It is an acceptable biblical understanding to identify the prophet Ezekiel as thirty years old in his opening verses.
เป็นความเข้าใจตามพระคัมภีร์ที่ยอมรับได้ที่จะระบุว่าผู้เผยพระวจนะเอเสเคียลมีอายุสามสิบปีในข้อเปิดเรื่องของท่าน
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity, The word of the Lord came expressly unto Ezekiel the priest, the son of Buzi, in the land of the Chaldeans by the river Chebar; and the hand of the Lord was there upon him. Ezekiel 1:1–3.
อยู่มาในปีที่สามสิบ ในเดือนที่สี่ ในวันที่ห้าของเดือน ขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางพวกเชลยริมแม่น้ำเคบาร์ ฟ้าสวรรค์ก็เปิดออก และข้าพเจ้าได้เห็นนิมิตของพระเจ้า ในวันที่ห้าของเดือนนั้น ซึ่งเป็นปีที่ห้าแห่งการถูกกวาดไปเป็นเชลยของกษัตริย์เยโฮยาคีน พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงเอเสเคียลปุโรหิต บุตรชายของบูซี อย่างชัดแจ้ง ในแผ่นดินของชาวเคลเดียริมแม่น้ำเคบาร์ และพระหัตถ์ของพระยาห์เวห์ก็สถิตอยู่เหนือท่าน ณ ที่นั่น เอเสเคียล 1:1–3
Some believe “the thirtieth year” is based upon a specific jubilee cycle, which began with king Josiah and ended with verse one of chapter forty.
บางคนเชื่อว่า “ปีที่สามสิบ” นั้นอิงอยู่กับรอบปีโยบีลเฉพาะรอบหนึ่ง ซึ่งเริ่มต้นด้วยกษัตริย์โยสิยาห์และสิ้นสุดลงที่ข้อหนึ่งของบทที่สี่สิบ
In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.
ในปีที่ยี่สิบห้าแห่งการเป็นเชลยของเรา ในต้นปี ในวันที่สิบของเดือน ในปีที่สิบสี่หลังจากที่เมืองนั้นถูกตีทำลาย ในวันเดียวกันนั้นเอง พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์ทรงอยู่เหนือข้าพเจ้า และทรงนำข้าพเจ้าไปยังที่นั่น เอเสเคียล 40:1
Biblical chronologists date verse one of chapter forty as either April 28 or October 22, 573 BC. All the prophets identify the latter days, so the fall date of October 22, 573 BC is the omega date of a line that began fifty years prior in what is called “Josiah’s Great Passover” on May 5, 622 BC.
นักลำดับเหตุการณ์ตามพระคัมภีร์กำหนดวันที่ของข้อหนึ่งในบทที่สี่สิบไว้ว่าเป็นได้ทั้งวันที่ 28 เมษายน หรือวันที่ 22 ตุลาคม ปี 573 ก่อนคริสตกาล ผู้เผยพระวจนะทั้งปวงต่างชี้ไปยังวาระสุดท้าย ดังนั้น วันฤดูใบไม้ร่วงคือวันที่ 22 ตุลาคม ปี 573 ก่อนคริสตกาล จึงเป็นวันโอเมกาของเส้นเวลาหนึ่งซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อห้าสิบปีก่อน ในเหตุการณ์ที่เรียกว่า “ปัสกาครั้งยิ่งใหญ่ของโยสิยาห์” เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ปี 622 ก่อนคริสตกาล.
The number thirty is a symbol of the priests who were to be thirty years old when they began to serve. Whether verse one through three of Ezekiel one, is identifying Ezekiel’s age as thirty, or simply as a symbol of a priest he would also be represented as thirty years old. If the thirty years of verse one is as others believe; representing the thirtieth year since Josiah’s Great Passover in 622 BC, the prophetic implications are still the same.
เลขสามสิบเป็นสัญลักษณ์ของบรรดาปุโรหิตซึ่งต้องมีอายุสามสิบปีเมื่อเริ่มปฏิบัติหน้าที่ ไม่ว่าข้อหนึ่งถึงสามของเอเสเคียลบทที่หนึ่งจะระบุว่าเอเสเคียลมีอายุสามสิบปี หรือเพียงระบุเชิงสัญลักษณ์ว่าเป็นปุโรหิต เขาก็ย่อมถูกนำเสนอว่าเป็นผู้มีอายุสามสิบปีด้วยเช่นกัน หาก “สามสิบปี” ในข้อหนึ่งเป็นดังที่ผู้อื่นเชื่อกัน คือหมายถึงปีที่สามสิบนับตั้งแต่ปัสกาครั้งยิ่งใหญ่ของโยสิยาห์ในปี 622 BC นัยเชิงพยากรณ์ก็ยังคงเหมือนเดิม.
Josiah means “foundation,” and his Great Passover began a jubilee period that ended on October 22 on the Day of Atonement 573 BC. The “jubilee line” from Josiah to October 22 aligns with the history of 1840 to 1844. The foundations of 1840 were represented by king Josiah and also by Josiah Litch. October 22 was represented by the horn of the jubilee trumpet being sounded along with the horn of the Day of Atonement.
โยสิยาห์หมายถึง “รากฐาน” และปัสกาครั้งยิ่งใหญ่ของท่านได้เริ่มต้นช่วงเวลาแห่งยูบิลีซึ่งสิ้นสุดลงในวันที่ 22 ตุลาคม ณ วันแห่งการลบบาป ปี 573 ก่อน ค.ศ. “เส้นยูบิลี” จากโยสิยาห์ถึงวันที่ 22 ตุลาคมสอดคล้องกับประวัติศาสตร์ของช่วงปี 1840 ถึง 1844 รากฐานของปี 1840 ได้รับการเป็นตัวแทนโดยกษัตริย์โยสิยาห์ และโดยโยสิยาห์ ลิตช์ด้วย วันที่ 22 ตุลาคมได้รับการเป็นตัวแทนโดยการเป่าเขาแตรแห่งยูบิลีพร้อมกับเขาแตรแห่งวันลบบาป.
And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:8, 9.
และเจ้าจงนับสะบาโตแห่งปีทั้งเจ็ดสำหรับตน คือเจ็ดครั้ง ๆ ละเจ็ดปี และระยะเวลาแห่งสะบาโตของปีทั้งเจ็ดนั้นจะเป็นสี่สิบเก้าปีสำหรับเจ้า แล้วเจ้าจงให้เป่าแตรแห่งปีโยบิลในวันที่สิบของเดือนที่เจ็ด ในวันลบมลทินบาปนั้น เจ้าทั้งหลายจงให้เป่าแตรไปทั่วแผ่นดินของเจ้า เลวีนิติ 25:8, 9
Ezekiel is set within the Jubilee line from king Josiah to October 22, a line that represents Revelation ten’s first and second angels from 1840 unto 1844. Ezekiel represents the Millerites of the first and second angels and the one hundred and forty-four thousand of the third angel. Ezekiel represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, but his primary prophetic attribute is that he is a prophet.
เอเสเคียลถูกจัดวางไว้ภายในเส้นแห่งปีโยบิลีตั้งแต่กษัตริย์โยสิยาห์จนถึงวันที่ 22 ตุลาคม ซึ่งเป็นเส้นที่เป็นตัวแทนของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สองแห่งวิวรณ์บทที่สิบ ตั้งแต่ปี 1840 จนถึงปี 1844 เอเสเคียลเป็นตัวแทนของชาวมิลเลอไรต์แห่งทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สอง และของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันแห่งทูตสวรรค์องค์ที่สาม เอเสเคียลเป็นตัวแทนของฐานะปุโรหิตของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน แต่คุณลักษณะเชิงพยากรณ์หลักของเขาคือ เขาเป็นผู้เผยพระวจนะ
Prophet, Priest and King
ผู้เผยพระวจนะ ปุโรหิต และกษัตริย์
There are three biblical characters that began to serve when thirty years of age. Along with Ezekiel were David and Joseph. Because they all began to serve at the age of thirty, they are all priests. David is a symbol of the king, Joseph is the priest and Ezekiel is the prophet in the threefold kingdom of glory that consists of a prophet, a priest and a king.
มีบุคคลตามพระคัมภีร์อยู่สามคนที่เริ่มรับใช้เมื่ออายุสามสิบปี นอกเหนือจากเอเสเคียลแล้ว ยังมีดาวิดและโยเซฟด้วย เพราะพวกเขาทุกคนเริ่มรับใช้เมื่ออายุสามสิบปี พวกเขาจึงล้วนเป็นปุโรหิต ดาวิดเป็นสัญลักษณ์ของกษัตริย์ โยเซฟเป็นปุโรหิต และเอเสเคียลเป็นผู้เผยพระวจนะ ในอาณาจักรแห่งพระสิริสามประการซึ่งประกอบด้วยผู้เผยพระวจนะ ปุโรหิต และกษัตริย์
However we might apply the prophet Ezekiel as a symbol, he is a priest, and when applied in the line of the jubilee from Josiah to October 22, Ezekiel is a priest who would represent a priest in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand as typified by the history of 1840 to 1844 and king Josiah to October 22, 573 BC.
อย่างไรก็ดี ไม่ว่าเราจะประยุกต์ใช้ผู้พยากรณ์เอเสเคียลในฐานะสัญลักษณ์อย่างไร เขาก็เป็นปุโรหิต และเมื่อประยุกต์ใช้ตามแนวของปีโยบิลีนับตั้งแต่โยสิยาห์ถึงวันที่ 22 ตุลาคม เอเสเคียลก็เป็นปุโรหิตผู้ซึ่งจะเป็นตัวแทนของปุโรหิตคนหนึ่งในช่วงเวลาแห่งการประทับตราของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ตามแบบอย่างที่แสดงไว้โดยประวัติศาสตร์ตั้งแต่ปี 1840 ถึง 1844 และจากกษัตริย์โยสิยาห์ถึงวันที่ 22 ตุลาคม ปี 573 ก่อนคริสตกาล.
Twenty-two
ยี่สิบสอง
The Bible is clear that Ezekiel ministered for twenty-two years. “Twenty-two” is a symbol of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of Divinity combined with humanity. In the history represented by Josiah’s Passover unto chapter forty’s October 22’s Jubilee celebration, Josiah’s Passover typified the work of Josiah Litch in 1838 and 1840. That work was setting forth the time prophecies of the first and second woes. It can now be seen that the prophecy of the first and second woes is much larger than the pioneers recognized.
พระคัมภีร์กล่าวไว้อย่างชัดเจนว่าเอเสเคียลได้ปฏิบัติพันธกิจเป็นเวลายี่สิบสองปี “ยี่สิบสอง” เป็นสัญลักษณ์ของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ผู้ซึ่งเป็นธงสำคัญแห่งภาวะพระเจ้ารวมเข้ากับความเป็นมนุษย์ ในประวัติศาสตร์ที่ถูกแทนไว้ตั้งแต่ปัสกาของโยสิยาห์ไปจนถึงการเฉลิมฉลองยูบิลีในวันที่ 22 ตุลาคมแห่งบทที่สี่สิบ ปัสกาของโยสิยาห์เป็นแบบอย่างล่วงหน้าของงานของโยสิยาห์ ลิช ในปี 1838 และ 1840 งานนั้นคือการนำเสนอคำพยากรณ์เรื่องเวลาแห่งวิบัติประการที่หนึ่งและประการที่สอง บัดนี้สามารถเห็นได้แล้วว่าคำพยากรณ์เกี่ยวกับวิบัติประการที่หนึ่งและประการที่สองนั้นมีขอบเขตกว้างใหญ่กว่าที่บรรพชนผู้บุกเบิกได้ตระหนักไว้
Ezekiel as a biblical prophet identifies more specific dates in his writings than any other biblical author.
เอเสเคียลในฐานะผู้เผยพระวจนะในพระคัมภีร์ ได้ระบุวันเดือนปีที่เฉพาะเจาะจงไว้ในงานเขียนของท่านมากกว่าผู้ประพันธ์พระคัมภีร์คนใด ๆ อื่น
Ezekiel is the omega of the day equaling a year in Bible prophecy. In the book of Numbers, the alpha mention of the day year principle is represented at the first rebellion at Kadesh that brought about forty years of wandering in the wilderness. The last, or omega rebellion is being represented by Ezekiel in chapter four as Jerusalem is destroyed.
เอเสเคียลคือโอเมกาของหลักการ “หนึ่งวันเท่ากับหนึ่งปี” ในคำพยากรณ์ของพระคัมภีร์ ในหนังสือกันดารวิถี การกล่าวถึงหลักการวันต่อปีเป็นครั้งแรกหรืออัลฟา ได้รับการสำแดงไว้ในการกบฏครั้งแรกที่คาเดช ซึ่งก่อให้เกิดการพเนจรอยู่ในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลาสี่สิบปี ส่วนการกบฏครั้งสุดท้ายหรือโอเมกา ได้รับการสำแดงโดยเอเสเคียลในบทที่สี่ ขณะที่เยรูซาเล็มถูกทำลายลง
Alpha
อัลฟ่า
After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise. I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. Numbers 14:34, 35.
ตามจำนวนวันทั้งหลายที่พวกเจ้าสอดแนมแผ่นดินนั้น คือสี่สิบวัน หนึ่งวันแทนหนึ่งปี พวกเจ้าจะต้องแบกบาปชั่วของตนอยู่สี่สิบปี และพวกเจ้าจะรู้จักการที่เราถอนคำมั่นของเรา เราคือพระยาห์เวห์ได้ตรัสแล้วว่า เราจะกระทำเช่นนี้แก่ชุมนุมชนชั่วร้ายทั้งหมดนี้อย่างแน่นอน ผู้ซึ่งชุมนุมกันต่อสู้เรา ในถิ่นทุรกันดารนี้พวกเขาจะถูกผลาญเสีย และที่นั่นพวกเขาจะตาย กันดารวิถี 14:34, 35
Omega
โอเมกา
Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity. For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel. And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it. Ezekiel 4:4–7.
จงนอนตะแคงซ้ายของเจ้า แล้ววางความชั่วช้าของพงศ์พันธุ์อิสราเอลไว้บนนั้น ตามจำนวนวันที่เจ้าจะนอนอยู่บนนั้น เจ้าจะต้องรับความชั่วช้าของพวกเขาไว้ เพราะเราได้กำหนดปีแห่งความชั่วช้าของพวกเขาแก่เจ้า ตามจำนวนวัน คือสามร้อยเก้าสิบวัน ดังนั้นเจ้าจะต้องรับความชั่วช้าของพงศ์พันธุ์อิสราเอลไว้ และเมื่อเจ้ากระทำครบแล้ว จงนอนตะแคงขวาอีก และเจ้าจะต้องรับความชั่วช้าของพงศ์พันธุ์ยูดาห์สี่สิบวัน เราได้กำหนดให้หนึ่งวันแทนหนึ่งปีแก่เจ้า ฉะนั้นเจ้าจงตั้งหน้าของเจ้าไปยังการล้อมกรุงเยรูซาเล็ม และให้แขนของเจ้าถูกเปลือยไว้ และเจ้าจงพยากรณ์กล่าวโทษมัน เอเสเคียล 4:4–7
Kadesh and Jerusalem’s destruction represent the alpha and omega rebellion representing the day for a year principle. The “day for a year principle” was the primary rule of the Millerite's and in the history of 1840 to 1844, as typified in the Jubilee line of king Josiah unto October 22. Ezekiel sets forth more dates than any other prophet. Within the dating of Ezekiel, the line of the Jubilee is identified, tying Ezekiel’s witness directly into the history of the first and second angels, and thereafter the history of the third angel.
คาเดชและการทำลายกรุงเยรูซาเล็มเป็นตัวแทนของการกบฏอัลฟาและโอเมกา ซึ่งเป็นตัวแทนของหลักการ “หนึ่งวันเท่ากับหนึ่งปี” หลักการ “หนึ่งวันเท่ากับหนึ่งปี” เป็นกฎสำคัญอันดับแรกของพวกมิลเลอไรต์ และในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ปี 1840 ถึง 1844 ดังที่ถูกทำให้เป็นแบบอย่างไว้ในเส้นยูบิลลีของกษัตริย์โยสิยาห์จนถึงวันที่ 22 ตุลาคม เอเสเคียลได้แสดงกำหนดเวลาต่าง ๆ ไว้มากกว่าผู้เผยพระวจนะคนใด ๆ ภายในระบบการลงวันที่ของเอเสเคียลนั้น มีการระบุเส้นของยูบิลลีไว้ ซึ่งเชื่อมโยงคำพยานของเอเสเคียลเข้ากับประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งและองค์ที่สองโดยตรง และต่อจากนั้นเข้ากับประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์องค์ที่สาม.
Along with the “Jubilee line” Ezekiel lies on his side for three hundred and ninety days, then on his other side for forty days. “Four hundred and thirty” is a symbol of the old and new covenants, for Abram’s covenant promise of four hundred years of captivity in Egypt found the second witness of thirty years with the apostle Paul. Together Abram, (later Abraham) of ‘the old’ and Saul, (later Paul) of ‘the new’ combined their witnesses to establish four hundred and thirty years as a symbol of the everlasting covenant. “Three hundred and ninety days” “shalt thou bear the iniquity of the house of Israel.” “And” “thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days.” Together the right side and the left side equal Abram and Paul.
พร้อมกับ “เส้นยูบิลี” เอเสเคียลนอนตะแคงข้างหนึ่งเป็นเวลาสามร้อยเก้าสิบวัน แล้วจึงนอนตะแคงอีกข้างหนึ่งเป็นเวลาสี่สิบวัน “สี่ร้อยสามสิบ” เป็นสัญลักษณ์ของพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่ เพราะพระสัญญาแห่งพันธสัญญาที่ประทานแก่อับรามเรื่องการเป็นเชลยในอียิปต์สี่ร้อยปีนั้น ได้รับพยานที่สองอีกสามสิบปีโดยอัครทูตเปาโล เมื่อรวมกันแล้ว อับราม (ภายหลังคืออับราฮัม) แห่ง ‘ของเดิม’ และเซาโล (ภายหลังคือเปาโล) แห่ง ‘ของใหม่’ ได้รวมคำพยานของตนเพื่อสถาปนาสี่ร้อยสามสิบปีให้เป็นสัญลักษณ์ของพันธสัญญานิรันดร์ “สามร้อยเก้าสิบวัน” “เจ้าจงแบกรับความชั่วช้าของพงศ์พันธุ์อิสราเอล” “และ” “เจ้าจงแบกรับความชั่วช้าของพงศ์พันธุ์ยูดาห์สี่สิบวัน” เมื่อนำมารวมกันแล้ว ด้านขวาและด้านซ้ายย่อมเท่ากับอับรามและเปาโล
The covenant was always based upon obedience or disobedience—life or death. The year day principle in Millerite history was a life or death issue, and the history was announced by the first angel as the everlasting gospel. The “gospel” is a life or death issue, and the life or death testing issue of Millerite history was set within the context of the principle of a day equating to a year. The prediction that empowered the message of the first angel was the three hundred ninety-one years and fifteen days prophecy of the second woe. Within the three hundred and ninety days that Ezekiel laid upon his left side is an illustration of the three hundred and ninety-one years and fifteen days time prophecy of the second woe. It requires prophetic discernment to rightly divide the prophecy, but it is nothing less than the continuing work of the Lion of the tribe of Judah unsealing the message of the midnight cry.
พันธสัญญานั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของการเชื่อฟังหรือการไม่เชื่อฟัง—ชีวิตหรือความตายเสมอมา หลักการวันเท่ากับหนึ่งปีในประวัติศาสตร์มิลเลอไรต์เป็นประเด็นแห่งชีวิตหรือความตาย และประวัติศาสตร์นั้นได้ถูกประกาศโดยทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งว่าเป็นข่าวประเสริฐนิรันดร์ “ข่าวประเสริฐ” เป็นประเด็นแห่งชีวิตหรือความตาย และประเด็นการทดสอบแห่งชีวิตหรือความตายในประวัติศาสตร์มิลเลอไรต์นั้นได้ถูกวางไว้ภายในบริบทของหลักการที่ว่าวันหนึ่งเท่ากับหนึ่งปี คำพยากรณ์ที่เสริมพลังแก่ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งคือคำพยากรณ์หนึ่งปีสามร้อยเก้าสิบเอ็ดปีและสิบห้าวันของวิบัติประการที่สอง ภายในช่วงเวลาสามร้อยเก้าสิบวันที่เอเสเคียลนอนตะแคงซ้ายของท่านนั้น มีภาพประกอบของคำพยากรณ์ด้านเวลาหนึ่งปีสามร้อยเก้าสิบเอ็ดปีและสิบห้าวันของวิบัติประการที่สองอยู่ การแบ่งแยกคำพยากรณ์อย่างถูกต้องจำเป็นต้องอาศัยการหยั่งรู้เชิงพยากรณ์ แต่นั่นก็มิใช่อื่นใดนอกจากพระราชกิจที่ดำเนินต่อเนื่องของสิงห์แห่งเผ่ายูดาห์ในการทรงเปิดผนึกข่าวสารแห่งเสียงร้องเที่ยงคืน.
I contend that Ezekiel must be treated as a symbol of the one hundred and forty-four thousand, but primarily as a symbol of the gift of the Spirit of Prophecy, whether represented as a manifestation of a latter-day prophet, or as a manifestation of the covenant people who understand the principle of line upon line methodology.
ข้าพเจ้ายืนยันว่า เอเสเคียลจะต้องได้รับการถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน แต่โดยหลักแล้วเป็นสัญลักษณ์ของของประทานแห่งพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ ไม่ว่าจะปรากฏเป็นการสำแดงผ่านผู้พยากรณ์ในยุคสุดท้าย หรือเป็นการสำแดงผ่านประชากรแห่งพันธสัญญาผู้เข้าใจหลักการของวิธีการทีละบรรทัด บรรทัดต่อบรรทัด
I contend that Ezekiel’s light upon the three hundred and ninety-one years and fifteen days prophecy aligns with the dirt brush man casting the jewels into the larger casket.
ข้าพเจ้ายืนยันว่าแสงสว่างที่เอเสเคียลให้ไว้เกี่ยวกับคำพยากรณ์เรื่องสามร้อยเก้าสิบเอ็ดปีและสิบห้าวันนั้นสอดคล้องกับชายผู้ใช้แปรงปัดฝุ่นโยนอัญมณีลงในหีบใบใหญ่กว่า។
I contend that the light from Ezekiel is an essential element of the capstone message, when the temple is finished.
ข้าพเจ้าขอยืนยันว่า แสงสว่างจากเอเสเคียลเป็นองค์ประกอบสำคัญยิ่งของข่าวสารแห่งศิลามุมเอก เมื่อพระวิหารสร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว
Ezekiel is at October 22 in verse one of chapter forty, and it is there that the vision of the future temple is given to Ezekiel. That temple is the temple of the one hundred and forty-four thousand, of which Ezekiel is a symbol of that number. That group will have passed two tests before they reach the third and litmus test. Ezekiel is portrayed as receiving his light in the temple, and therefore the light he produces as a symbol represents the light that comes when God’s people enter the Most Holy Place in alignment with Daniel chapter ten.
เอเสเคียลอยู่ ณ วันที่ 22 ตุลาคมในข้อหนึ่งของบทที่สี่สิบ และ ณ ที่นั่นเองที่นิมิตเรื่องพระวิหารในอนาคตได้ถูกประทานแก่เอเสเคียล พระวิหารนั้นคือพระวิหารของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ซึ่งเอเสเคียลเป็นสัญลักษณ์ของจำนวนนั้น กลุ่มนั้นจะได้ผ่านการทดสอบสองประการแล้วก่อนที่จะไปถึงการทดสอบประการที่สามและการทดสอบชี้ขาด เอเสเคียลถูกพรรณนาว่าได้รับความสว่างของตนในพระวิหาร เพราะฉะนั้น ความสว่างที่เขาเปล่งออกมาในฐานะสัญลักษณ์จึงเป็นตัวแทนของความสว่างที่เกิดขึ้นเมื่อประชากรของพระเจ้าเข้าสู่สถานบริสุทธิ์ที่สุดให้สอดคล้องกับดาเนียลบทที่สิบ
The light of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed, is unsealed just before probation closes.
แสงสว่างแห่งวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ซึ่งถูกเปิดผนึกนั้น ถูกเปิดผนึกขึ้นในช่วงเวลาก่อนที่ช่วงแห่งพระกรุณาเพื่อการกลับใจจะสิ้นสุดลงเพียงเล็กน้อย।
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.
และท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า อย่าประทับตราถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์ในหนังสือนี้เลย เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว ผู้ใดอธรรม ก็ให้ผู้นั้นอธรรมต่อไป และผู้ใดโสโครก ก็ให้ผู้นั้นโสโครกต่อไป และผู้ใดชอบธรรม ก็ให้ผู้นั้นชอบธรรมต่อไป และผู้ใดบริสุทธิ์ ก็ให้ผู้นั้นบริสุทธิ์ต่อไป วิวรณ์ 22:10, 11
The “time is at hand” just before probation closes in verse eleven, and the Revelation of Jesus Christ is therefore unsealed at that time, for “the time is at hand.”
“เวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว” ในช่วงก่อนที่เวลาทดลองจะปิดลงในข้อสิบเอ็ด และฉะนั้น พระธรรมวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์จึงถูกเปิดผนึกในเวลานั้น เพราะ “เวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว”
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.
การสำแดงของพระเยซูคริสต์ ซึ่งพระเจ้าได้ประทานแก่พระองค์ เพื่อทรงสำแดงแก่บรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ถึงสิ่งทั้งหลายซึ่งจะต้องบังเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ และพระองค์ได้ทรงใช้ทูตสวรรค์ของพระองค์มาสื่อความหมายนั้นแก่ยอห์นผู้รับใช้ของพระองค์ ผู้ซึ่งได้เป็นพยานถึงพระวจนะของพระเจ้า และถึงคำพยานของพระเยซูคริสต์ และถึงสิ่งสารพัดที่ท่านได้เห็น ความสุขมีแก่ผู้ที่อ่าน และแก่บรรดาผู้ที่ฟังถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์นี้ และรักษาสิ่งทั้งหลายซึ่งเขียนไว้ในนั้น เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว วิวรณ์ 1:1–3
Probation closes for Laodicean Seventh-day Adventism at the Sunday law and Adventism is represented as Jerusalem in chapter nine of Ezekiel. There those who sigh and cry for the abominations done in the land and in the church receive the seal. The sealing takes place when the east winds of Islam are angering the nations, just before probation closes. In Ezekiel chapter eight the four generations of Adventism conclude with the fourth generation being symbolized by the twenty-five leaders bowing to the sun.
ระยะแห่งพระกรุณาที่ยังทรงผ่อนผันสำหรับเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสฝ่ายเลาดีเซียสิ้นสุดลงเมื่อมีการออกกฎหมายวันอาทิตย์ และลัทธิแอ๊ดเวนตีสถูกนำเสนอเป็นเยรูซาเล็มในเอเสเคียลบทที่เก้า ณ ที่นั้น บรรดาผู้ที่ถอนหายใจและร้องคร่ำครวญเพราะสิ่งน่าสะอิดสะเอียนซึ่งกระทำกันอยู่ในแผ่นดินและในคริสตจักรจะได้รับตราประทับ การประทับตราเกิดขึ้นเมื่อบรรดาลมตะวันออกแห่งอิสลามกำลังก่อความโกรธแก่ประชาชาติทั้งหลาย คือก่อนที่ระยะแห่งพระกรุณาที่ยังทรงผ่อนผันจะสิ้นสุดลงไม่นาน ในเอเสเคียลบทที่แปด คนแอ๊ดเวนตีสทั้งสี่ชั่วอายุคนได้สิ้นสุดลง โดยชั่วอายุคนที่สี่ถูกเป็นสัญลักษณ์โดยผู้นำยี่สิบห้าคนที่ก้มกราบดวงอาทิตย์
That vision was given symbolically one day before the Sunday law, or just before the close of probation as represented by six, six, six.
นิมิตนั้นได้ทรงประทานในเชิงสัญลักษณ์ก่อนกฎหมายวันอาทิตย์หนึ่งวัน หรือกล่าวคือ ก่อนการสิ้นสุดแห่งเวลาพระคุณดังที่สื่อไว้โดยหก หก หก.
And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Ezekiel 8:1–4.
อยู่มาในปีที่หก เดือนที่หก วันที่ห้าของเดือนนั้น ขณะที่ข้าพเจ้านั่งอยู่ในเรือนของข้าพเจ้า และพวกผู้ใหญ่แห่งยูดาห์นั่งอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้า พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ลงมาบนข้าพเจ้าที่นั่น แล้วข้าพเจ้ามองดู และดูเถิด มีลักษณะหนึ่งคล้ายดังเพลิงไฟ ตั้งแต่ส่วนที่ดูประหนึ่งบั้นเอวของพระองค์ลงไปเป็นไฟ และตั้งแต่บั้นเอวของพระองค์ขึ้นไปมีลักษณะดังความสว่างเจิดจ้า ดังสีของอำพัน และพระองค์ทรงยื่นสิ่งที่มีลักษณะดังพระหัตถ์ออกมา ทรงจับข้าพเจ้าที่ปอยผมบนศีรษะของข้าพเจ้า และพระวิญญาณได้ยกข้าพเจ้าขึ้นไประหว่างแผ่นดินโลกกับฟ้าสวรรค์ และนำข้าพเจ้าไปยังกรุงเยรูซาเล็มในการทรงสำแดงของพระเจ้า ถึงประตูทางเข้าด้านในซึ่งหันไปทางทิศเหนือ อันเป็นที่ตั้งของรูปเคารพแห่งความหึงหวงซึ่งกระตุ้นให้เกิดความหึงหวง และดูเถิด พระสิริของพระเจ้าแห่งอิสราเอลก็อยู่ที่นั่น ตามนิมิตที่ข้าพเจ้าได้เห็น ณ ที่ราบนั้น เอเสเคียล 8:1–4
The vision of the sixth year, sixth month and fifth day came just before ‘666,’ a symbol of the Sunday law, when probation closes for Laodicean Adventism. That vision was “according to the vision” Ezekiel “saw in the plain.” The vision he saw in the plain is found earlier, in chapter three.
นิมิตแห่งปีที่หก เดือนที่หก และวันที่ห้า ได้มาไม่นานก่อน ‘666’ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกฎหมายวันอาทิตย์ เมื่อเวลาทดลองของแอ๊ดเวนติสม์แห่งเลาดีเซียสิ้นสุดลง นิมิตนั้นเป็น “ตามนิมิต” ที่เอเสเคียล “เห็นที่ที่ราบ” นิมิตที่เขาเห็นในที่ราบนั้นพบได้ก่อนหน้านี้ ในบทที่สาม
Then I arose, and went forth into the plain: and, behold, the glory of the Lord stood there, as the glory which I saw by the river of Chebar: and I fell on my face. Ezekiel 3:23.
แล้วข้าพเจ้าก็ลุกขึ้นและออกไปยังที่ราบ และดูเถิด พระสิริขององค์พระผู้เป็นเจ้าประทับอยู่ที่นั่น ดังพระสิริซึ่งข้าพเจ้าได้เห็น ณ ริมแม่น้ำเคบาร์ และข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึงดิน เอเสเคียล 3:23
The vision of the “plain”, which was the vision of the sixth year, sixth month and fifth day was the vision Ezekiel had seen earlier at the river of Chebar.
นิมิตเรื่อง “ที่ราบ” ซึ่งเป็นนิมิตในปีที่หก เดือนที่หก และวันที่ห้า คือ นิมิตที่เอเสเคียลได้เห็นมาก่อนแล้ว ณ ริมแม่น้ำเคบาร์
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.
อยู่มาในปีที่สามสิบ ในเดือนที่สี่ วันที่ห้าของเดือน ข้าพเจ้าอยู่ท่ามกลางพวกเชลย ณ ริมแม่น้ำเคบาร์ แล้วฟ้าสวรรค์ก็เปิดออก และข้าพเจ้าได้เห็นนิมิตแห่งพระเจ้า เอเสเคียล 1:1
The “visions of God” which Ezekiel “saw,” by the river of Chebar, was the vision of the plain, which was also the vision of Ezekiel chapter eight through eleven. Those visions were presented in the context of Ezekiel looking into the sanctuary, which is where the "marah" looking glass vision of chapter ten is accomplished. Ezekiel represents those who partake of the prophetic light radiating from the Most Holy Place as the Revelation of Jesus Christ is brought forth just before the close of probation.
“นิมิตของพระเจ้า” ซึ่งเอเสเคียล “ได้เห็น” ริมแม่น้ำเคบาร์นั้น คือนิมิตแห่งที่ราบ ซึ่งเป็นนิมิตเดียวกับที่ปรากฏในเอเสเคียลบทที่แปดถึงบทที่สิบเอ็ดด้วย นิมิตเหล่านั้นได้ถูกสำแดงในบริบทที่เอเสเคียลกำลังมองเข้าไปในสถานบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นที่ซึ่งนิมิตกระจกส่อง “marah” ในบทที่สิบได้สำเร็จลุล่วง เอเสเคียลเป็นตัวแทนของบรรดาผู้ที่มีส่วนในความสว่างเชิงพยากรณ์ซึ่งแผ่ออกมาจากอภิสุทธิสถาน เมื่อการสำแดงของพระเยซูคริสต์ถูกนำออกมาก่อนการสิ้นสุดแห่งเวลาการทดลองเพียงเล็กน้อย.
When we identify king Josiah’s Jubilee line that begins with Passover and ends on October 22, we are identifying the symbol of the Spring feasts and the Fall feasts as set forth in Leviticus twenty-three. There the spring and fall feasts are set forth with twenty-two verses each, just as Ezekiel’s ministry was for twenty-two years. Aligning Ezekiel in the thirtieth year of the Jubilee line allows Ezekiel’s birth to align with Josiah’s revival. If he was thirty years old in the thirtieth year of the Jubilee cycle, then Ezekiel would be born at Josiah’s reformation.
เมื่อเราระบุเส้นยูบิลีของกษัตริย์โยสิยาห์ซึ่งเริ่มต้นด้วยปัสกาและสิ้นสุดลงในวันที่ 22 ตุลาคม เรากำลังกำหนดสัญลักษณ์ของเทศกาลฤดูใบไม้ผลิและเทศกาลฤดูใบไม้ร่วงดังที่ได้กำหนดไว้ในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบสาม ณ ที่นั้น เทศกาลฤดูใบไม้ผลิและเทศกาลฤดูใบไม้ร่วงถูกกำหนดไว้โดยมีฝ่ายละยี่สิบสองข้อ เช่นเดียวกับที่พันธกิจของเอเสเคียลดำเนินอยู่เป็นเวลายี่สิบสองปี การจัดให้เอเสเคียลอยู่ในปีที่สามสิบของเส้นยูบิลีทำให้การกำเนิดของเอเสเคียลสอดคล้องกับการฟื้นฟูของโยสิยาห์ หากเขามีอายุสามสิบปีในปีที่สามสิบของวัฏจักรยูบิลี เช่นนั้นเอเสเคียลย่อมถือกำเนิดขึ้นในคราวการปฏิรูปของโยสิยาห์
Ezekiel is a symbol of those who by faith enter into the Most Holy Place. Once there they see the wheels within the wheels representing the complex play of human interactions. As with John in Revelation chapter ten, Ezekiel represents the Millerites, but more directly the one hundred and forty-four thousand. His parallel three-hundred-ninety-one-years and fifteen-days time prophecy illustrates the final judgment of Laodicean Adventism with the destruction of Jerusalem, and it includes the enigma of thirty-eight and forty.
เอเสเคียลเป็นสัญลักษณ์ของบรรดาผู้ที่โดยความเชื่อเข้าไปสู่สถานบริสุทธิ์ที่สุด เมื่อเข้าไปถึงที่นั่นแล้ว พวกเขาเห็นวงล้อซ้อนอยู่ในวงล้อ อันเป็นตัวแทนของการประสานอันซับซ้อนแห่งปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ เช่นเดียวกับยอห์นในวิวรณ์บทที่สิบ เอเสเคียลเป็นตัวแทนของชาวมิลเลอไรต์ แต่โดยตรงยิ่งกว่านั้นคือหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน คำพยากรณ์เรื่องเวลาคู่ขนานของเขาซึ่งเป็นสามร้อยเก้าสิบเอ็ดปีและสิบห้าวัน แสดงให้เห็นการพิพากษาครั้งสุดท้ายของแอ๊ดเวนติสม์แบบเลาดีเซียพร้อมกับการทำลายกรุงเยรูซาเล็ม และรวมถึงปริศนาของเลขสามสิบแปดและสี่สิบด้วย
It includes the symbolism of four hundred and thirty years.
เรื่องนี้รวมถึงสัญลักษณ์ของสี่ร้อยสามสิบปีด้วย
It includes the four-year period represented by 1333 to 1337, 1449 to 1453 and 1840 to 1844.
ช่วงเวลานั้นครอบคลุมระยะเวลาสี่ปีซึ่งแสดงไว้โดย ค.ศ. 1333 ถึง 1337, 1449 ถึง 1453 และ 1840 ถึง 1844.
We will begin our considerations of this most important subject in the next article.
เราจะเริ่มพิจารณาเรื่องสำคัญยิ่งนี้ในบทความถัดไป
“In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him.” Testimonies, volume 5, 753.
“ในนิมิตทั้งหลายที่ประทานแก่ อิสยาห์ แก่ เอเสเคียล และแก่ ยอห์น เราเห็นว่าฟ้าสวรรค์เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดเพียงใดกับเหตุการณ์ทั้งหลายที่กำลังเกิดขึ้นบนแผ่นดินโลก และความเอาพระทัยใส่ของพระเจ้าต่อบรรดาผู้ที่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด” Testimonies, volume 5, 753.
“Christ Himself was the Lord of the temple. When He should leave it, its glory would depart—that glory once visible in the holy of holies over the mercy seat, where the high priest entered only once a year, on the great day of atonement, with the blood of the slain victim (typical of the blood of the Son of God shed for the sins of the world), and sprinkled it upon the altar. This was the Shekinah, the visible pavilion of Jehovah.
“พระคริสต์เองทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของพระวิหาร เมื่อพระองค์จะเสด็จจากพระวิหารนั้นไป สง่าราศีของพระวิหารก็จะจากไปด้วย—สง่าราศีนั้นซึ่งครั้งหนึ่งเคยปรากฏให้เห็นในอภิสุทธิสถานเหนือพระที่นั่งกรุณา ที่ซึ่งมหาปุโรหิตเข้าไปเพียงปีละครั้งเดียว ในวันใหญ่แห่งการลบมลทินบาป พร้อมด้วยโลหิตของสัตวบูชาที่ถูกฆ่า (อันเป็นแบบแห่งพระโลหิตของพระบุตรของพระเจ้าที่ทรงหลั่งเพื่อบาปของโลก) และประพรมลงบนแท่นบูชา นี่คือเชคีนาห์ พลับพลาที่ปรากฏให้เห็นได้ของพระยาห์เวห์”
“It was this glory that was revealed to Isaiah, when he says, ‘In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple’ [Isaiah 6:1–8 quoted].” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.
“สง่าราศีนี้เองที่ได้ทรงสำแดงแก่ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ เมื่อท่านกล่าวว่า ‘ในปีที่กษัตริย์อุสซียาห์สิ้นพระชนม์นั้น ข้าพเจ้าได้เห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าประทับบนพระที่นั่ง สูงส่งและยกขึ้น และชายฉลองพระองค์ของพระองค์เต็มพระวิหาร’ [อิสยาห์ 6:1–8 quoted].” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, เล่ม 4, 1139.
“The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days. They are privileged to see by faith the work that is going forward in the heavenly sanctuary. ‘And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament.’ As they look by faith into the holy of holies, and see the work of Christ in the heavenly sanctuary, they perceive that they are a people of unclean lips,—a people whose lips have often spoken vanity, and whose talents have not been sanctified and employed to the glory of God. Well may they despair as they contrast their own weakness and unworthiness with the purity and loveliness of the glorious character of Christ. But if they, like Isaiah, will receive the impression the Lord designs shall be made upon the heart, if they will humble their souls before God, there is hope for them. The bow of promise is above the throne, and the work done for Isaiah will be performed in them. God will respond to the petitions coming from the contrite heart.
“นิมิตที่ประทานแก่อิสยาห์เป็นภาพแทนสภาพของประชากรของพระเจ้าในวาระสุดท้าย พวกเขาได้รับสิทธิพิเศษให้มองเห็นด้วยความเชื่อถึงพระราชกิจที่กำลังดำเนินอยู่ในสถานบริสุทธิ์แห่งสวรรค์ ‘แล้วพระวิหารของพระเจ้าในสวรรค์ก็เปิดออก และหีบแห่งพันธสัญญาของพระองค์ก็ปรากฏให้เห็นในพระวิหารนั้น’ เมื่อพวกเขามองเข้าไปด้วยความเชื่อในอภิสุทธิสถาน และเห็นพระราชกิจของพระคริสต์ในสถานบริสุทธิ์แห่งสวรรค์ พวกเขาก็ตระหนักว่าตนเป็นชนชาติที่มีริมฝีปากไม่สะอาด—เป็นชนชาติที่ริมฝีปากได้กล่าวถ้อยคำอันไร้สาระอยู่บ่อยครั้ง และความสามารถพิเศษของตนก็มิได้ถูกชำระให้บริสุทธิ์และนำไปใช้เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า ดังนั้น พวกเขาย่อมอาจสิ้นหวังเมื่อเปรียบเทียบความอ่อนแอและความไม่คู่ควรของตนเองกับความบริสุทธิ์และความงดงามน่ารักแห่งพระลักษณะอันรุ่งโรจน์ของพระคริสต์ แต่หากพวกเขา เช่นเดียวกับอิสยาห์ จะยอมรับความประทับใจที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประสงค์จะประทับลงบนจิตใจ หากพวกเขาจะถ่อมวิญญาณของตนลงเฉพาะพระพักตร์พระเจ้า ก็ยังมีความหวังสำหรับพวกเขา คันธนูแห่งพระสัญญาอยู่เหนือพระที่นั่งนั้น และพระราชกิจที่ได้ทรงกระทำเพื่ออิสยาห์จะทรงกระทำในพวกเขาด้วย พระเจ้าจะทรงตอบคำทูลขอซึ่งมาจากใจที่สำนึกผิด”
“The object of this great and solemn work of God is to gather together the sheaves for the heavenly garner; for the earth is to be filled with the glory of the Lord. Then let none be dismayed as they see the prevailing wickedness and hear the language coming from unclean lips. When the powers of darkness set themselves in array against the people of God; when Satan shall muster his forces for the last great conflict, and his power seems to be great and almost overwhelming, the clear view of the divine glory, the throne high and lifted up, arched with the bow of promise, will give comfort, assurance, and peace.” Review and Herald, December 22, 1896.
“จุดมุ่งหมายของพระราชกิจอันยิ่งใหญ่และเคร่งขรึมนี้ของพระเจ้า คือการรวบรวมฟ่อนข้าวเข้าไว้ในยุ้งฉางแห่งสวรรค์; เพราะว่าโลกจะต้องเต็มไปด้วยพระสิริขององค์พระผู้เป็นเจ้า. ฉะนั้น อย่าให้ผู้ใดท้อใจเมื่อเขาเห็นความชั่วร้ายที่แพร่หลายอยู่ทั่วไป และได้ยินถ้อยคำที่ออกมาจากริมฝีปากอันโสมม. เมื่ออำนาจแห่งความมืดตั้งขบวนต่อสู้กับประชากรของพระเจ้า; เมื่อซาตานจะระดมกำลังของมันสำหรับความขัดแย้งครั้งยิ่งใหญ่ครั้งสุดท้าย, และอำนาจของมันดูประหนึ่งว่ามหาศาลและแทบจะท่วมท้น, การเห็นพระสิริของพระเจ้าอย่างแจ่มชัด คือพระที่นั่งอันสูงส่งและถูกยกขึ้น เบื้องบนมีรุ้งแห่งพระสัญญาโอบล้อมอยู่ จะนำมาซึ่งการปลอบประโลม ความมั่นใจ และสันติสุข.” Review and Herald, December 22, 1896.
“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.
“ที่ริมฝั่งแม่น้ำเคบาร์ เอเสเคียลได้เห็นลมบ้าหมูประหนึ่งว่าพัดมาจากทิศเหนือ ‘มีเมฆใหญ่และเพลิงลุกม้วนอยู่ในตัวมันเอง และมีแสงสว่างล้อมรอบอยู่ และจากท่ามกลางนั้นมีสิ่งหนึ่งดุจสีของอำพัน’ มีวงล้อหลายวงที่สอดประสานตัดกันอยู่ เคลื่อนไปโดยสิ่งมีชีวิตสี่ตน เหนือสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดขึ้นไปสูง ‘มีลักษณะคล้ายพระที่นั่ง ดูประหนึ่งศิลาสีไพลิน และบนสิ่งที่คล้ายพระที่นั่งนั้น มีสิ่งหนึ่งที่มีลักษณะดุจรูปลักษณ์ของมนุษย์อยู่เบื้องบน’ ‘และที่เครูบทั้งหลายนั้นปรากฏรูปมือมนุษย์อยู่ใต้ปีกของมัน’ เอเสเคียล 1:4, 26; 10:8 วงล้อเหล่านั้นมีการจัดวางที่ซับซ้อนยิ่งนัก จนเมื่อมองในครั้งแรกดูประหนึ่งอยู่ในความสับสนอลหม่าน แต่แท้จริงแล้วมันเคลื่อนไปอย่างประสานสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์ สิ่งมีชีวิตแห่งสวรรค์ทั้งหลาย ซึ่งได้รับการค้ำจุนและทรงนำโดยพระหัตถ์ใต้ปีกของเครูบนั้น เป็นผู้ขับเคลื่อนวงล้อเหล่านี้ เหนือสิ่งเหล่านั้นขึ้นไป บนพระที่นั่งแห่งไพลินนั้น คือองค์ผู้ทรงดำรงนิรันดร์ และรอบพระที่นั่งนั้นมีรุ้งกินน้ำ อันเป็นสัญลักษณ์แห่งพระเมตตาคุณของพระเจ้า”
“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.
“ดังที่กลไกอันซับซ้อนประหนึ่งวงล้อทั้งหลายอยู่ภายใต้การทรงนำของพระหัตถ์ซึ่งอยู่ใต้ปีกของเหล่าเครูบ ฉันใด ความสลับซับซ้อนแห่งความเป็นไปของเหตุการณ์ทั้งหลายในมนุษย์ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของพระเจ้าฉันนั้น ท่ามกลางความขัดแย้งและความอลหม่านของบรรดาประชาชาติ พระองค์ผู้ประทับเหนือเหล่าเครูบยังคงทรงนำกิจการทั้งหลายของแผ่นดินโลกอยู่เสมอ”
“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.
“ประวัติศาสตร์ของบรรดาประชาชาติซึ่งผลัดเปลี่ยนกันครอบครองเวลาและสถานที่ที่ได้ทรงกำหนดไว้แก่ตน แต่ละชาติเป็นพยานต่อความจริงโดยไม่รู้ตัว ถึงความจริงซึ่งพวกเขาเองก็มิได้เข้าใจความหมาย กำลังกล่าวแก่เรา สำหรับทุกประชาชาติและสำหรับทุกปัจเจกบุคคลในทุกวันนี้ พระเจ้าได้ทรงกำหนดที่ทางไว้ในแผนอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ วันนี้มนุษย์และประชาชาติทั้งหลายกำลังถูกวัดด้วยลูกดิ่งในพระหัตถ์ของพระองค์ผู้ไม่ทรงพลาดเลย ทุกคนกำลังกำหนดชะตากรรมของตนด้วยการเลือกของตนเอง และพระเจ้าทรงควบคุมเหนือสิ่งทั้งปวงเพื่อให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จลุล่วง”
“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 178.
“ประวัติศาสตร์ซึ่งองค์พระผู้ทรงเป็นอยู่อันยิ่งใหญ่ได้ทรงกำหนดไว้ในพระวจนะของพระองค์ โดยทรงเชื่อมโยงห่วงแล้วห่วงเล่าในสายโซ่แห่งคำพยากรณ์ ตั้งแต่นิรันดร์กาลในอดีตจนนิรันดร์กาลในอนาคต บอกแก่เราว่า วันนี้เราอยู่ ณ ที่ใดในขบวนแห่งยุคสมัย และสิ่งใดอาจคาดหมายได้ในกาลเวลาที่จะมาถึง ทุกสิ่งที่คำพยากรณ์ได้บอกล่วงหน้าว่าจะเกิดขึ้น จนถึงปัจจุบันนี้ ได้ถูกจารึกไว้บนหน้าประวัติศาสตร์แล้ว และเราย่อมมั่นใจได้ว่า ทุกสิ่งซึ่งยังจะมาถึงนั้นจะสำเร็จตามลำดับของมัน” Education, 178.