พระธรรมดาเนียล - หมายเลขแปดสิบเก้า

ในบทความที่แปดสิบเอ็ดของชุดบทความนี้ว่าด้วยพระธรรมดาเนียล เราได้ยกข้อความตอนหนึ่งจาก Manuscript Releases, เล่ม 20, หน้า 17–22 ซึ่งซิสเตอร์ไวท์ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า คำสอนที่ว่า “เครื่องบูชาประจำวัน” เป็นตัวแทนของสถานนมัสการของพระคริสต์นั้น ได้ถูกนำมาให้แก่เอลเดอร์เพรสคอตต์และแดเนียลส์โดย “ทูตสวรรค์ที่ถูกขับออกจากสวรรค์” นางมิได้ระบุโดยตรงว่าแนวคิดอันเป็นเท็จของพวกเขาเกี่ยวกับ “เครื่องบูชาประจำวัน” คือสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ชี้ไว้ แต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์ก็ชัดเจนอย่างยิ่งว่า นี่คือสิ่งที่พวกเขากำลังพยายามสถาปนาขึ้นให้เป็นความจริง พวกเขากำลังพยายามเขียนแก้ไขบางส่วนของหนังสือ Daniel and the Revelation ของยูไรอาห์ สมิธ ซึ่งยืนยันความเข้าใจเรื่อง “เครื่องบูชาประจำวัน” ที่นางได้ระบุไว้ใน Early Writings, หน้าเจ็ดสิบสี่ ว่าเป็นทัศนะที่ถูกต้อง.

ดับเบิลยู. ดับเบิลยู. เพรสคอตต์ ได้จัดพิมพ์วารสารฉบับหนึ่งชื่อ The Protestant ซึ่งมีเนื้อหาเพียงประเด็นเดียว คือการยกชูทัศนะอันเป็นเท็จเกี่ยวกับ “the daily” เขาและเอ. จี. แดเนียลส์ ประธานสมัชชาใหญ่ ได้กลายเป็นหัวหอกของซาตานในการสานต่อความพยายามของเพรสคอตต์เพื่อสถาปนาคำสอนอันเป็นเท็จนั้นให้เป็นทัศนะมาตรฐานในหมู่แอ๊ดเวนติสต์ แต่ตราบใดที่เอลเลน ไวท์ยังมีชีวิตอยู่ ความสำเร็จของพวกเขาในความพยายามฝ่ายซาตานนั้นก็ถูกยับยั้งไว้ ในปี 1931 แดเนียลส์รายงานว่า ในปีเดียวกันกับที่ข้อความจาก Manuscript Releases นั้นถูกเขียนขึ้น (1910) เขา (แดเนียลส์) ได้สนทนากับซิสเตอร์ไวท์เกี่ยวกับเรื่อง “the daily” และเธอได้ทำให้เขาเชื่อว่าทัศนะของเขาและของเพรสคอตต์นั้นถูกต้อง

การเข้าใจประวัติศาสตร์นี้เป็นสิ่งสำคัญ เพราะบัดนี้เรากำลังเริ่มต้นการพิจารณาถึงความรู้ที่เพิ่มขึ้นซึ่งมาถึงในปี 1989 เมื่อแนวการปฏิรูปอันศักดิ์สิทธิ์และหกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ดถูกเปิดผนึก การจะตระหนักถึงความสว่างที่เกิดขึ้นพร้อมกับการล่มสลายของสหภาพโซเวียต อันเป็นการสำเร็จตามข้อที่สี่สิบของดาเนียลบทที่สิบเอ็ดนั้น จำเป็นต้องเข้าใจ “เครื่องเผาบูชาประจำวัน” และประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ที่ “เครื่องเผาบูชาประจำวัน” เป็นตัวแทนอย่างถูกต้อง เพราะประวัติศาสตร์นั้นแสดงให้เห็นการซ้ำรอยของประวัติศาสตร์เดียวกันในข้อที่สี่สิบถึงสี่สิบห้าของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ข้อพระคัมภีร์เหล่านั้นชี้ให้เห็นว่าข่าวสารที่ถูกเปิดผนึกในข้อเหล่านั้นคือ “ข่าวจากทิศตะวันออกและทิศเหนือ” ซึ่งนำมาซึ่งการข่มเหงครั้งสุดท้ายต่อประชากรของพระเจ้า.

ข่าวสารแห่งข้อสี่สิบนั้น ซึ่งถูกเปิดผนึกออก ณ การล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1989 คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู ซึ่งจะทำให้สันตะปาปา (กษัตริย์แห่งทิศเหนือ) “ออกไปด้วยความเดือดดาลอย่างยิ่งที่จะทำลาย และกวาดล้างคนเป็นอันมากเสียให้สิ้น” “ข่าว” ตามความหมายเชิงพยากรณ์ คือข่าวสารหนึ่ง.

ข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู คือข่าวสารที่ผู้เฝ้ายามของพระเจ้าในวาระสุดท้ายได้นำเสนอ ผู้ซึ่งขับร้องบทเพลงแห่งสวนองุ่น และบทเพลงของโมเสสและพระเมษโปดก

“ข่าว” ในข้อสี่สิบสี่แห่งดาเนียลบทที่สิบเอ็ดกระตุ้นให้มนุษย์แห่งความบาปเดือดดาล และการนองเลือดครั้งสุดท้ายของสันตะปาปาก็สำเร็จลง ข่าวสารนั้นคือข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นเป็นเสียงร้องอันดัง ณ เวลาที่กฎหมายวันอาทิตย์ใกล้จะมาถึง.

“ข่าวสารจากทิศตะวันออกและทิศเหนือ” ซึ่งกระตุ้นให้สันตะปาปาเดือดดาล ทวีขึ้นเป็นเสียงร้องอันดังเมื่อมีการออกกฎหมายวันอาทิตย์ และข่าวสารนั้นคือข่าวสารแห่งฝนปลายฤดูที่ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 สำนวน “เสียงดัง” เป็นคำพยากรณ์ที่เป็นตัวแทนของอำนาจที่เพิ่มพูนขึ้น

“ข่าวสาร” ในข้อที่สี่สิบสี่ คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดูในช่วงสุดท้ายก่อนที่ระยะเวลาแห่งพระกรุณาต่อมนุษย์จะสิ้นสุดลง ขณะที่มีคาเอลทรงลุกขึ้นยืน ข่าวสารนั้นเป็นข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดูเดียวกันกับที่มาถึงในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 แต่จะทวีขึ้นเป็นเสียงร้องอันดัง หรือเป็นเสียงอันดัง เมื่อคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนได้รับการประทับตราแล้ว และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็จะทรงหลั่งลงมาอย่างไม่มีประมาณในเวลานั้น นี่คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดูเดียวกันกับที่กำหนดช่วงเวลาแห่งการประทับตราของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน.

ข่าวสารฝนชุกปลายฤดูนั่นเองที่ได้ถูกปลอมแปลงด้วยข่าวสารแห่ง “สันติภาพและความปลอดภัย” ซึ่งถูกนำเสนอโดยแอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซีย ตั้งแต่การมาถึงของ “ลา” จนถึงการมาถึงของ “สิงห์” ช่วงเวลาระหว่างวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 กับกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งจะมาถึงในไม่ช้า เป็นเตียงมรณะฝ่ายจิตวิญญาณสำหรับแอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซีย และบรรดาผู้ที่ถูกพิพากษาภายหลังจากที่พระนิเวศของพระเจ้า (เยรูซาเล็ม) ถูกพิพากษาแล้ว ก็ย่อมตายในหลุมศพเดียวกัน เตียงมรณะสำหรับแอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซียอยู่ระหว่างลาและสิงห์ และข่าวสารที่ถูกปฏิเสธและก่อให้เกิดความตายของพวกเขานั้นคือ “ข่าวจากทิศตะวันออก” (สัญลักษณ์ของอิสลาม) และจากทิศเหนือ (สัญลักษณ์ของสันตะปาปา) ซึ่งเป็นข่าวสารเดียวกันกับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม.

หกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ซึ่งถูกเปิดผนึกในวาระแห่งอวสานเมื่อปี ค.ศ. 1989 คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู ซึ่งถูกประกาศในช่วงเวลาที่มีการประกาศข่าวสารฝนชุกปลายฤดูเทียมเรื่อง “สันติภาพและความปลอดภัย” อยู่ด้วย การทดสอบแห่งฝนชุกปลายฤดูเผชิญหน้ากับครัวเรือนของพระเจ้าก่อน เพราะการพิพากษาเริ่มต้นที่นั่น แล้วจึงเผชิญหน้ากับฝูงแกะอีกพวกหนึ่งที่อยู่นอกครัวเรือนของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้ การเข้าใจ “คำมุสา” ที่ถูกนำเข้าสู่อัดเวนติสม์แบบเลาดีเซียในชั่วคนที่สามจึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เพราะในขณะที่พระเจ้าทรงเทพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ลงบนผู้ที่พระองค์กำลังทรงประทับตราอยู่นั้น พระองค์ก็ทรงเทความลุ่มหลงอย่างแรงกล้าลงบนผู้ที่ไม่รับความรักแห่งสัจจะในเวลาเดียวกัน.

ในระหว่างการโต้เถียงกันตลอดทศวรรษครึ่งแรกของศตวรรษที่ยี่สิบเกี่ยวกับ “สิ่งเนืองนิตย์” บุรุษคนหนึ่งซึ่งได้ปกป้องจุดยืนแบบมิลเลอไรต์อันถูกต้องว่า “สิ่งเนืองนิตย์” เป็นสัญลักษณ์ของลัทธินอกศาสนา คือ F. C. Gilbert กิลเบิร์ตเป็นผู้กลับใจมาจากศาสนายูดาย และอ่านรวมทั้งพูดภาษาฮีบรูได้อย่างสมบูรณ์ เขาได้ปกป้องจุดยืนของผู้บุกเบิกในพระธรรมดาเนียลโดยอาศัยความเข้าใจของเขาในภาษาฮีบรู ในปี 1910 ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่ Sister White เขียนต้นฉบับซึ่งจะถูกฝังไว้เป็นเวลาหลายทศวรรษ และซึ่งระบุว่าทัศนะของ Daniells และ Prescott เรื่อง “สิ่งเนืองนิตย์” มาจากทูตสวรรค์ของซาตาน กิลเบิร์ตได้มีการสนทนาส่วนตัวกับ Sister White ในประเด็นเรื่อง “สิ่งเนืองนิตย์”

เราทราบว่าเขาได้มีการสัมภาษณ์นั้นจริง เพราะเขาได้เขียนสรุปการสัมภาษณ์ที่เขามีกับซิสเตอร์ไวต์ขึ้นในทันที (วันถัดมา) ในปี 1931 A. G. Daniells ได้อ้างว่าเขาได้มีการสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวต์เกี่ยวกับเรื่อง “the daily” ในปีเดียวกันนั้น—คือปี 1910 Daniells อ้างว่าซิสเตอร์ไวต์มิได้ทิ้งข้อสรุปใดไว้แก่เขา นอกจากว่า “the daily” เป็นสัญลักษณ์ของพันธกิจในสถานนมัสการของพระคริสต์ แต่คำอ้างของ Daniells เรื่องการสัมภาษณ์นั้น มิได้เป็นเพียง “คำมุสา” เท่านั้น หากยังเป็น “คำมุสา” แห่งคำพยากรณ์ซึ่งก่อให้เกิดความลุ่มหลงอย่างแรงกล้าด้วย

สำหรับผู้ที่อาจไม่มีโอกาสเข้าถึงแผนภูมิปี 1843 และ 1850 เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องเข้าใจว่า เมื่อแผนภูมิปี 1843 ได้รับการตีพิมพ์ในปี 1842 ชาวมิลเลอไรต์ยังคงเชื่อว่าสถานนมัสการซึ่งจะต้องได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เพื่อให้คำพยากรณ์สองพันสามร้อยปีสำเร็จสมบูรณ์นั้นคือแผ่นดินโลก เมื่อพวกเขาตีพิมพ์แผนภูมิปี 1850 พวกเขาจึงทราบแล้วว่าสถานนมัสการที่จะต้องได้รับการชำระให้บริสุทธิ์คือสถานนมัสการฝ่ายสวรรค์ ด้วยเหตุนี้ แผนภูมิปี 1843 จึงไม่มีภาพประกอบของสถานนมัสการของพระเจ้าแต่อย่างใด แต่แผนภูมิปี 1850 มีภาพประกอบของสถานนมัสการของพระเจ้า เรื่องนี้สำคัญยิ่ง เพราะดาเนียลส์อ้างว่าในการสัมภาษณ์ของเขากับซิสเตอร์ไวท์นั้น เขาได้แสดงแผนภูมิปี 1843 แก่เธอ และได้ชี้ให้เธอดูสถานนมัสการบนแผนภูมินั้น สิ่งนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ เพราะไม่มีสถานนมัสการอยู่บนแผนภูมิปี 1843 คำอ้างของเขาเรื่องการสัมภาษณ์นั้นเป็น “คำเท็จ”

เมื่อข้าพเจ้ากำลังศึกษาประวัติศาสตร์นี้ในปี 2009 และตระหนักว่าบุรุษทั้งสองฝ่ายของประเด็นนี้ต่างก็อ้างว่าตนได้มีการสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวท์ในเรื่อง “the daily” ข้าพเจ้าจึงส่งอีเมลไปยัง Ellen White Estate และสอบถามว่าพวกเขาสามารถเข้าถึงสมุดบันทึกที่จดการสัมภาษณ์ของซิสเตอร์ไวท์ในปี 1910 ได้หรือไม่ พวกเขาตอบว่าพวกเขายังคงมีสมุดบันทึกนั้นอยู่ ต่อไปนี้คืออีเมลของข้าพเจ้าและคำตอบจาก Ellen White Estate.

วันจันทร์ที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2009

เรียนผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน:

ข้าพเจ้าได้ยินมาว่ามีสมุดบันทึกที่จดไว้ว่าใครบ้างได้เข้าสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวต์ และการสัมภาษณ์นั้นเกี่ยวกับเรื่องใด ข้าพเจ้ากำลังพยายามตรวจสอบหรือหักล้างว่ามีการที่ A. G. Daniells ได้เข้าสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวต์ในปี 1910 เกี่ยวกับเรื่องของ “daily” หรือไม่ ข้าพเจ้าทราบดีว่ามีพยานหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยันว่าการสัมภาษณ์นั้นได้เกิดขึ้น แต่ข้าพเจ้าสงสัยว่ามีบันทึกใดในสมุดบันทึกทางการที่ได้จดเรื่องนี้ไว้อย่างแท้จริงหรือไม่ ในเวลาเดียวกัน ข้าพเจ้าได้รับแจ้งว่า F. C. Gilbert ก็ได้เข้าสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวต์ในปี 1910 ในเรื่องของ “daily” เช่นกัน และใคร่ทราบว่าสามารถยืนยันเรื่องนี้ได้หรือไม่จากสมุดบันทึกที่เจ้าหน้าที่ของท่านได้เก็บรักษาไว้ในช่วงเวลานั้น บางทีอาจไม่มีสมุดบันทึกดังกล่าว หรือบางทีหากมี ท่านอาจไม่เปิดเผยข้อมูลนั้น หรือบางทีการตรวจสอบเรื่องนี้ให้ข้าพเจ้าอาจเกินขอบเขตความสามารถของท่าน แม้ว่าสิ่งนั้นจะมีอยู่จริงก็ตาม ดังนั้น ไม่ว่าในกรณีใด ข้าพเจ้าก็ใคร่ขอสอบถามไว้ก่อน ความช่วยเหลือใด ๆ ที่ท่านจะกรุณาให้ได้จะเป็นที่ซาบซึ้งอย่างยิ่ง

เรียน เจฟฟ์,

ขอบพระคุณสำหรับอีเมลของท่าน เรามีบันทึกเส้นทางการเดินทางของ Ellen White ที่ค่อนข้างสมบูรณ์ โดยอาศัยจดหมาย บันทึกประจำวัน และกำหนดการที่ตีพิมพ์เผยแพร่ของเธอ แต่ไม่มี “สมุดบันทึกการเดินทาง” โดยเฉพาะเช่นนั้น

ท่านคงได้อ่านเรื่องการเยี่ยมของ A G Daniells ต่อ Ellen White แล้วใน EGW Biography เล่ม 6, The Later Elmshaven Years, หน้า 256, 257 อย่างไม่ต้องสงสัย เราไม่พบหลักฐานบันทึกอิสระใด ๆ เกี่ยวกับการสัมภาษณ์ครั้งนี้ อย่างไรก็ดี เรามีจดหมายฉบับหนึ่งจากศาสนาจารย์ Gilbert ลงวันที่ 1 มิถุนายน 1910 ซึ่งระบุถึงแผนการของท่านที่จะอยู่ที่ St. Helena (ที่ซึ่ง Ellen White อาศัยอยู่) ในวันที่ 6-9 มิถุนายน นั่นคือขอบเขตทั้งหมดของเอกสารประกอบที่ข้าพเจ้าทราบอยู่

ขอพระเจ้าทรงอวยพร—ทิม ปัวริเยร์ รองผู้อำนวยการ Ellen G. White Estate

ไม่มีบันทึกอิสระใด ๆ ว่า Daniells เคยมีการสัมภาษณ์เกี่ยวกับประเด็นเรื่อง “the daily” แต่มีจดหมายฉบับหนึ่งจาก Gilbert ที่ระบุความตั้งใจของเขาว่าจะไปอยู่ที่บ้านของเธอตั้งแต่วันที่หกถึงวันที่เก้า มิถุนายน ค.ศ. 1910

ในชีวประวัติของซิสเตอร์ไวท์ซึ่งมรดกทรัพย์สินของเอลเลน ไวท์อ้างอิงนั้น ที่ซึ่งหลานชายของเธอกล่าวถึงประเด็นเรื่องการสัมภาษณ์ของดาเนียลส์ เขาได้บันทึกคำกล่าวอ้างของดาเนียลส์เกี่ยวกับบทสัมภาษณ์ที่ถูกแต่งขึ้นในปี 1910 ว่า:

ดาเนียลส์อ้างว่าเขาได้แสดงแผนภูมิปี 1843 แก่นาง และถามนางเกี่ยวกับสถานบริสุทธิ์ซึ่งไม่ได้มีแสดงไว้บนแผนภูมินั้น เขาอ้างด้วยว่าได้หยิบหนังสือ Early Writings ขึ้นมา และซักถามนางอย่างหนักเกี่ยวกับความหมายที่นางตั้งใจเมื่อครั้งที่นางรับรองอย่างชัดเจนถึงความเข้าใจของบรรพชนผู้บุกเบิกในเรื่อง “the daily” และยืนยันว่าแผนภูมินั้นได้รับการชี้นำโดยพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรชายของเอลเลน ไวท์ ผู้เป็นบิดาของอาร์เธอร์ แอล. ไวท์ นักชีวประวัติผู้เขียนภาพรวมของเหตุการณ์ที่ถูกอ้างว่านี้ ได้ยอมรับทัศนะเกี่ยวกับ “the daily” ของดาเนียลส์และเพรสคอตต์ซึ่งมาจากซาตาน และได้เป็นพยานสนับสนุนคำกล่าวอ้างของดาเนียลส์เกี่ยวกับสิ่งที่เขาได้ยินในการสนทนาครั้งนั้น พวกเขาเพียงแต่ไม่รอบคอบกับเรื่องราวที่ตนกุขึ้น เพราะแผนภูมิปี 1843 มิได้แสดงสถานบริสุทธิ์ใด ๆ ที่ดาเนียลส์จะสามารถชี้ให้เห็นได้

ความเท็จอีกประการหนึ่งที่ถูกนำเสนอไว้ในการสัมภาษณ์คือคำลวงที่ว่าข้อความจาก *Early Writings* เป็นคำเตือนต่อต้าน “การกำหนดเวลา” ข้อความที่กล่าวกันว่า Daniells ได้สอบถามนั้นมีดังนี้:

วิลลี ซี. ไวต์ บุตรชายของซิสเตอร์ไวต์ ได้ยอมรับทัศนะอันเป็นเท็จเกี่ยวกับ “สิ่งประจำวันที่ต่อเนื่อง” และอาเธอร์ บุตรชายของเขา พยายามสืบทอด “คำมุสา” ที่เกี่ยวข้องกับการสัมภาษณ์ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นนั้น โดยพยายามชี้แนะว่าคำเตือนในข้อความจาก Early Writings เป็นเพียงและโดยเฉพาะคำเตือนต่อต้านการกำหนดเวลาเท่านั้น ข้อโต้แย้งนั้นถูกประดิษฐ์ขึ้นในทศวรรษ 1930 และกลายเป็นส่วนสำคัญของ “คำมุสา” ดังกล่าว

เราจะหยิบยกข้อโต้แย้งนั้นขึ้นมาพิจารณาในบทความถัดไป