தானியேல் புத்தகம் - எண் ஐம்பத்து இரண்டு

கடந்த கட்டுரையில், இரண்டு சாட்சிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு 1844 ஆம் ஆண்டுத் தேதியை உறுதிப்படுத்தும் பொருட்டு, காபிரியேல் “கடைசி கொந்தளிப்பின்” முடிவை வழங்கினார் என்பதை நாம் சுட்டிக்காட்டினோம். லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் காணப்படும் “ஏழு காலங்களை,” யூதா இராச்சியத்தின்மேல் நிறைவேற்றப்பட்டதாக மில்லர் புரிந்திருந்தார்; ஆனால் இஸ்ரவேலின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு இரு இராச்சியங்களின்மேலும் வந்த “ஏழு காலங்களின்” நியாயத்தீர்ப்பின் நோக்கும் தொடர்பும் என்ன என்பதை அவர் உணர்ந்த நிலைக்கு ஒருபோதும் வரவில்லை. பத்தொன்பதாம் வசனத்தில் உள்ள “கடைசி கொந்தளிப்பு” என்ற வேறுபாட்டை அவர் எப்போதாவது உணர்ந்தாரோ என்பது சந்தேகத்திற்குரியது; இருப்பினும், “கொந்தளிப்பு” என்பது “ஏழு காலங்கள்” என்பதையே பொதுவான அர்த்தத்தில் அவர் புரிந்திருந்தார் என்பதில் ஐயமில்லை. முதல் மற்றும் கடைசி கொந்தளிப்பு பற்றிய ஒளி 1856 ஆம் ஆண்டில் பால்மோனியால் முத்திரை நீக்கப்பட்டது; ஆனால் அது 1863 ஆம் ஆண்டில் நிராகரிக்கப்பட்டது. இருந்தபோதிலும், “ஏழு காலங்கள்” குறித்த மில்லரின் செய்தி சரியானதேயாக இருந்தது, ஆனாலும் அது வரையறுக்கப்பட்டதாக இருந்தது.

தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்தில், புறஜாதி ரோமின் சிறிய கொம்பு புறஜாதித் தெய்வாராதனையை உயர்த்தி மேம்படுத்தியது என்பதை மில்லர் அறிந்திருக்க மாட்டார்; ஏனெனில் மில்லருக்குப் “அகற்றுதல்” என்பது தானியேலில் அது வரும் மூன்று இடங்களிலும் வெறுமனே நீக்குவது என்றே இருந்தது. இருந்தபோதிலும், அவருடைய செய்தி வரையறுக்கப்பட்டதாக இருந்தாலும் சரியானதேயாயிருந்தது.

மில்லரைட்டுகள் பதினொன்றாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட “பரிசுத்தஸ்தலம்” என்பது ரோம் நகரிலிருந்த புறமத ஆலயம் (பாந்தியோன்) என்பதை அறிந்திருந்தார்கள்; ஆனால் அவர்களுடைய செய்தி எபிரெய மொழியின் அடிப்படையில் அமைந்ததல்ல. மில்லரின் செய்தி தீர்க்கதரிசன காலத்தை மையமாகக் கொண்டிருந்தது. அவர்களுடைய செய்தி முத்திரைநீக்கப்பட்ட வரலாறு, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யமாக அவர்கள் காணாதபடி தடுத்தது; அதற்கும் மேலாக, பாப்பரசாட்சியை வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் ஐந்தாம் ராஜ்யமாக அவர்கள் காணாதபடியும் தடுத்தது.

தாங்கள் வாழ்ந்திருந்த வரலாற்றுச் சூழ்நிலையால் வற்புறுத்தப்பட்டு, கிறிஸ்துவின் விரைவான மறுவருகை பற்றிய தாங்கள் எதிர்பார்த்திருந்த எண்ணத்திற்கேற்ப அவர்கள் தீர்க்கதரிசனங்களைப் பயன்படுத்தினர்; அவர்கள் ஏமாற்றமடைந்தார்கள், எனினும் அவர்களின் செய்தி சரியானதேயாயிருந்தது. பதினைந்து முதல் இருபத்தேழு வரையிலான வசனங்களில் கபிரியேல் அந்த இரு தரிசனங்களுக்கும் விளக்கத்தை அளிக்கும்போது, ஒன்பது முதல் பன்னிரண்டு வரையிலான வசனங்களில் சிறிய கொம்பின் பாலின அலைவாட்டத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டிருந்த ராஜ்யங்களின் விரிவான வெளிப்பாட்டைப் புரிந்துகொள்ள முடியாதபடியாக மில்லரின் புரிதல் அவரைத் தடுத்தது. கபிரியேலின் விளக்கத்தில், மில்லரைட்டுகள் ரோமையே நான்காவது மற்றும் இறுதியான பூமியார்ந்த ராஜ்யமாக மட்டும் காண்கிறார்கள்.

உலாய் ஆற்றின் தரிசனத்தை (இப்போது நிறைவேற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒன்றை) தானியேல் பெற்றிருந்தபோதிலும், பாபிலோனின் வரலாற்றில் முதல் இராஜ்யம் அந்தத் தரிசனத்தில் விடுக்கப்பட்டுள்ளது. அது இரண்டாம் மற்றும் ஏழாம் அதிகாரங்களில் பொன்னான தலையாகவும் சிங்கமாகவும் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது; ஆனால் பாபிலோன் அகற்றப்பட்டு மீண்டும் மீட்கப்படுதல் என்ற தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்பு எட்டாம் அதிகாரத்தில் வலியுறுத்தப்பட்டது. நேபுகாத்நேச்சார் “ஏழு காலங்கள்” மனுஷரிடமிருந்து துரத்தப்பட்டபோது, பாப்பாட்சியின் மரணகரமான காயத்திற்கான முன்மாதிரியாக இருந்தான்; இவ்வாறு அவர் தீருவின் வேசி மறக்கப்பட்டிருக்கிற அடையாளப்பூர்வமான எழுபது ஆண்டுகளுக்கும் முன்மாதிரியாக இருந்தான். தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் இராஜ்யங்களிலிருந்து பாபிலோன் மறக்கப்பட்டதாக இருக்கிறது; மேலும் அந்தத் தரிசனம் மேதியரும் பாரசீகரும் (ஆட்டுக்கடா) என்பவர்களுடன் தொடங்கி, அதன்பின் கிரேக்கம் (வெள்ளாடு) வந்தது.

அலெக்சாந்தர் மகானின் ராஜ்யம், அலெக்சாந்தரினைவிடக் குறைந்த வல்லமையுடைய நான்கு ராஜ்யங்களாகச் சிதறிப்போனது; இதுவே ஏழாம் அதிகாரத்திலும், நான்கு இறக்கைகளும் நான்கு தலைகளும் உடைய சிறுத்தையினால் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தது. வட, கிழக்கு, தென், மேற்கு என்பவைகளால் குறிக்கப்படுவதுபோல், நான்கு என்பது உலகளாவிய பரப்பைக் குறிக்கிறது. எட்டாம் அதிகாரத்தின் எட்டாம் வசனத்தில், வானத்தின் நான்கு காற்றுகளின் நோக்கி நான்கு குறிப்பிடத்தக்க கொம்புகள் எழுந்தன. ஏழாம் அதிகாரத்தில் கிரேக்கத்தின் நான்கு இறக்கைகள், எட்டாம் அதிகாரத்தின் நான்கு காற்றுகளோடு ஒத்துப்போகின்றன; மேலும், கிரேக்கத்தின் நான்கு தலைகள், அந்த நான்கு குறிப்பிடத்தக்க கொம்புகளோடு ஒத்துப்போகின்றன. அந்த நான்கு தலைகளும் நான்கு குறிப்பிடத்தக்க கொம்புகளும், அலெக்சாந்தரின் முதற்கால ராஜ்யம் சிதறிப்போய்ச் சேர்ந்த நான்கு ராஜ்யங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; மேலும், நான்கு இறக்கைகளும் நான்கு காற்றுகளும் அந்தப் பிரிவின் நான்கு பகுதிகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இந்த விடயத்தின் வேறுபாட்டை உணர்ந்து காணுவது முக்கியமானது; ஏனெனில், இது ரோமின் நான்காம் ராஜ்யத்தைப் பற்றிய புரொட்டஸ்டாந்துகளின் பாரம்பரியப் புரிதலுக்கு எதிராக மில்லரைட்டுகள் முன்வைத்திருந்த ஒரு வாதத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.

1843 மற்றும் 1850 முன்னோடி அட்டவணைகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட ஹபக்கூக்கின் பலகைகளில், ஒரு தீர்க்கதரிசனப் பயன்பாட்டை விளக்காத பிரதிநிதித்துவம் ஒன்றே உள்ளது; அது நான்கு தலைகளுக்கும் புகழ்பெற்றவைகளுக்கும், மற்றும் நான்கு சிறகுகளுக்கும் காற்றுகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைச் சார்ந்ததாகும். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் இராஜ்யமாகிய ரோம் பற்றிய சத்தியத்தை மறைத்துவிடும் முயற்சியில், நான்கு தலைகளும் புகழ்பெற்றவைகளும், மற்றும் நான்கு சிறகுகளும் காற்றுகளும் ஆகியவற்றின் உண்மையான அல்லது தவறான பொருளைப் பற்றிய ஒரு வாதத்தை சாத்தான் அறிமுகப்படுத்தினான். தானியேல் புத்தகத்தில் தரிசனத்தை நிலைநிறுத்திய ஒரு தனித்துவமான குறியீடு இருப்பதை தானியேல் புத்தகம் தெளிவாக அடையாளப்படுத்துவதால் சாத்தான் இவ்வாறு செய்தான். அந்தக் குறியீட்டை நிலைநிறுத்தும் சான்றுகளின் ஒரு பகுதி, நான்கு தலைகளிலும் புகழ்பெற்றவைகளிலும், மற்றும் நான்கு சிறகுகளிலும் காற்றுகளிலும் உள்ளது. இந்த வாதத்தைப் பற்றிய ஒரு சாத்தானியக் கருத்தை புரொடஸ்டண்டுகள் ஆதரித்தனர்; மேலும் அந்த வாதம் மில்லரைட் வரலாற்றிற்கு மிகவும் முக்கியமானதாக இருந்ததால், அவர்கள் அந்த வாதத்தை அட்டவணையில் குறிப்பிட்டனர். தானியேல் புத்தகத்தில் “chazon” தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும் வல்லமை “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” என்று அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது; புரொடஸ்டண்டுகள் அந்த வல்லமையை அந்தியோகுஸ் எபிபானீஸ் எனப்படும் சிரிய அரசர்களின் நீண்ட வரிசையில் ஒருவனாக அடையாளப்படுத்தினர்; மில்லர் அவர்களை ரோம் என அடையாளப்படுத்தினார்.

அலெக்சாந்தரின் ராஜ்யம் சிதைந்து உருவான நான்கு ராஜ்யங்களில் ஒன்றிலிருந்து வந்த அரசர்களின் வரிசையில் இருந்த அரசர்களில் ஒருவன் அந்தியோகுஸ் ஆவான். தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தின் ஒன்பதாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சிறிய கொம்பு, அலெக்சாந்தரின் ராஜ்யத்தைத் தொடர்ந்து தோன்றியது; மேலும் ஒன்பதாம் வசனம், அவற்றில் ஒன்றிலிருந்து அந்தச் சிறிய கொம்பு வெளிப்பட்டது என்று கூறுகிறது.

ரோம் அந்த தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிறதா, அல்லது பலவீனமும் ஒப்பீட்டளவில் அற்ப முக்கியத்துவமுடைய ஒரு சீரிய ராஜா அந்த தரிசனத்தை நிலைநிறுத்துகிறானா என்ற விவாதத்துடன், சிறிய கொம்பு எனப்படும் வல்லமை நான்கு கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்து வெளிப்பட்டதா, அல்லது நான்கு காற்றுகளில் ஒன்றிலிருந்து வெளிப்பட்டதா என்ற விவாதமும் இணைந்துள்ளது. இது பெரிதான விவாதமல்ல; ஏனெனில் வரலாறும் தீர்க்கதரிசனமும் ரோம் கிரேக்கப் பேரரசின் வழித்தோன்றல் அல்ல, ரோம் ஒரு புதிய வல்லமை என்பதில் தெளிவாக உள்ளன. ரோம் நான்காவது ராஜ்யமாக இருந்திருந்தால், ஒன்பதாம் வசனத்தில் உள்ள “அவைகளில் ஒன்று” என்பது நிச்சயமாக நான்கு காற்றுகளில் ஒன்றாகவோ அல்லது சிறகுகளில் ஒன்றாகவோ இருக்க வேண்டும். அது அண்டியோகுஸ் எபிபானேஸ் ஆக இருந்தால், அது சீரியாவின் கொம்பிலிருந்து வந்தது.

“உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்கள்” என்று பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட வல்லமை கிறிஸ்துவுக்கு விரோதமாக எழுந்துநிற்கும் என்பதை மில்லரைட்டுகள் அடையாளங்கண்டனர்.

“அதிபதிகளின் அதிபதி” கிறிஸ்துவே ஆவார்; அந்தியோகுஸ் எபிபானீஸ் கிறிஸ்து பிறப்பதற்கும் மிகவும் முன்பே வாழ்ந்தவன். ஆகையால், இந்த உண்மையை மில்லரைட்டுகள் 1843 ஆம் ஆண்டின் அட்டவணையில் சுட்டிக்காட்டினர். அந்த அட்டவணையில் அவர்கள் 164 என்ற தேதியைச் சேர்த்திருந்தனர்; உண்மையில் அதற்கு வேதாகமச் சான்று எதுவும் இல்லை; மாறாக, அது மில்லரும் புராட்டஸ்டண்ட் தெய்வீக அறிஞர்களும் நான்காம் ராஜ்யத்தைப் பற்றிக் கொண்டிருந்த விவாதத்தின் முக்கியத்துவத்தை அடையாளப்படுத்தும் ஒரு குறிப்பு மட்டுமே. அட்டவணையில் “164” என்ற ஆண்டின் அருகில் அவர்கள் இவ்வாறு எழுதினர்: “அந்தியோகுஸ் எபிபானீஸின் மரணம்; அவர் நிச்சயமாக அதிபதிகளின் அதிபதிக்கெதிராக எழுந்திருக்கவில்லை; ஏனெனில் அதிபதிகளின் அதிபதி பிறப்பதற்கு 164 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவர் இறந்து போயிருந்தான்.”

இன்று அட்வென்டிசம், மததுரோகமடைந்த புரொட்டஸ்டண்டிசம் போன்று, “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” என்பது அந்தியோகஸ் எபிபானஸ் என்று போதிக்கிறது; இதுவே இருந்தபோதிலும், “1843 ஆம் ஆண்டின் அட்டவணை கர்த்தரின் கரத்தினால் வழிநடத்தப்பட்டது; அதில் மாற்றம் செய்யப்படக் கூடாது” என்று உந்துதலால் பதிவுசெய்யப்பட்டது. மில்லரைட்டுகள், கொடுஞ்சாயல் உடைய ராஜா ரோம் என்பதைக் அறிந்திருந்தார்கள்; ஆகையால் “chazon” தரிசனத்தை நிலைநிறுத்தும் திறனைத் தளர்த்துகிற சாத்தானிய போதனையினால் அவர்கள் குலைக்கப்படவில்லை. தரிசனம் இல்லாவிட்டால் ஜனங்கள் அழிவார்கள் என்று வேதாகமம் தெளிவாகக் கூறுகிறது.

சொலோமோன் அந்த வசனத்தில் அடையாளப்படுத்தும் தரிசனம் “chazon” தரிசனமாகும்; தானியேல் 8ஆம் அதிகாரத்தின் பதிமூன்றாம் வசனத்தில், அப்பரிசுத்த இனமதத்தையும் பாப்புத் துறையையும் பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் படையினரையும் மிதித்துக் கொள்கின்றதாக அடையாளப்படுத்தும் தரிசனமே அது. மில்லரைட்டுகளுக்குப் பொருளில், அந்த இரு பாழாக்கும் வல்லமைகள் வேதாகம தீர்க்கதரிசனத்தின் நான்காம் இராஜ்யத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின; மேலும், ரோமா என்னும் நான்காம் இராஜ்யத்தை (“உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்”) அறியாமல், அவர்கள் அந்த தரிசனத்தை நிலைநாட்ட இயலாது இருந்திருப்பார்கள். தானியேல் 11ஆம் அதிகாரத்தின் பதினான்காம் வசனத்தில் உள்ள “உன் ஜனத்தின் கொள்ளைக்காரர்” தெற்கின் ராஜாவுக்கு விரோதமாக எழுந்து, தங்களை உயர்த்தி, தரிசனத்தை நிலைநாட்டி, பின்னர் விழவேண்டியவர்கள் ஆவர். ரோமா அவ்வொவ்வொரு பண்பையும் நிறைவேற்றியது.

ஏழாம் அதிகாரத்தில், நான்காம் ராஜ்யம் அதற்கு முன் இருந்த ராஜ்யங்களிலிருந்து “வேறுபட்டதாக” இருப்பதாகத் தெளிவாக அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.

தானியேல் ஏழாம் அதிகாரத்தின் நான்காவது இராச்சியம், அதற்கு முன்பிருந்த இராச்சியங்களிலிருந்து “வித்தியாசமானது” என்று இருமுறை அடையாளப்படுத்தப்பட்டது. ஒன்பதாம் வசனத்தில் உள்ள “சிறிய கொம்பு” என்பது சிரியக் கொம்பான (அந்தியோகுஸ் எபிபானெஸ்) ஒருவேளை வெறும் நீட்சியாக மட்டுமே இருந்திருந்தால், அது வேறுபட்டிருக்காது. ஏழாம் அதிகாரத்தில் ரோமைக்கு முன் வந்த மிருகங்கள் சிங்கம், கரடி, சிறுத்தை ஆகியவையாக இருந்தன; இவை அனைத்தும் இயற்கையில் உண்மையாகவே உள்ள விலங்குகள். ஆனால் இரும்புப் பற்களும் வெண்கல நகங்களும் கொண்ட நான்காவது மிருகத்தைப் பற்றியபோது, விழுங்கித் தின்னிய அந்த பயங்கர மிருகத்தைச் சுட்டிக்காட்ட இயற்கையில் எந்த மிருகமும் இருப்பதைத் தானியேல் அறிந்திருக்கவில்லை. அது வித்தியாசமானது (diverse). ஒன்பதாம் வசனத்தின் “சிறிய கொம்பு”, நான்கு காற்றுகளாலும் நான்கு இறக்கைகளாலும் குறிக்கப்படும் பகுதிகளில் ஒன்றிலிருந்து தோன்றியது; கொம்புகளில் ஒன்றிலிருந்தோ, அல்லது குறிப்பிடத்தக்கவற்றில் ஒன்றிலிருந்தோ அல்ல.

தானியேல் எட்டாம் அதிகாரம், “அவர்களின் ராஜ்யத்தின் கடைசிக் காலத்தில், அக்கிரமிகள் தங்கள் அளவை நிறைவாக்கியிருக்கையில், கடுமையான முகமுடையவனும், மறைமொழிகளை உணருகிறவனுமான ஒரு ராஜா எழும்புவான்” என்று கூறுகிறது. “அவர்களின் ராஜ்யத்தின் கடைசிக் காலத்தில்” (நான்கு ராஜ்யங்களாகச் சிதறிப்போன கிரேக்கம்), “அக்கிரமிகள் தங்கள் அளவை நிறைவாக்கியிருக்கையில்” என்ற காலத்தில், ஒரு புதிய ராஜா எழும்புவான்.

கிரேக்க அரசின் முடிவில் (“பிற்காலத்தில்”), அவர்களுடைய சோதனைக்காலப் பாத்திரம் நிரம்பியபோது (“அக்கிரமக்காரர் முழுமையாகிவிட்டபோது”), “கடுங்கண்முகமுடைய ஒரு ராஜா” எழும்புவான். அந்த ராஜா “மறைபொருள் வாய்ந்த சொற்களை” புரிந்துகொள்வான்; ஏனெனில், அவன் யூதர்களின் எபிரெய மொழியையோ முந்தைய அரசின் கிரேக்க மொழியையோ அல்ல, முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு மொழியில் பேசுவான்; அவன் லத்தீன் மொழியில் பேசுவான். அந்த அரசு, கி.பி. 66 முதல் 70 வரையிலான ஆண்டுகளின் முற்றுகையை ஏற்படுத்திய ஜாதியாக மோசேயால் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது; அங்கே, பிறவற்றோடு சேர்ந்து, பஞ்சம் அதீதமாகக் கொடூரமானதாயிருந்ததால், உயிர் பிழைக்க யூதர்கள் தங்களுடைய சொந்தப் பிள்ளைகளையே உண்டார்கள்.

தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் நான்காம் ராஜ்யம் “இரும்பு” எனக் குறிக்கப்பட்டது; மேலும் மோசே, யூதர்களின் மேல் “இரும்பு நுகத்தை” வைக்கும் ஒரு “ஜாதியை” அடையாளப்படுத்தினார். அந்த “ஜாதி” யூதர்களை “அழித்துவிடும்”; மேலும் அது கழுகைப் போல வேகமாக இருக்கும்; அந்தக் கழுகு ரோமாவின் சின்னமாகும். அது “நீ அறியாத மொழியுள்ள” ஒரு “ஜாதி”யாக இருக்கும்; ஏனெனில் அதன் மொழி யூதர்களுக்குப் “கருமையான வாக்கியங்கள்” போல இருக்கும். அது “கொடூர முகமுள்ள ஜாதி”யாக இருக்கும்; தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில் “கொடூர முகமுள்ள ராஜா” என விவரிக்கப்பட்டதுபோல. மேலும் எருசலேமின் “முற்றுகையில்” யூதர்கள் தங்களுடைய “குமாரர்களையும் குமாரத்திகளையும்” உண்டார்கள்.

மோசேயால் முன்னறிவிக்கப்பட்ட வல்லமையாகவும், தானியேல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட நான்காவது “இரும்பு” ராஜ்யமாகவும், எபிரெயமோ கிரேக்கமோ அல்லாமல் லத்தீன் மொழி பேசிய “ஜாதியாகவும்” அந்நியரான ரோமை மில்லர் அடையாளங்கண்டார். வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தில் கூறப்பட்ட நான்காவது ராஜ்யத்திற்கும் ஐந்தாவது ராஜ்யத்திற்கும் இடையில் மில்லர் எந்த வேறுபாடையும் காணவில்லை; ஏனெனில் அவருக்குப் பார்க்கையில் அவை இரண்டும் வெறுமனே ரோமையே ஆகும். ஆகையால், இருபத்துமூன்றாம் வசனத்தில் அந்நியரான ரோமம் எழுந்து நிற்பதைக் கண்டபின், இருபத்துநான்காம் வசனத்தில் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட வேறுபாட்டை அவர் காணவில்லை. தரிசனத்தில், ஒன்பதாம் வசனத்திலிருந்து பன்னிரண்டாம் வசனம் வரை சிறிய கொம்பு ஆண்பால் வடிவிலிருந்து பெண்பால் வடிவிற்கும், பின்னர் மீண்டும் ஆண்பால் வடிவிலிருந்து பெண்பால் வடிவிற்கும் மாறிமாறி வருகின்றது; இருபத்துமூன்றாம் வசனம் அந்நியரான ரோமத்தின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை அடையாளப்படுத்துகின்றபோதிலும், இருபத்துநான்காம் வசனத்தில் காபிரியேலின் விளக்கம் பெண்பால் ரோமமாக மாறுகிறது. இருபத்துநான்காம் வசனத்தில் கூறப்பட்ட அந்த வல்லமை “வல்லமையாயிருக்கும்,” “ஆனால் அவன் தன் சொந்த வல்லமையினாலல்ல; அவன் அதிசயமாய்க் கெடுப்பான், செழிப்படைவான், செயல்படுவான், வல்லவர்களையும் பரிசுத்த ஜனங்களையும் அழிப்பான்.”

பாப்பரசர் ரோம், பேகன் ரோமின் இராணுவ அதிகாரத்தைப் பெற வேண்டியதாக இருந்தது; மேலும் அது கி.பி. 538 ஆம் ஆண்டுமுதல் 1798 ஆம் ஆண்டு வரை ஆயிரத்து இருநூற்று அறுபது ஆண்டுகள் தேவனுடைய ஜனங்களை அழித்தது. அது “வியப்புக்குரியவிதமாக” அழிக்கும்; ஏனெனில் அது முழு உலகமும் “வியந்து பின்பற்றும்” மிருகமாகும்; மேலும் 1798 இல் முடிவுறுமாறு “நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்த” முதல் கோபக்காலம் நிறைவேறும் வரையில் “செயல்பட்டு செழிக்கும்” வல்லமையாக அது இருந்தது.

பின்னர் இருபத்திஐந்தாம் வசனத்தில், தானியேலுக்காகத் தான் விளக்கிக் கொண்டிருந்த வசனங்களில் நிறுவப்பட்ட அதே ஊசலாட்டத்தை காபிரியேல் தொடர்கிறார்; மேலும், வேறுவிதமான “தந்திரக் கொள்கை” ஒன்றின் மூலம் தன் பேரரசை ஒன்றிணைத்த புறஜாதி ரோமையையே மீண்டும் உரையாடுகிறார்; இதற்கு எல்லா வரலாற்றாசிரியர்களும் சாட்சியமளிக்கின்றனர். புறஜாதி ரோமின் “வஞ்சகத் திறமை” என்னவெனில், நாடுகளை அதன் வளர்ந்து கொண்டிருந்த பேரரசில் இணையச் செய்வதாயிருந்தது; மேலும், வெறும் இராணுவ வலிமையால் மட்டுமே உருவாக்கப்பட்ட முந்தைய பேரரசுகளுக்கு மாறாக, சமாதானமும் செழிப்பும் அளிப்போம் என்ற வாக்குறுதியைப் பயன்படுத்தியே அது தன் பேரரசைக் கட்டியெழுப்பியது. மேலும், புறஜாதி ரோம் “அதிபதிகளின் அதிபதிக்கே எதிராக எழுந்து நிற்க” வேண்டியிருந்தது; கல்வாரி சிலுவையில் கிறிஸ்துவை அறைய வைத்தபோது அது அப்படியே செய்தது.

பின்பு கபிரியேல், தானியேலுக்குத் தான் விளக்கிக் கொண்டிருந்த அந்த இரு தரிசனங்களையும் எடுத்துரைத்து, தோற்றத்தைப் பற்றிய “மரே” தரிசனம் (இரண்டாயிரத்து மூன்றுநூறு நாட்கள்) உண்மையானது என்றும், அயோக்கிய ரோமாலும் போப்பரசர் ரோமாலும் பரிசுத்தஸ்தலமும் சேனையும் மிதிக்கப்பட்டதைக் குறித்த “கசோன்” தரிசனம் “பல நாட்களுக்காக” (1798-ஆம் ஆண்டில் முடிவுகாலம் வரையிலும்) “மூடப்பட்டிருக்க வேண்டும் (முத்திரையிடப்பட வேண்டும்)” என்றும் அடையாளப்படுத்துகிறார்.

அப்பொழுது தானியேல் சில காலம் நோயுற்றிருந்தான்; பின்னர் மீண்டும் தன் பணிக்குத் திரும்பினான். ஆனாலும், காபிரியேல் அவனுக்கு விளங்கச் செய்யும்படி கட்டளையிடப்பட்டிருந்த “மரெஹ்” தரிசனத்தை அவன் இன்னும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. அந்தக் காரணத்தினாலே, “மரெஹ்” தரிசனத்தை தானியேலுக்கு விளங்கச் செய்வதெனத் தன் பணியை முடிக்க, ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் காபிரியேல் மீண்டும் வருவான்.

தானியேல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில், தானியேல் தீர்க்கதரிசனமான வார்த்தையை ஆராய்ந்து வந்தான்; மோசேயும் எரேமியாவும் எழுதிய நூல்கள் மூலம் அவன் புரிந்துகொண்டான். தாம் இருந்த சிறைப்பிடிப்பு எழுபது ஆண்டுகள் நீடிக்கும் என்று எரேமியா குறிப்பிட்டிருந்தார்.

மோசேயின்படி, சத்துருவின் தேசத்தில் உண்டாகும் சிறைப்பிடித்திருக்கும் காலம், தேசம் தன் சப்தங்களை அனுபவிக்கும் காலத்துக்குச் சமமாக இருக்கும்.

தேவனுடைய ஜனங்கள் சத்துருவின் தேசத்திற்குள் சிதறடிக்கப்பட்டிருந்தார்கள் என்றும், அந்தக் காலத்தில் தேசம் தன் ஓய்வுநாள்களை அனுபவிக்கும் என்றும், தேவனுடைய தீர்க்கதரிசன வார்த்தையின்படி இரு சாட்சிகளின் உறுதிப்பாட்டின்மேல் தானியேல் புரிந்துகொண்டிருந்தான். எரேமியாவின் எழுபது ஆண்டுகள் குறித்துத் நாளாகமத்தின் ஆசிரியர் எதைப் புரிந்துகொண்டாரோ, அதையே அவனும் புரிந்துகொண்டிருந்தான்.

எதிரியின் தேசத்தில் சிதறடிக்கப்பட்டிருந்த எழுபது ஆண்டுகளையும், அந்தக் காலத்தில் தேசம் தன் சப்தங்களை அனுபவித்ததையும், லேவியராகமம் இருபத்தாறு அதிகாரத்தில் கூறப்பட்ட “ஏழு மடங்கு” என்ற சாபத்தின் அடிப்படையிலேயே இருந்ததாக தானியேல் புரிந்துகொண்டான்; அந்தப் புரிதலுக்குக் கீழ்ப்படிந்து, இறுதியில் தாங்கள் சிதறடிக்கப்பட்ட நிலையைக் குறித்து விழித்தெழுகிறவர்களுக்காக அங்கே வழங்கப்பட்டிருந்த கட்டளையிடப்பட்ட பரிகாரத்தை அவன் நிறைவேற்றினான்.

ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் உள்ள தானியேலின் ஜெபம், சத்துருவின் தேசத்தில் தாங்கள் சிதறிப்போயிருக்கிறவர்களாகத் தம்மை உணர்கிறோருக்கான ஆலோசனையின் ஒவ்வொரு கூறையும் முன்வைக்கிறது. அந்த ஜெபம் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் உள்ள அவன் ஜெபத்தோடு ஒத்திசைக்கப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் இரண்டும் சேர்ந்து, சோதோம் மற்றும் எகிப்து எனப்படும் அந்தப் பெரிய நகரத்தின் வீதிகளில் இறந்திருந்தவர்களாகிய வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் உள்ளோரின் ஜெபத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; அவர்கள் தாமும் சிதறிப்போயிருந்ததை அறிகிறார்கள். தானியேல் தனது ஜெபத்தை முடிக்கும்போது, “மரே” தரிசனத்தை விளக்கும் கிரியையை நிறைவு செய்ய காபிரியேல் திரும்பி வருகிறான்; அதுபோலவே, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் இரண்டு சாட்சிகளுக்காக பரிசுத்த ஆவியானவர் நிறைவேற்ற எண்ணுகிறார்.

அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வைத் தொடர்வோம்.