Those on the wrong side of this final controversy of the symbol of Rome lean upon a flawed application of a triple application of prophecy as they suggest that the three Rome’s are defined by the three Sunday laws of the years 321, 538 and the soon-coming Sunday law in the United States. In doing so they place an incorrect slant upon the rule and the prophetic history they select, as was also done in the controversy over the four insects of Joel. The four generations followed by four devouring insects in the first six verses of Joel address how God’s people are progressively decimated over four generations, and that the decimation was accomplished by Adventism’s acceptance of the theology of Rome and apostate Protestantism.
บรรดาผู้ที่อยู่ฝ่ายผิดในการโต้แย้งครั้งสุดท้ายนี้เกี่ยวกับสัญลักษณ์แห่งโรม ยึดพึ่งการประยุกต์คำพยากรณ์แบบสามชั้นที่บกพร่อง เมื่อพวกเขาเสนอว่าโรมทั้งสามถูกกำหนดโดยกฎหมายวันอาทิตย์สามฉบับของปี ค.ศ. 321, 538 และกฎหมายวันอาทิตย์ที่จะมาถึงในไม่ช้าในสหรัฐอเมริกา ด้วยการกระทำเช่นนั้น พวกเขาได้ทำให้กฎและประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ที่พวกเขาเลือกมีความเอนเอียงอย่างไม่ถูกต้อง ดังที่ได้เกิดขึ้นเช่นกันในการโต้แย้งเรื่องแมลงสี่ชนิดในพระธรรมโยเอล สี่ชั่วอายุคนซึ่งตามมาด้วยแมลงกัดกินสี่ชนิดในหกข้อแรกของพระธรรมโยเอล กล่าวถึงวิธีที่ประชากรของพระเจ้าถูกทำลายลงอย่างต่อเนื่องตลอดสี่ชั่วอายุคน และการทำลายนั้นได้สำเร็จลงโดยการที่แอ๊ดเวนติสม์ยอมรับเทววิทยาของโรมและโปรเตสแตนต์ผู้ละทิ้งความเชื่อ
In the current controversy those who attempt to employ the Sunday law to define the three Rome’s, avoid the truth that there are actually four Sunday laws that are identified in God’s prophetic word, and that the year 321 represents the soon-coming Sunday law in the United States, and the Sunday law of 538 typifies the Sunday law which is enforced upon all the nations of the world. Four Sunday laws does not identify three Sunday laws, especially when the third manifestation in a triple application of prophecy represents the final fulfillment. The soon-coming Sunday law in the United States is not the final Sunday law, it actually marks the beginning of a series of Sunday laws as each nation on the globe progressively accepts the mark of papal authority.
ในการโต้เถียงที่กำลังดำเนินอยู่ในปัจจุบัน บรรดาผู้ที่พยายามนำกฎหมายวันอาทิตย์มาใช้เพื่อกำหนดโรมทั้งสามนั้น กำลังหลีกเลี่ยงความจริงที่ว่า ที่จริงแล้วมีกฎหมายวันอาทิตย์สี่ฉบับที่ได้รับการระบุไว้ในพระวจนะแห่งคำพยากรณ์ของพระเจ้า และว่าปี ค.ศ. 321 เป็นตัวแทนของกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งจะมาถึงในไม่ช้าในสหรัฐอเมริกา และกฎหมายวันอาทิตย์แห่งปี ค.ศ. 538 เป็นแบบอย่างของกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งจะถูกบังคับใช้เหนือบรรดาประชาชาติทั้งสิ้นของโลก กฎหมายวันอาทิตย์สี่ฉบับย่อมมิได้ระบุถึงกฎหมายวันอาทิตย์สามฉบับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการสำแดงครั้งที่สามในการประยุกต์ใช้คำพยากรณ์แบบสามชั้นเป็นตัวแทนของความสำเร็จครบถ้วนขั้นสุดท้าย กฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งจะมาถึงในไม่ช้าในสหรัฐอเมริกามิใช่กฎหมายวันอาทิตย์ฉบับสุดท้าย แท้จริงแล้วมันเป็นเครื่องหมายบ่งชี้จุดเริ่มต้นของลำดับกฎหมายวันอาทิตย์ชุดหนึ่ง เมื่อแต่ละประเทศทั่วพื้นพิภพทยอยยอมรับเครื่องหมายแห่งอำนาจของสันตะปาปาโดยลำดับ
Those who were awakened in July 2023 are required to understand that the prophetic test that confronts them occurs during the outpouring of the Holy Spirit, and that during that outpouring one class is receiving the “oil,” and the other class is receiving “strong delusion.” The primary representation of those who receive strong delusion is represented in the very chapter where the expression strong delusion is located, and in that chapter the truth that is either loved or rejected is the truth which defines the prophetic relationship between pagan Rome and papal Rome.
ผู้ที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 จำต้องเข้าใจว่า การทดสอบเชิงพยากรณ์ซึ่งเผชิญหน้าพวกเขานั้นเกิดขึ้นในระหว่างการเทพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงมา และว่าในระหว่างการเทลงมานั้น คนกลุ่มหนึ่งกำลังได้รับ “น้ำมัน” และอีกกลุ่มหนึ่งกำลังได้รับ “ความลุ่มหลงอย่างแรงกล้า” ภาพแทนหลักของผู้ที่ได้รับความลุ่มหลงอย่างแรงกล้านั้นปรากฏอยู่ในบทเดียวกันกับที่มีถ้อยคำว่า “ความลุ่มหลงอย่างแรงกล้า” อยู่ และในบทนั้น ความจริงที่ถูกรักหรือถูกปฏิเสธก็คือความจริงซึ่งกำหนดความสัมพันธ์เชิงพยากรณ์ระหว่างกรุงโรมฝ่ายนอกศาสนากับกรุงโรมของสันตะปาปา.
The prophetic relationship between 321 and 538 is shown by the prophetic relationship between the church of Pergamos and the church of Thyatira. In the last days, pagan Rome, represented by 321 and Pergamos, is a symbol of the United States, and papal Rome, represented by 538 and Thyatira, is a symbol of Modern Rome.
ความสัมพันธ์เชิงพยากรณ์ระหว่าง 321 กับ 538 ได้รับการสำแดงให้เห็นโดยความสัมพันธ์เชิงพยากรณ์ระหว่างคริสตจักรแห่ง Pergamos กับคริสตจักรแห่ง Thyatira ในวาระสุดท้าย โรมนอกศาสนา ซึ่งแทนด้วย 321 และ Pergamos เป็นสัญลักษณ์ของสหรัฐอเมริกา และโรมสันตะปาปา ซึ่งแทนด้วย 538 และ Thyatira เป็นสัญลักษณ์ของโรมสมัยใหม่
The first Rome of 321 was a singular power state, and the second Rome of 538 was a dual power representing a combination of church and state with the church in control of the relationship. The third and final Rome, which is modern Rome, is a threefold power that consists of the dragon, the beast and the false prophet.
กรุงโรมแรกแห่งปี 321 เป็นรัฐอำนาจเดี่ยวอันเป็นเอกลักษณ์ และกรุงโรมที่สองแห่งปี 538 เป็นอำนาจคู่ซึ่งเป็นตัวแทนของการผสมผสานระหว่างคริสตจักรกับรัฐ โดยที่คริสตจักรเป็นฝ่ายควบคุมความสัมพันธ์นั้น ส่วนกรุงโรมที่สามและสุดท้าย ซึ่งคือกรุงโรมสมัยใหม่ เป็นอำนาจสามประการที่ประกอบด้วยพญานาค สัตว์ร้าย และผู้พยากรณ์เท็จ
Paul taught that to not understand the prophetic and historic relationship of pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast) was to manifest a hatred of the truth which brought about strong delusion. All the prophets, including Paul were more specifically addressing the last days, so the relationship between the two powers in Paul’s history represents the relationship between the three powers of Modern Rome in the last days. To reject the prophetic relationship that “forms” the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet in the last days is to secure strong delusion for yourself.
เปาโลสอนว่า การไม่เข้าใจความสัมพันธ์เชิงพยากรณ์และเชิงประวัติศาสตร์ระหว่างโรมนอกศาสนา (พญานาค) กับโรมสันตะปาปา (สัตว์ร้าย) คือการสำแดงความเกลียดชังต่อความจริง ซึ่งนำมาซึ่งความลวงอย่างแรงกล้า ผู้เผยพระวจนะทั้งปวง รวมทั้งเปาโล กำลังกล่าวถึงยุคสุดท้ายโดยเฉพาะยิ่ง ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจทั้งสองในประวัติศาสตร์ที่เปาโลกล่าวถึง จึงเป็นภาพแทนของความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจทั้งสามแห่งโรมสมัยใหม่ในยุคสุดท้าย การปฏิเสธความสัมพันธ์เชิงพยากรณ์ที่ “ก่อรูป” สหภาพสามฝ่ายของพญานาค สัตว์ร้าย และผู้เผยพระวจนะเท็จในยุคสุดท้าย คือการทำให้ตนเองได้รับความลวงอย่างแรงกล้า
Uriah Smith’s private interpretation of the king of the north represented a “cause” that produced an “effect.” But the class that is on the wrong side of the controversies about Rome is specifically identified as being unable to reason from cause to effect. Smith did not see that his flawed application of the king of the north would produce a prophetic platform which would lead him to also misrepresent the sixth plague, where there is a warning to keep or lose the garment of Christ’s righteousness.
การตีความส่วนตัวของ Uriah Smith เกี่ยวกับกษัตริย์ฝ่ายเหนือเป็น “เหตุ” ที่ก่อให้เกิด “ผล” แต่ชนชั้นที่อยู่ฝ่ายผิดในการโต้เถียงทั้งหลายเกี่ยวกับกรุงโรมนั้น ได้รับการระบุไว้อย่างเฉพาะเจาะจงว่าเป็นผู้ที่ไม่สามารถใช้เหตุผลจากเหตุไปสู่ผลได้ Smith มองไม่เห็นว่า การประยุกต์ใช้เรื่องกษัตริย์ฝ่ายเหนือของเขาที่บกพร่องนั้น จะก่อให้เกิดฐานแห่งคำพยากรณ์ซึ่งจะนำเขาไปสู่การบิดเบือนภัยพิบัติประการที่หกด้วย ซึ่งในภัยพิบัตินั้นมีคำเตือนให้รักษาหรือสูญเสียฉลองพระองค์แห่งความชอบธรรมของพระคริสต์
As with Paul’s emphasis in Second Thessalonians, John in chapter sixteen of Revelation and the sixth plague emphasizes the necessity of understanding who the three powers who lead the world to Armageddon are. Smith’s flawed application of the king of the north provides witness to an inability to rightly apply types and antitypes.
เช่นเดียวกับที่เปาโลเน้นย้ำในพระธรรมเธสะโลนิกาฉบับที่สอง ยอห์นในวิวรณ์บทที่สิบหกและภัยพิบัติประการที่หกก็เน้นย้ำถึงความจำเป็นของการเข้าใจว่าบรรดาอำนาจทั้งสามที่นำโลกไปสู่อาร์มาเกดโดนนั้นคือผู้ใด การประยุกต์ใช้กษัตริย์ฝ่ายเหนือของสมิธที่บกพร่องเป็นพยานถึงความไม่สามารถในการประยุกต์ใช้แบบและสิ่งที่เป็นความจริงสมบูรณ์ของแบบนั้นได้อย่างถูกต้อง
Smith could not, or would not, apply the principle so strongly set forth in the writings of Paul that the literal before the time-period of the cross represented the spiritual after the time-period of the cross. When this principle is carefully and correctly followed it is easily demonstrated that the “king of the north” is one of many symbols that represent the spiritual “king of the north” in the last days. Seventh-day Adventists above any other people should know that one of the primary structures that prophecy is based upon is the controversy between Christ and Satan. Christ is the true King of the north, and Satan has been attempting to manifest himself as the counterfeit king of the north.
สมิธไม่สามารถ หรือไม่เต็มใจ ที่จะประยุกต์ใช้หลักการซึ่งได้ถูกนำเสนอไว้อย่างหนักแน่นในงานเขียนของเปาโล ว่าสิ่งซึ่งเป็นตัวอักษรตามช่วงเวลาก่อนกางเขนนั้นเป็นตัวแทนของสิ่งฝ่ายวิญญาณตามช่วงเวลาหลังกางเขน เมื่อปฏิบัติตามหลักการนี้อย่างรอบคอบและถูกต้อง ก็สามารถแสดงให้เห็นได้โดยง่ายว่า “กษัตริย์ฝ่ายเหนือ” เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์มากมายที่เป็นตัวแทนของ “กษัตริย์ฝ่ายเหนือ” ฝ่ายวิญญาณในยุคสุดท้าย เซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสต์ยิ่งกว่าชนชาติใด ๆ ควรตระหนักว่า โครงสร้างหลักประการหนึ่งซึ่งคำพยากรณ์ตั้งอยู่บนพื้นฐานนั้น คือความขัดแย้งระหว่างพระคริสต์กับซาตาน พระคริสต์ทรงเป็นกษัตริย์ฝ่ายเหนือที่แท้จริง และซาตานได้พยายามสำแดงตนเองในฐานะกษัตริย์ฝ่ายเหนือปลอมแปลงอยู่เสมอ
A Song and Psalm for the sons of Korah. Great is the Lord, and greatly to be praised in the city of our God, in the mountain of his holiness. Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. Psalms 48:1–3.
บทเพลงและสดุดีสำหรับบุตรของโคราห์ พระยาห์เวห์ทรงยิ่งใหญ่ และทรงสมควรได้รับการสรรเสริญอย่างยิ่ง ในเมืองแห่งพระเจ้าของเรา บนภูเขาแห่งความบริสุทธิ์ของพระองค์ ภูเขาศิโยนงดงามในที่ตั้ง เป็นความชื่นบานของแผ่นดินโลกทั้งสิ้น อยู่ทางด้านเหนือ เป็นนครแห่งพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ พระเจ้าทรงเป็นที่รู้จักในพระราชวังทั้งหลายของนครนั้นว่าเป็นที่ลี้ภัย สดุดี 48:1–3
Satan’s efforts to counterfeit the true King of the north, includes employing the pope of Rome as his earthly representative. Satan is antichrist, and so is the pope of Rome, who is Satan’s proxy in his work of deception.
ความพยายามของซาตานที่จะปลอมแปลงกษัตริย์ฝ่ายเหนือที่แท้จริงนั้น รวมถึงการใช้พระสันตะปาปาแห่งโรมเป็นผู้แทนของตนบนแผ่นดินโลก ซาตานคือปฏิปักษ์ต่อพระคริสต์ และพระสันตะปาปาแห่งโรมก็เป็นเช่นนั้นด้วย ผู้ซึ่งเป็นตัวแทนของซาตานในการงานแห่งการล่อลวงของเขา
“To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.
“เพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์และเกียรติยศฝ่ายโลก คริสตจักรถูกชักนำให้แสวงหาความโปรดปรานและการสนับสนุนจากบรรดาผู้ยิ่งใหญ่แห่งพิภพ; และเมื่อได้ปฏิเสธพระคริสต์เช่นนี้แล้ว นางก็ถูกชักจูงให้ถวายความภักดีต่อผู้แทนของซาตาน—คือบิชอปแห่งโรม” มหาสงคราม, 50.
In the breakup of Alexander the Great’s kingdom, Seleucus Nicator became the first king of the north in the history represented in Daniel chapter eleven. His father, Antiochus, had been an influential leader in Alexander’s kingdom, and his son, Seleucus, was made the satrap of Babylon. A “satrap” is a governor, and when Seleucus had secured three of the four geographical areas that Alexander’s kingdom divided into, he became the king of the north.
ในการแตกแยกของอาณาจักรของอเล็กซานเดอร์มหาราช Seleucus Nicator ได้กลายเป็นกษัตริย์ฝ่ายเหนือองค์แรกในประวัติศาสตร์ที่นำเสนอไว้ในดาเนียลบทที่สิบเอ็ด บิดาของเขา Antiochus เป็นผู้นำผู้ทรงอิทธิพลในอาณาจักรของอเล็กซานเดอร์ และบุตรชายของเขา Seleucus ได้รับแต่งตั้งให้เป็นแซแทร็พแห่งบาบิโลน “แซแทร็พ” คือผู้ว่าราชการ และเมื่อ Seleucus ได้ยึดครองเขตภูมิศาสตร์สามในสี่ส่วนที่อาณาจักรของอเล็กซานเดอร์ได้แบ่งออกเป็นแล้ว เขาก็กลายเป็นกษัตริย์ฝ่ายเหนือ
Smith’s private interpretation and avoidance of grammatical rules led him to assume the final powers that made up Satan’s confederacy of evil in the last days were represented in prophecy as literal powers, not spiritual powers. Thus, he could not see that Seleucus Nicator as the first king of the north, the governor of Babylon, would of prophetic necessity represent the final spiritual king of the north who was the power that controlled modern spiritual Babylon.
การตีความส่วนตัวของสมิธและการหลีกเลี่ยงกฎเกณฑ์ทางไวยากรณ์ทำให้เขาสันนิษฐานว่าอำนาจสุดท้ายซึ่งประกอบขึ้นเป็นสมาพันธรัฐแห่งความชั่วร้ายของซาตานในยุคสุดท้ายนั้น ได้รับการพรรณนาไว้ในคำพยากรณ์ว่าเป็นอำนาจตามตัวอักษร มิใช่อำนาจฝ่ายวิญญาณ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่อาจมองเห็นว่า เซลิวคัส นิคาเตอร์ ในฐานะกษัตริย์องค์แรกแห่งทิศเหนือ ผู้ครองบาบิโลน ย่อมต้องเป็นภาพแทนโดยความจำเป็นเชิงพยากรณ์ของกษัตริย์ฝ่ายวิญญาณองค์สุดท้ายแห่งทิศเหนือ ผู้ซึ่งเป็นอำนาจที่ควบคุมบาบิโลนฝ่ายวิญญาณในยุคปัจจุบัน.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:1-6.
แล้วทูตสวรรค์องค์หนึ่งในเจ็ดองค์ ผู้มีขันเจ็ดใบ ได้มาพูดกับข้าพเจ้า กล่าวว่า “จงมาที่นี่เถิด เราจะแสดงให้ท่านเห็นการพิพากษาหญิงแพศยาผู้ยิ่งใหญ่ที่นั่งอยู่เหนือน้ำมากหลาย ผู้ซึ่งบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกได้ล่วงประเวณีกับนาง และชาวแผ่นดินโลกก็ได้มึนเมาด้วยเหล้าองุ่นแห่งการล่วงประเวณีของนาง” แล้วท่านก็พาข้าพเจ้าไปในพระวิญญาณยังถิ่นทุรกันดาร และข้าพเจ้าเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่บนสัตว์ร้ายสีแดงเข้ม ตัวนั้นเต็มไปด้วยนามแห่งการหมิ่นประมาทพระเจ้า มีเจ็ดหัวและสิบเขา และผู้หญิงนั้นสวมเสื้อผ้าสีม่วงและสีแดงเข้ม ประดับด้วยทองคำ อัญมณี และไข่มุก มือของนางถือถ้วยทองคำใบหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนและมลทินแห่งการล่วงประเวณีของนาง และที่หน้าผากของนางมีชื่อหนึ่งเขียนไว้ว่า “ข้อล้ำลึก บาบิโลนมหานคร มารดาแห่งหญิงแพศยาและสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งหลายของแผ่นดินโลก” และข้าพเจ้าเห็นหญิงนั้นเมาด้วยโลหิตของธรรมิกชน และด้วยโลหิตของบรรดาผู้เป็นพยานฝ่ายพระเยซู และเมื่อข้าพเจ้าเห็นนาง ข้าพเจ้าก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง วิวรณ์ 17:1-6
The power that governs Babylon in the last days is the papal church, and she is therefore also the spiritual king of the north.
อำนาจที่ปกครองบาบิโลนในยุคสุดท้ายคือคริสตจักรสันตะปาปา ดังนั้นนางจึงเป็นกษัตริย์ฝ่ายเหนือฝ่ายวิญญาณด้วย
“The woman (Babylon) of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4-6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome. The purple and scarlet color, the gold and precious stones and pearls, vividly picture the magnificence and more than kingly pomp affected by the haughty see of Rome. And no other power could be so truly declared ‘drunken with the blood of the saints’ as that church which has so cruelly persecuted the followers of Christ. Babylon is also charged with the sin of unlawful connection with ‘the kings of the earth.’ It was by departure from the Lord, and alliance with the heathen, that the Jewish church became a harlot; and Rome, corrupting herself in like manner by seeking the support of worldly powers, receives a like condemnation.” The Great Controversy, 382.
“หญิงนั้น (บาบิโลน) ในวิวรณ์ 17 ได้รับการพรรณนาว่า ‘แต่งกายด้วยสีม่วงและสีแดงเข้ม ประดับด้วยทองคำและศิลามีค่าและไข่มุก มีถ้วยทองคำอยู่ในมือของนาง เต็มไปด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียนและความโสโครก:…และที่หน้าผากของนางมีชื่อจารึกไว้ว่า ข้อลี้ลับ บาบิโลนมหานคร มารดาแห่งหญิงแพศยา’ ผู้เผยพระวจนะกล่าวว่า: ‘ข้าพเจ้าเห็นหญิงนั้นเมามายด้วยโลหิตของวิสุทธิชนทั้งหลาย และด้วยโลหิตของบรรดามรณสักขีของพระเยซู’ ยิ่งกว่านั้น ยังมีการประกาศว่าบาบิโลนคือ ‘มหานครนั้น ซึ่งครอบครองอยู่เหนือบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก’ วิวรณ์ 17:4-6, 18. อำนาจที่ตลอดหลายศตวรรษได้คงไว้ซึ่งการปกครองแบบเผด็จการเหนือบรรดากษัตริย์แห่งคริสต์ศาสนจักรก็คือโรม สีม่วงและสีแดงเข้ม ทองคำ ศิลามีค่า และไข่มุก เป็นภาพที่ชัดเจนของความโอ่อ่าและความโอหังฟุ้งเฟ้อที่ยิ่งกว่าราชัน ซึ่งสันตะสำนักแห่งโรมผู้เย่อหยิ่งได้อวดอ้างไว้ และไม่มีอำนาจอื่นใดจะถูกกล่าวได้อย่างแท้จริงว่า ‘เมามายด้วยโลหิตของวิสุทธิชน’ เท่ากับคริสตจักรนั้นซึ่งได้ข่มเหงผู้ติดตามพระคริสต์อย่างโหดเหี้ยม บาบิโลนยังถูกกล่าวโทษด้วยบาปแห่งการสัมพันธ์อันมิชอบด้วยกฎหมายกับ ‘บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก’ คริสตจักรยิวได้กลายเป็นหญิงแพศยาโดยการละทิ้งองค์พระผู้เป็นเจ้าและผูกพันเป็นพันธมิตรกับคนต่างชาติ และโรมก็ได้รับการกล่าวโทษในทำนองเดียวกัน เพราะได้ทำตนให้เสื่อมทรามด้วยการแสวงหาการสนับสนุนจากอำนาจฝ่ายโลก” สงครามประวัติศาสตร์, 382.
The governor is the king, and according to Isaiah, a king is a kingdom and is also the capital city of a kingdom.
ผู้ว่าราชการคือกษัตริย์ และตามคำกล่าวของอิสยาห์ กษัตริย์องค์หนึ่งคืออาณาจักรหนึ่ง และยังเป็นนครหลวงของอาณาจักรนั้นด้วย
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:8, 9.
เพราะศีรษะของซีเรียคือดามัสกัส และศีรษะของดามัสกัสคือเรซิน และภายในหกสิบห้าปี เอฟราอิมจะถูกทำลายจนไม่เป็นชนชาติอีกต่อไป และศีรษะของเอฟราอิมคือสะมาเรีย และศีรษะของสะมาเรียคือบุตรของเรมาลิยาห์ ถ้าท่านทั้งหลายจะไม่เชื่อแน่ไซร้ ท่านก็จะไม่ตั้งมั่นอยู่แน่นอน อิสยาห์ 7:8, 9
According to the witness of Isaiah, a student of prophecy who awakens in July of 2023 to a prophetic testing process must recognize the prophetic symbolism of the “head” if he wishes to be established. If he doesn’t recognize and apply the symbolism of a “head” when called for, then he is not established. Those who disbelieve are not established, and therefore Isaiah is identifying two classes of worshippers in the last days who either are established or are not established. They are the same two classes who either have the “oil,” or they don’t have the “oil.”
ตามคำพยานของอิสยาห์ นักศึกษาคำพยากรณ์ผู้หนึ่งซึ่งตื่นขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 สู่กระบวนการทดสอบเชิงพยากรณ์ จำต้องตระหนักถึงสัญลักษณ์เชิงพยากรณ์ของ “ศีรษะ” หากเขาปรารถนาจะได้รับการสถาปนา หากเขาไม่ตระหนักและไม่นำสัญลักษณ์ของ “ศีรษะ” มาประยุกต์ใช้เมื่อถึงคราวที่ต้องใช้ เขาก็ไม่ได้รับการสถาปนา บรรดาผู้ที่ไม่เชื่อย่อมไม่ได้รับการสถาปนา และด้วยเหตุนี้ อิสยาห์จึงกำลังชี้ให้เห็นถึงผู้นมัสการสองจำพวกในยุคสุดท้าย ซึ่งบางพวกได้รับการสถาปนา และบางพวกมิได้รับการสถาปนา พวกเขาคือคนสองจำพวกเดียวกันที่บางพวกมี “น้ำมัน” และบางพวกไม่มี “น้ำมัน”
One class that is established and has oil, receives the message of the Midnight Cry that began to be opened up in July of 2023, or they receive the strong delusion of Second Thessalonians. Their test is the formation of the image of the beast, and the way in which the beast is formed, whether the papal beast of the Dark Ages, or its image that is formed by the United States, or the threefold union that leads the world to Armageddon. This includes the necessity of recognizing that the “head,” the “king” the ruler of the other two powers that make up the threefold union, is the papal power.
ชนชั้นหนึ่งซึ่งได้รับการสถาปนาแล้วและมีน้ำมัน ได้รับข่าวสารแห่งเสียงร้องยามเที่ยงคืนซึ่งเริ่มถูกเปิดเผยขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 มิฉะนั้นพวกเขาก็จะได้รับการลวงอย่างแรงกล้าตามที่กล่าวไว้ใน 2 เธสะโลนิกา การทดสอบของพวกเขาคือการก่อรูปขึ้นของรูปสัตว์ร้าย และลักษณะวิธีที่สัตว์ร้ายนั้นถูกก่อรูปขึ้น ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ร้ายฝ่ายสันตะปาปาแห่งยุคมืด หรือรูปของมันซึ่งถูกก่อขึ้นโดยสหรัฐอเมริกา หรือสหภาพสามประการที่นำโลกไปสู่อารมาเกดดอน ทั้งนี้รวมถึงความจำเป็นที่จะต้องตระหนักว่า “ศีรษะ” คือ “กษัตริย์” ผู้ปกครองอำนาจอีกสองประการที่ประกอบกันเป็นสหภาพสามประการนั้น คืออำนาจฝ่ายสันตะปาปา
The “head,” the capital city of Judah was Jerusalem, the city that the Lord chose to place His name.
“ศีรษะ” หรือเมืองหลวงของยูดาห์ คือกรุงเยรูซาเล็ม เมืองซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลือกให้เป็นที่สถิตแห่งพระนามของพระองค์
And Rehoboam the son of Solomon reigned in Judah. Rehoboam was forty and one years old when he began to reign, and he reigned seventeen years in Jerusalem, the city which the Lord did choose out of all the tribes of Israel, to put his name there. And his mother’s name was Naamah an Ammonitess. 1 Kings 14:21.
และเรโหโบอัมโอรสของซาโลมอนทรงครอบครองเหนือยูดาห์ เมื่อเรโหโบอัมทรงเริ่มครอบครองนั้นมีพระชนมายุสี่สิบเอ็ดพรรษา และพระองค์ทรงครอบครองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มสิบเจ็ดปี คือเมืองซึ่งพระยาห์เวห์ได้ทรงเลือกจากท่ามกลางบรรดาเผ่าทั้งหลายของอิสราเอล เพื่อจะทรงสถาปนาพระนามของพระองค์ไว้ที่นั่น และพระนามของพระมารดาของพระองค์คือนาอามาห์ หญิงชาวอัมโมน 1 พงศ์กษัตริย์ 14:21
In the great controversy between Christ and Satan, Christ’s capital city, where He places His name, is Jerusalem, and Satan’s counterfeit was the literal city of Babylon that represents spiritual Babylon that great city in the last days. Satan places his name upon the head as a counterfeit of God’s city and capitol. The king that resides there is the mother of harlots who commits fornication with the kings of the earth. The mother of harlots is the papal power, and her daughters are the fallen Protestant churches, of which the premier fallen apostate church is the apostate Protestants of the United States.
ในการโต้แย้งครั้งยิ่งใหญ่ระหว่างพระคริสต์กับซาตาน เมืองหลวงของพระคริสต์ซึ่งพระองค์ทรงประทับพระนามของพระองค์ไว้คือเยรูซาเล็ม และของปลอมเลียนแบบของซาตานก็คือกรุงบาบิโลนตามตัวอักษร ซึ่งเป็นตัวแทนของบาบิโลนฝ่ายจิตวิญญาณ เมืองใหญ่นั้นในวาระสุดท้าย ซาตานประทับชื่อนามของตนไว้บนหน้าผากเพื่อเป็นของปลอมเลียนแบบนครและเมืองหลวงของพระเจ้า กษัตริย์ผู้พำนักอยู่ที่นั่นคือมารดาแห่งหญิงแพศยาทั้งหลาย ผู้กระทำการล่วงประเวณีกับบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก มารดาแห่งหญิงแพศยาทั้งหลายนั้นคืออำนาจของสันตะปาปา และบรรดาธิดาของนางคือคริสตจักรโปรเตสแตนต์ที่ล้มลงแล้ว ซึ่งในบรรดาคริสตจักรที่ล้มลงและทรยศนั้น คริสตจักรโปรเตสแตนต์ผู้ทรยศแห่งสหรัฐอเมริกาเป็นคริสตจักรสำคัญยิ่งที่สุด
Those apostate Protestants represent the Protestant horn of the earth beast, and they are connected with their mother since their rejection of the prophetic message that was unsealed in 1798. Their counterpart, the Republican horn, is connected with the kings of the earth through their relationship with the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen. The threefold union which leads the world to Armageddon is represented by its head, where its name is placed, and spiritual modern Rome is spiritual modern Babylon. Its “head” is the papal power.
โปรเตสแตนต์ผู้ละทิ้งความเชื่อเหล่านั้นเป็นตัวแทนของเขาโปรเตสแตนต์ของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินโลก และพวกเขาเชื่อมโยงกับมารดาของตนเนื่องจากการปฏิเสธข่าวสารเชิงพยากรณ์ที่ถูกแกะตราออกในปี 1798 ส่วนคู่ตรงข้ามของพวกเขา คือเขารีพับลิกัน ก็เชื่อมโยงกับบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกผ่านความสัมพันธ์ของพวกเขากับองค์การสหประชาชาติ คือกษัตริย์ทั้งสิบแห่งวิวรณ์บทที่สิบเจ็ด สหภาพสามฝ่ายซึ่งนำโลกไปสู่อาร์มาเก็ดดอนนั้นถูกแสดงแทนด้วยศีรษะของมัน ซึ่งเป็นที่ซึ่งชื่อของมันถูกจารึกไว้ และโรมสมัยใหม่ฝ่ายวิญญาณก็คือบาบิโลนสมัยใหม่ฝ่ายวิญญาณ “ศีรษะ” ของมันคืออำนาจสันตะปาปา
The first represents the last and whether you apply Daniel chapter two as did the Millerites, as representing four kingdoms, or as has been opened up in the last days as representing eight kingdoms, the first kingdom was literal Babylon. The Millerites would inform you the last was literal Rome. Babylon and Rome are interchangeable symbols, for they are the first and the last of a prophetic line.
อันแรกเป็นตัวแทนของอันสุดท้าย และไม่ว่าท่านจะประยุกต์ใช้ดาเนียลบทที่ 2 ดังที่พวกมิลเลอไรต์ได้ทำ โดยถือว่าเป็นตัวแทนของอาณาจักรสี่อาณาจักร หรือดังที่ได้ถูกเปิดเผยขึ้นในวาระสุดท้ายว่าเป็นตัวแทนของอาณาจักรแปดอาณาจักร อาณาจักรแรกก็คือบาบิโลนตามตัวอักษร พวกมิลเลอไรต์ย่อมบอกท่านว่า อาณาจักรสุดท้ายคือโรมตามตัวอักษร บาบิโลนและโรมเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้แทนกันได้ เพราะทั้งสองเป็นอันแรกและอันสุดท้ายของลำดับแห่งคำพยากรณ์.
In the last days the first kingdom of literal Babylon represents the eighth and last kingdom which is spiritual modern Babylon, and is also spiritual modern Rome. Upon the two witnesses represented in Daniel chapter two Babylon and Rome are interchangeable symbols.
ในวาระสุดท้าย อาณาจักรแรกแห่งบาบิโลนตามตัวอักษรเป็นภาพแทนของอาณาจักรที่แปดและอาณาจักรสุดท้าย ซึ่งคือบาบิโลนฝ่ายวิญญาณสมัยใหม่ และก็คือโรมฝ่ายวิญญาณสมัยใหม่ด้วยเช่นกัน บนพื้นฐานแห่งพยานสองประการดังที่ปรากฏใน Daniel chapter two บาบิโลนและโรมเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้แทนกันได้
When the papal whore is portrayed with a name on her forehead that identifies “Mystery Babylon,” it is also identifying “mystery Rome.” A prophetic “mystery” represents a truth that is so profound that it is impossible to understand the depth of the truth represented therein, especially without the influence of the Holy Spirit. But a biblical “mystery” also demands that what is revealed in connection with the mystery is a required understanding for those who seek to pass the test. This is why two witnesses in Revelation emphasize the need to understand modern Rome.
เมื่อหญิงแพศยาของสันตะสำนักถูกพรรณนาไว้โดยมีชื่ออยู่บนหน้าผากของนางซึ่งระบุว่า “ลึกลับ บาบิโลน” นั่นก็เป็นการระบุถึง “ลึกลับ โรม” ด้วยเช่นกัน “ความลึกลับ” ในเชิงพยากรณ์เป็นตัวแทนของความจริงที่ลึกซึ้งยิ่งจนเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าใจความลุ่มลึกของความจริงที่ถูกแสดงไว้นั้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากปราศจากอิทธิพลของพระวิญญาณบริสุทธิ์ แต่ “ความลึกลับ” ตามพระคัมภีร์ยังเรียกร้องด้วยว่า สิ่งที่ถูกเปิดเผยซึ่งเกี่ยวเนื่องกับความลึกลับนั้น เป็นความเข้าใจที่จำเป็นสำหรับบรรดาผู้ที่แสวงหาจะผ่านการทดสอบ นี่คือเหตุผลที่พยานสองคนในพระธรรมวิวรณ์เน้นย้ำถึงความจำเป็นที่จะต้องเข้าใจโรมสมัยใหม่
Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. Revelation 13:18.
นี่คือสติปัญญา ผู้ใดมีความเข้าใจ จงคำนวณเลขของสัตว์ร้ายนั้น เพราะว่าเป็นเลขของมนุษย์คนหนึ่ง และเลขของมันคือ หกร้อยหกสิบหก วิวรณ์ 13:18
“Wisdom” understands the number of the beast, which is the number of a man whose number is six, six, six. The “man of sin” is the head of the beast. Wisdom is an attribute of the wise virgins in the last days, and it is also a symbol of those who understand the increase of knowledge in the last days. Those who do not understand are foolish virgins and are the wicked. The “wisdom” they do not understand must of prophetic necessity be in the context of the final prophetic test, for this is when the wise and foolish virgins exist. They must understand “six, six, six.” The mind that has wisdom is also located by John in the last days in Revelation chapter seventeen.
“ปัญญา” เข้าใจเลขของสัตว์ร้ายนั้น ซึ่งเป็นเลขของมนุษย์ผู้หนึ่ง และเลขของเขาคือ หก หก หก “มนุษย์แห่งบาป” คือศีรษะของสัตว์ร้าย ปัญญาเป็นคุณลักษณะประการหนึ่งของหญิงพรหมจารีที่มีปัญญาในวาระสุดท้าย และยังเป็นสัญลักษณ์ของผู้ที่เข้าใจการเพิ่มพูนแห่งความรู้ในวาระสุดท้ายด้วย ผู้ที่ไม่เข้าใจคือหญิงพรหมจารีเขลา และเป็นคนอธรรม “ปัญญา” ที่พวกเขาไม่เข้าใจนั้น โดยความจำเป็นเชิงคำพยากรณ์แล้ว จะต้องอยู่ในบริบทของบททดสอบเชิงคำพยากรณ์ครั้งสุดท้าย เพราะนี่คือช่วงเวลาที่หญิงพรหมจารีที่มีปัญญาและหญิงพรหมจารีเขลาดำรงอยู่ พวกเขาจำต้องเข้าใจ “หก หก หก” จิตใจที่มีปัญญานั้น ยอห์นก็ได้ระบุไว้อีกเช่นกันว่าอยู่ในวาระสุดท้ายในพระธรรมวิวรณ์บทที่สิบเจ็ด.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
และนี่คือจิตใจที่มีปัญญา ศีรษะทั้งเจ็ดนั้นคือภูเขาเจ็ดลูกที่หญิงนั้นนั่งอยู่บนนั้น และมีกษัตริย์เจ็ดองค์ ห้าองค์ได้ล่วงไปแล้ว องค์หนึ่งดำรงอยู่ และอีกองค์หนึ่งยังมาไม่ถึง และเมื่อท่านนั้นมาถึงแล้ว ท่านจะต้องดำรงอยู่เพียงชั่วระยะเวลาอันสั้น และสัตว์ร้ายที่เคยเป็นอยู่ และมิได้เป็นอยู่แล้วนั้น ตัวมันเองเป็นองค์ที่แปด และเป็นมาจากทั้งเจ็ด และมันก็มุ่งไปสู่ความพินาศ วิวรณ์ 17:9–11
The “mind” that has the wisdom to understand the number “six, six, six,” is a wise virgin who has obtained the “mind of Christ.”
“จิตใจ” ที่มีสติปัญญาเข้าใจจำนวน “หก ร้อย หกสิบ หก” คือพรหมจารีผู้มีปัญญา ผู้ได้รับ “พระทัยของพระคริสต์”
For who hath known the mind of the Lord, that he may instruct him? But we have the mind of Christ. 1 Corinthians 2:16.
เพราะว่าใครเล่าจะรู้พระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า จนจะแนะนำสั่งสอนพระองค์ได้? แต่เรามีพระทัยของพระคริสต์ 1 โครินธ์ 2:16
The class of wise virgins have the mind of Christ, and the foolish wicked virgins have the mind of Christ’s adversary.
พวกหญิงพรหมจารีฝ่ายฉลาดมีพระทัยของพระคริสต์ ส่วนพวกหญิงพรหมจารีฝ่ายโง่เขลาซึ่งชั่วร้ายมีจิตใจของปฏิปักษ์ของพระคริสต์
“The time has come for the true light to shine amid moral darkness. The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the word of God.” Review and Herald, July 13, 1897.
“เวลาได้มาถึงแล้วที่ความสว่างแท้จะส่องประกายท่ามกลางความมืดฝ่ายศีลธรรม ข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สามได้ถูกประกาศออกไปสู่โลก เพื่อเตือนมนุษย์มิให้รับเครื่องหมายของสัตว์ร้ายนั้นหรือของรูปจำลองของมันไว้ที่หน้าผากหรือที่มือของตน การรับเครื่องหมายนี้หมายถึงการมาถึงข้อวินิจฉัยเดียวกันกับที่สัตว์ร้ายนั้นได้กระทำ และการสนับสนุนแนวความคิดเดียวกันนั้น โดยเป็นการต่อต้านพระวจนะของพระเจ้าอย่างตรงไปตรงมา” Review and Herald, July 13, 1897.
The formation of the image of the beast is the final test for the virgins of the parable, and the wise have the mind of Christ, for they have come to the same decision as Christ, for they have submitted their wills unto the Holy Spirit’s direction. The formation of the image of Christ in the wise virgins contrasts with the formation of the image of the beast in the foolish virgins. The foolish virgins come to the same decision as the beast, for they became confused upon the test question concerning the correct identification of the antichrist, who is the counterfeit king of the north and the head of modern Rome.
การก่อรูปของรูปสัตว์ร้ายเป็นบททดสอบสุดท้ายสำหรับหญิงพรหมจารีในคำอุปมา และบรรดาหญิงพรหมจารีที่มีปัญญาย่อมมีพระทัยของพระคริสต์ เพราะพวกเธอได้มาถึงการตัดสินใจเดียวกันกับพระคริสต์ ด้วยว่าได้ยอมน้อมเจตจำนงของตนต่อการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ การก่อรูปของพระฉายาของพระคริสต์ในบรรดาหญิงพรหมจารีที่มีปัญญานั้นตรงกันข้ามกับการก่อรูปของรูปสัตว์ร้ายในบรรดาหญิงพรหมจารีที่โง่เขลา หญิงพรหมจารีที่โง่เขลามาถึงการตัดสินใจเดียวกันกับสัตว์ร้ายนั้น เพราะพวกเธอได้เกิดความสับสนต่อคำถามแห่งบททดสอบเกี่ยวกับการระบุเอกลักษณ์ที่ถูกต้องของปฏิปักษ์พระคริสต์ ผู้ซึ่งเป็นกษัตริย์ฝ่ายเหนือจอมปลอมและเป็นประมุขของโรมสมัยใหม่
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.
“บรรดาผู้ที่เกิดความสับสนในความเข้าใจพระวจนะ ผู้ซึ่งไม่อาจมองเห็นความหมายของปฏิปักษ์พระคริสต์ ย่อมจะวางตนอยู่ฝ่ายปฏิปักษ์พระคริสต์อย่างแน่นอน” Kress Collection, 105.
The foolish virgins in the testing time that is represented as the formation of the image of the beast become confused in their understanding of the word. Their confusion is premised upon misunderstanding God’s prophetic word, and failing to see the correct meaning of Modern Rome, they receive strong delusion, come to the same decision as the beast, and advocate the same papal ideas in direct opposition to the word of God, and place themselves on the side of antichrist.
หญิงพรหมจารีที่โง่เขลาในช่วงเวลาแห่งการทดลอง ซึ่งถูกพรรณนาว่าเป็นการก่อรูปของรูปสัตว์ร้ายนั้น เกิดความสับสนในความเข้าใจของตนเกี่ยวกับพระวจนะ ความสับสนของพวกเขามีรากฐานอยู่บนการเข้าใจผิดพระวจนะแห่งคำพยากรณ์ของพระเจ้า และเมื่อพวกเขามองไม่เห็นความหมายที่ถูกต้องของโรมสมัยใหม่ พวกเขาก็ได้รับความหลงผิดอย่างแรงกล้า ตัดสินใจเช่นเดียวกับสัตว์ร้าย และสนับสนุนแนวความคิดแบบพระสันตะปาปาเดียวกันนั้น โดยต่อต้านพระวจนะของพระเจ้าโดยตรง และตั้งตนอยู่ฝ่ายปฏิปักษ์พระคริสต์
We will continue these thoughts in the next article in this category.
เราจะดำเนินความคิดเหล่านี้ต่อไปในบทความถัดไปในหมวดหมู่นี้