தானியேலின் புத்தகம் - எழுபத்து மூன்று

அப்பொழுது யெரொபெயாம் தன் இதயத்தில், இப்போது இராச்சியம் தாவீதின் வீட்டாரிடமே திரும்பிவிடும் என்று சொல்லிக்கொண்டான். இந்த ஜனங்கள் எருசலேமிலுள்ள கர்த்தரின் ஆலயத்தில் பலி செலுத்தச் செல்லுமானால், இந்த ஜனங்களின் இதயம் மறுபடியும் தங்கள் ஆண்டவனாகிய யூதாவின் ராஜாவான ரெகொபெயாமிடத்திற்குத் திரும்பும்; அவர்கள் என்னைக் கொன்றுவிட்டு, மறுபடியும் யூதாவின் ராஜாவான ரெகொபெயாமிடத்திற்குப் போய்விடுவார்கள் என்றான். ஆகையால் ராஜா ஆலோசனை செய்து, பொன்னினால் இரண்டு கன்றுக்குட்டிகளை உண்டாக்கி, அவர்களிடத்தில்: நீங்கள் எருசலேமுக்குப் போவது மிகுதியாயிருக்கிறது; இஸ்ரவேலே, எகிப்து தேசத்திலிருந்து உன்னை ஏறக்கொண்டுவந்த உன் தெய்வங்களைப் பார் என்றான். அவற்றில் ஒன்றை அவன் பெத்தேலில் வைத்தான்; மற்றொன்றை தானில் நிறுத்தினான். இந்தக் காரியம் பாவமாகியது; ஏனெனில் ஜனங்கள் ஒன்றின்முன்பாகத் தொழுதுகொள்ள தான்வரைக்கும் போனார்கள். மேலும் அவன் மேடுகளின் ஆலயத்தை உண்டாக்கி, லேவியின் புதல்வரல்லாத சாதாரண ஜனங்களிலிருந்து ஆசாரியரை நியமித்தான். யெரொபெயாம் யூதாவில் உள்ள பண்டிகையைப் போன்று எட்டாம் மாதத்தின் பதினைந்தாம் நாளில் ஒரு பண்டிகையை ஏற்படுத்தி, பலிபீடத்தின் மேல் பலி செலுத்தினான். அவன் செய்த கன்றுக்குட்டிகளுக்குப் பலி செலுத்தும்படியாக பெத்தேலிலே இப்படியே செய்தான்; மேலும் தான் உண்டாக்கிய மேடுகளின் ஆசாரியரை பெத்தேலிலே நிறுத்தினான். இவ்வாறு, தன் மனதில் தானே கற்பித்த மாதமான எட்டாம் மாதத்தின் பதினைந்தாம் நாளிலே, பெத்தேலில் தானே உண்டாக்கிய பலிபீடத்தின் மேல் பலி செலுத்தி, இஸ்ரவேல் புத்திரருக்குப் பண்டிகையை ஏற்படுத்தினான்; அவன் பலிபீடத்தின் மேல் பலி செலுத்தி, தூபம் புகட்டினான். 1 இராஜாக்கள் 12:26–33.

இதோ, கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படி யூதாவிலிருந்து ஒரு தேவனுடைய மனுஷன் பெத்தேலுக்கு வந்தான்; எரொபெயாம் தூபம் செலுத்துவதற்காக பலிபீடத்தினருகே நின்றுகொண்டிருந்தான். அவன் கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படி பலிபீடத்துக்கு விரோதமாக உரக்கக் கூவி: பலிபீடமே, பலிபீடமே, கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: இதோ, தாவீதின் வம்சத்துக்கு யோசியா என்னும் பெயருடைய ஒரு குழந்தை பிறக்கும்; உன்மேல் தூபம் செலுத்தும் மேடைகளின் ஆசாரியரை அவன் உன்மேல் பலியிடுவான்; மனிதரின் எலும்புகளும் உன்மேல் எரிக்கப்படும் என்றான். அதே நாளில் அவன் ஒரு அடையாளத்தையும் கொடுத்து: கர்த்தர் உரைத்த அடையாளம் இதுவே; இதோ, பலிபீடம் பிளந்து, அதின்மேலுள்ள சாம்பல் சிந்திப்போய்விடும் என்றான். 1 இராஜாக்கள் 13:1–3.

பெத்தேலில் இருந்த பலிபீடத்துக்கு விரோதமாகக் கூவிய தேவனுடைய மனுஷனின் வார்த்தையைக் கேட்டு, எரோபவாம் ராஜா பலிபீடத்தின்மேலிருந்து தன் கையை நீட்டி: அவனைப் பிடியுங்கள் என்றான். அப்பொழுது அவனுக்கு விரோதமாக அவன் நீட்டிய கை உலர்ந்துபோயிற்று; அதைத் திரும்பத் தன்னிடத்தில் இழுத்துக்கொள்ள அவனால் இயலவில்லை. கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படி தேவனுடைய மனுஷன் கொடுத்த அடையாளத்தின்படி, பலிபீடமும் பிளந்தது; சாம்பலும் பலிபீடத்திலிருந்து சிந்திவிழுந்தது. 1 இராஜாக்கள் 13:4, 5.

அப்போது ராஜா தேவனுடைய மனுஷனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: இப்போது உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய முகத்தை வேண்டிக்கொண்டு, என் கை மறுபடியும் எனக்குச் சீர்பெறும்படி எனக்காக ஜெபி என்றான். தேவனுடைய மனுஷன் கர்த்தரை வேண்டிக்கொண்டான்; அப்பொழுது ராஜாவின் கை மறுபடியும் அவனுக்குச் சீர்பெற்று, முன்போலாயிற்று. பின்னும் ராஜா தேவனுடைய மனுஷனை நோக்கி: என்னோடே வீட்டிற்கு வந்து உன்னைப் புத்துணர்ச்சியடையச் செய்; நான் உனக்குப் பிரதிபலன் கொடுப்பேன் என்றான். அதற்கு தேவனுடைய மனுஷன் ராஜாவை நோக்கி: நீ உன் வீட்டில் பாதியை எனக்குக் கொடுத்தாலும், நான் உன்னோடு உள்ளே வரேன்; இந்த இடத்தில் அப்பம் புசிக்கவும் தண்ணீர் குடிக்கவும் மாட்டேன். ஏனெனில், கர்த்தருடைய வார்த்தையினால் எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டதாவது: அப்பம் புசியாதே, தண்ணீர் குடியாதே, நீ வந்த அதே வழியாகத் திரும்பிப் போகாதே என்பதாகும் என்றான். ஆகையால் அவன் வேறொரு வழியாகப் போய், தான் பெத்தேலுக்கு வந்த வழியாகத் திரும்பிப்போகவில்லை. 1 இராஜாக்கள் 13:6–10.

உமது வார்த்தைகள் கண்டடையப்பட்டபோது, நான் அவைகளை உண்டேன்; உமது வார்த்தை எனக்குச் சந்தோஷமும் என் இருதயத்தின் மகிழ்ச்சியும் ஆனது; சேனைகளின் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நான் உமது நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறேன். பரியாசக்காரரின் சபையில் நான் உட்காரவும் இல்லை, களிகூரவும் இல்லை; உமது கரத்தின் நிமித்தம் நான் தனியே உட்கார்ந்தேன்; ஏனெனில், நீர் என்னை ஆத்திரத்தினால் நிரப்பினீர். என் வேதனை ஏன் இடைவிடாததாக இருக்கிறது? என் காயம் ஏன் ஆறாததும் சுகமாக மறுப்பதுமானதாக இருக்கிறது? நீர் எனக்கு முற்றிலும் ஏமாற்றுகிறவரைப் போலவும், வற்றிப்போகிற நீர்போலவும் இருப்பீரோ? ஆகையால் கர்த்தர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்: நீ திரும்பினால், நான் உன்னை மீண்டும் கொண்டுவந்து, நீர் என் சந்நிதியில் நிற்பாய்; அற்பமானதிலிருந்து விலையுயர்ந்ததைப் பிரித்தெடுத்தால், நீ என் வாயைப்போல இருப்பாய்; அவர்கள் உன்னிடத்தில் திரும்பட்டும்; ஆனால், நீ அவர்களிடத்தில் திரும்பாதே. நான் உன்னை இந்த ஜனத்துக்குப் பலப்படுத்தப்பட்ட வெண்கல மதிலாக்குவேன்; அவர்கள் உனக்கு விரோதமாகப் போராடுவார்கள், ஆனாலும் உன்மேல் மேற்கொள்ளமாட்டார்கள்; ஏனெனில் உன்னை இரட்சிக்கவும் உன்னை விடுவிக்கவும் நான் உன்னோடிருக்கிறேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். நான் உன்னைத் துன்மார்க்கரின் கையிலிருந்து விடுவிப்பேன்; கொடியோரின் கையிலிருந்து உன்னை மீட்பேன். எரேமியா 15:16–21.

அப்போது ராஜா தேவனுடைய மனுஷனைக் நோக்கி, என்னோடே வீட்டிற்கு வந்து உம்மைத் தெம்பூட்டிக்கொள்ளும்; நான் உமக்கு ஒரு பலனும் தருவேன் என்றான். அதற்கு தேவனுடைய மனுஷன் ராஜாவை நோக்கி, நீர் உமது வீட்டில் பாதியை எனக்குக் கொடுத்தாலும், நான் உம்மோடு உள்ளே வரமாட்டேன்; இந்த இடத்தில் அப்பம் உண்ணவும் தண்ணீர் குடிக்கவும் மாட்டேன். ஏனெனில் கர்த்தருடைய வார்த்தையினாலே எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது: அப்பம் உண்ணாதே, தண்ணீர் குடியாதே, நீ வந்த அதே வழியாகத் திரும்பிச் செல்லாதே என்று. 1 இராஜாக்கள் 13:7–9.

அப்பொழுது பெத்தேலில் ஒரு வயதான தீர்க்கதரிசி வசித்து வந்தான்; அன்றைய நாளில் தேவனுடைய மனிதன் பெத்தேலில் செய்த கிரியைகளையெல்லாம் அவன் மகன்கள் வந்து அவனுக்குத் தெரிவித்தார்கள்; அவன் ராஜாவுக்குச் சொன்ன வார்த்தைகளையும் அவர்கள் தங்கள் தகப்பனுக்குச் சொல்லினார்கள். அப்பொழுது அவர்களுடைய தகப்பன் அவர்களிடம், “அவன் எந்த வழியாகப் போனான்?” என்று கேட்டான். யூதாவிலிருந்து வந்த தேவனுடைய மனிதன் எந்த வழியாகப் போனான் என்பதை அவன் மகன்கள் கண்டிருந்தார்கள். பின்னர் அவன் தன் மகன்களிடம், “எனக்குக் கழுதையைச் சேணமிட்டு ஆயத்தப்படுத்துங்கள்” என்றான். அவர்கள் அவனுக்குக் கழுதையைச் சேணமிட்டு ஆயத்தப்படுத்தினார்கள்; அவன் அதின்மேல் ஏறிச் சென்று, தேவனுடைய மனிதனைத் தொடர்ந்து, அவனை ஒரு கருவாலி மரத்தின் கீழ் உட்கார்ந்திருக்கக் கண்டான். அப்பொழுது அவன் அவனை நோக்கி, “யூதாவிலிருந்து வந்த தேவனுடைய மனிதன் நீயோ?” என்றான். அதற்கு அவன், “நான்தான்” என்றான். பின்னர் அவன் அவனை நோக்கி, “என்னோடு வீட்டிற்கு வந்து அப்பம் புசி” என்றான். அதற்கு அவன், “நான் உன்னோடு திரும்பிவரவும், உன்னோடு உள்ளே போகவும் இயலாது; இந்த இடத்தில் உன்னோடு அப்பம் புசிக்கவும் தண்ணீர் குடிக்கவும் மாட்டேன்; ஏனெனில் கர்த்தருடைய வார்த்தையினாலே எனக்கு, ‘அங்கே அப்பம் புசிக்காதே, தண்ணீர் குடிக்காதே, நீ வந்த வழியாகத் திரும்பிப் போகாதே’ என்று சொல்லப்பட்டது” என்றான். அதற்கு அவன், “நீ இருப்பதுபோல நானும் ஒரு தீர்க்கதரிசிதான்; ‘அவன் அப்பம் புசிக்கவும் தண்ணீர் குடிக்கவும் அவனை உன்னோடு உன் வீட்டிற்குத் திரும்பக் கொண்டு வா’ என்று கர்த்தருடைய வார்த்தையினாலே ஒரு தூதன் என்னோடு பேசினான்” என்றான். ஆனால் அவன் அவனிடம் பொய் சொன்னான். ஆகையால் அவன் அவனோடு திரும்பிப்போய், அவன் வீட்டில் அப்பம் புசித்து, தண்ணீர் குடித்தான். அவர்கள் மேசையினருகே உட்கார்ந்திருந்தபோது, அவனைத் திரும்பக் கொண்டு வந்த தீர்க்கதரிசியிடத்தில் கர்த்தருடைய வார்த்தை வந்தது. அப்பொழுது அவன் யூதாவிலிருந்து வந்த தேவனுடைய மனிதனை நோக்கி உரத்த சத்தமிட்டு, “கர்த்தர் சொல்லுகிறது இதுவே: நீ கர்த்தருடைய வாய்க்கு கீழ்ப்படியாமல், உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்குக் கட்டளையிட்ட கற்பனையைக் கைக்கொள்ளாமல், திரும்பி வந்து, ‘அப்பம் புசிக்காதே, தண்ணீர் குடிக்காதே’ என்று கர்த்தர் உன்னிடம் சொன்ன அந்த இடத்திலேயே அப்பம் புசித்தும் தண்ணீர் குடித்தும் இருந்தபடியால், உன் சடலம் உன் பிதாக்களின் கல்லறைக்குள் சேராது” என்றான்.

அவன் அப்பம் உண்டபினும், பானம் குடித்தபினும், தான் திரும்பக் கொண்டு வந்த தீர்க்கதரிசிக்காக கழுதையை அவனுக்குச் சுமத்தினான். அவன் போனபோது, வழியிலே ஒரு சிங்கம் அவனை எதிர்கொண்டு அவனை கொன்றது; அவன் சடலம் வழியிலே எறியப்பட்டிருந்தது; கழுதை அதற்கருகில் நின்றது; சிங்கமும் அந்தச் சடலத்தருகில் நின்றது. இதோ, வழியாகச் சென்ற மனிதர் அந்தச் சடலம் வழியிலே எறியப்பட்டிருப்பதையும், சிங்கம் அந்தச் சடலத்தருகில் நின்றிருப்பதையும் கண்டு, முதிர்ந்த தீர்க்கதரிசி தங்கியிருந்த நகரத்தில் வந்து அறிவித்தார்கள். வழியிலிருந்து அவனைத் திரும்பக் கொண்டு வந்த தீர்க்கதரிசி இதைக் கேட்டபோது, “இவன் கர்த்தருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியாத தேவனுடைய மனுஷன்; ஆகையால் கர்த்தர் அவனைச் சிங்கத்துக்குக் கொடுத்தார்; அது கர்த்தர் அவனுக்குச் சொல்லிய வார்த்தையின்படியே அவனைப் பிய்த்தும் கொன்றும் விட்டது” என்றான். பின்பு அவன் தன் மகன்களிடம், “எனக்குக் கழுதையைச் சுமத்துங்கள்” என்றான். அவர்கள் அதைக் சுமத்தினார்கள். அவன் போய், அவன் சடலம் வழியிலே எறியப்பட்டிருப்பதையும், கழுதையும் சிங்கமும் அந்தச் சடலத்தருகில் நின்றிருப்பதையும் கண்டான்; சிங்கம் அந்தச் சடலத்தைத் தின்னவில்லை; கழுதையையும் பிய்க்கவில்லை. அப்போது அந்தத் தீர்க்கதரிசி தேவனுடைய மனுஷனின் சடலத்தை எடுத்துக் கழுதையின் மேல் வைத்து, அதைத் திரும்பக் கொண்டு வந்தான்; முதிர்ந்த தீர்க்கதரிசி அவனுக்காக இரங்கி, அவனை அடக்கம் செய்ய நகரத்திற்குவந்தான். அவன் அவன் சடலத்தைத் தன் சொந்த கல்லறையில் வைத்தான்; அவர்கள் அவனை நோக்கி இரங்கல் செய்து, “ஐயோ, என் சகோதரனே!” என்றார்கள். அவனை அடக்கம் செய்தபின்பு, அவன் தன் மகன்களிடம், “நான் இறந்தபின், தேவனுடைய மனுஷன் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருக்கிற கல்லறையிலேயே என்னையும் அடக்கம் செய்யுங்கள்; என் எலும்புகளை அவன் எலும்புகளருகில் வையுங்கள். ஏனெனில் அவன் கர்த்தருடைய வார்த்தையினால் பெத்தேலில் இருக்கிற பலிபீடத்திற்கும், சமாரியாவின் பட்டணங்களில் இருக்கிற மேடைகளின் எல்லா ஆலயங்களுக்கும் விரோதமாகக் கூவிச் சொன்ன வார்த்தை நிச்சயமாக நிறைவேறும்” என்றான். 1 இராஜாக்கள் 13:11–32.

“தேவருடைய வல்லமை எது சத்தியம் என்பதைச் சாட்சியமாக அறிவிக்கும்போது, அந்தச் சத்தியம் என்றென்றைக்கும் சத்தியமாக நிலைத்திருக்க வேண்டும். தேவன் அருளிய வெளிச்சத்துக்கு விரோதமான பின்னைய ஊகங்களுக்குச் செவிகொடுக்கக் கூடாது. மனிதர்கள் வேதாகமத்திற்கான விளக்கங்களுடன் எழும்புவார்கள்; அவை அவர்களுக்கு சத்தியமாகத் தோன்றினாலும், அவை சத்தியமல்ல. இக்காலத்திற்கான சத்தியத்தை, நம்முடைய விசுவாசத்திற்கான அடித்தளமாக, தேவன் நமக்குக் கொடுத்துள்ளார். எது சத்தியம் என்பதை அவரே நமக்குப் போதித்துள்ளார். ஒருவர் எழும்புவார், பின்னும் மற்றொருவரும் எழும்புவார், புதிய வெளிச்சம் என்று கூறிக்கொண்டு; ஆனால் அது, தேவன் தமது பரிசுத்த ஆவியின் வெளிப்பாட்டின்கீழ் அருளிய வெளிச்சத்துக்கே முரணானதாக இருக்கும். இந்தச் சத்தியம் நிலைநிறுத்தப்பட்டபோது பெற்ற அனுபவத்தைக் கடந்து வந்தவர்களில் இன்னும் சிலர் உயிரோடு இருக்கிறார்கள். அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் தன் வாழ்க்கையின் இறுதிவரை செய்ததுபோலவே, அவர்கள் கடந்து வந்த அனுபவத்தைத் தங்கள் வாழ்நாளின் இறுதிவரை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லும்படியாக, தேவன் கிருபையுடன் அவர்களின் உயிரைக் காத்திருக்கிறார். மேலும், மரணத்தில் விழுந்துபோன கொடியேந்திகள் தங்கள் எழுத்துகள் மறுபதிப்பாக வெளிவருவதன்மூலம் பேசவேண்டும். அவர்களுடைய சத்தங்கள் இப்படியே கேட்கப்படவேண்டும் என்று எனக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது. இக்காலத்திற்கான சத்தியம் எதனால் அமைந்துள்ளது என்பதைப் பற்றிய தங்கள் சாட்சியை அவர்கள் வழங்கவேண்டும்.

எங்கள் விசுவாசத்தின் சிறப்பான முக்கிய அம்சங்களுக்கு முரணாகிய செய்தியுடன் வருகிறவர்களின் வார்த்தைகளை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது. அவர்கள் வேதாகம வசனங்களின் பெருங்குவியலை ஒன்றுசேர்த்து, தாங்கள் வலியுறுத்தும் கோட்பாடுகளைச் சுற்றி அவற்றைப் ஆதாரமாக அடுக்குகின்றனர். கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாக இது மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்பட்டிருக்கிறது. வேதாகமம் தேவனுடைய வார்த்தையாக இருந்து மதிப்புக்குரியது என்றாலும், தேவன் இந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாக நிலைநிறுத்திய அஸ்திவாரத்திலிருந்து ஒரு தூணையாவது அசைக்குமாறு அந்த வசனங்களைப் பயன்படுத்துவது மிகப் பெரிய தவறாகும். இவ்வாறு பயன்படுத்துகிறவன், தேவ ஜனங்களிடத்தில் வந்த முந்தைய செய்திகளுக்கு வல்லமையையும் பலத்தையும் அளித்த பரிசுத்த ஆவியின் அதிசயமான வெளிப்பாட்டை அறியாதவன்.

“மூப்பர் G அவர்களின் சான்றுகள் நம்பத்தகுந்தவையல்ல. அவை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், நாம் இன்று எப்படியிருக்கிறோமோ அப்படியாக ஆக்கிய சத்தியத்தின் மீதுள்ள தேவனுடைய ஜனங்களின் விசுவாசத்தை அவை சீர்குலைத்துவிடும்.

“இந்தப் பொருளில் நாம் உறுதியான தீர்மானமுடையவர்களாக இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் அவர் வேதாகமத்தின் மூலம் நிரூபிக்க முயல்கிற அம்சங்கள் உறுதியானவைகள் அல்ல. அவை, தேவனுடைய ஜனங்களின் கடந்தகால அனுபவம் ஒரு மாயை என்று நிரூபிப்பதில்லை. நாங்கள் சத்தியத்தை உடையவர்களாயிருந்தோம்; தேவனுடைய தூதர்களால் நாம் வழிநடத்தப்பட்டோம். பரிசுத்த ஆவியின் வழிகாட்டுதலின் கீழ்தான் பரிசுத்தஸ்தலக் கேள்வியின் விளக்கம் அளிக்கப்பட்டது. எங்கள் விசுவாசத்தின் அம்சங்களில் தமக்குச் சம்பந்தமான பங்கு எதுவும் இல்லாதவர்கள் அவைகளைப் பற்றிக் மவுனமாக இருப்பதே அனைவருக்கும் அறிவுடைமையாகும். தேவன் ஒருபோதும் தம்மையே முரண்படுத்துவதில்லை. உண்மையல்லாத ஒன்றுக்கு சாட்சியமளிக்கும்படி வற்புறுத்தப்படுமானால், வேதாகமச் சான்றுகள் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இன்னொருவன், மறுமொருவன் எழுந்து, மிகுந்த ஒளியெனக் கருதப்படுகிறதை கொண்டு வந்து, தமது வலியுறுத்தல்களை முன்வைப்பார்கள். ஆனால் நாம் பழைய அடையாளக்குறிகளின்மேல் நிலைத்திருக்கிறோம். [1 யோவான் 1:1–10 மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது.]”

“இந்த வார்த்தைகளை இக்காலத்திற்கேற்ப நாம் பயன்படுத்தலாம் என்று நான் கூறும்படி எனக்குப் பணிக்கப்பட்டுள்ளது; ஏனெனில் பாவம் அதன் சரியான பெயரால் அழைக்கப்பட வேண்டிய காலம் வந்து விட்டது. மனந்திரும்பாத மனிதர்களால், தங்கள் சொந்த மகிமையையே நாடுகிறவர்களால், எங்கள் வேலையில் தடையுண்டாகிறது. அவர்கள் புதிய கோட்பாடுகளின் தோற்றுவிப்பவர்களாகத் தங்களை எண்ணப்பட விரும்புகிறார்கள்; அவையே சத்தியம் என்று உரிமையுடன் முன்வைக்கிறார்கள். ஆனால் இக்கோட்பாடுகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாக தேவன் தமது ஜனங்களுக்கு அளித்துவரும் சத்தியத்தை மறுப்பதற்கே இவை வழிவகுக்கும்; அந்தச் சத்தியத்தை பரிசுத்த ஆவியின் வெளிப்பாடினால் அவர் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார்.” Selected Messages, book 1, 161.