தானியேல் புத்தகம் - எண் நாற்பது

தானியேல் முதலாம் அதிகாரம், தானியேல் நான்காம் அதிகாரத்தின் மீது ஒப்பிடப்பட்டபோது, 1798 முதல் 1844 வரையிலான காலத்தில் முதல் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் வரலாற்றை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அந்த வரலாற்றில் தானியேல் புத்தகம் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; முத்திரை நீக்கப்பட்ட பகுதி ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்களாகும். “வரி மேல் வரி” என்ற முறையில் முதலாம், நான்காம், பின்னர் ஏழாம் முதல் ஒன்பதாம் அதிகாரங்கள் வரை, முதல் தூதரின் மில்லரைட் இயக்கத்தின் வரலாற்றை விளக்குகின்றன.

அந்த வரலாற்றுக் காலப்பகுதியில் (1798 முதல் 1844 வரை), அட்வென்டிசத்தின் அடித்தளச் சத்தியங்கள் நிறுவப்பட்டன; மேலும் அந்தச் சத்தியங்கள் இறுதியில் 1843 ஆம் ஆண்டின் முன்னோடி வரைப்படத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டன. தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் நேபுகாத்நேச்சாரின் சிலை அந்த வரைப்படத்தில் உள்ளது. தானியேல் ஏழாம் மற்றும் எட்டாம் அதிகாரங்களின் தரிசனங்கள் அந்த வரைப்படத்தில் உள்ளன. எட்டாம் அதிகாரத்தின் “தினசரி”யும், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தின் “ஏழு காலங்கள்” என்பதும் அதில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, இஸ்லாமின் மூன்று ஐயோக்களும் அங்கே உள்ளன. அந்த அடித்தளச் சத்தியங்கள் தாக்கப்படும் என்று தேவன் திரும்பத் திரும்ப முன்கூட்டியே எச்சரித்தார்.

தேவனுடைய இறுதிநாள் ஜனங்களின் பங்கேற்புடன் நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய அழுக்குத் தூரிகையாளர் செய்யும் பணி, இறுதிநாள் ஜனங்களை அவர்களாக அடையாளப்படுத்தி, அவர்கள் செய்ய அழைக்கப்பட்ட பணியை ஏசாயா சுட்டிக்காட்டும்போதும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது; ஏனெனில், இறுதிநாட்கள் வருவதற்கு முன்பே அந்த அஸ்திவாரங்கள் பிழையின் கீழ் புதைக்கப்படுவதற்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தன.

“பண்டைய பாழிடங்கள்” என்பது, புறமதத்தினதும் போப்பாண்டவாதத்தினதும் ஆகிய இரு பாழாக்கும் அதிகாரங்களோடு தொடர்புடைய உபதேசச் சத்தியங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. புறமதத்தின் இரு பாழாக்கும் அதிகாரங்களைப் போப்பாண்டவாதம் தொடர்ந்து வந்தது என்பதே, வில்லியம் மில்லர் தாம் முன்வைத்த ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசனத்திற்கும் தமது விளக்கக் கட்டமைப்பாகப் பயன்படுத்திய அடிப்படை ஆகும்.

தீர்க்கதரிசனத்தின் கட்டமைப்பாகச் சித்தரிக்கப்படும் அமைப்பு, அந்த இரண்டு அதிகாரங்களின் வரலாறும் பரஸ்பர உறவுமாகும். “வாசம்பண்ணும் பாதைகளை” மீள்நிறுத்துதல் என்பது, மில்லரின் கட்டமைப்பை மறுபடியும் நிலைநிறுத்துவதாகும்; அது அவரது கனவில் மண்ணைத் துடைக்கும் மனிதனின் செயலால் சித்தரிக்கப்பட்டது. ஏசாயா, எஸ்றாவின் வரலாறையும் பாபிலோனிலிருந்து திரும்பி எருசலேமைப் பழுது பார்த்தவர்களுடைய வரலாறையும் எடுத்துக்காட்டாகப் பயன்படுத்தி, முன்னைய பாழாக்கப்பட்ட இடங்களை மீள்நிறுத்துதலை அடையாளப்படுத்தினார்.

எஸ்றாவும் எருசலேமைப் பழுதுபார்த்தவர்களும், “வாழ்வதற்குரிய பாதைகளைச் சீரமைப்பவர்கள்” ஆகிய “மீதமிருப்பவர்களை” பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்; மேலும், எஸ்றா குறிப்பிட்டுள்ளபடி, “எங்கள் பிதாக்களின் நாட்களிலிருந்து இந்நாள்வரை நாங்கள் பெரும் மீறுதலில் இருந்திருக்கிறோம்; எங்கள் அக்கிரமங்களினிமித்தம் நாங்களும், எங்கள் ராஜாக்களும், எங்கள் ஆசாரியர்களும் தேசங்களின் ராஜாக்களின் கைக்குள் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டு, பட்டயத்திற்கும், சிறைப்பிடிப்பிற்கும், கொள்ளைக்குமும், முகவெட்கத்திற்கும் ஆளாயிருக்கிறோம்” என்று சொல்லப்படும் லேவியராகமம் இருபத்தாறு ஜெபத்தின் சூழலில் கிரியையை நிறைவேற்றுகிறவர்களும் அவர்களே. அவர் குறிப்பிடுகிற “நாள்” என்பது, கடைசி நாட்களில் “மீதமிருப்பவர்கள்” வாழ்வதற்குரிய பாதைகளைச் சீரமைக்கும் அந்த “நாளே” ஆகும்.

எஸ்றாவின் மீதமுள்ள ஜனங்கள், மூன்றரை நாட்களின் முடிவில் உயிர்த்தெழுப்பப்படுகிற இரு சாட்சிகளே; மேலும், ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் தானியேல் எடுத்துக்காட்டியபடி, அவர்கள் லேவியராகமம் இருபத்தாறு-ஆம் அதிகாரத்தின் ஜெபத்தை நிறைவேற்றுகின்றனர். எஸ்றாவும் அவனுடைய சக ஊழியக்காரரும் சிறைவாசத்திலிருந்து திரும்பி எருசலேமை மறுகட்டியபோது, அது மில்லரின் நகைகளை மீளஸ்தாபிக்கும் பணிக்குச் சின்னமாக இருந்தது; அதாவது, மில்லரின் அடித்தள சத்தியங்களை மீளஸ்தாபிக்கும் பணியே அது. இந்தக் காரணத்தினால், மில்லரின் பணியின் கட்டமைப்பைப் புரிந்துகொள்வது அத்தியாவசியமானது.

ஏசாயாவின் இரு பகுதிகளிலும் செய்யப்பட வேண்டிய பணி, அநேக தலைமுறைகளின் அஸ்திவாரங்களையும் பாழிடங்களையும் மீண்டும் எழுப்புவதாயுள்ளது. நேர்மையான செயலால் எடுத்துக்காட்டப்பட்டிருந்த ஒரு ஆவிக்குரிய செயலையே ஏசாயா அடையாளப்படுத்துகிறார். அந்த அஸ்திவாரங்கள் காக்கப்பட வேண்டியவையாக இருந்தன; ஆனால் அதன் பதிலாக, அவை இறுதியில் போலியான இரத்தினங்களால் ஆன ஒரு கள்ள அஸ்திவாரத்தினால் முற்றிலும் மூடப்பட்டுவிட்டன. ஏசாயா அடையாளப்படுத்துகிறவர்கள், சொற்பொருள் படியான செங்கற்களையும் கற்களையும் அல்ல, மில்லரைட்டுகளின் அடிப்படைச் சத்தியங்களையே மீட்டெடுத்து வருகிறார்கள். அந்தச் சத்தியங்களின் அடையாளம், “ஏழு காலங்கள்” வரை பரிசுத்தஸ்தலத்தையும் சேனையையும் மிதித்தழித்த இரு பாழாக்கும் வல்லமைகள் குறித்த மில்லரின் கட்டமைப்பாகும்.

அந்தப் புனருத்தாரணப் பணி, “அஸ்திவாரங்களையும்” “பல தலைமுறைகளின் பாழிடங்களையும்” எழுப்புவது என்று சித்தரிக்கப்படுகிறது; மேலும், இங்குக் கொஞ்சமும் அங்குக் கொஞ்சமும் என, தீர்க்கதரிசனத்திற்கு மேல் தீர்க்கதரிசன வரியை வரியாகக் கொண்டு வரும் முறையின் மூலம், அஸ்திவாரமான சத்தியங்களை மீளப் புனரமைக்கும் தீர்க்கதரிசனப் பணியைக் குறிக்கிறது. அஸ்திவாரங்களையும் பாழிடங்களையும் மறுபடியும் நிறுவும் பணி, 1843 மற்றும் 1850 முன்னோடி அட்டவணைகளில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஆதியிலிருந்த சத்தியங்களை முன்வைத்து பாதுகாக்கும் பணியாகும்; அவையே ஆபக்கூக்கு இரண்டாம் அதிகாரத்தின் இரண்டு பலகைகள் ஆகும். மேலும், இந்தப் பணி “வரி மீது வரி” என்ற பின்மழை முறையியலால் நிறைவேற்றப்படுகிறது. மில்லரின் கனவில் காணப்படும் போலி ரத்தினங்களால் சித்தரிக்கப்படுகிறபடி, போலியான அஸ்திவாரத்தை நிலைநிறுத்த விரும்புகிறவர்களின் சர்ச்சையின் மத்தியில், எரேமியாவின் பழைய பாதைகளுக்குத் திரும்பும் பணியே அது.

“கடைசி நாட்களில் நிலைத்துநிற்கத் தயாராக்கப்படும் ஒரு ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்தும் பணி” என்பது, எசேக்கியேல் முப்பத்தேழாம் அதிகாரத்தில் உள்ள இரண்டு தீர்க்கதரிசனங்களுடன் தொடர்புடைய பணியாகும். வனாந்தரத்தில் ஏசாயாவின் குரலால் ஒரு செய்தி அறிவிக்கப்படுகிறது; மேலும், எசேக்கியேலின் முதல் செய்தி, சோதோம் மற்றும் எகிப்து எனப்படும் நகரத்தின் தெருவில் மூன்றரை நாட்கள் மரித்திருந்தவர்களை ஒன்றிணைக்கிறது. பின்னர், அவர்கள் பத்து கன்னியரின் உவமையில் மத்தேயு குறிப்பிட்ட தாமதிக்கும் காலத்தில் தாங்கள் இருந்திருந்ததை அறிந்துகொள்கிறார்கள். அதன்பின், திரும்பிவர விரும்பினால் இழிந்ததிலிருந்து விலையுயர்ந்ததைப் பிரித்தெடுக்கும்படி எரேமியாவுக்கு வழங்கப்பட்ட அழைப்பைக் கேட்கிறார்கள். மேலும், ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தானியேலின் ஜெபம் நிகழ்காலச் சத்தியம் என்பதைவும் அவர்கள் உணர்கிறார்கள். ஆகையால், அவர்கள் சுவிசேஷத்தின் நிபந்தனைகளை ஏற்றுக்கொண்டு நிறைவேற்றுவதன் மூலம் திரும்பிவரத் தேர்ந்தெடுத்தால் மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கும் போது, அப்பொழுது அவர்கள் எசேக்கியேலின் இரண்டாம் செய்தியைப் பெற்று, தங்கள் கால்களில் நின்று, ஒரு மகத்தான சேனையாக விளங்குகிறார்கள்.

“கடைசி நாட்களில் நிலைத்துநிற்கத் தயாராக்கப்படும் ஒரு ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்தும் வேலை” என்பது “வரி மேல் வரி” என்ற பிற்கால மழையின் முறையியல் மூலம் நிறைவேற்றப்படுகிறது. அந்த வேலை, 1843 மற்றும் 1850 முன்னோடி அட்டவணைகளில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ள மில்லரைட் சத்தியங்களை மீட்டெடுக்கும் ஒரு செயலையும் உட்கொண்டுள்ளது. அந்த இரண்டு அட்டவணைகளே ஹபக்கூக்கின் இரண்டு பலகைகள்; அவை ஒன்றின் மேல் ஒன்று வைக்கப்படவேண்டும் (வரி மேல் வரி); இவ்வாறு செய்யப்படும் போது, அந்த இரண்டு அட்டவணைகள், கடைசி நாட்களில் டர்ட் பிரஷ் மனிதனால் மீட்டெடுக்கப்படவேண்டிய அடிப்படைச் சத்தியங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன.

வரி மேல் வரியாக ஒன்றுசேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டபோது, அவை 1843 அட்டவணையில் இருந்த தவறைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; பின்னர் அது 1850 அட்டவணையில் திருத்தப்பட்டது. அவற்றை ஒரு அட்டவணையாகவே (வரி மேல் வரி) கருத்தில் கொள்ளும்போது, அவை தேவனுடைய ஜனங்களின் அனுபவத்தையும் ஏழு இடிமுழக்கங்களின் மறைந்த வரலாறையும் ஒருங்கே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; ஏனெனில் அவை ஒன்றுசேர்ந்து முதல் ஏமாற்றம், தாமதக் காலம், நள்ளிரவின் கூக்குரல், 1844 அக்டோபர் 22, மற்றும் மகா ஏமாற்றம் ஆகியவற்றை விளக்குகின்றன.

முதல் ஏமாற்றமும், நள்ளிரவின் கூக்குரலும், மகா ஏமாற்றமும் ஆகியவையே ஏழு இடிகளின் மறைந்த வரலாறாகும். அது சத்தியத்தின் அமைப்பாகும்; ஏனெனில் “சத்தியம்” என்னும் எபிரேயச் சொல்லின் முதல் மற்றும் கடைசி எழுத்துகள் ஒரேபோல இருப்பதுபோலவே, அந்த வரலாற்றின் முதல் மற்றும் கடைசி ஏமாற்றங்களும் அப்படியே உள்ளன. நடுப்பகுதியிலுள்ள, அதாவது பதின்மூன்றாவது எழுத்து, நள்ளிரவின் கூக்குரல் செய்தியை நிராகரிப்போரால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் கலகத்தின் ஒரு சின்னமாகும். அந்த இரண்டு அட்டவணைகளும் ஒன்றாகக் கொண்டுவரப்படும்போது, அவை மில்லரைட்டுகளின் தீர்க்கதரிசனச் சத்தியங்களுக்கு இரண்டு சாட்சிகளை அளிக்கின்றன; அவை மண் தூரிகை மனிதனால் மீள்நிறுத்தப்பட வேண்டியவைகளாகும்; ஆனால் அவை மேலும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் அனுபவத்தை முன்மாதிரியாகக் காட்டும் அனுபவத்தையும் அடையாளப்படுத்துகின்றன.

கொடியாயிருக்க அழைக்கப்பட்டவர்கள் (ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம்) 2020 ஜூலை 18 அன்று தங்களுடைய முதல் ஏமாற்றத்தை எதிர்கொண்டார்கள்; பின்னர் 2023 ஜூலையில், வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற ஒருச் சத்தத்தினின்று ஒரு செய்தி அவர்களுக்கு முன்வைக்கப்பட்டது. அந்தச் சத்தம் அவர்களைத் திரும்பி வருமாறு அழைத்துக்கொண்டிருந்தது.

ஏழு இடிகளின் மறைந்த வரலாற்றின் இந்தச் சந்திப்பில்தான் கிளர்ச்சி வெளிப்படும்; ஏனெனில் அடுத்த வழிக்குறி என்னவெனில், தூசியைத் துடைக்கும் மனிதன் மணிகளைச் சேர்த்து அவற்றை நகைப்பெட்டிக்குள் இடுகிறான். பின்னர் அவை பத்து மடங்கு அதிக ஒளியுடன் பிரகாசிக்கின்றன. அந்த நிலையில்தான் மில்லர் விழிப்பூட்டப்பட்டார். கன்னிகைகள் (மில்லர்) விழித்தெழும் போது, அது மிகவும் தாமதமாகிவிடும். அநேக தலைமுறைகளின் பாழ்ச்சிகளைப் புனரமைக்கும் செயல், இரண்டு சாட்சிகளும் பங்கேற்க வேண்டிய ஒரு கிரியையாகும். அந்த வேலை இப்போது நடைபெற்று வருகிறது.

தானியேல் ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்களிலுள்ள உலாய் நதியின் தரிசனத்தால் பிரதிநிதிப்படுத்தப்பட்ட தீர்க்கதரிசனங்களுக்கான வில்லியம் மில்லரின் கட்டமைப்பு, புறமதமும் பாப்பாட்சியும் என்னும் இரு பாழாக்கும் அதிகாரங்களாக இருந்தது; அதேபோல் Future for America-க்கான கட்டமைப்பு புறமதம் (அஜகரம்), அதைத் தொடர்ந்து பாப்பாட்சி (மிருகம்), மற்றும் விசுவாசதுரோகமான புராட்டஸ்டண்டியம் (பொய்த்தீர்க்கதரிசி) ஆகும். இவ்விரு கட்டமைப்புகளையும் நிலைநிறுத்தும் திறவுகோல் அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் எழுத்துக்களே ஆகும். அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், பண்டைய இஸ்ரவேலை ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலோடு இணைத்த தீர்க்கதரிசனக் குரலாயிருந்தார். அவர் மனந்திரும்புதலுக்கு முன்பு, பவுலின் பெயர் சவுல்; அதற்கு “தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவன்” அல்லது “முன்வைக்கப்பட்டவன்” என்று பொருள்.

பவுல் ஜாதிகளுக்கான அப்போஸ்தலனாக இருக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; மேலும், அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட காரணங்களில் ஒன்றாக பழைய ஏற்பாட்டின்மீதான அவரது ஆழ்ந்த புரிதலும் இருந்தது. புதிய ஏற்பாட்டின் பெரும்பகுதியை எழுதியவராகிய அவரைப் போல பழைய ஏற்பாட்டைப் பற்றிய புரிதலை உடைய வேறு எந்த புதிய ஏற்பாட்டு எழுத்தாளரும் இல்லை. ஜாதிகளுக்குச் சுவிசேஷத்தை முன்வைத்து அறிவிக்கும் பணியில் முன்னின்று வழிநடத்த அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; ஆனால் அதோடு மட்டுமல்லாமல், பழைய ஏற்பாட்டின் தீர்க்கதரிசன வரலாறுகளுக்கும் சிலுவையின் காலக்கட்டத்திற்குப் பிந்தைய தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்குமிடையிலான தொடர்பை நிலைநிறுத்தவும் அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பவுலின் சாட்சியமில்லாமல் மில்லரைட்டுகளின் தீர்க்கதரிசனப் புரிதலும், Future for America அமைப்பின் புரிதலும், இருந்திருக்காது. தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனமாகிய சொற்பொருள் இஸ்ரவேல் விவாகரத்து செய்யப்பட்ட அதே வரலாற்றிலேயே, தேவனிடமிருந்து அந்நேரத்தில் விவாகரத்து செய்யப்பட்டிருந்த அந்தப் பண்டைய இஸ்ரவேலே ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலின் தீர்க்கதரிசன வரலாற்றின் குறியீடாக இருப்பதை அடையாளப்படுத்துவதற்காக பவுல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். முதல் மற்றும் மூன்றாம் தூதர்களின் இயக்கங்களுக்கு அவசியமான தீர்க்கதரிசன விதிமுறைகள் முதன்மையாக அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் எழுத்துகளின் மேல் நிறுவப்பட்டுள்ளன.

இந்தக் காரணத்தினால், இரண்டு பாழாக்கும் வல்லமைகளின் கட்டமைப்பினுள் அமைக்கப்பட்ட மில்லரைட்களின் செய்தியைப் பாதித்ததாக பவுலால் அடையாளம் காணப்பட்ட தீர்க்கதரிசனக் கோட்பாடுகளில் சிலவற்றை நாம் பரிசீலிப்போம்; மேலும், அப்படிச் செய்வதன் மூலம், அந்தக் கோட்பாடுகள் மூன்று பாழாக்கும் வல்லமைகளின் கட்டமைப்பின்மேல் எவ்வாறு தாக்கம் செலுத்துகின்றன என்பதையும் நாம் ஆராய்வோம்.

பத்து சுருக்கமான வசனங்களிலே, ஞானஸ்நானச் சடங்கு செங்கடல் கடத்தலில் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டது என்றும், பண்டைய இஸ்ரவேலைத் தொடர்ந்து வந்த கன்மலை ஒரு “ஆவிக்குரிய கன்மலை” என்றும், அது கிறிஸ்துவே என்றும் பவுல் அடையாளப்படுத்துகிறார். கடைசி நாட்களில் வாழ்கிறவர்களுக்கு பண்டைய இஸ்ரவேல் முன்மாதிரியாக இருந்தது என்றும் அவர் குறிப்பாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இந்தப் பகுதி ஒரு எச்சரிக்கையாகும்; மேலும், சத்தியத்தை நிலைநிறுத்துகிறவர்களுக்கும் சத்தியத்தை எதிர்க்குகிறவர்களுக்கும் இடையில் இது ஒரு சர்ச்சைக்குரிய அம்சமாகவும் உள்ளது. அட்வென்டிஸ்ட் இறையியலாளர்கள், பவுல் பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாறுகள் கடைசி நாட்களில் வாழ்கிறவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒழுக்கப்பாடங்களை விளக்குகின்றன என்று வெறுமனே சுட்டிக்காட்டினார் என்று போதிக்கிறார்கள்; ஆனால், எழுத்தர்த்தமான இஸ்ரவேலின் வரலாறுகள் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலால் உண்மையில் மறுபடியும் நிகழப்போகின்றன என்று பவுல் சுட்டிக்காட்டவில்லை என்று அவர்கள் வலியுறுத்துகிறார்கள். சகோதரி வைட், பவுல் குறிப்பாக என்ன அர்த்தம் கொண்டார் என்பதைத் துல்லியமாக உறுதிப்படுத்துவதற்காக, இந்தப் பகுதியை அடிக்கடி பயன்படுத்துகிறார்.

“பழைய ஏற்பாட்டின் வரலாற்றிலுள்ள ‘மகத்தான நிகழ்வுகளும், பயபக்தி தூண்டும் மிகக் கவனமான நிகழ்ச்சிகளும் இக்கடைசி நாட்களில் சபையிலே மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன; மேலும் நிகழ்ந்துகொண்டேயிருக்கின்றன’” என்று அந்த வசனங்களிலுள்ள பவுலின் அர்த்தத்தை சகோதரி வைட் சுருக்கமாக விளக்குகிறார். பண்டைய இஸ்ரவேல், நேர்மையான இஸ்ரவேலின் வரலாற்றை அடையாளார்த்தமாக எடுத்துக்காட்டுகிறது என்ற பவுலின் அடையாளப்படுத்தலைத் தளர்த்திவிடும் முயற்சியாக, இந்தத் தீர்க்கதரிசனக் கோட்பாட்டிற்கு எதிராக சாத்தான் இரண்டு முக்கியத் தாக்குதல்களை முன்வைத்திருக்கிறான். அவற்றில் நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட முதல் ஒன்று, பவுல் அவ்வரலாறுகள் வெறும் ஒழுக்கப் பாடங்களையே எடுத்துரைக்கின்றன என்று மட்டுமே கூறியிருந்தார் என்ற வாதமாகும். அந்தப் பொய்யான போதனை ஒரு அரைச் சத்தியம்; அரைச் சத்தியம் என்பது ஒருபோதும் சத்தியமல்ல. பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாற்றிலிருந்து பெறப்படக்கூடிய ஒழுக்கப் பாடங்கள் கடைசி நாட்களில் வாழ்கிறவர்களுக்கு நன்மைக்குரியவை என்பது உண்மையே; ஆனால் அந்த வரலாறுகள் மீண்டும் நடைபெறப்போகும் நிகழ்வுகளுக்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டும் ஆகும் என்பதைக் மறுப்பதற்காக அந்த உண்மையைப் பயன்படுத்தும்போது, அது சத்தியத்தை மறுப்பதற்காகத் திட்டமிட்டு அமைக்கப்பட்ட ஒரு அரைச் சத்தியமாக மாறிவிடுகிறது.

ஒரு சத்தியத்தை மற்றொரு சத்தியத்தை மறுப்பதற்குப் பயன்படுத்தக்கூடாது; ஏனெனில் அப்படிச் செய்யப்படும்போது, அது தேவனுடைய சத்தியத்தைப் பொய்யாக மாற்றுகிறது.

பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாறு வெறுமனே ஒழுக்கப் பாடங்களையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது என்ற போதனை, தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையை அழித்து விடுவதற்காக அட்வென்டிஸ்ட் இறையியலாளர்களால் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது; மேலும், தேவனுடைய ஜனங்களைப் பொய்யை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி ஏமாற்றுவதற்காக ஆயத்தப்படுத்தப்பட்ட கட்டுக்கதைகளின் பானையில் கலக்கப்பட்டுள்ள அரைஉண்மைகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்; அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும் அந்தப் பொய், அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் எழுத்துகளில் அடையாளம் காணப்படுகிறது.

பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாறு நவீன இஸ்ரவேலின் வரலாற்றை விளக்குகிறது என்ற கொள்கைக்கெதிரான மற்றொரு முக்கியத் தாக்குதல், எதிர்சீர்திருத்தத்தின் வரலாற்றுக் காலத்தில் ஜெசுவிட்களால் உருவாக்கப்பட்டது; அது, பண்டைய இஸ்ரவேலின் வரலாறு மறுபடியும் நிகழ்கிறது என்ற கருத்தை ஏற்றுக்கொள்வதிலேயே அமைந்துள்ளது. ஜெசுவிட்களின் பொய் என்னவெனில், அந்த வரலாறு ஆவிக்குரிய வகையில் மறுபடியும் நிகழ்வதல்ல, நேர்மையான அர்த்தத்தில் அப்படியே மறுபடியும் நிகழ்கிறது என்பதே. ரோமாவின் போப் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் கூறப்பட்ட எதிர்க்கிறிஸ்துவே என்பதைக் குறித்த புரிதலைத் தடுக்கவே இந்தப் பொய் உருவாக்கப்பட்டது; ஏனெனில், அந்தப் போதனை கடைசி நாட்களில் ஒரு எதிர்க்கிறிஸ்து இருப்பான் என்ற சத்தியத்தை ஒப்புக்கொண்டாலும், அந்த எதிர்க்கிறிஸ்து ஒரு ஆவிக்குரிய வல்லமையால் அல்ல, ஒரு நேர்மையான அர்த்தமுள்ள வல்லமையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறான் என்று வாதிடுகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தில், தன் நெற்றியில் “இரகசியம், பாபிலோன்” என்று எழுதப்பட்டுள்ள வேசி, அப்படியானால் இன்று ஈராக் எனப்படும் பாபிலோன் என்னும் நேர்மையான தேசத்தில் எழும் ஒரு வேசியாகவே இருக்கும்.

போப் ஒரு சொற்பொருளான மனிதர்; அவர் ஒரு சொற்பொருளான அதிகாரத்தை (கத்தோலிக்கச் சபையை) பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். ஆனால் அவர் மற்றும் அவரது அமைப்பு, தீர்க்கதரிசன ரீதியாக சொற்பொருளான பாபிலோனால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; மேலும், கிறிஸ்துவிரோதியைப் பற்றிய பொருள், ஒரு சொற்பொருளான எடுத்துக்காட்டின் ஆவிக்குரிய நிறைவேற்றமாக முன்வைக்கப்படும் போதுதான், அவர் சரியாக அடையாளம் காணப்பட முடியும். சொற்பொருளான இஸ்ரவேல் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலை விளக்குகிறது என்று பவுல் அடையாளப்படுத்தினார்; ஆனால் அவர் முன்வைத்தது ஒரு புதிய தீர்க்கதரிசனச் சத்தியமல்ல; ஏனெனில் அவரது புரிதல் பொதுவாகப் பழைய ஏற்பாட்டின் மீது அமர்ந்திருந்தது, அங்கேயே அவரது சாட்சியும் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

பவுலைப் போலவே நாமும் கிறிஸ்துவின் சாட்சிகளாக இருக்க வேண்டியுள்ளது; அதாவது, ஆல்பாவும் ஓமேகாவுமானவர் பண்டைய இஸ்ரவேலை மட்டும் அல்ல, வேதாகமத்தில் காணப்படும் அனைத்து பண்டைய மக்களையும் கூட கடைசி நாட்களில் வாழ்கிறோர்மேல் வரவிருக்கும் “வரப்போகிற காரியங்களை” வெளிப்படுத்தும் அடையாளங்களாக நியமித்தார் என்பதைச் சாட்சியப்படுத்தவேண்டும். பவுல் பழைய ஏற்பாட்டில் வல்லுநராக இருந்தார்; மேலும், அச்சரார்த்தமான இஸ்ரவேலும் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலும் சம்பந்தப்பட்ட நிர்வாகக் காலங்களுக்கிடையில் தீர்க்கதரிசன சம்பந்தத்தை ஏற்படுத்தும் இணைப்புக் கண்ணியாக எழுப்பப்பட்டார். முடிவுகாலத்தில் 1798-இலும், 1989-இலும், அறிவின் பெருக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டவர்களுக்கு வழிகாட்டியது அவருடைய எழுத்துக்களே ஆகும்.

பண்டைய சொற்பொருள் கொண்ட பாபிலோன், பண்டைய கிழக்குத் தேசத்தார், பண்டைய எகிப்து, பண்டைய கிரேக்கம், மற்றும் பண்டைய மேதிய-பாரசீக பேரரசு ஆகியவை உலகத்தின் முடிவுகாலத்தில் வெளிப்படும் ஆவிக்குரிய சக்திகளின் அடையாளங்களாக உள்ளன. பண்டைய அடையாளங்கள் பின்னர் வருகிற ஆவிக்குரிய நிதர்சனத்தை முன்னிட்டு நிற்கும் சொற்பொருள் கொண்ட முன்னுருவுகளாக இருந்து, அதையே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. பவுல், அந்த சொற்பொருள் கொண்ட ஆதாம் ஆவிக்குரிய ஆதாமை (அதாவது கிறிஸ்துவை) அடையாளப்படுத்தினான் என்று தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டும் அளவுக்கு சென்று கூறுகிறார்.

முதல் ஆதாமையும் கடைசி ஆதாமையும் குறித்து பவுல் போதிக்கும் மிகவும் ஆழமான சில பாடங்கள் உள்ளன; ஆனால் அவர் அந்த இடத்தில் மிகவும் தெளிவாக முன்வைக்கும் கோட்பாட்டையே நாம் இங்கு வெறுமனே அடையாளப்படுத்திக் காட்டுகிறோம்: “ஆவிக்குரியது முதலில் இல்லாது, இயற்கைக்குரியது முதலில்; பின்னர் ஆவிக்குரியது.” இங்கு பவுல் “இயற்கைக்குரியது” என்று அடையாளப்படுத்தும் சொல்லர்த்தமானது முதலில் வருகிறது; ஆவிக்குரியது கடைசியாக வருகிறது. சொல்லர்த்தமான இஸ்ரவேல் முதலில் இருந்தது, இயற்கைக்குரியதாயிருந்தது; ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேல் “பின்னர்” வருகிறது.

உண்மையான பாபிலோன், ஆவிக்குரிய பாபிலோனுக்கு முன்பாக வருகிறது. பவுலின் எழுத்துகளில் வலியுறுத்தப்படும் அடுத்த முக்கியமான கருத்து, உண்மையானதிலிருந்து ஆவிக்குரியதிற்கான மாற்றம் வரலாற்றில் எந்தப் புள்ளியில் பொருந்தப்பட வேண்டும் என்பதே ஆகும். உண்மையானதிலிருந்து ஆவிக்குரியதிற்கான தீர்க்கதரிசன மாற்றம் அடையாளப்படுத்தப்படும் காலப்பகுதி சிலுவையின் காலப்பகுதியே ஆகும்.

நீங்கள் எத்தகைய பிறப்புரிமையுடையவராக இருந்தாலும் அதனால் வேறுபாடு உண்டாகாது; நீங்கள் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளும் வேளையிலே, நீங்கள் ஆபிரகாமின் சந்ததியாவீர்கள். நீங்கள் நேரடியான இஸ்ரவேல் அல்ல; நீங்கள் ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேல் ஆவீர்கள். நேரடியிலிருந்து ஆவிக்குரியதிற்கான மாற்றம் சிலுவையிலேயே நிகழ்ந்தது. பவுல் மனிதகுலத்தை இரண்டு வகுப்புகளாகப் பிரிக்கிறார். ஒவ்வொரு வகுப்புக்கும் அவர்களுக்கே உரிய உடன்படிக்கை உண்டு; ஒவ்வொருவரும் ஆபிரகாமின் சந்ததியினரே. ஒவ்வொருவருக்கும் தங்கள் குடும்பத்தையும் உடன்படிக்கையையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரு நகரம் உண்டு. ஒவ்வொருவரும் நேரடியான ஆதாமின் மகனோ, அல்லது ஆவிக்குரிய ஆதாமின் மகனோ ஆவார்.

சிலுவையின் காலப்பகுதியில், பண்டைய எழுத்தார்த்தமானவை நவீன ஆவிக்குரியவற்றின் குறியீடுகளாயின. இந்த அத்தியாவசிய தீர்க்கதரிசனச் சத்தியங்களை அப்போஸ்தலன் பவுல் தெளிவுபடுத்தினார்; அவை வில்லியம் மில்லர் அழிவை உண்டாக்கும் இரண்டு வல்லமைகளின் கட்டமைப்பை நிலைநிறுத்துவதற்கு வாய்ப்பளித்தன, மேலும் அவர் தனது தீர்க்கதரிசன முடிவுகள் அனைத்தையும் அதன்மேல் அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தார். அப்போஸ்தலன் பவுலால் நிறைவேற்றப்பட்ட அதே செயலே, Future for America அமைப்பின் தீர்க்கதரிசன முடிவுகள் அனைத்திற்குமான கட்டமைப்பாக இருக்கும் அழிவை உண்டாக்கும் மூன்று வல்லமைகளை அடையாளம் காண்கிறது.

ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம் அதிகாரங்களிலுள்ள உலை ஆற்றுத் தரிசனத்தால் சித்தரிக்கப்படும் அறிவின் அதிகரிப்பைப் பற்றிய மில்லரின் புரிதலின் கட்டமைப்பு, தானியேல் புத்தகத்தில் காணப்படும் “அன்றாடம்” என்பது புறமத ரோமத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது என்ற அவரது கண்டுபிடிப்பின் மேல் அடிப்படையாக இருந்தது. அந்தக் கண்டுபிடிப்பை அவர் பவுலின் தெசலோனிக்கேயருக்கான இரண்டாவது எழுத்திலே கண்டார். அந்தப் புரிதலே, தீர்க்கதரிசனமான “பொய்”யுடன் தொடர்புபடுத்திக் குறிப்பிடப்படும் முதன்மைச் சத்தியமாகும்; அது கடைசி நாட்களில் ஏழாம் நாள் அட்வென்டிஸ்டுகள் மேல் வல்ல மயக்கத்தை வரச்செய்கிறது.

அடுத்த கட்டுரையில், பவுலின் எழுத்தில் மில்லர் உணர்ந்ததை ஆராய்ந்து, உலை ஆற்றின் தரிசனத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் அறிவின் பெருக்கத்தைப் பற்றிய எங்கள் ஆய்வைத் தொடர்வோம்.