Daniel chapter two represents the second angel of Revelation fourteen. As such it represents the second of three tests, that are represented as a dietary test, followed by a visual test, and concludes with a litmus test. All three of those tests, which are also prophetic waymarks, exist in the first angel’s message of Revelation fourteen. As with the first angel of Revelation fourteen, Daniel chapter one also possesses each of those three tests.
தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் இரண்டாம் தூதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஆகையால், அது மூன்று சோதனைகளில் இரண்டாவதான ஒன்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; அவை உணவுசார் சோதனையாகக் குறிக்கப்படுகின்றன; அதனைத் தொடர்ந்து ஒரு பார்வைச் சோதனை வரும்; இறுதியில் அது ஒரு லிட்மஸ் சோதனையில் முடிவுறுகிறது. அந்த மூன்று சோதனைகளும், தீர்க்கதரிசன அடையாளக் கற்களாகவும் இருப்பவை, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனுடைய செய்திக்குள் காணப்படுகின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனைப் போலவே, தானியேல் முதல் அதிகாரமும் அந்த மூன்று சோதனைகளில் ஒவ்வொன்றையும் கொண்டுள்ளது.
The second test, or the second angel’s message, begins at the end of the first test. Chapter two follows chapter one. The conclusion of the second test begins the third test back-to-back. The period of time represented by the second test was symbolized by the seventy years of Daniel’s captivity, which began with the conquering of Jehoiakim and concluded at the decree of Cyrus. As the end of those seventy years approached, Daniel recognized through God’s prophetic Word that the end was about to arrive.
இரண்டாவது சோதனை, அல்லது இரண்டாவது தூதனுடைய செய்தி, முதல் சோதனையின் முடிவில் ஆரம்பமாகிறது. முதல் அதிகாரத்திற்குப் பின்பு இரண்டாவது அதிகாரம் வருகின்றது. இரண்டாவது சோதனையின் நிறைவு, இடைவிடாமல் மூன்றாவது சோதனையின் ஆரம்பமாகிறது. இரண்டாவது சோதனையால் குறிக்கப்பட்ட காலக்கட்டம், யெகோயாகீமை வென்றதுடன் தொடங்கி, கோரேசின் ஆணையின்போது நிறைவுற்ற, தானியேலின் சிறைப்பிடிப்பின் எழுபது ஆண்டுகளால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. அந்த எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவு நெருங்கியபோது, முடிவு வந்து சேரப்போகிறது என்பதை தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின் மூலம் தானியேல் அறிந்துகொண்டான்.
In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.
மேதியரின் வம்சத்திலுள்ள அகஸ்வேருவின் குமாரனாகிய தரியுவின் முதலாம் ஆண்டில், அவன் கல்தேயரின் ராஜ்யத்தின் மேல் ராஜாவாக்கப்பட்டிருந்தான்; அவன் ஆட்சியின் முதலாம் ஆண்டில், கர்த்தருடைய வார்த்தை எரேமியா தீர்க்கதரிசியிடத்தில் வந்தபடி, எருசலேமின் பாழாக்கப்பட்ட நிலை எழுபது ஆண்டுகள் நிறைவுறும் என்று, அந்த ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கையை நான் தானியேல் புஸ்தகங்களினால் உணர்ந்தேன். தானியேல் 9:1, 2.
Daniel is representing God’s people in the last days that recognize the symbolic meaning of the seventy years of captivity, and that recognition takes place shortly before the seventy symbolic years end. God’s people have correctly understood the seventy-year captivity, but what Daniel is representing is the understanding that those seventy years represent the prophetic period from September 11, 2001, unto the Sunday law. For Daniel, those years ended at the decree of Cyrus, which in the last days represents the Sunday law in the United States.
தானியேல், சிறைப்பிடிக்கப்பட்டிருந்த எழுபது ஆண்டுகளின் அடையாளார்த்தப் பொருளை உணருகின்ற கடைசி நாள்களில் உள்ள தேவனுடைய ஜனங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; மேலும் அந்த உணர்வு, அந்த அடையாளார்த்தமான எழுபது ஆண்டுகள் முடிவடைவதற்கு சற்றுமுன்பாக நிகழ்கிறது. தேவனுடைய ஜனங்கள், எழுபது ஆண்டு சிறைப்பிடிப்பை முறையாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளனர்; ஆனால் தானியேல் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது என்னவென்றால், அந்த எழுபது ஆண்டுகள் செப்டம்பர் 11, 2001 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரை உள்ள தீர்க்கதரிசனக் காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன என்ற புரிதலாகும். தானியேலின் காலத்தில், அந்த ஆண்டுகள் கோரேசின் கட்டளையின்போது முடிவடைந்தன; கடைசி நாள்களில் அது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் அமல்படுத்தப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.
Shortly before the Sunday law, God’s people are awakened to the prophetic understanding represented by the symbolic seventy years. Those symbolic years began with Jehoiakim, who represents September 11, 2001, when, with the arrival of Islam of the third Woe, the mighty angel of Revelation eighteen, descended and announced the fall of Babylon. The fall of Babylon represents the second angel’s message, and on September 11, 2001, the second testing period began for those who ate the hidden book that was in the angel’s hand. That period, represented by the symbolic seventy years, continues through to the Sunday law.
ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு சற்றுமுன், குறியீட்டான எழுபது ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் தீர்க்கதரிசனப் புரிதலுக்குத் தேவனுடைய மக்கள் விழிப்பூட்டப்படுகிறார்கள். அந்தக் குறியீட்டான ஆண்டுகள் யெகோயாக்கீமுடன் ஆரம்பமானது; அவர் செப்டம்பர் 11, 2001-ஐ பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அந்நாளில், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் வருகையுடன், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினெட்டின் வல்லமையுள்ள தூதன் இறங்கி வந்து, பாபிலோனின் வீழ்ச்சியை அறிவித்தான். பாபிலோனின் வீழ்ச்சி இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும் செப்டம்பர் 11, 2001 அன்று, அந்தத் தூதனின் கையில் இருந்த மறைக்கப்பட்ட புத்தகத்தை உண்டவர்களுக்கு இரண்டாம் சோதனைக் காலம் ஆரம்பமானது. குறியீட்டான எழுபது ஆண்டுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அந்தக் காலம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் தொடர்கிறது.
As the end draws near, as typified by Daniel in the first year of Darius, God’s people are awakened to the test of the image of the beast. They have previously understood some of the truths associated with the test of the image of the beast, but the portion they come to understand just before the end of the prophetic period of the second angel, has been hidden in darkness. As Daniel studied God’s prophetic Word, and then became aware of the significance of the seventy years, he was led to prayer, just as he had been led to prayer when he became aware of the life-or-death threat of Nebuchadnezzar concerning his image-dream. In Daniel chapter nine, as in Daniel chapter two, as Daniel prayed, he received prophetic light.
முடிவு நெருங்கிக்கொண்டிருக்கையில், தாரியுவின் முதலாம் ஆண்டில் தானியேலால் முன்னுருவாக்கப்பட்டபடி, மிருகத்தின் சிலையின் சோதனைக்காக தேவனுடைய ஜனங்கள் எழுப்பப்படுகின்றனர். அவர்கள் முன்பே மிருகத்தின் சிலையின் சோதனைக்குச் சம்பந்தமான சில சத்தியங்களை அறிந்திருந்தார்கள்; ஆனால் இரண்டாம் தூதனின் தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதியின் முடிவுக்கு முன்பாகவே அவர்கள் உணர்ந்து கொள்கின்ற அந்தப் பகுதி, இருளில் மறைக்கப்பட்டிருந்தது. தானியேல் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை ஆராய்ந்து, பின்னர் எழுபது ஆண்டுகளின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தபோது, அவர் ஜெபத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டார்; அதுபோலவே, தன் சிலை-கனவைப்பற்றி நெபுகாத்நேச்சார் கொடுத்த உயிர்-மரண அச்சுறுத்தலை அவர் உணர்ந்தபோதும் ஜெபத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டிருந்தார். தானியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் இருந்ததுபோலவே, தானியேல் ஜெபித்தபோது, அவர் தீர்க்கதரிசன ஒளியைப் பெற்றார்.
Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:21, 22.
ஆம், நான் ஜெபத்தில் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், தொடக்கத்தில் நான் தரிசனத்தில் கண்ட அந்த மனுஷனாகிய கபிரியேல், விரைவாகப் பறந்து வந்து, மாலை காணிக்கையின் வேளையில் என்னைத் தொட்டான். அவன் எனக்குப் போதித்து, என்னோடு பேசி, “தானியேலே, உனக்கு ஞானத்தையும் புரிதலையும் அளிக்க இப்போது நான் வந்திருக்கிறேன்” என்றான். தானியேல் 9:21, 22.
The “skill and understanding” given to Daniel as he prayed aligns with his prayer in chapter two.
தானியேல் ஜெபித்தபோது அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட “திறமையும் புரிந்துகொள்ளுதலும்”, இரண்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் அவரது ஜெபத்துடன் ஒத்துப்போகிறது.
Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel 2:17–19.
அப்பொழுது தானியேல் தன் வீட்டிற்குச் சென்று, இந்த விஷயத்தைத் தன் தோழர்களாகிய அனனியா, மீசாயேல், அசரியா ஆகியோருக்குத் தெரியப்படுத்தினான். வானத்தின் தேவனிடத்தில் இந்த இரகசியத்தைக்குறித்து இரக்கங்களை வேண்டிக்கொள்ளும்படியாகவும், தானியேலும் அவன் சகாக்களும் பாபிலோனின் மற்ற ஞானிகளோடுகூட அழிந்துபோகாதபடியாகவும் செய்தான். அப்பொழுது அந்த இரகசியம் இராத்திரி தரிசனத்தில் தானியேலுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர் தானியேல் வானத்தின் தேவனைத் துதித்தான். தானியேல் 2:17–19.
Line upon line, Daniel’s two prayers are the same prayer. Both are given during history that symbolically represents the visual test of the second angel, that transpires between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law. With the impending death threat of Nebuchadnezzar and the prophetic knowledge of both Jeremiah’s seventy years and the oath of Moses’ seven times, Daniel prays the Leviticus twenty-six prayer, while asking that God would reveal to him the final prophetic secret of Bible prophecy. The secret that John identifies as the Revelation of Jesus Christ.
வரியின்மேல் வரி, தானியேலின் இரண்டு ஜெபங்களும் ஒரே ஜெபமே ஆகும். இவ்விரண்டும், 2001 செப்டம்பர் 11-க்கும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கும் இடையில் நடைபெறும் இரண்டாம் தூதனின் காட்சி சார்ந்த சோதனையை அடையாளரீதியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வரலாற்றுக் காலத்தில் அளிக்கப்பட்டவை. நேபுகாத்நேச்சாரின் நெருங்கிய மரண அச்சுறுத்தலையும், எரேமியாவின் எழுபது ஆண்டுகளையும், மோசேயின் “ஏழு மடங்கு” எனும் சத்தியத்தையும் குறித்த தீர்க்கதரிசன அறிவையும் முன்னிறுத்தி, தானியேல் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் ஜெபத்தைச் செலுத்துகின்றான்; அதேவேளையில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இறுதியான தீர்க்கதரிசன இரகசியத்தைத் தமக்குத் தெரிவிக்கும்படி தேவனைக் கேட்டுக்கொள்கிறான். அந்த இரகசியமே, யோவான் “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல்” என்று அடையாளப்படுத்துவது ஆகும்.
In chapter nine, Daniel is located at the transition of two kingdoms. Babylon has just fallen to the Medes and Persians, for it is the first year of Darius, thus placing God’s people in the last days at the point of transition that was marked in the movement of the first angel and also the movement of the third angel.
ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், தானியேல் இரு ராஜ்யங்களின் மாறுபாட்டுக் கட்டத்தில் இருப்பவனாகக் காணப்படுகிறார். பாபிலோன் இப்போதுதான் மேதியரும் பாரசீகரும் கைப்பற்றியிருக்கிறது; ஏனெனில் அது தரியுவின் முதலாம் ஆண்டு ஆகும். இதனால், முதல் தூதனின் இயக்கத்திலும் மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்திலும் குறிக்கப்பட்ட மாறுபாட்டுக் கட்டத்தில், கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்கள் நிறுத்தப்படுகின்றனர்.
The Philadelphian Millerite movement transitioned unto Laodicea in 1856, and the Laodicean movement of Future for America, transitions to the Philadelphian movement at the end of the three and a half days of being dead in the street of Revelation chapter eleven. The test that was failed with the Philadelphian movement of the Millerites from 1856 until 1863, was in relation to the doctrine of the “seven times.”
பிலடெல்பிய மில்லரைட் இயக்கம் 1856 ஆம் ஆண்டில் லவோதிக்கேயாவாக மாறியது; மேலும், Future for America எனும் லவோதிக்கேய இயக்கம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்படும் தெருவில் மூன்றரை நாட்கள் சாவடைந்து கிடப்பதின் முடிவில் பிலடெல்பிய இயக்கமாக மாறுகிறது. 1856 முதல் 1863 வரை மில்லரைட்டுகளின் பிலடெல்பிய இயக்கத்தினால் தோல்வியடைந்த சோதனை, “ஏழு காலங்கள்” என்னும் உபதேசத்துடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது.
The test for the Laodicean movement of Future for America is in relation to the necessity of recognizing their scattered condition, and then entering into the Leviticus twenty-six prayer and experience. Daniel was at the transition time between Babylon and the Medo-Persian empires, and just before the end of the period of seventy years that is marked by the decree of Cyrus. The seventy years is the context for Daniel’s prayer, and the seventy years represents Moses’ “seven times.” Both of Daniel’s prayers align with the transition time that is marked by the “seven times” in the movement of the first angel, and also in the movement of the third angel.
Future for America என்பதின் லவோதிகேயா இயக்கத்திற்கான சோதனை, தாங்கள் சிதறுண்ட நிலையில் இருப்பதை அறிதலின் அவசியத்துடனும், அதன் பின்னர் லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் காணப்படும் ஜெபத்திற்கும் அனுபவத்திற்கும் பிரவேசிப்பதுடனும் தொடர்புடையதாகும். தானியேல், பாபிலோனிய அரசாட்சியிலிருந்து மேதோ-பாரசீக அரசாட்சிக்கான மாற்றக் காலத்தில் இருந்தார்; மேலும், கோரேசின் ஆணையால் குறிக்கப்படும் எழுபது ஆண்டுக் காலத்தின் முடிவிற்கு அப்போதுதான் நெருங்கியிருந்தார். எழுபது ஆண்டுகள் தானியேலின் ஜெபத்தின் பின்னணியாகும்; அந்த எழுபது ஆண்டுகள் மோசேயின் “ஏழு காலங்களை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. தானியேலின் இரு ஜெபங்களும், முதல் தூதனின் இயக்கத்திலும், அதேபோல் மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்திலும், “ஏழு காலங்களால்” குறிக்கப்படும் அந்த மாற்றக் காலத்தோடு ஒத்திசைகின்றன.
The “secret” which is revealed to Daniel is the revelation of Nebuchadnezzar’s image. The “secret” of Nebuchadnezzar’s image in the last days is that it represents eight kingdoms, not four. In the previous articles that are in the category, “The Eighth is of the Seven“, this truth has already been presented. Within that secret is the revelation of the point of transition when the eighth arrives, that is of the seven. The “secret” of the image of Nebuchadnezzar is the confirmation of the resurrection of the horn of true Protestantism and the horn of Republicanism. Both those resurrections identify that each horn is the eighth, but is of the seven; and the transition from the sixth unto the eighth of both horns takes place in the prophetic context of a test associated with Moses’ “seven times.” The transition takes place as represented by Daniel, just before the decree of Cyrus, which represents the Sunday law decree in the United States. Then at the Sunday law, in rapid movements, the deadly wound of the papacy is healed as the papacy becomes the eighth head that is of the seven, as it too, goes through a prophetic transition, as represented by Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two.
தானியேலுக்கு வெளிப்படுத்தப்படும் “இரகசியம்” என்பது நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலையின் வெளிப்பாடாகும். கடைசி நாட்களில் நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலையின் “இரகசியம்” என்னவென்றால், அது நான்கு ராஜ்யங்களை அல்ல, எட்டு ராஜ்யங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. “எட்டாவது ஏழினுடையது” என்ற பிரிவிலுள்ள முந்தைய கட்டுரைகளில், இந்தச் சத்தியம் ஏற்கனவே முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த இரகசியத்தின் உள்ளே, ஏழினுடையதாகிய எட்டாவது வந்து சேரும் மாற்றக் கட்டத்தின் வெளிப்பாடும் அடங்கியுள்ளது. நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலையின் “இரகசியம்” என்பது உண்மையான புராட்டஸ்டாண்டுத்துவத்தின் கொம்பும் குடியரசுவாதத்தின் கொம்பும் உயிர்த்தெழுதல் பெறுகின்றன என்பதற்கான உறுதிப்படுத்தலாகும். அந்த இரு உயிர்த்தெழுதல்களும், ஒவ்வொரு கொம்பும் எட்டாவது ஆயினும் ஏழினுடையதே என்பதை அடையாளப்படுத்துகின்றன; மேலும், அந்த இரு கொம்புகளிலும் ஆறாவதிலிருந்து எட்டாவதிற்கான மாற்றம், மோசேயின் “ஏழு காலங்கள்” உடன் தொடர்புடைய ஒரு சோதனையின் தீர்க்கதரிசனச் சூழலில் நிகழ்கிறது. அந்த மாற்றம் தானியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபடி, ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத் தீர்ப்பாணையைச் சுட்டிக்காட்டும் கோரேசின் கட்டளைக்கு முன்பாகவே நிகழ்கிறது. பின்னர் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, துரிதமான இயக்கங்களில், பாப்பரசுத்துவத்தின் மரணக்காயம் ஆறுகிறது; அப்பொழுது பாப்பரசுத்துவம் ஏழினுடையதாகிய எட்டாவது தலையாகிறது; இதுவும் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறபடி, ஒரு தீர்க்கதரிசன மாற்றத்தைக் கடந்து செல்கிறது.
Therefore Daniel went in unto Arioch, whom the king had ordained to destroy the wise men of Babylon: he went and said thus unto him; Destroy not the wise men of Babylon: bring me in before the king, and I will shew unto the king the interpretation. Then Arioch brought in Daniel before the king in haste, and said thus unto him, I have found a man of the captives of Judah, that will make known unto the king the interpretation. The king answered and said to Daniel, whose name was Belteshazzar, Art thou able to make known unto me the dream which I have seen, and the interpretation thereof? Daniel 2:24–26.
ஆகையால் தானியேல், பாபிலோனின் ஞானிகளை அழித்தொழிக்கும்படி ராஜாவினால் நியமிக்கப்பட்ட அரியோகினிடத்தில் சென்று, அவனோடு இவ்வாறு கூறினான்: “பாபிலோனின் ஞானிகளை அழித்தொழிக்காதிரும்; என்னை ராஜாவின் முன்னிலையில் கொண்டு செல்; நான் அந்தச் சொப்பனத்தின் அர்த்தவிளக்கத்தை ராஜாவுக்குத் தெரிவிப்பேன்.” அப்போது அரியோகு அவசரமாக தானியேலை ராஜாவின் முன்னிலையில் கொண்டு வந்து, அவனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: “ராஜாவுக்குச் சொப்பனத்தின் அர்த்தவிளக்கத்தை அறிவிக்கும் ஒருவனை, யூதாவின் சிறைப்பட்டவர்களிலிருந்து நான் கண்டுபிடித்திருக்கிறேன்.” அப்பொழுது ராஜா, பெல்தெஷாத்சார் என்னும் பெயருடைய தானியேலுக்குப் பிரதியுத்தரமாக இவ்வாறு கூறினான்: “நான் கண்ட சொப்பனத்தையும் அதின் அர்த்தவிளக்கத்தையும் எனக்குத் தெரிவிக்க உன்னால் கூடுமோ?” தானியேல் 2:24–26.
Once Daniel has been given the secret, both his names are referenced, identifying that he represents the covenant people, who in the last days have just transitioned into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. He manifests the character of God’s servant by asking that no one would be murdered due to their inability to understand the “secret.” His character is contrasted with Arioch, a servant of Nebuchadnezzar who seeks credit with the king for finding Daniel. Daniel then identifies the distinction between the true prophetic manifestation and that of the Babylonian wise men, when he answers Nebuchadnezzar’s question with a question, and then unlike Arioch, does not take advantage of his understanding of the “secret” to promote himself, but instead exalts the God of heaven.
தானியேலுக்குப் புதிர் வெளிப்படுத்தப்பட்டதும், அவனுடைய இரு பெயர்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன; இதன் மூலம், கடைசி நாட்களில் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் பிலதெல்பிய இயக்கத்திற்குள் இப்போதுதான் மாறிச் சென்ற உடன்படிக்கை ஜனங்களை அவன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான் என்பதும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. “புதிரை” புரிந்துகொள்ள இயலாமையினால் யாரும் கொலைசெய்யப்படக்கூடாது என்று வேண்டிக்கொள்வதன் மூலம், தேவனுடைய ஊழியக்காரனின் குணநலனைக் அவன் வெளிப்படுத்துகிறான். தானியேலைக் கண்டுபிடித்ததற்காக ராஜாவிடத்தில் புகழைப் பெற விழையும் நேபுகாத்நேச்சாரின் ஊழியக்காரனான அரியோக்குடன் அவனுடைய குணம் எதிர்மறையாக ஒப்பிடப்படுகிறது. பின்னர், நேபுகாத்நேச்சாரின் கேள்விக்குப் பதிலாக ஒரு கேள்வியால் அவன் பதிலளிக்கும்போது, உண்மையான தீர்க்கதரிசன வெளிப்பாட்டிற்கும் பாபிலோனிய ஞானிகளுடைய வெளிப்பாட்டிற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை தானியேல் அடையாளப்படுத்துகிறான்; மேலும் அரியோக்கைப் போலல்லாமல், “புதிர்” குறித்த தன் புரிதலைத் தன்னை உயர்த்திக்காட்டுவதற்குப் பயன்படுத்தாமல், அதற்குப் பதிலாக வானத்தின் தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறான்.
Daniel answered in the presence of the king, and said, The secret which the king hath demanded cannot the wise men, the astrologers, the magicians, the soothsayers, shew unto the king; But there is a God in heaven that revealeth secrets, and maketh known to the king Nebuchadnezzar what shall be in the latter days. Thy dream, and the visions of thy head upon thy bed, are these. Daniel 2:27, 28.
தானியேல் ராஜாவின் சந்நிதியில் உத்தரமாகச் சொல்லினான்: ராஜா கேட்டிருக்கிற இரகசியத்தை ஞானிகளும், ஜோதிடர்களும், மந்திரவாதிகளும், குறிசொல்லுகிறவர்களும் ராஜாவுக்கு வெளிப்படுத்த முடியாது. ஆனால் இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகிற தேவன் பரலோகத்தில் இருக்கிறார்; அவர் கடைசி நாட்களில் நிகழப்போகிறதை ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேச்சாருக்குத் தெரியப்படுத்துகிறார். உமது கனவும், உமது படுக்கையின்மேல் உமது தலையில் தோன்றிய தரிசனங்களும் இவையே. தானியேல் 2:27, 28.
Daniel starts his presentation of the “secret,” by identifying it as a “secret” that explains what shall be in the latter days. The secret of the hidden history of the seven thunders identifies what shall be in the latter days. Nebuchadnezzar’s image is an element of the latter-day secret that is unsealed just before probation closes. It is revealed just before probation closes in the transition time when both horns of the earth beast become the eighth that is of the seven, as represented by Daniel in the first year of Darius.
தானியேல் “இரகசியம்” எனப்படுகிறதைக் குறித்து தன் விளக்கத்தைத் தொடங்கும்போது, அதை இறுதிக்கால நாட்களில் என்ன நிகழும் என்பதை வெளிப்படுத்தும் ஒரு “இரகசியம்” என்று அடையாளப்படுத்துகிறார். ஏழு இடிகளின் மறைந்த வரலாற்றின் இரகசியம், இறுதிக்கால நாட்களில் என்ன நிகழும் என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. நேபுகாத்நேச்சாரின் சிலை, கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாக முத்திரை நீக்கப்படும் இறுதிக்கால இரகசியத்தின் ஒரு கூறாகும். தாரியாவேசின் முதல் ஆண்டில் தானியேல் சித்தரித்ததுபோல், பூமியிலிருந்து எழும் மிருகத்தின் இரு கொம்புகளும் ஏழிலிருந்து உண்டான எட்டாவதாக ஆகும் அந்த மாற்றக் காலத்தில், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே அது வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.
As for thee, O king, thy thoughts came into thy mind upon thy bed, what should come to pass hereafter: and he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass. But as for me, this secret is not revealed to me for any wisdom that I have more than any living, but for their sakes that shall make known the interpretation to the king, and that thou mightest know the thoughts of thy heart. Daniel 2:29, 30.
ராஜாவே, உம்மைப் பற்றியவரையில், உமது படுக்கையின்மேல் இருந்தபோது இதற்குப் பிறகு என்ன நிகழும் என்று எண்ணங்கள் உமது மனத்திற்குள் எழுந்தன; மறைவானவற்றை வெளிப்படுத்துகிறவர் நிகழப்போகிறதை உமக்குத் தெரியப்படுத்துகிறார். ஆனால் என்னைப் பற்றியவரையில், இந்த மறைவு எனக்குத் தெரியப்படுத்தப்பட்டது உயிரோடிருக்கிற எல்லாரையும் விட எனக்குள்ள ஞானத்தின் காரணமாக அல்ல; ராஜாவுக்குத் தன் விளக்கத்தை அறிவிப்பதற்காகவும், உமது இதயத்தின் எண்ணங்களை நீர் அறிந்துகொள்ளும்படியாகவும் ஆகும். தானியேல் 2:29, 30.
Daniel establishes the truth with a second witness to the fact that Nebuchadnezzar’s dream is about the latter days, when he says, “he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass,” “hereafter.” Then Daniel identifies that the secret was not given for him, or because he had any superior wisdom than any other human being, but that the “secret” was given to Nebuchadnezzar “for their sakes that shall make known the interpretation.” The “secret” was given for those who would present the “interpretation” of the dream to the spiritual king of Babylon in the last days. The secret was specifically given for the one hundred and forty-four thousand, for the “secret” is for those in the last days that proclaim the final fall of Babylon. Then Daniel reveals the image-dream that had been hidden in darkness, and that produced the life-or-death test.
“இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகிறவர் இனிவரும் நாள்களில் நிகழப்போகிறதை உமக்குத் தெரிவிக்கிறார்” என்று, “பின்பு” என்று சொல்லும் போது, நெபுகாத்நேச்சரின் கனவு பிற்கால நாட்களைப்பற்றியது என்பதைத் தானியேல் இரண்டாம் சாட்சியால் உறுதிப்படுத்துகிறான். பின்னர், அந்த இரகசியம் தனக்காகவோ, அல்லது வேறு எந்த மனிதரையும் விடத் தமக்குச் சிறந்த ஞானம் இருந்ததினாலோ தரப்படவில்லை; மாறாக, “விளக்கத்தை அறிவிப்போரின் நிமித்தம்” அந்த “இரகசியம்” நெபுகாத்நேச்சருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது என்று தானியேல் அடையாளப்படுத்துகிறான். கடைசி நாட்களில் ஆவிக்குரிய பாபிலோனின் ராஜாவுக்கு அந்தக் கனவின் “விளக்கத்தை” முன்வைக்கப்போகிறவர்களுக்காகவே அந்த “இரகசியம்” கொடுக்கப்பட்டது. அந்த இரகசியம் குறிப்பாக ஒருநூற்று நாற்பத்து நாலாயிரம் பேருக்காகவே கொடுக்கப்பட்டது; ஏனெனில் அந்த “இரகசியம்” கடைசி நாட்களில் பாபிலோனின் இறுதியான வீழ்ச்சியை அறிவிக்கிறவர்களுக்கானதாகும். பின்னர், இருளில் மறைக்கப்பட்டிருந்ததும், ஜீவனோ மரணமோ எனும் சோதனையை உண்டாக்கியதுமான அந்தச் சிலை-கனவைத் தானியேல் வெளிப்படுத்துகிறான்.
Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Then was the iron, the clay, the brass, the silver, and the gold, broken to pieces together, and became like the chaff of the summer threshingfloors; and the wind carried them away, that no place was found for them: and the stone that smote the image became a great mountain, and filled the whole earth. This is the dream; and we will tell the interpretation thereof before the king. Daniel 2:31–36.
அரசனே, நீர் கண்டீர்; இதோ, ஒரு பெரிய சிலை இருந்தது. மிகுந்த ஜொலிப்புடைய அந்தப் பெரிய சிலை உம்முன் நின்றது; அதன் தோற்றம் பயங்கரமாயிருந்தது. அந்தச் சிலையின் தலை சுத்த பொன்னாயிருந்தது; அதன் மார்பும் அதன் புயங்களும் வெள்ளியாயிருந்தது; அதன் வயிறும் அதன் தொடைகளும் வெண்கலமாயிருந்தது; அதன் கால்கள் இரும்பாயிருந்தது; அதன் பாதங்கள் ஒரு பங்கு இரும்பும் ஒரு பங்கு களிமண்ணுமாயிருந்தது. கைகளினால் வெட்டப்படாமல் ஒரு கல் வெட்டியெடுக்கப்பட்டதை நீர் கண்டீர்; அது இரும்பும் களிமண்ணுமாயிருந்த அந்தச் சிலையின் பாதங்களை அடித்து, அவைகளை நொறுக்கிப்போட்டது. அப்பொழுது இரும்பும், களிமண்ணும், வெண்கலமும், வெள்ளியும், பொன்னும் ஒன்றாகவே நொறுங்கி, கோடைக்காலக் களத்துமேட்டின் பதரைப்போல ஆனது; காற்று அவைகளை அடித்துக்கொண்டு போயிற்று, அவைகளுக்கு ஓர் இடமும் காணப்படவில்லை; அந்தச் சிலையை அடித்த கல் ஒரு பெரிய மலையாகி, பூமியனைத்தையும் நிரப்பிற்று. இதுவே அந்தச் சொப்பனம்; அதன் அர்த்தத்தையும் அரசனுக்குமுன்பாக நாம் அறிவிப்போம். தானியேல் 2:31–36.
Nebuchadnezzar’s dream identified the kingdoms of Bible prophecy from his time until the last days, when the one hundred and forty-four thousand, represented by Daniel in his presentation to Nebuchadnezzar, and by the stone that was cut out without hands, that destroy the earthly kingdoms represented in the image, which then becomes a mountain that fills the whole earth. The dream was about the latter days, at the prophetic transition point when the one hundred and forty-four thousand have the last prophetic secret revealed unto them.
நெபுகாத்நேச்சாரின் கனவு, அவரது காலத்திலிருந்து கடைசி நாட்கள் வரை உள்ள வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ராஜ்யங்களை அடையாளப்படுத்தியது; அக்கடைசி நாட்களில், நெபுகாத்நேச்சாரின் முன்னிலையில் தானியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவர்களும், கைகளால் வெட்டப்படாமல் வெட்டியெடுக்கப்பட்ட கல்லால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டவர்களுமான ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேர், உருவத்தில் குறிக்கப்பட்ட பூமியார்ந்த ராஜ்யங்களை அழிக்கிறார்கள்; பின்னர் அந்தக் கல் முழு பூமியையும் நிரப்பும் ஒரு மலையாக ஆகிறது. அந்தக் கனவு, பிந்திய நாட்களைப் பற்றியது; அதாவது, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரம் பேருக்குக் கடைசி தீர்க்கதரிசன இரகசியம் வெளிப்படுத்தப்படும் அந்தத் தீர்க்கதரிசன மாற்றக் கட்டத்தைப் பற்றியது.
As the ensign of the true Protestant horn, they then carry the message of the third angel to a dying world. That message swells to a loud cry at the Sunday law in the United States, when the mark of the beast is enforced. Before that decree, those represented by Daniel in the latter days, are to be confronted by the image of the beast test. That test is a visual test, and requires that the movements that produce the Sunday law decree be seen by those represented by Daniel. They are tested to find out if they have chosen the divine methodology which allows them to see the image test that is hidden in darkness. Their test involves personal humiliation and confession. It involves an acknowledgment that Daniel was given understanding in dreams and visions, for if they refuse to hear Daniel’s voice crying in the wilderness, it is as those who in Christ’s days rejected the message of John the Baptist.
உண்மையான புராட்டஸ்டண்ட் கொடியின் அடையாளமாகிய அந்தக் கொம்பாக அவர்கள் மரித்துக்கொண்டிருக்கும் உலகிற்கு மூன்றாம் தூதனின் செய்தியை ஏந்திச் செல்கின்றனர். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில், மிருகத்தின் முத்திரை கட்டாயப்படுத்தப்படும்போது, அந்தச் செய்தி மகத்தான முழக்கமாக உயர்கிறது. அந்தக் கட்டளைக்கு முன்பாக, இறுதிக் காலங்களில் தானியேலில் குறிக்கப்படுகிறவர்கள், மிருகத்தின் உருவச் சோதனையினால் எதிர்கொள்ளப்பட வேண்டியவர்களாக இருக்கிறார்கள். அந்தச் சோதனை பார்வைக்குரிய சோதனையாகும்; மேலும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டக் கட்டளையை உருவாக்கும் நகர்வுகள், தானியேலில் குறிக்கப்படுகிறவர்களால் காணப்பட வேண்டும் என அது கோருகிறது. இருளில் மறைந்திருக்கும் உருவச் சோதனையை அவர்கள் காணும்படியாக அனுமதிக்கும் தெய்வீக முறையை அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்தார்களா என்பதை அறிய அவர்கள் சோதிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களுடைய சோதனையில் தனிப்பட்ட தாழ்மைப்படுதல் மற்றும் அறிக்கைச் சொல்லுதல் அடங்குகின்றன. தானியேலுக்கு கனவுகளிலும் தரிசனங்களிலும் புரிதல் கொடுக்கப்பட்டது என்பதை ஒப்புக்கொள்ளுதலும் அதில் அடங்கும்; ஏனெனில், அவர்கள் வனாந்தரத்தில் கூவுகிற தானியேலின் சத்தத்தைக் கேட்க மறுத்தால், அது கிறிஸ்துவின் நாட்களில் யோவான் ஸ்நானகாரனின் செய்தியை நிராகரித்தவர்களைப் போன்றதாகும்.
Sister White informs us that the books of Daniel and Revelation complement each other, and the word “complement” which she uses means to bring to perfection. At the end of July, 2023, the Lion of the tribe of Judah began unsealing the Revelation of Jesus Christ as He had promised to do just before probation closed. In doing so, He identified biblical truths that had previously been correctly understood, but that now were to be understood in the setting of the last days.
டானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் என்னும் புத்தகங்கள் ஒன்றுக்கொன்று நிறைவை அளிப்பவையாக உள்ளன என்று சகோதரி வைட் நமக்குத் தெரிவிக்கிறார்; மேலும், அவர் பயன்படுத்தும் “நிறைவை அளித்தல்” என்ற சொல் பூரணத்திற்குக் கொண்டு வருதல் என்று பொருள்படுகிறது. 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாத இறுதியில், யூதா கோத்திரத்தின் சிங்கமானவர், கிருபைக்காலம் முடிவடைவதற்கு முன்னரே தாம் செய்வதாக வாக்களித்தபடியே, இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தலை முத்திரை நீக்கத் தொடங்கினார். அவ்வாறு செய்யும்போது, முன்பே சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருந்த வேதாகமச் சத்தியங்களை, இப்போது கடைசி நாட்களின் அமைவிலே புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டியவைகளாக அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.
One of those truths is the two witnesses of Revelation eleven. Another is the history that is the perfect fulfillment of the “seven thunders” of Revelation ten. He has brought forth truths from the sacred reform lines that speak to the disappointment of July 18, 2020. He has used the four waymarks that are in each of the sacred reform lines, that illustrate the history of the empowerment of the first message until the judgment, in a fashion that heretofore was never recognized. Daniel chapter two brings many of these concepts to perfection, though these profound truths are hidden in darkness to those who refuse to eat the methodology identified as Alpha and Omega.
அத்தகைய சத்தியங்களில் ஒன்றாக வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரு சாட்சிகள் இருக்கின்றனர். மற்றொன்று, வெளிப்படுத்தல் பத்தாம் அதிகாரத்தின் “ஏழு இடி முழக்கங்கள்” என்பதற்கான பூரண நிறைவேற்றமாகிய வரலாறு ஆகும். 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியின் ஏமாற்றத்தைப் பற்றி உரைக்கும் பரிசுத்த மறுசீரமைப்பு வரிகளிலிருந்து அவர் சத்தியங்களை வெளிக்கொணர்ந்திருக்கிறார். இதுவரை ஒருபோதும் அறியப்படாத முறையில், ஒவ்வொரு பரிசுத்த மறுசீரமைப்பு வரியிலும் உள்ள நான்கு வழிக்குறிகளையும் அவர் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்; அவை முதல் தூதுச்செய்தியின் வல்லமையூட்டப்பட்ட வரலாற்றிலிருந்து நியாயத்தீர்ப்பு வரையிலான வரலாற்றை விளக்குகின்றன. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரம் இக்கருத்துக்களில் அநேகவற்றை பரிபூரணத்திற்குக் கொண்டு வருகிறது; ஆயினும் Alpha and Omega என அடையாளப்படுத்தப்பட்ட முறைவியலை உண்ண மறுப்போருக்கு இந்த ஆழ்ந்த சத்தியங்கள் இருளில் மறைந்தவையாக இருக்கின்றன.
In closing out this study of Daniel chapter two, we will summarize and connect some of the truths and waymarks that are brought to perfection by Daniel chapter two. In doing so, we are identifying that the secret that was revealed to Daniel in the night vision represents these very truths.
தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் இந்த ஆய்வை நிறைவுக்குக் கொண்டு வருவதற்காக, தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தால் பூரணத்துக்கு கொண்டு வரப்படும் சில சத்தியங்களையும் வழிக்குறிகளையும் நாம் சுருக்கமாகக் கூறி, அவற்றை ஒன்றோடொன்று இணைப்போம். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், இரவுத் தரிசனத்தில் தானியேலுக்குத் வெளிப்படுத்தப்பட்ட இரகசியம் இச்சத்தியங்களையே குறிக்கிறது என்பதை நாம் அடையாளப்படுத்துகிறோம்.
We will set forth the summary and conclusion in the next article.
அடுத்த கட்டுரையில் சுருக்கத்தையும் முடிவையும் நாம் முன்வைப்போம்.
“The Lord has His appointed agencies to meet men in their errors and backslidings. His messengers are sent to bear a plain testimony to arouse them from their sleepy condition and to open the precious words of life, the Holy Scriptures, to their understanding. These men are not to be preachers merely, but ministers, light bearers, faithful watchmen, who will see the threatened danger and warn the people. They must resemble Christ in their earnest zeal, in their thoughtful tact, in their personal efforts—in short, in all their ministry. They are to have a vital connection with God, and are to become so familiar with the prophecies and the practical lessons of the Old and the New Testament that they may bring from the treasure house of God’s word things new and old.” Testimonies, volume 5, 251.
“கர்த்தர் மனிதர்களை அவர்களின் பிழைகளிலும் பின்வாங்குதல்களிலும் சந்திக்கும்படி தமக்கென நியமிக்கப்பட்ட கருவிகளை வைத்திருக்கிறார். அவர்களை அவர்களின் தூக்கமயமான நிலையிலிருந்து எழுப்பவும், ஜீவனுடைய விலையுயர்ந்த வார்த்தைகளாகிய பரிசுத்த வேதாகமத்தை அவர்களின் புரிதலுக்குத் திறக்கவும், தம்முடைய தூதர்கள் தெளிவான சாட்சியை ஏந்திச் செல்லும்படியாக அனுப்பப்படுகிறார்கள். இம்மக்கள் வெறுமனே பிரசங்கிகளாக அல்லாமல், ஊழியக்காரர்களாகவும், ஒளியைத் தாங்கிச் செல்பவர்களாகவும், மிரட்டுகின்ற அபாயத்தைக் கண்டு ஜனங்களை எச்சரிக்கும் விசுவாசமான காவலர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். அவர்கள் தங்கள் உன்னதமான ஆர்வத்திலும், சிந்தனையுள்ள நயத்திலும், தனிப்பட்ட முயற்சிகளிலும்—சுருக்கமாகச் சொன்னால், தங்கள் ஊழியம் முழுவதிலும்—கிறிஸ்துவைப் போன்றவர்களாய் இருக்க வேண்டும். அவர்கள் தேவனோடு உயிருள்ள இணைப்பைப் பெற்றிருக்க வேண்டும்; மேலும் பழைய ஏற்பாட்டும் புதிய ஏற்பாட்டும் கொண்ட தீர்க்கதரிசனங்களிலும் நடைமுறைப் பாடங்களிலும் இவ்வளவு நன்கு பரிச்சயமடைந்திருக்க வேண்டும்; அப்பொழுதே அவர்கள் தேவனுடைய வார்த்தையின் பொக்கிஷ அறையிலிருந்து புதியவைகளையும் பழையவைகளையும் எடுத்துக்கொண்டு வரக்கூடும்.” Testimonies, volume 5, 251.