எலியா - எண் எட்டு

“நாற்பது ஆண்டுகளாக, அவிசுவாசமும் முறுமுறுப்பும் கலகமும் பண்டைய இஸ்ரவேலை கானான் தேசத்திலிருந்து விலக்கின. அதே பாவங்களே நவீன இஸ்ரவேலின் பரலோக கானானுக்குள் பிரவேசிப்பதைத் தாமதப்படுத்தியுள்ளன. இரு நிலைகளிலும் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களில் குற்றம் ஏதுமில்லை. கர்த்தருடைய ஜனமாக தம்மை அறிவிப்போரிடையே காணப்படும் அவிசுவாசமும், உலகப்பற்றும், அர்ப்பணிப்பின்மையும், சச்சரவுகளுமே, பாவமும் துக்கமும் நிறைந்த இந்த உலகத்தில் இத்தனை ஆண்டுகளாக நம்மைத் தங்கவைத்திருக்கின்றன.”

“இஸ்ரவேல் புத்திரர் செய்ததுபோல, கீழ்ப்படியாமையின் காரணமாக நாம் இன்னும் பல ஆண்டுகள் இவ்வுலகில் இங்கே தங்கியிருக்க வேண்டியிருக்கும்; ஆனால் கிறிஸ்துவின்நிமித்தம், தாங்களே தவறாக நடந்து கொண்டதின் விளைவுக்காக தேவனை குற்றஞ்சாட்டுவதன் மூலம், அவருடைய ஜனங்கள் பாவத்தின் மேல் பாவத்தைச் சேர்க்கக் கூடாது.” Evangelism, 696.

“சீனாய் மற்றும் கானானின் எல்லைகளிலிருந்த காதேஸ் ஆகியவற்றுக்கிடையில் வெறும் பதினொன்று நாட்கள் பயணத் தூரமே இருந்தது; மேகம் இறுதியாக முன்னேறிச் செல்லும் அறிகுறியை அளித்தபோது, இஸ்ரவேலின் சேனைகள் விரைவில் அந்த நற்சிறப்பான தேசத்திற்குள் பிரவேசிப்போம் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் தங்கள் பயணத்தை மீண்டும் தொடங்கின. யெகோவா அவர்களை எகிப்திலிருந்து கொண்டுவருவதில் அதிசயங்களைச் செய்திருந்தார்; ஆகையால் இப்போது அவரைத் தங்கள் பரமஅதிகாரியாக ஏற்றுக்கொள்ள முறையாக உடன்படிக்கை செய்து, உன்னதமானவரின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜனமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்த அவர்கள், எத்தகைய ஆசீர்வாதங்களை எதிர்பார்க்காமல் இருக்க முடியும்?” பிதாக்களும் தீர்க்கதரிசிகளும், 376.

ஓம்ரி செய்த மற்ற செயல்களும், அவன் வெளிப்படுத்திய பராக்கிரமமும், இஸ்ரவேல் ராஜாக்களின் நாளாகமப் புத்தகத்தில் எழுதப்படவில்லையோ? ஓம்ரி தன் பிதாக்களோடே நித்திரையடைந்து, சாமரியாவில் அடக்கம் செய்யப்பட்டான்; அவன் ஸ்தானத்தில் அவன் மகனாகிய ஆகாப் ராஜாவானான். யூதாவின் ராஜாவாகிய ஆசாவின் முப்பத்தெட்டாம் ஆண்டில், ஓம்ரியின் மகனாகிய ஆகாப் இஸ்ரவேலுக்கு ராஜாவாக ஆரம்பித்தான்; ஓம்ரியின் மகனாகிய ஆகாப் சாமரியாவில் இஸ்ரவேலின்மேல் இருபத்திரண்டு ஆண்டு ஆட்சி செய்தான். ஓம்ரியின் மகனாகிய ஆகாப், தனக்குமுன் இருந்த யாவரிலும் அதிகமாக கர்த்தருடைய பார்வையில் பொல்லாப்பானதைச் செய்தான். நேபாத்தின் மகனாகிய யெரொபெயாமின் பாவங்களில் நடப்பது அவனுக்குச் சிறிய காரியமாயிருந்ததுபோல, சீதோனியரின் ராஜாவாகிய எத்பாலின் குமாரத்தியாகிய யெசபெலை மனைவியாக எடுத்துக்கொண்டு, போய் பாகாலைச் சேவித்து, அவனை வணங்கினான். தாம் சாமரியாவில் கட்டியிருந்த பாகாலின் ஆலயத்தில், பாகாலுக்குப் பலிபீடம் ஒன்றை எழுப்பினான். ஆகாப் ஒரு விக்கிரகத் தோப்பையும் உண்டாக்கினான்; ஆகாப், தனக்குமுன் இருந்த இஸ்ரவேலின் எல்லா ராஜாக்களையும் விட, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரை அதிகமாய் கோபப்படுத்தினான். அவன் நாட்களில், பெத்தேலியனாகிய ஈயேல் எரிகோவைக் கட்டினான்; கர்த்தர் நூனின் மகனாகிய யோசுவாவின் மூலம் சொல்லியிருந்த வார்த்தையின்படி, அதன் அஸ்திவாரத்தைத் தன் முதற்பேறான அபீராமின் இழப்பில் போட்டான்; அதன் வாசல்களைத் தன் இளைய மகனாகிய செகூபின் இழப்பில் நிறுவினான். கிலேயாத்தின் குடியிருப்பினரிலொருவனாகிய திஸ்பியனாகிய எலியா ஆகாபிடம்: “இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர், யாருடைய சந்நிதியில் நான் நிற்கிறேனோ அவர் ஜீவனுள்ளவர்; என் வார்த்தையின்படியல்லாமல் இந்த ஆண்டுகளில் பனியுமில்லை மழையுமில்லை” என்றான். 1 இராஜாக்கள் 16:27–17:1.

ஆகையால் பரிசுத்த ஆவி கூறுகிறதுபோல, “இன்று நீங்கள் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்பீர்களானால், வனாந்தரத்தில் சோதனையுண்டான நாளில் தூண்டுதலின் சமயத்தில் நடந்ததுபோல உங்கள் இருதயங்களை கடினப்படுத்தாதிருங்கள்.” எபிரெயர் 3:7, 8.

இஸ்ரவேல் மக்கள் மெதுவாகத் தேவனுக்கான தங்கள் பயபக்தியையும் வணக்கத்தையும் இழந்துபோயினர்; யோசுவாவின் மூலம் வந்த அவருடைய வார்த்தைக்கு அவர்களிடத்தில் எந்தப் பளுவும் இனி இல்லாதபடி ஆனது. “‘அவனுடைய [ஆகாபின்] நாட்களில் பெத்தேலியனான ஹியேல் எரிகோவை மறுபடியும் கட்டினான்; கர்த்தர் நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவின் மூலம் சொல்லிய வார்த்தையின்படியே, அவன் அதன் அஸ்திவாரத்தைத் தன் முதற்பேறான அபிராமின் இழப்பில் இட்டான்; அதன் வாசல்களைத் தன் இளைய குமாரனான செகூபின் இழப்பில் நிறுத்தினான்.’”

“இஸ்ரவேல் விசுவாசத் துரோகத்தில் விழுந்துகொண்டிருந்தபோதிலும், எலியா தேவனுக்குச் செம்மையானவும் உண்மையானவும் தீர்க்கதரிசியாக நிலைத்திருந்தான். அவிசுவாசமும் நம்பிக்கையின்மையும் இஸ்ரவேல் புத்திரரை தேவனிடமிருந்து விரைவாகப் பிரித்துக்கொண்டிருந்ததை அவன் கண்டபோது, அவன் விசுவாசமுள்ள ஆவி மிகவும் வேதனைக்குள்ளானது; மேலும், தேவன் தமது ஜனங்களை இரட்சிக்கும்படி அவன் ஜெபித்தான். தமது பாவஞ்செய்கிற ஜனங்களை கர்த்தர் முற்றிலும் தள்ளிவிடாதிருக்க வேண்டும் என்றும், அவசியமெனில் தீர்ப்புகளினாலேயே அவர்களை மனந்திரும்புதலுக்குத் தூண்ட வேண்டும் என்றும், அவர்கள் பாவத்தில் இன்னும் அதிகமான அளவுக்கு செல்ல அனுமதிக்காமல், இவ்வாறு தம்மைத் தூண்டி, ஒரு ஜாதியாக அவர்களை அழிக்கும்படியாக ஆகிவிடாதபடி காக்க வேண்டும் என்றும் அவன் தாழ்மையுடன் விண்ணப்பித்தான்.”

இஸ்ரவேலின் பாவங்களினால் வரும் தமது நியாயத்தீர்ப்புகளின் கண்டனங்களை அறிவிக்கும்படி, கர்த்தருடைய செய்தி எலியாவுக்கு ஆகாபிடம் செல்ல வந்தது. எலியா ஆகாபின் அரண்மனையை அடையும் வரையில் இரவும் பகலும் பயணம் செய்தான். அவன் உள்ளே செல்ல அனுமதி எதையும் நாடவில்லை; முறையாக அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்காகவும் காத்திருக்கவில்லை. ஆகாபுக்குப் பேரெதிர்பாராதவிதமாக, தீர்க்கதரிசிகள் வழக்கமாக அணியும் முரட்டுத் துணிகளில் உடையணிந்து, எலியா சமாரியாவின் அதிர்ச்சியுற்ற அரசனின் முன் நின்றான். அழைப்பின்றி திடீரென வந்ததற்காக அவன் எந்த மன்னிப்பையும் கோரவில்லை; ஆனால் தன் கைகளை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின ஜீவனுள்ள தேவனின் நாமத்தில், இஸ்ரவேலின்மேல் வரவிருந்த நியாயத்தீர்ப்புகளை அவன் மிகக் கம்பீரமாக அறிவித்தான்: “என் வார்த்தையின்படியல்லாமல் இந்த ஆண்டுகளில் பனியும் மழையும் இருக்காது.”

“இஸ்ரவேலின் பாவங்களினிமித்தம் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகளை அறிவித்த இந்த அதிர்ச்சியூட்டும் கண்டனம், அந்த மதவிலகிய ராஜாவின் மேல் இடியென விழுந்தது. அவன் ஆச்சரியத்தினாலும் பயத்தினாலும் செயலிழந்தவனாய் தோன்றினான்; மேலும், தனது செய்தியின் விளைவைப் பார்க்கக் காத்திருக்காமல், தன் அதிர்ச்சியிலிருந்து மீளவும் முன்பே, எலியா வந்த அதே திடீர்மையுடன் மறைந்துபோனான். தேவனிடமிருந்து வரும் துயரத்தின் வார்த்தையை அறிவிப்பதே அவனுடைய பணி; அதைச் சொல்லியவுடனே அவன் உடனடியாக விலகினான். அவனுடைய வார்த்தை வானத்தின் பொக்கிஷங்களை அடைத்துவிட்டது; அவற்றை மறுபடியும் திறக்கக் கூடிய ஒரே திறவுகோல் அவனுடைய வார்த்தையே ஆகும்.” Testimonies, volume 3, 273.

“எலியாவின் விசுவாசமுள்ள ஆத்துமா துயரமுற்றது. அவனுடைய நீதிகோபம் எழுந்தது; தேவனுடைய மகிமைக்காக அவன் பொறாமை கொண்டிருந்தான். இஸ்ரவேல் பயங்கரமான விசுவாசவிலகுதியில் மூழ்கியிருப்பதை அவன் கண்டான். தேவன் அவர்களுக்காகச் செய்திருந்த மகத்தான காரியங்களை அவன் நினைவுகூர்ந்தபோது, துயரமும் அதிசயமும் அவனை முழுவதும் ஆட்கொண்டன. ஆனால் இவையெல்லாம் ஜனங்களில் பெரும்பான்மையினரால் மறக்கப்பட்டிருந்தது. அவன் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் வந்து, தன் ஆத்துமா வேதனையால் முறிந்த நிலையில், தேவையானால் நியாயத்தீர்ப்புகளினாலேயேனும் தம் ஜனங்களை இரட்சிக்கும்படி விண்ணப்பித்தான். தம் நன்றியில்லாத ஜனங்களிடமிருந்து பனியையும் மழையையும், வானத்தின் பொக்கிஷங்களையும் தடுத்து வைக்கும்படி தேவனை அவன் மன்றாடினான்; அப்பொழுது விசுவாசவிலகிய இஸ்ரவேல் தங்கள் தேவர்களையும், தங்கள் பொன், மரம், கல் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்ட விக்கிரகங்களையும், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவற்றையும் நோக்கி, பூமிக்கு நீரூற்றி அதைப் பலப்படுத்தி, அதிலிருந்து மிகுதியாய் விளைச்சல் உண்டாக்குமாறு வீணாகவே எதிர்பார்க்கும். கர்த்தர் எலியாவிடம், அவனுடைய ஜெபத்தைத் தாம் கேட்டிருப்பதாகவும், தம் ஜனங்கள் மனந்திரும்பி தம்மிடத்துக்கு திரும்பும் வரையிலும் பனியையும் மழையையும் தடுத்து வைப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.”

“சுற்றியிருந்த விக்கிரகாராதக ஜாதிகளோடு தமது ஜனங்கள் கலந்துபோகாதபடிக்கு தேவன் அவர்களை விசேஷமாகக் காத்திருந்தார்; ஏனெனில், மக்கள் மனங்களில் தேவன் நீக்கப்பட்டு விடுமாறு, உணர்வுகளைத் திருப்பிவிடுவதற்காக மிகுந்த செலவிலும் கவர்ச்சியூட்டும் முறையிலும் அமைக்கப்பட்டிருந்த தோப்புகளும் சன்னிதிகளும், ஆலயங்களும் பலிபீடங்களும் அவர்களுடைய இருதயங்களை மயக்கிவிடக் கூடும்.”

“எரிகோ நகரம் மிகையாய்ந்த விக்கிரகாராதனைக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருந்தது. அதன் குடியினர் மிகவும் ஐசுவரியசாலிகள்; ஆனால் தேவன் அவர்களுக்கு அளித்திருந்த எல்லாச் செல்வங்களையும் அவர்கள் தங்கள் தேவர்களின் வரமாகவே கருதினர். அவர்களிடம் பொன்னும் வெள்ளியும் மிகுதியாக இருந்தது; ஆனாலும், பெருவெள்ளத்திற்கு முன் இருந்த மக்களைப்போலவே, அவர்கள் சீர்கெட்டவர்களாகவும் தேவநிந்தனை செய்பவர்களாகவும் இருந்து, தங்கள் துன்மார்க்கச் செயல்களால் பரலோகத்தின் தேவனை அவமதித்தும் சினமூட்டியும் வந்தனர். தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் எரிகோவின்மேல் எழுப்பப்பட்டன. அது ஒரு பலமான கோட்டையாக இருந்தது. ஆனால் கர்த்தரின் சேனையின் தலைவரே தாமே பரலோகத்திலிருந்து இறங்கி வந்து, அந்த நகரத்தின் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலில் பரலோகச் சேனைகளை வழிநடத்தினார். தேவதூதர்கள் அந்த மாபெரும் மதில்களைப் பற்றிக்கொண்டு அவற்றைத் தரையிறக்கினர். எரிகோ நகரம் சாபத்திற்குட்பட்டதாக இருக்கவேண்டும் என்றும், ராகாபையும் அவள் வீட்டாரையும் தவிர மற்றையோர் அனைவரும் அழியவேண்டும் என்றும் தேவன் கூறியிருந்தார். கர்த்தருடைய தூதர்களுக்குப் ராகாப் காட்டிய அனுக்ரஹத்தின் காரணமாக அவர்கள் இரட்சிக்கப்பட வேண்டியவர்கள். ஜனங்களுக்குக் கர்த்தரின் வார்த்தை இதுவாயிருந்தது: ‘And ye, in anywise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it.’ ‘And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his first-born, and in his youngest son shall he set up the gates of it.’”

“எரிகோவைச் சார்ந்து தேவன் மிகுந்தக் கடுமையான கவனத்தோடு இருந்தார்; அங்கேயுள்ள குடியிருப்பவர்கள் வணங்கியிருந்த பொருட்களால் ஜனங்கள் மயங்கிப் போகவும், அவர்களுடைய இருதயங்கள் தேவனிடமிருந்து விலகிச் செல்லவும் கூடாதென்று அவர் கருதினார். தம் ஜனங்களை அவர் மிகவும் தெளிவான கட்டளைகளினால் காத்தார்; ஆயினும், யோசுவாவின் வாய்மூலம் தேவன் அளித்த அந்தக் கனத்த கட்டளையையும் பொருட்படுத்தாமல், ஆகான் மீறிச் செல்லத் துணிந்தான். அவனுடைய பேராசை, தேவன் தன் சாபத்தை அவைகள்மேல் வைத்திருந்ததால் அவன் தொடவே கூடாதென்று தடைசெய்திருந்த பொக்கிஷங்களில் சிலவற்றை எடுக்க அவனை நடத்தினது. இந்த மனிதனின் பாவத்தினாலே, தேவனுடைய இஸ்ரவேல் தங்கள் சத்துருக்களின் முன்பாகத் தண்ணீரைப் போல பலவீனமாயினர்.”

“யோசுவாவும் இஸ்ரவேலின் மூப்பர்களும் மிகுந்த வேதனையில் இருந்தார்கள். கர்த்தர் தம்முடைய ஜனங்கள்மேல் கோபமாயிருந்ததால், அவர்கள் தேவனுடையப் பெட்டியின் முன்பாக மிகுந்த தாழ்மையோடு தரையில் விழுந்து கிடந்தார்கள். அவர்கள் தேவனுடைய சந்நிதியில் ஜெபித்து அழுதார்கள். அப்பொழுது கர்த்தர் யோசுவாவிடம் உரைத்தார்: ‘எழுந்திரு; நீ ஏன் இவ்வாறு முகங்குப்புற விழுந்து கிடக்கிறாய்? இஸ்ரவேல் பாவஞ்செய்திருக்கிறது; நான் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்ட என் உடன்படிக்கையையும் அவர்கள் மீறினார்கள்; சபிக்கப்பட்ட பொருளிலிருந்து எடுத்தும் வைத்தார்கள்; திருடியும் வைத்தார்கள்; ஏமாற்றியும் நடந்தார்கள்; அதைத் தங்களுடைய உடைமைகளுக்குள்ளும் வைத்தார்கள். ஆகையால் இஸ்ரவேல் புத்திரர் தங்கள் சத்துருக்களுக்கு முன்பாக நிற்க முடியவில்லை; அவர்கள் சபிக்கப்பட்டவர்களாயிருந்ததினால் தங்கள் சத்துருக்களுக்கு முன்பாக முதுகுக்காட்டி ஓடினர்; உங்களுக்குள் இருக்கும் சபிக்கப்பட்டதை நீங்கள் அழித்தொழிக்காதபட்சத்தில் இனி நான் உங்களோடிருக்கமாட்டேன்.’”

“தம்முடைய கட்டளைகளைக் காக்கிற ஜனமென்று உரிமையுடன் அறிவிப்பவர்களிடத்தில் உள்ள பாவத்தைத் தாம் எவ்வாறு கருதுகிறார் என்பதை இங்கு தேவன் எடுத்துக்காட்டுகிறார் என்று எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்டது. பண்டைய இஸ்ரவேலைப்போலவே, தம்முடைய வல்லமையின் அதிசயமான வெளிப்பாடுகளைச் சாட்சியமாகக் காணும் சிறப்பான மரியாதையை அவர் விசேஷமாக அருளியிருந்தும், அப்படிப்பட்டவர்களே அவருடைய வெளிப்படையான அறிவுறுத்தல்களைப் பொருட்படுத்தாமல் இருக்கத் துணிந்தால், அவர்கள் அவருடைய கோபத்திற்குரியவர்களாவார்கள். கீழ்ப்படியாமையும் பாவமும் அவருக்கு மிகுந்த அருவருப்பானவை என்றும், அவை அலட்சியமாகக் கருதப்படக்கூடாதவை என்றும் அவர் தம்முடைய ஜனங்களுக்கு கற்பிப்பார்.” Testimonies, volume 3, 263, 264.

அந்தக் காலத்தில் யோசுவா அவர்களிடத்தில் சபதம்பண்ணி, “கர்த்தருடைய சந்நிதியில் எரிகோ என்னும் இந்த நகரத்தை எழுந்து மறுபடியும் கட்டுகிறவன் சாபிக்கப்பட்டவன்; அவன் தனது முதற்பேறானவனில் அதற்கான அஸ்திவாரத்தை இடுவான்; தனது இளைய குமாரனில் அதின் வாசல்களை நிறுத்துவான்” என்றான். யோசுவா 6:26.

ஆம், உமது சத்தத்தைக் கீழ்ப்படியாதபடிக்கு விலகிப்போய்க் கொண்டு, இஸ்ரவேலர் அனைவரும் உமது நியாயப்பிரமாணத்தை மீறியிருக்கிறார்கள்; ஆகையால், தேவனுடைய ஊழியக்காரனாகிய மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தில் எழுதப்பட்ட சாபமும் சத்தியப்பிரமாணமும் எங்கள்மேல் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறது; ஏனெனில் நாம் அவருக்கு விரோதமாக பாவஞ்செய்திருக்கிறோம். தானியேல் 9:11.

நீங்கள் தேசத்தை வேவு பார்த்த நாட்களின் எண்ணிக்கையின்படி, அதாவது நாற்பது நாட்களுக்கு, ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு ஆண்டாகக் கணக்கிட்டு, நீங்கள் உங்கள் அக்கிரமங்களை நாற்பது ஆண்டுகள் சுமப்பீர்கள்; அப்பொழுது என் வாக்குறுதியை நான் திரும்பப்பெற்றதின் விளைவை நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள். எண்ணாகமம் 14:34.

நீங்களும் ஜீவமுள்ள கற்களாகியிருந்து, ஆவிக்குரிய வீடாகவும், பரிசுத்த ஆசாரியக்கூட்டமாகவும் கட்டப்படுகிறீர்கள்; இயேசு கிறிஸ்துவினாலே தேவனுக்குப் பிரியமான ஆவிக்குரிய பலிகளைச் செலுத்தும்படிக்கு. 1 பேதுரு 2:5.

சீயோனில் எக்காளத்தை ஊதுங்கள்; என் பரிசுத்த மலையில் எச்சரிக்கைச் சத்தம் எழுப்புங்கள்; தேசத்தில் குடியிருப்பவர்கள் அனைவரும் நடுங்கட்டும்; ஏனெனில் கர்த்தரின் நாள் வருகிறது; அது சமீபத்தில் இருக்கிறது… சீயோனில் எக்காளத்தை ஊதுங்கள்; நோன்பை பரிசுத்தப்படுத்துங்கள்; பரிசுத்தச் சபைக்கூட்டத்தைக் கூட்டுங்கள். ஜனங்களைச் சேருங்கள்; சபையைப் பரிசுத்தப்படுத்துங்கள்; மூப்பர்களைக் கூட்டுங்கள்; பிள்ளைகளையும் மார்பகத்தில் பாலுண்கிறவர்களையும் சேருங்கள்; மணமகன் தன் அறையிலிருந்து புறப்படட்டும், மணமகள் தன் உள்மனையிலிருந்து வெளியே வரட்டும். கர்த்தரின் ஊழியக்காரரான ஆசாரியர்கள் மண்டபத்துக்கும் பலிபீடத்திற்கும் இடையில் அழுகட்டும்; அவர்கள், “கர்த்தாவே, உமது ஜனங்களை இரக்கமாய்க் காப்பாற்றும்; ஜாதிகள் அவர்கள்மேல் ஆட்சி செய்யும்படி, உமது சுதந்தரத்தை நிந்தைக்குக் கொடுக்காதேயும்; ஜனங்களுக்குள்ளே, ‘அவர்களுடைய தேவன் எங்கே?’ என்று அவர்கள் சொல்லுமாறேனென்று?” என்று சொல்லட்டும். யோவேல் 2:1, 15–17.

அந்த அரசர்களின் நாட்களில் பரலோகத்தின் தேவன் ஒருகு ராஜ்யத்தை எழுப்புவார்; அது எப்போதும் அழியாது; அந்த ராஜ்யம் வேறு ஜனங்களுக்குக் கைவிடப்படாது; அது இந்த எல்லா ராஜ்யங்களையும் நொறுக்கி அழித்துவிடும்; ஆனால் அது என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும். கைகள் இன்றியே அந்தக் கல் மலையிலிருந்து வெட்டப்பட்டதையும், அது இரும்பையும், வெண்கலத்தையும், களிமண்ணையும், வெள்ளியையும், பொன்னையும் நொறுக்கினதையும் நீ கண்டதினால், மகத்தான தேவன் இனிமேல் நிகழப்போகிறதைக் ராஜாவுக்கு அறிவித்திருக்கிறார்; இந்தக் கனவு நிச்சயமானது, அதின் விளக்கம் உறுதியானது. தானியேல் 2:44, 45.

ஆனால் வெள்ளியும், பொன்னும், வெண்கலமும் இரும்பும் ஆகிய எல்லாப் பாத்திரங்களும் கர்த்தருக்குப் பிரதிஷ்டிக்கப்பட்டவைகளாகும்; அவை கர்த்தருடைய பொக்கிஷசாலைக்குள் வரவேண்டும். யோசுவா 6:19.

இதோ, கர்த்தருடைய மகத்தானும் பயங்கரமானும் ஆன நாள் வருவதற்கு முன்பாக நான் எலியா தீர்க்கதரிசியை உங்களிடத்தில் அனுப்புவேன். நான் வந்து பூமியைச் சாபத்தினால் அடியாதபடிக்கு, அவன் பிதாக்களின் இருதயத்தைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், பிள்ளைகளின் இருதயத்தை அவர்களுடைய பிதாக்களிடத்திற்கும் திருப்புவான். மல்கியா 4:5, 6.

அவனுடைய நாட்களில் பேத்தேலியனாகிய ஹியேல் எரிகோவை மீண்டும் கட்டினான்; கர்த்தர் நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவின் மூலம் உரைத்த வார்த்தையின்படி, அதின் அஸ்திவாரத்தைத் தன் முதற்பிறந்த குமாரனாகிய அபிராமின் இழப்பில் போட்டு, அதின் வாசல்களைத் தன் இளைய குமாரனாகிய சேகூபின் இழப்பில் நிறுவினான். 1 இராஜாக்கள் 16:34.

“தாழ்மையும் விசுவாசமும் உடைய ஆத்துமாவிற்குப் பூமியில் உள்ள தேவனுடைய ஆலயம் பரலோகத்தின் வாசலாகும். ஸ்தோத்திர கீதமும், ஜெபமும், கிறிஸ்துவின் பிரதிநிதிகளால் பேசப்படும் வார்த்தைகளும், மேலிருக்கும் சபைக்காகவும், அசுத்தப்படுத்துகிற எதுவும் பிரவேசிக்க முடியாத அந்த உயர்ந்த ஆராதனைக்காகவும் ஒரு ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்தும்படி தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட சாதனங்களாகும்.” Testimonies, volume 5, 491.

“திருச்சபையின் பணியை நிர்வகிப்பதில் ஒழுங்கின் அவசியத்தைப் பற்றி எலன் வைட் ஓரளவு விரிவாக எழுதியும் வெளியிட்டும் இருந்தபோதிலும் (காண்க Early Writings, 97–104), மேலும் ஜேம்ஸ் வைட் உரைகளிலும் Review கட்டுரைகளிலும் இந்தத் தேவையை விசுவாசிகளின் முன் தொடர்ந்து வைத்திருந்தபோதிலும், திருச்சபை முன்னேறுவதில் மந்தமாக இருந்தது. பொதுவான சொற்களால் முன்வைக்கப்பட்டிருந்தவை நன்றாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன; ஆனால் இதை ஏதோ ஒரு கட்டுமானமிக்க வடிவமாக மாற்றுவதற்கான நிலை வந்தபோது, எதிர்ப்பும் விரோதமும் எழுந்தன. பிப்ரவரியில் ஜேம்ஸ் வைட் எழுதிய சுருக்கமான கட்டுரைகள் தன்னிறைவு மனநிலையிலிருந்த பலரை உலுக்கியெழுப்பின; இப்போது பெருமளவில் பல விஷயங்கள் கூறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன.”

“மிஷிகனில் வைட்டுடன் இணைந்து பணியாற்றிய J. N. Loughborough முதலில் பதிலளித்தார். அவருடைய வார்த்தைகள் ஒப்புதலானவையாக இருந்தன, ஆனால் தற்காப்பு மனப்பாங்குடனிருந்தன:”

“‘ஒருவர் கூறுகிறார்: நீங்கள் சட்டப்படி சொத்தை வைத்திருக்கும்வகையில் ஒழுங்குபடுத்திக் கொண்டால், நீங்கள் பாபிலோனின் ஒரு பகுதியாகிவிடுவீர்கள். இல்லை; சட்டத்தின் மூலம் நம்முடைய சொத்தை பாதுகாக்கக்கூடிய நிலையில் நாம் இருப்பதற்கும், நமது மதக் கருத்துக்களைப் பாதுகாத்து அமல்படுத்துவதற்காக சட்டத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கும் இடையில் குறிப்பிடத்தக்க வித்தியாசம் உண்டு என்பதை நான் உணர்கிறேன். சபையின் சொத்தைப் பாதுகாப்பது தவறெனில், தனிநபர்கள் சட்டப்படி எந்தச் சொத்தையும் வைத்திருப்பது ஏன் தவறாக இருக்கக்கூடாது?—Review and Herald, March 8, 1860.’”

ஜேம்ஸ் வைட், பதிப்பகப் பணிகள் ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டிய அவசியம் என்ற விஷயத்தைச் சபையின் முன் வைத்து, ரிவியூவில் தமது அறிக்கையை, “‘எங்களுடைய ஆலோசனைகளுக்கு யாரேனும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தால், நாம் ஒரு ஜனமாகச் செயல்படக்கூடிய ஒரு திட்டத்தை அவர்கள் தயவுசெய்து எழுதி அனுப்புவார்களா?’—Ibid., February 23, 1860” என்ற வார்த்தைகளால் முடித்திருந்தார். இதற்கு பதிலளிக்க வெளிப்பணியில் முதலில் உழைத்த ஊழியர், ரிவியூவின் உறுதியான கடிதத் தொகுப்பாசிரியரான R. F. Cottrell ஆவார். அவரது உடனடியான எதிர்வினை தெளிவாகவே எதிர்மறையானதாக இருந்தது:

“‘சபையின் சொத்துகளைச் சட்டப்பூர்வமாகப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும் அவரது முன்மொழிவைப் பற்றிக் சகோதரர்கள் கருத்து தெரிவிக்கும்படி சகோதரர் வைட் கேட்டுள்ளார். இந்தச் சுட்டுரையில் அவர் துல்லியமாக எந்த நடவடிக்கையை நோக்கமாய்க் கொண்டிருக்கிறார் என்பதை நான் சரியாக அறியேன்; ஆனால் சட்டத்தின்படி ஒரு மத அமைப்பாக இணைக்கப்பட்ட உடலாக ஆகுவது என்பதே அதெனப் புரிந்துகொள்கிறேன். எனக்கென்றால், ‘நமக்கென ஒரு பெயரைப் பெறுவதற்கு’ முயல்வது தவறாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்; ஏனெனில் அதுவே பாபிலோனின் அடித்தளத்தில் இருக்கிறது. தேவன் அதனை அங்கீகரிப்பார் என்று நான் நினைக்கவில்லை.—Ibid., March 22, 1860.” ஆர்தர் வைட், எலன் ஜி. வைட், தொகுதி 1, 420, 421.

“1860ஆம் ஆண்டில் மரணம் எங்கள் இல்லத்தின் வாசலைத் தாண்டி வந்து, எங்கள் குடும்ப மரத்தின் இளைய கிளையை முறித்தது. 1860 செப்டம்பர் 20 அன்று பிறந்த சிறு ஹெர்பர்ட், அதே ஆண்டின் டிசம்பர் 14 அன்று மரணமடைந்தான்.” Testimonies, volume 1, 103.

“[1863] ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 27, வெள்ளிக்கிழமை பெற்றோர் டாப்ஷாமை அடைந்தபோது, அவர்களுக்காக டிப்போவில் காத்திருந்த தங்களுடைய மூன்று மகன்களையும் அடேலியாவையும் அவர்கள் கண்டார்கள். ஹென்ரியைத் தவிர மற்றவர்கள் அனைவரும் வெளிப்படையாக நல்ல உடல்நிலையில் இருந்தார்கள்; ஹென்ரிக்கு சளி இருந்தது. ஆனால் அடுத்த செவ்வாய்க்கிழமை, டிசம்பர் 1 அன்று, ஹென்ரி நிமோனியாவால் மிகவும் கடுமையாக நோயுற்றான். பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், அவனுடைய இளைய சகோதரனான வில்லி, அந்த நிகழ்வை மீண்டும் இவ்வாறு விவரித்தான்:”

“அவர்களுடைய பெற்றோர் இல்லாதிருந்த காலத்தில், ஹென்றியும் எட்சனும், சகோதரர் ஹௌலண்டின் மேற்பார்வையின் கீழ், விற்பனைக்குத் தயாராக இருக்கும்படி அட்டவணைகளைத் துணியில் ஒட்டி அமைக்கும் பணியில் மிகுந்த உழைப்புடன் ஈடுபட்டிருந்தனர். ஹௌலண்ட் இல்லத்திலிருந்து சுமார் ஒரு பிளாக்கு தூரத்தில் இருந்த வாடகைக் கடைக் கட்டிடத்தில் அவர்கள் வேலை செய்தனர். இறுதியில், போஸ்டனிலிருந்து அட்டவணைகள் அனுப்பிவரப்படுவதற்காக அவர்கள் காத்திருந்தபோது, சில நாட்கள் ஓய்வுக் காலம் அவர்களுக்கு கிடைத்தது.... நதிக்கரையோரமாக நீண்ட தூரம் நடந்துவிட்டு திரும்பியபோது, அவன் [ஹென்றி] யோசனையின்றி, காகித அட்டவணைகளுக்கு ஆதாரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட சில ஈரமான துணிகளின் மேல் படுத்து உறங்கிவிட்டான். திறந்திருந்த ஜன்னல் வழியாக குளிர்ந்த காற்று வீசியது. இந்த அவிவேகம் கடுமையான சளியாக முடிந்தது.’” ஆர்தர் வைட், எலன் ஜி. வைட், தொகுதி 2, 70.

“பரிசுத்தமாக்கப்படாத ஊழியக்காரர் தங்களை தேவனுக்கு விரோதமாக அணிவகுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் கிறிஸ்துவையும் இவ்வுலகத்தின் தேவனையும் ஒரே மூச்சில் புகழ்கிறார்கள். வெளிப்படையாக அவர்கள் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்கிறோம் என்று கூறினாலும், அவர்கள் பரப்பாஸைத் தழுவிக்கொள்கிறார்கள்; மேலும் தங்கள் செயல்களால், ‘இம்மனுஷன் வேண்டாம், பரப்பாஸ்தான் வேண்டும்’ என்று சொல்லுகிறார்கள். இவ்வரிகளை வாசிக்கிற அனைவரும் எச்சரிக்கையாயிருப்பார்களாக. தான் என்ன செய்ய முடியும் என்பதைக் குறித்து சாத்தான் தன் பெருமையைச் சொல்லியிருக்கிறான். கிறிஸ்து தமது சபையிலே இருக்கும்படியாக ஜெபித்த அந்த ஒற்றுமையைத் தான் கலைத்துவிடுவேன் என்று அவன் எண்ணுகிறான். அவன் சொல்லுகிறான்: ‘நான் புறப்பட்டுச் சென்று, என்னால் ஏமாற்ற முடிவோரைக் ஏமாற்றவும், குறைகூறவும், கண்டிக்கவும், பொய்யாக்கவும் ஒரு பொய்யான ஆவியாக இருப்பேன்.’ மிகுந்த ஒளியும், மிகுந்த சான்றும் பெற்றிருந்த ஒரு சபை, வஞ்சகத்தினும் பொய்சாட்சியினும் மகனை ஏற்றுக்கொண்டால், கர்த்தர் அனுப்பிய செய்தியை அது புறக்கணித்து, மிகுந்த நியாயமற்ற கூற்றுகளையும், பொய்யான ஊகங்களையும், பொய்யான கோட்பாடுகளையும் ஏற்றுக்கொள்ளும். சாத்தான் அவர்களுடைய மூடத்தனத்தைப் பார்த்து நகைக்கிறான்; ஏனெனில் சத்தியம் என்ன என்பதை அவன் அறிவான்.”

“பலர் தங்கள் கைகளில் பொய்த்தீர்க்கதரிசனத்தின் தீப்பந்தத்தை ஏந்திக்கொண்டு எங்கள் பிரசங்க மேடைகளில் நிற்பார்கள்; அது சாத்தானின் நரகத்தீப்பந்தத்திலிருந்து பற்றவைக்கப்பட்டது. சந்தேகமும் அவநம்பிக்கையும் பேணப்பட்டால், தாங்கள் மிக அதிகம் அறிவோம் என்று நினைக்கும் மக்களிடமிருந்து உண்மையுள்ள ஊழியக்காரர்கள் அகற்றப்படுவார்கள். ‘நீ அறிந்திருந்தாயானால்,’ என்று கிறிஸ்து சொன்னார், ‘குறைந்தபட்சம் இந்நாளிலாவது உன் சமாதானத்துக்குரியவற்றை அறிந்திருப்பாய்! ஆனால் இப்போது அவை உன் கண்களுக்கு மறைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.’”

“இருப்பினும், தேவனுடைய அஸ்திவாரம் உறுதியாக நிலைத்திருக்கிறது. ஆண்டவர் தமக்குரியவர்களை அறிந்திருக்கிறார். பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட ஊழியக்காரனின் வாயில் வஞ்சகம் இருக்கக் கூடாது. அவன் பகலொளிபோல் வெளிப்படையானவனாகவும், தீமையின் ஒவ்வொரு களங்கத்திலிருந்தும் விடுபட்டவனாகவும் இருக்க வேண்டும். பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட ஊழியமும் பதிப்புத்துறையும், இந்தச் சீர்கெட்ட தலைமுறையின் மேல் சத்தியத்தின் ஒளியைப் பளிச்சென்று வீசுவதில் ஒரு வல்லமையாக இருக்கும். ஒளி, சகோதரரே, இன்னும் அதிக ஒளி நமக்கு வேண்டும். சீயோனில் எக்காளம் ஊதுங்கள்; பரிசுத்த மலையில் எச்சரிக்கை முழக்கம் எழுப்புங்கள். பரிசுத்தப்படுத்தப்பட்ட இருதயங்களோடு கர்த்தருடைய சேனையைத் திரட்டுங்கள்; கர்த்தர் தமது ஜனங்களுக்குச் சொல்லுவது என்ன என்பதை அவர்கள் கேட்கட்டும்; ஏனெனில் கேட்க விரும்புகிற எல்லாருக்கும் அவர் அதிகமான ஒளியை அருளியிருக்கிறார். அவர்கள் ஆயுதம் பூண்டவர்களாகவும் ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டவர்களாகவும் இருந்து, போருக்கேறி வரட்டும்—வல்லவர்களுக்கு விரோதமாக கர்த்தருக்கு உதவுவதற்காக. தேவன் தாமே இஸ்ரவேலுக்காகச் செயல்படுவார். பொய்யுரைக்கும் ஒவ்வொரு நாவும் மௌனமாக்கப்படும். உருவாக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் வஞ்சகத் திட்டங்களைத் தூதர்களின் கரங்கள் கவிழ்த்தெறியும். சாத்தானின் அரண்கள் ஒருபோதும் வெற்றி பெறமாட்டா. மூன்றாம் தூதனுடைய செய்திக்கு ஜயம் உடனிருக்கும். கர்த்தருடைய சேனையின் தலைவன் எரிகோவின் மதில்களை இடித்ததுபோல, அவ்வாறே கர்த்தருடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளும் ஜனங்கள் ஜெயிப்பார்கள்; எதிர்க்கும் எல்லாச் சக்திகளும் தோற்கடிக்கப்படும். வானத்தால் அனுப்பப்பட்ட செய்தியோடு தங்களிடத்தில் வந்த தேவனுடைய ஊழியக்காரரைப் பற்றி எந்த ஆத்துமாவும் முறையிடாதிருப்பதாக. ‘அவர்கள் மிகுந்த உறுதியுடன் பேசுகிறார்கள்; அவர்கள் மிகக் கடுமையாகப் பேசுகிறார்கள்’ என்று சொல்லி இனி அவர்களிடத்தில் குறைகள் தேடாதீர்கள். அவர்கள் பலமாகப் பேசக்கூடும்; ஆனால் அது அவசியமல்லவா? அவர்கள் தேவனுடைய சத்தத்திற்கோ அவருடைய செய்திக்கோ செவிகொடுக்காவிட்டால், தேவன் கேட்போரின் செவிகள் திகிலுறும்படி செய்வார். தேவனுடைய வார்த்தைக்கு விரோதமாக நிற்பவர்களை அவர் கண்டிப்பார்.”

“சாத்தான் நம்மை ஒரு ஜனமாகக் கண்டித்து, கடிந்து, நம்முடைய பிழைகளை விலக்கிவிடும்படி அறிவுறுத்துகின்ற எதுவும் நம்மிடையே வராதபடிக்கு இயன்ற எல்லா முறைகளையும் மேற்கொண்டிருக்கிறான். ஆனால் தேவனுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியைச் சுமக்கும் ஒரு ஜனமுண்டு. சிலர் இனி அந்தப் பெட்டியைச் சுமக்காமல் நம்மிடமிருந்து வெளியேறிப்போவார்கள். ஆனாலும் அவர்கள் சத்தியத்தைத் தடுக்கச் சுவர்களைக் கட்ட முடியாது; ஏனெனில் அது முடிவுவரை முன்னேறியும் உயர்ந்தும் செல்லும். கடந்த காலத்தில் தேவன் மனிதர்களை எழுப்பினார்; இன்றும் அவருக்குக் கீழ்ப்படியத் தயாராய், வாய்ப்புக்காகக் காத்திருக்கிற மனிதர்கள் அவரிடத்தில் இருக்கிறார்கள்—பதப்படுத்தப்படாத சுண்ணாம்புக் காரையால் பூசப்பட்ட சுவர்களைப்போல மட்டுமே உள்ள கட்டுப்பாடுகளைத் துளைத்து முன்னேறிச் செல்லும் மனிதர்கள். தேவன் தமது ஆவியை மனிதர்கள்மேல் வைக்கும் போது, அவர்கள் செயல்படுவார்கள். அவர்கள் கர்த்தருடைய வார்த்தையை அறிவிப்பார்கள்; எக்காளம்போலத் தங்கள் குரலை உயர்த்துவார்கள். சத்தியம் அவர்கள் கைகளில் குறைக்கப்படவோ தன் வல்லமையை இழக்கவோ செய்யாது. அவர்கள் ஜனங்களுக்கு அவர்களுடைய மீறுதல்களையும், யாக்கோபின் வீட்டாருக்குத் தங்கள் பாவங்களையும் அறிவிப்பார்கள்.” Testimonies to Ministers, 409–411.