“வெளிப்படுத்தல் ஆகமத்தில் வேதாகமத்தின் எல்லா புத்தகங்களும் ஒன்றுசேர்ந்து நிறைவு பெறுகின்றன. இங்கே தானியேல் ஆகமத்திற்கான பூர்த்தி உள்ளது.” அப்போஸ்தலரின் செயல்கள், 585.
யோவான் “இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தின விசேஷம்” என அடையாளப்படுத்துவதும், யூதா கோத்திரத்துச் சிங்கம் 2023 ஜூலை மாதம் முதல் தமது மக்களுக்காக முத்திரைகளைத் திறந்து வெளிப்படுத்தி வருவதுமான சத்தியம், தானியேல் புத்தகம் வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்துடன் இணைக்கப்படும்போது முழுமையடைகிறது. கடைசி நாட்களின் மிருகத்தின் சொரூபச் சோதனையின் பின்னணியில், தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரம் இரண்டாம் தூதனின் செய்தியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இது ஒரு சோதனைச் செயல்முறையையும் சோதனைக்கான ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தையும் அடையாளம் காட்டுகிறது.
தானியேலின் எழுபது ஆண்டுகாலச் சிறையிருப்பால் அடையாளப்படுத்தப்படும் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் காலகட்டமும் செயல்முறையும், மில்லரைட் வரலாற்றில் புராட்டஸ்டன்டுகளின் சோதனைக் காலத்திற்கு முன்னடையாளமாக விளங்கின. புராட்டஸ்டன்டுகள் தங்கள் சோதனைச் செயல்முறையில் தோல்வியடைந்து, ரோமின் குமாரத்திகளாக மாறினர். தீர்க்கதரிசன அடிப்படையில், ஒரு மகள் தன் தாயின் முன்னடையாளமாக விளங்குகிறாள்; ரோம் ஒரு தீர்க்கதரிசன மிருகமாகும். அவர்கள் தோல்வியடைந்ததும், அதைத் தொடர்ந்து ரோமின் குமாரத்திகளாக மாறியதும், தற்போதைய நமது வரலாற்றில் மிருகத்தின் சொரூபம் குறித்த சோதனைக்கு முன்னடையாளமாக விளங்குகின்றன; ஏனெனில் அவர்கள் மிருகத்தின் ஒரு சொரூபமாக மாறினர். ஆகவே, தற்போதைய நமது சோதனைச் செயல்முறை, தானியேலின் எழுபது ஆண்டுகாலச் சிறையிருப்பினாலும், மில்லரைட் இயக்கத்தின்போது இரண்டாம் தூதனின் செய்தியின் வரலாற்றினாலும் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.
2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கிய இரண்டாம் தூதனுடைய செய்தியின் வரலாற்றில், நேபுகாத்நேச்சாரின் மிருகங்களின் உருவ-கனவினால் குறியீட்டுரீதியாகச் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலப்பகுதியும் சோதனையின் செயல்முறையும் உள்ளன; ஏனெனில் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு ராஜ்யம் ஒரு மிருகமாகவும் உள்ளது. நேபுகாத்நேச்சாரும் கல்தேய சமய உயர்வர்க்கத்தினரும் சோதனையில் தோல்வியடைவோரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; தானியேலும் அந்த மூன்று சிறந்தவர்களும் சோதனையில் வெற்றி பெறுவோரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். வேறுவிதமாகத் தோன்றக்கூடும்; ஆனாலும் நேபுகாத்நேச்சாரின் தோல்வி தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.
தானியேல் புத்தகத்தின் முதலாம், இரண்டாம் அதிகாரங்கள் இரண்டிலும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள சோதனைச் செயல்முறையில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புத்தகத்தில் அண்மையில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ள சத்தியங்களுடன் ஒத்துப்போகும் குறிப்பிட்ட தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகள் உள்ளன. முதலாம் அதிகாரத்தில், “பத்து நாட்கள்” என்பது, பரலோக உணவை உண்டதன் காரணமாகத் தானியேல் அதிகக் களையும் புஷ்டியுமுள்ள உருவத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கு வழிவகுத்த சோதனைக் காலத்தைக் குறித்தது; அதேவேளையில், அண்ணகர்களில் மற்ற பிரிவினரோ அரசனின் உணவை உண்டவர்களின் உருவத்தை வெளிப்படுத்தினர். தீர்க்கதரிசனத்தில் ஓர் அரசன் என்பது ஒரு ராஜ்யத்தைக் குறிக்கிறது; அவ்வாறே, தீர்க்கதரிசனத்தில் ஓர் அரசன் அல்லது ஒரு ராஜ்யம் என்பது ஒரு மிருகத்தையும் குறிக்கிறது. அரசனின் உணவை உண்டதன் விளைவுகளைத் தங்கள் முகத்தோற்றங்களில் வெளிப்படுத்தியவர்கள், மிருகத்தின் உருவத்தை வெளிப்படுத்தினர்.
தானியேல் புத்தகத்தின் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலை-கனவின் மறைக்கப்பட்ட “இரகசியத்தை” அறிந்துகொள்ள தானியேல் ஜெபித்துக்கொண்டிருந்தான். அந்தக் கனவு என்ன என்பதையும், அது என்ன அர்த்தம் கொண்டது என்பதையும் அவன் அறிய வேண்டியிருந்தது. விசாரணைக் காலம் முடிவடைவதற்கு முன்பு முத்திரை நீக்கப்படுகிற இறுதியான தீர்க்கதரிசன “இரகசியம்” இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதலின் முத்திரை நீக்கப்படுதலே ஆகையால், கடைசி நாட்களில் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்துதலின் முத்திரை நீக்கப்படுதலோடு தொடர்புடைய இரகசியங்களைப் புரிந்துகொள்ள முயலுகிறவர்களை அவன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். தானியேல் உட்பட சகல தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். “இரகசியத்தை” புரிந்துகொள்ள தானியேல் மேற்கொண்ட முயற்சி உயிரோடு மரணமோ எனும் தன்மையுடைய முயற்சியாக இருந்தது; அதுபோலவே, கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு மிருகத்தின் சாயலின் சோதனையும் அத்தகையதே.
“கிருபைக்காலம் முடிவுறுவதற்கு முன்பே மிருகத்தின் உருவம் அமைக்கப்படும் என்பதை கர்த்தர் எனக்குத் தெளிவாகக் காண்பித்துள்ளார்; ஏனெனில் அது தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு மகத்தான சோதனையாக இருக்கும்; அதினால் அவர்களின் நித்திய நிலை தீர்மானிக்கப்படும்.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
“இரகசியத்தை” உணர்ந்து கொள்ளத் தேடிய தானியேலின் ஜெபம், கடைசி நாட்களில் தேவனுடைய ஜனங்களின் வரலாற்றில் ஒரு குறிப்பிட்ட வழிக்குறியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. கடைசி நாட்களில் “ஜெபம்” என்னும் வழிக்குறியை நிறுவும் இரண்டு சாட்சிகளைத் தானியேல் புத்தகம் வழங்குகிறது. அந்த வழிக்குறி, ஒவ்வொரு சீர்திருத்த வரியினதும் இரண்டாவது செய்தியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் காலப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது.
இரு ஜெபங்களின் தீர்க்கதரிசனப் பின்னணியாக அமைவது எழுபது ஆண்டுகாலச் சிறையிருப்பாகும்; அது ஒரு குறியீடாக, லேவியராகமம் இருபத்தாறாம் அதிகாரத்திலுள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதைக் குறிக்கிறது. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் முதல் வசனத்தில், “நேபுகாத்நேச்சார்” என்னும் பெயர் இருமுறை கூறப்பட்டுள்ளது; வேதாகமத்தில் ஒரு சொல் இருமுறை கூறப்படுவது இரண்டாம் தூதனின் செய்திக்கான ஒரு குறியீடாகும்.
சகோதரி ஒயிட் அவர்களின் எழுத்துகளில், தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தை ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் ஓர் அடையாளமாகக் குறிப்பிடும் பல குறிப்புகள் உள்ளன. தானியேல் முதலாம் அதிகாரம் முதலாம் தூதனின் செய்திக்குரிய ஒவ்வொரு பண்பையும் கொண்டுள்ளது; மேலும், முதலாம் செய்தியும் இரண்டாம் செய்தியும் இல்லாமல் மூன்றாம் செய்தி (தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரம்) இருக்க முடியாது என்று நமக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
மிருகத்தின் உருவத்துக்குரிய சோதனை, கிருபைக்காலம் முடிவதற்கும் நாங்கள் முத்திரையிடப்படுவதற்கும் முன்பு நாம் கடந்து செல்ல வேண்டிய சோதனையாக எலன் வைட் வரையறுத்துள்ளார். தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் இசை ஒலித்தபோது, கிருபைக்காலம் குறியீட்டார்த்தமாக முடிவுற்றது; ஏனெனில் மூன்றாம் அதிகாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமைக் சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. நெபுகாத்நேச்சாரின் இசை, குறியீட்டார்த்தமான எழுபது ஆண்டுகள் தன்னை மறந்துபோனதற்குப் பின், தீருவின் வேசி பூமியின் ராஜாக்களிடம் இறுதியில் பாடத் தொடங்கும் அந்த இராகத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.
அந்த நாளில், தீரு எழுபது ஆண்டுகள் மறக்கப்பட்டிருக்கும்; அது ஒரே அரசனுடைய நாட்களின் அளவின்படியே இருக்கும். எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், தீரு ஒரு வேசியைப் போலப் பாடும். “மறக்கப்பட்ட வேசியே, ஒரு யாழை எடுத்துக்கொண்டு நகரத்தைச் சுற்றித்திரி; நீ நினைவுகூரப்படும்படிக்கு இனிய இசையை எழுப்பி, அநேகப் பாடல்களைப் பாடு.” எழுபது ஆண்டுகளின் முடிவில், கர்த்தர் தீருவைத் தரிசிப்பார்; அப்போது அவள் தன் கூலிக்குத் திரும்பி, பூமியின் மேற்பரப்பில் உள்ள உலகத்தின் சகல இராஜ்யங்களோடும் வேசித்தனம் செய்வாள். ஏசாயா 23:15–17.
சகோதரி ஒயிட், மூன்று தூதர்களின் செய்திகளை மூன்று சோதனைகளாக அடையாளப்படுத்துகிறார்.
“முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளின்கீழ் மணமகனை எதிர்கொள்ளச் சென்ற அநேகர், உலகுக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டிய மூன்றாம், அதாவது கடைசி சோதனைச் செய்தியை நிராகரித்தனர்; கடைசி அழைப்பு வழங்கப்படும் போது இதற்குச் சமமான ஒரு நிலைப்பாடு எடுக்கப்படும்.” Review and Herald, October 31, 1899.
பல சாட்சிகளின் அடிப்படையில், தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரம் இரண்டாம் தூதனின் செய்தியாகும். முதலாம் தூதனுக்கு வல்லமை அளிக்கப்பட்டது முதல் நியாயத்தீர்ப்பு வரையிலான வரலாறே, தானியேலின் சிறையிருப்பின் எழுபது ஆண்டுகளால் சித்தரிக்கப்படும் வரலாறாகும். இரண்டாம் அதிகாரத்தில் இடம்பெறும் தானியேலின் ஜெபத்திற்கான சூழல், “ஏழு காலங்கள்” என்பதன் அடையாளமாக விளங்கும் அந்த எழுபது ஆண்டுகளுக்குள் அமைகிறது.
ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் ஜெபம் எழுபது ஆண்டுகளைப் பற்றிய நேரடிக் குறிப்புடன் தொடங்குகிறது. இரு ஜெபங்களின் தீர்க்கதரிசனச் சூழலும் ஒன்றே. அவை ஒரே ஜெபத்தின் வெவ்வேறு அம்சங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன; ஆயினும், இரண்டும் “ஏழு காலங்கள்” என்னும் ஒரே சூழலில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; மேலும், கடைசி நாட்களின் இலட்சத்து நாற்பத்து நாலாயிரம் பேரின் வரலாற்றில் இடம்பெறும் “ஜெபம்” என்னும் வழிக்குறியுடன் இரண்டும் ஒத்திசைகின்றன.
ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் தானியேல் ஜெபிக்கும்போது, அவர் பாபிலோன் இராஜ்யத்திலிருந்து மேதியர் மற்றும் பெர்சியரின் இராஜ்யத்திற்கான தீர்க்கதரிசன “மாற்றக் காலகட்டத்தில்” இருக்கிறார். அந்த மாற்றப் புள்ளி ஒரு வழிக்குறியாகவும் உள்ளது; மேலும், தேவனுடைய மக்கள் “லவோதிக்கேயர்களாக” தெருவில் மரித்து, “பிலதெல்பியர்களாக” கல்லறையிலிருந்து வெளியே வரும் மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்திலுள்ள அதே மாற்றப் புள்ளியுடனும் அது ஒத்துப்போகிறது. முதலாம் தூதனின் இயக்கத்திலுள்ள மாற்றப் புள்ளி, தானியேலின் மாற்றப் புள்ளியுடனும் மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்துடனும் ஒத்துப்போகிறது; இந்த மூன்றும் லேவியராகமம் இருபத்தாறாம் அதிகாரத்திலுள்ள “ஏழு காலங்கள்” என்பதுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையவை. மில்லரைட் இயக்கத்தில் பிலதெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவுக்கான மாற்றம், 1856-இல் “ஏழு காலங்கள்” குறித்த “புதிய வெளிச்சம்” கிடைத்ததோடும், அதனைத் தொடர்ந்து 1863-இல் “ஏழு காலங்கள்” முற்றிலுமாக நிராகரிக்கப்பட்டதோடும் நிகழ்ந்தது. ஒன்பதாம் அதிகாரத்திலுள்ள தானியேலுக்கும், மில்லரைட் காலத்தில் முதலாம் தூதனின் இயக்கத்திற்கும், நமது காலத்தில் மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்திற்கும் ஒன்றோடொன்று ஒத்துப்போகும் மாற்றப் புள்ளிகள் உள்ளன; இந்த மூன்று மாற்றப் புள்ளிகளும் “ஏழு காலங்கள்” என்ற பின்னணியில் அமைந்துள்ளன.
சோதனைச் செயல்முறையின் வரலாற்றில், தானியேல் தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒளியை முதலில் தமது மூன்று துணைவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் தூதராக விளங்குகிறார்; இதனால், அவர் “வனாந்தரத்தில் கூவுகிற சத்தம்” ஆன “எலியா”வின் தீர்க்கதரிசனப் பங்கினை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறார்.
தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் “இரகசியம்”, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் எட்டாவது இராஜ்யம் ஏழு இராஜ்யங்களிலிருந்து “உண்டானது” என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது. ஆகையால், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இராஜ்யங்களின் முதல் பிரதிநிதித்துவமாகிய அது, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இராஜ்யங்களின் கடைசி பிரதிநிதித்துவத்தோடு தொடர்புபடுகிறது. முந்தைய ஏழு இராஜ்யங்களிலிருந்து “உண்டான” எட்டாவது இராஜ்யம், நாகம், மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியோரின் மும்மடங்கு ஐக்கியமாகிய நவீன பாபிலோனை நிறுவுகின்ற மாற்றுநிலைக் கட்டத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நேபுகாத்நேச்சாரின் உருவச் சொப்பனம், இறுதியில், தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் எட்டாவது பூமியார்ந்த இராஜ்யத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது.
வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் ஒரு இராஜ்யம் ஒரு மிருகமாகும்; ஆகையால், நேபுகாத்நேச்சாரின் சிலை-கனவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் சத்தியம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்திலும் அடையாளம் காணப்படுகிறபடி, இறுதியான மிருகத்தைச் சார்ந்த முதல் குறிப்பு ஆகும். எனவே, நேபுகாத்நேச்சாரின் கனவு, இறுதியில், எட்டாவது மற்றும் இறுதியான மிருகத்தின் உருவத்தைப் பற்றிய கனவாகும். அது “மிருகத்தின் உருவம்” பற்றிய கனவாகும்.
மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தில் நிகழும் நிலைமாற்றப் புள்ளியை அடையாளம் காண்பதன் முக்கியத்துவத்தை அதுவே உறுதிப்படுத்துகிறது; ஆனால், 2020 ஜூலை 18-க்குப் பிந்தைய வரலாற்றைக் குறித்து முந்தைய கட்டுரைகள் அடையாளம் காட்டிவந்த பலவற்றை ஒன்றிணைத்து நிலைநாட்டும் திறவுகோலாகவும் அந்த “இரகசியம்” விளங்குகிறது. தானியேலின் எழுபது ஆண்டுச் சிறையிருப்பால் குறித்துக்காட்டப்படும் புனித சீர்திருத்த இயக்கங்கள் ஒவ்வொன்றின் நான்கு வழிக்குறிகளும் எப்போதும் ஒரே கருப்பொருளைக் கொண்டுள்ளன என்பது அந்தக் கட்டுரைகளில் எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது.
கிறிஸ்துவின் காலத்திய அந்த நான்கு வழிக்குறிகளும் “மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும்” என்ற பின்னணியில் அமைந்திருந்தன. முதலாம் செய்தி வல்லமை பெறுவதைச் சுட்டிக்காட்டிய முதலாவது வழிக்குறி, மரணத்திற்கும் உயிர்த்தெழுதலுக்கும் அடையாளமான கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானமாகும். அந்த வரலாற்றில் ஏற்பட்ட முதலாவது ஏமாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டும் இரண்டாவது வழிக்குறி, லாசருவின் மரணமும் உயிர்த்தெழுதலுமாகும். நள்ளிரவுக் கூக்குரலைச் சுட்டிக்காட்டும் மூன்றாவது வழிக்குறி, எருசலேமுக்குள் வெற்றிப் பவனியாகப் பிரவேசித்த நிகழ்வாகும். கிறிஸ்து தமது மரணத்தையும் உயிர்த்தெழுதலையும் நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்தார்; மரணத்திற்கும் உயிர்த்தெழுதலுக்கும் உயிருள்ள பிரதிநிதியாக விளங்கிய லாசரு அந்தப் பவனியை வழிநடத்தினார். நள்ளிரவுக் கூக்குரல் அறிவிக்கப்படும் வேளையில் தேவனுடைய மக்கள் “முத்திரையிடப்படுகிறார்கள்” என்பதையும் லாசரு உறுதிப்படுத்துகிறார்.
“இந்த மகுடமாயிருந்த அற்புதம், லாசருவை உயிர்த்தெழுப்பியது, அவருடைய கிரியையின்மேலும் அவர் தெய்வீகத்திற்குரிய உரிமைக் கோரிக்கையின்மேலும் தேவனுடைய முத்திரையைப் பதிப்பதற்காக இருந்தது.” The Desire of Ages, 529.
நியாயத்தீர்ப்பின் நான்காவது வழிக்குறி சிலுவையாக இருந்தது; அது மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும் ஆகவும் இருந்தது. அந்த நான்கு வழிக்குறிகளின் காலப்பகுதி தானியேலின் எழுபது ஆண்டுகால சிறைப்பிடிப்பால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.
மில்லரைட் வரலாற்றில் மையக்கருத்தாக இருந்தது “ஒரு நாளுக்கு ஓர் ஆண்டு என்னும் நியதி” ஆகும்; 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 ஆம் நாள் அந்த நியதி உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. ஒரு நாளுக்கு ஓர் ஆண்டு என்னும் நியதியைத் தவறாகப் பயன்படுத்தியதன் விளைவாக முதல் ஏமாற்றம் ஏற்பட்டது. இரண்டாயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுக்காலத் தீர்க்கதரிசனத்துடனும் இரண்டாயிரத்து ஐந்நூற்று இருபது ஆண்டுக்காலத் தீர்க்கதரிசனத்துடனும் தொடர்புடைய ஒரு நாளுக்கு ஓர் ஆண்டு என்னும் நியதியின் முழுநிறைவாக நள்ளிரவுக் கூக்குரல் அமைந்தது; பின்னர், ஒரு நாளுக்கு ஓர் ஆண்டு என்னும் நியதியின் அடிப்படையிலான அந்தத் தீர்க்கதரிசனங்கள் 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 ஆம் நாள் நிறைவேறியபோது விசாரணை நியாயத்தீர்ப்பு தொடங்கியது. மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள நான்கு வழிக்குறிகள் அனைத்தின் மையக்கருத்தும் “ஒரு நாளுக்கு ஓர் ஆண்டு என்னும் நியதி” என்பதே ஆகும். அந்த நான்கு வழிக்குறிகளையும் உள்ளடக்கிய காலப்பகுதி, தானியேலின் எழுபது ஆண்டுச் சிறையிருப்பால் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
தாவீது அரசனின் காலத்தில், “தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டி” என்பதே மையக்கருப்பொருளாக இருந்தது. தாவீது வல்லமை பெற்றபோது, அந்தப் பெட்டியைத் தாவீதின் நகரத்திற்குக் கொண்டுவரத் தீர்மானித்தார்.
தாவீது தொடர்ந்து முன்னேறி, மகத்தானவரானான்; சேனைகளின் கர்த்தராகிய தேவனாகிய யெகோவா அவனோடே இருந்தார். 2 சாமுவேல் 5:10.
முதல் ஏமாற்றம், ஊசா உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் தொட்டுப் பாவம் செய்தபோது ஏற்பட்டது. ஊசா கலகம் செய்ததிலிருந்து உடன்படிக்கைப் பெட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த கித்தியனாகிய ஓபேத்ஏதோமின் வீட்டைக் கர்த்தர் ஆசீர்வதித்திருந்ததைத் தாவீது அறிந்துகொண்டது மூன்றாவது வழிக்குறியாக இருந்தது. பின்னர் தாவீது, எருசலேமுக்குள் வெற்றிப் பவனியாகப் பிரவேசிப்பதற்காகச் சென்று உடன்படிக்கைப் பெட்டியைத் திரும்பக் கொண்டுவந்தார் (ஆனால் தாவீதின் பிரவேசத்தைக் கண்டு அவரது மனைவி தகாத கோபத்தையும் “ஏமாற்றத்தையும்” வெளிப்படுத்தினாள்). அந்த நான்கு வழிக்குறிகளில் ஒவ்வொன்றும் உடன்படிக்கைப் பெட்டியால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. அந்த நான்கு வழிக்குறிகளுக்குரிய காலப்பகுதி, தானியேலின் எழுபது ஆண்டுகாலச் சிறையிருப்பால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.
2001 செப்டம்பர் 11 அன்று, “மூன்றாம் ஐயோ”வின் இஸ்லாம் விடுவிக்கப்பட்டது; பின்னர் அது கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. 2020 ஜூலை 18, இஸ்லாமின் பங்கைக் குறித்து தோல்வியுற்ற ஒரு முன்னறிவிப்பாக இருந்தது. மரித்த உலர்ந்த எலும்புகளுக்கு உயிர் அளிக்கும் செய்தி “நான்கு காற்றுகளிலிருந்து” வருகிறது; அவை இஸ்லாமின் ஒரு சின்னமாக இருந்து, நடுராத்திரிக் கூக்குரல் செய்தியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. ஐக்கிய அமெரிக்காவில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் தேசிய மதத் துறப்பைத் தொடர்ந்து வரும் தேசிய அழிவு, “மூன்றாம் ஐயோ”வின் இஸ்லாமினால் நிகழ்த்தப்படுகிறது. அந்த நான்கு வழிக்குறிகளின் காலப்பகுதி, தானியேலின் எழுபது ஆண்டுக் சிறைப்பிடிப்பினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.
முதல் தூதனின் இயக்கம் மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது; மேலும், மில்லரைட் வரலாற்றிலிருந்த நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி, முதல் ஏமாற்றத்தை உண்டாக்கிய தோல்வியடைந்த முன்னறிவிப்பிற்கான ஒரு திருத்தமாக இருந்தது.
“ஏமாற்றமடைந்தவர்கள், தாங்கள் தங்கியிருக்கும் காலத்திலேயே இருப்பதாகவும், தரிசனத்தின் நிறைவேற்றத்தை அவர்கள் பொறுமையுடன் காத்திருக்க வேண்டுமென்றும் வேதவசனங்களிலிருந்து கண்டார்கள். 1843-ஆம் ஆண்டில் தங்கள் ஆண்டவரை எதிர்பார்க்க அவர்கள் வழிநடத்தப்பட்ட அதே சான்றுகள், 1844-ஆம் ஆண்டிலும் அவரை எதிர்பார்க்கும்படி அவர்களை நடத்தின.” Early Writings, 247.
நாஷ்வில் மீது ஓர் இஸ்லாமியத் தாக்குதல் நடைபெறும் என்பதற்கான அதே சான்றுதான், ஞாயிற்றுக்கிழமை வழிபாடு கட்டாயப்படுத்தப்படுவதற்கு எதிர்வினையாக நாஷ்வில் மீது ஒரு தாக்குதல் நடைபெறும் என்பதற்கான சான்றுமாகும். தீர்க்கதரிசன ஆவியின் எழுத்துகள் ஒருபோதும் பொய்த்துப்போவதில்லை. நாஷ்வில் மீதான தாக்குதல் குறித்த முன்னறிவிப்பு தீர்க்கதரிசன ஆவியின் எழுத்துகளில் எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. நாஷ்வில் குறித்த முன்னறிவிப்பு நிறைவேறும்; ஆனால், மில்லரைட் வரலாற்றில் நிகழ்ந்ததுபோல, நாஷ்வில் மீதான தாக்குதல் குறித்த முன்னறிவிப்பு, முன்னர் நிறைவேறாமல் போன முன்னறிவிப்பில் செய்யப்படும் திருத்தத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கும். “நியாயத்தீர்ப்பு” என்பதைக் குறிக்கும் வழிக்குறியாகிய நான்காவது வழிக்குறியில் அது நிறைவேறுகிறது.
இயேசு எப்போதும் தொடக்கத்தைக் கொண்டு முடிவை விளக்கிக் காட்டுகிறார்; 2001 செப்டம்பர் 11 என்னும் முதலாவது வழிக்குறி இஸ்லாத்தால் நிகழ்த்தப்பட்ட ஒரு தாக்குதலாக இருந்ததால், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நியாயத்தீர்ப்பின்போது நாஷ்வில் மீது ஓர் இஸ்லாமியத் தாக்குதல் நிகழும். அத்தாக்குதல் வேறு இலக்குகளையும் உள்ளடக்குவதற்கு மிகுந்த வாய்ப்புள்ளது; ஆனால் நள்ளிரவுச் சத்தத்தின் செய்தியானது, முதலாவது ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்திய செய்தியைத் திருத்துகின்ற செய்தியாகும். முதலாவது ஏமாற்றம், முன்னறிவிப்புக்குக் காலக் கூறைப் பொருத்திய பாவத்தினால் ஏற்பட்டதேயன்றி, எலன் ஒயிட்டின் வார்த்தைகளால் அல்ல.
முதலாம் செய்திக்கு “வல்லமை அளிக்கப்படும்” கட்டத்தில் தொடங்கும் நான்கு வழிக்குறிகளும் (தானியேல் புத்தகத்தில் இது அடையாளப்பூர்வமான எழுபது ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில் நிகழ்கிறது) எப்போதும் ஒரே கருப்பொருளால் நெறிப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை உணர்ந்துகொள்வது முக்கியம். 2001 செப்டம்பர் 11-ஐ ஒரு தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றமாக நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்டிருந்தால், தீர்க்கதரிசன ரீதியில் நீங்கள் “மறைக்கப்பட்ட புத்தகத்தை” உண்டிருக்கிறீர்கள். உண்மையில் அந்தச் சத்தியத்தை உண்டவர்கள் மிகச் சிலரே; ஆயினும், தானியேலால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுவதுபோல, பாபிலோனிய உணவுமுறையால் தங்களைத் தீட்டுப்படுத்திக்கொள்ளாதிருக்கத் தங்கள் இருதயங்களில் தீர்மானித்த சிலர் இருந்தனர். இருப்பினும், 2001 செப்டம்பர் 11 ஒரு தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றம் என்று நம்புவதாகக் கூறிக்கொண்டே, அது இஸ்லாம் அல்ல, மாறாக புஷ் குடும்பம், அல்லது உலகமயவாதிகள், அல்லது இயேசு சபையினர், அல்லது சி.ஐ.ஏ., அல்லது இன்றைய சதிக்கோட்பாட்டாளர்கள் அடிக்கடி முன்வைக்கும் வழக்கமான தரப்புகளின் ஏதோவொரு கூட்டுச்சேர்க்கைதான் என்று வாதிடுவோரும் உள்ளனர். அல்பாவும் ஓமெகாவுமாகிய இயேசு, தொடக்கத்தைக் கொண்டு முடிவை விளக்கிக்காட்டுகிறார்; ஆகவே, 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தீர்க்கதரிசன ரீதியில் எது சுட்டிக்காட்டப்பட்டது என்பதில் நாம் தவறாக இருந்தால், “சத்தியத்தின்” தீர்க்கதரிசன வசனத்தைச் சரியாகப் பகுத்தறியும் நமது திறனை நாமே அழித்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.
மில்லரைட் வரலாற்றிலுள்ள முதல் செய்தியின் “அதிகாரமளித்தல்” இரண்டாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் ஆகும்; அந்த அதிகாரமளித்தல், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் மூலம் நிகழ்த்தப்பட்ட 2001 செப்டம்பர் 11-ஆம் தேதியிலான அதிகாரமளித்தலின் முன்மாதிரியாக இருந்தது.
முதலாம் வழிக்குறியில் காணப்படும் இஸ்லாம், கடைசி வழிக்குறியில் காணப்படும் இஸ்லாமை அடையாளம் காட்டுகிறது. கடைசி வழிக்குறி நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கிறது; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது ஐக்கிய அமெரிக்கா நியாயந்தீர்க்கப்படுகிறது. எசேக்கியேல் நூலின் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள இரண்டாம் செய்தியே மரித்தோரை உயிர்ப்பிக்கிறது; அந்தச் செய்தி, நள்ளிரவுக் கூக்குரலாகிய மூன்றாம் வழிக்குறியின் செய்தியாகும். அது முத்திரையிடும் செய்தியாகும்; இஸ்லாமின் அடையாளமான ஒரு “கழுதை” மீது ஏறிக் கிறிஸ்து வெற்றிப் பவனியாகப் பிரவேசித்த நிகழ்வு இதற்கு முன்னடையாளமாக விளங்குகிறது. நள்ளிரவுக் கூக்குரலாகிய முத்திரையிடும் செய்தி இஸ்லாமால் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது.
சியோன் குமாரத்திக்குச் சொல்லுங்கள்: இதோ, உன் ராஜா உன்னிடத்துக்கு வருகிறார்; அவர் சாந்தமுள்ளவராய், கழுதையின் மேலும், ஆம், கழுதைக்குட்டியான ஒரு குட்டியின் மேலும் அமர்ந்திருக்கிறார். மத்தேயு 21:5.
எசேக்கியேலின் இரண்டாவது தீர்க்கதரிசனம் “நான்கு காற்றுகள்” என்பவற்றிலிருந்து வருகிறது; அவை இஸ்லாமின் அடையாளமாகவும் உள்ளன. இந்த உண்மையைக் குறித்துத் தெளிவாக இருப்பது முற்றிலும் இன்றியமையாதது; ஏனெனில், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் பிறப்பிக்கப்படும்போது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்மீது நியாயத்தீர்ப்பைக் கொண்டுவந்து, அந்த ஆணையைத் தொடர்ந்து நிகழும் தேசத்தின் அழிவை உண்டாக்கும் வல்லமையாக மூன்றாம் ஆபத்திற்குரிய இஸ்லாமை அடையாளங்காட்டும் செய்தியே நள்ளிரவுக் கூக்குரல் என்னும் செய்தியாகும்.
வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஏழு காளங்கள், அயோக்கிய ரோமும் பாப்பரசர் ரோமும் ஆகிய இரண்டும் ஞாயிறு ஆராதனையை அமல்படுத்தியதின்மேல் வந்த தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகளாக இருந்தன.
-
கி.பி. 321ஆம் ஆண்டில் கொன்ஸ்டன்டைன் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அமல்படுத்திய பின்பு, முதல் நான்கு எக்காளங்கள் புறமத ரோமின் மீது கொண்டு வரப்பட்டன.
-
ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் காஹளங்கள் (அவை இஸ்லாமின் முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோகளும் ஆகும்), கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டில் ஆர்லியன்ஸ் பேரவையில் இயற்றப்பட்ட பாப்பரசரின் ஞாயிறு சட்டத்திற்காக, பாப்பரசருடைய ரோமின் மேல் தேவன் கொண்டுவந்த நியாயத்தீர்ப்புகளாயிருந்தன.
-
ஏழாவது எக்காளம் (அதாவது இஸ்லாமின் மூன்றாவது ஐயோ), அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் நெருங்கிய எதிர்காலத்தில் ஞாயிறு வழிபாட்டை வற்புறுத்தி அமல்படுத்தும் போது அதன் மேல் வரப்போகும் தீர்ப்பாகும்.
மூன்றாம் ஆபத்திற்குரிய இஸ்லாம், 2001 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11 என்னும் முதல் வழிக்குறியைக் குறிக்கிறது. 2020 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 18 அன்று நாஷ்வில் மீது இஸ்லாம் தாக்குதல் நடத்தும் என்று உரைக்கப்பட்டு நிறைவேறாமல் போன முன்னறிவிப்பு, முதல் ஏமாற்றமாகிய இரண்டாம் வழிக்குறியைக் குறிக்கிறது. எசேக்கியேல் நூலின் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்திலுள்ள இரண்டாம் தீர்க்கதரிசனத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, இஸ்லாமின் “நான்கு காற்றுகள்” குறித்த செய்தி, மூன்றாம் வழிக்குறியாகிய நள்ளிரவு முழக்கத்தைக் குறிக்கிறது; அதன்பின், ஞாயிறு சட்டத்தின்போது, 2020 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 18 குறித்த நிறைவேறாமல் போன முன்னறிவிப்பு நிறைவேறுதலாகிய நான்காம் வழிக்குறி வருகிறது. தானியேலின் எழுபது ஆண்டுகாலச் சிறையிருப்பால் சித்தரிக்கப்படும் இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றில் நிகழும் நான்கு தீர்க்கதரிசன வழிக்குறிகள் இவையே.
நெபுகாத்நேச்சாரின் சிலை-கனவைப் புரிந்துகொள்ளத் தானியேல் ஜெபித்தபோது, அவருக்கு முன்னுருவாக வெளிப்படுத்தப்பட்ட “இரகசியத்தின்” முதன்மையான கூறாக நடு இரவின் கூக்குரல் செய்தியை அறிதல் அமைந்துள்ளது. அவருடைய ஜெபம், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றில் கூறப்பட்டுள்ள இரு சாட்சிகளின் மூன்றரை நாட்கள் மரணத்தின் முடிவில் அமைந்துள்ள ஒரு வழிக்குறியாகும். ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டபடி, லேவியராகமம் இருபத்தாறு சார்ந்த தானியேலின் ஜெபம் தரியாவின் முதலாவது ஆண்டில் இருந்தது. இது, அவரது ஜெபங்கள் மாற்றக் கட்டங்களில் அமைந்திருந்தன என்பதைக் காட்டுகிறது.
மில்லரைட் வரலாற்றில் மாற்றத்தின் திருப்புமுனை 1856 ஆம் ஆண்டு ஆகும்; ஏனெனில் ஜேம்ஸ் மற்றும் எலன் வைட் அவர்களின் கருத்துப்படி, அந்த ஆண்டில் மில்லரைட் இயக்கம் பிலடெல்பியாவிலிருந்து லவோதிக்கேயாவிற்குத் தாவியது. அதே ஆண்டில், ஹைரம் எட்சனின் Review and Herald கட்டுரைகளில் “ஏழு காலங்கள்” பற்றிய “புதிய ஒளி” வந்தது; ஆனால் 1863 ஆம் ஆண்டில் (“ஏழு காலங்கள்” பின்னர்), “ஏழு காலங்கள்” முற்றிலும் நிராகரிக்கப்பட்டது. வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் முதல் மற்றும் இரண்டாம் இராச்சியங்களுக்கிடையிலான மாற்றக் கட்டத்தில், “ஏழு காலங்கள்” எனும் “சிதறடித்தலுக்கு” “பரிகாரம்” என்று அடையாளம் காணப்படும் “அந்த ஜெபத்தை” தானியேல் ஜெபித்தான்.
மூன்றரை என்பது ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகளுக்கான ஒரு சின்னமாகும்; அது மாறாக “ஏழு காலங்களின்” ஒரு சின்னமாகும். 2020 ஜூலை 18 அன்று, Future for America என்பதின் லவோதிக்கேய இயக்கம், இனி ஒருபோதும் ஒரு தீர்க்கதரிசனச் செய்தியை காலத்தின்மேல் தொங்கவிடக்கூடாது என்ற தேவனுடைய கட்டளைக்கெதிராகக் கலகத்தை வெளிப்படுத்தியது. பின்னர் அந்த இயக்கம், எசேக்கியேலின் உலர்ந்த சாவுபட்ட எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கின் வழியாகச் செல்லும் வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் தெருவில் “கொல்லப்பட்டு” “சிதறடிக்கப்பட்டது.” அந்த “சிதறடிக்கப்பட்ட” காலத்தின் முடிவில், அது பத்து கன்னியரின் உவமையில் கூறப்படும் “தாமதிக்கும் காலமும்” ஆக இருக்கின்றதால், அவர்கள் இப்போது “மூன்றரை” நாட்களின் “வனாந்தரத்தின்” உள்ளிருந்து எழும் “கூப்பிடும் ஒரு சத்தத்தால்” தங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து அழைக்கப்படுகின்றனர்.
மில்லரியர்கள், மத்தேயு இருபத்தைந்தாம் அதிகாரமும் ஆபகூக் இரண்டாம் அதிகாரமும் குறிப்பிடும் “தாமதிக்கும் காலத்தில்” அப்போது தாங்கள் இருந்ததை இறுதியில் உணர்ந்துகொண்டதுபோலவே, “மரித்த இரு சாட்சிகளும்”, “வனாந்தரத்தில் ஒலிக்கும் குரல்” முழங்கும்போது தாங்கள் எந்நிலையில் இருக்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். தாங்கள் “சிதறடிக்கப்பட்டிருப்பதை” அவர்கள் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். அவ்வாறு உணர்ந்துகொள்வது “ஜெபத்திற்கான” ஓர் அழைப்பாகும்; ஆனால் அது வெறுமனே ஜெபத்திற்கான அழைப்பு அல்ல; அது லேவியராகமம் இருபத்தாறாம் அதிகாரத்தின்படியான தானியேலின் ஜெபத்திற்கான அழைப்பாகும். அந்தக் குறிப்பிட்ட ஜெபம் இல்லாமல் எழுப்புதல் இல்லை. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள நேபுகாத்நேச்சாரின் சிலை உறுதிப்படுத்துகிறபடி, அந்த எழுப்புதல் லவோதிக்கேயாவிலிருந்து பிலதெல்பியாவுக்கு மாற்றம் நிகழும் கட்டத்தைக் குறிப்பதோடு, எட்டாவது அந்த ஏழைச் சேர்ந்ததாக இருப்பதென்னும் தீர்க்கதரிசன நிகழ்வையும் உருவாக்குகிறது.
அந்த மனந்திரும்புதலும் பாவஒப்புக்கொள்ளுதலும் நிறைவேறும் போது, அப்பொழுது தேவன் தமது உடன்படிக்கையை நினைத்து, சிதறிப்போன தமது ஜனங்களைச் சேர்த்துக்கொள்வார் என்பதே வாக்குறுதி. எசேக்கியேலின் முதல் தீர்க்கதரிசனம் எலும்புகளை ஒன்றுகூட்டியது; பின்னர் அவர் கூறிய “நான்கு காற்றுகள்” பற்றிய தீர்க்கதரிசனம் புதிதாய் பிறந்த “பிலடெல்பியர்களை” ஒரு வல்லமையுள்ள படையாக மாற்றியது… வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றின்படி, பின்னர் அவர்கள் “தேவதூதர்களின் மேகத்தோடு” “பரலோகத்திற்குள் உயர்த்தப்பட்டு” செல்ல வேண்டிய அந்த வல்லமையுள்ள படையாக இருக்கின்றனர். அப்பொழுது அவர்கள் கர்த்தரின் “கொடி” ஆவர்.
யூதா கோத்திரத்துச் சிங்கம் இப்போது வெளிப்படுத்தி வருகிறபடி, தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் “இரகசியம்”, “எட்டாவது அந்த ஏழைச் சேர்ந்ததாயிருப்பது” என்னும் நிகழ்வை உறுதிப்படுத்துகிறது… மேலும், தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்திலுள்ள மற்ற ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசனக் கூறும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரண்டு சாட்சிகளுக்குரிய தீர்க்கதரிசன நிகழ்வரிசையுடன் ஒத்துப்போகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரண்டு சாட்சிகளும், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் கொண்டுவரப்படும் அதே “மணிவேளையில்”, “கொடியாக உயர்த்தப்படுகிறார்கள்”; ஏனெனில், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் “மாபெரும் நிலநடுக்கம்” நிகழும்போது அவர்கள் உயர்த்தப்படுகிறார்கள். அந்த “மாபெரும் நிலநடுக்கம்” நகரத்தின் பத்தில் ஒரு பங்கை அழிக்கிறது; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் நிறைவேறுதலாகப் பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் “நிலநடுக்கம்” பிரான்சைத் துடைத்தழித்தபோது, பிரான்ஸ் முதன்மை ராஜாவாக இருந்ததுபோலவே, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் “பத்து ராஜாக்களில்” முதன்மையான ராஜாவாக இருக்கிறது.
அந்தப் பூகம்பத்தின் முழுமையான நிறைவேற்றம் “பூமி” மிருகத்தின்மீது நிகழ்கிறது; பூமி மிருகத்தின் இராஜ்யத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் ஒரு குலுக்குதலை உண்டாக்குகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படும் “பூகம்பத்தின்” முழுமையான நிறைவேற்றம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே ஆகும்; அப்போது “பூமி” மிருகம் “குலுக்கப்படுகிறது”, தேசிய விசுவாசத்துரோகத்தைத் தொடர்ந்து தேசிய அழிவு ஏற்படுகிறது. அந்த வேளையில், இரண்டு சாட்சிகளும் “ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படுகின்றனர்”. கிறிஸ்து இறுதிமுறையாகப் பரலோகத்திற்கு ஏறிச்சென்றதுபோலவே, அவர்களும் “மேகங்களில் பரலோகத்திற்கு ஏறிச்செல்கின்றனர்”. தாங்களும் ஒரு கொடியாகப் பரலோகத்திற்கு உயர்த்தப்படவிருக்கும் கடைசி நாட்களின் தேவனுடைய மக்களுக்கு முன்னடையாளமாக விளங்கும் சீடர்களிடம் அவர் கூறிய இறுதி வார்த்தைகள் அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் புத்தகத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளன.
அவர்களிடத்தில் அவர் கூறினது: பிதா தமது சொந்த அதிகாரத்தில் நிர்ணயித்த காலங்களையும் பருவங்களையும் அறிவது உங்களுக்குரியது அல்ல. ஆனால் பரிசுத்த ஆவி உங்கள்மேல் வரும்போது நீங்கள் வல்லமையைப் பெறுவீர்கள்; மேலும் எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், சமாரியாவிலும், பூமியின் கடையெல்லைவரையிலும் எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள். இவ்விதமான வார்த்தைகளை அவர் சொல்லியபின், அவர்கள் நோக்கிக்கொண்டிருக்கையில், அவர் மேலே எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார்; ஒரு மேகம் அவரை அவர்களுடைய பார்வைக்குப் புறம்பாக ஏற்றுக்கொண்டது. அப்போஸ்தலர் 1:7–9.
“அடையாளக்கொடி”யாக இருக்கப்போகிறவர்கள், “அடையாளக்கொடி”யின் பணியை நிறைவேற்ற பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையைப் பெற விரும்பினால், “காலங்களும் பருவங்களும்” என்றவற்றின் பயன்பாட்டிலிருந்து விலகித் திரும்ப வேண்டும்.
இரண்டாம் அதிகாரத்தில் தானியேலுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட “இரகசியம்”, கிருபையின் காலம் முடிவடைவதற்குச் சற்று முன்பு முத்திரை நீக்கப்படும் இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தலின் இரகசியமாகும். அந்த “இரகசியம்”, “ஏழு இடிமுழக்கங்கள்” என்பவற்றின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை” உள்ளடக்கியுள்ளது. அந்த வரலாறு, எபிரெய எழுத்துமாலையின் முதல், பதின்மூன்றாம் மற்றும் கடைசி எழுத்துகளை ஒன்றிணைத்து உருவாக்கப்பட்ட எபிரெயச் சொல்லின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த எழுத்துகள் ஒன்றிணைக்கப்படும்போது, அவை “சத்தியம்” என்னும் எபிரெயச் சொல்லை உருவாக்குகின்றன. இயேசுவே “சத்தியம்”; அவரே முதலும் கடைசியுமானவர். அந்த மூன்று எழுத்துகளும் ஒவ்வொரு மாபெரும் சீர்திருத்த இயக்கத்தின் கட்டமைப்பையும் குறிக்கின்றன; ஏனெனில் அவை முதலாம், இரண்டாம், மூன்றாம் தூதர்களைக் குறிக்கின்றன. அவை, தானியேல் பன்னிரண்டாம் அதிகாரத்தில் “சுத்திகரிக்கப்படுதல், வெண்மையாக்கப்படுதல், புடமிடப்படுதல்” எனக் குறிப்பிடும் மூன்று படிநிலைகளைக் கொண்ட சுத்திகரிப்புச் செயல்முறையைக் குறிக்கின்றன. சோதனையும் சுத்திகரிப்பும் அடங்கிய அந்த மூன்று படிநிலைச் செயல்முறையை ஃபியூச்சர் ஃபார் அமெரிக்கா இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக முன்வைத்து வந்துள்ளது; ஆனால், அது புனிதமான சீர்திருத்த வரிசைகளுக்குள் உள்ள ஒரு “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” என்பதைக் குறிப்பதாக இப்போது அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. கிருபையின் காலம் முடிவடைவதற்குச் சற்று முன்னரான இந்நேரம்வரை முத்திரையிடப்பட்டிருந்த “ஏழு இடிமுழக்கங்கள்” என்பவற்றின் பரிபூரண நிறைவேற்றமே அந்த “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” ஆகும்.
ஏழு இடியொலிகள் என்பது “முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளின் கீழ் நிகழ்ந்த சம்பவங்களின் வரையறுக்கப்பட்ட விளக்கம்” என்பதையும், அவை “தங்களுக்குரிய ஒழுங்கில் வெளிப்படுத்தப்படவிருந்த எதிர்காலச் சம்பவங்களையும்” குறிக்கின்றன என்பதையும் நீண்டகாலமாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. இப்போது “சத்தியத்தின்” வெளிப்பாட்டின் மூலம், ஒரு சீர்திருத்தக் கோட்டின் கடைசி மூன்று வழிக்குறிகள் ஏழு இடியொலிகளின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு” என்பதும் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அந்த வழிக்குறிகள் “முதல்” ஏமாற்றத்துடன் தொடங்கி “கடைசி” ஏமாற்றத்துடன் முடிவடைகின்றன. நடுவிலுள்ள வழிக்குறி நள்ளிரவுக் கூக்குரல் ஆகும். முதல் ஏமாற்றம் “தாமதிக்கும் காலத்தின்” தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது; அது நள்ளிரவுக் கூக்குரலில் முடிவடைகிறது. நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் செய்தி, கடைசி ஏமாற்றம் குறிக்கப்படும் “நியாயத்தீர்ப்பில்” முடிவடைகிறது.
தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் முதல் ஏமாற்றம், தான் ஒரு “மரண ஆணைக்கு” உட்படுத்தப்பட்டிருந்ததைத் தானியேல் உணர்ந்ததே ஆகும். பின்னர் அவர் “கால அவகாசம்” கேட்டார்; அதுவே “தாமதக் காலம்” என்பதன் தொடக்கத்தைக் குறித்தது. இது, நள்ளிரவு முழக்கத்தின் செய்தியாகிய “இரகசியத்தை” அவர் புரிந்துகொள்ள வழிவகுத்தது; தானியேலின் செய்தியை நேபுகாத்நேச்சார் “நியாயந்தீர்க்கும்” பொருட்டு, அந்தச் செய்தி பின்னர் அவருக்கு எடுத்துரைக்கப்பட்டது.
தானியேல் முன்வைத்த கனவும் அதன் விளக்கமும் குறித்து நெபுகாத்நேச்சார் அறிவித்த “தீர்ப்பு”, ஏழு இடிமுழக்கங்களின் “மறைந்த வரலாற்றை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மூன்று வழிக்குறிகளில் மூன்றாவதைக் குறிக்கிறது. அதே தீர்ப்பு தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரத்திலும் மீண்டும் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது; இது தானியேலும் வெளிப்படுத்தலும் என்னும் புத்தகங்களில் உறுதியாகப் பயன்படுத்தப்படும் “மீண்டும் கூறி விரிவாக்குதல்” என்ற கோட்பாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.
மூன்றாம் அதிகாரத்தை அடுத்த கட்டுரையில் ஆராய்வோம்; எனினும், மூன்றாம் அதிகாரத்திலுள்ள மூன்றாவது வழிக்குறியின் நியாயத்தீர்ப்பு, முதலாவது ஏமாற்றத்தால் முன்னடையாளமாகக் காட்டப்பட்ட இறுதி ஏமாற்றத்தை அடையாளப்படுத்துகிறது என்பதை இங்கே சுட்டிக்காட்டுவது பொருத்தமானது. ஏழு இடிமுழக்கங்களின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு”, ஏமாற்றத்துடன் தொடங்கி ஏமாற்றத்துடன் முடிவடையும் மூன்று வழிக்குறிகளை அடையாளப்படுத்துகிறது. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் முதலாவது ஏமாற்றம் நேபுகாத்நேச்சார் பிறப்பித்த “மரண ஆணை” ஒன்றுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது; மூன்றாம் அதிகாரத்தில் இறுதி ஏமாற்றம் நேபுகாத்நேச்சார் பிறப்பித்த மற்றொரு “மரண ஆணை”யுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது.
“அமெரிக்காவுக்கான எதிர்காலம்” இயக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் “இரு சாட்சிகள்” என்போரின் “மறைக்கப்பட்ட வரலாறு”, 2020 ஜூலை 18-ஆம் தேதியிலான ஏமாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. அப்போது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் “மூன்றரை நாட்கள்” என்று சித்தரிக்கப்படுகிற “தாமதிக்கும் காலம்” ஆரம்பமானது. “அடித்தளமற்ற பள்ளத்திலிருந்து” ஏறிவந்த மிருகத்தினால் “தெருக்களில் கொல்லப்பட்ட” அவர்களின் விழித்தெழுதலும் உயிர்த்தெழுதலும், தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையில் குறிப்பாக விளக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால் எளிய அளவில், அந்த இரு சாட்சிகளும் விழித்தெழும்போது, தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள “இரகசியத்தை” அவர்கள் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.
அந்த “இரகசியம்” என்பது நள்ளிரவு முழக்கத்தின் செய்தியாகும்; அதை அவர்கள் பின்னர் தானியேல் மூன்றாம் அதிகாரம் வரை அறிவிக்கின்றனர்; அப்போது விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமலுக்கு வருவதுடன், இறுதி ஏமாற்றமும் நிகழ்கிறது. “தானியேல்” எனச் சித்தரிக்கப்படுபவர்கள் 2020 ஜூலை 18 அன்று முதல் ஏமாற்றத்தை அனுபவித்தனர். தேசிய விசுவாசத் துரோகம் இஸ்லாமினால் ஏற்படும் தேசிய அழிவுக்கு வழிவகுக்கும் வேளையில், “பத்து ராஜாக்கள்” என்போரின் தலைவரான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் இறுதி ஏமாற்றத்தை அனுபவிக்கிறது.
அடுத்தக் கட்டுரையில் தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தின் சுருக்கத்தையும் முடிவுரையையும் நாம் நிறைவு செய்வோம்.
“சாத்தான் உலகத்தைச் சிறைப்பிடித்திருக்கிறான். அவன் ஒரு விக்கிரக ஓய்வுநாளை அறிமுகப்படுத்தி, அதற்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் இருப்பதுபோல் தோற்றமளித்திருக்கிறான். இந்த விக்கிரக ஓய்வுநாளுக்காக, ஆண்டவருடைய ஓய்வுநாளிலிருந்து கிறிஸ்தவ உலகத்தின் மரியாதையையும் வணக்கத்தையும் அவன் திருடிக்கொண்டிருக்கிறான். உலகம் ஒரு மரபிற்கும், மனிதனால் உண்டாக்கப்பட்ட கட்டளைக்கும் தலைவணங்குகிறது. நேபுகாத்நேச்சார் தூரா சமவெளியில் தன் பொன்னான சிலையை நிறுவி, தன்னை உயர்த்திக்கொண்டதுபோலவே, சாத்தானும் இந்தப் பொய்யான ஓய்வுநாளில் தன்னை உயர்த்திக்கொள்கிறான்; இதற்காக அவன் பரலோகத்தின் சின்னங்களையே அபகரித்திருக்கிறான்.” Review and Herald, March 8, 1898.