အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ လျှို့ဝှက်သမိုင်း - အမှတ် နှစ်ဆယ့်လေး

“ဤသင်ခန်းစာများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို စမ်းသပ်မည့် ကာလတစ်ရပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့၌ နီးကပ်စွာ ရောက်ရှိလျက်ရှိသောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဘုရားသခင်အပေါ်၌ တည်မြဲစွာ ချမှတ်ထားရမည်။ ခရစ်တော်သည် သံလွင်တောင်ပေါ်၌ မိမိ၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တရားစီရင်ခြင်းများကို ပြန်လည်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ‘စစ်များနှင့် စစ်သတင်းများကို သင်တို့ ကြားရလိမ့်မည်။’ ‘လူမျိုးတစ်မျိုးသည် လူမျိုးတစ်မျိုးကို ဆန့်ကျင်၍ ထကြွလိမ့်မည်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသည်လည်း နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ဆန့်ကျင်၍ ထကြွလိမ့်မည်။ အရပ်ရပ်တို့၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းများ၊ ကပ်ရောဂါများနှင့် မြေငလျင်များ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ ဤအရာများအားလုံးသည် ဝေဒနာအစသာ ဖြစ်သည်။’ ဤပရောဖက်ပြုချက်များသည် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းအချိန်တွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်စုံခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များနှင့် ပို၍ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်မှု ရှိကြသည်။”

ထိုအခါ ခြောက်နှစ်မြောက်၌၊ ခြောက်လမြောက်၊ လငါးရက်နေ့တွင်၊ ငါသည် ငါ့အိမ်၌ ထိုင်လျက်ရှိ၍ ယုဒအကြီးအကဲတို့သည် ငါ့ရှေ့၌ ထိုင်လျက်ရှိကြစဉ်၊ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ထိုအရပ်၌ ငါ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လေ၏။ ထိုနောက် ငါကြည့်မြင်ရာ၌၊ မီး၏သဏ္ဌာန်နှင့်တူသော အရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ပါးကို မြင်ရ၏။ ကိုယ်ခါးမှ အောက်ပိုင်းသည် မီးဖြစ်၍၊ ကိုယ်ခါးမှ အထက်ပိုင်းသည် တောက်ပခြင်း၏အသွင်၊ ပယင်းရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် လက်သဏ္ဌာန်တစ်ရပ်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ငါ့ခေါင်းဆံပင်တစ်စုကို ကိုင်ယူလေ၏။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့ကို မြေကြီးနှင့် မိုးကောင်းကင်အကြားသို့ မြှောက်ယူ၍၊ ဘုရားသခင်၏ ရူပါရုံများအားဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့သို့၊ မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူသော အတွင်းတံခါးဝသို့ ငါ့ကို ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ထိုအရပ်၌ မနာလိုခြင်းကို လှုံ့ဆော်သော မနာလိုရုပ်တု၏ ထိုင်ရာရှိ၏။ ယေဇကျေလ ၈:၁–၃။

မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးကျဆင်းယုတ်လျော့မှုအတွက် စိတ်မနာကြင်နာဘဲ၊ အခြားသူတို့၏ အပြစ်များကြောင့်လည်း ငိုကြွေးမရင်ဆိုင်သော လူအုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်မရဘဲ ကျန်ရစ်လိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် လက်၌ သတ်ဖြတ်ရေးလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်သော မိမိ၏ သတင်းတမန်တို့အား အမိန့်ပေးတော်မူသည်ကား၊ “သူ၏နောက်မှ မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ လိုက်၍ ရိုက်သတ်ကြလော့။ သင်တို့၏ မျက်စိသည် မချမ်းသာစေနှင့်၊ သနားကြင်နာခြင်းလည်း မရှိစေနှင့်။ အိုမင်းသူ၊ လူငယ်၊ မိန်းကလေးများ၊ ကလေးငယ်များနှင့် မိန်းမတို့ကို အလုံးစုံသတ်ဖြတ်ကြလော့။ သို့ရာတွင် အမှတ်အသားရှိသော မည်သည့်လူမျှထံသို့ မနီးကပ်ကြနှင့်။ ငါ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ စတင်ကြလော့။ ထိုအခါ အိမ်တော်ရှေ့၌ ရှိသော အသက်ကြီးသူတို့မှ စတင်ကြ၏။”

“ဤနေရာတွင် အသင်းတော်—အရှင်ဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာဌာန—သည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ဒဏ်ကို ပထမဦးစွာ ခံရကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ အလွန်ကြီးမားသော အလင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး လူမျိုး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးစီးပွားများကို စောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ကြသော အသက်ကြီးသူတို့သည် မိမိတို့အား အပ်နှံထားသော ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်ကာလများကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်နိမိတ်များနှင့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်စရာ မလိုဟူသော ရပ်တည်ချက်ကို သူတို့ လက်ခံယူခဲ့ကြသည်။ အချိန်ကာလများသည် ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ဤစကားများက သူတို့၏ မယုံကြည်မှုကို အားပေးတင်းမာစေသဖြင့် သူတို့က၊ ‘ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းသောအမှုကိုလည်း မပြုတော်မူ၊ ဆိုးသောအမှုကိုလည်း မပြုတော်မူ’ ဟု ဆိုကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ လူမျိုးကို တရားစီရင်ခြင်းဖြင့် လာရောက် ဆုံးမတော်မူရန် အလွန်သနားကရုဏာကြီးတော်မူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ‘ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် လုံခြုံခြင်း’ သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအား သူတို့၏ အပြစ်လွန်ကျူးမှုများကို ပြသရန်နှင့် ယာကုပ်အမျိုးအိမ်အား သူတို့၏ အပြစ်များကို ဖော်ထုတ်ပြရန် တံပိုးကဲ့သို့ မိမိတို့၏ အသံကို နောက်တစ်ဖန် မမြှောက်တော့မည့် သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်သော ကြွေးကြော်သံ ဖြစ်လာသည်။ မဟောင်လိုသော အကန်းခွေးများဖြစ်သော သူတို့ပင်လျှင် စိတ်မနှစ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော လက်စားချေမှုကို ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အမျိုးသားများ၊ အပျိုမများနှင့် ကလေးငယ်များသည် အားလုံး အတူတကွ ပျက်စီးကြသည်။”

“သစ္စာရှိသောသူတို့သည် ညည်းတွား၍ ငိုကြွေးလျက်ရှိခဲ့ကြသော အညစ်အကြေးပြုခြင်းများသည် အကန့်အသတ်ရှိသော လူ့မျက်စိတို့ဖြင့်သာ မြင်နိုင်သမျှအရာများဖြစ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ မနာလိုစိတ်ကို အလွန်ထကြွစေသော အဆိုးရွားဆုံးသော အပြစ်များမူကား မဖော်ပြမထင်ရှားသေးကြ။ နှလုံးသားတို့ကို စူးစမ်းတော်မူသော မဟာစူးစမ်းရှာဖွေတော်မူရှင်သည် မတရားမှုကို ပြုသောသူတို့က လျှို့ဝှက်စွာ ကျူးလွန်သမျှသော အပြစ်တိုင်းကို သိတော်မူ၏။ ဤသူတို့သည် မိမိတို့၏ လှည့်ဖြားမှုများအတွင်း၌ မိမိတို့ကို လုံခြုံသည်ဟု ထင်မြင်လာကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ သည်းခံရှည်ကြာတော်မူခြင်းကြောင့် ‘ထာဝရဘုရားသည် မမြင်တော်မူ’ ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးကို စွန့်ပစ်တော်မူပြီးဖြစ်သကဲ့သို့ ပြုမူကြ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ဖော်ထုတ်တော်မူလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် အလွန်သတိထား၍ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော အပြစ်များကို အခြားသူများရှေ့၌ ဖွင့်ပြတော်မူလိမ့်မည်။”

“ရာထူးအဆင့်အတန်း၏ မြင့်မြတ်မှုဖြစ်စေ၊ ဂုဏ်သိက္ခာဖြစ်စေ၊ လောကီပညာဉာဏ်ဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်းသောအမှုတော်၌ရှိသော အရာရှိနေရာဖြစ်စေ—ဤအရာများထဲမှ မည်သည့်အရာမျှ မိမိတို့၏ လှည့်ဖြားတတ်သော စိတ်နှလုံးတို့အပေါ် စွန့်လွှတ်ထားသောအခါ လူတို့ကို အခြေခံသဘောတရားကို ယဇ်ပူဇော်၍ စွန့်လွှတ်ခြင်းမှ မကာကွယ်နိုင်။ ထိုသူတို့သည် ထိုက်တန်၍ ဖြောင့်မတ်သူများဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဘာသာဖောက်ပြန်မှု၌ ခေါင်းဆောင်ကြီးများဖြစ်လာကြောင်း၊ လျစ်လျူရှုမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်များကို အလွဲသုံးစားပြုခြင်း၌လည်း စံနမူနာများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာ၏။ သူတို့၏ ဆိုးယုတ်သော လမ်းစဉ်ကို ကိုယ်တော်သည် နောက်ထပ်သည်းမခံတော့ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်၌ သူတို့အား သနားခြင်းမရှိဘဲ စီရင်တော်မူ၏။”

“အလွန်ကြီးမားသော အလင်းကို ခံစားခွင့်ရ၍၊ အခြားသူတို့အား အမှုဆောင်ရာတွင် နှုတ်ကပတ်တော်၏ တန်ခိုးကိုလည်း တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ကြသော သူတို့ထံမှ မိမိ၏ တည်ရှိခြင်းကို သခင်သည် မလိုလားဘဲသာ ရုတ်သိမ်းတော်မူ၏။ သူတို့သည် တစ်ချိန်က ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော ကျွန်များဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိခြင်းနှင့် လမ်းညွှန်ခြင်းတို့အပေါ် အထူးကျေးဇူးပြုခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသော်လည်း၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံမှ လွဲဖယ်သွားကြကာ အခြားသူတို့ကိုလည်း မှားယွင်းမှုထဲသို့ ဦးဆောင်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အမျက်မပြေမှုအောက်သို့ ရောက်စေခြင်းခံရကြ၏။” Testimonies, volume 5, 211, 212.

တဖန် နဝမနှစ်၊ ဒသမလ၊ ထိုလ၏ ဒသမနေ့၌၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အချင်း လူသား၏သား၊ ယနေ့၏အမည်၊ ဤနေ့အတိအကျ၏အမည်ကို သင်ရေးမှတ်လော့။ ဘာဗုလုန်မင်းကြီးသည် ဤနေ့အတိအကျ၌ပင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းထားလေပြီ။ ယေဇကျေလ 24:1, 2။

ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း အကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ လူသား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်၏ မျက်စိနှစ်သက်ရာကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ငါ ဖယ်ရှားမည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် မငိုကြွေးရ၊ မျက်ရည်ကျရ၊ သင်၏ မျက်ရည်တို့လည်း မစီးဆင်းရ။ ငိုကြွေးခြင်းကို ချုပ်တည်းလော့။ သေသောသူအတွက် မြည်တမ်းခြင်းမပြုနှင့်။ သင်၏ ခေါင်းပေါ်၌ ခေါင်းစည်းကို စည်းထားလော့။ သင်၏ ခြေထောက်တို့၌ ဖိနပ်ကို စီးထားလော့။ နှုတ်ခမ်းကို မဖုံးနှင့်။ လူတို့၏ မုန့်ကို မစားနှင့်။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် နံနက်အချိန်၌ လူတို့အား ပြောဆိုခဲ့၏။ ညနေအချိန်တွင် အကျွန်ုပ်၏ မယား သေ၏။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်အချိန်၌လည်း အကျွန်ုပ်သည် အမိန့်တော်ခံရသကဲ့သို့ ပြု၏။ Ezekiel 24:15–18.

လူတို့ကလည်း အကျွန်ုပ်အား၊ သင်သည် ဤသို့ပြုလျက်ရှိသော ဤအရာများသည် အကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသည်ကို မပြောဘဲ နေမည်လောဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ အကျွန်ုပ်က သူတို့အား ပြန်ဆိုသည်မှာ၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်လာ၍၊ “ဣသရေလအမျိုးအနွယ်အား ပြောလော့၊ အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်တို့၏ ခွန်အားဂုဏ်အလှ၏ အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သော၊ သင်တို့မျက်စိအလိုရှိရာဖြစ်သော၊ သင်တို့စိတ်ဝိညာဉ် သနားတန်ဖိုးထားရာဖြစ်သော ငါ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို ငါညစ်ညူးစေမည်။ သင်တို့ချန်ထားခဲ့သော သင်တို့၏ သားသမီးတို့သည်လည်း ဓားဖြင့် လဲကျကြလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ Ezekiel 24:19–21.

ထို့ကြောင့်၊ ဒံယေလ ပရောဖက်အားဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့သော ပျက်စီးခြင်း၏ ရွံရှာဖွယ်အရာသည် သန့်ရှင်းသောအရပ်၌ ရပ်တည်လျက်ရှိသည်ကို သင်တို့ မြင်ကြသောအခါ၊ (ဖတ်ရှုသောသူသည် နားလည်စေသတည်း။) ထိုအခါ ယုဒပြည်၌ရှိသောသူတို့သည် တောင်များသို့ ထွက်ပြေးကြစေ။ မဿဲ 24:15,16။

သို့ဖြစ်၍ ယေဇကျေလသည် သင်တို့အတွက် နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏။ သူပြုခဲ့သမျှအတိုင်း သင်တို့သည်လည်း ပြုကြလိမ့်မည်။ ဤအမှုဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ငါသည် အရှင်ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း သင်တို့ သိကြလိမ့်မည်။ ယေဇကျေလ 24:24။

သို့ရာတွင် ဗိမာန်တော်အပြင်ဘက်ရှိ တရားရုံးဝင်းကိုမူ ချန်လှပ်ထား၍ မတိုင်းတာနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုဝင်းသည် လူမျိုးခြားတို့အား ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသောမြို့တော်ကိုလည်း သူတို့သည် လေးဆယ့်နှစ်လပတ်လုံး ခြေဖြင့်နင်းကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ငါသည် ငါ၏ သက်သေခံနှစ်ပါးအား အခွင့်တန်ခိုးကို ပေးမည်ဖြစ်၍၊ သူတို့သည် အိတ်ထည်ဝတ်ဆင်လျက် ရက်ပေါင်း တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ပတ်လုံး ပရောဖက်ပြုကြလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁: ၂၊ ၃။

သူတို့သည် ထားသွားဖြင့် လဲကျကြလိမ့်မည်။ လူမျိုးအပေါင်းသို့ အကျဉ်းသားအဖြစ် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ တပါးအမျိုးသားတို့၏ ကာလသည် ပြည့်စုံသည်တိုင်အောင် ယေရုရှလင်မြို့သည် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ခြေနင်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ Luke 21:24.

ခြောက်ရက်ကြာပြီးနောက် ယေရှုသည် ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် သူ၏ညီ ယောဟန်ကို ခေါ်ယူတော်မူ၍၊ သူတို့ကို သီးခြားစီ မြင့်မားသောတောင်တစ်တောင်ပေါ်သို့ ဆောင်တက်တော်မူ၏။ မဿဲ 17:1။

ခြောက်ရက်လွန်သောနောက် ယေရှုသည် ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့ကို မိမိနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်၍ သူတို့ကိုသာ သီးခြား အလွန်မြင့်သောတောင်ပေါ်သို့ တက်စေတော်မူ၏။ ထိုအခါ သူတို့ရှေ့၌ ကိုယ်တော်သည် ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲတော်မူ၏။ မာကု ၉:၂။

ဤစကားများကို မိန့်တော်မူပြီးနောက် ရှစ်ရက်ခန့်အကြာတွင်၊ ကိုယ်တော်သည် ပေတရု၊ ယောဟန်နှင့် ယာကုပ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ဆုတောင်းရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်ကြွတော်မူ၏။ လုကာ ၉:၂၈။