එසකියෙල් යනු එක් ලක්ෂ හතළිස් හතර දහස මුද්රාකරනු ලබන කාලය තුළ සිටින පූජකයෙකි. පළමු පරිච්ඡේදයේදී එසකියෙල් ශුද්ධස්ථානය තුළට ගෙන යනු ලැබේ.
තෙහෙයින් තිස්වෙනි අවුරුද්දෙහි, සිව්වෙනි මාසයේ, එම මාසයේ පස්වෙනි දින, මම කේබාර් ගඟ අසල වහල්කරුවන් අතර සිටියදී, අහස් විවෘත විය, එවිට මම දෙවියන්වහන්සේගේ දර්ශන දුටුවෙමි. එම මාසයේ පස්වෙනි දින, එනම් යෙහෝයාකීන් රජුගේ වහල්කමට පත්වූ පස්වෙනි අවුරුද්දේදී, කල්දේවරුන්ගේ දේශයේ කේබාර් ගඟ අසලදී, බූසිගේ පුත්රයා වූ පූජක එසකියෙල් වෙත ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය පැහැදිලිව පැමිණියේය; එහිදී ස්වාමීන්වහන්සේගේ අත ඔහු මත විය.
මම බැලුවෙමි; එවිට, උතුරු දිශාවෙන් සුළි සුළඟක් පැමිණියේය, මහත් වලාකුළක්ද, තමන් තුළම වළලු ගනිමින් දැවෙන ගින්නක්ද, ඒ වටා ප්රභාවක්ද තිබුණේය; එහි මැදින්, ගින්නෙහි මැදින්, අම්බර් වර්ණය මෙන් වූ දෙයක් දිස්විය. තවද එහි මැදින් සජීවී සත්ත්වයන් සතර දෙනෙකුගේ සමානකමක් පිටතට ආයේය. ඔවුන්ගේ පෙනුම මෙසේය: ඔවුන්ට මනුෂ්යයෙකුගේ සමානකම තිබුණේය. එක් එක් අයහට මුහුණු සතරක් තිබුණේය, එක් එක් අයහට පියාපත් සතරක්ද තිබුණේය. ඔවුන්ගේ පාද සෘජු පාදව තිබුණේය; ඔවුන්ගේ පාදතලය වස්සෙකුගේ පාදතලය මෙන්ව තිබුණේය; තවද ඔවුහු පොළොවෙන් මැසූ පිත්තල වර්ණය මෙන් දිලිසුණෝය. ඔවුන්ගේ සතර පැතිවල ඔවුන්ගේ පියාපත් යට මනුෂ්යයෙකුගේ අත් තිබුණේය; ඔවුන් සතර දෙනාටම ඔවුන්ගේ මුහුණුද ඔවුන්ගේ පියාපත්ද තිබුණේය. ඔවුන්ගේ පියාපත් එකිනෙකට සම්බන්ධව තිබුණේය; ඔවුහු යන කල හැරී නොගියෝය; එක් එක් අය තමාට සෘජුව ඉදිරියට ගියේය. ඔවුන්ගේ මුහුණු සමානකම ගැන කියනවා නම්, ඔවුන් සතර දෙනාටම දකුණු පැත්තෙහි මනුෂ්යයෙකුගේ මුහුණද සිංහයෙකුගේ මුහුණද තිබුණේය; ඔවුන් සතර දෙනාටම වම් පැත්තෙහි ගොනෙකුගේ මුහුණ තිබුණේය; ඔවුන් සතර දෙනාටම ගරුඩයෙකුගේ මුහුණද තිබුණේය. ඔවුන්ගේ මුහුණු එසේ විය. ඔවුන්ගේ පියාපත් ඉහළට විහිදී තිබුණේය; එක් එක් අයගේ පියාපත් දෙකක් එකිනෙකට සම්බන්ධව තිබුණේය, අනෙක් දෙකින් ඔවුන්ගේ ශරීර වැසී තිබුණේය.
ඔව්හු සියල්ලෝම සෘජුව ඉදිරියට ගියහ; ආත්මය යාමට වූ ස්ථානයට ඔව්හු ගියහ; යමින් සිටියදී ඔව්හු හැරී නොබැලූහ. ජීවමාන සත්වයන්ගේ සමානත්වය පිළිබඳව කියන කල, ඔවුන්ගේ පෙනුම දහන වන ගිනිකොළුවල මෙන්ද, පහන්වල පෙනුම මෙන්ද විය; ඒ ගින්න ජීවමාන සත්වයන් අතරට ඉහළ පහළ ගමන් කළේය; ඒ ගින්න දීප්තිමත් විය, ගින්නෙන් විදුලි කෙටීම් නික්ම ගියේය. ජීවමාන සත්වයෝ විදුලි කෙටීමක පෙනුම මෙන් දිව ගොස් ආපසු පැමිණියහ. දැන් මම ජීවමාන සත්වයන් දෙස බැලූ කල, බලව, ජීවමාන සත්වයන් අසල පොළොවේ රෝදයක් තිබිණි, ඔවුන්ගේ මුහුණු සතරට අනුකූලව. රෝදවල පෙනුමත් ඒවායේ කාර්යයත් බෙරිල් මැණික්වර්ණය මෙන් විය; ඒ සතරටම එකම සමානත්වයක් තිබිණි; ඒවායේ පෙනුමත් ඒවායේ කාර්යයත් රෝදයක් මැද රෝදයක් තිබෙන සේ විය. ඒවා ගිය කල, තමන්ගේ පැති සතර දිගේම ගියහ; ගමන් කරන කල ඒවා හැරී නොගියහ. ඒවායේ වළලු ඉතා උස බැවින් භයානක වූහ; ඒ සතරේ වළලු වටවල සම්පූර්ණයෙන්ම ඇස්වලින් පිරී තිබිණි. ජීවමාන සත්වයෝ ගිය කල රෝදද ඔවුන් සමඟ ගියහ; ජීවමාන සත්වයෝ පොළොවෙන් ඉහළට ඔසවාගනු ලැබූ කල රෝදද ඔසවාගනු ලැබීය. ආත්මය යාමට වූ ඕනෑම ස්ථානයකට ඔව්හු ගියහ; ඔවුන්ගේ ආත්මය යාමට වූ ස්ථානයටම ඔව්හු ගියහ; රෝදද ඔවුන්ට එරෙහිව ඉහළට ඔසවාගනු ලැබීය; මන්ද ජීවමාන සත්වයාගේ ආත්මය රෝදයන් තුළ තිබිණි.
ඒවා ගිය කල, මෙයද ගියේය; ඒවා නැවතුණු කල, මෙයද නැවතුණේය; ඒවා භූමියෙන් උස්කරනු ලැබූ කල, රෝදද ඒවාට සමීපව උස්කරනු ලැබූවේය; මක්නිසාද ජීවමාන සත්වයාගේ ආත්මය රෝද තුළ තිබුණේය. ජීවමාන සත්වයාගේ හිස් මත වූ ආකාශමණ්ඩලයේ සමානකම භයානක ස්ඵටිකයේ වර්ණය මෙන් වූ අතර, එය ඔවුන්ගේ හිස්වලට ඉහළින් විහිදී තිබුණේය. ආකාශමණ්ඩලයට යටින් ඔවුන්ගේ පියාපත් සෘජුව, එකිනෙකා දෙසට විහිදී තිබුණේය; එක් එක්කෙනාට මේ පැත්තෙන් තම ශරීරය වැසීමට දෙකක් තිබුණේය, තවද එක් එක්කෙනාට ඒ පැත්තෙන් තම ශරීරය වැසීමට දෙකක් තිබුණේය. ඔවුන් ගිය කල, මහා ජලධාරාවල ශබ්දය මෙන්ද, සර්වබලධාරිගේ හඬ මෙන්ද, කථාවේ හඬ මෙන්ද, සේනාවක ඝෝෂාව මෙන්ද ඔවුන්ගේ පියාපත්වල ශබ්දය මම ඇසුවෙමි; ඔවුන් නැවතුණු කල, ඔවුහු තම පියාපත් පහළ කළහ. ඔවුන්ගේ හිස්වලට ඉහළින් වූ ආකාශමණ්ඩලයෙන් හඬක් පැමිණියේය, ඔවුන් නැවති, තම පියාපත් පහළ කළ කලය. ඔවුන්ගේ හිස්වලට ඉහළින් වූ ආකාශමණ්ඩලයට ඉහළින් සිංහාසනයක සමානකමක් තිබුණේය, නීලමාණික්ය ගලක පෙනුම මෙන්; සිංහාසනයේ එම සමානකම මත, එහි ඉහළින් මනුෂ්යයෙකුගේ පෙනුම මෙන් සමානකමක් තිබුණේය. ඔහුගේ කටියෙහි පෙනුමෙන් ඉහළටත්, ඔහුගේ කටියෙහි පෙනුමෙන් පහළටත්, එහි ඇතුළත වටකරගෙන තිබූ ගින්නක පෙනුම මෙන්, මැණික් පැහැති කාන්තිමත් ද්රව්යයක වර්ණය මෙන් යමක් මම දුටුවෙමි; එයට වටකරගෙන දිළිසීමක් තිබුණේය. වැසි දිනක වලාකුළ තුළ තිබෙන ධනුෂ්යයේ පෙනුම මෙන්, ඒ වටකරගෙන තිබූ දිළිසීමේ පෙනුමද එසේය. මෙය ස්වාමීන්වහන්සේගේ මහිමයේ සමානකමේ පෙනුමය. එය මම දුටු කල, මම මගේ මුහුණ මත වැටුණෙමි, කථාකරන්නෙකුගේ හඬක්ද මම ඇසුවෙමි. එසකියෙල් 1:1–28.
“ශෝකයෙන් වැළපෙන විදේශගත ප්රොපේතවරයා වූ එසකියෙල්, කල්දෙව්වරුන්ගේ දේශයේදී, ඉශ්රායෙල්වරුන්ගේ බලවත් දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි ඇදහිල්ල පිළිබඳ එම පාඩමම උගන්වන දර්ශනයක් ලැබීය. ඔහු කෙබාර් නදියේ ඉවුර අසල සිටියදී, උතුරෙන් සුළි කුණාටුවක් එන්නාක් මෙන් පෙනුණේය, ‘මහත් වලාකුළක් ද, තමා තුළම හැරී ඇවිලෙන ගින්නක් ද, ඒ වටා දීප්තියක් ද, එහි මැදින් ඇම්බර් පැහැය මෙන් වූ දෙයක් ද’ සමඟිනි. අනන්ය පෙනුමක් ඇති, එකිනෙකට අතුරු සම්බන්ධ වූ රෝද කිහිපයක්, ජීවමාන සත්වයන් හතරදෙනෙකු විසින් චලනය කරනු ලැබුවේය. මේ සියල්ලට ඉහළින් ‘සිංහාසනයක සමානකමක් තිබුණේය, නීලමාණික් ගලක පෙනුම මෙන්; එම සිංහාසනයේ සමානකම මත, එහි ඉහළින් මනුෂ්යයෙකුගේ පෙනුම මෙන් වූ සමානකමක් තිබුණේය.’ ‘ජීවමාන සත්වයන්ගේ සමානකම ගැන කියන කල, ඔවුන්ගේ පෙනුම ගිනිදැල් වන අඟුරු මෙන් ද, පහන්වල පෙනුම මෙන් ද විය; එය ජීවමාන සත්වයන් අතර ඉහළට පහළට ගමන් කළේය; එම ගින්න දීප්තිමත් වූ අතර, ගින්නෙන් විදුලි කෙටීම් පිටතට නිකුත් විය.’ ‘කෙරුබ්වරුන් තුළ ඔවුන්ගේ පියාපත් යට මනුෂ්ය අතක ආකාරය පෙනුණේය.’”
“ඉතා සංකීර්ණ වූ සකස් කිරීමකින් යුක්තව චක්ර ඇතුළත චක්ර තිබුණේය; එබැවින් පළමු දර්ශනයේදී ඒවා සියල්ලම අර්බුදයක පවතින්නාක් මෙන් එසකියෙල්ට පෙනුණේය. එහෙත් ඒවා චලනය වූ කල, එය අලංකාර නිරවද්යතාවයකින් හා සම්පූර්ණ සමගියෙන් යුතුව තිබුණේය. ස්වර්ගීය සත්ත්වයෝ මේ චක්ර ගමන් කරවමින් සිටියෝය; එම සියල්ලට උඩින් මහිමවත් නිල්මණි සින්හාසනය මත සදාකාලික තැනැත්තා වාසය කළේය; තවද සින්හාසනය වටා කරුණාව හා ප්රේමයේ සංකේතය වූ වලාකුලු දේදුන්න වටකරගෙන තිබුණේය. ඒ දර්ශනයේ භයානක මහිමයෙන් අතිශයින් ජයගනු ලැබූ එසකියෙල් තම මුහුණ මත වැටුණේය; එවිට නැඟී සිට ස්වාමීන්වහන්සේගේ වචනය අසන ලෙස හඬක් ඔහුට අණ කළේය. ඉන්පසුව ඉශ්රායෙල්ට අනතුරු ඇඟවීමේ පණිවුඩයක් ඔහුට දෙන ලදී.” Testimonies, 751.
උස්සියා රජු මළ අවුරුද්දේදී, මමද ස්වාමීන්වහන්සේ උසස්ව හා උද්ධතව පිහිටුවනු ලැබූ සිංහාසනයක් මත අසුන්ගෙන සිටිනු දුටුවෙමි; උන්වහන්සේගේ වස්ත්රඅගින් මාලිගාව පිරී ගියේය. ඒ පිටත සෙරාෆිම්වරු සිටියෝය; එක් එක් කෙනාට පියාපත් හයක් තිබුණේය; දෙකින් ඔහු තම මුහුණ වැසීය, දෙකින් ඔහු තම පාද වැසීය, දෙකින් ඔහු පියාසර කළේය. එක්කෙනෙක් අනෙකාට හඬ නඟා මෙසේ කීවේය: “සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ ශුද්ධය, ශුද්ධය, ශුද්ධය; මුළු පොළොවම උන්වහන්සේගේ මහිමයෙන් පිරී තිබේ.” හඬ නඟා කෑවාවූ තැනැත්තාගේ හඬට දොරකඩ කුළුණු කම්පා වූ අතර ගෘහය දුමෙන් පිරී ගියේය. එවිට මම කීවෙමි: “අහෝ, මට විනාශයයි! මක්නිසාද මම අශුද්ධ තොල් ඇති මනුෂ්යයෙකි, අශුද්ධ තොල් ඇති ජනතාවක් මැද වාසය කරමි; මන්ද මාගේ ඇස් සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ වන රජු දුටුවේය.” එවිට සෙරාෆිම්වරුන්ගෙන් එක්කෙනෙක්, යාජ්ඤාපීඨයෙන් ඉස්කුරුප්පු වලින් ගත් දහන කෝලයක් තම අතෙහි ගෙන, මාවෙත පියාසර කර ආවේය. ඔහු එය මාගේ මුඛය මත තබා, “බලව, මෙය නුඹේ තොල් ස්පර්ශ කළේය; නුඹේ අධර්මය ඉවත් කරනු ලැබ ඇත, නුඹේ පාපය පවිත්ර කරනු ලැබ ඇත”යි කීවේය. තවද මම ස්වාමීන්වහන්සේගේ හඬ මෙසේ කියනු ඇසුවෙමි: “මම කවරෙකු යවම්ද, අප උදෙසා යන්නේ කවරෙක්ද?” එවිට මම කීවෙමි: “මෙන්න, මම මෙහි සිටිමි; මාව යවනු මැනව.” යෙසායා 6:1–8.
“මෙම දර්ශනය එසකියෙල්ට දෙනු ලැබුවේ, ඔහුගේ සිත අඳුරු පූර්වශංකාවලින් පිරී තිබූ කාලයකදීය. ඔහු තම පියවරුන්ගේ දේශය පාළු වී තිබෙන බව දුටුවේය. එක් කලෙක ජනතාවෙන් පිරී තිබූ නුවර තවදුරටත් ජනාවාස නොවීය. ප්රීතියේ හඬද ප්රශංසා ගීතයද ඇගේ ප්රාකාරයන් ඇතුළත තවදුරටත් ඇසෙන්නට නොලැබුණි. අනාගතවක්තෘවරයා තමාමද ආගන්තුක දේශයක විදේශිකයෙකු විය; එහි අසීමිත අභිලාෂයත් ක්රූර නිර්දයත්වයත් සර්වෝත්කෘෂ්ට ලෙස රාජ්ය කළේය. මනුෂ්ය පීඩනයත් අයුක්තියත් පිළිබඳව ඔහු දුටුද ඇසූද දේවල් ඔහුගේ ආත්මය විපතට පත් කළ අතර, ඔහු දහවලත් රාත්රියත් කටුක ලෙස වැලපුණේය. එහෙත් කෙබාර් ගඟ අසල ඔහු ඉදිරියෙහි ප්රකාශිත වූ අරුම පුදුම සංකේත, භූමියෙහි පාලකයන්ගේ බලයට වඩා ප්රබල වූ, සියල්ල පාලනය කරන බලයක් හෙළි කළේය. අසූරියාවෙහි හා බබිලෝනයෙහි අහංකාර හා කෘර රාජාධිරාජයන්ට ඉහළින්, කරුණාවේ සහ සත්යයේ දෙවියන්වහන්සේ සිංහාසනාරූඪව සිටි සේක.”
අනාවැකිවරයාට මෙතරම් අවුල් සහගත බවක් තුළ සම්බන්ධව ඇතිව තිබෙන බව පෙනුණු රෝදසමාන සංකීර්ණතා, අසීමිත හස්තයක මඟපෙන්වීම යටතේ තිබුණි. මේ රෝද චලනය කරමින්ද නියමනය කරමින්ද ඔහුට ප්රකාශවූ දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මය, අවුලෙන් සමාදානය ඇති කළේය; එසේ මුළු ලෝකයම උන්වහන්සේගේ පාලනය යටතේ තිබුණි. මහිමයට පත් වූ ජීවීන්ගේ අසංಖ್ಯ සමූහ උන්වහන්සේගේ වචනයට සූදානම්ව සිටියේ, දුෂ්ට මිනිසුන්ගේ බලය හා ප්රතිපත්තිය අභිබවා යමින්, උන්වහන්සේට විශ්වාසවන්තව සිටි අය වෙත යහපත ගෙන එනු පිණිසය.
“එසේම, දෙවියන් වහන්සේ අනාගත යුගයන් සඳහා සභාවේ ඉතිහාසය ප්රියතම යොහන්ට විවෘත කිරීමට සිටි කල, ‘මනුෂ්ය පුත්රයාට සමාන වූ එක් කෙනෙකු’ දීපස්ථම්භ අතර සක්මන් කරමින් ඔහුට ප්රකාශ කරමින්, සභා සත සංකේතවත් කළ ඒ දීපස්ථම්භ අතරින්, ගැළවුම්කරු තම ජනතාව කෙරෙහි දක්වන උනන්දුව හා රැකවරණය පිළිබඳ සහතිකයක් ඔහුට දුන් සේක. යොහන්ට භූමික බලවතුන් සමඟ සභාවගේ අවසාන මහා අරගල පෙන්වනු ලැබූ අතර, විශ්වාසවන්තයන්ගේ අවසාන ජයග්රහණය හා ගැළවීම ද දර්ශනය කිරීමට ඔහුට අවසර දෙන ලදී. සභාව මෘගයා හා ඔහුගේ රූපය සමඟ මාරක ගැටුමකට ගෙන එනු ලැබූ බවත්, මරණ දඬුවම යටතේ ඒ මෘගයාගේ නමස්කාරය බලකෙරෙන බවත් ඔහු දුටුවේය. එහෙත්, යුද්ධයේ දුමාරය හා ඝෝෂාව ඉක්මවා බලන කල, ඔහු සීයොන් කන්ද මත බැටළු පැටවා සමඟ සිටින සමූහයක් දුටුවේය; මෘගයාගේ ලකුණ වෙනුවට, ඔවුන්ගේ නළල් මත ‘පියාණන්ගේ නාමය ලියන ලද’ බවත් දුටුවේය. නැවතත් ඔහු ‘මෘගයා කෙරෙන්ද, ඔහුගේ රූපය කෙරෙන්ද, ඔහුගේ ලකුණ කෙරෙන්ද, ඔහුගේ නාමයේ අංකය කෙරෙන්ද ජයගත් අය’ දෙවියන් වහන්සේගේ වීණා දරාගෙන වීදුරු මුහුද අසල සිට, මෝසෙස්ගේත් බැටළු පැටවාගේත් ගීතය ගායනා කරමින් සිටින බව දුටුවේය.”
“මෙම පාඩම් අපගේ ප්රයෝජනය පිණිසය. මක්නිසාද අප ඉදිරියේම මිනිසුන්ගේ ප්රාණයන් පරීක්ෂා කරන කාලයක් තිබෙන බැවින්, අපගේ ඇදහිල්ල දෙවියන් මත ස්ථිර කර තැබිය යුතුය. ක්රිස්තුස් වහන්සේ, ඔලීව කන්ද මත, තම දෙවන පැමිණීමට පෙර ඇතිවන්නට නියමිත බියංකර විනිශ්චයන් පිළිබඳ මෙසේ විස්තර කළ සේක: ‘යුද්ධද යුද්ධවල කටකතාද ඔබ අසන්නෙහුය.’ ‘ජාතිය ජාතියට විරුද්ධවද, රාජ්යය රාජ්යයට විරුද්ධවද නැගී සිටින්නේය. විවිධ ස්ථානවල දුර්භික්ෂද, වසංගතද, භූමිකම්පාද ඇතිවන්නේය. මේ සියල්ල දුක්වල ආරම්භය වන්නේය.’ මෙම අනාවැකි යෙරුසලමේ විනාශයේදී කොටසක් වශයෙන් ඉටු වූ නමුත්, ඒවාට අන්තිම දවස් පිළිබඳ වඩාත් සෘජු අදාළතාවයක් තිබේ.”
“අපි මහත්ද, ගැඹුරු ගාම්භීරද සිද්ධීන්හි එළිපත්ත මත සිටිමු. අනාවැකිය වේගයෙන් සම්පූර්ණ වෙමින් පවතී. ස්වාමීන් වහන්සේ දොරට ළඟ සිටිති. ඉතා ඉක්මනින් සියලු ජීවත්වන්නන්ට අතිශය ගැඹුරු උනන්දුවක් ඇති කාලපරිච්ඡේදයක් අප ඉදිරියේ විවෘත වන්නේය. අතීතයේ වූ වාදවිවාද නැවත උද්දීපනය කරනු ලබන්නේය; නව වාදවිවාදද උද්භව වන්නේය. අපගේ ලෝකයේ ක්රියාත්මක වීමට නියමිත දර්ශන තවමත් සිහිනයකින්වත් දකින්නට ලැබී නැත. සාතන් මනුෂ්ය කාර්යසාධකයන් මාර්ගයෙන් ක්රියාකරමින් සිටියි. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව වෙනස් කර ඉරිදා අනුෂ්ඨානය බලගන්වන නීතියක් ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ දරන අය, එහි ප්රතිඵලය කුමක් වේදැයි අල්ප වශයෙන්වත් අවබෝධ කර නොගනිති. අර්බුදයක් අප මතට ඉතා ආසන්නව පැමිණ තිබේ.”
“එහෙත්, මේ මහත් අර්බුදකාරී අවස්ථාවේදී දෙවියන්වහන්සේගේ සේවකයෝ තමන්ම විශ්වාස කර නොසිටිය යුතුය. යෙසායාටත්, එසකියෙල්ටත්, යොහන්ටත් දෙන ලද දර්ශනවලින්, ස්වර්ගය පෘථිවිය මත සිදුවන සිදුවීම් සමඟ කොපමණ අතිශයින් සමීපව සම්බන්ධ වී ඇත්ද යන්නත්, උන්වහන්සේට විශ්වාසවන්තව සිටින අය කෙරෙහි දෙවියන්වහන්සේගේ සැලකිල්ල කොපමණ මහත්ද යන්නත් අපි දකිමු. ලෝකය පාලකයෙකු නොමැතිව නොපවතියි. පැමිණෙන්නට යන සිදුවීම්වල ක්රමසටහන ස්වාමීන්වහන්සේගේ අතෙහි ඇත. ස්වර්ගයේ මහත් මහීමාවන්තයාණන් වහන්සේ, තම සභාවේ කටයුතු මෙන්ම ජාතීන්ගේ ගමන්මඟද, තමන්වහන්සේගේම භාරය යටතේ තබාගෙන සිටින සේක.”
“ස්වාමීන්ගේ කාර්යයෙහි අපි අපටම ඉඩ දෙමින් අතිශයින් බොහෝ සැලකිල්ලක්ද, කරදරයද, ව්යාකූලතාවද අනුව භාවිත කරමු. සීමිත මනුෂ්යයන් වගකීමේ බර උසුලමින් සිටින ලෙස අත්හැර දමා නැත. අපට දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස තැබිය යුතුය, උන්වහන්සේව විශ්වාස කළ යුතුය, සහ ඉදිරියට යා යුතුය. ස්වර්ගීය දූතයන්ගේ නොවැටෙන අවධානයත්, පෘථිවියේ ජීවීන් සමඟ සම්බන්ධව ඔවුන්ගේ සේවයෙහි නොනවතින නියුක්තියත්, රෝදයක් ඇතුළත රෝදය දෙවියන්වහන්සේගේ හස්තය විසින් මෙහෙයවනු ලබන බව අපට පෙන්වයි. දේවීය උපදේශකයා තම කාර්යයෙහි ක්රියාකරන සෑම කෙනෙකුටම, පුරාණයේ කයිරස්ට පැවසූ ලෙසම, මෙසේ පවසයි: ‘මා නොදැන සිටියද මම නුඹට බඳුන තද කළෙමි.’”
“යෙහෙස්කෙල්ගේ දර්ශනයෙහි දෙවියන්වහන්සේට කෙරුබිම්වරුන්ගේ පියාපත් යට තමන්වහන්සේගේ හස්තය තිබුණේය. මෙය උන්වහන්සේගේ සේවකයන්ට ඔවුන්ට සාර්ථකත්වය දෙනුයේ දේවීය බලය බව උගන්වනු පිණිසය. ඔවුන් අධර්මය ඉවත් කොට හෘදයෙන් හා ජීවිතයෙන් පවිත්ර වන්නේ නම්, උන්වහන්සේ ඔවුන් සමඟ ක්රියා කරනු ඇත.”
“විදුලි කෙටුමක් මෙන් වේගයෙන් ජීවමාන සත්වයන් අතර ගමන් කරන දීප්තිමත් ආලෝකය, අවසානයේ මෙම කාර්යය සම්පූර්ණත්වය කරා ඉදිරියට යනු ලබන වේගය නිරූපණය කරයි. කිසිදා නිදනව නැති, තම අභිප්රායයන් ඉටු කරනු පිණිස නිරන්තරයෙන් ක්රියා කරන තැනැන්වහන්සේට, තම මහත් කාර්යය සමානුපාතිකව ඉදිරියට ගෙන යා හැක. සීමිත මනසට පැටලී ඇතිද සංකීර්ණද යයි පෙනෙන දේ, ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තයට සම්පූර්ණ පිළිවෙළින් තබා ගත හැක. දුෂ්ට මිනිසුන්ගේ අදහස් අසාර්ථක කරනු පිණිස උන්වහන්සේට මාර්ග හා උපాయ සකස් කළ හැකි ය; තමාගේ ජනතාවට විපත්තිය සැලසුම් කරන අයගේ උපදේශයන් උන්වහන්සේ ව්යාකූලතාවයට පත් කරනු ඇත.”
“සහෝදරයිනි, දැන් වැලපීම සහ නිරාශාව සඳහා කාලය නොවේ; සැකයටත් අවිශ්වාසයටත් යටත්වීමට කාලය නොවේ. ක්රිස්තුස් වහන්සේ දැන් යෝසෙප්ගේ අලුත් සොහොන තුළ, විශාල ගලකින් වසා රෝමානු මුද්රාවකින් මුද්රා තබා ඇති ගැළවුම්කරුවෙකු නොවේ; අපට නැගිට සිටින ගැළවුම්කරුවෙක් ඇත. උන්වහන්සේ රජුය, සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේය; උන්වහන්සේ කෙරුබ්වරුන් අතර අසුන්ගෙන සිටිනසේක; ජාතීන්ගේ ගැටුම් සහ කලබල මධ්යයේ උන්වහන්සේ තවමත් තම ජනතාව රැකබලා ගන්නාසේක. අහස්වල ආණ්ඩු කරන උන්වහන්සේ අපගේ ගැළවුම්කරුවාණෝය. උන්වහන්සේ සෑම පරීක්ෂාවක්ම මැන බලනසේක. සෑම ආත්මයක්ම පරීක්ෂා කළ යුතු උණුසුම් භටාගාරයේ ගින්න උන්වහන්සේ නිරීක්ෂණය කරනසේක. රජවරුන්ගේ බලකොටු පෙරළා දමනු ලබන කල, දෙවියන්වහන්සේගේ උදහසේ ඊතල උන්වහන්සේගේ සතුරන්ගේ හෘදයන් විද යන කල, උන්වහන්සේගේ ජනතාව උන්වහන්සේගේ හස්තවල සුරක්ෂිත වන්නෝය.” Testimonies, volume 5, 752–754.
එසකියෙල් එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදහස අතරට ඇතුළත් වීම සඳහා වන අපේක්ෂකයන් නියෝජනය කරන අතර, ශුද්ධස්ථානය තුළ ඔහුගේ අත්දැකීම, පේළිය පිට පේළිය වශයෙන්, ශුද්ධස්ථානය තුළ යෙසායාගේ හා යොහන්ගේ අත්දැකීම් සමඟ සමපාත වේ. අප දැන් සිටින්නේ එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදහසට මුද්රා තබන පරීක්ෂණ තුනෙන් දෙවැන්න වන දේවමාළිගා පරීක්ෂණය තුළය. එම කාලපරිච්ඡේදය වනාහි මලාකී තුන්වන පරිච්ඡේදය ඉටු කරමින් ගිවිසුමේ දූතයාණන් විසින් සිදු කරනු ලබන පවිත්ර කිරීමයි. පරීක්ෂණ තුනකින් සමන්විත මෙම පවිත්ර කිරීමේ ක්රියාවලිය යනු “සෑම ආත්මයක්ම පරීක්ෂා කළ යුතු” මලාකීගේ ගිනිමය “උදුන” ය. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින තුන්වන දේවදූතයා පැමිණි විට, ගිවිසුමේ දූතයාණෝ හදිසියේම තමන්වහන්සේගේ දේවමාළිගාවට පැමිණ, තමන්වහන්සේගේ විශ්වාසවන්තයන්ට මුද්රා තැබීම පිණිස එම ඉතිහාසයේ නුවණැති කන්යාවන් අතිශුද්ධස්ථානය තුළට ගෙන ගිය සේක. එහෙත් එම ඉතිහාසයේ කන්යාවෝ කැරලි ගැසූහ. 1856 වන විට ෆිලදෙල්ෆියානු මිලරයිට් ව්යාපාරය ලවෝදිසියානු මිලරයිට් ව්යාපාරය බවට වෙනස් වී තිබූ අතර, 1863 දී එය ලවෝදිසියානු සත්වන දින ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් සභාව බවට පත් විය.
1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දින හදිසියේ පැමිණි තුන්වන දේවදූතයා 1863 දී තම සන්නිධිය ඉවත් කරගත් අතර, ඉන්පසු 2001 සැප්තැම්බර් 11 වැනි දින යළි පැමිණියේය. ඉන් වසර විසිපහකට පසු, 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනි දිනයෙන් පූර්ව සංකේතවත් කෙරුණු දේවමාළිගා පරීක්ෂණය දැන් නැවත සිදු වෙමින් පවතී. විසිපහ යනු සංකේතාත්මකව දෙසිය පනහේ අනාවැකිමය දසයෙන් කොටසක් වන අතර, දෙසිය පනහ යනු දානියෙල් එකොළොස්වන පරිච්ඡේදයේ එකොළොස්වන පදයේ සිට පහළොස්වන පදය දක්වා නිරූපිත ඉතිහාසයේ සංකේතයකි. දෙසිය පනහ සහ විසිපහ යනු ශුද්ධස්ථානය පිළිබඳ එසකියෙල්ගේ දර්ශනය තුළ ඇති රෝදයකි. විසිපහ යනු ගිවිසුමේ දූතයාණන් විසින් ඉටු කරනු ලබන පවිත්ර කිරීමේ කාර්යය තුළ නිරූපණය වන පියවර තුනකින් යුත් පරීක්ෂා කිරීමේ ක්රියාවලියේ ඉටුවීම වශයෙන් සිදු වන ප්රඥාවන්තයන් හා දුෂ්ටයන් වෙන් කිරීමේ සංකේතයකි.
මතෙව් විසිපස්වන පරිච්ඡේදයෙහි උපමා තුනක් ඇතුළත් වන අතර, ඒ සෑම උපමාවක්ම එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස්දෙනාට මුද්රා තබනු ලබන කාලයේදී ප්රඥාවන්තයන් හා දුෂ්ටයන් වෙන් කිරීම පෙන්වා දෙයි. එම පරිච්ඡේදයෙහි නිරූපිත දෙවියන්වහන්සේගේ සෙනඟගේ බලාපොරොත්තුව වන්නේ මධ්යම රාත්රියේ හඬගැසීමේ පණිවිඩයේ තෙල් තමන් සතුව ඇති ප්රඥාවන්ත කන්යාවක වීමයි. තම පෞද්ගලික පරිවාස කාලය තුළ කළමනාකරණය කිරීම පිණිස තමන්ට දෙන ලද විශේෂ තලෙන්ත භාවිත කිරීමේ භාරකාරත්වය සම්බන්ධයෙන් තමන් විශ්වාසවන්ත දාසයකු ලෙස විනිශ්චය කරනු ලැබීම ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තුවයි. උන්වහන්සේගේ වම් පස සිටින එළුවකු ලෙස නොව, උන්වහන්සේගේ දකුණු පස අසුන්ගෙන සිටින දෙවියන්වහන්සේගේ තණබිමේ බැටළුවකු ලෙස තමන් විනිශ්චය කරනු ලැබීම ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තුවයි. විසිපහ යනු එක්ලක්ෂ හතළිස්හතර දහස්දෙනාට මුද්රා තබනු ලබන කාලයේදී ප්රඥාවන්තයන් හා දුෂ්ටයන් වෙන් කිරීමේ සංකේතයකි. විසිපහ යනු එසකියෙල්ගේ රෝදවලින් එකකි.
අපගේ වහල්කමට පත්කිරීමේ විසිපස්වන අවුරුද්දේදී, අවුරුද්දේ ආරම්භයේදී, මාසයේ දසවන දිනදී, නුවර පහර ලැබූ පසු දහහතරවන අවුරුද්දේදී, එම දවසේම ස්වාමීන්වහන්සේගේ හස්තය මා මත පැමිණ, මා එහි ගෙනගියේය. එසකියෙල් 40:1.
වහල්භාවයේ විසිපස්වන වසර ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා මඟින් නිරූපණය කෙරෙන අතර, එම දිනය දේව පරිපාලන යුගයකට අදාළ දොරටුවක් වැසී යෑම මඟින් නිරූපණය කෙරේ. 1844 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා, පිරිස් දෙකක් එකිනෙකින් වෙන් කරනු ලැබෙද්දී, එක් දොරටුවක් විවෘත කරනු ලැබූ අතර තවත් දොරටුවක් වසා දමනු ලැබිණි.
පිලදෙල්ෆියාහි සභාවේ දූතයා වෙත ලියන්න; ශුද්ධ වූද, සත්ය වූද, දාවිද්ගේ යතුර ඇතිද, විවෘත කරන කල කිසිවෙකුත් වසා නොදමන්නාවූද, වසා දමන කල කිසිවෙකුත් විවෘත නොකරන්නාවූද තැනැත්තා මෙසේ කියයි; මම නුඹේ ක්රියා දනිමි: බලව, මම නුඹ ඉදිරියෙහි විවෘත දොරක් තබා ඇත්තෙමි, එය කිසිවෙකුටත් වසා දැමිය නොහැකිය: මක්නිසාද නුඹට සුළු බලයක් තිබුණත්, නුඹ මාගේ වචනය රැකගෙන, මාගේ නාමය ප්රතික්ෂේප කර නැත. එළිදරව් 3:7, 8.
ඔවුන්ගේ ක්රියා තමන්වහන්සේ දන්නා බවත්, පිලදෙල්පියා සභාව ඉදිරියෙහි තමන්වහන්සේ විවෘත දොරක් තබා ඇති බවත් ක්රිස්තුස්වහන්සේ පිලදෙල්පියාවේ දූතයාට පවසන සේක. එම දොර විවෘත කරනු ලබන්නේ එලියාකීම් මත තබනු ලබන යතුර වන “දාවිත්ගේ යතුර” මඟිනි.
ඒ දවසේදී මෙසේ සිදුවනු ඇත: මම හිල්කියාගේ පුත්රයා වූ මාගේ සේවක එලියාකිම් කැඳවන්නෙමි. මම ඔහුට නුඹේ වස්ත්රය අඳවන්නෙමි, නුඹේ පටියෙන් ඔහු ශක්තිමත් කරන්නෙමි, නුඹේ ආණ්ඩු බලය ඔහුගේ අතට භාර දෙන්නෙමි. ඔහු යෙරුසලමේ වාසීන්ටත් යූදා ගෘහයටත් පියෙකු වන්නේය. දාවිද්ගේ ගෘහයේ යතුර මම ඔහුගේ උරහිස මත තබන්නෙමි; එවිට ඔහු විවෘත කළහොත් කිසිවෙක් වසන්නේ නැත; ඔහු වසා දැමූ කල කිසිවෙක් විවෘත කරන්නේ නැත. යෙසායා 22:20–22.
එලියාකීම් කැඳවනු ලබන දවසේදී, ඔහු දුෂ්ට ෂෙබ්නාගෙන් වෙන් කරනු ලැබේ.
සේනාවල ස්වාමීන්වහන්සේ වන දෙවි සමිඳාණන් මෙසේ කියන සේක: “ඔබ ගොස්, ගෘහය භාරව සිටින මේ භාණ්ඩාගාරිකයා වන ශෙබ්නා වෙතට ගොස් මෙසේ කියන්න: ‘ඔබට මෙහි ඇත්තේ කුමක්ද? මෙහි ඔබට සිටින්නේ කවුද? ඔබ මෙහි ඔබ සඳහා උස් තැනක සොහොනක් කපාගෙන, පර්වතයක ඔබට වාසස්ථානයක් කොටාගෙන තිබෙන්නේ කුමක් නිසාද?’ බලව, ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබ බලවත්ව අල්ලාගෙන දුරකට ගෙන යන සේක; ඔහු නියතවම ඔබ ආවරණය කරන සේක. ඔහු නියතවම ඔබ දැඩි ලෙස හරවා, පන්දුවක් මෙන් විශාල දේශයකට ඔබ විසි කරන සේක. ඔබ එහි මැරෙනු ඇත; ඔබේ මහත්වයේ රථද එහි ඔබේ ස්වාමියාගේ ගෘහයට ලජ්ජාවක් වන්නේය.” යෙසායා 22:15–18.
ෂෙබ්නා සහ එලියාකීම් පිළිබඳ නිදර්ශනය ඉටු කරමින්, නුවණැති හා අඥාන කන්යාවන් වෙන් කිරීම 1844 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ද, යෙහෝයාඛීන්ගේ වහල්භාවයේ විසිපස්වන වර්ෂයේදී, එනම් ක්රි.පූ. 573 ඔක්තෝබර් 22 වන දින ද සිදු විය. එසකියෙල් පොතේ අටවන පරිච්ඡේදයේ, යෙරුසලමෙන් නිරූපණය වන ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ව්යාපාරය තුළ සිටින දුෂ්ටයන්, සූර්යයාට හිස නමන මිනිසුන් විසිපස්දෙනෙකු මගින් නිරූපණය කර ඇත. යෙරුසලමේ විනාශය ඉරුදින නීතිය නිරූපණය කරන අතර, එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදහස්දෙනාට මුද්රා තැබීමේ කාලය අවසන් කරන මාර්ග සලකුණ ද එම නීතියම වේ. එම මුද්රා තැබීමේ කාලය 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින ආරම්භ වූ අතර, යේසුස්වහන්සේ ඇල්ෆා මෙන්ම ඔමේගා ද වන බැවින්, මුද්රා තැබීමේ ආරම්භය වන 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දින, ඉරුදින නීතියේදී එළඹෙන එහි අවසානය නිරූපණය කරයි.
2001 සැප්තැම්බර් 11 දින 1888 මිනියාපොලිස් රැස්වීම් මගින් පූර්ව රූපිත කරන ලදී; මන්ද, 9/11 දින නිව් යෝර්ක් නගරයේ මහත් ගොඩනැගිලි බිඳ වැටුණු විට, එළිදරව් 18:1–3 ඉටු වියැයි සොහොයුරිය වයිට් හඳුනා දෙයි. එම කාලයේදී, 1888 දී මෙන්ම, ඇය එළිදරව් අධ್ಯಾಯය දහඅටේ දූතයා තමන්ගේ තේජසින් පෘථිවිය ආලෝකවත් කිරීමට බැස ආ බව හඳුනා දුන්නාය. 1888 කැරැල්ල, කෝරාහ්, දාතාන් සහ අබීරාම්ගේ කැරැල්ල සමඟ ඇය සම්බන්ධ කළාය; ඔවුන්ගේ අපෝස්තස්යයට නාමධාරී පුරුෂ දෙසිය පනහක් ද එක් වූහ. පුරාණ ඉශ්රායෙල්හි ආරම්භක ඉතිහාසයේ කෝරාහ් සහ ඔහුගේ සගයන්ගේ කැරැල්ලේ සිටි කැරලිකාර දෙසිය පනහ, පුරාණ ඉශ්රායෙල්ගේ අවසාන කාලයේ සූර්යයාට නමස්කාර කරමින් සිටි පුරුෂ විසිපහ දෙනාගේ පූර්ව රූපයක් විය.
ඉරුදින නීතිය හමුවේ හිස නමන ලවෝදිසියානු ඇඩ්වෙන්ටිස්ට්වාදයේ නායකයන් විසිපස්දෙනාත්, 9/11 හිදී හිස නමන දෙසිය පනස්දෙනාත්, මුද්රා තැබීමේ කාලයේ ආරම්භය හා අවසානය සලකුණු කිරීම සඳහා විසිපහ යන සංඛ්යාවේ සංකේතාර්ථය (ප්රඥාවන්තයන් හා දුෂ්ටයන් වෙන් කිරීමේ සංකේතය) යොදාගනිමින් මුද්රා තැබීමේ කාලය නිරූපණය කරති. මෝසෙස්ගේ කාලයේ සිටි කැරලිකරුවන් දෙසිය පනස්දෙනා වුවද, එසකියෙල් අටවන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් මිනිසුන් විසිපස්දෙනා වුවද, මතෙව් විසිපස්වන පරිච්ඡේදයේ ඇති වෙන් කිරීම පිළිබඳ සාක්ෂි තුන වුවද, එසකියෙල් හතළිස්වන පරිච්ඡේදයේ සඳහන් වහල්භාවයේ විසිපස්වන වසර වුවද, විසිපහ නමැති සංකේතය විද්යමාන වන මේ සියලු අවස්ථා, පිළිවෙළින් ක්රි.පූ. 207 වර්ෂයේදීත්, 313 වර්ෂයේදීත්, 2026 වර්ෂයේදීත් අවසානයට ළඟා වූ වසර දෙසිය පනහ බැගින් වූ කාලපරිච්ඡේද තුන සමඟ සමපාත වේ.
විසිපහ යනු, යම් ලෙසකින් කියනවිට, විසිපහේ සියලු රේඛා සම්පූර්ණත්වයට ගෙන එන විසිපහේ අක්ෂයකි. එය, පේතුරුවට දෙන ලද රාජ්යයේ අනාවැකිමය යතුරු අතරින් එකක් වී, හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසයට පැහැදිලිතාවය ගෙන එයි. දානියෙල් 11 හි දහවන පදය සිට පහළොස්වන පදය දක්වා 1989 සිට ඉරිදා නීතිය දක්වා වූ ඉතිහාසය ආවරණය කරන රේඛාවක් නියෝජනය කරන්නේය යන්න—එනම්, හතළිස්වන පදයේ සැඟවුණු ඉතිහාසය බව—සාක්ෂිකරුවන් තුන්දෙනෙකුට වඩා වැඩි සාක්ෂි මත නැවත නැවතත් ස්ථාපිත කර ඇත. යූදා ගෝත්රයේ සිංහයා, අවසාන දවස්වල මධ්යරಾತ್ರಿ හඬේ පණිවිඩය අවසන් සම්පූර්ණත්වයට පමුණුවන සැඟවුණු ඉතිහාසය විවෘත කරමින් සිටින බැවින්, දැන් එසෙකියෙල්ගේ රෝදවල මුද්රා බිඳ හෙළමින් සිටියි.
අවසාන දිනවල මනුෂ්යයන් අතර ඇති සංකීර්ණ අන්තර්ක්රියාව නිරූපණය කරන එසකියෙල්ගේ රෝද ඉදිරි ලිපිවලදී ද අපි තවදුරටත් හඳුනාගන්නෙමු. මෙම ලිපියේ ආරම්භයේ දක්වා ඇති එසකියෙල් පොතේ පළමුවන පරිච්ඡේදයත්, ඒ සමඟ ඉදිරිපත් කර ඇති සාක්ෂි පස්වන වෙළුමෙන් උපුටාගත් පාඨයත්, අප මෙම ලිපි ඔස්සේ ඉදිරියට යන විට ද අප නිරන්තරයෙන් යොමු වන පදනම වනු ඇත. මෙම රෝද ඒවාට නිසි ස්ථානවල පිහිටුවා, අනාවැකිමය ඉතිහාසයේ අනෙකුත් රෝද සමඟ ඒවා නිසි ලෙස ඡේදනය වන ආකාරය ද දක්වන විට, 1840 අගෝස්තු 11 වන දින පළමුවන දේවදූතයා බලගැන්වූ වසර තුන්සිය අනූඑකක් සහ දින පහළොවක් වූ කාලය, යෙරුසලම වටලෑමේ වසර එකහමාර සමඟ සම්බන්ධ වූ වසර තුන්සිය අනූවක් ලෙස එසකියෙල් විසින් ද නිරූපණය කර ඇති බවත්; මෙම අනාවැකිමය ආලෝකය උදා වීම මඟින් එක්ලක්ෂ හතළිස් හාරදහස්දෙනාගේ ධජය ඔසවනු ලැබීම හඳුනාගත හැකි වන බවත් අපි පෙන්වා දෙන්නෙමු.
1299 ජූලි 27 සිට 1337 දක්වා වූ කාලය, එළිදරව් පොතේ නවවන පරිච්ඡේදයේ දසවන පදයෙහි සඳහන් වසර එකසිය පනහේ (මාස පහේ) ආරම්භක වසර තිස්අට නියෝජනය කරයි. එම වසර එකසිය පනහ, පහළොස්වන පදයෙහි සඳහන් වසර තුන්සිය අනූඑක සහ දින පහළොව සමඟ සම්බන්ධ වේ. මේ අනුව, එම කාලපරිච්ඡේද දෙකෙහි ආරම්භය එක් අනාවැකි රේඛාවක් සාදන අතර, එම රේඛාව ජොසියා ලිච්ගේ 1838 සහ 1840 පුරෝකථනය ඉටුවීමෙන් අවසන් වී, මිලරයිට් ව්යාපාරයේ නැඟී ඒම හා බලගැන්වීම සනිටුහන් කළේය. ඇඩ්වෙන්ටිස්ට් ව්යාපාරයේ ආරම්භයට අයත් එම ඉතිහාසය, ඉරිදා නීතියට පෙර ධජයක් ලෙස එක්ලක්ෂ හතළිස්හාරදහස් දෙනාගේ නැඟී ඒම සනිටුහන් කරයි. මේ අනුව, එසකියෙල්ගේ වසර තුන්සිය අනූව සහ යෙරුසලම වටලෑමේ වසර එකයි දශම පහ (1.5), 1299 දී ආරම්භ වූ අනාවැකි රේඛාවේ අවසානය සනිටුහන් කරයි.
ඊළඟ ලිපියට පෙර Testimonies, volume five හි මෙම ඡේදය සලකා බැලීම ප්රයෝජනවත් වනු ඇත.