ประวัติศาสตร์ที่ซ่อนเร้นของดาเนียล บทที่สิบเอ็ด ข้อสี่สิบ สอดคล้องกับประวัติศาสตร์ที่ถูกนำเสนอไว้ในข้อสิบถึงข้อสิบหกของบทเดียวกัน ในข้อสิบถึงข้อสิบหกนั้น แนวของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินแห่งวิวรณ์ บทที่สิบสาม ซึ่งเป็นเขาสาธารณรัฐที่เสื่อมทรามของสหรัฐอเมริกา ถูกแทนโดยโดนัลด์ ทรัมป์; แนวของเขาโปรเตสแตนต์ที่เสื่อมทรามของสหรัฐอเมริกา ถูกแทนโดยพวกมัคคาบี; แนวของสัตว์ร้ายจากทะเลแห่งสันตะสำนัก ถูกแทนว่าเป็น “โจรแห่งชนชาติของเจ้า” และแนวของพญานาคถูกแทนโดยกษัตริย์ฝ่ายใต้ต่าง ๆ และฟีลิปแห่งมาซิโดเนีย แนวของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันถูกแทนโดยเปโตร

ตะวันออกกลาง

ภายในประวัติศาสตร์อันซ่อนเร้นนั้น จุดกึ่งกลางได้รับการเน้นย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ช่วงเวลา 250 ปีที่เริ่มต้นในปี 457 ก่อน ค.ศ. สิ้นสุดลงในปี 207 ก่อน ค.ศ. ณ ท่ามกลางสงครามแห่งราฟีอาและพาเนียม ซึ่งเป็นสงครามตัวแทนสองครั้งสุดท้ายของข้อสิบเอ็ดถึงข้อสิบห้า ช่วงเวลา 250 ปีของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินโลกที่เริ่มต้นในปี 1776 สิ้นสุดลงในปี 2026 ซึ่งเป็นปีแห่ง “การเลือกตั้งกลางสมัย” ในเวทีการเมืองของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินโลก เปโตรอยู่ที่ซีซารียา ฟีลิปปี (พาเนียม) ซึ่งเป็นจุดกึ่งกลางของสามครั้งที่พระคริสต์ทรงนำสาวกไปเพียงสามคนโดยเฉพาะเท่านั้น

passage unavailable

This passage is not yet available in .

passage unavailable

This passage is not yet available in .

passage unavailable

This passage is not yet available in .

“ทูตสวรรค์ผู้เข้าร่วมในการประกาศข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม จะทำให้ทั่วทั้งพิภพสว่างไสวด้วยพระสิริของเขา ณ ที่นี้ได้มีการพยากรณ์ถึงงานซึ่งมีขอบเขตทั่วโลกและฤทธานุภาพอันไม่เคยปรากฏมาก่อน ขบวนการเสด็จมาของพระคริสต์ในช่วงปี 1840–44 เป็นการสำแดงอันรุ่งโรจน์แห่งฤทธิ์เดชของพระเจ้า ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์แรกได้ถูกนำไปยังสถานีมิชชันทุกแห่งทั่วโลก และในบางประเทศก็เกิดความสนใจทางศาสนาอย่างยิ่งยวด ซึ่งไม่เคยมีให้เห็นในแผ่นดินใดนับตั้งแต่การปฏิรูปศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่สิบหก แต่สิ่งเหล่านี้จะถูกทำให้เหนือยิ่งกว่าโดยขบวนการอันทรงพลังภายใต้คำเตือนสุดท้ายของทูตสวรรค์องค์ที่สาม” The Great Controversy, 611.

passage unavailable

This passage is not yet available in .

passage unavailable

This passage is not yet available in .

เมื่อบาดแผลถึงตายของสันตะปาปาได้รับการรักษาให้หาย ณ กฎหมายวันอาทิตย์ การสำแดงครั้งที่สองของยุคมืดก็เริ่มต้นขึ้น ความวิบัติประการที่หนึ่งและประการที่สามเป็นสิ่งเดียวกัน เพราะพระคริสต์ทรงยกภาพตอนปลายด้วยตอนต้นอยู่เสมอ ดังนั้น ดาวที่ตกลงมาคือมุฮัมมัดในความวิบัติประการที่หนึ่ง ผู้ซึ่งบิดกุญแจที่เปิดบ่อเหวลึก และไม่นานหลังจาก 9/11 ลัทธิอเทวนิยมแห่งบ่อเหวลึกก็ได้สังหารพยานทั้งสองแห่งวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด ที่กฎหมายวันอาทิตย์ บาดแผลถึงตายของสันตะปาปาได้รับการรักษาให้หาย และสัตว์ร้ายแห่งคาทอลิกก็ทำให้ปริศนาเชิงพยากรณ์ของตัวที่แปด (ซึ่งเป็นตัวแทนของการฟื้นคืนชีพ) สำเร็จเป็นจริง จากนั้นช่วงเวลาที่สองของยุคมืดก็เริ่มต้นขึ้น ในฐานะหมุดหมายที่สามของบาลาอัม เมื่อแม่ลาเอ่ยปากพูดและบิดกุญแจเพื่อเปิดบ่อเหวลึกอีกครั้ง หลัง 9/11 ลัทธิอเทวนิยม คือพญานาค ได้ขึ้นมาจากบ่อเหวลึกเพื่อต่อสู้กับประธานาธิบดีผู้มั่งคั่งที่สุด ผู้ซึ่งปลุกปั่นอาณาจักรกรีกทั้งสิ้น ที่กฎหมายวันอาทิตย์ สัตว์ร้ายแห่งวิวรณ์บทที่สิบเจ็ดขึ้นมาจากบ่อเหวลึก และความมืดก็กลับมาปกคลุมดวงอาทิตย์อีกครั้ง

เหตุใดจึงเป็นแนชวิลล์? คำถามที่ยังคงไม่ได้รับการคลี่คลาย? แนชวิลล์เป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาสั้น ๆ แห่งการประกาศข่าวสารเสียงร้องในเวลาเที่ยงคืน และช่วงเวลานั้นเริ่มต้นด้วยการโจมตีทำลายล้างโดยอิสลามอย่างไม่คาดหมาย และสิ้นสุดลงในลักษณะเดียวกัน กฎหมายวันอาทิตย์ในตอนปลายของช่วงเวลานั้นเป็นภาพแทนของการบังคับใช้เครื่องหมายของสัตว์ร้ายในสหรัฐอเมริกา และเป็นจุดเริ่มต้นของการทำลายบรรดานครต่าง ๆ “การทำลายล้าง” เป็นลักษณะเชิงพยากรณ์ประการหนึ่งของอิสลาม.

การทำลายล้าง

“คืนก่อนเมื่อคืนนี้ มีภาพเหตุการณ์อันน่าประทับใจยิ่งฉากหนึ่งผ่านต่อหน้าข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นลูกไฟมหึมาตกลงท่ามกลางคฤหาสน์อันงดงามหลายหลัง ทำให้สิ่งเหล่านั้นถูกทำลายลงในทันที ข้าพเจ้าได้ยินบางคนกล่าวว่า ‘เรารู้อยู่ว่าการพิพากษาลงโทษของพระเจ้ากำลังจะมาถึงโลก แต่เราไม่รู้ว่าจะมาถึงเร็วปานนี้’ คนอื่น ๆ กล่าวว่า ‘พวกท่านรู้อยู่แล้ว! ถ้าเช่นนั้น เหตุใดพวกท่านจึงไม่ได้บอกเรา? เราไม่รู้’ ข้าพเจ้าได้ยินถ้อยคำเช่นนั้นถูกกล่าวอยู่ทุกด้าน” จดหมาย 217, 1904.

เก้า สิบเอ็ด

วิวรณ์ “เก้า สิบเอ็ด” ระบุถึงลักษณะของอาณาจักรอิสลามว่าเป็นความตายและการทำลายล้าง เพราะชื่อในคำพยากรณ์เป็นตัวแทนของลักษณะนิสัย.

และพวกมันมีกษัตริย์ปกครองอยู่เหนือมัน คือทูตสวรรค์แห่งขุมลึกไร้ก้นบึ้ง ซึ่งมีนามในภาษาฮีบรูว่า อับบัดโดน แต่ในภาษากรีกมีนามว่า อปอลลิโยน วิวรณ์ 9/11

Abaddon หมายถึง “การทำลายล้าง” หรือ “สถานที่แห่งการทำลายล้าง” และ Apollyon หมายถึง “ผู้ทำลาย”

“ทูตสวรรค์ทั้งหลายกำลังยึดเหนี่ยวลมทั้งสี่ไว้ ซึ่งถูกพรรณนาเป็นม้าพยศที่กำลังเดือดดาล พยายามจะสะบัดให้หลุดและโถมทะยานไปทั่วพื้นพิภพทั้งสิ้น นำความพินาศและความตายไปตามทางที่มันผ่าน”

“เราจะหลับอยู่ตรงชายขอบของโลกนิรันดร์นั้นหรือ? เราจะเฉื่อยชา เย็นชา และตายด้านอยู่หรือ? โอ ขอให้เราได้มีพระวิญญาณและลมปราณของพระเจ้าในคริสตจักรของเรา ซึ่งทรงเป่าลงในประชากรของพระองค์ เพื่อให้เขาทั้งหลายยืนขึ้นบนเท้าของตนและมีชีวิต เราจำเป็นต้องเห็นว่าทางนั้นแคบ และประตูก็คับแคบ แต่เมื่อเราผ่านเข้าไปทางประตูคับแคบนั้นแล้ว ความกว้างของมันก็ไร้ขอบเขต” Manuscript Releases, เล่ม 20, 217.

วิถีแห่งอิสลามของวิบัติประการที่สาม คือวิถีของบาลาอัมและลา วิถีของม้าอันเกรี้ยวกราดแห่งอิสลาม กล่าวคือ ลมทั้งสี่แห่งความขัดแย้งของยอห์น ลมแรงของอิสยาห์ และ “ลม” หรือ “ลมหายใจ” ของเอเสเคียลซึ่งมาจากลมทั้งสี่นั้น ดำเนินไปตามเส้นทางจาก 9/11 ซึ่งนำไปสู่ประตูที่ “แคบ” และ “ตรง” ประตูแคบนั้นคือหมายสำคัญลำดับที่สามของบาลาอัมและลา

และทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ได้ก้าวไปข้างหน้าอีก และยืนอยู่ในที่คับแคบ ซึ่งไม่มีทางจะเลี้ยวไปทางขวาหรือทางซ้ายได้ และเมื่อแม่ลาเห็นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ นางก็หมอบลงใต้บาลาอัม และความโกรธของบาลาอัมก็พลุ่งขึ้น เขาจึงตีแม่ลาด้วยไม้เท้า แล้วพระเยโฮวาห์ทรงเปิดปากของแม่ลา และนางกล่าวแก่บาลาอัมว่า “ข้าพเจ้าได้ทำอะไรแก่ท่าน ท่านจึงตีข้าพเจ้าถึงสามครั้งนี้?” กันดารวิถี 22:26–28

เส้นทางของวิบัติประการที่สามแห่งการทำลายล้างของอิสลามได้เริ่มต้นขึ้นในเหตุการณ์ 9/11 เมื่อวิวรณ์ 18:1–3 ได้สำเร็จเป็นจริงแล้ว

“บัดนี้มีคำกล่าวว่าข้าพเจ้าได้ประกาศว่านครนิวยอร์กจะถูกกวาดล้างไปด้วยคลื่นยักษ์กระนั้นหรือ? เรื่องนี้ข้าพเจ้าไม่เคยกล่าวเลย ข้าพเจ้าได้กล่าวว่า เมื่อข้าพเจ้ามองดูอาคารใหญ่โตที่กำลังก่อสร้างขึ้นที่นั่น สูงขึ้นเป็นชั้นแล้วชั้นเล่า ‘เหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวยิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงลุกขึ้นเพื่อทรงเขย่าแผ่นดินโลกอย่างน่าหวาดหวั่น! แล้วถ้อยคำแห่งวิวรณ์ 18:1–3 จะสำเร็จเป็นจริง’ เนื้อหาทั้งหมดของวิวรณ์บทที่สิบแปดเป็นคำเตือนถึงสิ่งที่จะมาถึงโลก แต่ข้าพเจ้าไม่ได้รับความกระจ่างเฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับสิ่งที่จะมาถึงนครนิวยอร์ก นอกจากที่ข้าพเจ้ารู้ว่า วันหนึ่งอาคารใหญ่โตที่นั่นจะถูกทำลายลงด้วยการพลิกผันและการโค่นล้มโดยฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า จากความสว่างที่ประทานแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้ว่าความพินาศอยู่ในโลก พระดำรัสเพียงคำเดียวจากองค์พระผู้เป็นเจ้า การสัมผัสเพียงครั้งเดียวจากฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ และโครงสร้างมหึมาเหล่านี้ก็จะพังทลายลง เหตุการณ์จะเกิดขึ้นซึ่งความน่าสะพรึงกลัวของมันนั้นเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้” Review and Herald, July 5, 1906.

passage unavailable

This passage is not yet available in .

ประชากรของเราถูกทำลายเพราะขาดความรู้ เพราะเจ้าได้ปฏิเสธความรู้ เราจึงจะปฏิเสธเจ้าเช่นกัน เพื่อเจ้าจะมิได้เป็นปุโรหิตสำหรับเรา เพราะเจ้าได้ลืมธรรมบัญญัติแห่งพระเจ้าของเจ้า เราก็จะลืมลูกหลานของเจ้าเช่นกัน โฮเชยา 4:6

passage unavailable

This passage is not yet available in .

ประเด็นเรื่องการเชื่อฟังในวาระสุดท้ายไม่อาจจำกัดอยู่เพียงสวนเดียวได้ หากว่า “ทุกประชาชาติจะมีส่วนเกี่ยวข้อง” ดังที่ซิสเตอร์ไวท์กล่าวไว้ ปัญหาเรื่องวันสะบาโตและวันอาทิตย์คือการทำซ้ำของการทดสอบตั้งต้นของอาดัมและเอวาในสวน ซึ่งจะถูกทำซ้ำไปทั่วทั้งโลกในวาระสุดท้าย การทดสอบนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อมีการออกกฎหมายวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งก็เป็นจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งการประกาศเสียงร้องเวลาเที่ยงคืนด้วย

passage unavailable

This passage is not yet available in .

passage unavailable

This passage is not yet available in .

passage unavailable

This passage is not yet available in .

เราจะกล่าวถึงสิ่งเหล่านี้ต่อไปในบทความถัดไป।

ต้นฉบับเลขที่ 188, ค.ศ. 1905

“เมื่อข้าพเจ้าอยู่ที่แนชวิลล์ ข้าพเจ้าได้กล่าวแก่ประชาชนทั้งหลาย และในยามกลางคืนนั้น มีลูกไฟมหึมาลูกหนึ่งลงมาตรงจากสวรรค์และตั้งอยู่เหนือแนชวิลล์ เปลวไฟพุ่งออกจากลูกไฟนั้นดุจลูกศร บ้านเรือนต่าง ๆ กำลังถูกเผาผลาญ บ้านเรือนกำลังโอนเอนและพังทลาย บางคนในพวกเรายืนอยู่ที่นั่น ‘ก็เป็นดังที่เราคาดไว้แล้ว’ เขาทั้งหลายกล่าว ‘เราคาดไว้แล้วว่าจะเป็นเช่นนี้’ คนอื่น ๆ บิดมือด้วยความทุกข์ระทมและร้องทูลต่อพระเจ้าเพื่อขอพระเมตตา ‘พวกท่านรู้อยู่แล้ว’ เขาทั้งหลายกล่าว ‘พวกท่านรู้อยู่ว่าสิ่งนี้กำลังจะมา และไม่เคยเอ่ยคำใดเพื่อเตือนพวกเราเลย!’ เขาทั้งหลายดูประหนึ่งว่าจวนจะฉีกคนเหล่านั้นเป็นชิ้น ๆ ด้วยคิดว่าพวกเขาไม่เคยบอกหรือให้คำเตือนใด ๆ แก่ตนเลย” Manuscript 188, 1905.