In the eighty-first article in this series of articles on the book of Daniel we included a passage from Manuscript Releases, volume 20, 17–22, where Sister White clearly identifies that the teaching that “the daily,” represents Christ’s sanctuary had been given to Elders Prescott and Daniells by “angels that had been expelled from heaven.” She does not actually identify their false idea of “the daily,” as I have done, but the historical record is abundantly clear that this is what they were trying to establish as truth. They were seeking to rewrite portions of Uriah Smith’s book Daniel and the Revelation, that uphold the understanding of “the daily,” which she identifies in Early Writings, page seventy-four as the correct view.
ในบทความที่แปดสิบเอ็ดของชุดบทความนี้ว่าด้วยพระธรรมดาเนียล เราได้ยกข้อความตอนหนึ่งจาก Manuscript Releases, เล่ม 20, หน้า 17–22 ซึ่งซิสเตอร์ไวท์ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า คำสอนที่ว่า “เครื่องบูชาประจำวัน” เป็นตัวแทนของสถานนมัสการของพระคริสต์นั้น ได้ถูกนำมาให้แก่เอลเดอร์เพรสคอตต์และแดเนียลส์โดย “ทูตสวรรค์ที่ถูกขับออกจากสวรรค์” นางมิได้ระบุโดยตรงว่าแนวคิดอันเป็นเท็จของพวกเขาเกี่ยวกับ “เครื่องบูชาประจำวัน” คือสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ชี้ไว้ แต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์ก็ชัดเจนอย่างยิ่งว่า นี่คือสิ่งที่พวกเขากำลังพยายามสถาปนาขึ้นให้เป็นความจริง พวกเขากำลังพยายามเขียนแก้ไขบางส่วนของหนังสือ Daniel and the Revelation ของยูไรอาห์ สมิธ ซึ่งยืนยันความเข้าใจเรื่อง “เครื่องบูชาประจำวัน” ที่นางได้ระบุไว้ใน Early Writings, หน้าเจ็ดสิบสี่ ว่าเป็นทัศนะที่ถูกต้อง.
W. W. Prescott had published a periodical magazine titled The Protestant, in which the sole theme was lifting up the false view of “the daily.” He and the General Conference president, A. G. Daniells became the satanic spearhead to continue Prescott’s efforts towards establishing the false doctrine as the orthodox view in Adventism, but while Ellen White was alive their success in the satanic effort was held in check. In 1931, Daniells reported that in the very year that the passage from Manuscript Releases was written (1910), that he (Daniells) had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” and that she had led him to believe that he and Prescott’s view was correct.
ดับเบิลยู. ดับเบิลยู. เพรสคอตต์ ได้จัดพิมพ์วารสารฉบับหนึ่งชื่อ The Protestant ซึ่งมีเนื้อหาเพียงประเด็นเดียว คือการยกชูทัศนะอันเป็นเท็จเกี่ยวกับ “the daily” เขาและเอ. จี. แดเนียลส์ ประธานสมัชชาใหญ่ ได้กลายเป็นหัวหอกของซาตานในการสานต่อความพยายามของเพรสคอตต์เพื่อสถาปนาคำสอนอันเป็นเท็จนั้นให้เป็นทัศนะมาตรฐานในหมู่แอ๊ดเวนติสต์ แต่ตราบใดที่เอลเลน ไวท์ยังมีชีวิตอยู่ ความสำเร็จของพวกเขาในความพยายามฝ่ายซาตานนั้นก็ถูกยับยั้งไว้ ในปี 1931 แดเนียลส์รายงานว่า ในปีเดียวกันกับที่ข้อความจาก Manuscript Releases นั้นถูกเขียนขึ้น (1910) เขา (แดเนียลส์) ได้สนทนากับซิสเตอร์ไวท์เกี่ยวกับเรื่อง “the daily” และเธอได้ทำให้เขาเชื่อว่าทัศนะของเขาและของเพรสคอตต์นั้นถูกต้อง
It is important to understand this history, for we are now beginning our consideration of the increase of knowledge that arrived in 1989, when the sacred reform lines and the last six verses of Daniel eleven were unsealed. To recognize the light that was produced with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of verse forty of Daniel eleven, requires that “the daily,” and the prophetic history represented by “the daily” be correctly understood, for that history illustrates the repeat of that history in verses forty to forty-five of Daniel eleven. Those verses identify that the message that is unsealed in those verses are the “tidings of the east and north,” that bring about the final persecution of God’s people.
การเข้าใจประวัติศาสตร์นี้เป็นสิ่งสำคัญ เพราะบัดนี้เรากำลังเริ่มต้นการพิจารณาถึงความรู้ที่เพิ่มขึ้นซึ่งมาถึงในปี 1989 เมื่อแนวการปฏิรูปอันศักดิ์สิทธิ์และหกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ดถูกเปิดผนึก การจะตระหนักถึงความสว่างที่เกิดขึ้นพร้อมกับการล่มสลายของสหภาพโซเวียต อันเป็นการสำเร็จตามข้อที่สี่สิบของดาเนียลบทที่สิบเอ็ดนั้น จำเป็นต้องเข้าใจ “เครื่องเผาบูชาประจำวัน” และประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ที่ “เครื่องเผาบูชาประจำวัน” เป็นตัวแทนอย่างถูกต้อง เพราะประวัติศาสตร์นั้นแสดงให้เห็นการซ้ำรอยของประวัติศาสตร์เดียวกันในข้อที่สี่สิบถึงสี่สิบห้าของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ข้อพระคัมภีร์เหล่านั้นชี้ให้เห็นว่าข่าวสารที่ถูกเปิดผนึกในข้อเหล่านั้นคือ “ข่าวจากทิศตะวันออกและทิศเหนือ” ซึ่งนำมาซึ่งการข่มเหงครั้งสุดท้ายต่อประชากรของพระเจ้า.
But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.
แต่ข่าวสารจากทิศตะวันออกและจากทิศเหนือจะทำให้เขาวุ่นวายใจ เพราะฉะนั้นเขาจะออกไปด้วยความเดือดดาลอย่างใหญ่ยิ่ง เพื่อทำลายและกวาดล้างคนเป็นอันมากเสียโดยสิ้นเชิง และเขาจะตั้งพลับพลาประจำราชวังของตนไว้ระหว่างทะเลทั้งหลาย ณ ภูเขาบริสุทธิ์อันรุ่งโรจน์นั้น ถึงกระนั้นเขาจะมาถึงวาระอวสานของตน และจะไม่มีผู้ใดช่วยเขาได้ ดาเนียล 11:44, 45
The message of verse forty that was unsealed at the collapse of the Soviet Union in 1989, is the latter rain message that will cause the papacy (the king of the north), to “go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many.” “Tidings” is prophetically a message.
ข่าวสารแห่งข้อสี่สิบนั้น ซึ่งถูกเปิดผนึกออก ณ การล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1989 คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู ซึ่งจะทำให้สันตะปาปา (กษัตริย์แห่งทิศเหนือ) “ออกไปด้วยความเดือดดาลอย่างยิ่งที่จะทำลาย และกวาดล้างคนเป็นอันมากเสียให้สิ้น” “ข่าว” ตามความหมายเชิงพยากรณ์ คือข่าวสารหนึ่ง.
And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! Romans 10:15.
และเขาจะประกาศได้อย่างไร ถ้าไม่มีผู้ใช้เขาไป? ดังที่มีเขียนไว้ว่า เท้าของบรรดาผู้ที่ประกาศข่าวประเสริฐแห่งสันติสุข และนำข่าวดีแห่งสิ่งอันประเสริฐมานั้น งดงามเพียงใด! โรม 10:15
The message of the latter rain is the message presented by God’s last-day watchmen, who sing the song of the vineyard and the song of Moses and the Lamb.
ข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู คือข่าวสารที่ผู้เฝ้ายามของพระเจ้าในวาระสุดท้ายได้นำเสนอ ผู้ซึ่งขับร้องบทเพลงแห่งสวนองุ่น และบทเพลงของโมเสสและพระเมษโปดก
How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Isaiah 52:7, 8.
เท้าของผู้ที่นำข่าวดีมา ช่างงดงามยิ่งอยู่บนภูเขา คือผู้ที่ประกาศสันติสุข ผู้ที่นำข่าวดีแห่งความประเสริฐมา ผู้ที่ประกาศความรอด ผู้ที่กล่าวแก่ศิโยนว่า “พระเจ้าของเจ้าทรงครอบครอง!” ยามเฝ้าระวังของเจ้าจะเปล่งเสียงขึ้น เขาทั้งหลายจะร้องเพลงพร้อมกันด้วยเสียงเดียว เพราะเขาทั้งหลายจะได้เห็นประจักษ์ตาต่อตา เมื่อพระยาห์เวห์จะทรงนำศิโยนกลับคืนมา อิสยาห์ 52:7, 8
The “tidings” in verse forty-four of Daniel eleven enrage the man of sin, and the final papal bloodbath is accomplished. That message is the message of the third angel that swells to a loud cry at the soon coming Sunday law.
“ข่าว” ในข้อสี่สิบสี่แห่งดาเนียลบทที่สิบเอ็ดกระตุ้นให้มนุษย์แห่งความบาปเดือดดาล และการนองเลือดครั้งสุดท้ายของสันตะปาปาก็สำเร็จลง ข่าวสารนั้นคือข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นเป็นเสียงร้องอันดัง ณ เวลาที่กฎหมายวันอาทิตย์ใกล้จะมาถึง.
“None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of ‘the third angel’ shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.” Signs of the Times, November 8, 1899.
“ไม่มีผู้ใดถูกพิพากษาลงโทษ จนกว่าเขาจะได้รับความสว่างและได้เห็นถึงพันธกรณีของพระบัญญัติข้อที่สี่ แต่เมื่อกฤษฎีกาถูกประกาศออกไปเพื่อบังคับให้ถือวันสะบาโตเทียมเท็จ และเสียงร้องอันดังของ ‘ทูตสวรรค์องค์ที่สาม’ จะเตือนมนุษย์ทั้งหลายมิให้กราบไหว้สัตว์ร้ายและรูปของมัน เส้นแบ่งระหว่างความเท็จกับความจริงจะถูกขีดไว้อย่างชัดเจน เมื่อนั้นบรรดาผู้ที่ยังคงดำเนินอยู่ในการละเมิดจะได้รับเครื่องหมายของสัตว์ร้าย” Signs of the Times, November 8, 1899.
The “tidings of the east and north” that enrages the papacy, swells to a loud cry at the Sunday law, and that message is the message of the latter rain that began on September 11, 2001. The expression “loud voice” is a prophetic term that represents an increasing power.
“ข่าวสารจากทิศตะวันออกและทิศเหนือ” ซึ่งกระตุ้นให้สันตะปาปาเดือดดาล ทวีขึ้นเป็นเสียงร้องอันดังเมื่อมีการออกกฎหมายวันอาทิตย์ และข่าวสารนั้นคือข่าวสารแห่งฝนปลายฤดูที่ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 สำนวน “เสียงดัง” เป็นคำพยากรณ์ที่เป็นตัวแทนของอำนาจที่เพิ่มพูนขึ้น
“The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.
“ความจริงสำหรับกาลเวลานี้ ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม จะต้องถูกประกาศด้วยเสียงอันดัง หมายถึงด้วยฤทธิ์อำนาจที่เพิ่มทวีขึ้น เมื่อเราเข้าใกล้การทดสอบครั้งสุดท้ายอันยิ่งใหญ่” The 1888 Materials, 1710.
The “tidings” of verse forty-four is the latter rain message just before human probation closes, as Michael stands up. It is the same latter rain message that arrived on September 11, 2001, but it swells to a loud cry, or a loud voice when the one hundred and forty-four thousand are sealed and the Holy Spirit is then poured out without measure. It is the same latter rain message that marked the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
“ข่าวสาร” ในข้อที่สี่สิบสี่ คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดูในช่วงสุดท้ายก่อนที่ระยะเวลาแห่งพระกรุณาต่อมนุษย์จะสิ้นสุดลง ขณะที่มีคาเอลทรงลุกขึ้นยืน ข่าวสารนั้นเป็นข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดูเดียวกันกับที่มาถึงในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 แต่จะทวีขึ้นเป็นเสียงร้องอันดัง หรือเป็นเสียงอันดัง เมื่อคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนได้รับการประทับตราแล้ว และพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็จะทรงหลั่งลงมาอย่างไม่มีประมาณในเวลานั้น นี่คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดูเดียวกันกับที่กำหนดช่วงเวลาแห่งการประทับตราของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน.
It is the latter rain message that has been counterfeited by a peace and safety message that is presented by Laodicean Adventism from the arrival of the “ass” until the arrival of the “lion”. The period between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law marks the spiritual death bed for Laodicean Adventism, and those that are judged after God’s house (Jerusalem) is judged, die in the same grave. The death bed for Laodicean Adventism is between the ass and the lion, and the message that is rejected and produces their death is the “tidings out of the “east” (a symbol of Islam) and the north (a symbol of the papacy). It is the same message, which is the third angel’s message.
ข่าวสารฝนชุกปลายฤดูนั่นเองที่ได้ถูกปลอมแปลงด้วยข่าวสารแห่ง “สันติภาพและความปลอดภัย” ซึ่งถูกนำเสนอโดยแอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซีย ตั้งแต่การมาถึงของ “ลา” จนถึงการมาถึงของ “สิงห์” ช่วงเวลาระหว่างวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 กับกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งจะมาถึงในไม่ช้า เป็นเตียงมรณะฝ่ายจิตวิญญาณสำหรับแอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซีย และบรรดาผู้ที่ถูกพิพากษาภายหลังจากที่พระนิเวศของพระเจ้า (เยรูซาเล็ม) ถูกพิพากษาแล้ว ก็ย่อมตายในหลุมศพเดียวกัน เตียงมรณะสำหรับแอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซียอยู่ระหว่างลาและสิงห์ และข่าวสารที่ถูกปฏิเสธและก่อให้เกิดความตายของพวกเขานั้นคือ “ข่าวจากทิศตะวันออก” (สัญลักษณ์ของอิสลาม) และจากทิศเหนือ (สัญลักษณ์ของสันตะปาปา) ซึ่งเป็นข่าวสารเดียวกันกับข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม.
The last six verses of Daniel eleven, that were unsealed at the time of the end in 1989, is the message of the latter rain, which is proclaimed in a time when a false latter rain message of “peace and safety” is being proclaimed. The testing of the latter rain first confronts God’s house, for that is where judgment begins, and it then confronts the other flock outside of God’s house. For this reason, it is essential to understand the “lie” that was introduced into Laodicean Adventism in the third generation, for while God pours out His Holy Spirit on those He is sealing, He simultaneously pours out strong delusion upon those who receive not the love of the truth.
หกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ซึ่งถูกเปิดผนึกในวาระแห่งอวสานเมื่อปี ค.ศ. 1989 คือข่าวสารแห่งฝนชุกปลายฤดู ซึ่งถูกประกาศในช่วงเวลาที่มีการประกาศข่าวสารฝนชุกปลายฤดูเทียมเรื่อง “สันติภาพและความปลอดภัย” อยู่ด้วย การทดสอบแห่งฝนชุกปลายฤดูเผชิญหน้ากับครัวเรือนของพระเจ้าก่อน เพราะการพิพากษาเริ่มต้นที่นั่น แล้วจึงเผชิญหน้ากับฝูงแกะอีกพวกหนึ่งที่อยู่นอกครัวเรือนของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้ การเข้าใจ “คำมุสา” ที่ถูกนำเข้าสู่อัดเวนติสม์แบบเลาดีเซียในชั่วคนที่สามจึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เพราะในขณะที่พระเจ้าทรงเทพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ลงบนผู้ที่พระองค์กำลังทรงประทับตราอยู่นั้น พระองค์ก็ทรงเทความลุ่มหลงอย่างแรงกล้าลงบนผู้ที่ไม่รับความรักแห่งสัจจะในเวลาเดียวกัน.
During the controversy of the first decade and a half of the twentieth century over “the daily,” one of the men who defended the correct Millerite position that “the daily” is a symbol of paganism, was F. C. Gilbert. Gilbert was a convert from Judaism and read and spoke perfect Hebrew. He defended the pioneer position in the book of Daniel based upon his understanding of the Hebrew language. In 1910, the very year that Sister White wrote the manuscript that was going to be buried for decades, which identified that Daniells’ and Prescott’s view of “the daily,” came from Satan’s angels, Gilbert had a personal interview with Sister White over the issue of “the daily.”
ในระหว่างการโต้เถียงกันตลอดทศวรรษครึ่งแรกของศตวรรษที่ยี่สิบเกี่ยวกับ “สิ่งเนืองนิตย์” บุรุษคนหนึ่งซึ่งได้ปกป้องจุดยืนแบบมิลเลอไรต์อันถูกต้องว่า “สิ่งเนืองนิตย์” เป็นสัญลักษณ์ของลัทธินอกศาสนา คือ F. C. Gilbert กิลเบิร์ตเป็นผู้กลับใจมาจากศาสนายูดาย และอ่านรวมทั้งพูดภาษาฮีบรูได้อย่างสมบูรณ์ เขาได้ปกป้องจุดยืนของผู้บุกเบิกในพระธรรมดาเนียลโดยอาศัยความเข้าใจของเขาในภาษาฮีบรู ในปี 1910 ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่ Sister White เขียนต้นฉบับซึ่งจะถูกฝังไว้เป็นเวลาหลายทศวรรษ และซึ่งระบุว่าทัศนะของ Daniells และ Prescott เรื่อง “สิ่งเนืองนิตย์” มาจากทูตสวรรค์ของซาตาน กิลเบิร์ตได้มีการสนทนาส่วนตัวกับ Sister White ในประเด็นเรื่อง “สิ่งเนืองนิตย์”
We know he had an interview, for he immediately (the next day) wrote out a summary of the interview he had with Sister White. In 1931, A. G. Daniells made a claim that he had an interview with Sister White on the subject of “the daily” in the same year—1910. Daniells claimed Sister White left him no conclusion but that “the daily” was a symbol of Christ’s sanctuary ministry. But Daniells’ claim of an interview, was not only a “lie,” it is the “lie” of prophecy which produces strong delusion.
เราทราบว่าเขาได้มีการสัมภาษณ์นั้นจริง เพราะเขาได้เขียนสรุปการสัมภาษณ์ที่เขามีกับซิสเตอร์ไวต์ขึ้นในทันที (วันถัดมา) ในปี 1931 A. G. Daniells ได้อ้างว่าเขาได้มีการสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวต์เกี่ยวกับเรื่อง “the daily” ในปีเดียวกันนั้น—คือปี 1910 Daniells อ้างว่าซิสเตอร์ไวต์มิได้ทิ้งข้อสรุปใดไว้แก่เขา นอกจากว่า “the daily” เป็นสัญลักษณ์ของพันธกิจในสถานนมัสการของพระคริสต์ แต่คำอ้างของ Daniells เรื่องการสัมภาษณ์นั้น มิได้เป็นเพียง “คำมุสา” เท่านั้น หากยังเป็น “คำมุสา” แห่งคำพยากรณ์ซึ่งก่อให้เกิดความลุ่มหลงอย่างแรงกล้าด้วย
For those who may not have access to the 1843 and 1850 charts, it is important to understand that when the 1843 chart was published in 1842, the Millerites still believed the sanctuary that was to be cleansed in fulfillment of the twenty-three-hundred-year prophecy was the earth. When they published the 1850 chart, they then knew the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary. For this reason the 1843 chart has NO illustration of God’s sanctuary, but the 1850 chart DOES have an illustration of God’s sanctuary. This is important, for Daniells claimed that in his interview with Sister White that he showed her the 1843 chart, and he pointed out the sanctuary on the chart. That would have been impossible, for there is no sanctuary on the 1843 chart. His claim of an interview was a “lie.”
สำหรับผู้ที่อาจไม่มีโอกาสเข้าถึงแผนภูมิปี 1843 และ 1850 เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องเข้าใจว่า เมื่อแผนภูมิปี 1843 ได้รับการตีพิมพ์ในปี 1842 ชาวมิลเลอไรต์ยังคงเชื่อว่าสถานนมัสการซึ่งจะต้องได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เพื่อให้คำพยากรณ์สองพันสามร้อยปีสำเร็จสมบูรณ์นั้นคือแผ่นดินโลก เมื่อพวกเขาตีพิมพ์แผนภูมิปี 1850 พวกเขาจึงทราบแล้วว่าสถานนมัสการที่จะต้องได้รับการชำระให้บริสุทธิ์คือสถานนมัสการฝ่ายสวรรค์ ด้วยเหตุนี้ แผนภูมิปี 1843 จึงไม่มีภาพประกอบของสถานนมัสการของพระเจ้าแต่อย่างใด แต่แผนภูมิปี 1850 มีภาพประกอบของสถานนมัสการของพระเจ้า เรื่องนี้สำคัญยิ่ง เพราะดาเนียลส์อ้างว่าในการสัมภาษณ์ของเขากับซิสเตอร์ไวท์นั้น เขาได้แสดงแผนภูมิปี 1843 แก่เธอ และได้ชี้ให้เธอดูสถานนมัสการบนแผนภูมินั้น สิ่งนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ เพราะไม่มีสถานนมัสการอยู่บนแผนภูมิปี 1843 คำอ้างของเขาเรื่องการสัมภาษณ์นั้นเป็น “คำเท็จ”
When I was working through this history in 2009, and became aware that the men on both sides of the issue both claimed to have had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” I emailed the Ellen White Estate and asked if they had access to the log book that recorded Sister White’s interviews in 1910. They replied that they still had the log book. The following is my email and the response from the Ellen White Estate.
เมื่อข้าพเจ้ากำลังศึกษาประวัติศาสตร์นี้ในปี 2009 และตระหนักว่าบุรุษทั้งสองฝ่ายของประเด็นนี้ต่างก็อ้างว่าตนได้มีการสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวท์ในเรื่อง “the daily” ข้าพเจ้าจึงส่งอีเมลไปยัง Ellen White Estate และสอบถามว่าพวกเขาสามารถเข้าถึงสมุดบันทึกที่จดการสัมภาษณ์ของซิสเตอร์ไวท์ในปี 1910 ได้หรือไม่ พวกเขาตอบว่าพวกเขายังคงมีสมุดบันทึกนั้นอยู่ ต่อไปนี้คืออีเมลของข้าพเจ้าและคำตอบจาก Ellen White Estate.
Monday, January 19, 2009
วันจันทร์ที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2009
To whom it may concern:
เรียนผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน:
I have heard that there is a log-book that recorded who had interviews with Sister White and what the interviews concerned. I am trying to verify or repudiate whether A. G. Daniells had an interview with Sister White in 1910 concerning the subject of the “daily.” I am aware that there is historical testimony that the interview took place, but I am wondering if there is any record in an official log-book that actually records this. At the same time, I have been told that F. C. Gilbert also had an interview with Sister White in 1910 on the subject of the “daily,” and would like to know if that can be confirmed by a log-book that was kept by her staff during that period. Perhaps there was no log-book, or perhaps if there was you do not release that information, or perhaps it may be beyond your ability to check it out for me even if it does exist. So, in any case I wanted to ask. Any help you could provide would be greatly appreciated.
ข้าพเจ้าได้ยินมาว่ามีสมุดบันทึกที่จดไว้ว่าใครบ้างได้เข้าสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวต์ และการสัมภาษณ์นั้นเกี่ยวกับเรื่องใด ข้าพเจ้ากำลังพยายามตรวจสอบหรือหักล้างว่ามีการที่ A. G. Daniells ได้เข้าสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวต์ในปี 1910 เกี่ยวกับเรื่องของ “daily” หรือไม่ ข้าพเจ้าทราบดีว่ามีพยานหลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยันว่าการสัมภาษณ์นั้นได้เกิดขึ้น แต่ข้าพเจ้าสงสัยว่ามีบันทึกใดในสมุดบันทึกทางการที่ได้จดเรื่องนี้ไว้อย่างแท้จริงหรือไม่ ในเวลาเดียวกัน ข้าพเจ้าได้รับแจ้งว่า F. C. Gilbert ก็ได้เข้าสัมภาษณ์กับซิสเตอร์ไวต์ในปี 1910 ในเรื่องของ “daily” เช่นกัน และใคร่ทราบว่าสามารถยืนยันเรื่องนี้ได้หรือไม่จากสมุดบันทึกที่เจ้าหน้าที่ของท่านได้เก็บรักษาไว้ในช่วงเวลานั้น บางทีอาจไม่มีสมุดบันทึกดังกล่าว หรือบางทีหากมี ท่านอาจไม่เปิดเผยข้อมูลนั้น หรือบางทีการตรวจสอบเรื่องนี้ให้ข้าพเจ้าอาจเกินขอบเขตความสามารถของท่าน แม้ว่าสิ่งนั้นจะมีอยู่จริงก็ตาม ดังนั้น ไม่ว่าในกรณีใด ข้าพเจ้าก็ใคร่ขอสอบถามไว้ก่อน ความช่วยเหลือใด ๆ ที่ท่านจะกรุณาให้ได้จะเป็นที่ซาบซึ้งอย่างยิ่ง
Dear Jeff,
เรียน เจฟฟ์,
Thank you for your email. We do have a fairly complete account of Ellen White’s itinerary, based upon her letters, diaries, and published appointments, but no “log-book” as such.
ขอบพระคุณสำหรับอีเมลของท่าน เรามีบันทึกเส้นทางการเดินทางของ Ellen White ที่ค่อนข้างสมบูรณ์ โดยอาศัยจดหมาย บันทึกประจำวัน และกำหนดการที่ตีพิมพ์เผยแพร่ของเธอ แต่ไม่มี “สมุดบันทึกการเดินทาง” โดยเฉพาะเช่นนั้น
You have no doubt read about A G Daniells’ visit with Ellen White in vol. 6 of the EGW Biography, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257. We have found no independent record of this interview. We do have a letter from Elder Gilbert on June 1, 1910, indicating his plan to be in St. Helena (where Ellen White lived) on June 6-9. That is the extent of the supporting documentation that I am aware of.
ท่านคงได้อ่านเรื่องการเยี่ยมของ A G Daniells ต่อ Ellen White แล้วใน EGW Biography เล่ม 6, The Later Elmshaven Years, หน้า 256, 257 อย่างไม่ต้องสงสัย เราไม่พบหลักฐานบันทึกอิสระใด ๆ เกี่ยวกับการสัมภาษณ์ครั้งนี้ อย่างไรก็ดี เรามีจดหมายฉบับหนึ่งจากศาสนาจารย์ Gilbert ลงวันที่ 1 มิถุนายน 1910 ซึ่งระบุถึงแผนการของท่านที่จะอยู่ที่ St. Helena (ที่ซึ่ง Ellen White อาศัยอยู่) ในวันที่ 6-9 มิถุนายน นั่นคือขอบเขตทั้งหมดของเอกสารประกอบที่ข้าพเจ้าทราบอยู่
God bless—Tim Poirier Vice Director Ellen G. White Estate
ขอพระเจ้าทรงอวยพร—ทิม ปัวริเยร์ รองผู้อำนวยการ Ellen G. White Estate
There is no independent record of Daniells ever having an interview on the subject of “the daily,” but there is a letter from Gilbert identifying his intent to be at her home from the sixth to ninth of June, 1910.
ไม่มีบันทึกอิสระใด ๆ ว่า Daniells เคยมีการสัมภาษณ์เกี่ยวกับประเด็นเรื่อง “the daily” แต่มีจดหมายฉบับหนึ่งจาก Gilbert ที่ระบุความตั้งใจของเขาว่าจะไปอยู่ที่บ้านของเธอตั้งแต่วันที่หกถึงวันที่เก้า มิถุนายน ค.ศ. 1910
In the biography of Sister White, that the Ellen White estate references, where her grandson addresses the issue of Daniells’ interview he recorded Daniells’ claim concerning the fabricated interview of 1910:
ในชีวประวัติของซิสเตอร์ไวท์ซึ่งมรดกทรัพย์สินของเอลเลน ไวท์อ้างอิงนั้น ที่ซึ่งหลานชายของเธอกล่าวถึงประเด็นเรื่องการสัมภาษณ์ของดาเนียลส์ เขาได้บันทึกคำกล่าวอ้างของดาเนียลส์เกี่ยวกับบทสัมภาษณ์ที่ถูกแต่งขึ้นในปี 1910 ว่า:
“At one point a little later in the discussions, Elder Daniells, accompanied by W. C. White and C. C. Crisler, eager to get from Ellen White herself just what the meaning was of her Early Writings statement, went to her and laid the matter before her. Daniells took with him Early Writings and the 1843 chart. He sat down close to Ellen White and plied her with questions. His report of this interview was confirmed by W. C. White:
“ในช่วงหนึ่งต่อมาอีกเล็กน้อยระหว่างการอภิปรายทั้งหลาย เอลเดอร์ดาเนียลส์ พร้อมด้วย W. C. White และ C. C. Crisler ด้วยความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะทราบจาก Ellen White เองว่า ข้อความของเธอใน Early Writings นั้นมีความหมายอย่างไร จึงได้ไปหาเธอและนำเรื่องนี้ไปเสนอต่อเธอ ดาเนียลส์นำ Early Writings และแผนภูมิปี 1843 ติดตัวไปด้วย เขานั่งลงใกล้ Ellen White และซักถามเธอด้วยคำถามมากมาย รายงานของเขาเกี่ยวกับการสนทนาครั้งนี้ได้รับการยืนยันโดย W. C. White ดังนี้:”
“‘I first read to Sister White the statement given above in Early Writings. Then I placed before her our prophetic chart used by our ministers in expounding the prophecies of Daniel and Revelation. I called her attention to the picture of the sanctuary and also to the 2300-year period as they appeared on the chart.
“ข้าพเจ้าได้อ่านถ้อยแถลงที่ยกมาข้างต้นจาก Early Writings ให้ซิสเตอร์ไวท์ฟังก่อน จากนั้นข้าพเจ้าได้นำแผนภูมิคำพยากรณ์ของเรา ซึ่งผู้ปฏิบัติศาสนกิจของเราใช้ในการอธิบายคำพยากรณ์ในดาเนียลและวิวรณ์ มาแสดงต่อหน้านาง ข้าพเจ้าได้ชี้ให้นางสังเกตภาพของสถานนมัสการและทั้งช่วงเวลา 2300 ปี ตามที่สิ่งเหล่านี้ปรากฏอยู่บนแผนภูมินั้น”
“‘I then asked if she could recall what was shown her regarding this subject.
“ข้าพเจ้าจึงถามนางว่า นางสามารถระลึกได้หรือไม่ว่า สิ่งใดได้ถูกสำแดงแก่นางเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“‘As I recall her answer, she began by telling how some of the leaders who had been in the 1844 movement endeavored to find new dates for the termination of the 2300-year period. This endeavor was to fix new dates for the coming of the Lord. This was causing confusion among those who had been in the Advent Movement.
“‘เมื่อข้าพเจ้าระลึกถึงคำตอบของนาง นางเริ่มต้นด้วยการเล่าว่า ผู้นำบางคนซึ่งเคยอยู่ในการเคลื่อนไหวปี 1844 ได้พยายามกำหนดวันเวลาใหม่สำหรับการสิ้นสุดของช่วงเวลา 2300 ปี ความพยายามนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อกำหนดวันเวลาใหม่สำหรับการเสด็จมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า สิ่งนี้กำลังก่อให้เกิดความสับสนท่ามกลางบรรดาผู้ที่เคยอยู่ในการเคลื่อนไหวแอ๊ดเวนต์”
“‘In this confusion the Lord revealed to her, she said, that the view that had been held and presented regarding the dates was correct, and that there must never be another time set, nor another time message.
“ท่ามกลางความสับสนนี้ นางกล่าวว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงสำแดงแก่เธอว่า ทัศนะที่เคยยึดถือและได้นำเสนอเกี่ยวกับกำหนดเวลาต่าง ๆ นั้นถูกต้อง และจะต้องไม่มีการกำหนดเวลาอีกต่อไป และจะต้องไม่มีข่าวสารเรื่องเวลาอีกต่อไป”
“‘I then asked her to tell what had been revealed to her about the rest of the “daily”—the Prince, the host, the taking away of the “daily,” and the casting down of the sanctuary.
“แล้วข้าพเจ้าจึงขอให้นางบอกเล่าสิ่งที่ได้ทรงสำแดงแก่นางเกี่ยวกับส่วนที่เหลือของ “เนืองนิตย์” ได้แก่ องค์เจ้านาย พลโยธา การนำ “เนืองนิตย์” ออกไป และการเหวี่ยงลงของสถานนมัสการ”
“‘She replied that these features were not placed before her in vision as the time part was. She would not be led out to make an explanation of those points of the prophecy.
“นางตอบว่าลักษณะเหล่านี้มิได้ถูกนำเสนอไว้ต่อหน้านางในนิมิตดังเช่นส่วนที่เกี่ยวกับเวลา นางจะไม่ถูกชักนำให้ออกไปอธิบายประเด็นเหล่านั้นของคำพยากรณ์”
“‘The interview made a deep impression upon my mind. Without hesitation she talked freely, clearly, and at length about the 2300-year period, but regarding the other part of the prophecy she was silent.
“‘การสัมภาษณ์นั้นได้สร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งในจิตใจของข้าพเจ้า โดยปราศจากความลังเล นางได้กล่าวอย่างเปิดเผย ชัดเจน และยืดยาวเกี่ยวกับช่วงเวลา 2300 ปี แต่ในส่วนอื่นของคำพยากรณ์นั้น นางกลับนิ่งเงียบ”
“‘The only conclusion I could draw from her free explanation of the time and her silence as to the taking away of the “daily” and the casting down of the sanctuary was that the vision given her was regarding the time, and that she received no explanation as to the other parts of the prophecy.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.
“‘ข้อสรุปเพียงประการเดียวที่ข้าพเจ้าสามารถอนุมานได้จากการที่นางอธิบายเรื่องเวลาอย่างเสรี และจากการที่นางมิได้กล่าวถึงการนำ “เครื่องบูชาประจำวัน” ออกไปและการทลายลงของสถานนมัสการ ก็คือ นิมิตที่ประทานแก่นางนั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องเวลา และนางก็มิได้รับคำอธิบายเกี่ยวกับส่วนอื่น ๆ ของคำพยากรณ์นั้น.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.
Daniells claimed he showed her the 1843 chart and asked her about the sanctuary that is not represented on the chart. He claimed he also took the book Early Writings and plied her with questions about what she meant when she clearly endorsed the pioneer understanding of the “the daily” and that the chart was directed by the hand of the Lord. Ellen White’s son, who was the father of Arthur L. White, the biographer that wrote the overview of this supposed event, had accepted Daniells’ and Prescott’s satanic view of “the daily,” and gave witness to Daniells’ claim of what he had heard in the interview. They were simply not careful with their fabricated story, for the 1843 chart does not represent a sanctuary that Daniells could have pointed to.
ดาเนียลส์อ้างว่าเขาได้แสดงแผนภูมิปี 1843 แก่นาง และถามนางเกี่ยวกับสถานบริสุทธิ์ซึ่งไม่ได้มีแสดงไว้บนแผนภูมินั้น เขาอ้างด้วยว่าได้หยิบหนังสือ Early Writings ขึ้นมา และซักถามนางอย่างหนักเกี่ยวกับความหมายที่นางตั้งใจเมื่อครั้งที่นางรับรองอย่างชัดเจนถึงความเข้าใจของบรรพชนผู้บุกเบิกในเรื่อง “the daily” และยืนยันว่าแผนภูมินั้นได้รับการชี้นำโดยพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรชายของเอลเลน ไวท์ ผู้เป็นบิดาของอาร์เธอร์ แอล. ไวท์ นักชีวประวัติผู้เขียนภาพรวมของเหตุการณ์ที่ถูกอ้างว่านี้ ได้ยอมรับทัศนะเกี่ยวกับ “the daily” ของดาเนียลส์และเพรสคอตต์ซึ่งมาจากซาตาน และได้เป็นพยานสนับสนุนคำกล่าวอ้างของดาเนียลส์เกี่ยวกับสิ่งที่เขาได้ยินในการสนทนาครั้งนั้น พวกเขาเพียงแต่ไม่รอบคอบกับเรื่องราวที่ตนกุขึ้น เพราะแผนภูมิปี 1843 มิได้แสดงสถานบริสุทธิ์ใด ๆ ที่ดาเนียลส์จะสามารถชี้ให้เห็นได้
Another falsehood that is represented in the interview is the lie that the passage from Early Writings was a warning against “time setting.” The passage Daniells supposedly asked about is as follows:
ความเท็จอีกประการหนึ่งที่ถูกนำเสนอไว้ในการสัมภาษณ์คือคำลวงที่ว่าข้อความจาก *Early Writings* เป็นคำเตือนต่อต้าน “การกำหนดเวลา” ข้อความที่กล่าวกันว่า Daniells ได้สอบถามนั้นมีดังนี้:
“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.
“ข้าพเจ้าได้เห็นว่าแผนภูมิปี 1843 นั้นได้รับการกำกับโดยพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และไม่ควรถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลง; ตัวเลขต่าง ๆ เป็นไปตามที่พระองค์ทรงประสงค์; พระหัตถ์ของพระองค์ทรงปกคลุมอยู่เหนือมันและทรงซ่อนความผิดพลาดประการหนึ่งไว้ในตัวเลขบางส่วน เพื่อมิให้ผู้ใดสามารถมองเห็นได้ จนกว่าพระหัตถ์ของพระองค์จะถูกยกออกไป”
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74, 75.
“แล้วข้าพเจ้าได้เห็นเกี่ยวกับ ‘เนืองนิตย์’ (ดาเนียล 8:12) ว่า คำว่า ‘เครื่องบูชา’ นั้นเป็นคำที่มนุษย์ใส่เพิ่มเข้ามาด้วยสติปัญญาของตน และมิได้เป็นส่วนหนึ่งของข้อความเดิม และองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงประทานความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้แก่บรรดาผู้ที่ประกาศเสียงร้องเรื่องโมงยามแห่งการพิพากษา เมื่อมีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันอยู่ ก่อนปี 1844 เกือบทุกคนต่างก็เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับ ‘เนืองนิตย์’; แต่ในความสับสนที่เกิดขึ้นนับแต่ปี 1844 เป็นต้นมา ได้มีการยึดถือทัศนะอื่น ๆ และความมืดมนกับความสับสนก็ได้ติดตามมา เวลาไม่ได้เป็นบททดสอบนับตั้งแต่ปี 1844 และจะไม่เป็นบททดสอบอีกเลย” Early Writings, 74, 75.
Willie C. White, Sister White’s son, had accepted the false view of “the daily,” and his son Arthur sought to perpetuate the “lie” associated with the interview that never happened by attempting to suggest that the warning in the passage from Early Writings, was simply and exclusively a warning against time setting. That argument was invented in the 1930’s and becomes a primary part of the “lie.”
วิลลี ซี. ไวต์ บุตรชายของซิสเตอร์ไวต์ ได้ยอมรับทัศนะอันเป็นเท็จเกี่ยวกับ “สิ่งประจำวันที่ต่อเนื่อง” และอาเธอร์ บุตรชายของเขา พยายามสืบทอด “คำมุสา” ที่เกี่ยวข้องกับการสัมภาษณ์ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นนั้น โดยพยายามชี้แนะว่าคำเตือนในข้อความจาก Early Writings เป็นเพียงและโดยเฉพาะคำเตือนต่อต้านการกำหนดเวลาเท่านั้น ข้อโต้แย้งนั้นถูกประดิษฐ์ขึ้นในทศวรรษ 1930 และกลายเป็นส่วนสำคัญของ “คำมุสา” ดังกล่าว
We will take up that argument in the next article.
เราจะหยิบยกข้อโต้แย้งนั้นขึ้นมาพิจารณาในบทความถัดไป
“September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.
“วันที่ 23 กันยายน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าว่า พระองค์ได้ทรงยื่นพระหัตถ์ของพระองค์ออกเป็นครั้งที่สองเพื่อกอบกู้คนที่เหลืออยู่แห่งชนชาติของพระองค์ และความพยายามทั้งหลายจำต้องทวีขึ้นเป็นสองเท่าในเวลาแห่งการรวบรวมนี้ ในเวลาแห่งการกระจัดกระจาย อิสราเอลถูกโบยตีและถูกฉีกกระชาก แต่บัดนี้ ในเวลาแห่งการรวบรวม พระเจ้าจะทรงรักษาและพันแผลให้ชนชาติของพระองค์ ในการกระจัดกระจาย ความพยายามที่ได้กระทำเพื่อเผยแพร่ความจริงนั้นมีผลเพียงเล็กน้อย บรรลุผลเพียงน้อยนิดหรือแทบไม่มีเลย แต่ในเวลาแห่งการรวบรวม เมื่อพระเจ้าได้ทรงยื่นพระหัตถ์เพื่อรวบรวมชนชาติของพระองค์แล้ว ความพยายามในการเผยแพร่ความจริงจะเกิดผลตามที่ทรงมุ่งหมายไว้ ทุกคนควรเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและมีใจร้อนรนในงานนั้น ข้าพเจ้าเห็นว่าเป็นเรื่องน่าละอายที่ผู้ใดจะอ้างถึงเวลาการกระจัดกระจายเป็นแบบอย่างเพื่อใช้กำกับเราทั้งหลายในบัดนี้ในเวลาแห่งการรวบรวม เพราะหากพระเจ้าไม่ทรงกระทำเพื่อเราทั้งหลายในเวลานี้มากไปกว่าที่พระองค์ได้ทรงกระทำในเวลานั้น อิสราเอลก็คงจะไม่มีวันถูกรวบรวม ความจริงจำเป็นต้องได้รับการตีพิมพ์ลงในสิ่งพิมพ์ฉันใด ก็จำเป็นฉันนั้นที่จะต้องได้รับการประกาศเทศนาด้วย”
“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.
“องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้าว่า แผนภูมิปี 1843 นั้นได้รับการทรงนำโดยพระหัตถ์ของพระองค์ และไม่ควรแก้ไขส่วนใดของมันเลย; ตัวเลขทั้งหลายนั้นเป็นไปตามที่พระองค์ทรงประสงค์ ว่าพระหัตถ์ของพระองค์ทรงอยู่เหนือและทรงปิดบังความผิดพลาดประการหนึ่งในตัวเลขบางส่วน เพื่อมิให้ผู้ใดสามารถมองเห็นได้ จนกว่าพระหัตถ์ของพระองค์จะถูกยกออกไป”
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
“แล้วข้าพเจ้าได้เห็นเกี่ยวกับคำว่า ‘Daily’ ว่า คำว่า ‘sacrifice’ นั้นเป็นคำที่ปัญญาของมนุษย์เติมเข้าไป และมิได้เป็นส่วนหนึ่งของข้อความเดิม; และองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานความเข้าใจอันถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้แก่บรรดาผู้ที่ประกาศเสียงร้องเรื่องโมงแห่งการพิพากษา เมื่อมีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันอยู่ ก่อนปี 1844 เกือบทุกคนก็เป็นหนึ่งเดียวกันในความเข้าใจอันถูกต้องเกี่ยวกับ ‘Daily;’ แต่ตั้งแต่ปี 1844 เป็นต้นมา ท่ามกลางความสับสน ก็ได้มีการยึดถือทัศนะอื่น ๆ และความมืดมนกับความสับสนก็ได้ติดตามมา” Review and Herald, November 1, 1850.