We have been building upon Isaiah’s final prophecy that begins in chapter forty with the identification of the tarrying time that was initiated with the disappointment of July 18, 2020. We have been aligning the death of the two witnesses of Revelation with those that are dead in Ezekiel’s valley of dead dry bones in chapter thirty-seven. We are seeking through repetition to establish the very specific sequence of events associated with the resurrection of those that were murdered in the street by the beast that ascended from the bottomless pit.
เราได้กำลังก่อรากสร้างบนคำพยากรณ์สุดท้ายของอิสยาห์ ซึ่งเริ่มต้นในบทที่สี่สิบ ด้วยการระบุช่วงเวลาแห่งการรอคอยที่ได้เริ่มขึ้นพร้อมกับความผิดหวังเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 เราได้กำลังจัดให้ความตายของพยานทั้งสองในพระธรรมวิวรณ์สอดคล้องกับบรรดาผู้ที่ตายแล้วในหุบเขาแห่งกระดูกแห้งของเอเสเคียลในบทที่สามสิบเจ็ด เรากำลังแสวงหาโดยผ่านการกล่าวซ้ำ เพื่อสถาปนาลำดับเหตุการณ์ที่จำเพาะเจาะจงอย่างยิ่งซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการเป็นขึ้นจากตายของบรรดาผู้ที่ถูกสังหารในถนนโดยสัตว์ร้ายซึ่งขึ้นมาจากเหวลึกไร้ก้นบึ้ง।
As we align these prophetic passages, we are unsealing portions of Revelation that have heretofore never been recognized, for this message is the unsealing of the Revelation of Jesus Christ that occurs just before the close of human probation. We are doing this work, for “the time is at hand.” In unsealing truths in Revelation that are now in the process of fulfillment, we are accomplishing the very work that was defined as John’s work in the Revelation. He was told to write the things he had seen, which were things that then existed and in recording those things John would simultaneously be writing the things that will be.
เมื่อเราจัดให้ข้อพระคัมภีร์เชิงพยากรณ์เหล่านี้สอดคล้องกัน เราก็กำลังเปิดผนึกบางส่วนของพระธรรมวิวรณ์ซึ่งจนบัดนี้ไม่เคยมีผู้ใดตระหนักมาก่อน เพราะข่าวสารนี้คือการเปิดผนึกแห่งวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์ซึ่งเกิดขึ้นในทันทีที่ใกล้ก่อนการสิ้นสุดแห่งเวลาทดลองของมนุษย์ เรากำลังกระทำงานนี้ เพราะว่า “เวลาใกล้เข้ามาแล้ว” ในการเปิดผนึกความจริงทั้งหลายในพระธรรมวิวรณ์ซึ่งบัดนี้กำลังอยู่ในกระบวนการแห่งการสำเร็จนั้น เรากำลังกระทำงานเดียวกันกับที่ได้ถูกกำหนดไว้ว่าเป็นงานของยอห์นในพระธรรมวิวรณ์ เขาได้รับคำสั่งให้เขียนสิ่งที่เขาได้เห็น ซึ่งเป็นสิ่งที่ดำรงอยู่ในขณะนั้น และในการบันทึกสิ่งเหล่านั้น ยอห์นก็กำลังเขียนสิ่งทั้งหลายที่จะบังเกิดขึ้นด้วยพร้อมกันนั้นเอง
Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:19.
จงเขียนสิ่งทั้งหลายที่เจ้าได้เห็นมาแล้ว และสิ่งทั้งหลายที่เป็นอยู่ และสิ่งทั้งหลายที่จะเกิดขึ้นภายหลัง วิวรณ์ 1:19
A logical stumbling block for Seventh-day Adventists, may very well be their traditional understanding of the book of Revelation. When a person accepts an established truth, but fails to see that the established truth was designed to develop over time, their initial correct understanding of truth can become a tradition or custom. The truth that has transformed into a tradition may very well produce the blindness represented in the message to Laodicea. The original truth is still truth, but the inability to see that truth is developed over time produces blindness. The truth is not the cause of their blindness, the blindness is simply a symptom of the cause. The cause is the ears that will not hear, the eyes that will not see and the heart that will not be converted in those who are self-satisfied with the comfort of tradition and custom.
อุปสรรคเชิงตรรกะประการหนึ่งสำหรับเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสต์ อาจเป็นความเข้าใจตามจารีตของพวกเขาเกี่ยวกับพระธรรมวิวรณ์เอง เมื่อบุคคลหนึ่งยอมรับความจริงที่ได้ตั้งมั่นแล้ว แต่ไม่อาจมองเห็นได้ว่าความจริงที่ได้ตั้งมั่นนั้นถูกกำหนดไว้ให้พัฒนาไปตามกาลเวลา ความเข้าใจความจริงที่ถูกต้องในเบื้องต้นของเขาก็อาจกลายเป็นธรรมประเพณีหรือจารีตได้ ความจริงซึ่งได้แปรเปลี่ยนเป็นธรรมประเพณีนั้น อาจก่อให้เกิดความมืดบอดดังที่เป็นภาพแทนในสารถึงคริสตจักรเลาดีเซีย ความจริงดั้งเดิมยังคงเป็นความจริงอยู่ แต่การไม่สามารถมองเห็นได้ว่าความจริงนั้นพัฒนาไปตามกาลเวลา ย่อมก่อให้เกิดความมืดบอด ความจริงมิใช่สาเหตุของความมืดบอดของพวกเขา ความมืดบอดเป็นเพียงอาการของสาเหตุเท่านั้น สาเหตุนั้นคือ หูที่ไม่ยอมฟัง ตาที่ไม่ยอมเห็น และใจที่ไม่ยอมกลับใจใหม่ ในบรรดาผู้ที่พึงพอใจตนเองกับความสะดวกสบายของธรรมประเพณีและจารีตนั้น
“Christ in His teaching presented old truths of which He Himself was the originator, truths which He had spoken through patriarchs and prophets; but He now shed upon them a new light. How different appeared their meaning! A flood of light and spirituality was brought in by His explanation. And He promised that the Holy Spirit should enlighten the disciples, that the word of God should be ever unfolding to them. They would be able to present its truths in new beauty.
“พระคริสต์ในการทรงสั่งสอนของพระองค์ได้ทรงนำเสนอความจริงเก่าแก่ทั้งหลาย ซึ่งพระองค์เองทรงเป็นผู้ทรงกำเนิดของความจริงเหล่านั้น ความจริงซึ่งพระองค์ได้ตรัสผ่านบรรพชนและผู้เผยพระวจนะ; แต่บัดนี้พระองค์ทรงส่องแสงสว่างใหม่ลงเหนือความจริงเหล่านั้น ความหมายของมันปรากฏแตกต่างไปเพียงใด! โดยคำอธิบายของพระองค์ กระแสแห่งความสว่างและฝ่ายจิตวิญญาณได้หลั่งไหลเข้ามา และพระองค์ทรงสัญญาว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์จะทรงให้ความกระจ่างแก่เหล่าสาวก เพื่อว่าพระวจนะของพระเจ้าจะทรงเปิดเผยออกแก่พวกเขาอยู่เสมอ พวกเขาจะสามารถนำเสนอความจริงทั้งหลายของพระวจนะนั้นด้วยความงดงามใหม่”
“Ever since the first promise of redemption was spoken in Eden, the life, the character, and the mediatorial work of Christ have been the study of human minds. Yet every mind through whom the Holy Spirit has worked has presented these themes in a light that is fresh and new. The truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power.
“นับตั้งแต่พระสัญญาแรกแห่งการไถ่ได้ถูกตรัสขึ้นในเอเดน ชีวิต พระลักษณะ และพระราชกิจแห่งการเป็นคนกลางของพระคริสต์ ได้เป็นเรื่องที่จิตใจมนุษย์ทั้งหลายศึกษาอยู่เสมอ ถึงกระนั้น ทุกจิตใจซึ่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงกระทำผ่านนั้น ต่างได้นำเสนอหัวข้อเหล่านี้ในแสงสว่างที่สดใหม่และใหม่อยู่เสมอ ความจริงทั้งหลายแห่งการไถ่นั้นสามารถพัฒนาและขยายออกไปได้อย่างต่อเนื่อง แม้จะเก่าแก่ แต่ก็ใหม่อยู่เสมอ เปิดเผยพระสิริอันยิ่งใหญ่กว่าและฤทธานุภาพอันทรงพลังยิ่งกว่าแก่ผู้แสวงหาความจริงอยู่ตลอดเวลา”
“In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.
“ในทุกยุคสมัยย่อมมีการพัฒนาขึ้นใหม่ของความจริง เป็นข่าวสารจากพระเจ้าถึงประชาชนแห่งชนรุ่นนั้น ความจริงเก่าทั้งหลายล้วนจำเป็นทั้งหมด ความจริงใหม่มิได้เป็นสิ่งที่แยกต่างหากจากความจริงเก่า หากแต่เป็นการคลี่เผยของความจริงนั้น มีเพียงเมื่อความจริงเก่าได้รับความเข้าใจแล้วเท่านั้น เราจึงจะสามารถเข้าใจความจริงใหม่ได้ เมื่อพระคริสต์ทรงประสงค์จะทรงเปิดเผยแก่เหล่าสาวกของพระองค์ถึงความจริงเรื่องการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ พระองค์ทรงเริ่มต้น ‘ตั้งแต่โมเสสและบรรดาผู้เผยพระวจนะทั้งสิ้น’ และ ‘ทรงอธิบายแก่เขาถึงข้อความทั้งปวงในพระคัมภีร์ที่กล่าวถึงพระองค์’ ลูกา 24:27 แต่เป็นความสว่างซึ่งส่องออกมาในการคลี่เผยความจริงครั้งใหม่ต่างหากที่ทำให้ความจริงเก่าได้รับการถวายพระเกียรติ ผู้ใดปฏิเสธหรือละเลยความจริงใหม่ ผู้นั้นก็มิได้ครอบครองความจริงเก่าอย่างแท้จริง สำหรับเขา ความจริงเก่าสูญเสียฤทธิ์อำนาจอันมีชีวิตของมันไป และกลายเป็นเพียงรูปแบบที่ไร้ชีวิตเท่านั้น”
“There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.
“มีผู้หนึ่งผู้ใดซึ่งอ้างตนว่าเชื่อและสั่งสอนความจริงแห่งพระคัมภีร์เดิม ขณะที่พวกเขาปฏิเสธพระคัมภีร์ใหม่ แต่ในการปฏิเสธที่จะรับคำสั่งสอนของพระคริสต์นั้น พวกเขาแสดงให้เห็นว่าตนมิได้เชื่อในสิ่งที่บรรพชนและผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้ ‘ถ้าท่านทั้งหลายเชื่อโมเสส’ พระคริสต์ตรัส ‘ท่านก็คงจะเชื่อเรา เพราะโมเสสได้เขียนถึงเรา’ ยอห์น 5:46 ฉะนั้น แม้ในการสั่งสอนพระคัมภีร์เดิมของพวกเขาเอง ก็ไม่มีฤทธิ์อำนาจอันแท้จริงเลย”
“Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.” Christ’s Object Lessons, 127.
“คนเป็นอันมากที่อ้างว่าตนเชื่อและสั่งสอนพระกิตติคุณ กำลังตกอยู่ในความหลงผิดทำนองเดียวกัน พวกเขาละทิ้งพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิม ซึ่งพระคริสต์ได้ตรัสถึงว่า ‘พระคัมภีร์เหล่านั้นเป็นพยานถึงเรา’ ยอห์น 5:39 ในการปฏิเสธพันธสัญญาเดิมนั้น แท้จริงแล้วพวกเขาก็กำลังปฏิเสธพันธสัญญาใหม่ด้วย เพราะทั้งสองเป็นส่วนต่าง ๆ ขององค์รวมเดียวกันที่ไม่อาจแยกออกจากกันได้ ไม่มีผู้ใดสามารถนำเสนอพระบัญญัติของพระเจ้าได้อย่างถูกต้องโดยปราศจากพระกิตติคุณ หรือจะนำเสนอพระกิตติคุณโดยปราศจากพระบัญญัติก็ไม่ได้ พระบัญญัติคือพระกิตติคุณที่ทรงรวมไว้เป็นรูปธรรม และพระกิตติคุณคือพระบัญญัติที่ทรงคลี่ออกให้ปรากฏ พระบัญญัติเป็นราก พระกิตติคุณเป็นดอกและผลอันหอมละมุนที่รากนั้นบังเกิดขึ้น” Christ’s Object Lessons, 127.
Those that claim to believe the old, but reject the new applies with even more force upon Seventh-day Adventists who claim to believe the Bible in its entirety, but reject the writings of the Spirit of Prophecy. In the Revelation John is a symbol of God’s people in the last days who are being persecuted for accepting both the Bible and Spirit of Prophecy.
ผู้ที่อ้างว่าตนเชื่อถือสิ่งเก่า แต่ปฏิเสธสิ่งใหม่ หลักการนี้ยิ่งใช้บังคับอย่างเข้มข้นยิ่งขึ้นกับเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสผู้ซึ่งอ้างว่าตนเชื่อพระคัมภีร์ทั้งหมดครบถ้วน แต่กลับปฏิเสธงานเขียนแห่งพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ ในพระธรรมวิวรณ์ ยอห์นเป็นสัญลักษณ์ของประชากรของพระเจ้าในยุคสุดท้าย ผู้ซึ่งกำลังถูกข่มเหงเพราะยอมรับทั้งพระคัมภีร์และพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์
I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.
ข้าพเจ้า ยอห์น ผู้เป็นทั้งพี่น้องและผู้มีส่วนร่วมกับท่านทั้งหลายในความทุกข์ยาก และในแผ่นดินราชอาณาจักรกับความทรหดอดทนแห่งพระเยซูคริสต์ ได้อยู่ที่เกาะซึ่งเรียกว่าปัทโมส เพราะพระวจนะของพระเจ้า และเพราะคำพยานแห่งพระเยซูคริสต์ วิวรณ์ 1:9
If a person accepts the testimony of Jesus, which is the Spirit of Prophecy, which is the writings of Ellen White then the previous passage from her writings identifies the issue I am addressing. She wrote that the “truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power,” and that in “every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation.”
หากบุคคลหนึ่งยอมรับคำพยานของพระเยซู ซึ่งก็คือพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ ซึ่งก็คืองานเขียนของ Ellen White แล้ว ข้อความก่อนหน้านี้จากงานเขียนของนางก็ระบุประเด็นที่ข้าพเจ้ากำลังกล่าวถึง นางได้เขียนไว้ว่า “ความจริงทั้งหลายแห่งการไถ่นั้นสามารถได้รับการพัฒนาและขยายออกไปอย่างต่อเนื่อง แม้จะเก่าแก่ แต่ก็ใหม่อยู่เสมอ โดยเปิดเผยสง่าราศีที่ยิ่งใหญ่กว่าและฤทธานุภาพที่ทรงพลังกว่าแก่ผู้แสวงหาความจริงอยู่ตลอดเวลา” และว่าใน “ทุกยุคทุกสมัยย่อมมีการพัฒนาใหม่ของความจริง มีข่าวสารจากพระเจ้าถึงผู้คนในคนรุ่นนั้น”
Though the customary understanding of the book of Revelation that a typical Seventh-day Adventist might hold, is truth, the entire book of Revelation is a testimony of the last days. We are currently applying a truth that is now being unsealed, and that truth will not be recognized by those who are unwilling to accept that all the passages in the book of Revelation are part of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed in the last days.
แม้ว่าความเข้าใจตามธรรมเนียมเกี่ยวกับพระธรรมวิวรณ์ที่เซเวนท์เดย์แอ๊ดเวนตีสโดยทั่วไปอาจยึดถือนั้นจะเป็นความจริง แต่พระธรรมวิวรณ์ทั้งเล่มคือคำพยานแห่งวาระสุดท้าย ขณะนี้เรากำลังประยุกต์ใช้ความจริงที่กำลังถูกเปิดผนึกอยู่ในเวลานี้ และความจริงนั้นจะไม่ได้รับการยอมรับจากบรรดาผู้ที่ไม่เต็มใจยอมรับว่าข้อความทุกตอนในพระธรรมวิวรณ์ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการสำแดงของพระเยซูคริสต์ซึ่งถูกเปิดผนึกในวาระสุดท้าย.
The understanding that Adventism has held concerning Revelation eleven, being a fulfillment of the French Revolution is correct, and Sister White upholds that correct view. Yet that truth was simply a history, that is recorded to illustrate the last days. All of the book of Revelation is governed by this prophetic phenomenon.
ความเข้าใจที่อัดเวนติสต์ได้ยึดถือเกี่ยวกับวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด ว่าเป็นความสำเร็จสมจริงของการปฏิวัติฝรั่งเศสนั้นถูกต้อง และซิสเตอร์ไวท์ก็สนับสนุนทัศนะอันถูกต้องนั้นด้วย กระนั้นก็ดี ความจริงนั้นเป็นเพียงประวัติศาสตร์ที่ถูกบันทึกไว้เพื่อใช้เป็นภาพประกอบของยุคสุดท้าย หนังสือวิวรณ์ทั้งเล่มอยู่ภายใต้ปรากฏการณ์เชิงพยากรณ์นี้ทั้งหมด
We are building upon the hidden history of the seven thunders as a guide to bring Ezekiel thirty-seven, Isaiah forty and Revelation eleven together with Matthew twenty-five’s parable of the ten virgins. Another prophetic line that upholds the application of the prophetic sequence of events we are addressing is found in the line of Christ, which also includes a secondary witness. Jesus was thirty years old when He was baptized and became Jesus Christ, for “Christ” in the Greek of the New Testament, or “Messiah” in the Hebrew of the Old Testament, means the anointed one.
เรากำลังก่อสร้างต่อยอดบนประวัติศาสตร์อันซ่อนเร้นของฟ้าร้องทั้งเจ็ดในฐานะเครื่องชี้นำเพื่อเชื่อมโยงเอเสเคียลบทที่สามสิบเจ็ด อิสยาห์บทที่สี่สิบ และวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด เข้าด้วยกันกับคำอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนในมัทธิวบทที่ยี่สิบห้า อีกแนวคำพยากรณ์หนึ่งที่ค้ำจุนการประยุกต์ใช้ลำดับเหตุการณ์เชิงพยากรณ์ที่เรากำลังพิจารณาอยู่นั้น พบได้ในแนวของพระคริสต์ ซึ่งรวมทั้งพยานรองไว้ด้วย พระเยซูทรงมีพระชนมายุสามสิบพรรษาเมื่อทรงรับบัพติศมาและทรงเป็นพระเยซูคริสต์ เพราะว่า “คริสต์” ในภาษากรีกของพันธสัญญาใหม่ หรือ “พระเมสสิยาห์” ในภาษาฮีบรูของพันธสัญญาเดิม หมายถึงผู้ที่ได้รับการเจิม
That word, I say, ye know, which was published throughout all Judaea, and began from Galilee, after the baptism which John preached; How God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power: who went about doing good, and healing all that were oppressed of the devil; for God was with him. Acts 10:37, 38.
เรื่องนั้น ข้าพเจ้ากล่าวว่า ท่านทั้งหลายย่อมทราบแล้ว ซึ่งได้ประกาศไปทั่วแคว้นยูเดียทั้งสิ้น และได้เริ่มต้นจากแคว้นกาลิลี ภายหลังบัพติศมาซึ่งยอห์นได้ประกาศนั้น คือเรื่องที่ว่าพระเจ้าทรงเจิมพระเยซูชาวนาซาเร็ธด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และด้วยฤทธานุภาพ พระองค์ได้เสด็จไปกระทำความดี และทรงรักษาคนทั้งปวงที่ถูกมารกดขี่ เพราะว่าพระเจ้าทรงสถิตกับพระองค์ กิจการ 10:37, 38
For thirty years, Jesus prepared to be anointed, and once He was anointed at His baptism, He, as Christ presented His message for three and a half prophetic days. He was then slain, put in the grave, resurrected and then ascended to heaven. The beginning of his ministry of three and a half years of ministry was His baptism, that represents His death and resurrection, and at the end of his twelve hundred and sixty days of ministry He was crucified and then resurrected–for He is the beginning and ending. The event of His death and resurrection produced a mighty army that for another three and a half years took the gospel to the Jews, and thereafter to the world.
เป็นเวลาสามสิบปี พระเยซูได้ทรงเตรียมพระองค์เพื่อจะได้รับการเจิม และเมื่อพระองค์ทรงได้รับการเจิมในการรับบัพติศมาของพระองค์แล้ว พระองค์ในฐานะพระคริสต์ก็ทรงประกาศสารของพระองค์อยู่เป็นเวลาสามวันครึ่งเชิงพยากรณ์ แล้วพระองค์ก็ทรงถูกประหาร ถูกวางไว้ในอุโมงค์ ถูกทำให้เป็นขึ้นมาอีก และจากนั้นก็เสด็จขึ้นสู่สวรรค์ การเริ่มต้นพันธกิจของพระองค์ซึ่งกินเวลาสามปีครึ่งนั้นคือการรับบัพติศมาของพระองค์ ซึ่งเป็นภาพแทนการสิ้นพระชนม์และการเป็นขึ้นมาอีกของพระองค์ และเมื่อสิ้นสุดหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวันแห่งพันธกิจของพระองค์ พระองค์ก็ทรงถูกตรึงกางเขนและจากนั้นก็ทรงเป็นขึ้นมาอีก—เพราะพระองค์ทรงเป็นทั้งเบื้องต้นและเบื้องปลาย เหตุการณ์แห่งการสิ้นพระชนม์และการเป็นขึ้นมาของพระองค์ได้ก่อให้เกิดกองทัพอันเกรียงไกร ซึ่งตลอดอีกสามปีครึ่งต่อมาได้นำข่าวประเสริฐไปยังพวกยิว และภายหลังนั้นก็ไปทั่วโลก
The Catholic church, that is the antichrist of Bible prophecy, was also thirty years in preparation, before it was anointed with power. In 508, “the daily” was removed. Sister White informs us directly that the Millerites had the correct understanding of “the daily” in the book of Daniel, in spite of the fact that the Laodicean Seventh-day Adventist church returned to apostate Protestantism’s Satanic view of “the daily” in the 1930’s.
คริสตจักรคาทอลิก ซึ่งก็คือปฏิปักษ์พระคริสต์ตามคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ ก็มีช่วงเวลาแห่งการเตรียมการอยู่สามสิบปีเช่นกัน ก่อนที่จะได้รับการเจิมด้วยอำนาจ ในปี 508 “เครื่องเผาบูชาประจำวัน” ถูกนำออกไป ซิสเตอร์ไวท์แจ้งแก่เราโดยตรงว่าพวกมิลเลอไรต์มีความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับ “เครื่องเผาบูชาประจำวัน” ในพระธรรมดาเนียล ทั้ง ๆ ที่คริสตจักรเซเวนธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสแห่งลาโอดีเซียได้หวนกลับไปรับเอาทัศนะอันเป็นของซาตานเกี่ยวกับ “เครื่องเผาบูชาประจำวัน” ของโปรเตสแตนต์ผู้ละทิ้งความเชื่อในช่วงทศวรรษ 1930.
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.
“แล้วข้าพเจ้าเห็นเกี่ยวกับคำว่า ‘เนืองนิตย์’ (Daniel 8:12) ว่า คำว่า ‘เครื่องบูชา’ นั้นเป็นคำที่ปัญญาของมนุษย์เติมเข้าไป และมิได้เป็นส่วนหนึ่งของตัวบท และองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานความเข้าใจอันถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้แก่บรรดาผู้ที่ประกาศเสียงร้องเรื่องโมงแห่งการพิพากษา” Early Writings, 74.
The “daily” represents paganism, and pagan Rome was the power that restrained and prevented the papacy from ascending to the throne of the earth. As predicted in the book of Daniel, and thereafter confirmed by history, and thereafter revealed by angels to William Miller and thereafter confirmed by Ellen White; in 508, the pagan restraint of the rise of the papacy was removed. As with Christ, for thirty years the antichrist prepared to be empowered in 538. Christ, and the antichrist were thirty years preparing to be empowered. Once the papacy was empowered in 538, it delivered its message of death for three and a half prophetic years, just as Christ had delivered His message of life, for three and a half years. The two witnesses of Revelation eleven, which in the history of the French Revolution represented the Old and New Testaments, were also given power to prophesy for three and a half prophetic days.
“เครื่องบูชาประจำวัน” เป็นสัญลักษณ์ของลัทธินอกศาสนา และโรมนอกศาสนาคืออำนาจที่ยับยั้งและป้องกันมิให้สันตะปาปาขึ้นครองบัลลังก์แห่งพิภพ ดังที่ได้ทรงพยากรณ์ไว้ในพระธรรมดาเนียล และต่อมาประวัติศาสตร์ก็ได้ยืนยัน และภายหลังทูตสวรรค์ได้สำแดงแก่ William Miller และต่อมา Ellen White ได้ยืนยันอีกครั้งว่า ในปี 508 เครื่องกีดขวางฝ่ายนอกศาสนาต่อการขึ้นมาของสันตะปาปาได้ถูกกำจัดออกไป เช่นเดียวกับพระคริสต์ ปฏิปักษ์พระคริสต์ได้เตรียมตัวเป็นเวลาสามสิบปีเพื่อจะได้รับอำนาจในปี 538 พระคริสต์และปฏิปักษ์พระคริสต์ต่างก็ใช้เวลาสามสิบปีในการเตรียมพร้อมเพื่อจะได้รับอำนาจ เมื่อสันตะปาปาได้รับอำนาจแล้วในปี 538 มันได้ประกาศสารแห่งความตายของมันเป็นเวลาสามปีครึ่งเชิงพยากรณ์ เช่นเดียวกับที่พระคริสต์ได้ประกาศสารแห่งชีวิตของพระองค์เป็นเวลาสามปีครึ่ง พยานทั้งสองในวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด ซึ่งในประวัติศาสตร์ของการปฏิวัติฝรั่งเศสเป็นตัวแทนของพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่ ก็ได้รับอำนาจให้พยากรณ์เป็นเวลาสามวันครึ่งเชิงพยากรณ์ด้วยเช่นกัน
And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:3.
และเราจะประทานฤทธิ์อำนาจแก่พยานทั้งสองของเรา และเขาทั้งสองจะพยากรณ์อยู่หนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน โดยนุ่งห่มผ้ากระสอบ วิวรณ์ 11:3
In 1798, after twelve hundred and sixty prophetic days, the antichrist received its deadly wound, just as Christ died on the cross after twelve hundred and sixty days, and just as the two witnesses, representing the Word of God were slain in the street after twelve hundred and sixty days.
ในปี ค.ศ. 1798 หลังจากหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวันตามคำพยากรณ์ ปฏิปักษ์ต่อพระคริสต์ได้รับบาดแผลถึงตายของมัน ดังเช่นที่พระคริสต์ทรงสิ้นพระชนม์บนกางเขนหลังจากหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน และดังเช่นที่พยานทั้งสอง ซึ่งเป็นตัวแทนของพระวจนะของพระเจ้า ถูกสังหารบนถนนหลังจากหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน.
On the third day Christ was resurrected, and one of the primary subjects of the antichrist in the book of Revelation is the healing of its deadly wound, or its resurrection. The resurrection of Christ occurred on the third day, and the resurrection of the two witnesses, occurred after three and a half days. The antichrist is resurrected symbolically on the third day, for on several prophetic witnesses, the third day is a symbol of the Sunday law. At the Sunday law, the sea beast of Revelation thirteen is resurrected, and the mark of the sea beast, becomes a test. Then the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen, at the direction of the United States, who is the premier king of the ten kings, will lift the antichrist up as the head of the three-fold union, as the papacy ascends to the throne of the earth.
ในวันที่สาม พระคริสต์ทรงเป็นขึ้นจากความตาย และหนึ่งในหัวข้อสำคัญของปฏิปักษ์พระคริสต์ในพระธรรมวิวรณ์คือการรักษาบาดแผลฉกรรจ์ของมัน หรือการฟื้นคืนชีพของมัน การเป็นขึ้นจากความตายของพระคริสต์เกิดขึ้นในวันที่สาม และการเป็นขึ้นจากความตายของพยานทั้งสองเกิดขึ้นหลังจากสามวันครึ่ง ปฏิปักษ์พระคริสต์ถูกทำให้ฟื้นขึ้นโดยนัยเชิงสัญลักษณ์ในวันที่สาม เพราะในพยานเชิงพยากรณ์หลายประการ วันที่สามเป็นสัญลักษณ์ของกฎหมายวันอาทิตย์ เมื่อกฎหมายวันอาทิตย์มาถึง สัตว์ร้ายจากทะเลในวิวรณ์บทที่สิบสามจะฟื้นขึ้น และเครื่องหมายของสัตว์ร้ายจากทะเลจะกลายเป็นบททดสอบ แล้วสหประชาชาติ กษัตริย์ทั้งสิบแห่งวิวรณ์บทที่สิบเจ็ด ตามการชี้นำของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นกษัตริย์เอกในบรรดากษัตริย์ทั้งสิบ จะยกปฏิปักษ์พระคริสต์ขึ้นให้เป็นศีรษะแห่งสหภาพสามประการ ขณะที่สันตะปาปาขึ้นครองบัลลังก์แห่งพิภพ.
“As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.
“เมื่อเราเข้าใกล้วิกฤตครั้งสุดท้าย ย่อมเป็นเรื่องสำคัญยิ่งที่ความกลมเกลียวและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันจะดำรงอยู่ท่ามกลางบรรดาเครื่องมือทั้งหลายขององค์พระผู้เป็นเจ้า โลกเต็มไปด้วยพายุ สงคราม และความขัดแย้ง แต่ภายใต้ศีรษะเดียว—อำนาจสันตะปาปา—ประชาชนจะรวมตัวกันเพื่อต่อต้านพระเจ้าในบุคคลแห่งพยานทั้งหลายของพระองค์ สหภาพนี้ถูกยึดประสานไว้โดยผู้ละทิ้งความเชื่อผู้ยิ่งใหญ่ ขณะที่เขาพยายามรวมบรรดาตัวแทนของตนให้ทำสงครามต่อสู้กับความจริง เขาจะทำงานเพื่อแบ่งแยกและกระจัดกระจายบรรดาผู้สนับสนุนความจริงนั้น ความริษยา การคาดคะเนในทางร้าย การกล่าวร้าย ถูกเขาปลุกปั่นขึ้นเพื่อก่อให้เกิดความไม่ปรองดองและความแตกแยก” Testimonies, volume 7, 182.
When the antichrist is resurrected, it ascends to the throne of the earth and leads the three-fold union on its march to Armageddon as Jezebel led Ahab to mount Carmel. The Psalmist Asaph, identifies ten nations, representing the United Nations, as an evil confederacy of God’s enemies, who lift up their “head,” which is the “papal power.”
เมื่อปฏิปักษ์พระคริสต์ถูกทำให้ฟื้นขึ้น มันก็ขึ้นสู่อำนาจครองบัลลังก์แห่งพิภพ และนำสหภาพสามประการในการยาตราทัพสู่ฮาร์มาเกดโดน ดังที่เยเซเบลได้ชักนำอาหับไปยังภูเขาคารเมล อาสาฟผู้ประพันธ์เพลงสดุดีได้ระบุชนชาติสิบชาติ ซึ่งเป็นตัวแทนขององค์การสหประชาชาติ ว่าเป็นสมาพันธรัฐชั่วร้ายของบรรดาศัตรูของพระเจ้า ผู้ซึ่งยก “ศีรษะ” ของตนขึ้น ซึ่ง “ศีรษะ” นั้นคือ “อำนาจสันตะปาปา”
A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee: The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes; Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre; Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah. Psalms 83:1–8.
เพลงหรือสดุดีของอาสาฟ ข้าแต่พระเจ้า ขออย่าทรงนิ่งเสีย ขออย่าทรงสงบ และขออย่าทรงอยู่นิ่งเงียบ ข้าแต่พระเจ้า เพราะดูเถิด ศัตรูของพระองค์กำลังก่อความอื้ออึง และบรรดาผู้ที่เกลียดชังพระองค์ได้เชิดศีรษะขึ้นแล้ว เขาทั้งหลายได้วางอุบายอย่างแนบเนียนต่อประชากรของพระองค์ และปรึกษากันเพื่อต่อสู้กับบรรดาผู้ที่พระองค์ทรงซ่อนไว้ของพระองค์ เขาทั้งหลายกล่าวว่า มาเถิด ให้เรากำจัดเขาทั้งหลายเสีย มิให้เป็นประชาชาติอีกต่อไป เพื่อว่านามของอิสราเอลจะไม่เป็นที่ระลึกถึงอีกเลย เพราะเขาทั้งหลายได้ปรึกษากันด้วยใจเดียวกัน เขาทั้งหลายได้ร่วมกันเป็นพันธมิตรต่อต้านพระองค์ คือเต็นท์ทั้งหลายของเอโดม และชาวอิชมาเอล โมอับ และชาวฮาการีน เกบาล และอัมโมน และอามาเลข ชาวฟีลิสเตียพร้อมกับชาวเมืองไทระ อัสซีเรียก็ได้เข้าร่วมกับเขาทั้งหลายด้วย เขาทั้งหลายได้ช่วยเหลือบุตรหลานของโลท เซลาห์ สดุดี 83:1–8
The ensign of the three angels is then flying in the midst of heaven.
ธงสำคัญของทูตสวรรค์ทั้งสามนั้น กำลังโบกสะบัดอยู่ท่ามกลางท้องฟ้าแล้ว
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.
แล้วข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งบินอยู่กลางฟ้า มีข่าวประเสริฐนิรันดร์เพื่อประกาศแก่บรรดาผู้ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลก และแก่ทุกประชาชาติ ทุกเผ่าพันธุ์ ทุกภาษา และทุกชนชาติ ท่านกล่าวด้วยเสียงอันดังว่า “จงยำเกรงพระเจ้า และถวายพระเกียรติแด่พระองค์ เพราะถึงเวลาพิพากษาของพระองค์แล้ว และจงนมัสการพระองค์ผู้ทรงสร้างฟ้าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และบ่อน้ำพุทั้งหลาย” แล้วทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งตามมาประกาศว่า “บาบิโลนมหานครนั้นล่มสลายแล้ว ล่มสลายแล้ว เพราะว่านางได้กระทำให้บรรดาประชาชาติทั้งปวงดื่มเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธจากการล่วงประเวณีของนาง” แล้วทูตสวรรค์องค์ที่สามก็ตามมาภายหลังทูตทั้งสองนั้น กล่าวด้วยเสียงอันดังว่า “ถ้าผู้ใดนมัสการสัตว์ร้ายและรูปของมัน และรับเครื่องหมายของมันที่หน้าผากของตนหรือที่มือของตน ผู้นั้นจะต้องดื่มเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธของพระเจ้า ซึ่งเทลงโดยไม่เจือปนในถ้วยแห่งความกริ้วของพระองค์ และเขาจะถูกทรมานด้วยไฟและกำมะถันต่อหน้าทูตสวรรค์บริสุทธิ์ทั้งหลาย และต่อพระพักตร์พระเมษโปดก และควันแห่งการทรมานของเขาทั้งหลายก็ลอยขึ้นตลอดไปเป็นนิตย์ และบรรดาผู้ที่นมัสการสัตว์ร้ายและรูปของมัน และผู้ใดก็ตามที่รับเครื่องหมายแห่งชื่อของมัน จะไม่ได้หยุดพักทั้งกลางวันและกลางคืน นี่แหละคือความทรหดอดทนของธรรมิกชน; นี่แหละคือบรรดาผู้ที่รักษาพระบัญญัติของพระเจ้า และความเชื่อของพระเยซู” วิวรณ์ 14:6–12
The ensign of the three angels will then be flying in the midst of heaven, but soon the antichrist will be lifted up to heaven by the ten kings of the United Nations. The ensign will then be proclaiming the message of “truth” and the antichrist will then be proclaiming the message of tradition and custom. The three angels are warning mankind to not accept the mark of the papacy, but the United States as the false prophet, will force the world to accept that very mark.
ธงสัญลักษณ์ของทูตสวรรค์ทั้งสามนั้นจะโบกสะบัดอยู่ท่ามกลางท้องฟ้า แต่ในไม่ช้า ปฏิปักษ์พระคริสต์จะถูกยกขึ้นสู่สวรรค์โดยกษัตริย์สิบองค์แห่งสหประชาชาติ แล้วธงสัญลักษณ์นั้นจะประกาศสารแห่ง “ความจริง” และปฏิปักษ์พระคริสต์ก็จะประกาศสารแห่งจารีตและธรรมเนียม ทูตสวรรค์ทั้งสามกำลังเตือนมนุษยชาติว่าอย่ารับเครื่องหมายของสันตะปาปา แต่สหรัฐอเมริกาในฐานะผู้เผยพระวจนะเทียมเท็จ จะบังคับให้โลกยอมรับเครื่องหมายนั้นเอง
We will end here, and take it up in our next article.
เราจะยุติไว้เพียงเท่านี้ และจะกล่าวต่อในบทความถัดไป