தானியேல் புத்தகம் - நூற்று எழுபத்து ஆறு

அப்பொழுது நான்: ஐயோ, நான் நாசமாயிற்றே! என்று சொன்னேன்; ஏனெனில் நான் அசுத்தமான உதடுகளையுடைய மனுஷன்; அசுத்தமான உதடுகளையுடைய ஜனங்களின் நடுவில் வாசமாயிருக்கிறேன்; ஏனெனில் என் கண்கள் ராஜாவாகிய சேனைகளின் கர்த்தரைக் கண்டன. அப்பொழுது சேராபீம்களில் ஒருவன், தன் கையில் பலிபீடத்தினின்று இடுக்கியினால் எடுத்த ஒரு எரியும் நெருப்புக்கரியைக் கொண்டு என்னிடத்தில் பறந்து வந்து, அதை என் வாயின்மேல் தொட்டு: இதோ, இது உன் உதடுகளைத் தொட்டது; ஆகையால் உன் அக்கிரமம் நீங்கிற்று, உன் பாவம் பரிகரிக்கப்பட்டது என்றான். பின்னும் கர்த்தருடைய சத்தத்தை நான் கேட்டேன்; அவர்: நான் யாரை அனுப்புவேன், எங்களுக்காக யார் போவான் என்று சொன்னார். அப்பொழுது நான்: இதோ, நான் இருக்கிறேன்; என்னை அனுப்பும் என்றேன். ஏசாயா 6:5–8.

அவர்: நீ போய் இந்த ஜனத்தினிடத்தில் சொல்லு: நீங்கள் நிச்சயமாகக் கேட்பீர்கள், ஆனாலும் உணரமாட்டீர்கள்; நீங்கள் நிச்சயமாகக் காண்பீர்கள், ஆனாலும் அறியமாட்டீர்கள். இந்த ஜனத்தின் இருதயத்தை மந்தமாக்கி, அவர்கள் காதுகளை கனமாக்கி, அவர்கள் கண்களை மூடிவிடு; இல்லையெனில் அவர்கள் தங்கள் கண்களால் கண்டு, தங்கள் காதுகளால் கேட்டு, தங்கள் இருதயத்தால் உணர்ந்து, மனந்திரும்பி, சுகமடைவார்கள் என்றார். ஏசாயா 6:9, 10.

அப்பொழுது நான், “கர்த்தாவே, எவ்வளவு காலம்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், “நகரங்கள் குடியிருப்பவர் இன்றி பாழாகி, வீடுகள் மனிதர் இன்றி வெறிச்சோடி, தேசம் முற்றிலும் பாழடைந்து, கர்த்தர் மனிதரை மிகவும் தூரத்திற்கு அகற்றிவிடும் வரையும், தேசத்தின் நடுவில் மகத்தான கைவிடுதல் உண்டாகும் வரையும்” என்றார். ஏசாயா 6:11, 12.

அவன் மகிமையுள்ள தேசத்திலும் புகுவான்; அநேக தேசங்கள் கவிழ்க்கப்படும்; ஆயினும் எதோம், மோவாப், அம்மோன் புத்திரரின் பிரதான பகுதி ஆகிய இவர்கள் அவன் கையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்வார்கள். தானியேல் 11:41.

அப்போது மனிதனைப் போன்ற தோற்றமுடைய ஒருவர் மீண்டும் வந்து என்னைத் தொட்டு, என்னைப் பலப்படுத்தினார். அவர் சொல்லினது: மிகுந்த பிரியமுடைய மனுஷனே, பயப்படாதே; உனக்குச் சமாதானம் உண்டாகுக; திடன்கொள், ஆம், திடன்கொள். அவர் என்னோடு பேசியபோது, நான் பலமடைந்து: என் ஆண்டவர் பேசட்டும்; ஏனெனில் நீர் என்னைப் பலப்படுத்தினீர் என்று சொன்னேன். தானியேல் 10:18, 19.

அப்போது நான், “கர்த்தாவே, எவ்வளவு காலம்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்: நகரங்கள் குடியிருப்போர் இன்றிப் பாழாக்கப்பட்டும், வீடுகள் மனிதர் இன்றியும், தேசம் முற்றிலும் பாழ்நிலமாகியும், கர்த்தர் மனிதரை வெகுதூரம் அகற்றியும், தேசத்தின் நடுவில் மிகுந்த கைவிடப்பட்ட நிலை உண்டாகியும் இருக்கும் வரைக்கும் என்றார். ஆனாலும் அதில் இன்னும் பத்தில் ஒரு பங்கு இருக்கும்; அது திரும்பிவந்து விழுங்கப்படும். இலைகளை உதிர்த்த பின்னரும் தமது தண்டு நிலைத்திருக்கிற தேற்பிந்த மரம்போலும், ஓக் மரம்போலும், பரிசுத்த வித்தே அதன் தண்டு ஆகும். ஏசாயா 6:11–13.

நிலத்தின் சகல தசமபாகமும், அதாவது நிலத்தின் விதையிலிருந்தோ மரத்தின் கனியிலிருந்தோ வரும் எதுவாயினும், கர்த்தருடையது; அது கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமானது. ஒருவன் தன் தசமபாகத்தில் ஏதெனும் ஒன்றை மீட்டுக்கொள்ள விரும்பினால், அதற்கு ஐந்தில் ஒரு பங்கை மேலாகச் சேர்க்க வேண்டும். மந்தையினுடைய தசமபாகத்தையும், ஆடுமந்தையினுடைய தசமபாகத்தையும், கோலின் கீழ் கடந்து செல்கிற எதுவாயினும், அதிலுள்ள பத்தாவது கர்த்தருக்குப் பரிசுத்தமானதாகும். லேவியராகமம் 27:30–32.

ஏனெனில் கர்த்தருடைய பங்கு அவருடைய ஜனமே; யாக்கோபே அவருடைய சுதந்தரத்தின் பங்காக இருக்கிறான். உபாகமம் 32:9.

உம்முடைய வார்த்தைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டபோது, நான் அவற்றை உண்டேன்; உம்முடைய வார்த்தை எனக்கு என் இருதயத்தின் சந்தோஷமும் களிகூருதலும் ஆனது; சேனைகளின் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நான் உம்முடைய நாமத்தினால் அழைக்கப்படுகிறேன். பரிகாசக்காரரின் சபையில் நான் உட்காரவும் இல்லை, களிகூரவும் இல்லை; உம்முடைய கை என்மேல் இருந்ததினால் நான் தனியாக உட்கார்ந்தேன்; ஏனெனில் நீர் என்னை உக்கிரத்தினால் நிரப்பினீர். என் வேதனை ஏன் இடைவிடாததாயும், என் காயம் ஆறாததாயும், சுகமாக மறுக்கிறதாயும் இருக்கிறது? நீர் எனக்குப் பொய்யனாய், வற்றிப் போகும் நீர்நதிகளாய் இருப்பீரோ? ஆகையால் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: நீ திரும்பினால், நான் உன்னை மறுபடியும் கொண்டுவந்து, நீ என் சந்நிதியில் நிற்பாய்; அற்பமானதிலிருந்து விலையுயர்ந்ததைப் பிரித்தெடுத்தால், நீ என் வாயைப் போல இருப்பாய்; அவர்கள் உன்னிடத்திற்குத் திரும்பட்டும்; ஆனால் நீ அவர்களிடத்திற்குத் திரும்பாதே. நான் உன்னை இந்த ஜனத்திற்கெதிராக அரண்செய்யப்பட்ட வெண்கல மதிலாக்குவேன்; அவர்கள் உன்னோடு போராடுவார்கள், ஆனாலும் உன்மேல் ஜெயங்கொள்ளமாட்டார்கள்; ஏனெனில் உன்னை இரட்சிக்கவும் உன்னை விடுவிக்கவும் நான் உன்னோடிருக்கிறேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். நான் உன்னை துன்மார்க்கரின் கையிலிருந்து விடுவித்து, கொடியோரின் கையிலிருந்து மீட்பேன். எரேமியா 15:16–21.

ஜெயங்கொள்ளுகிறவனை என் தேவனுடைய ஆலயத்தில் ஒரு தூணாக ஆக்குவேன்; அவன் இனி ஒருபோதும் வெளியே போகமாட்டான்; என் தேவனுடைய நாமத்தையும், என் தேவனிடமிருந்து பரலோகத்திலிருந்து இறங்கிவரும் புதிய எருசலேம் எனும் என் தேவனுடைய நகரத்தின் நாமத்தையும், என் புதிய நாமத்தையும் அவன் மேல் எழுதுவேன். காதுள்ளவன் ஆவியானவர் சபைகளுக்குச் சொல்லுகிறதை கேட்கக்கடவன். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 3:12, 13.

“இவ்வாறான மனச்சோர்வின் நிலையில் இருந்தபோது, என் மனதில் ஆழ்ந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஒரு கனவை கண்டேன். நான் ஒரு ஆலயத்தைப் பார்த்ததாகக் கனவு கண்டேன்; அதற்குச் பலர் பெருந்திரளாகச் சென்று கொண்டிருந்தனர். காலம் முடிவுறும் போது, அந்த ஆலயத்தில் அடைக்கலம் புகுவோர் மட்டுமே இரட்சிக்கப்படுவார்கள். வெளியே தங்கி இருந்த அனைவரும் என்றென்றைக்கும் இழந்துபோவார்கள். வெளியில் இருந்த திரளான மக்கள் தங்கள் பல்வேறு வழிகளில் சென்று கொண்டிருந்தபடியே, ஆலயத்திற்குள் நுழைந்து கொண்டிருந்தவர்களை இகழ்ந்து நையாண்டி செய்து, இந்தப் பாதுகாப்புத் திட்டம் ஒரு கபடமான ஏமாற்று வேலை என்றும், உண்மையில் தவிர்க்க வேண்டிய எந்த ஆபத்தும் இல்லை என்றும் கூறினர். அவர்கள் சிலரைச் சுவர்களுக்குள் விரைவாக நுழையாமல் தடுக்கும்படி பிடித்தும் வைத்தனர்.”

“இகழ்ச்சிக்குள்ளாகிவிடுவோமோ என்று பயந்து, அந்தப் பெருங்கூட்டம் கலைந்து போகும்வரை, அல்லது அவர்கள் கவனிக்காதபடி நான் உள்ளே செல்லக்கூடிய வரையிலாவது காத்திருப்பதே சிறந்தது என்று நினைத்தேன். ஆனால் கூட்டம் குறைவதற்குப் பதிலாக மேலும் அதிகரித்தது; தாமதமாகிவிடுமோ என்ற அச்சத்தால், நான் அவசரமாக என் வீட்டை விட்டு வெளியேறி, கூட்டத்தை நெருக்கித் தாண்டிச் சென்றேன். ஆலயத்தை அடைய வேண்டும் என்ற என் கவலையில், என்னைச் சுற்றியிருந்த ஜனத்திரளை நான் கவனிக்கவும் இல்லை, பொருட்படுத்தவும் இல்லை. அந்தக் கட்டிடத்துக்குள் நுழைந்தபோது, அந்த விசாலமான ஆலயம் ஒரே மாபெரும் தூணால் தாங்கப்பட்டிருந்ததை நான் கண்டேன்; அதற்கு முற்றிலும் கிழிந்தும் இரத்தம் சிந்தியும் இருந்த ஒரு ஆட்டுக்குட்டி கட்டப்பட்டிருந்தது. அங்கே இருந்த நாங்கள், இந்த ஆட்டுக்குட்டி எங்களுக்காகவே கிழிக்கப்பட்டும் நொறுக்கப்பட்டும் இருந்தது என்பதை அறிந்தவர்களாய் தோன்றினோம். ஆலயத்திற்குள் நுழைந்த அனைவரும் அதற்கு முன்பாக வந்து தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட வேண்டும்.”

“ஆட்டுக்குட்டியின் முன்னால் உயர்த்தப்பட்ட ஆசனங்கள் இருந்தன; அவற்றின் மேல் மிகவும் மகிழ்ச்சியோடு தோன்றிய ஒரு கூட்டம் அமர்ந்திருந்தது. பரலோகத்தின் ஒளி அவர்களுடைய முகங்களின்மேல் பிரகாசிப்பதுபோல் தோன்றியது; அவர்கள் தேவனைத் துதித்து, மகிழ்ச்சியுடனான நன்றிக்கீதங்களைப் பாடினர்; அவை தூதர்களின் இசையைப் போல் இருந்தன. இவர்கள் ஆட்டுக்குட்டியின் முன்னிலையில் வந்து, தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, மன்னிப்பைப் பெற்றுக்கொண்டு, இப்போது ஏதோ ஒரு ஆனந்தமிகு நிகழ்வை மகிழ்ச்சியான எதிர்பார்ப்போடு காத்திருந்தவர்களே.”

“நான் அந்தக் கட்டிடத்திற்குள் நுழைந்த பின்னரும், என்மேல் ஒரு பயம் வந்து, இந்த மக்களின் முன்பாக நான் என்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ள வேண்டுமென்ற நாண உணர்வு என்னை ஆட்கொண்டது. ஆனால் நான் முன்னே செல்லத் திணிக்கப்படுகிறவளாகத் தோன்றினேன்; ஆட்டுக்குட்டியை எதிர்நோக்கி நிற்கும்படி தூணைச் சுற்றி மெதுவாகச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, ஒரு எக்காளம் ஒலித்தது, ஆலயம் அதிர்ந்தது, கூடிவந்திருந்த பரிசுத்தவான்களிடமிருந்து வெற்றிக்களிப்பின் ஆரவாரங்கள் எழுந்தன, ஒரு பயங்கரமான பிரகாசம் அந்தக் கட்டிடத்தை ஒளியூட்டியது; பின்னர் அனைத்தும் கடும் இருளாயிற்று. அந்த மகிழ்ச்சியான மக்கள் அனைவரும் அந்தப் பிரகாசத்தோடு மறைந்து போயினர்; நான் மட்டும் இரவின் அமைதியான திகிலில் தனியே விடப்பட்டேன். நான் மனவேதனையோடு விழித்தேன்; அது ஒரு கனவு மட்டுமே என்பதில் என்னை நான் நம்பவைக்கவே முடியாமல் இருந்தேன். என் நியதி நிர்ணயிக்கப்பட்டுவிட்டது போலவும், கர்த்தருடைய ஆவியானவர் என்னைவிட்டு நீங்கிவிட்டார், இனி ஒருபோதும் திரும்பி வரமாட்டார் போலவும் எனக்குத் தோன்றியது.” Testimonies, volume 1, 27.

ஆண்டவராகிய தேவன் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: பாபிலோன் ராஜாவாகிய நேபுகாதிரேச்சரின் கையால் எகிப்தின் திரளான ஜனங்களை நான் ஒழியப்பண்ணுவேன். அவனும் அவனுடன் இருக்கும் அவன் ஜனங்களும், ஜாதிகளில் கொடியவர்களும், தேசத்தை அழிக்கும்படி கொண்டுவரப்படுவார்கள்; அவர்கள் எகிப்துக்கு விரோதமாகத் தங்கள் பட்டயங்களை உருவார்கள்; கொல்லப்பட்டவர்களால் தேசத்தை நிரப்புவார்கள். நான் நதிகளை வறண்டுபோகப்பண்ணி, தேசத்தை துன்மார்க்கரின் கையில் ஒப்புக்கொடுத்து, அந்நியரின் கையால் தேசத்தையும் அதில் உள்ள அனைத்தையும் பாழாக்குவேன்; இதை நான், கர்த்தர், சொல்லியிருக்கிறேன். ஏசாயா 30:10–12.

அவர் என்னை நோக்கி, “இந்தப் புத்தகத்தின் தீர்க்கதரிசன வார்த்தைகளை முத்திரையிடாதே; காலம் சமீபமாயிருக்கிறது. அநியாயமுள்ளவன் இன்னும் அநியாயமுள்ளவனாயிருக்கட்டும்; அசுத்தமுள்ளவன் இன்னும் அசுத்தமுள்ளவனாயிருக்கட்டும்; நீதிமானானவன் இன்னும் நீதிமானாயிருக்கட்டும்; பரிசுத்தமுள்ளவன் இன்னும் பரிசுத்தமுள்ளவனாயிருக்கட்டும்” என்றார். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22:10, 11.

இயேசு கிறிஸ்துவின் வெளிப்படுத்தல்; விரைவில் நிகழ வேண்டிய காரியங்களைத் தமது ஊழியக்காரருக்குக் காண்பிக்கும்படி தேவன் அதனை அவருக்குக் கொடுத்தார்; அவர் தமது தூதன் மூலம் அதை அனுப்பி, தமது ஊழியக்காரனாகிய யோவானுக்கு அறிவித்தார். அவன் தேவனுடைய வார்த்தையையும், இயேசு கிறிஸ்துவின் சாட்சியத்தையும், தாம் கண்ட எல்லாவற்றையும் சாட்சியமாக அறிவித்தான். இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்தின் வார்த்தைகளை வாசிப்பவன் பாக்கியவான்; அவற்றைக் கேட்டு, அதில் எழுதப்பட்டுள்ளவற்றைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களும் பாக்கியவான்கள்; ஏனெனில் காலம் சமீபமாயிருக்கிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:1–3.

“முத்திரையிடப்பட்டிருந்த புத்தகம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் அல்ல; அது கடைசி நாட்களைச் சார்ந்த தானியேலின் தீர்க்கதரிசனத்தின் அந்தப் பகுதியாகும். தூதன் கட்டளையிட்டது: ‘ஆனால், தானியேலே, நீ இந்த வார்த்தைகளை அடைத்து வைத்து, முடிவுக்காலம் வரையிலும் இந்தப் புத்தகத்தை முத்திரையிட்டு வை.’ தானியேல் 12:4.” அப்போஸ்தலரின் செயல்கள், 585.

“பேரேயாவில் பவுல் மீண்டும் தன் பணியை யூதர்களின் தொழுகைக்கூடத்திற்குள் சென்று கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிப்பதன்மூலம் தொடங்கினார். அவர்களைப் பற்றித் அவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ‘இவர்கள் தெசலோனிக்கேயிலிருந்தவர்களை விட உயர்ந்த மனப்பான்மையுடையவர்களாயிருந்தார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் வசனத்தை மிகுந்த மனத்தயாருடனும் ஏற்றுக்கொண்டு, இவைகள் அப்படியே இருக்கிறதோ என்று தினமும் வேதவசனங்களை ஆராய்ந்தார்கள். ஆகையால் அவர்களில் அநேகர் விசுவாசித்தார்கள்; மேலும் கிரேக்கர்களாகிய கனவான பெண்களிலும், ஆண்களிலும் சிலரல்ல, பலரும் விசுவாசித்தார்கள்.’”

“சத்தியத்தின் அறிவிப்பில், உண்மையாய்த் தாம் சரியாயிருக்க விரும்புகிறவர்கள் வேதவசனங்களை ஆர்வமுடன் ஆராயும் முயற்சிக்குத் தூண்டப்படுவார்கள். இதனால், பெரேயாவில் அப்போஸ்தலர்களின் உழைப்பின்போது காணப்பட்டதற்கு ஒத்த விளைவுகள் உண்டாகும். ஆனால், இந்நாட்களில் சத்தியத்தைப் பிரசங்கிக்கிறவர்கள், பெரேயருக்குப் பூரண விரோதமாக இருப்பவர்களான பலரை எதிர்கொள்கிறார்கள். தமக்குமுன் வைக்கப்படும் உபதேசத்தை அவர்கள் மறுத்துரைக்க முடியாதபோதிலும், அதற்கு ஆதரவாக அளிக்கப்படும் சான்றுகளை ஆராய்வதில் மிகுந்த மனமின்மையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்; மேலும், அது உண்மையாயிருந்தால்கூட, அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்கிறார்களோ இல்லையோ என்பது அற்ப முக்கியத்துவமுள்ள காரியம் என்று எண்ணிக்கொள்கிறார்கள். தங்களுடைய பழைய விசுவாசமும் மரபுகளும் தங்களுக்கு முற்றிலும் போதுமானவை என்று அவர்கள் கருதுகிறார்கள். ஆனால், உலகத்திற்கான செய்தியுடன் தம்முடைய தூதர்களை அனுப்பிய கர்த்தர், தமது ஊழியக்காரர்களின் வார்த்தைகளை அவர்கள் எவ்வாறு நடத்துகிறார்களோ அதற்கேற்ப மக்களைப் பொறுப்புக்கூறச் செய்வார். அவர்களுக்குமுன் வைக்கப்பட்ட வெளிச்சத்தின்படி, அது அவர்களுக்கு வெளிப்படையாகத் தோன்றுகிறதோ இல்லையோ, தேவன் அனைவரையும் நியாயந்தீர்ப்பார். பெரேயர் செய்ததுபோல ஆராய்ந்து பார்க்குவது அவர்களுடைய கடமையாகும். கர்த்தர் ஓசியா தீர்க்கதரிசியின் மூலம் இப்படிச் சொல்லுகிறார்: ‘என் மக்கள் அறிவின்மையினால் அழிந்துபோகிறார்கள்; நீ அறிவை நிராகரித்ததினால், நானும் உன்னை நிராகரிப்பேன்.’”

“பெரேயரின் மனங்கள் முன்வைத்த கருத்துப்பிடிப்பால் குறுகியவையாக இல்லை; அப்போஸ்தலர்கள் அறிவித்த சத்தியங்களை ஆராய்ந்து ஏற்றுக்கொள்ள அவர்கள் மனமுள்ளவர்களாயிருந்தனர். நமது காலத்தினரான மக்கள், தினந்தோறும் வேதவசனங்களை ஆராய்ந்து, தங்களுக்குக் கொண்டு வரப்படும் செய்திகளை அங்கேப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளவற்றோடு ஒப்பிட்டு விசாரிப்பதில், அந்த மேன்மையான பெரேயரை முன்மாதிரியாகப் பின்பற்றினால், இன்று ஒருவரே இருக்குமிடத்தில் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்குத் துணிவான விசுவாசிகளாக ஆயிரக்கணக்கானோர் இருப்பார்கள். ஆனால் தேவனை நேசிக்கிறோம் என்று சொல்லிக்கொள்ளுகிற அநேகருக்கு பிழையிலிருந்து சத்தியத்திற்குத் திரும்பவேண்டுமென்ற விருப்பமே இல்லை; அவர்கள் கடைசி நாட்களின் மனமகிழ்வூட்டும் கட்டுக்கதைகளையே பற்றிக்கொள்கிறார்கள். பிழை மனதை குருடாக்கி, தேவனிடமிருந்து விலக்கிச் செலுத்துகிறது; ஆனால் சத்தியம் மனத்திற்கு ஒளியையும், ஆத்துமாவிற்கு ஜீவனையும் அளிக்கிறது.” Sketches from the Life of Paul, 87, 88.