தானியேல் புத்தகம் - தொண்ணூற்று ஏழு

எலியாவின் மும்மடங்கான பயன்பாடு, கடைசி நாட்களின் எலியாவிற்குரிய வெளிப்புற அம்சங்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. எலியா ஒரே மனிதனை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான்; அதே சமயம், மக்களின் ஒரு இயக்கத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறான். தூதனாகிய எலியாவுடன் இணையும் மக்களின் அந்த இயக்கம், லவோதிக்கேயா மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் நிலையும் அனுபவத்திலிருந்தும் வெளியே கொண்டுவரப்படுகிறது.

முதல் தூதனின் இயக்கத்திலோ மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்திலோ இருந்ததாக இருந்தாலும், அந்தக் காலப்பகுதியின் தூதருடன் இணைந்தவர்கள், சார்தீஸ் சபையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாற்றிலிருந்தோ அல்லது லவோதிக்கேயா சபையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் வரலாற்றிலிருந்தோ வெளியே கொண்டுவரப்பட்டார்கள். இவ்விரு சபைகளும், மக்கள் எவ்வளவு காலம் இரு மனப்பான்மைகளுக்கிடையில் தள்ளாடிக்கொண்டிருப்பார்கள் என்ற எலியாவின் கேள்வியால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. அவர்கள் தள்ளாடும் அந்த இரு மனப்பான்மைகளும், ஆபக்கூக்கின் “விவாதம்” மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகின்றன. ஆபக்கூக்கு இரண்டாம் அதிகாரத்தின் “விவாதம்” என்பது, சரியான முறையியலுக்கும் தவறான முறையியலுக்கும் இடையிலான ஒரு விவாதமாகும். விவாதத்தின் நேரம் வரும்போது இருக்கும் மக்கள்—அது மில்லரைட் வரலாற்றிலோ, அல்லது கடைசி நாட்களின் வரலாற்றிலோ இருப்பவர்களாக இருந்தாலும்கூட—வேலியின்மேல் இருந்து இறங்க வேண்டுமோ வேண்டாமோ என்பதில் நிச்சயமற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள்; அப்படியே இறங்க வேண்டுமெனில், வேலியின் எந்தப் பக்கத்திற்குத் தாழ வேண்டும் என்பதிலும் அவர்கள் நிச்சயமற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆகையால், அவர்கள் ஒரு வார்த்தையும் பதிலளிக்கவில்லை.

முதலாம் தூதரின் வரலாறிலும் மூன்றாம் தூதரின் வரலாறிலும், விவாதத்தின் ஒரு பக்கத்தை—விழுந்துபோன புரொட்டஸ்டண்ட் மதத்தின் தெய்வவியல் முறைமையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறதோ, அல்லது Future for America ஏற்றுக்கொண்ட விதிகளையும் உட்படுத்தி, மில்லரின் தீர்க்கதரிசன விளக்க விதிகளின் முறைமையோ—இவைகளில் எது பின்மழையின் உண்மையான செய்தி என்பதை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சோதனையை ஆண்டவர் நியமித்தார். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தோடு ஆரம்பிக்கவிருக்கும் கர்மேல் மலையின் சோதனை, எலியாவின்போதும் 1844 ஆம் ஆண்டின் மில்லரைட் வரலாறிலும் அவர் செய்ததுபோல, தம்முடைய பிரதிநிதித் தூதர் யார் என்பதை தேவன் அடையாளம் காட்ட வேண்டுமெனக் கோருகிறது. எலியாவின்போதும், கவனித்திருந்தும் ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுக்க மனமில்லாதவர்களிடத்திலும் இருந்ததுபோல, அந்த முறைமை பொதுவான முன்னறிவிப்புகளின் நிறைவேற்றங்களினால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது; மேலும் உறுதிப்படுத்தப்படும்.

எலியாவின் பலியை அக்கினி இறங்கி வந்து விழுங்கியபோது, அமைதியாகக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தவர்களுக்கெதிராக அல்ல, அவர்களுக்கே, எலியா தம்முடைய பிரதிநிதி என்பதை தேவன் உறுதிப்படுத்திக் காட்டினார்; ஆனால் அந்நேரத்திற்குள் ஆகாபுக்கும், யெசபெலுக்கும், அவளுடைய பொய்த் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் அது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது. இதே நிகழ்வு மில்லரைட் வரலாற்றில் 1844 அக்டோபர் 22-க்கு முன்னதாகவும் நடந்தது; மேலும் 1844 அக்டோபர் 22-ஆல் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்படும், விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கும் முன்னதாக அது மீண்டும் நிகழும். துரதிருஷ்டவசமாக, அந்த நிகழ்வு வரும்வரை தீர்மானிக்கக் காத்திருப்பவர்கள், கேள்வியின் தவறான பக்கத்தில் ஏற்கனவே தாமாகவே தீர்மானித்து விட்டவர்களாக இருப்பார்கள். எலியா தூதரின் தேர்வு, அவர் ஆகாபையும், யெசபெலையும், அவளுடைய பொய்த் தீர்க்கதரிசிகளையும் எதிர்கொள்ளுவதற்கு முன்னரே நடைபெற வேண்டும். எலியாவின் பலியை அக்கினி விழுங்குவதன்மூலம் அந்த உறுதிப்படுத்தல் நிறைவேறிய பின்பு, எலியா பொய்த் தீர்க்கதரிசிகளை வதம்பண்ணினார்.

பொய்த் தீர்க்கதரிசி என்பது வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது இராஜ்யமாகும்; விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில் அது தன் ஆட்சியை ஆறாவது இராஜ்யமாக முடிவுக்குக் கொண்டுசெல்லுகிறது; அங்கேயே எலியா பொய்த் தீர்க்கதரிசிகளை வதைத்தான். அதன்பின்பு மழையின் முழுமையான பொழிவு ஆரம்பமானது. மில்லரைட் வரலாற்றில், தூதனும் அவனது செய்தியும், அந்தச் சூழலில் தங்கள் பங்கை மததுரோகப் புராட்டஸ்தாந்தமாக நிறைவேற்றத் தொடங்கியவர்களுடன் முரண்பட்ட நிலையில் அடையாளங்காணப்பட்டன; அது எலியாவின் சாட்சியின் பொய்த் தீர்க்கதரிசியும், உலகத்தை ஆர்மகெதோனுக்கு வழிநடத்தும் மூன்று வல்லமைகளில் ஒன்றுமாகும். 1844 ஆம் ஆண்டின் அக்டோபர் 22க்குப் பிறகு, புதியதாக அடையாளங்காணப்பட்ட உண்மையான தீர்க்கதரிசன இயக்கம் பூமியில் அவருடைய கிரியையை நிறைவு செய்யும் என்று தேவன் நிர்ணயித்தார்; ஆனால் அந்த இயக்கம் லவோதிக்கேயாவாக மாறிப் போனது; அதற்குப் பின்னர் விரைவிலேயே, அது சட்டரீதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு சபையாகி விட்டதால், ஒரு “இயக்கம்” ஆக இருப்பதைக் கைவிட்டது.

முதலாம் எலியாவைப் பற்றிய இவ்வம்சங்களை நம் மனதில் வைத்துக்கொண்டு, கடைசி நாட்களின் மூன்றாம் எலியா யார் என்பதை அடையாளம் காணவும் நிலைநிறுத்தவும், இப்போது இரண்டாம் எலியாவின் தீர்க்கதரிசனச் சிறப்பியல்புகளை நாம் ஆராயப்போகிறோம். பழைய ஏற்பாட்டின் கடைசி தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றினவன் யோவான் ஸ்நானகர் என இயேசு அடையாளப்படுத்தினார்.

இயேசு, வரவிருந்த எலியா யோவான் என்பதைக் குறிப்பிட்டிருந்தபோதிலும், வரவிருந்த எலியாவைப் பற்றிய முன்னறிவிப்பின் அனைத்து அம்சங்களையும் யோவான் முழுமையாக நிறைவேற்றவில்லை; ஏனெனில் மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான எலியா, ஆண்டவருடைய மகத்தானதும் பயங்கரமானதுமான நாளுக்கு முன்பாக வருகிறான்; அது கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையுடன் முடிவுறும் ஏழு கடைசி வாதைகளின் காலமாகும். இருந்தபோதிலும், யோவான் இரண்டாவது எலியாவாயிருந்தான்; மேலும் அவனுடைய சாட்சி, முதல் எலியாவின் சாட்சியுடன் இணைந்து, மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான எலியாவை அடையாளப்படுத்தி நிறுவுகிறது.

எலியா நவீன பாபிலோனின் திரிமுகப் பிரதிநிதிகளாகிய பாம்பு, மிருகம், பொய்த்தீர்க்கதரிசி ஆகியவற்றை எதிர்கொண்டதுபோலவே, யோவானும் ஒரு ரோம ஆட்சியாளர் (ஏரோது), ஒரு அசுத்தமான ஸ்திரீ (ஏரோதியா), அவளுடைய மகள் (சலோமே) ஆகியோரைக் எதிர்கொண்டான். கர்மேல் மலை 1844 அக்டோபர் 22-ஆம் தேதியை முன்மாதிரியாகக் காட்டியது; அது தன் முறைப்படி அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிறு சட்டத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. ஞாயிறு சட்ட நெருக்கடியின் போது அந்தத் திரிமுக ஒன்றியம் உருவாக்கப்படுகிறது.

ஏரோதின் வரலாற்றில், புறமத ரோமத்தின் பிரதிநிதியாகிய அவன், புறமத ரோமத்தின் “பத்து ராஜாக்களின்” பிரதிநிதியாகவும் இருப்பதை நாம் காண்கிறோம்; ஆகையால், ஒரு மணி நேரத்திற்காகத் தங்கள் ராஜ்யத்தை வேசியிடம் ஒப்புக்கொடுக்கும் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினேழாம் அதிகாரத்தின் பத்து ராஜாக்களை அவன் குறியீடாகக் காட்டுகிறான். ஏரோது ஆகாபால் முன்மாதிரியாகக் குறிக்கப்பட்டிருந்தான். இருவரும் நியாயப்பிரமாணத்திற்குப் புறம்பான திருமணங்களில் இருந்தனர். இஸ்ரவேலுக்குச் சேர்ந்த ஆகாப், இஸ்ரவேலிய பெண்ணல்லாத ஒருத்தியை விவாகம் செய்யத் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தான்; ஏரோதும் தன் சகோதரனுடைய மனைவியை மணந்துகொண்டான். பூமியின் ராஜாக்களோடு தீரும் பாபிலோனும் கொண்ட வேசியாட்டம், ஆகாபும் ஏரோதும் முறையற்றவிதமாக யெசபெலும் ஏரோத்தியாளும் உடன் கொண்டிருந்த உறவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

ஆகாபுடன் கர்மேல் மலையில் ஏற்பட்ட மோதல், ஏரோதேசின் பிறந்தநாள் கொண்டாட்டமாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் காலத்தில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யமாக இருப்பதை நிறுத்திவிடுகிறது; பத்து ராஜாக்கள் ஏழாவது ராஜ்யமாக ஆகிறார்கள். ஏழாவது ராஜ்யமாகிய அவர்களின் பிறந்தநாளில், மதுபோதைய விருந்தில் ஏரோதேஸ் தனது ராஜ்யத்தின் பாதிவரை ஏரோதியாவின் மகளான சலோமேக்கு கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறான். பத்து ராஜாக்கள் தங்களுடைய ராஜ்யத்தை மிருகத்துக்குக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்; அவர்கள் பொய்தீர்க்கதரிசியினால் (அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள்) வஞ்சிக்கப்பட்டு, ஆவிக்குரிய அர்த்தத்தில் “மதுபோதையிலிருக்கிறார்கள்” என்பதனால் அப்படிச் செய்கிறார்கள்.

கர்மேல் மலையில் பொய்தீர்க்கதரிசிகள் ஏமாற்றுவதற்கான முயற்சியாக முழு நாளும் ஆடினர்; ஹேரோதேயாவின் மகளாகிய சலோமே, ஏரோதின் பிறந்தநாள் விருந்தில் மதுவில் மயங்கிய ராஜாவை ஏமாற்றுவதற்காக நடனம் ஆடினாள். இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், ஹேரோதேயாவின் மகள் யோவான் ஸ்நானகனை கொல்லும் அதிகாரத்தை ஆகாபின் அதிகாரமாக உறுதிப்படுத்திக் கொண்டாள். அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் அமல்படுத்தப்படும் வேளையில், அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள், சபை ஆட்சியிலும் அரைபாகமும் அரசியல் ஆட்சியிலும் அரைபாகமும் கொண்ட ஒரு ராஜ்யமாக அமைந்த மிருகத்தின் உலகளாவிய பிரதிமையை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு முழு உலகத்தையும் ஏமாற்றும். மூவகை ஐக்கியத்தின் பொய்தீர்க்கதரிசியாகிய அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் உலகத்தை ஏமாற்றியது, யேசபெலின் தீர்க்கதரிசிகளின் நடனத்தாலும் யேசபெலின் மகளாகிய சலோமேயின் நடனத்தாலும் முன்குறிக்கப்பட்டது; ஏனெனில் யேசபெல் என்பது கத்தோலிக்க மதமாகும், விசுவாசதுரோகமான பிராட்டஸ்டண்ட் மதம் அவளுடைய மகள்கள் ஆகும் (சலோமே போன்று).

இரண்டாம் எலியாவின் தலை வெட்டப்பட்டு, எரோத்தியாள் மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் பாபராட்சிக்காக ஒரு கூண்டில் வைக்கப்படுவது மூலம் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறபடி, மரணத்தை உட்படுத்தும் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிறு சட்டத்திலேயே துன்புறுத்தல் ஆரம்பமாகிறது. அந்த நிலையிலே பாபராட்சியின் மரணகரமான காயம் முழுமையாக குணமாகிறது; அவள் இனி மறக்கப்பட்டவளல்ல; மேலும், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்கு ஆயிரத்தவர்களின் கொடி உயர்த்தப்படுகிறபோது, பிந்தைய மழை அளவில்லாமல் பொழியப்படுகிறது. அந்த நிலையிலே மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் தாக்குகிறது; அநேக ஜலங்களின்மேல் உட்கார்ந்திருக்கும் மகா வேசியின் மேல் வருகிற முன்னேறிச் செல்லும் நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமாகிறது. அவளுடைய நியாயத்தீர்ப்பு இரட்டிப்பாக்கப்படுகிறது.

அவளுடைய நியாயத்தீர்ப்பு இரட்டிப்பாகும்; ஏனெனில் கி.பி. 538 முதல் 1798 வரையிலான இருண்ட யுகங்களில் அவள் நிகழ்த்திய கொலைகளுக்காக அவள் இன்னும் நியாயந்தீர்க்கப்படவில்லை. ஐந்தாம் முத்திரையில், பாப்பரசாட்சியினால் கொல்லப்பட்டவர்கள் பலிபீடத்தின் கீழ் குறியீடாக வர்ணிக்கப்பட்டு, ரோமின் வேசியை தேவன் எப்போது நியாயந்தீர்ப்பார் என்று கேட்கிறார்கள்; அவர்களோ, தாங்கள் கொல்லப்பட்டதுபோலவே கொல்லப்படவிருக்கும் இரண்டாம் தொகுதி சாட்சிகள் பூர்த்தியாகும்வரை தங்கள் கல்லறைகளில் இளைப்பாறுமாறு சொல்லப்படுகிறார்கள். அவளுடைய நியாயத்தீர்ப்பு வரும்போது அது இரட்டிப்பாகும்; ஏனெனில் அவள் தேவனுடைய விசுவாசமுள்ள ஜனங்களை இருமுறை கொன்றிருப்பாள்.

சகோதரி வைட், ஐந்தாம் முத்திரையின் இரத்தசாட்சிகளுக்குரிய அந்தப் பகுதியை, தேவனுடைய பிற மந்தை பாபிலோனிலிருந்து அழைக்கப்படும் ஞாயிறு சட்டத்தினிடத்தில் அமைக்கிறார்; அது, ஏழினின்று உண்டான எட்டாவது ராஜ்யத்துக்குத் தங்களுடைய ஏழாவது ராஜ்யத்தை அளிக்க பத்து ராஜாக்கள் உடன்படும் ஹேரோத்தின் பிறந்தநாள் விருந்தாகும்.

பாபிலோனிலிருந்து அழைக்கப்பட்டு வெளியே வருகிறவர்கள், ஏரோதியா இரண்டாம் எலியாவுக்கு செய்ததுபோல, பாப்பாட்சியினால் கொல்லப்படுகிற இரண்டாவது தியாகிகளின் குழுவாக இருக்கிறார்கள். சகோதரி வைட், ஐந்தாம் முத்திரையையும் இறுதியான முத்திரை திறக்கப்படும் தருணத்திலே அமைத்துக் காட்டுகிறார்.

இருள் காலங்களில் பாப்பரசாட்சியால் கொலைசெய்யப்பட்டவர்களின் ஜெபங்கள் “ஏழாம் முத்திரை” திறக்கப்படும் வேளையில் “நினைவுகூரப்படுகின்றன”; இதுவே “ஏழாம் முத்திரை” விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் சமயத்தில் திறக்கப்படுகிறது என்பதை அடையாளப்படுத்துகிறது; ஏனெனில் அங்கேயே தேவன் அவளுடைய அக்கிரமங்களை நினைவுகூருகிறார்.

முதல் எலியா, கடைசி நாட்களில் உலகத்தை ஆர்மகெதோனுக்கு இட்டுச் செல்லும் மும்மடங்கு ஐக்கியத்துடனும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரத்தினருடனும் நடைபெறும் மோதலுக்குச் சாட்சியமாக நிற்கிறார். இரண்டாம் எலியா (யோவான் ஸ்நானன்), முதல் எலியாவின் சாட்சியை மறுபடியும் கூறி அதை விரிவுபடுத்துகிறார்; இருவரும் ஒன்றுகூடி (வரியின்மேல் வரி), மூன்றாம் மற்றும் இறுதியான எலியாவின் தீர்க்கதரிசன பண்புகளை அடையாளங்கண்டு நிலைநிறுத்துகின்றனர். மூன்றாம் எலியா, ஒரு ஆரம்ப எலியாவினால் (மில்லர்)வும் ஒரு முடிவுக் கால எலியாவினால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்; ஏனெனில் முதல் தூதனுடைய இயக்கம் மூன்றாம் தூதனுடைய இயக்கத்தில் மீண்டும் நிகழ்கிறது.

மூன்றாவது எலியாவுக்கு அல்பாவும் ஒமேகாவும் ஆகியவற்றின் முத்திரை உண்டு; ஏனெனில் அது ஒரு ஆரம்பத்தையும் முடிவையும் கொண்ட எலியாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. முதலாவது எலியாவும் கடைசி எலியாவும் இருவரும் ஒரு இயக்கத்தை—வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினான்காம் அதிகாரத்தின் முதல் தூதனுடையதையோ அல்லது மூன்றாம் தூதனுடையதையோ—பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர்.

எலியாவின் மும்மடங்கு பயன்பாடு, எலியா மற்றும் எலியாவுடன் தொடர்புடைய இயக்கம் மற்றும் நவீன பாபிலோனின் மும்மடங்கு ஐக்கியம் ஆகியவற்றுக்கிடையேயான மோதலை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இது உடன்படிக்கையின் தூதருக்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்துகிற தூதரின் மும்மடங்கு பயன்பாட்டுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது; ஆனால் அந்த வரிசை, இயக்கத்தினதும் தூதரினதும் உள்நிலை இயக்கவியல்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. இந்த இரு மும்மடங்கு பயன்பாடுகளிலும், மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான நிறைவேற்றத்தில் உள்ள தூதரும் இயக்கமும், ஆரம்ப நிறைவேற்றத்தையும் முடிவான நிறைவேற்றத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிற ஆல்பா மற்றும் ஓமேகாவினால் சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன.

மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான எலியா, மூன்றாம் தூதனின் இயக்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்; அது, வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றில் குறிப்பிடப்பட்ட மகா பூகம்பத்தின் நேரம் வரும்போது, பாபிலோனிலிருந்து பெருந்திரளான ஜனங்களை வெளியே அழைக்க ஒரு கொடியாக உயர்த்தப்படவிருக்கிற, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்துநான்காயிரம் பேரின் இயக்கமாகும். அந்த நேரத்திற்கு முன்பாக, தூதரும் அந்த இயக்கமும், சமாதானமும் பாதுகாப்பும் எனும் போலியான பிந்தைய மழைச் செய்தியை முன்வைக்கும் கள்ள இயக்கத்துக்கு மாறுபாடாக அடையாளங்காணப்படுவார்கள்.

உண்மையானவும் பொய்யானவும் செய்தியும் செய்தியாளரும் ஆகியோருக்கிடையேயான வேறுபாடுகள், அந்தச் செய்தியின் நிறைவேற்றத்தினால் அறியப்படவேண்டும். இக்கட்டுரைகள் 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாத இறுதியில் தொடங்கின; மேலும் அக்டோபர் 7 ஆம் தேதியிலான படுகொலைக்குப் பல காலம் முன்பே, மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாமை உண்மையான பின்மழைச் செய்தி அடையாளப்படுத்துகிறது என்றும், அந்தச் செய்தி 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று தொடங்கியது என்றும் இக்கட்டுரைகள் சுட்டிக்காட்டின. தூண்டுதலின்படி அக்காலத்தில் ஆரம்பமான ஜாதிகளின் கோபமடைதல் பிரசவவேதனையில் இருக்கும் ஒரு ஸ்திரீயைப்போலிருந்தது என்றும், ஆகையால் பூமியின்மேல் வரவழைக்கப்பட்ட அந்தக் கோபமடைதலும் துன்பங்களும் கிருபையின் காலம் முடிவடையும் வரையில் தொடர்ந்து தீவிரமடைந்துகொண்டே போகும் என்றும் இக்கட்டுரைகள் அடையாளப்படுத்தின.

எங்களுடைய அடுத்த கட்டுரையில் இந்த ஆய்வை நாம் தொடருவோம்.