝင်နေသူတို့ကို သန့်စင်ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး၊ လူတို့အား သူတို့ကို Most Holy Place ထဲသို့ ဦးဆောင်မည့် စမ်းသပ်ခြင်းအတွေ့အကြုံအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ပထမဆုံးစိတ်ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်လာသူတို့သည် 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့အထိ စောင့်မျှော်ကြလျှင်သာ မင်္ဂလာရှိကြသည်။ ဤအချိန်ကို ဘုရားသခင်က Most Holy Place ထဲသို့ စုဝေးစေမည့် လူမျိုးတစ်ရပ်ကို ပေါ်ပေါက်စေရန် ရည်ရွယ်သတ်မှတ်ထားတော်မူသည်။ Midnight Cry ကို ပယ်ချပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်မှ လွဲကျသွားခြင်းသည် ဤသမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးကို ပယ်ချခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
William Miller made three mistakes, and we are always tested by three tests. His first error was rejecting the Midnight Cry in December 1844. His second was listening to men instead of God, which led to his third mistake: rejecting the Sabbath. At the end of the world, Seventh-day Adventists will reject the history of the Midnight Cry and the call to return to the old paths because they listen to their leaders. In so doing, they prepare themselves for the mark of the beast, repeating Miller's three-step testing process, which begins with how they relate to the message and history of the Midnight Cry.
ဝီလျံ မီလာသည် အမှားသုံးချက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အစဉ်အမြဲ စမ်းသပ်မှုသုံးဆင့်ဖြင့် စမ်းသပ်ခံကြရသည်။ သူ၏ ပထမအမှားမှာ ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလတွင် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်းကို ပယ်ချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ဒုတိယအမှားမှာ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်အစား လူတို့၏စကားကို နားထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာက သူ၏ တတိယအမှားဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့ကို ပယ်ချခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ ကမ္ဘာအဆုံး၌ သတ္တမနေ့ အက်ဒဗင်တစ်များသည် မိမိတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကို နားထောင်ကြသောကြောင့် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ သမိုင်းနှင့် ရှေးလမ်းဟောင်းများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ခေါ်ဆိုမှုကို ပယ်ချကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ပြုမူခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည် တိရစ္ဆာန်၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်နေကြပြီး၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ သတင်းစကားနှင့် သမိုင်းအပေါ် မိမိတို့၏ ဆက်ဆံပုံမှ စတင်သော မီလာ၏ သုံးဆင့်မြောက် စမ်းသပ်မှုဖြစ်စဉ်ကို ထပ်မံပြန်လည် လိုက်နာနေကြသည်။
There are only two prophecies that deal with the history from the first disappointment to the second disappointment: the 2300 days ('Though the vision tarry, wait for it') and the 2520. To reject the 2520 is to reject the Midnight Cry. To reject the Midnight Cry is to fall off the path to the wicked world below.
ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းမှ ဒုတိယစိတ်ပျက်ခြင်းအထိ သမိုင်းကို ဆက်စပ်ဖော်ပြသော ပရောဖက်ပြုချက်သည် နှစ်ခုသာရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ ၂၃၀၀ ရက် (“Though the vision tarry, wait for it”) နှင့် ၂၅၂၀ တို့ဖြစ်သည်။ ၂၅၂၀ ကို ပယ်ချခြင်းသည် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ပယ်ချခြင်းဖြစ်သည်။ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ပယ်ချခြင်းသည် အောက်ဘက်ရှိ ဆိုးညစ်သောလောကသို့ ကျရောက်သွားစေသော လမ်းကြောင်းမှ ပြုတ်ကျခြင်းဖြစ်သည်။
We will address this further in the next presentation.
ဤအကြောင်းကို နောက်တင်ဆက်ချက်တွင် ထပ်မံဆွေးနွေးပါမည်။