ஓர் இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேரைக் குறிக்கும் முதன்மையான அடையாளமாக, பேதுரு 2026 ஆம் ஆண்டில் பானியத்தில் நின்றுகொண்டு, 2020 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 18 ஆம் தேதி குறித்த தவறான முன்னறிவிப்பைத் திருத்தும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார். இது தொடர்பான அவரது பணி, 1840 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 11 ஆம் தேதி குறித்த ஜோசையா லிட்ச்சின் திருத்தப் பணியுடனும், 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 ஆம் தேதியைச் சாமுவேல் ஸ்னோ அடையாளங்கண்ட பணியுடனும் ஒத்திசைகிறது. லிட்ச்சின் திருத்தம் முதலாம் தூதனின் செய்திக்கு வல்லமையளித்தது; ஸ்னோவின் பணி இரண்டாம் தூதனின் செய்திக்கு வல்லமையளித்தது. முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகள் வல்லமைபெற்றமை, மூன்றாம் தூதனின் செய்தி வல்லமைபெறுவதற்கு முன்னடையாளமாக விளங்குகிறது. முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் தூதர்களின் செய்திகளுக்குரிய பண்புகள், வெளிப்புற ஆபத்துச் செய்தியும் பத்துக் கன்னிகைகளின் உவமையில் இடம்பெறும் நள்ளிரவுக் கூக்குரலின் உட்புறச் செய்தியும் இணைந்த வடிவில், மூன்றாம் தூதனின் செய்தியில் பிரதிபலிக்கின்றன.
தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கான பயன்பாட்டில், தொடக்கமாகவும் முடிவாகவும் விளங்கும் முதலாவதும் மூன்றாவதும் இணையான பண்புகளைக் கொண்டிருக்கும். சமீபத்தில், ஒரு சகோதரர் வெளிப்படுத்தல் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் முதலாம் ஆபத்துடன் தொடர்புடைய பல உண்மைகளைக் கண்டறிந்துள்ளார்; அவை, அல்பா மற்றும் ஓமெகா என்னும் கோட்பாட்டின்படி பொருத்திப் பார்க்கப்படும்போது, வெளிப்படுத்தல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் “பூமியதிர்ச்சி”க்கு மற்றுமோர் ஆழமான உறுதிப்பாட்டை அடையாளம் காட்டுகின்றன. அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமே, தானியேல் புத்தகத்தில் புறமத ரோமின் தீர்க்கதரிசனக் கட்டமைப்பை உருவாக்கிய பத்து நாடுகளில் ஒன்றான பிரான்ஸ் கவிழ்க்கப்பட்டபோது, பிரெஞ்சுப் புரட்சியில் முதன்முதலாக நிறைவேறிய “பூமியதிர்ச்சி” ஆகும். ஆகவே, நகரத்தின் பத்தில் ஒரு பகுதி வீழ்ந்ததாகப் பதினொன்றாம் அதிகாரம் கூறுகிறது.
அந்த அதே வேளையில் ஒரு பெரிய பூகம்பம் உண்டாயிற்று; நகரத்தின் பத்தில் ஒரு பங்கு விழுந்தது; அந்த பூகம்பத்தில் மனிதரில் ஏழாயிரம் பேர் கொல்லப்பட்டார்கள்; மீதமிருந்தவர்கள் பயந்து, வானத்தின் தேவனுக்கு மகிமை செலுத்தினார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:13.
இந்த வசனத்தின் உடனடியான பின், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் வருகிறது.
இரண்டாம் ஐயோ கடந்துபோயிற்று; இதோ, மூன்றாம் ஐயோ விரைவில் வருகிறது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:14.
முன்னோடிகள் “மூன்றாம் ஐயோ” இரண்டாம் ஐயோவுக்குப் பின்வர உடனே நிகழும் என்று எதிர்பார்த்தனர்; ஆனால் “விரைவாக” என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள சொல் திடீரென்றும் எதிர்பாராதவிதமாகவும் என்று பொருள் தருகிறது; இதுவே இஸ்லாமின் திடீர் தாக்குதல்களின் தனிச்சிறப்பாகும். முன்னோடிகள் ஊகித்தபடி 1844 அக்டோபர் 22 அன்று மூன்றாம் ஐயோ வர வேண்டியதல்ல; ஆனால் அது வந்தபோது, 9/11-இல் நிகழ்ந்ததுபோல, அது “திடீரென்றும் எதிர்பாராதவிதமாகவும்” நிகழும்; இவ்வாறு அது ஒருநூற்று நாற்பத்திநாலாயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் தொடக்கத்தை அடையாளப்படுத்தியது; அந்த முத்திரையிடுதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் பூகம்பத்திற்கு சற்றுமுன்பே முடிவடைகிறது.
ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் “பூகம்பம்” என்பது “பூமி” மிருகத்தின் குலுக்குதலாகும்; மேலும் 9/11 நிகழ்ந்தபோது, கர்த்தர் “பூமியைப் பெரிதும் நடுங்கச் செய்வதற்கு” எழுந்திருக்கிறார் என்று சகோதரி வைட் சுட்டிக்காட்டினார். முத்திரையிடுதலின் ஆரம்பத்திலும் அதன் முடிவிலும் பூமி மிருகம் குலுக்கப்படுகிறது; ஆகையால் அதுவே “பெரிய பூகம்பம்.”
“இதை நான் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. அங்கே மாடிமேல் மாடியாக உயர்ந்து கொண்டிருந்த பெரிய கட்டிடங்களை நான் நோக்கினபோது, ‘கர்த்தர் பூமியை மிகுந்த பயங்கரமாகக் குலைக்க எழுந்தருளும் போது எவ்வளவு பயங்கரமான காட்சிகள் நிகழும்! அப்பொழுது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 18:1–3 இன் வார்த்தைகள் நிறைவேறும்’ என்று நான் சொல்லியிருக்கிறேன்.” ரிவியூ அண்ட் ஹெரால்டு, ஜூலை 5, 1906.
ஸ்தேவான் கல்லெறியப்பட்டபோதும், மரித்தோரின் நியாயவிசாரணை தொடங்கிய 1844 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22 அன்றும் நிகழ்ந்ததுபோல, தமது காலக்கட்ட நிர்வாகப் பணியில் மாற்றம் ஏற்படும்போது கர்த்தர் “எழுகிறார்”. 9/11 அன்று உயிரோடிருப்போரின் நியாயவிசாரணை தொடங்கியபோது, கர்த்தர் மீண்டும் எழுந்தார்; பின்னர், ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடுதல் நிறைவடையும் வேளையில், தமது காலக்கட்ட நிர்வாகப் பணியைத் தமது சபையிலிருந்து இன்னமும் பாபிலோனில் இருப்பவர்களைக் கொண்ட தமது மற்றொரு மந்தைக்கு மாற்றும்போது அவர் செய்யவிருப்பதுபோலவே, அப்போதும் அவர் பூமி மிருகத்தை உலுக்கினார்.
வரலாற்றுக்கும், முதலாம் ஆபத்தின் நிறைவேறுதலாக அமைந்த வரலாறு குறித்து முன்னோடிகள் கொண்டிருந்த புரிதலுக்கும் இசைவாக, பதினொன்றாம் அதிகாரத்திலுள்ள “பெரும் நிலநடுக்கம்” பற்றிய சாட்சியத்துடன் ஒத்துப்போகும் முதலாம் ஆபத்தின் பண்புகளையே சகோதரர் டேனியல் கண்டறிந்துள்ளார்.
ஐந்தாவது தூதன் எக்காளம் ஊதினான்; அப்போது வானத்திலிருந்து பூமியின்மேல் விழுந்த ஒரு நட்சத்திரத்தை நான் கண்டேன்; அவனுக்குப் பாதாளக் குழியின் திறவுகோல் கொடுக்கப்பட்டது. அவன் பாதாளக் குழியைத் திறந்தான்; அப்போது பெரிய உலைக்குப் புகைபோல அந்தக் குழியிலிருந்து புகை எழும்பிற்று; அந்தக் குழியின் புகையினால் சூரியனும் ஆகாயமும் இருளடைந்தன. அந்தப் புகையிலிருந்து வெட்டுக்கிளிகள் பூமியின்மேல் புறப்பட்டுவந்தன; பூமியிலுள்ள தேள்களுக்கு உள்ள வல்லமையைப்போல அவைகளுக்கும் வல்லமை கொடுக்கப்பட்டது. பூமியின் புல்லையாவது, எந்தப் பசுமையான செடியையாவது, எந்த மரத்தையாவது அவைகள் சேதப்படுத்தக்கூடாது என்று அவைகளுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது; ஆனால் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரை இல்லாத மனிதர்களை மட்டுமே சேதப்படுத்த வேண்டும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:1–4.
முகம்மதை அறிமுகப்படுத்திய வரலாற்றிற்கு முன்னோடிகள் இவ்வசனங்களைச் சரியாகப் பொருத்தினர்; அவர் 570-ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார், 606-இல் கோத்திரங்களை ஒன்றுபடுத்தினார், 610-இல் தமது முதல் வெளிப்பாட்டைப் பெற்றார், 622-இல் மதீனாவிற்கு இடம்பெயர்ந்தார், 624-இல் தமது போரைத் தொடங்கினார், மேலும் 632-இல் மரணமடைந்தார். “அடித்தளமற்ற பள்ளம்” என்பது தீர்க்கதரிசன ரீதியாக சாத்தானின் ஒரு புதிய வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கிறது; ஆனால் முகம்மது அரேபியாவில் தொடங்கினார்; அந்நாடு அதன் விசாலமான பாலைவனங்களினால் “அடித்தளமற்ற பள்ளம்” என்றும் அறியப்படுகிறது.
முகம்மது 606 ஆம் ஆண்டில் தீர்க்கதரிசன ராஜாவானார்; அல்லது அவருக்கு வழங்கப்பட்ட பெயரின்படி, “நம்பிக்கைக்குரியவர்” ஆனார். அப்போது, கஃபாவின் “கருங்கல்” மூலைக்கல்லை மீண்டும் யார் பொருத்த அனுமதிக்கப்பட வேண்டும் என்ற குழப்பத்தில் இருந்த பல்வேறு கோத்திரங்களுக்கிடையேயான ஒரு சர்ச்சையை அவர் தீர்த்தார். கஃபா என்பது கனசதுர வடிவிலான ஒரு கட்டிடம் (அதனால் “கஃபா” என்ற பெயர்; அரபியில் அதற்கு “கனசதுரம்” என்று பொருள்); இது சவூதி அரேபியாவில் உள்ள மக்காவின் மகா பள்ளிவாசலின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இது சுமார் 43 அடி உயரம், 11 அடி அகலம், 10 அடி நீளம் கொண்டது; கிரானைட் மற்றும் பளிங்குக் கற்களால் கட்டப்பட்ட இதன் மேல் கருநிறப் பட்டு மற்றும் பருத்தித் துணி போர்த்தப்பட்டுள்ளது. கஃபா, முகம்மதுவுக்கு மிக முன்பே இருந்தது; இஸ்லாமிய மரபின்படி, ஒரே தேவனாகிய அல்லாஹ்வை வணங்குவதற்கான இல்லமாக அது முதலில் அபிரகாமாலும் அவருடைய மகன் இஷ்மாயேலாலும் கட்டப்பட்டது. பல நூற்றாண்டுகள் கடந்தபோது, அது விக்கிரகங்களால் நிரம்பி, அரபுக் கோத்திரங்களால் ஒரு புறமத ஆலயமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
கஃபா என்பது இஸ்லாமிய உலகின் ஆன்மீக மையமாகும்—ஓரிறைவாதம், ஒருமை, மற்றும் ஆபிரகாமிய விசுவாசத்துக்கும் இஸ்லாமுக்கும் இடையிலான தொடர்பைக் குறிக்கும் எளிய, பண்டைய கட்டிடம். முஸ்லிம்கள் அதை சொல்லாற்றல்பூர்வமான அர்த்தத்தில் “தேவனின் வீடு” என்று கருதுவதில்லை; மாறாக, ஆராதனைக்காக தெய்வீகமாக நியமிக்கப்பட்ட மையக்குவிப்புப் புள்ளியாகவே கருதுகிறார்கள். கஃபா அழிக்கப்பட்டு பின்னர் மறுகட்டப்பட்டிருந்த காலகட்டத்தில் முகம்மது மேற்கொண்ட செயல்களில்தான் அவருடைய தலைமையுரிமை ஆரம்பமானது.
ஒரு திடீர் வெள்ளப்பெருக்கு கஅபாவை சேதப்படுத்தியது; அதனைத் தொடர்ந்து குரைஷ் கோத்திரம் அதை மறுபடியும் கட்டினது. கருங்கல்லை (ஹஜர் அல்-அஸ்வத்) அதன் மூலையிலே மீண்டும் வைக்கும் நேரம் வந்தபோது, அந்த மரியாதை யாருக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக பல்வேறு குலங்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் தகராறுபட்டனர். அப்பகுதிக்குள் அடுத்து நுழையும் நபரே இதற்கு முடிவு செய்ய வேண்டும் என்று அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டனர். முகம்மது உள்ளே வந்தார்; அவர் அந்தத் தகராறை ஞானமாய் தீர்த்தார்: அவர் கருங்கல்லை ஒரு துணியின் மேல் வைத்து, ஒவ்வொரு குலத்திலிருந்தும் ஒரு பிரதிநிதி சேர்ந்து அதைத் தூக்குமாறு செய்து, ஒன்றாகச் சுமந்து வரச்செய்தார்; பின்னர் அவர் தாமே அதை அதன் இடத்தில் வைத்தார். இந்த நிகழ்வு அவருக்கு மக்கா மக்களிடையே மிகுந்த மரியாதையையும், அல்-அமீன் (“நம்பத்தகுந்தவர்”) என்ற பட்டத்தையும் பெற்றுத்தந்தது. பல காலவரிசைப் பட்டியல்களில் சிறப்பாகக் குறிப்பிடப்படும் முக்கிய முன்-தீர்க்கதரிசன நிகழ்வுகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். “கருங்கல்” என்பது இஸ்லாமின் மீது தீர்க்கதரிசன அரசனாக இருக்கும் முகம்மது வைத்த மூலைக்கல்லாக இருந்தது. கருப்பு மூலைக்கல் கிறிஸ்துவின் (உண்மையான மூலைக்கல்) வெளிப்படையான கள்ளநகலாகும்; மேலும், விக்கிரகங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கஅபா ஆலயத்தின் சீர்கேடும் முகம்மதினால் சரிசெய்யப்பட்டது.
குரைஷ்கள் ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கையை மீறிய பின்பு, முஹம்மது சுமார் 10,000 முஸ்லிம்களைக் கொண்ட ஒரு படையுடன் மக்காவை நோக்கி முன்னேறினார். மிகக் குறைந்த போராட்டத்திலேயே அந்த நகரம் சரணடைந்தது. பின்னர் முஹம்மது கஅபாவிற்குள் நுழைந்து, அதன் உள்ளிருந்த 360 விக்கிரகங்களையும் அழித்து, அந்தப் புனிதஸ்தலத்தை ஒரே தேவனான அல்லாஹ்வின் ஆராதனைக்காக மறுபடியும் அர்ப்பணித்தார். இவ்வாறு, இஸ்லாமின் அரசனான முஹம்மது மூலைக்கல்லை வைத்தார்; மேலும் அவர் ஆலயத்தை விக்கிரகாராதனையிலிருந்து சுத்திகரித்தார்.
வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தில் பாதாளக்குழியிலிருந்து எழும்பிவரும் மூன்று வல்லமைகள் உள்ளன; இம்மூன்றில் ஒவ்வொன்றும் ஒரு போலிக் கிறிஸ்துவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. வலுசர்ப்பமாகிய சாத்தான், உன்னதமானவரைப் போலாகி, அவருடைய சிங்காசனத்திலும் அவருடைய திருச்சபையிலும் வீற்றிருக்க நாடுகிறான்.
அருணோதயத்தின் மகனாகிய லூசிபரே, நீ வானத்திலிருந்து எவ்வளவு விழுந்தாயே! ஜாதிகளை மெலிவாக்கினவனே, நீ தரையிலே எவ்வளவு வெட்டியெறியப்பட்டாயே! ஏனெனில், நீ உன் இருதயத்தில், நான் வானத்தில் ஏறுவேன்; தேவனுடைய நட்சத்திரங்களின்மேல் என் சிங்காசனத்தை உயர்த்துவேன்; வடதிசையின் ஓரங்களில் இருக்கும் சபையின் பர்வதத்தின்மேலும் உட்காருவேன்; மேகங்களின் உயரங்களின்மேல் ஏறுவேன்; நான் உன்னதமானவரைப் போல இருப்பேன் என்று சொல்லினாய். ஆனாலும், நீ பாதாளத்திற்கும், குழியின் ஓரங்களுக்கும் தாழ்த்தப்படுவாய். ஏசாயா 14:12–15.
நாத்திகத்தின் மகா நாகம் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தில் அடியில்லாத பள்ளத்திலிருந்து வந்தது; மேலும், கத்தோலிக்கத்தின் மிருகம் தனது மரணகரமான காயம் குணமாகும் போது அடியில்லாத பள்ளத்திலிருந்து மேலேறுகிறது.
நீ கண்ட மிருகம் முன்பு இருந்தது, இப்போது இல்லை; அது அதளபாதாளத்திலிருந்து ஏறிவந்து அழிவுக்குள் செல்லும்; உலகத்தின் அஸ்திவாரமிடப்பட்டதுமுதல் ஜீவப்புத்தகத்தில் பெயர்கள் எழுதப்படாத பூமியின்மேல் வாசம்பண்ணுகிறவர்கள், இருந்தும் இப்போது இல்லாதும் பின்னும் இருப்பதுமான அந்த மிருகத்தைக் காணும்போது அதிசயிப்பார்கள். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 17:8.
கத்தோலிக்கத்தின் மிருகம், மும்மடங்கு ஐக்கியம் நிறுவப்படுகின்ற ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது, பூமியின் சிங்காசனத்தின்மேல் ஏறுகிறது. பவுல் மிகத் தகுந்தவாறு அடையாளப்படுத்தியதுபோல, திராகனைப்போலவே கத்தோலிக்கம் தன்னைத் தேவனென்று உரிமைகோருகிறது.
யாரும் எந்த வகையாலும் உங்களை வஞ்சிக்காதிருப்பார்களாக; ஏனெனில் முதலில் விசுவாசத் துறக்கம் வராமல், மேலும் பாவத்தின் மனிதன், அதாவது அழிவின் மகன், வெளிப்படாமல், அந்த நாள் வராது. அவன் தேவன் என்று சொல்லப்படுகிற எல்லாவற்றுக்கும், வணங்கப்படுகிற எல்லாவற்றுக்கும் விரோதமாயிருந்து, தன்னை அவைகளெல்லாவற்றினும் மேலாக உயர்த்துகிறவன்; ஆகையால் அவன் தானே தேவனாக தேவனுடைய ஆலயத்தில் உட்கார்ந்து, தானே தேவன் என்று தன்னை வெளிப்படுத்துகிறான். 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:3, 4.
வலுசர்ப்பத்தைப் போலவே, கத்தோலிக்க மதத்தின் மிருகமும் அந்திக்கிறிஸ்துவாகும்; இரண்டுமே தாங்களே தேவன் எனக் கூறிக்கொள்கின்றன; இரண்டின் இறுதி அழிவும் அவற்றைக் குறித்த வேதாகமச் சாட்சியத்துடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது; ஏனெனில் வலுசர்ப்பம் பாதாளத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறது, மிருகமோ கேட்டின் மகனாக இருக்கிறது. கேடு என்பது இறுதியான அழிவாகும்.
“பரலோகத்தில் தாம் ஆரம்பித்த கலகத்தை நிறைவேற்றுவதற்கான கிறிஸ்துவிரோதியின் உறுதியான தீர்மானம், கீழ்ப்படியாமையின் பிள்ளைகளிடத்தில் தொடர்ந்து செயல்பட்டு கொண்டிருக்கும்.” Testimonies, volume 9, 230.
“இருளின் அதிபதி வெளியேற்றப்படுவதற்கு முன் பரலோகத்தின் மன்றங்களில் நடத்தப்பட்ட அதே செயல், இங்கே பூமியிலும் ரோம் போப்பின் மூலம் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தது. சாத்தான் பரலோகத்தில் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைத் திருத்தவும், அதற்கு தன் சொந்தத் திருத்தச்சேர்த்தலை வழங்கவும் முயன்றான். அவன் தன் சிருஷ்டிகர்த்தரின் தீர்ப்பை விடத் தன் தீர்ப்பை உயர்த்தினான்; யெகோவாவின் சித்தத்தின்மேல் தன் சித்தத்தை வைத்தான்; இவ்வாறு செய்வதன் மூலம், தேவன் தவறக்கூடியவர் என்று உண்மையில் அறிவித்தான். போப்பும் அதே வழியையே பின்பற்றி, தனக்கே தவறாமை உரிமை உண்டு என்று உரிமை கோரி, தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைத் தன் சொந்தக் கருத்துகளுக்கேற்றவாறு ஒழுங்குபடுத்த முயல்கிறான்; வானத்திற்கும் பூமிக்கும் ஆண்டவருடைய கட்டளைகளிலும் ஆணைகளிலும் தாம் காண்கிறதாக நினைக்கும் தவறுகளைத் திருத்தக்கூடியவன் தானே என்று கருதுகிறான். உண்மையில் அவன் உலகத்திடம், யெகோவாவின் நியாயப்பிரமாணங்களைவிட உங்களுக்கு நான் மேன்மையான நியாயப்பிரமாணங்களைக் கொடுப்பேன், என்று சொல்கிறான். இது வானத்தின் தேவனுக்குச் செய்யப்படும் எத்தனை பெரிய அவமதிப்பு!” Signs of the Times, November 19, 1894.
ஏழாம் நூற்றாண்டு வரலாற்றில் முகம்மதுவால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்ட இஸ்லாமும், முகம்மதுவுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட திறவுகோல் திருப்பப்பட்டபோது அதலபாதாளக் குழியிலிருந்து வெளிவந்தது. அக்குழி திறக்கப்பட்டபோது, அதிலிருந்து வெளிவந்த “புகை” சூரியனையும் காற்றுமண்டலத்தையும் இருளடையச் செய்தது. அக்குழியைத் திறந்த “திறவுகோல்” நினிவேப் போர்தான் என்பதை முன்னோடிகள் சரியாக அடையாளம் கண்டனர்.
தீர்க்கதரிசனத்தின் மும்மடங்கான பயன்பாட்டின் பின்னணியில், முன்னோடிகளின் புரிதலின்படி வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் முதல் மூன்று வசனங்களை நாம் அணுகும்போது, முதலாம் ஆபத்தைக் குறிக்கும் அவ்வசனங்களின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகள், மகா பூமியதிர்ச்சியின்போது “சீக்கிரமாய்” வரும் மூன்றாம் ஆபத்தின் தீர்க்கதரிசனப் பண்புகளுக்கு முன்னடையாளங்களாக இருப்பதைக் காண்கிறோம். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் நினிவேப் போரினால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது.
நாஷ்விலின் நெருப்புக் கோள்கள் பற்றிய பொய்யான முன்னறிவிப்பைத் திருத்துவதற்கு பேதுரு பொறுப்பாளியாக இருக்கிறார்; மேலும், நாஷ்விலின் மேல் நெருப்புக் கோள்கள் விழும் என்கிற எலன் வைட்டின் எச்சரிக்கையைச் சரியாகப் பயன்படுத்துவது, “விக்கிரகாராதனைக்கு ஏறத்தாழ முழுமையாக ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான நகரங்களின் அழிவின்” தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது என்பதை அவர் உணர்கிறார்.
நாஷ்வில்லின் அக்கினிப் பந்துகள் நகரங்களின்மேல் அழிவு நிகழும் ஒரு காலப்பகுதியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கின்றன; அவை குறுகிய நள்ளிரவுக் கூக்குரல் செய்தி பிரகடனப்படுத்தப்படுவதன் தொடக்கத்தையும் குறிக்கின்றன. அந்தச் செய்தி இஸ்லாமிடமிருந்து வரும் எதிர்பாராத தாக்குதலுடன் தொடங்குகிறது; அந்தக் காலப்பகுதி மகா பூமியதிர்ச்சியின்போது இஸ்லாமிடமிருந்து வரும் எதிர்பாராத தாக்குதலுடன் முடிவடைகிறது. நள்ளிரவுக் கூக்குரல் பிரகடனப்படுத்தப்படும் காலப்பகுதி, ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடப்படும் காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கிறது; இந்த முத்திரையிடும் காலம் 9/11 அன்று இஸ்லாமிடமிருந்து வந்த எதிர்பாராத தாக்குதலுடன் தொடங்கியது.
அப்போது, பிலேயாமும் கழுதையும் தொடர்பான நிகழ்வுவரிசைக்கு இசைவாக, ஓர் இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேருக்கு முத்திரையிடுதல் தொடங்கியது; அந்த நிகழ்வுவரிசையில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் உச்சக்கட்டத்தை அடையும் மூன்று அடிகள் இடம்பெறுகின்றன; எனினும், இரண்டாவது எதிர்பாராத தாக்குதலில், பண்டைய சிங்காரமான தேசத்தின்மீது 2023 அக்டோபர் 7 அன்று நிகழ்ந்த தாக்குதலும், அதன்பின் நாஷ்வில்லின் நெருப்புப் பந்துகளும் அடங்குகின்றன. அனைத்து நிகழ்வுவரிசைகளும் ஒன்றோடொன்று ஒத்துப்போகின்றன; அழுக்கை அகற்றும் தூரிகையைக் கொண்ட மனிதன் சிதறிக்கிடக்கும் இரத்தினங்களை ஒன்றுசேர்த்துப் பேழைக்குள் போடுவதாகச் சித்தரிக்கப்படும் இச்சத்தியங்களின் முத்திரைகளைத் திறப்பது, யூதா கோத்திரத்துச் சிங்கத்தின் பணி என்பதைப் பேதுரு புரிந்துகொள்கிறார்.
யூதாவின் சிங்கம், நாஷ்வில்லின் பேதுருவின் திருத்தப்பட்ட செய்தி, தானியேல் பதினொன்றின் நாற்பதாவது வசனத்தின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றில் சித்தரிக்கப்படும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்திநான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடுதலின் இறுதிக்காலத்தில் நிகழ்கிறது என்று அடையாளப்படுத்துகிறது; மேலும் குறிப்பாக, அதே அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்திலிருந்து பதினைந்தாம் வசனம் வரை சித்தரிக்கப்படும் அந்த மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றின் பகுதியில் அது நிகழ்கிறது என்றும் தெரிவிக்கிறது. அந்த வசனங்களில், ராபியா யுத்தமும் பானியம் யுத்தமும் பதினாறாம் வசனத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்கின்றன; அது ஆக்டியம் யுத்தத்தால் சித்தரிக்கப்படுகிறது. பானியம் யுத்தம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் போது ஆக்டியம் யுத்தத்துடன் இணையும் சமயத்தில், நினவே யுத்தமும் மறுபடியும் நிகழ்கிறது.
இஸ்லாமின் அரசனாகிய முகம்மதுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட “திறவுகோல்”; அவரது பெயர் இஸ்லாமின் பண்பை மட்டும் குறிப்பதல்ல, நினவேப் போரால் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட அழிவின் இடத்தையும் குறிக்கிறது. அந்த அரசனுடைய பெயர் “எபிரெய மொழியில் அபத்தோன்” என்றும், “கிரேக்க மொழியில் அவனுடைய பெயர் அபொல்லியோன்” என்றும் இருக்கிறது. கிரேக்கமும் எபிரெயமும் பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகளை வலியுறுத்துகின்றன; மேலும் அபத்தோன் என்பது “அழிவின் இடம்” என்றும், அபொல்லியோன் என்பது “அழிப்பவன்” என்றும் நமக்குப் போதிக்கின்றன. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்தில், இஸ்லாமின்மேல் அரசனாய் இருப்பவன் முகம்மது; ஆனால் அவன் “அடித்தளமற்ற பள்ளத்தின் தூதன்” என்றும் சொல்லப்படுகிறான்; அது சாத்தானே. பூமியின்மேல் சாத்தானின் வலதுகையாகப் போப் எதிர்கிறிஸ்துவாக இருப்பதுபோல, முகம்மதும் அடித்தளமற்ற பள்ளத்தின் தூதனாகிய சாத்தானால் நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறான்.
ஞாயிறு நியாயப்பிரமாணத்தின் வேளையில், மும்மடங்கு ஐக்கியம் உலகத்தின் மேல் வற்புறுத்தப்படுகிறது; மேலும் இருண்ட யுகத்தின் முடிவைக் குறித்தபடி, 1798 ஆம் ஆண்டில் பாப்பாட்சிக்கு அளிக்கப்பட்ட மரணகரமான காயம் குணமாக்கப்படுகிறது. அந்த மரணகரமான காயம் குணமாகும் போது, இருண்ட யுகத்தின் இரண்டாம் காலப்பகுதி வந்து சேருகிறது; மேலும் ஞாயிறு நியாயப்பிரமாணமாகிய அந்த மகா பூகம்பத்தின் வேளையில், இஸ்லாம் திறவுகோலைத் திருப்புகிறது; அப்பொழுது உலையின் புகையைப்போன்ற புகை சூரியனையும் நட்சத்திரங்களையும் மறைத்துவிடுகிறது; இவ்வாறு இருள் மீண்டும் திரும்பி வருகிறது. நினவேப் போர் ஞாயிறு நியாயப்பிரமாணத்தின் வேளையில் மறுபடியும் நிகழ்கிறது; ஏனெனில் இருளின் இரண்டாம் காலப்பகுதியை வரவழைக்கும் திறவுகோல் அதுவே. அங்கே தேசிய மததுறக்கம் தேசிய அழிவினால் தொடர்கிறது. அங்கே “செயல்மிக்க ஏகாதிபத்தியம்” முழுமையாக ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது; ஏனெனில் நினவேப் போரில் சூரியனையும் நட்சத்திரங்களையும் இருளாக்கும் இஸ்லாமின் புகை எரியும் உலையைப்போல உள்ளது. “எரியும் உலை” என்பது தேவன் ஆபிரகாமுடனான தமது உடன்படிக்கையின் ஒரு கூறாக இருந்தது.
சூரியன் மறைந்து இருள் வந்தபோது, இதோ, புகைகொண்ட ஒரு சூளைவும் எரியும் ஒரு விளக்கும் அந்தத் துண்டுகளுக்கிடையில் கடந்து சென்றன. ஆதியாகமம் 15:17.
ஆபிராமின் உடன்படிக்கைக்கான பலிகளின் நடுவே கடந்துபோன புகைமூட்டமுள்ள அடுப்பு, பதின்மூன்றாம் வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதுபோல எகிப்திலிருந்த அடிமைத்தனத்தைக் குறித்துக் காட்டியது.
அப்பொழுது அவர் ஆபிராமிடம்: உன் சந்ததி தங்களுக்குச் சொந்தமில்லாத தேசத்தில் பரதேசிகளாயிருப்பார்கள் என்றும், அங்கே அவர்கள் அவர்களுக்கு அடிமையாகச் சேவிப்பார்கள் என்றும், அவர்கள் நானூறு ஆண்டுகள் துன்புறுத்தப்படுவார்கள் என்றும் நிச்சயமாக அறிந்துகொள் என்றார். ஆதியாகமம் 15:13.
தானியேல் நூலின் மூன்றாம் அதிகாரத்தில் காணப்படும் நேபுகாத்நேச்சாரின் சூளையைப் போன்ற ஓர் “எரியும் அக்கினிச் சூளை”, சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ ஆகியோர் அனுபவித்த கட்டுண்ட நிலையையும் அடிமைத்தனத்தையும் குறிக்கிறது.
“ஆனால் தமக்குக் குறிக்கப்பட்ட பாதையின் விரிந்த வட்டப்பாதையில் செல்கின்ற நட்சத்திரங்களைப்போல, தேவனுடைய நோக்கங்களில் அவசரமும் இல்லை, தாமதமும் இல்லை. மிகுந்த இருளும் புகைமூட்டும் உலைவும் ஆகிய அடையாளங்களினூடாக, எகிப்தில் இஸ்ரவேல் அடிமைத்தனத்தில் இருப்பதை தேவன் ஆபிரகாமுக்கு வெளிப்படுத்தினார்; மேலும், அவர்கள் அந்நியராகத் தங்கியிருக்கும் காலம் நானூறு ஆண்டுகள் ஆகும் என்று அறிவித்தார். “அதற்குப்பின்பு,” என்று அவர் கூறினார், “அவர்கள் பெரும் செல்வத்தோடு வெளியே வருவார்கள்.” ஆதியாகமம் 15:14.” The Desire of Ages, 33.
ஆனாலும் கர்த்தர் உங்களை எடுத்துக் கொண்டு, இரும்பு உலைபோன்ற எகிப்திலிருந்து உங்களை வெளியே கொண்டு வந்து, இன்று நீங்கள் இருப்பதுபோல தமக்கே உரிய சுதந்தர ஜனமாக இருக்கும்படி செய்தார். உபாகமம் 4:20.
நினேவேப் போரின் திறவுகோல் திருப்பப்படும் போது சூரியனையும் சந்திரனையும் இருளடையச் செய்கிற புகை, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் தீவிரமாக ஆரம்பிக்கும் துன்புறுத்தலை அடையாளப்படுத்துகிறது. ஆகவே, இருண்ட யுகங்களின் துன்புறுத்தல் மறுபடியும் நிகழ்கிறது. முன்னோடிகள், நினேவேப் போர் 627 ஆம் ஆண்டில் முதல் ஐயோவாக இஸ்லாமை தீர்க்கதரிசன வரலாற்றிற்குள் கொண்டுவந்த “திறவுகோல்” என்று சரியாக அடையாளப்படுத்தினர். அந்தப் போர் ரோமாவுக்கும் பாரசீகத்திற்கும் இடையில் நடைபெற்றது; அது ரோமாவுக்கான ஒரு வெற்றியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது, ஆனால் அது “பைர்ரிக் வெற்றி” என்று அழைக்கப்படுவது ஆகும். அதாவது, வெற்றி பெற்றவருக்கே உண்மையில் தீங்கு விளைவிக்கும் ஒரு வெற்றி. அந்தச் சொற்றொடர் எபிரஸின் மன்னனாகிய பைர்ருஸ் பெற்ற ஒரு வெற்றியிலிருந்து வந்தது. ரோமானியருக்கு எதிராக நடைபெற்ற இரண்டு போர்களுக்குப் பிறகு (கி.மு. 280 இல் ஹெரக்ளேயா, கி.மு. 279 இல் அஸ்குலம்), அவர் ரோமானியப் படையைத் தோற்கடித்தார்; ஆனால் தன் சொந்த படைவீரர்களில் மிகப் பெரிய ஒரு பகுதியை இழந்தார். புராணக் கதையின்படி, அவர் பின்னர், “இப்படிப்பட்ட இன்னும் ஒரு வெற்றி கிடைத்தால், நாம் அழிந்துபோவோம்” என்று கூறினார்.
நினிவேப் போர் ரோமுக்கு வியூக ரீதியான வெற்றியாக அமைந்தது; ஆனால் அப்போர் முடிவடைந்தபோது, அதன்பின் இஸ்லாமின் கடும் படையெடுப்பைத் திறம்பட எதிர்த்து நிற்கும் வலிமை ரோமுக்கோ பாரசீகத்துக்கோ இருக்கவில்லை. நினிவேப் போரின் நவீனகால நிறைவேற்றத்தில் பாரசீகம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளாகவும், ரோம் போப்பாட்சியாகவும் இருக்கின்றன. இரு கொம்புகளையுடைய வல்லரசாகிய மேதிய-பாரசீகம், இரு கொம்புகளையுடைய வல்லரசான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளைக் குறிக்கிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வெறும் ஒரு கொம்பாகவே உள்ளது; ஏனெனில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திற்கு வழிவகுக்கும் காலப்பகுதியில் மிருகத்தின் சொரூபம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது; அந்த உருவாக்கம் இரு கொம்புகளையும் ஒன்றாக இணைப்பதைக் கொண்டுள்ளது. தானியேல் எட்டாம் அதிகாரத்தில், மேதிய-பாரசீகப் பேரரசைக் குறிக்கும் இரண்டு கொம்புகள் உள்ளன; பாரசீகக் கொம்பு கடைசியாக எழும்பியது.
பின்பு நான் என் கண்களை உயர்த்திப் பார்த்தேன்; இதோ, ஆற்றின் முன்பாக இரண்டு கொம்புகளையுடைய ஒரு ஆட்டுக்கடா நின்றது; அந்த இரண்டு கொம்புகளும் உயரமாக இருந்தன; ஆனால் ஒன்று மற்றொன்றைவிட உயரமாக இருந்தது; மேலும் உயரமானது பின்பு தோன்றியது. தானியேல் 8:3.
மிருகத்தின் சாயலை உருவாக்குவதற்காக திருச்சபையும் அரசும் ஒன்றிணையும் போது, அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் குடியரசுவாதமும் புராட்டஸ்டாந்தமும் ஆகிய இரண்டு கொம்புகள் ஒன்றாக இணைகின்றன. அந்த உருவாக்கம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் மிருகத்தின் முத்திரை கட்டாயப்படுத்தப்படும் போது முழுமையாக நிறைவேறுகிறது. இதனால், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நிலையில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் வெறுமனே பாரசீகமே என்பதை இது அடையாளப்படுத்துகிறது. பாரசீகம் நினவேப் போரில் ரோமினால் தோற்கடிக்கப்பட்டது. ரோம் பாரசீகத்தை எவ்வாறு தோற்கடித்தது என்பது வரலாற்றுப் பொருட்டு முக்கியத்துவமுடையதாகும்; ஏனெனில் அதில் ரோமப் பேரரசரான ஹெராக்ளியஸின் போர் நகர்வுகள் சம்பந்தப்பட்டிருந்தன.
எளிமையாகச் சொன்னால், ஹெராக்ளியஸ் நேராக முனைந்து செல்லும் தாக்குதலை அல்ல, மாறாக எதிர்பாராத திடீர் தாக்குதலை நிறைவேற்றினார். அந்தத் திடீர்மையை நிகழ்த்துவதற்காக அவர் எடுத்த முயற்சிகள் வரலாற்றில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. அந்தத் திடீர் உத்தியில், குளிர்காலத்தில் தாக்குதல் நடத்த வேண்டும் என்ற அவரது முடிவும் உட்பட்டது; அது அந்த வரலாற்றுக் காலங்களில் சாதாரணமல்லாத ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால் அது அங்கேயே முடிவடையவில்லை. கி.பி. 627 ஆம் ஆண்டின் செப்டம்பர் மாத நடுப்பகுதியில், வடக்கிலிருந்து (அர்மேனிய உயர்நிலப் பகுதிகளிலிருந்து) ஹெராக்ளியஸ் தனது படையெடுப்பைத் தொடங்கினார். எதிர்பார்க்கப்பட்டபடி நேராக தெற்குத் திசையில் பெர்ஷியத் தலைநகரமான க்தேசிபோன் நோக்கிச் செல்லாமல், எல்லைப்பகுதிகளை ஒட்டி (தற்கால துருக்கி–ஈரான் எல்லைப்பகுதியை ஒட்டியவாறு) தென்கிழக்குத் திசை நோக்கி விரிந்த வளைவாக நகர்ந்தார். பின்னர் அவர் தெற்கிலும் மேற்கிலும் திரும்பி, கி.பி. 627 டிசம்பர் 1 அன்று கிரேட் ஸாப் ஆற்றைக் கடந்தார். இதனால், டைகிரிஸ் ஆற்றின் கிழக்குக் கரையில் அமைந்த நைனேவே சமவெளியில், பண்டைய நைனேவேயின் இடிபாடுகளருகில், அவரது படை நிலைபெற்றது. இந்த நகர்வு, பெர்ஷியப் படைகளின் நிலையை ஒப்பிடும்போது தெற்கிலிருந்து வடக்குத் திசை நோக்கியதாக இருந்தது—பெர்ஷியர்கள் எதிர்பார்த்ததற்கே முற்றிலும் மாறானது. அவர் க்தேசிபோன் நோக்கி தொடர்ந்து தெற்குத் திசையில் முன்னேறுவார் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தனர். இது பெர்ஷியத் தளபதி ராஹ்சாதை எச்சரிக்கையின்றி சிக்கவைத்ததுடன், அவருக்கு அனுகூலமற்ற நிலப்பரப்புக்குள் ஹெராக்ளியஸைத் துரத்த வேண்டிய கட்டாயத்தையும் உண்டாக்கியது. இதனால், நைனேவேக்கு அருகிலுள்ள சமவெளிகளில் போர்க்களத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு ரோமர்களுக்குக் கிடைத்தது. மேலும், இந்தப் படைநடை, பெர்ஷியப் படைகளுக்கிடையில் ரோமர்கள் சிக்கிக்கொள்ளாமல் தடுத்ததோடு, தேவைப்பட்டால் அவர்களுக்கு ஒரு தப்பிச் செல்லும் வழியையும் அளித்தது. போர்நாளில் நிலவிய மூடுபனியும், நேரடிப் போரின் போது பயன்படுத்தப்பட்ட போலிப் பின்வாங்கும் தந்திரமும் இணைந்தபோது, திடீர்மையின் பல அடுக்குகள் உருவாயின. குளிர்காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்தத் துணிச்சலான படையெடுப்பும், பெர்ஷிய நாட்டினுள் ஆழமாக நுழைந்த இந்தப் பக்கவாட்டு நகர்வும், ஹெராக்ளியஸின் மகத்தான இராணுவச் சாதனைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகின்றன. இது பெர்ஷியரின் தன்னம்பிக்கையைச் சிதைக்க உதவியதோடு, நீண்டகாலப் போரில் இறுதியில் ரோமர்கள் பெற்ற வெற்றிக்கும் மிகுந்த அளவில் பங்காற்றியது.
“விடியற்காலையிலிருந்து பதினோராம் மணி வரை கொடூரமாகப் போராடப்பட்ட நீனவேயின் யுத்தத்தில், உடைக்கப்பட்டவையோ கிழிக்கப்பட்டவையோ தவிர, இருபத்தெட்டு கொடிகள் பாரசீகர்களிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்டன; அவர்களுடைய படையின் பெரும்பகுதி வெட்டிச் சிதைக்கப்பட்டது; வெற்றியாளர்கள் (ரோமர்), தங்களுடைய இழப்பை மறைத்தபடி, இரவு முழுவதும் போர்க்களத்திலேயே தங்கினர். அசீரியாவின் நகரங்களும் அரண்மனைகளும் முதல் முறையாக ரோமருக்குத் திறக்கப்பட்டன.”
“ரோமப் பேரரசர் தாம் சாதித்த வெற்றிக்களால் வலுப்பெறவில்லை; அதே சமயத்தில், அதே வழிமுறைகளினாலே, அரேபியாவிலிருந்து வந்த சராசீனர்களின் பெருங்கூட்டங்களுக்கு—அதே பிரதேசத்திலிருந்து வரும் வெட்டுக்கிளிகளைப்போல—ஒரு வழி ஆயத்தப்படுத்தப்பட்டது; அவர்கள் தமது முன்னேற்றப் பயணத்தில் இருளும் வஞ்சகமுமான முகம்மதியக் கொள்கையைப் பரப்பிக்கொண்டே, பாரசீகப் பேரரசையும் ரோமப் பேரரசையும் விரைவாக ஆக்கிரமித்து மூடினர்.
இந்த உண்மைக்கான இன்னும் முழுமையான விளக்கத்தை விரும்பத்தக்கதாய் காட்டுவது, முந்தைய மேற்கோள்கள் எடுக்கப்பட்டுள்ள கிப்பனின் அந்த அதிகாரத்தின் இறுதியிலுள்ள வார்த்தைகளே ஆகும். “ஹெராக்ளியஸின் கொடியின் கீழ் ஒரு வெற்றிகரமான படை அமைக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், அந்த இயற்கைக்கு முரணான முயற்சி அவர்களின் வலிமையைப் பயிற்றுவித்ததற்குப் பதிலாக தீர்த்துவிட்டதுபோலத் தோன்றியது. சக்கரவர்த்தி கொன்ஸ்டாந்தினோப்பிளிலோ எருசலேமிலோ வெற்றி கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கையில், சிரியாவின் எல்லைப்பகுதியில் அமைந்திருந்த ஒரு அறியப்படாத நகரம் சராசேனர்களால் கொள்ளையிடப்பட்டது; அதற்கு உதவியாக முன்னேறிய சில படையினரை அவர்கள் துண்டு துண்டாக வெட்டிக் கொன்றனர்,—இது ஒரு சாதாரணமும் அற்பமும் ஆன நிகழ்வாகவே இருந்திருக்கும்; ஆனால் அது ஒரு வல்லமையான புரட்சியின் முன்னுரையாக இருந்தது. இந்தக் கொள்ளையர்கள் முகம்மதின் அப்போஸ்தலர்கள் ஆவர்; அவர்களுடைய உன்மத்தமான வீரத் தைரியம் பாலைவனத்திலிருந்து வெளிப்பட்டிருந்தது; மேலும், தனது ஆட்சியின் கடைசி எட்டு ஆண்டுகளில், ஹெராக்ளியஸ் பெர்சியர்களிடமிருந்து மீட்டெடுத்த அதே மாகாணங்களை அரபியரிடம் இழந்தான்.
“‘வானங்களில் இல்லாத வாசஸ்தலமுடைய மோசடியும் உன்மத்த உற்சாகமும் நிறைந்த ஆவி,’ பூமியில் விடுவிக்கப்பட்டது. அடியில்லாத குழியைத் திறக்க ஒரு திறவுகோல் மட்டுமே தேவைப்பட்டது; அந்தத் திறவுகோல் கோஸ்ரோயஸின் வீழ்ச்சியே ஆகும். மக்காவின் ஓர் அறியப்படாத குடிமகனின் கடிதத்தை அவன் இகழ்ச்சியுடன் கிழித்தெறிந்திருந்தான். ஆனால், தனது ‘மகிமையின் ஜ்வாலையிலிருந்து’ எந்தக் கண்களாலும் ஊடுருவிப் பார்க்க முடியாத ‘இருளின் கோபுரத்திற்குள்’ அவன் மூழ்கியபோது, கோஸ்ரோயஸின் பெயர் திடீரென முகம்மதின் பெயருக்கு முன்பாக மறதிக்குள் சென்று விடவிருந்தது; மேலும், நட்சத்திரத்தின் அஸ்தமனத்திற்குப் பின்பே பிறைத் தன் உதயத்தைக்காத்திருந்தது போலத் தோன்றியது. கோஸ்ரோயஸ், தன் முழுமையான தோல்வியின்பின்னரும் பேரரசை இழந்தபின்னரும், கி.பி. 628 ஆம் ஆண்டில் கொல்லப்பட்டான்; மேலும் கி.பி. 629 ஆம் ஆண்டு ‘அரேபியாவின் வெற்றி’ என்றும், ‘ரோமப் பேரரசுக்கு எதிராக முகம்மதியரின் முதல் யுத்தம்’ என்றும் குறிக்கப்படுகிறது. ‘ஐந்தாவது தூதன் எக்காளம் ஊதினான்; அப்பொழுது வானத்திலிருந்து பூமியின்மேல் விழுந்த ஒரு நட்சத்திரத்தை நான் கண்டேன்; அவனுக்குப் அடியில்லாத குழியின் திறவுகோல் கொடுக்கப்பட்டது. அவன் அடியில்லாத குழியைத் திறந்தான்.’ அவன் பூமியின்மேல் விழுந்தான். ரோமப் பேரரசின் வலிமை சோர்ந்துபோயிருந்தபோது, கிழக்கின் மகா ராஜா தன் இருளின் கோபுரத்தில் சடலமாகக் கிடந்தபோது, சிரியாவின் எல்லைகளிலிருந்த ஓர் அறியப்படாத நகரத்தின் கொள்ளையிடுதல் ‘ஒரு வல்லமையான புரட்சியின் முன்னோட்டம்’ ஆனது. ‘அந்தக் கொள்ளையர்கள் முகம்மதின் அப்போஸ்தலர்கள் ஆவர்; அவர்களுடைய உன்மத்தமான வீரத் துணிவு பாலைவனத்திலிருந்து வெளிப்பட்டது.’” உரையா ஸ்மித், Daniel and the Revelation, 495–497.
நினவேயின் யுத்தம், ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் வேளையில், நவீன ரோம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளை வெல்வதைக் குறிக்கிறது; ஆனால் அது பைரிக் வெற்றியாகும், ஏனெனில் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்திலிருந்து ரோமின்மேல் படிப்படியான நியாயத்தீர்ப்பு ஆரம்பமாகிறது.
கொஸ்ரோஸ் பாரசீகப் பேரரசின் தலைவராக இருந்தார்; எனவே, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வீழ்ச்சியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பாரசீகம், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாவது ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சியின்போது பாதாளக்குழியைத் திறக்கும் திறவுகோலாக உள்ளது. தானியேல் பதினொன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினாறாம், முப்பத்தொன்றாம் மற்றும் நாற்பத்தொன்றாம் வசனங்களிலும், வெளிப்படுத்தின விசேஷம் பதின்மூன்றாம் அதிகாரத்தின் பதினொன்றாம் வசனத்திலும் குறிப்பிடப்படும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தை அது குறிக்கிறது.
அதே வசனங்களையும் வரலாறையும் குறித்து முன்னோடியான ஸ்டீஃபன் ஹாஸ்கெல் கூறிய குறிப்புகளை கவனியுங்கள்:
“அரபியர், அல்லது சாரசீனர்கள், பூமியில் எந்தச் செல்வாக்கையும் ஒருபோதும் செலுத்தியதில்லை. ஜாதிகளின் வரலாற்றில், பாலைவனத்தின் இந்தச் சுதந்திரமான மனிதர்கள் கவனிக்கத் தகாத அளவிற்கும் குறைவாகவே குறிப்பிடப்பட்டு கடந்துசென்றிருந்தார்கள். முகம்மதியம் சிதறிக்கிடந்த கோத்திரங்களை ஒன்றிணைத்து, அவர்களை ஜாதிகளை வென்றவர்களாக முன்வைத்தது. சாரசீனர்களின் படைகளோடு இணைந்து நடந்த அவர்களுடைய அதிவேக முன்னேற்றம், பெருமளவில், ரோமர்களுக்கும் நவீன பாரசீகப் பேரரசின் தலைவனாகிய கோஸ்ரோவுக்கும் இடையிலான போராட்டத்தினால் ஏற்பட்டது. அந்தப் போராட்டம் பிந்தையவனின் வீழ்ச்சியில் முடிந்தது. நவீன பாரசீகம், முகம்மதின் வல்லமையை அடக்கி வைத்திருந்த ஒரு தடுப்புச் சுவராக நின்றது; ஆனால் அந்த வல்லமை வீழ்ந்தபோது, அந்தத் தடுப்பு அகன்றது, ‘அடித்தளமற்ற பள்ளம்’ திறக்கப்பட்டது, சாரசீனர்கள் உலகத்தை வெள்ளம்போல் மூழ்கடித்தார்கள். ‘அடித்தளமற்ற பள்ளம் திறக்கப்பட்டபோது, சூரியனின் முகத்தை மறைத்த ஒரு புகை எழுந்தது.’ இது மிக வலிமையான ஒரு உருவகம்; அது முகம்மதியம் பூமியின் மேற்பரப்பெங்கும் பரவியபோது உண்டாக்கிய இருளூட்டும் விளைவைக் குறிக்கிறது.” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.
ரோமின் வரலாற்றிலுள்ள அந்தத் தடுப்புச் சுவர், திருச்சபையையும் அரசையும் பிரிக்கும் சுவராகும்; ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது அது அகற்றப்படுகிறது. நினிவே போரில் பாரசீகத்திற்கு எதிராக ரோம் பெரும் இழப்பை விலையாகக் கொடுத்துப் பெற்ற வெற்றிக்கு மற்றோர் அர்த்தப் பரிமாணமும் உண்டு; ஏனெனில், அதற்கு முன்னரும் ஒரு நினிவே போர் நடைபெற்றது; அந்த முந்தைய போர் அல்பாவைக் குறிக்க, 627-ஆம் ஆண்டின் போர் ஒமேகாவைக் குறிக்கிறது. முந்தைய போர், 627-ஆம் ஆண்டின் போருக்குச் சுமார் ஆயிரத்து இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கி.மு. 612-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது. அந்தப் போரில், மூன்று தரப்புகள் இணைந்த கூட்டணியால் அசீரியா தோற்கடிக்கப்பட்டது; அது அசீரியப் பேரரசின் முடிவைக் குறித்தது.
நினவேக்கு எதிரான ஆரம்பப் போராட்டத்தைப் பற்றி A.T. Jones இவ்வாறு கருத்துரைக்கிறார்:
“அசீரியாவின் ஆட்சிக் காரியங்கள் மோசமிருந்து இன்னும் மோசமாகச் சென்றன; இதனால் கி.மு. 612-ல், இம்முறை நபோபொலாச்சாரே தாமே தலைமையேற்று, அதே மூன்று நாடுகளின் சார்பாக இன்னொரு பெரிய கிளர்ச்சி எழுந்தது. இது முற்றிலும் வெற்றி பெற்றது: நினவே சிதிலக் குவியலாக்கப்பட்டது; அசீரியப் பேரரசு மூன்று பெரும் பிரிவுகளாகப் பங்கிடப்பட்டது,—வடகிழக்கையும் மிகத் தொலைவான வடபகுதியையும் மீதியா கைப்பற்றியது; ஏலாம் நாட்டையும் யூபிராத்தீஸ், திகிரீஸ் ஆகிய நதிகளின் சமவெளிகளையும் பள்ளத்தாக்குகளையும் முழுவதுமாக பாபிலோன் கைப்பற்றியது; யூபிராத்தீஸின் மேற்குப் பகுதியிலிருந்த தேசமெங்கும் எகிப்து கைப்பற்றியது. பாபிலோனும் மீதியாவும் இடையிலான இந்தக் கூட்டணியின் முத்திரையாக, மீதியா ராஜாவின் மகள் நபோபொலாச்சாரின் மகனான நேபுகாத்நேச்சாருக்கு விவாகம் செய்து கொடுக்கப்பட்டாள். அசீரியாவுக்கு விரோதமான அந்தக் கூட்டணியில் தமக்குரிய பங்கை நிறைவேற்றுவதிலேயே, எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோன்-நேகோ, அசீரியாவின் ராஜாவுக்கு விரோதமாக யூபிராத்தீஸருகிலுள்ள கார்கெமீஷுக்கு எதிராகப் போரிடச் சென்றான்; அப்போது யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசியா அவனுக்கு விரோதமாகப் போரிடப் புறப்பட்டு, மெகித்தோவில் கொல்லப்பட்டான். பின்னர் இம்முழு மேற்கத்திய பிரதேசமும் எகிப்து ராஜாவுக்குச் சேர்ந்திருந்ததால், வெற்றிக்குப் பிந்தைய ஆக்கிரமிப்பினால் பெற்ற அவனுடைய உரிமையான அரசாதிகாரத்தைச் செயல்படுத்தியவனாக, யோசியாவின் மகனான சல்லூமை யூதாவின் ராஜாவாயிருப்பதிலிருந்து அகற்றி, அவனுக்குப் பதிலாக எலியாக்கீமை யூதாவின் ராஜாவாக நியமித்து, அவன் பெயரை யெகோயாக்கீம் என்று மாற்றி, தேசத்தின் மேல் வரி விதித்தான்.” 1 நாளாகமம் 3:15; 2 இராஜாக்கள் 23:31–35.” ஏ. டி. ஜோன்ஸ், ரிவியூ அண்ட் ஹெரால்ட், மார்ச் 15, 1898.
கி.மு. 612 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த நினவேயின் அல்பா யுத்தத்தில், வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் ராஜ்யம் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தில் முடிவுறுவதுபோல, அசீரியப் பேரரசும் முடிவுக்கு வந்தது. அந்த யுத்தத்தில் வெற்றியடைந்தது பாபிலோன், எகிப்து, மேதியா ஆகியவற்றின் மும்மடங்கு ஐக்கியமாகும். அந்தக் காலப்பகுதியின் போராட்டங்களில் ராஜாவாகிய யோசியா மேகித்தோவில் மரணமடைகிறான்; இதன்மூலம் அர்மகெதோனை முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறான். 627 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த நினவேயின் ஓமேகா யுத்தத்தில், அரசியலமைப்பில் உள்ள பாதுகாப்புச் சுவர் நீக்கப்படுவதால், மூன்றாம் ஐயோவின் இஸ்லாம் விடுவிக்கப்படுகிறது; இது, பெர்சியாவின் தோல்வியால் பாதுகாப்பிற்கான “தடுப்புச் சுவர்” நீக்கப்பட்டது என்று ஹாஸ்கல் குறிப்பிட்டபடி, முன்மாதிரியாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. மேகித்தோவில் ராஜா யோசியாவின் மரணம், நினவேயின் முதல் யுத்தம் கடைசி நாட்களில் இரண்டாவது யுத்தம் என்பதைக் குறிக்கிறது. 627 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த, சாவி திருப்பப்பட்டு பள்ளம் திறக்கப்படும் நினவேயின் இரண்டு யுத்தங்களில் கடைசியானது, கடைசி நாட்களில் முதலாவது ஆகும்; ஏனெனில் முதல் கடைசியாகும். அசீரியாவுக்கும் மும்மடங்கு ஐக்கியத்துக்கும் இடையிலான நினவேயின் முதல் யுத்தம் அர்மகெதோனுக்குக் கொண்டுசெல்லுகிறது. இரண்டாம் இருண்ட யுகங்களின் காலப்பகுதி நினவேயின் யுத்தத்துடன் ஆரம்பித்து, நினவேயின் யுத்தத்துடன் முடிவடைகிறது.
வெளிப்படுத்தின விசேஷப் புத்தகத்தின் ஒன்பதாம் அதிகாரத்தில் வரும் முதலாம் ஆபத்தாகிய ஐந்தாம் எக்காளம் தொடர்பான உண்மை நிகழ்வுகளே, அப்புத்தகத்தின் எந்தப் பகுதிக்கும் உரிய வரலாற்றுச் சான்றுகளுள் மிகத் தெளிவானவை என்று முன்னோடிகள் புரிந்துகொண்டனர். உரியா ஸ்மித் இந்த உண்மையைப் பின்வருமாறு எடுத்துரைக்கிறார்:
“‘வசனம் 1. ஐந்தாவது தூதன் எக்காளம் ஊதினான்; அப்பொழுது வானத்திலிருந்து பூமியின்மேல் விழுந்த ஒரு நட்சத்திரத்தை நான் கண்டேன்; அடியில்லாத குழியின் திறவுகோல் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது.’”
“இந்த எக்காளத்தை விளக்குவதற்காக, திரு. கீத்தின் எழுத்துக்களிலிருந்தே நாம் மறுமுறையும் எடுத்துக்கொள்வோம். இந்த எழுத்தாளர் உண்மையாய்ச் சொல்வது இதுவாகும்: ‘ஐந்தாம் மற்றும் ஆறாம் எக்காளங்களையோ, அல்லது முதல் மற்றும் இரண்டாம் ஐயோக்களையோ, சரசெனரும் துருக்கரும் தொடர்புடையதாகப் பொருள் கொள்ளுவதைக் குறித்து, வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் வேறு எந்தப் பகுதிக்குறித்தும் விளக்கவாதிகளிடையில் இத்தனை ஒருமித்த ஒப்புதல் காணப்படுவது அரிது. அது இவ்வளவு வெளிப்படையானதாய் இருப்பதால், தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுவது அரிது. ஒவ்வொன்றையும் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு அல்லது இரண்டு வசனங்களுக்குப் பதிலாக, வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஒன்பதாம் அதிகாரம் முழுவதும், சமமான பகுதிகளாக, இரண்டினதும் வருணனையால் நிரம்பியுள்ளது.’ Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.”
நாஷ்வில்லின் தீக்கோளங்கள் குறித்த செய்தியைத் திருத்தும் பொறுப்புடன் பேதுரு பானியத்தில் இருக்கிறார்; மேலும், முதலாம் ஆபத்தின் கூறுகள் விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் கூறுகளோடு முழுமையாக ஒத்துப்போகின்றன என்பது முதன்முறையாகக் காணப்படுகிறது. யூதா கோத்திரத்துச் சிங்கமானவர், தாம் ஏற்கெனவே நிலைநிறுத்தியிருந்த பிற தீர்க்கதரிசனத் தொடர்களோடு இசைவுறும் வகையில், இந்தப் புரிதலை முத்திரை நீக்கி வெளிப்படுத்தினார். 627-ஆம் ஆண்டில் பாரசீகர்கள்மீது ரோம் நடத்திய திடீர்த் தாக்குதலின் முக்கியத்துவத்திற்கு வரலாற்றாசிரியர்கள் சான்றளிப்பார்கள்; அவ்வாறு செய்யும்போது, குளிர்காலத்தில் பாரசீகத்தைச் சுற்றியும் அதன் பின்புறமாகவும் ஹெராக்ளியஸ் மேற்கொண்ட படைநகர்வுகள், தாக்குதல் நடத்தும் நேரம்வரை மறைந்திருப்பதற்கான ஓர் உத்தியாக இருந்ததை அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
ரோமா வெறுமனே “சாதகமான நிலையை” எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறாள்; பின்னர் அவள் தாக்குவாள் என்று சகோதரி வைட் எங்களுக்கு அறிவிக்கிறார்.
“வரவிருக்கும் அபாயத்தைப் பற்றித் தேவனுடைய வார்த்தை எச்சரிக்கை அளித்துள்ளது; இது அலட்சியப்படுத்தப்பட்டால், புராட்டஸ்டண்ட் உலகம் ரோமாவின் நோக்கங்கள் உண்மையில் என்னவென்பதை, கண்ணியில் இருந்து தப்பிக்க முடியாதபடி மிகவும் தாமதமாகிவிட்டபோது மட்டுமே அறிந்துகொள்ளும். அவள் அமைதியாக வல்லமையடைந்து வருகின்றாள். அவளுடைய கொள்கைகள் சட்டமன்ற மண்டபங்களிலும், சபைகளிலும், மனிதர்களின் இருதயங்களிலும் தமது செல்வாக்கைச் செலுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. தன்னுடைய முந்தைய துன்புறுத்தல்கள் மீண்டும் நிகழ்த்தப்படும் அவளுடைய உயர்ந்தும் பிரமாண்டமுமான கட்டிடங்களை, அவற்றின் இரகசியமான உள்வெளிகளில், அவள் குவித்துக்கொண்டிருக்கின்றாள். தன் நேரம் வந்து தானே அடி கொடுக்க வேண்டிய வேளையில், தன் சொந்த நோக்கங்களை முன்னேற்றுவதற்காக, அவள் ஒளிந்தும் யாருக்கும் அறியாமலும் தன் பலங்களை வலுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றாள். அவள் விரும்புவது சாதகமான நிலைப்பாட்டை மட்டுமே; அது ஏற்கனவே அவளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டும் வருகிறது. ரோமச் சார்புடைய கூறின் நோக்கம் என்னவென்பதை நாம் விரைவில் காண்போம், உணர்வோம். தேவனுடைய வார்த்தையை யார் விசுவாசித்து கீழ்ப்படிவார்களோ, அவர்கள் அதனால் நிந்தனையையும் துன்புறுத்தலையும் அனுபவிக்க நேரிடும்.” The Great Controversy, 581.
பேரரசர் ஹெராக்லியஸைப் போலவே, வேதாகமத் தீர்க்கதரிசனத்தின் ஆறாம் இராஜ்யத்தின் வரலாற்றிற்காக தீரு நகரின் வேசி மறக்கப்படுகிறாள் என்று ஏசாயா இருபத்துமூன்றாம் அதிகாரத்தில் கூறப்பட்டதன் நிறைவேற்றமாக, பாப்பரசாட்சி தன் இலக்கை நோக்கி “இரகசியமாகவும் எதிர்பாராத விதமாகவும்” நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. ஹெராக்லியஸின் இரகசிய திடீர் தாக்குதல் என்பது, 1798 முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டம் வரையிலும் உலகம் பாப்பரசாட்சியை மறந்து இருப்பதையே குறிக்கிறது. வரியின்மேல் வரி, முதல் ஐயோ மூன்றாவது மற்றும் இறுதியான ஐயோவைக் குறிக்கிறது. முதல் ஐயோவில் ஒரு அறிவிப்பு வழங்கப்படுகிறது; அது இஸ்லாமின் வரலாறுடனும் ஒரு இலட்சத்து நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேரின் முத்திரையிடப்படும் காலத்துடனும் ஒத்திசைகிறது.
மேலும், அவர்கள் பூமியின் புல்லையும், எந்தப் பசுமையானதையும், எந்த மரத்தையும் சேதப்படுத்தாதபடி அவர்களுக்கு கட்டளையிடப்பட்டது; மாறாக, தங்கள் நெற்றிகளில் தேவனுடைய முத்திரையில்லாத மனிதர்களை மட்டுமே. மேலும், அவர்களை கொல்லும்படி அல்ல, ஐந்து மாதங்கள் வேதனைப்படுத்தும்படி அவர்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டது; அவர்களுடைய வேதனை, ஒரு மனிதனை தேள் கொட்டும் போது உண்டாகும் வேதனைபோல இருந்தது. அந்நாட்களில் மனிதர் மரணத்தைத் தேடுவார்கள்; ஆனாலும் அதைக் கண்டடையமாட்டார்கள்; சாக விரும்புவார்கள்; ஆனால் மரணம் அவர்களைவிட்டு ஓடிப்போகும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9:4–6.
விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டமாகிய நினவேப் போரின் திறவுகோல் திருப்பப்படுவதற்கு முன்பே, நூற்று நாற்பத்து நான்கு ஆயிரம் பேர் ஏற்கனவே முத்திரையிடப்பட்டுள்ளனர். ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின் நேரத்தில், நாஷ்விலின் தீக்கோள்களால் ஆரம்பிக்கப்படும் நகரங்களின் அழிவு, “ஐந்து மாதங்கள்” எனும் காலமாக பிரதிநிதிக்கப்படுகிறது; அக்காலத்தில் யுத்தம் கொந்தளிப்பாக நடைபெறுகிறது, மேலும் ஐந்தாம் முத்திரையில் இருண்ட யுகத்தின் இரத்தசாட்சிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பதிலின் நிறைவேற்றமாக இரண்டாம் போப்பரசர் இரத்தக் குளியல் ஆரம்பிக்கப்படுகிறது.
அவர் ஐந்தாம் முத்திரையைத் திறந்தபோது, தேவனுடைய வார்த்தைக்காகவும் தாங்கள் நிலைநிறுத்திய சாட்சிக்காகவும் கொல்லப்பட்டவர்களின் ஆத்துமாக்களை நான் பலிபீடத்தின் கீழே கண்டேன். அவர்கள் உரத்த சத்தத்தோடு: பரிசுத்தமும் சத்தியமுமான ஆண்டவரே, பூமியில் குடியிருக்கிறவர்கள்மேல் எங்களுடைய இரத்தத்திற்காக நீதித்தீர்ப்புச் செய்து பழிவாங்காமல் இன்னும் எவ்வளவுநேரம் இருப்பீர்? என்று கூப்பிட்டார்கள். அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் வெள்ளை அங்கிகள் கொடுக்கப்பட்டன; மேலும், அவர்களைப்போலவே கொல்லப்படவிருந்த அவர்களுடைய உடன்சேவகர்களும் அவர்களுடைய சகோதரர்களும் எண்ணிக்கை நிறைவடையும் வரைக்கும், அவர்கள் இன்னும் சிறிதுகாலம் இளைப்பாற வேண்டும் என்று அவர்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 6:9–11.
இருண்ட காலத்தின் இரத்தச் சாட்சிகளே, ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்ட நெருக்கடியின்போது நவீன ரோமின் இரத்தச் சாட்சிகளுக்கு முன்னடையாளமாக விளங்கும் முதலாவது குழுவினர். அந்த நெருக்கடி வருவதற்கு முன்பே, ஓர் இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேர் முத்திரையிடப்படுகின்றனர்; அந்த முத்திரையிடும் செயல்முறை, மூன்றாம் ஆபத்துக்குரிய இஸ்லாமின் வருகையுடனும் பின்மாரி தெளிக்கப்படுதலுடனும் 9/11 அன்று தொடங்கியது. முதலாம் இருண்ட காலத்தின் இரத்தச் சாட்சிகள், போப்பாதிக்கம் எப்போது நியாயந்தீர்க்கப்படும் என்று கேட்டபோது, இருண்ட காலம் மீண்டும் நிகழ்கையில் இரத்தச் சாட்சிகளின் இரண்டாவது குழு உருவாகும் என்று அவர்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது; விரைவில் வரவிருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமைச் சட்டத்தின்போது நினிவே போரின் திறவுகோல் நிறைவேறும் காலமும் அதுவே. இரத்தச் சாட்சிகளின் இரண்டாவது குழு உருவாவதற்கு முன்பே, ஓர் இலட்சத்து நாற்பத்து நான்காயிரம் பேர் முத்திரையிடப்படுகின்றனர்; 9/11 அன்று தொடங்கிய முத்திரையிடுதலின் காலப்பகுதி ஐந்தாம் முத்திரையில் அடையாளம் காட்டப்படுகிறது; ஏனெனில், அங்கு எடுத்துரைக்கப்படும் உரையாடல் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் ஆறாம் அதிகாரத்தின் 9 முதல் 11 வரையிலான வசனங்களில் காணப்படுகிறது; இவ்வாறு முத்திரையிடுதலின் தொடக்கமும் முடிவும் 9/11 என்பதன் மூலம் குறித்துக்காட்டப்படுகின்றன. அந்த முடிவு, வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 9, 11-இல் எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளபடி இஸ்லாமின் அழிவுக்குத் தொடக்கமிடுகிறது; முத்திரையிடப்படுகிறவர்கள், தானியேல் 9, 11-இல் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள தானியேலின் அனுபவத்தை நிறைவேற்றியிருப்பார்கள்.
இந்த விஷயங்களை அடுத்த கட்டுரையில் தொடர்ந்து ஆராய்வோம்.