“එළිදරව්වෙහි බයිබලයේ සියලු පොත් එකට හමු වී අවසන් වේ. මෙහි දානියෙල්ගේ පොතෙහි පූර්ණත්වය ඇත.” The Acts of the Apostles, 585.
යොහන් “යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව” ලෙස හඳුන්වන, යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයාණන් 2023 ජූලි මාසයේ සිට තම සෙනඟ උදෙසා මුද්‍රා විවර කරමින් සිටින සත්‍යය, දානියෙල් පොත එළිදරව් පොත සමඟ එක් කළ විට පරිපූර්ණත්වයට පත් කරනු ලැබේ. දානියෙල් පොතේ දෙවන පරිච්ඡේදය, අන්තිම දිනවල මෘගයාගේ රූපය සම්බන්ධ පරීක්ෂණයේ සන්දර්භය තුළ දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩය නියෝජනය කරයි. එය පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් සහ නිශ්චිත පරීක්ෂණ කාල පරිච්ඡේදයක් හඳුනා දක්වයි.
දානියෙල් වහල්භාවයේ ගත කළ හැත්තෑ වසරෙන් නිරූපණය වන, දානියෙල් පොතේ දෙවන පරිච්ඡේදයෙහි දැක්වෙන කාලපරිච්ඡේදය හා ක්‍රියාවලිය, මිලරයිට් ඉතිහාසයෙහි ප්‍රොතෙස්තන්තවරුන්ගේ පරීක්ෂණ කාලපරිච්ඡේදය සංකේතාත්මකව නිරූපණය කළේය. ප්‍රොතෙස්තන්තවරු තම පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියෙන් අසමත් වී රෝමයේ දියණියන් බවට පත් වූහ. අනාවැකිමය අර්ථයෙන්, දියණියක් තම මව සංකේතාත්මකව නිරූපණය කරයි; රෝමය ද අනාවැකිමය මෘගයෙකි. ඔවුන්ගේ අසමත් වීම සහ ඉන් අනතුරුව රෝමයේ දියණියන් බවට පත් වීම, අපගේ වත්මන් ඉතිහාසයේ මෘගයාගේ රූපය පිළිබඳ පරීක්ෂණය සංකේතාත්මකව නිරූපණය කරන්නේ, ඔවුන් මෘගයාගේ රූපයක් බවට පත් වූ බැවිනි. එබැවින්, අපගේ වත්මන් පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලිය දානියෙල් වහල්භාවයේ ගත කළ හැත්තෑ වසර මඟින් ද, මිලරයිට් ව්‍යාපාරය පැවති කාලයේ දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය මඟින් ද නිරූපණය කෙරේ.
2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ආරම්භ වූ දෙවැනි දූතයාගේ පණිවිඩයේ ඉතිහාසය තුළ, නෙබුකද්නෙෂර්ගේ මෘගයන් පිළිබඳ රූප-සිහිනය මඟින් සංකේතවත් කරනු ලබන විශේෂ කාල පරිච්ඡේදයක් හා පරීක්ෂණ ක්‍රියාවලියක් ඇත; මන්ද, බයිබල් අනාවැකියේ රාජ්‍යයක් යනු මෘගයෙකු ද වේ. නෙබුකද්නෙෂර් සහ කල්දීය ආගමික ප්‍රභූවරු පරීක්ෂණයෙන් අසමත් වන අය නියෝජනය කරන අතර, දානියෙල් සහ ගෞරවනීය තිදෙනා පරීක්ෂණයෙන් සමත් වන අය නියෝජනය කරති. එය වෙනස් ලෙස පෙනිය හැකි නමුත්, නෙබුකද්නෙෂර්ගේ අසමත්භාවය දානියෙල්ගේ තුන්වන පරිච්ඡේදයේ තහවුරු කරනු ලැබේ.
දානියෙල් පොතේ පළමුවන සහ දෙවන පරිච්ඡේද දෙකෙහිම නිරූපණය වන පරීක්ෂාවට ලක් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය තුළ, එළිදරව් පොතෙහි මෑතකදී ඉදිරිපත් කර ඇති සත්‍යයන් සමඟ සමපාත වන විශේෂිත අනාවැකිමය මං සලකුණු තිබේ. පළමුවන පරිච්ඡේදයේ, “දින දහය” මඟින් නිරූපණය කෙරුණේ දානියෙල් ස්වර්ගීය ආහාරය අනුභව කිරීම නිසා වඩා පැහැපත් හා පුෂ්ටිමත් රූපයක් විදහා පෑමට මඟ පෑදූ පරීක්ෂණ කාලපරිච්ඡේදයයි. ඒ අතර, නපුංසකයන්ගේ අනෙක් පන්තිය රජුගේ ආහාරය අනුභව කළ අයගේ රූපය විදහා පෑහ. අනාවැකිමය අර්ථයෙන් රජෙකු යනු රාජ්‍යයක් වන අතර, අනාවැකිමය අර්ථයෙන් රජෙකු හෝ රාජ්‍යයක් යනු මෘගයෙකු ද වේ. රජුගේ ආහාරය අනුභව කිරීමේ ප්‍රතිඵල තම මුහුණුවලින් විදහා පෑ අය මෘගයාගේ රූපය විදහා පෑහ.
දානියෙල් පොතේ දෙවන අධ්‍යායෙහි, දානියෙල් නෙබුකද්නෙශ්සර්ගේ රූප-සිහිනයේ සැඟවුණු “රහස” තේරුම්ගැනීමට යාච්ඤා කරමින් සිටියේය. ඔහුට එම සිහිනය කුමක්ද යන්නත්, එහි අර්ථය කුමක්ද යන්නත් දැනගැනීමට අවශ්‍ය විය. ඔහු නිරූපණය කරන්නේ අවසාන දවස්වල යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව මුද්‍රාභංග කිරීම සමඟ සම්බන්ධ වූ රහස් තේරුම්ගැනීමට සොයන අයයි; මක්නිසාද යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්ව මුද්‍රාභංග කිරීම, කෘපාවසානය සිදුවීමට පෙර මුද්‍රාභංග කරනු ලබන අවසාන අනාවැකිමය “රහස” වන බැවිනි. දානියෙල් ඇතුළු සියලු අනාගතවක්තෘවරු අවසාන දවස් හඳුනාදක්වමින් සිටිති. “රහස” තේරුම්ගැනීම සඳහා දානියෙල්ගේ උත්සාහය ජීවිතය හෝ මරණය යන ප්‍රශ්නයක් වූවාසේම, අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාව සඳහා මෘගයාගේ රූපය පිළිබඳ පරීක්ෂණයද එසේම වේ.
“කරුණාවේ දොරටුව වැසී යාමට පෙර මෘගයාගේ ප්‍රතිමාව පිහිටුවනු ලබන බව ස්වාමීන් වහන්සේ මට පැහැදිලි ලෙස පෙන්වා දී ඇත; මක්නිසාද එය දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවට වන මහත් පරීක්ෂාව වනු ඇත, එමගින් ඔවුන්ගේ සදාකාලික ඉරණම තීරණය කරනු ලබන බැවිනි.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
දානියෙල් “රහස” අවබෝධ කරගැනීමට උත්සාහ කළ අවස්ථාවේ ඔහුගේ යාච්ඤාව, අවසාන දිනවල දෙවියන්වහන්සේගේ ජනතාවගේ ඉතිහාසයේ විශේෂිත මාර්ග-සලකුණක් නියෝජනය කරයි. දානියෙල්ගේ පොත, අවසාන දිනවල “යාච්ඤාව” යන මාර්ග-සලකුණ පිහිටුවන සාක්ෂි දෙකක් සපයයි. එම මාර්ග-සලකුණ පිහිටා ඇත්තේ සෑම ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවකම දෙවන පණිවිඩයෙන් නිරූපිත කාලපරිච්ඡේදය තුළය.
මෙම යාච්ඤා දෙකෙහිම අනාවැකිමය පසුබිම වන්නේ වහල්භාවයේ හැත්තෑ වසර වන අතර, එය සංකේතයක් වශයෙන් ලෙවී කථාවේ විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් “සත් වරක්” යන්න නිරූපණය කරයි. දානියෙල් පොතේ දෙවන පරිච්ඡේදයේ පළමුවන පදයෙහි “නෙබුකද්නෙශර්” යන නාමය දෙවරක් යෙදී ඇති අතර, ශුද්ධ ලියවිල්ලෙහි වචනයක් දෙවරක් යෙදීම දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩයේ සංකේතයකි.
වයිට් සහෝදරියගේ ලේඛනවල ස්ථාන කිහිපයක දානියෙල් පොතේ තුන්වන පරිච්ඡේදය ඉරිදා නීතියේ සංකේතයක් ලෙස හඳුන්වා දී ඇත. දානියෙල් පොතේ පළමුවන පරිච්ඡේදය තුළ පළමුවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩයේ සෑම ලක්ෂණයක්ම අන්තර්ගත වන අතර, පළමුවන හා දෙවන පණිවිඩ නොමැතිව තුන්වන පණිවිඩයක් (දානියෙල් පොතේ තුන්වන පරිච්ඡේදය) තිබිය නොහැකි බව අපට දන්වා ඇත.
මෘගයාගේ රූපයේ පරීක්ෂාව, පරික්ෂාකාලය අවසන් වීමට පෙරත්, අපට මුද්‍රා තැබීමට පෙරත්, අප විසින් අනිවාර්යයෙන් ජයගත යුතු පරීක්ෂාව ලෙස Ellen White විසින් නිර්වචනය කර ඇත. දානියෙල්ගේ තුන්වන අධ්‍යායයේ සංගීතය වාදනය වූ විට, ප්‍රතිකාරකාලය සංකේතාත්මකව අවසන් විය; මක්නිසාද තුන්වන අධ්‍යායය ඉරිදා නීතිය නියෝජනය කරයි. නෙබුකද්නෙශර්ගේ සංගීතය, සංකේතාත්මක වශයෙන් අමතක කරනු ලැබූ අවුරුදු හැත්තෑව අවසානයේදී, ටීර්හි වේශ්‍යාව එවිට භූමියේ රජවරුන්ට ගායනා කිරීමට ආරම්භ කරන ගීතිකාව නියෝජනය කරයි.
එම දවසේදී, තීර් අවුරුදු හැත්තෑවක් එක රජෙකුගේ දවස්වල ප්‍රමාණයට අනුව අමතක කරනු ලබන්නේය. හැත්තෑ අවුරුදු අවසානයේදී තීර් වේශ්‍යාවක් මෙන් ගායනා කරන්නේය. වීණාවක් ගෙන නගරය වටා යාමින, අමතක කරනු ලැබූ වේශ්‍යාවෙනි; මිහිරි ස්වර නගා, ගී බොහෝ ගායනා කරව, එවිට නුඹ සිහි කරනු ලබන පිණිසය. තවද හැත්තෑ අවුරුදු අවසානයෙන් පසු, ස්වාමීන්වහන්සේ තීර් වෙත පැමිණෙන සේක; ඇය තම කුලිය වෙත නැවත හැරී, පොළොවේ මුහුණත මත ඇති ලෝකයේ සියලු රාජ්‍යයන් සමඟ වේශ්‍යාකම් කරන්නේය. යෙසායා 23:15–17.
වයිට් සහෝදරිය දේවදූතයන් තිදෙනාගේ පණිවිඩ පරීක්ෂණ තුනක් ලෙස හඳුන්වයි.
“පළමු සහ දෙවන දූතයන්ගේ පණිවිඩයන් යටතේ මනාලයා හමුවීමට පිටත්ව ගිය බොහෝ දෙනෙක්, ලෝකයට දෙනු ලැබිය යුතු තෙවන, අවසාන පරීක්ෂාකාරී පණිවිඩය ප්‍රතික්ෂේප කළහ; අවසාන කැඳවීම කරනු ලබන විටද ඒ හා සමාන ස්ථාවරයක් ගනු ලැබේ.” Review and Herald, October 31, 1899.
සාක්ෂිකරුවන් කිහිපදෙනෙකුගේ සාක්ෂිය මත පදනම්ව, දානියෙල් පොතේ දෙවන පරිච්ඡේදය දෙවන දේවදූතයාගේ පණිවිඩය වේ. පළමු දේවදූතයා බලගැන්වීමේ සිට විනිශ්චය දක්වා වූ ඉතිහාසය යනු දානියෙල්ගේ වහල්භාවයේ හැත්තෑ අවුරුද්දෙන් නිරූපණය වන ඉතිහාසයයි. දෙවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ගේ යාච්ඤාවේ පසුබිම සැකසෙන්නේ “සත් කාල” සංකේතවත් කරන එම හැත්තෑ අවුරුද්ද තුළය.
නවවන පරිච්ඡේදයේ යාච්ඤාව ආරම්භ වන්නේ වසර හැත්තෑව පිළිබඳ සෘජු සඳහනකිනි. මෙම යාච්ඤා දෙකෙහිම අනාවැකිමය පසුබිම එක හා සමානය. ඒවා එකම යාච්ඤාවේ විවිධ පැතිකඩ නිරූපණය කරන නමුත්, දෙකම “කාල සත” නමැති එකම පසුබිම තුළ ස්ථානගත කර ඇති අතර, අවසාන දවස්වල එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස් දෙනාගේ ඉතිහාසය තුළ පිහිටා ඇති “යාච්ඤාව” නමැති මංසලකුණ සමඟ ද ඒ දෙකම සමපාත වේ.
නවවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල් යාච්ඤා කරන විට, ඔහු සිටින්නේ බබිලෝනියේ රාජ්‍යයෙන් මේදවරුන්ගේ හා පර්සියානුවන්ගේ රාජ්‍යයට මාරු වන අනාවැකිමය “සංක්‍රාන්ති කාලපරිච්ඡේදයක” ය. එම සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යය මාර්ග සලකුණක් ද වන අතර, දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ “ලවෝදිකයන්” ලෙස වීථියේ මිය ගොස්, “පිලදෙල්පියානුවන්” ලෙස මිනීවළෙන් පිටතට එන අවස්ථාවේ තුන්වන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරය තුළ ඇති වන එම සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යයට ද එය අනුරූප වේ. පළමුවන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරයේ සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යය, දානියෙල්ගේ සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යයටත් තුන්වන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරයටත් අනුරූප වන අතර, මේ තුනම ලෙවී කථාවේ විසිහයවන පරිච්ඡේදයේ “කාල සත” සමඟ ඍජුව සම්බන්ධ වේ. මිලර්වාදී ව්‍යාපාරය තුළ පිලදෙල්පියාවේ සිට ලවෝදිකය දක්වා වූ සංක්‍රාන්තිය සිදු වූයේ 1856දී “කාල සත” පිළිබඳ “නව ආලෝකය” පැමිණීමත්, ඉන් අනතුරුව 1863දී “කාල සත” මුළුමනින්ම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමත් සමඟය. නවවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ටත්, මිලර්වාදීන්ගේ කාලයේ පළමුවන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරයටත්, අපගේ කාලයේ තුන්වන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරයටත් එකිනෙකට අනුරූප වන සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍ය ඇති අතර, එම සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍ය තුනම පිහිටා ඇත්තේ “කාල සත” පිළිබඳ සන්දර්භය තුළය.
පරීක්ෂා කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ ඉතිහාසය තුළ, දානියෙල් නියෝජනය කරන්නේ තමන්ට දෙන ලද ආලෝකය පළමුව සිය තිදෙනා වූ සහචරයන් සමඟ බෙදාගන්නා දූතයාය; එසේ කරමින්, ඔහු “වනයෙහි මොරදෙන හඬ” වන “එලියා”ගේ අනාගතවාදී භූමිකාවට ආදර්ශයක් වේ.
දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ “රහස” බයිබල් අනාවැකිවල අටවන රාජ්‍යය සත් රාජ්‍යයන්ගෙන් “එකක්” බව හඳුන්වා දෙයි. එය බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍යයන්ගේ ප්‍රථම නිරූපණය වන බැවින්, එය එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේ දක්නට ලැබෙන බයිබල් අනාවැකිවල රාජ්‍යයන්ගේ අවසාන නිරූපණය සමඟ සම්බන්ධ වේ. පෙර තිබූ එම සත් රාජ්‍යයන්ගෙන් “එකක්” වන අටවන රාජ්‍යය, නූතන බැබිලෝනිය මකරයා, මෘගයා සහ බොරු අනාගතවක්තෘයා යන ත්‍රිවිධ එක්සත්කම ලෙස ස්ථාපිත කරන සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යය අමතයි. නෙබුකද්නෙශ්ශර්ගේ රූප-සිහිනය අවසානයේදී අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ අටවන භූමික රාජ්‍යය හඳුන්වා දෙයි.
බයිබලීය අනාවැකියේ රාජ්‍යයක් යනු මෘගයකි; එබැවින් නෙබූකද්නෙශර්ගේ රූප-සිහිනයෙන් නියෝජිත සත්‍යය වන්නේ අවසාන මෘගයා පිළිබඳ ප්‍රථම සඳහන් කිරීමය; එය එළිදරව් පොතේ දහහත්වන පරිච්ඡේදයේද හඳුනා දක්වනු ලැබේ. එබැවින් නෙබූකද්නෙශර්ගේ සිහිනය, අවසානයේදී, අටවන සහ අවසාන මෘගයාගේ රූපය පිළිබඳ සිහිනයයි. එය “මෘගයාගේ රූපය” පිළිබඳ සිහිනයයි.
එයම තුන්වන දේවදූතයාගේ ව්‍යාපාරය තුළ සිදු වන සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යය හඳුනාගැනීමේ වැදගත්කම තහවුරු කිරීමක් වන නමුත්, 2020 ජූලි 18 වන දිනෙන් පසුව දිගහැරුණු ඉතිහාසය පිළිබඳව පෙර ලිපිවල හඳුනා දක්වා ඇති බොහෝ කරුණු එකට එක් කර තහවුරු කරන යතුර වන්නේ ද එම “රහස” ය. දානියෙල්ගේ වසර හැත්තෑවක වහල්භාවයෙන් නිරූපණය කෙරෙන සෑම පූජනීය ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරයකම මංසලකුණු හතර සැමවිටම එකම තේමාව දරන බව එම ලිපිවල ඉදිරිපත් කර ඇත.
ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ කාලයෙහි වූ එම මාර්ග සලකුණු සතර පිහිටුවා තිබුණේ “මරණය හා නැවත නැඟිටීම” යන සන්දර්භය තුළය. පළමු පණිවිඩය බලගැන්වීම නියෝජනය කළ පළමු මාර්ග සලකුණ වූයේ මරණය හා නැවත නැඟිටීමේ සංකේතය වන ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ බව්තීස්මයයි. එම ඉතිහාසයේ පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම නියෝජනය කරන දෙවන මාර්ග සලකුණ වූයේ ලාසරුස්ගේ මරණය හා නැවත නැඟිටීමයි. තුන්වන මාර්ග සලකුණ වූයේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීම නියෝජනය කරන, යෙරුසලමට සිදු කළ ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශයයි. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ තම මරණය හා නැවත නැඟිටීම කරා ගමන් කරමින් සිටි අතර, මරණය හා නැවත නැඟිටීමේ ජීවමාන නියෝජිතයා වූ ලාසරුස් පෙරහැරේ පෙරමුණ ගත්තේය. මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීම ප්‍රකාශ කරනු ලබන අතරතුර දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟ “මුද්‍රා කරනු ලබන” බවද ලාසරුස් තහවුරු කරයි.
“ලාසරස් නැවත ජීවනයට නැඟීම වූ මෙම කිරුළු මැණික වූ ආශ්චර්යය, දෙවියන්වහන්සේගේ මුද්‍රාව උන්වහන්සේගේ ක්‍රියාව මතත්, දේවත්වය පිළිබඳ උන්වහන්සේගේ අයිතිය මතත් තැබීමට නියමිතව තිබුණි.” The Desire of Ages, 529.
විනිශ්චයේ සිව්වැනි මාර්ගසලකුණ වූයේ කුරුසියයි; එයද මරණයක් සහ නැවත නැඟිටීමක් විය. එම මාර්ගසලකුණු සිව්කයේ කාලපරිච්ඡේදය දානියෙල්ගේ අවුරුදු හැත්තෑක වහල්භාවයෙන් නිරූපිත වේ.
මිලර්වාදීන්ගේ ඉතිහාසයෙහි තේමාව “දිනකට වසරක් යන මූලධර්මය” වූ අතර, එම මූලධර්මය 1840 අගෝස්තු 11 වැනි දින තහවුරු විය. පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම සිදු වූයේ දිනකට වසරක් යන මූලධර්මය වැරදි ලෙස අදාළ කරගැනීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීම යනු වසර දෙදහස් තුන්සියයක අනාවැකිය සහ වසර දෙදහස් පන්සිය විස්සක අනාවැකිය සම්බන්ධයෙන් දිනකට වසරක් යන මූලධර්මය පරිපූර්ණත්වයට පත්වීම වූ අතර, ඉන් අනතුරුව, දිනකට වසරක් යන මූලධර්මයට අනුව වූ එම අනාවැකි 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දින ඉටු වූ විට විමර්ශනාත්මක විනිශ්චය ආරම්භ විය. මිලර්වාදීන්ගේ ඉතිහාසයෙහි මංසලකුණු හතරෙහිම තේමාව වූයේ “දිනකට වසරක් යන මූලධර්මය” යන්නයි. එම මංසලකුණු හතරට අයත් කාලපරිච්ඡේදය දානියෙල්ගේ වසර හැත්තෑවක වහල්භාවය මඟින් නිරූපණය කෙරේ.
දාවිත් රජුගේ කාලයේදී තේමාව වූයේ “දෙවියන්වහන්සේගේ ගිවිසුම් පෙට්ටිය” යන්නයි. දාවිත්ට බලය ලැබුණු පසු, ඔහු එම ගිවිසුම් පෙට්ටිය දාවිත්ගේ නුවරට ගෙන ඒමට අධිෂ්ඨාන කළේය.
දාවිත් ඉදිරියට ගොස් දිනෙන් දින මහත් විය; සෙන්ගණන්ගේ ස්වාමීවූ දෙවි සමිඳාණන් වහන්සේ ඔහු සමඟ සිටි සේක. 2 සාමුවෙල් 5:10.
පළමුවන බලාපොරොත්තු කඩවීම සිදු වූයේ උස්සා ගිවිසුම් පෙට්ටිය ස්පර්ශ කිරීමෙන් පව් කළ අවස්ථාවේදීය. තුන්වන මංසලකුණ වූයේ උස්සාගේ කැරැල්ලෙන් පසු ගිවිසුම් පෙට්ටිය තබා තිබූ ගිත්තීය ඕබෙද්-ඒදොම්ගේ ගෘහයට ස්වාමීන්වහන්සේ ආශීර්වාද කර තිබූ බව දාවිත් වටහාගත් අවස්ථාවයි. ඉන්පසු දාවිත් යෙරුසලමට ජයග්‍රාහී ලෙස පිවිසීම සඳහා ගොස් ගිවිසුම් පෙට්ටිය රැගෙන ආවේය (එහෙත් දාවිත්ගේ එම පිවිසීම සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ භාර්යාව අනිසි කෝපයක් හා “බලාපොරොත්තු කඩවීමක්” පළ කළාය). එම මංසලකුණු සතරෙන් එක් එක් මංසලකුණ ගිවිසුම් පෙට්ටියෙන් නිරූපණය වේ. එම මංසලකුණු සතරට අදාළ කාලපරිච්ඡේදය දානියෙල්ගේ හැත්තෑ අවුරුදු වහල්භාවයෙන් නිරූපණය වේ.
2001 සැප්තැම්බර් 11 දින “තුන්වන අහෝ”හි ඉස්ලාමය මුදා හරින ලද අතර, අනතුරුව එය වැළැක්විනි. 2020 ජූලි 18 දින ඉස්ලාමයේ භූමිකාව පිළිබඳ අසාර්ථක අනාවැකියක් විය. මළ වියළි අස්ථිවලට ජීවය ගෙන එන පණිවිඩය පැමිණෙන්නේ “සතර සුළං” වලින්ය; ඒවා ඉස්ලාමයේ සංකේතයක් වන අතර මධ්‍යරාත්‍රියේ හඬ පණිවිඩය නියෝජනය කරයි. එක්සත් ජනපදයේ ඉරිදා නීතියේ ජාතික අපස්ථානයෙන් අනතුරුව එන ජාතික විනාශය “තුන්වන අහෝ”හි ඉස්ලාමය විසින් සිදු කරනු ලැබේ. එම මාර්ගසලකුණු හතරේ කාලපරිච්ඡේදය දානියෙල්ගේ අවුරුදු හැත්තෑක වහල්කමෙන් නිරූපිත වේ.
පළමු දූතයාගේ චලනය තුන්වන දූතයාගේ චලනය නියෝජනය කරයි; මිලේරයිට් ඉතිහාසයේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ හඬ නම් පණිවිඩය, පළමු බලාපොරොත්තු භංගය හටගැනීමට හේතු වූ අසාර්ථක අනාවැකියෙහි නිවැරදි කිරීමක් විය.
“ශුද්ධ ලියවිලිවලින් ඔවුහු තමන් ප්‍රමාද වීමේ කාලය තුළ සිටින බවත්, දර්ශනය සම්පූර්ණ වීම ඉවසීමෙන් බලා සිටිය යුතු බවත් දුටහ. 1843 දී තම ස්වාමීන්වහන්සේ බලාපොරොත්තු වීමට ඔවුන්ට මඟ පෙන්වූ එම සාක්ෂියම, 1844 දීද උන්වහන්සේ බලාපොරොත්තු වීමට ඔවුන්ට හේතු විය.” Early Writings, 247.
නැෂ්විල් නගරයට එල්ල වන ඉස්ලාමීය ප්‍රහාරයක් පිළිබඳ එම සාක්ෂියම, ඉරුදින නමස්කාරය බලාත්මක කිරීමට ප්‍රතිචාර වශයෙන් නැෂ්විල් නගරයට එල්ල වීමට නියමිත ප්‍රහාරයක් පිළිබඳ සාක්ෂිය ද වේ. අනාවැකියේ ආත්මයේ ලියවිලි කිසි විටෙකත් අසාර්ථක නොවේ. නැෂ්විල් නගරයට ප්‍රහාරයක් එල්ල වන බවට වූ අනාවැකිය අනාවැකියේ ආත්මයේ ලියවිලිවල ඉදිරිපත් කර ඇත. නැෂ්විල් පිළිබඳ අනාවැකිය ඉටු වනු ඇත; එහෙත්, මිලරයිට් ඉතිහාසයේදී සිදු වූවාක් මෙන්, නැෂ්විල් නගරයට එල්ල වන ප්‍රහාරය පිළිබඳ අනාවැකිය පදනම් වනු ඇත්තේ මීට පෙර අසාර්ථක වූ අනාවැකිය නිවැරදි කිරීමක් මත ය. එය ඉටු වන්නේ “විනිශ්චය” නිරූපණය කරන මාර්ග සලකුණ වන සිව්වන මාර්ග සලකුණේදී ය.
යේසුස් වහන්සේ සෑම විටම ආරම්භය මඟින් අවසානය නිරූපණය කරන සේක; 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනි දින පළමු මංසලකුණ වූයේ ඉස්ලාමය විසින් එල්ල කරන ලද ප්‍රහාරයක් බැවින්, ඉරිදා නීතියේ විනිශ්චයේදී නැෂ්විල් වෙත ඉස්ලාමීය ප්‍රහාරයක් එල්ල වනු ඇත. එයට වෙනත් ඉලක්ක ද ඇතුළත් වීමට බොහෝ සෙයින් ඉඩ ඇත; එහෙත් මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීමේ පණිවිඩය යනු පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම ඇති කළ පණිවිඩය නිවැරදි කරන පණිවිඩයයි. පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම ඇති වූයේ අනාවැකියට කාල සාධකය අදාළ කිරීමේ පාපය නිසා මිස එලන් වයිට්ගේ වචන නිසා නොවේ.
පළමු පණිවිඩය “බලගැන්වීමේ” අවස්ථාවෙන් (දානියෙල්හි මෙය සිදුවන්නේ සංකේතාත්මක සැත්තෑ අවුරුදු කාලය ආරම්භයේදීය) ඇරඹෙන මාර්ග සලකුණු සතර සැමවිටම එකම තේමාවට යටත් වන බව අවබෝධ කරගැනීම වැදගත්ය. ඔබ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනිදා අනාගතවාක්‍යයක ඉටුවීමක් ලෙස පිළිගෙන ඇත්නම්, ඔබ අනාගතවාක්‍යමය අර්ථයෙන් “සඟවා තැබූ පොත” අනුභව කර ඇත. එම සත්‍යය සැබවින්ම අනුභව කළේ ඉතා සුළු පිරිසක් පමණි. එහෙත්, දානියෙල්ගෙන් නිරූපණය වන පරිදි, බබිලෝනීය ආහාරයෙන් අපවිත්‍ර නොවීමට තම සිත් තුළ අධිෂ්ඨාන කරගත් අය සිටියහ. එසේ වුවද, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනිදා අනාගතවාක්‍යයක ඉටුවීමක් වූ බව විශ්වාස කරන්නේ යැයි කියා සිටින නමුත්, ඒ ඉස්ලාමය නොව බුෂ් පවුල හෝ ගෝලීයවාදීන් හෝ ජේසු නිකායිකයන් හෝ සී.අයි.ඒ. සංවිධානය හෝ නූතන කුමන්ත්‍රණ න්‍යායවාදීන් බොහෝ විට යොදාගන්නා සුපුරුදු පාර්ශ්වයන්ගේ කිසියම් සංකලනයක් හෝ බවට තර්ක කරන අයද සිටිති. අල්ඵා සහ ඕමෙගා වන යේසුස්වහන්සේ ආරම්භය මඟින් අවසානය නිරූපණය කරන සේක. එබැවින්, 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනිදා අනාගතවාක්‍යමය වශයෙන් නිරූපණය වූයේ කුමක්ද යන්න පිළිබඳව අප වැරදි නම්, “සත්‍යයේ” අනාගතවාක්‍යමය වචනය නිවැරදිව පහදා දීමට අපට ඇති හැකියාව අපි විනාශ කරගනිමින් සිටිමු.
මිලර්වාදී ඉතිහාසයේ පළමු පණිවිඩයේ “බලගැන්වීම” දෙවන විපතෙහි ඉස්ලාමය වූ අතර, එම බලගැන්වීම තුන්වන විපතෙහි ඉස්ලාමය විසින් ගෙන ආ 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින සිදු වූ බලගැන්වීමේ පූර්වරුපයක් විය.
පළමු මංසලකුණෙහි දැක්වෙන ඉස්ලාමය අවසාන මංසලකුණෙහි දැක්වෙන ඉස්ලාමය හඳුනා දක්වයි. අවසාන මංසලකුණ විනිශ්චය නියෝජනය කරන අතර, එක්සත් ජනපදය ඉරිදා නීතියේදී විනිශ්චය කරනු ලැබේ. මළවුන්ට ජීවය ලබා දෙන්නේ එසකියෙල් පොතේ තිස්හත්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් දෙවන පණිවිඩය වන අතර, එම පණිවිඩය තුන්වන මංසලකුණේ පණිවිඩය වන මධ්‍යම රාත්‍රී මොරගැසීමයි. ඉස්ලාමයේ සංකේතයක් වන “කොටළුවෙකු” පිට නැඟී ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ කළ ජයග්‍රාහී ප්‍රවේශයෙන් පූර්වරූපණය වන පරිදි, එය මුද්‍රා තැබීමේ පණිවිඩයයි. මධ්‍යම රාත්‍රී මොරගැසීමේ මුද්‍රා තැබීමේ පණිවිඩය ගෙන යනු ලබන්නේ ඉස්ලාමය විසිනි.
සියෝනගේ දුවට මෙසේ කියන්න: බලව, ඔබගේ රජ ඔබ වෙත පැමිණෙන්නේ ය; ඔහු නිහතමානීව, කොටළුවෙකු පිටද, එනම් බර වැඩට යොදන සතෙකුගේ පැටවෙකු වන කොටළු පැටවෙකු පිටද අසුන්ගෙනය. මතෙව් 21:5.
එසකියෙල්ගේ දෙවන අනාවැකිය පැමිණෙන්නේ “සතර සුළං” වෙතිනි; ඒවා ඉස්ලාමයේ සංකේතයක් ද වේ. මෙම සත්‍යය පිළිබඳව පැහැදිලි අවබෝධයක් තිබීම අත්‍යවශ්‍යමය; මන්ද, මධ්‍යම රාත්‍රී හඬගැසීම නම් පණිවුඩය වන්නේ, ඉරුදින නීතිය පනවන අවස්ථාවේදී එක්සත් ජනපදය මත විනිශ්චය පමුණුවන සහ එම නියෝගයෙන් අනතුරුව ඇති වන ජාතික විනාශය සිදු කරන බලය ලෙස තුන්වන විපතට අයත් ඉස්ලාමය හඳුන්වා දෙන පණිවුඩය වන බැවිනි.
එළිදරව් පොතේ හත් හෝරණෑ වනාහි බුත්පූජක රෝමයත් පාප් රෝමයත් විසින් ඉරිදා නමස්කාරය බලහත්කාරයෙන් ක්‍රියාත්මක කිරීම පිළිබඳ දෙවියන්වහන්සේගේ විනිශ්චයන් වූහ.
-
ක්‍රි.ව. 321 වර්ෂයේදී කොන්ස්ටන්ටීන් පළමු ඉරිදා නීතිය බලවත් කළ පසු, පළමු තූරි හතර අජාතීය රෝමය විරුද්ධව ගෙන එනු ලැබීය.
-
පස්වන සහ හයවන තූරියවල් (ඒවා ඉස්ලාමයේ පළමු හා දෙවන “වෝ” ද වේ) වන්නේ ක්‍රි.ව. 538 දී ඕර්ලියන්ස් සභාවේදී පනවා ඇති පාප් සබත්-දින නීතිය හේතුකොටගෙන පාප් රෝමයට එරෙහි දෙවියන්ගේ විනිශ්චයයන්ය.
-
හත්වන තූරිය (ඉස්ලාමයේ තුන්වන ශෝකය වන එය) යනු, එක්සත් ජනපදය නුදුරු අනාගතයේදී ඉරිදා නමස්කාරය බලවත්ව ක්‍රියාත්මක කරන විට එයට පැමිණෙන විනිශ්චයයි.
තුන්වන විපතට අයත් ඉස්ලාමය, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දිනට අදාළ පළමු මංසලකුණ නියෝජනය කරයි. 2020 ජූලි 18 දින ඉස්ලාමය නැෂ්විල් නගරයට පහර දෙනු ඇතැයි පළ කළ, ඉටු නොවූ පුරෝකථනය, දෙවන මංසලකුණ වන පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම නියෝජනය කරයි. තිස්හත්වන පරිච්ඡේදයේ එසකියෙල්ගේ දෙවන අනාවැකියෙන් නිරූපිත පරිදි, ඉස්ලාමයේ “සුළං සතර” පිළිබඳ පණිවිඩය, තුන්වන මංසලකුණ වන මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීම නියෝජනය කරයි; ඉන්පසු, ඉරිදා නීතිය පැනවෙන අවස්ථාවේදී 2020 ජූලි 18 දිනට අදාළ ඉටු නොවූ පුරෝකථනය ඉටුවීම නමැති සතරවන මංසලකුණ එළඹෙයි. දානියෙල්ගේ වසර හැත්තෑවක වහල්වාසයෙන් නිරූපණය කෙරෙන එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස් දෙනාගේ අනාවැකිමය ඉතිහාසය තුළ සිදු වන අනාවැකිමය මංසලකුණු සතර ඒවාය.
මධ්‍යරාත්‍රි හඬේ පණිවිඩය පිළිගැනීම, නෙබුකද්නෙශර්ගේ රූප-සිහිනය අවබෝධ කරගැනීමට ඔහු යාච්ඤා කළ විට, දානියෙල්ට ප්‍රතිරූපයක් ලෙස අනාවරණය කරන ලද “රහසෙහි” ප්‍රධාන අංගයකි. ඔහුගේ යාච්ඤාව, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ මරණයේ දින තුනහමාරේ අවසානයෙහි පිහිටා ඇති මාර්ග-ලකුණකි. නවවන පරිච්ඡේදයේ වාර්තා වී ඇති පරිදි, දානියෙල්ගේ ලෙවී කථාව විසිහයවන පරිච්ඡේදයට සම්බන්ධ යාච්ඤාව දාරියස්ගේ පළමු වර්ෂයේදී ය. මෙය ඔහුගේ යාච්ඤා සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යයන්හි ස්ථානගත කරයි.
ජේම්ස් සහ එලන් වයිට් අනුව, මිලරයිට් ඉතිහාසයේ සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යය වූයේ 1856 වර්ෂයයි; එවිට මිලරයිට් ව්‍යාපාරය ෆිලඩෙල්ෆියා සිට ලාඔදිකියා වෙත සංක්‍රමණය විය. එම වර්ෂයේදීම හයිරම් එඩ්සන්ගේ *Review and Herald* ලිපි තුළ “seven times” පිළිබඳ “new light” පැමිණියේය; එහෙත් 1863 දී (“seven times” පසුව), “seven times” සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. බයිබල් අනාවැකිවල ප්‍රථම සහ දෙවන රාජධානಿಗಳ අතර සංක්‍රාන්ති ලක්ෂ්‍යයේදී “seven times” හි “scattering” සඳහා “the remedy” ලෙස හඳුනාගන්නා “the prayer” දානියෙල් යාච්ඤා කළේය.
තුන්-අඩක් යනු එක්දහස් දෙසිය හැට වසර සඳහා වූ සංකේතයකි; එයද අනෙක් අතට “සත් කාලයන්” සඳහා වූ සංකේතයකි. 2020 ජූලි 18 වන දින, Future for America හි ලාඔදිකීය ව්‍යාපාරය, නැවත කිසිදාක කාලය මත අනාවැකි පණිවිඩයක් එල්ලා නොතැබීමට දෙවියන් වහන්සේ දුන් ආඥාවට විරුද්ධව කැරලි ප්‍රකාශ කළේය. එවිට එම ව්‍යාපාරය, එසකියෙල්ගේ මළ වියළි අස්ථි ගැඹුර හරහා දිවෙන එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ වීදියේ “මරනු” ලැබ “පිසුරුවනු” ලැබීය. දස කන්‍යාවන්ගේ උපමාවේ “ප්‍රමාද කාලය”ද වන එම “පිසිරීම්” කාලයේ අවසානයේදී, “තුන්-අඩක්” දිනවල “වනගත ප්‍රදේශය” තුළින් “හඬ නඟා කෑගසන හඬක්” මගින් ඔවුන් දැන් ඔවුන්ගේ සොහොන්වලින් පිටතට කැඳවනු ලබති.
මතෙව් විසිපස්වන පරිච්ඡේදයේත් හබක්කුක් දෙවන පරිච්ඡේදයේත් සඳහන් “පමාවීමේ කාලය” තුළ තමන් ඒ වන විට සිටින බව මිලර්වාදීන් අවසානයේ අවබෝධ කරගත්තා සේම, “පාළුකරයේ හඬ” මොරගසන විට “මළ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා” ද තමන් සිටින්නේ කොතැනද යන්න අවබෝධ කරගත යුතුය. තමන් “විසිරී සිටින” බව ඔවුන් අවබෝධ කරගත යුතුය. එම අවබෝධය “යාච්ඤාව” සඳහා වන කැඳවීමකි; එහෙත් එය හුදෙක් යාච්ඤාව සඳහා පමණක් නොව, ලෙවී කථාවේ විසිහයවන පරිච්ඡේදයට අනුකූල වූ දානියෙල්ගේ යාච්ඤාව සඳහා වන කැඳවීමකි. එම නිශ්චිත යාච්ඤාව නොමැතිව පිබිදීමක් සිදු නොවේ. එම පිබිදීම ලවෝදිසියෙන් පිලෙදෙල්පියාවට සංක්‍රමණය වන සන්ධිස්ථානය සනිටුහන් කරන අතර, දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් නෙබුකද්නෙශර්ගේ ප්‍රතිමාවෙන් සනාථ කෙරෙන පරිදි, අටවැන්නා සත්දෙනාගෙන් කෙනෙකු වීම නමැති අනාවැකිමය සංසිද්ධිය ඇති කරයි.
එම පසුතැවීමේ හා පාපොච්චාරණයේ යාච්ඤාව සම්පූර්ණ වූ විට, දේවවචනයේ පොරොන්දුව වූයේ දෙවියන් වහන්සේ එවිට තමන්ගේ ගිවිසුම සිහි කර, විසිරී ගිය තම ජනතාව එක්රැස් කරන බවය. එසකියෙල්ගේ පළමු අනාවැකිය අස්ථි එකට එක් කළේය; ඉන්පසු ඔහුගේ “සුළං සතර” පිළිබඳ අනාවැකිය අලුත උපන් “ෆිලදෙල්ෆියානුවන්” බලවත් හමුදාවක් බවට පරිවර්තනය කළේය… එළිදරව්ව එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයට අනුව, “දේවදූතයන්ගේ වලාකුළක්” සමඟ “ස්වර්ගයට ඔසවාගනු ලැබීමට” නියමිතව සිටි බලවත් හමුදාවකි. එවිට ඔවුහු ස්වාමීන්වහන්සේගේ “ධජය” වෙති.
දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ “රහස”, යූදා ගෝත්‍රයේ සිංහයා දැන් හෙළි කරමින් සිටින පරිදි, “අටවැන්නා සත්දෙනාගෙන් කෙනෙකු වීම” යන සංසිද්ධිය තහවුරු කරයි…එමෙන්ම දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ අනෙකුත් සෑම අනාවැකිමය අංගයක්ම එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා පිළිබඳ අනාවැකිමය අනුක්‍රමය සමඟ සමපාත වේ. එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා, ඉරිදා නීතිය පැනවෙන එම “පැයේදීම” “ධජයක් ලෙස ඔසවනු ලබති”; මන්ද, ඔවුන් ඔසවනු ලබන්නේ එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “මහා භූමිකම්පාව” සිදු වන විටය. “මහා භූමිකම්පාව” නගරයේ දසයෙන් එක් කොටසක් විනාශ කරන අතර, එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් දේ ඉටු කරමින් ප්‍රංශ විප්ලවයේ “භූමිකම්පාව” ප්‍රංශය විනාශ කළ අවස්ථාවේ ප්‍රංශය එසේ වූවාක් මෙන්, එක්සත් ජනපදය “රජවරුන් දසදෙනා” අතර ප්‍රධාන රජු වේ.
එම භූමිකම්පාවේ පරිපූර්ණ ඉටුවීම “පොළොවේ” මෘගයා මත සිදු වන අතර, පොළොවේ මෘගයාගේ රාජ්‍යය තුළ ඉරිදා නීතිය මඟින් සෙලවීමක් ඇති කරනු ලැබේ. එළිදරව් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ “භූමිකම්පාවේ” පරිපූර්ණ ඉටුවීම ඉරිදා නීතියයි; එවිට “පොළොවේ” මෘගයා “සොලවනු ලබන” අතර, ජාතික වශයෙන් ඇදහිල්ල අත්හැරීමෙන් අනතුරුව ජාතික විනාශය සිදු වේ. ඒ පැයේදී සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා “ධජයක් ලෙස ඉහළට ඔසවනු ලබති”. ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අවසන් වරට ස්වර්ගයට නැඟී ගිය සේම, ඔවුහු “වලාකුළු අතරින් ස්වර්ගයට නැඟී යති”. ධජයක් ලෙස ස්වර්ගයට ඔසවනු ලැබීමටද නියමිත අවසාන දවස්වල දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟගේ පූර්වරූපයක් වන ගෝලයන්ට උන්වහන්සේ පැවසූ අවසන් වදන් ක්‍රියා පොතේ සටහන් වී ඇත.
ඒවිට ඔහු ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: පියාණන් වහන්සේ තමන්ගේම බලය තුළ තබා ඇති කාලයන් හෝ නියමිත සමයන් දැනගැනීම ඔබට අයිති දෙයක් නොවේ. එහෙත් ශුද්ධාත්මයාණන් වහන්සේ ඔබ මත පැමිණි පසු ඔබ බලය ලබන්නහුය; එවිට ඔබ යෙරුසලෙමහිද, මුළු යුදයෙහිද, සමාරියෙහිද, පොළොවේ අන්ත දක්වාද, මාගේ සාක්ෂිකරුවන් වන්නහුය. ඔහු මේ දේවල් කථා කළ පසු, ඔවුන් බලා සිටියදී, ඔහු උඩට ගෙනයනු ලැබුවේය; එවිට වලාකුළක් ඔහු ඔවුන්ගේ ඇස්වලින් අත්හැර ගත්තේය. ක්‍රියා 1:7–9.
“ධජය” වන්නෝ, “ධජයේ” කාර්යය ඉටු කිරීම සඳහා ශුද්ධාත්මයාණන්ගේ බලය ලබාගැනීමට කැමති නම්, “කාලයන් හා සමයන්” යෙදවීමෙන් ඉවතට හැරිය යුතුය.
දෙවන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල්ට එළිදරව් කරන ලද “රහස” යනු පරිවාස කාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙර මුද්‍රා විවෘත කෙරෙන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ එළිදරව්වේ රහසයි. එම “රහස” තුළ “ගර්ජනා සත” පිළිබඳ “සැඟවුණු ඉතිහාසය” ඇතුළත් වේ. එම ඉතිහාසයේ ව්‍යුහය ගොඩනැඟී ඇත්තේ හෙබ්‍රෙව් හෝඩියේ පළමු, දහතුන්වන සහ අවසාන අක්ෂර එක් කිරීමෙන් සෑදූ හෙබ්‍රෙව් වචනය මත ය. එම අක්ෂර එක් කළ විට, “සත්‍යය” යන අර්ථය ඇති හෙබ්‍රෙව් වචනය සෑදේ. යේසුස්වහන්සේ “සත්‍යය” වන අතර, පළමුවැන්නා ද අන්තිමයා ද වන සේක. එම අක්ෂර තුන සෑම ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපාරයකම ව්‍යුහය නියෝජනය කරයි; මන්ද, ඒවා පළමුවන, දෙවන සහ තුන්වන දේවදූතයන් නියෝජනය කරන බැවිනි. “පවිත්‍ර කරනු ලැබීම, සුදු කරනු ලැබීම සහ පරීක්ෂාවට ලක් කරනු ලැබීම” ලෙස දොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ දානියෙල් විසින් නිරූපණය කර ඇති, පියවර තුනකින් යුත් පවිත්‍රකරණ ක්‍රියාවලිය ඒවායින් නියෝජනය වේ. පියවර තුනකින් යුත් එම පරීක්ෂණ හා පවිත්‍රකරණ ක්‍රියාවලිය දශක දෙකකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ ෆියුචර් ෆෝර් ඇමරිකා විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලැබ ඇත. එහෙත් එය ශුද්ධ වූ ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛා තුළ “සැඟවුණු ඉතිහාසයක්” නියෝජනය කරන බව දැන් හඳුනාගෙන ඇත. එම “සැඟවුණු ඉතිහාසය” යනු, පරිවාස කාලය අවසන් වීමට මඳකට පෙර වන මේ මොහොත දක්වා මුද්‍රා තබා තිබූ “ගර්ජනා සත” පරිපූර්ණ ලෙස ඉටුවීමයි.
දිගු කලක් තිස්සේ, සත් ගර්ජනාවන් යනු “පළමු සහ දෙවැනි දූතයන්ගේ පණිවිඩයන් යටතේ සිදු වූ සිද්ධීන්ගේ සීමාංකනයක්” වන අතර, ඒවා “තමන්ගේ අනුපිළිවෙලින් ප්‍රකාශ කරනු ලබන අනාගත සිද්ධීන්” ද නියෝජනය කරන බව අවබෝධ කරගෙන තිබුණි. දැන් “සත්‍යයේ” එළිදරව්ව මගින්, ප්‍රතිසංස්කරණ රේඛාවක අවසාන මාර්ගලකුණු තුන සත් ගර්ජනාවන්ගේ “සැඟවුණු ඉතිහාසය” බව එළිදරව් වී ඇත. එම මාර්ගලකුණු “පළමු” බලාපොරොත්තුභංගයෙන් ආරම්භ වී “අවසාන” බලාපොරොත්තුභංගයෙන් අවසන් වෙයි. මැද මාර්ගලකුණ වන්නේ මධ්‍යරಾತ್ರಿ හැඬීමයි. පළමු බලාපොරොත්තුභංගය “ප්‍රමාද කාලයේ” ආරම්භය සනිටුහන් කරන අතර, එය මධ්‍යරಾತ್ರಿ හැඬීමෙන් අවසන් වෙයි. මධ්‍යරಾತ್ರಿ හැඬීමේ පණිවිඩය “විනිශ්චය” වෙත පැමිණ අවසන් වන අතර, එහිදී අවසාන බලාපොරොත්තුභංගය සනිටුහන් කරනු ලැබේ.
දානියෙල් පොතේ දෙවන පරිච්ඡේදයේ පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම වූයේ තමා “මරණ ආඥාවකට” යටත් කරනු ලැබ සිටින බව දානියෙල් අවබෝධ කරගැනීමයි. ඉන්පසු ඔහු “කාලයක්” ඉල්ලා සිටි අතර, එමගින් “ප්‍රමාද කාලයේ” ආරම්භය සනිටුහන් විය. මධ්‍යම රාත්‍රී හඬගැසීමේ පණිවිඩය වන “රහස” අවබෝධ කරගැනීමට එය ඔහුට මඟ පෑදූ අතර, දානියෙල්ගේ පණිවිඩය “විනිශ්චය” කිරීමට නෙබුකද්නෙශර්ට හැකි වන පිණිස එය අනතුරුව ඔහු වෙත ඉදිරිපත් කරනු ලැබීය.
දානියෙල් ඉදිරිපත් කළ සිහිනය හා එහි අර්ථකථනය පිළිබඳ නෙබුකද්නෙෂර්ගේ “විනිශ්චය” සත් ගර්ජනවල “සඟවා ඇති ඉතිහාසය” නියෝජනය කරන මාර්ගලකුණු තුනෙන් තුන්වැනිය සලකුණු කරයි. එම විනිශ්චය දානියෙල් තුන්වන පරිච්ඡේදයේද නැවත ගෙන එනු ලැබේ; එය දානියෙල් සහ එළිදරව් පොත්වල ස්ථිරව භාවිත වන මූලධර්මය නියෝජනය කරයි, එනම් “නැවත කියා විස්තාර කිරීම” යන මූලධර්මයයි.
අපි ඊළඟ ලිපියෙන් තුන්වන පරිච්ඡේදය සාකච්ඡා කරන්නෙමු. එහෙත්, තුන්වන පරිච්ඡේදයේ තුන්වන මංසලකුණේ විනිශ්චය මඟින්, පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම තුළින් පූර්වාදර්ශිත වූ අවසාන බලාපොරොත්තු කඩවීම හඳුනා දක්වන බව මෙහිදී පෙන්වා දීම වටී. ගර්ජනා සතෙහි “සැඟවුණු ඉතිහාසය” බලාපොරොත්තු කඩවීමකින් ආරම්භ වී බලාපොරොත්තු කඩවීමකින් අවසන් වන මංසලකුණු තුනක් හඳුනා දක්වයි. දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම නෙබුකද්නෙශර් විසින් නිකුත් කරන ලද “මරණ ආඥාවක්” සමඟ සම්බන්ධ වන අතර, තුන්වන පරිච්ඡේදයේ අවසාන බලාපොරොත්තු කඩවීම නෙබුකද්නෙශර් විසින් නිකුත් කරන ලද තවත් “මරණ ආඥාවක්” සමඟ සම්බන්ධ වේ.
Future for America යන චලනය නියෝජනය කරන “සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ” “සඟවා ඇති ඉතිහාසය” 2020 ජූලි 18 දින ඇති වූ බලාපොරොත්තු කඩවීම නියෝජනය කරයි. එවිට එළිදරව් පොතේ එකොළොස්වන අධ්‍යායයේ “දින තුනහමාරක්” මගින් නිරූපිත “ප්‍රමාද කාලය” ආරම්භ විය. “අගාධයෙන්” නැඟී ආ මෘගයා විසින් “වීථිවලදී මරා දමනු ලැබූ” අයගේ අවදිවීම හා නැවත නැඟිටීම දෙවියන්වහන්සේගේ අනාවැකි වචනය තුළ විශේෂයෙන් විස්තර කර ඇත; එහෙත් සරල මට්ටමින්, සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා අවදි වන විට, දානියෙල් පොතේ දෙවන අධ්‍යායයෙන් නිරූපිත “රහස” ඔවුහු අවබෝධ කරගනිති.
එම “රහස” යනු මධ්‍යම රාත්‍රියේ මොරගැසීමේ පණිවිඩය වන අතර, ඔවුහු ඉන්පසු දානියෙල් තුන්වන පරිච්ඡේදය දක්වා එය ප්‍රකාශ කරති; ළඟදීම පැමිණීමට නියමිත ඉරුදින නීතිය පැමිණෙන්නේත්, අවසාන බලාපොරොත්තු කඩවීම සිදු වන්නේත් එවිටය. “දානියෙල්” ලෙස නිරූපණය කෙරෙන අය 2020 ජූලි 18 වැනි දින පළමු බලාපොරොත්තු කඩවීම අත්විඳියහ. ජාතික වශයෙන් ඇදහිල්ල අත්හැරීම ඉස්ලාමයෙන් පැමිණෙන ජාතික විනාශයට මඟ පාදන විට, “රජවරුන් දසදෙනාගේ” නායකයා වන එක්සත් ජනපදය අවසාන බලාපොරොත්තු කඩවීම අත්විඳියි.
අපි ඊළඟ ලිපියේදී දානියෙල් දෙවන පරිච්ඡේදයේ සාරාංශය හා නිගමනය සම්පූර්ණ කරමු.
“සාතන් ලෝකය අල්ලාගත් වහල්භාවයට පත් කර තිබේ. ඔහු ව්‍යාජ වූ සබත් දවසක් හඳුන්වා දී, එයට මහත් වැදගත්කමක් ඇති බවක් පෙනෙන ලෙස කර තිබේ. මෙම ව්‍යාජ සබත් දවස උදෙසා, ස්වාමීන්වහන්සේගේ සබත් දවසෙන් ක්‍රිස්තියානි ලෝකයේ ගෞරව නමස්කාරය ඔහු සොරකම් කරගෙන ගොස් ඇත. ලෝකය නමස්කාරයෙන් වැඳ වැටෙන්නේ සම්ප්‍රදායකට, මනුෂ්‍යයන් විසින් සාදන ලද ආඥාවකට ය. නෙබුකද්නෙශර් දූරා තැන්නේ තමාගේ රන් රූපය පිහිටුවා, එසේ තමන්ම උසස් කළාක් මෙන්, සාතන් ද මෙම ව්‍යාජ සබත් දවස තුළ තමන්ම උසස් කරයි; මක්නිසාද ඔහු ඒ සඳහා ස්වර්ගයේ ඇඳුම සොරකම් කරගෙන ඇත.” Review and Herald, March 8, 1898.