1798년부터 오늘날에 이르기까지 재림교회의 역사 안에서 발생해 온 여섯 가지 예언적 논쟁의 흐름을 우리는 다루고 있다.
«Dans l’histoire et la prophétie, la Parole de Dieu dépeint le long conflit qui se prolonge entre la vérité et l’erreur. Ce conflit est encore en cours. Les choses qui ont été se répéteront. D’anciennes controverses renaîtront, et de nouvelles théories surgiront continuellement. Mais le peuple de Dieu, qui, dans sa croyance et dans l’accomplissement de la prophétie, a pris part à la proclamation des messages du premier, du deuxième et du troisième ange, sait où il se tient. Il possède une expérience plus précieuse que l’or fin. Il doit demeurer ferme comme un roc, retenant fermement jusqu’à la fin le commencement de sa confiance.» Messages choisis, livre 2, 109.
L’article précédent a traité de la première et de la dernière controverse concernant la puissance romaine, et nous allons maintenant aborder la controverse qui eut lieu entre Uriah Smith et James White. Uriah Smith a introduit sa propre « interprétation particulière » dans le verset trente-six.
“VERSE 36. Og kongen skal gjøre etter sin vilje; og han skal opphøye seg selv og gjøre seg større enn hver gud, og skal tale forunderlige ting mot gudenes Gud, og han skal ha fremgang inntil vreden er fullbyrdet; for det som er fastsatt, skal bli gjort.
“Ang hari na ipinakikilala rito ay hindi maaaring tumukoy sa kaparehong kapangyarihang huling nabanggit; samakatuwid nga, sa kapangyarihang papal; sapagkat ang mga tiyak na paglalarawan ay hindi aangkop kung iaangkop sa kapangyarihang yaon.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 292.
Smith reconnait que la puissance mentionnée dans le verset précédent était « Rome papale », mais il prétend que les caractéristiques du verset trente-six ne sont pas des caractéristiques prophétiques qui identifient Rome papale. Cette affirmation est fausse. Il faut se rappeler que, dans la rébellion de 1863, les sept temps de Lévitique chapitre vingt-six furent mis de côté, et que, par conséquent, la représentation des sept temps dans les deux tables d’Habacuc fut rejetée. Les tableaux de 1843 et de 1850 illustrent tous deux les sept temps au centre même des tableaux, et ces deux illustrations placent la croix au centre de la ligne des sept temps. Lorsque la lumière nouvelle concernant les sept temps arriva en 1856 et fut ensuite rejetée, cela marqua un rejet des deux tables d’Habacuc, ainsi que de l’autorité de l’Esprit de Prophétie, qui identifie si clairement que les deux tableaux furent dirigés par Dieu.
Selon Sœur White, la dernière séduction de Satan consiste à rendre sans effet le témoignage de l’Esprit de Dieu; ici, la première séduction consistait à rendre sans effet le témoignage de l’Esprit de Dieu, et elle représentait aussi un rejet simultané des vérités fondamentales figurant sur les deux cartes, et plus particulièrement des sept temps.
ਇਸ 1863 ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, 1863 ਦੀ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਚਾਰਟ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਰੇਖਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ। 1863 ਤੱਕ ਉਰਿਆਹ ਸਮਿਥ ਨੇ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੂੰਦ ਲਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਦੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਦਾਨੀਏਲ ਦੋ “ਕ੍ਰੋਧਾਂ” ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਕ੍ਰੋਧ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਰਾਜ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਆਏ “ਸੱਤ ਸਮਿਆਂ” ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ, ਉੱਤਰੀ ਦਸ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, 723 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1798 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਦੂਜਾ, 677 ਈ.ਪੂ. ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 1844 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
Gabriel vint à Daniel, au chapitre huit, pour expliquer la vision de la marah, et, dans le cadre de cette œuvre, il fournit un second témoignage en faveur de 1844. Les deux mille trois cents années de Daniel chapitre huit prirent fin en 1844, mais il en alla de même pour la dernière des deux indignations dirigées contre les royaumes du nord et du sud.
Na ka sɛe, Hwɛ, mɛma woahu nea ɛbɛba abufuw no awiei mu; efisɛ bere a wɔahyɛ no, awiei no bɛba. Daniel 8:19.
अन्तिम अन्त एक प्रथम अन्त को पूर्वधारित करता है। उन दो क्रोधों में से अंतिम—जो केवल “सात समय” की एक अन्य अभिव्यक्ति है—1844 में समाप्त हुआ, और प्रथम क्रोध 1798 में समाप्त हुआ। जिस पद के विषय में स्मिथ ने दावा किया था कि उसमें पोपीय सत्ता के कोई विनिर्देश नहीं हैं, उसी ने उस वर्ष की पहचान की जब पोपसत्ता अपनी घातक चोट प्राप्त करेगी।
Et le roi agira selon sa volonté; il s’élèvera, il se magnifiera au-dessus de tout dieu, et il proférera des choses extraordinaires contre le Dieu des dieux; et il prospérera jusqu’à ce que l’indignation soit accomplie; car ce qui est arrêté s’accomplira. Daniel 11:36.
„Die Königsmacht“ in Vers sechsunddreißig würde „gedeihen, bis der Zorn vollendet ist“. Beachten Sie, was Smith über Daniel Kapitel acht, Verse dreiundzwanzig und vierundzwanzig in demselben Buch schreibt, in dem er behauptet, die päpstliche Macht besitze nicht die rechten Merkmale, um Vers sechsunddreißig zu erfüllen.
«គម្ពីរខ ២៣។ ហើយនៅក្នុងគ្រាចុងក្រោយនៃនគររបស់ពួកគេ កាលណាពួកអ្នករំលងបាបបានពេញកម្រិតហើយ នឹងមានស្តេចមួយអង្គ ដែលមានទឹកមុខកាចសាហាវ និងយល់អំពីពាក្យអាថ៌កំបាំង ក្រោកឡើង។ ២៤។ ហើយអំណាចរបស់គាត់នឹងខ្លាំងក្លា ប៉ុន្តែមិនមែនដោយអំណាចរបស់ខ្លួនទេ ហើយគាត់នឹងបំផ្លាញយ៉ាងគួរឱ្យអស្ចារ្យ ហើយនឹងចម្រើនឡើង ហើយអនុវត្តកិច្ចការរបស់ខ្លួន ហើយនឹងបំផ្លាញទាំងមនុស្សខ្លាំងពូកែ និងប្រជាជនបរិសុទ្ធ។ ២៥។ ហើយតាមរយៈគោលនយោបាយរបស់គាត់ផង គាត់នឹងធ្វើឱ្យការក្លែងបន្លំរីកចម្រើននៅក្នុងដៃរបស់គាត់ ហើយគាត់នឹងលើកតម្កើងខ្លួនឯងនៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់ ហើយដោយសេចក្ដីសុខសាន្ត គាត់នឹងបំផ្លាញមនុស្សជាច្រើន គាត់ក៏នឹងក្រោកឡើងទាស់នឹងព្រះអម្ចាស់នៃអម្ចាស់ទាំងឡាយដែរ ប៉ុន្តែគាត់នឹងត្រូវបំបាក់ដោយឥតមានដៃ។»
« Cette puissance succède aux quatre divisions du royaume du bouc dans le dernier temps de leur royaume, c’est-à-dire vers l’achèvement de leur course. Elle est, bien entendu, identique à la petite corne mentionnée à partir du verset 9. Qu’on l’applique à Rome, comme il est exposé dans les remarques sur le verset 9, et tout devient harmonieux et clair. »
«Պատկառազդու դեմքով մի թագավոր»։ Մովսեսը, կանխասելով այն պատիժը, որ այս նույն իշխանությունից պիտի գար հրեաների վրա, այն կոչում է «պատկառազդու դեմքով մի ազգ»։ Բ Օր. 28:49, 50։ Ոչ մի ժողովուրդ պատերազմական շարքով ավելի ահեղ տեսք չէր ներկայացնում, քան հռոմեացիները։ «Մռայլ խոսքեր հասկացող»։ Մովսեսը, հենց նոր հիշատակված սուրբգրային հատվածում, ասում է. «որի լեզուն դու չես հասկանա»։ Սա չէր կարող ասվել բաբելոնացիների, պարսիկների կամ հույների մասին՝ հրեաների նկատմամբ. որովհետև քաղդեական և հունարեն լեզուները քիչ թե շատ գործածվում էին Պաղեստինում։ Սակայն լատիներենի դեպքում այդպես չէր։
「背く者たちの罪が満ちる時。」終始一貫して、神の民と彼らを虐げる者たちとの関連が視野に置かれている。神の民が捕囚に売り渡されたのは、彼ら自身の背きのゆえであった。そして、彼らが罪のうちにとどまり続けたことが、いっそう厳しい刑罰を招いた。ユダヤ人が国民としてローマ人の支配下に入った時代ほど、彼らが道徳的に腐敗していた時はなかった。
“‘Ngati, kambe ku nga ri hi matimba ya yena n’wini.’ Ku humelela ka Varhoma a ku bangiwa ngopfu-ngopfu hi mpfuno wa vatirhisani va vona, ni hi ku avana exikarhi ka valala va vona, leswi a va tshama va lunghekile ku tirhisa ku vuyerisa ka vona. Rhoma ya Vupapa na yona a yi ri na matimba hi ku tirhisa matimba ya vulawuri bya misava lama a yi ma lawula hi ku tirhisa vulawuri bya moya.
“‘Il détruira d’une manière prodigieuse.’ Le Seigneur dit aux Juifs par le prophète Ézéchiel qu’il les livrerait à des hommes ‘habiles à détruire ;’ et le massacre de onze cent mille Juifs lors de la destruction de Jérusalem par l’armée romaine fut une terrible confirmation des paroles du prophète. Et Rome, dans sa seconde phase, ou phase papale, fut responsable de la mort de cinquante millions de martyrs.
«‘Et, par sa politique, il fera aussi prospérer la ruse dans sa main.’ Rome s’est distinguée au-dessus de toutes les autres puissances par une politique de ruse, au moyen de laquelle elle a amené les nations sous son contrôle. Cela est vrai tant de la Rome païenne que de la Rome papale. Et ainsi, par la paix, elle en détruisit beaucoup. »
«Et Rome, enfin, dans la personne de l’un de ses gouverneurs, s’éleva contre le Prince des princes, en prononçant la sentence de mort contre Jésus-Christ. “Mais il sera brisé sans l’intervention d’aucune main”, expression qui identifie la destruction de cette puissance avec la frappe de la statue du chapitre 2.» Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 202–204.
Smith, passage δυΐ, ἐπιδείκνυσιν ὅτι τὰ προφητικὰ γνωρίσματα τῆς εἰδωλολατρικῆς καὶ τῆς παπικῆς Ῥώμης εἰσὶν ἀντιμεταθετά, διότι ἀπλῶς ἀποτελοῦσι τὴν ἐκδήλωσιν τῆς Ῥώμης ἐν ταῖς δυσὶ φάσεσιν αὐτῆς, καθάπερ ἡ μῖξις σιδήρου καὶ πηλοῦ ἐν τῷ δευτέρῳ κεφαλαίῳ τοῦ Δανιήλ, ἣν ἡ Ἀδελφὴ White προσδιορίζει ὡς σύμβολα ἐκκλησιαστικῆς καὶ κρατικῆς πολιτικῆς. Ὅταν ὁ Δανιὴλ ἐν τοῖς ἐδαφίοις οἷς ὁ Smith πραγματεύεται ταυτοποιῇ ὅτι ἡ Ῥώμη «shall prosper, and practice,» καὶ ὅτι ἡ Ῥώμη «shall cause craft to prosper in his hand,» ὁ Smith ἰσχυρίζεται ὅτι ἐν τῷ τριακοστῷ ἕκτῳ ἐδαφίῳ ὁ «king» ὃς «shall prosper till the indignation be accomplished,» προσδιορίζει προφητικὸν γνώρισμα ἀμφοτέρων, τῆς εἰδωλολατρικῆς καὶ τῆς παπικῆς Ῥώμης. Ἔπειτα ἰσχυρίζεται ὅτι οὐδὲν τῶν γνωρισμάτων τῆς Ῥώμης ἐν τῷ τριακοστῷ ἕκτῳ ἐδαφίῳ ἀναφέρεται εἰς τὴν παπικὴν ἐξουσίαν.
Ndakanzwa kuna Smith pakutsigira kuzivikanwa kweRoma sevapambi vanosimbisa chiratidzo, uye chimwe chezvimiro zvina zvechiporofita zviri mundima yegumi neina ndechekuti Roma vanozvikudza.
Et en ces temps-là, plusieurs s’élèveront contre le roi du midi ; et les violents parmi ton peuple s’exalteront pour accomplir la vision ; mais ils tomberont. Daniel 11:14.
Smith affirme que les caractéristiques du roi au verset trente-six ne correspondent pas à la puissance papale, bien qu’il ait auparavant soutenu qu’il s’agissait de Rome au verset quatorze, laquelle s’élève elle-même. Pourtant, le roi au verset trente-six « s’élèvera lui-même ». Ce même roi au verset trente-six « proférera des choses merveilleuses contre le Dieu des dieux ». Dans Daniel, la puissance papale « proférera de grandes paroles contre le Très-Haut », et dans le livre de l’Apocalypse, la puissance papale blasphème contre le Très-Haut.
E foi-lhe dada uma boca que proferia grandes coisas e blasfêmias; e foi-lhe dado poder para continuar por quarenta e dois meses. E abriu a sua boca em blasfêmia contra Deus, para blasfemar do seu nome, e do seu tabernáculo, e dos que habitam no céu. Apocalipse 13:5, 6.
Har nɩm saɣa kʋm, papal power yɛrɛɛ ɖe verse thirty-six.
Et le roi fera selon sa volonté; il s’élèvera, et s’exaltera au-dessus de tout dieu, et il proférera des paroles prodigieuses contre le Dieu des dieux, et il prospérera jusqu’à ce que l’indignation soit accomplie; car ce qui est déterminé s’accomplira. Daniel 11:36.
Les commentateurs humains sont bien souvent peu fiables, mais de nombreux commentateurs adventistes rendent témoignage à la vérité évidente selon laquelle c’était le verset trente-six que l’apôtre Paul paraphrasait dans 2 Thessaloniciens, lorsqu’il parla de l’homme de péché.
ចូរកុំឲ្យនរណាម្នាក់បោកបញ្ឆោតអ្នករាល់គ្នាដោយវិធីណាមួយឡើយ ដ្បិតថ្ងៃនោះនឹងមិនមកទេ លុះត្រាតែមានការបោះបង់ចោលសេចក្ដីជំនឿកើតឡើងជាមុនសិន ហើយមនុស្សនៃអំពើបាបនោះត្រូវបានបើកសម្ដែង គឺជាកូននៃសេចក្ដីវិនាស; អ្នកនោះប្រឆាំង ហើយលើកតម្កើងខ្លួនឯងលើសអស់ទាំងអ្វីដែលគេហៅថាព្រះ ឬដែលគេថ្វាយបង្គំ ដល់ថ្នាក់ខ្លួនគេអង្គុយនៅក្នុងព្រះវិហាររបស់ព្រះ ដោយបង្ហាញខ្លួនថាខ្លួនគេជាព្រះ។ ២ ថែស្សាឡូនិច ២:២, ៣។
Temana ea mashome a mararo a metso e tšeletseng e re “o tla ikgodiša, a ikgodiše ka godimo ga modimo o mongwe le o mongwe,” gomme Paulo o re “motho yoo wa sebe a utollwe, morwa wa tahlego; Yo a ganetšanago le go ikgodiša ka godimo ga tšohle tšeo di bitšwago Modimo, goba tšeo di rapelwago.” Go molaleng gore Smith o be a se na taolo ya boporofeta ya go bolela gore kgoši ya temana ea mashome a mararo a metso e tšeletseng e be e fapane le kgoši yeo go bolelwago ka yona ditemaneng tšeo di išago go temana ya mashome a mararo a metso e tšeletseng. Ka thutapolelo o be a se na lebaka la go lokafatša tirišo ya gagwe yeo e fošagetšego, gomme tseko ya gagwe ya gore o dirile bjalo ka gobane temana ea mashome a mararo a metso e tšeletseng e se na dimelo tša maatla a bopapa e be e le go šotha Mangwalo ka maiteko a go hloma tlhathollo ya sephiri ya gagwe ka noši.
Nous avons aussi la parole prophétique, rendue plus certaine, à laquelle vous faites bien de prêter attention, comme à une lampe qui brille dans un lieu obscur, jusqu’à ce que le jour vienne à paraître et que l’étoile du matin se lève dans vos cœurs; sachant avant tout qu’aucune prophétie de l’Écriture ne relève d’une interprétation particulière. Car ce n’est point par la volonté de l’homme qu’une prophétie a jamais été apportée; mais c’est poussés par le Saint-Esprit que des hommes saints de Dieu ont parlé. 2 Pierre 1:19–21.
Luaodikeia காலத்து அட்வென்டிசம் நீடித்த ஆண்டுகளெல்லாம், ஸ்மித்தின் பயன்பாடு சரியா தவறா என்று அவர்கள் கருதுகிறார்களா என்பதைக் குறித்து பல அட்வென்டிஸ்ட் தெய்வவியலாளர்கள், மேய்ப்பர்கள், மற்றும் எழுத்தாளர்கள் விவாதித்துள்ளனர். இப்போது நீண்டகாலமாக மறைந்துபோன ஆஸ்திரேலிய மேய்ப்பரான லூயிஸ் வேர், தமது ஊழியத்தின் பெரும்பகுதியை ஸ்மித்தின் தவறான தீர்க்கதரிசன மாதிரிக்கெதிராகப் போராடுவதிலேயே செலவிட்டார். அவருடைய எதிர்ப்பிற்குக் காரணம், நாற்பத்திஐந்தாம் வசனத்தில் தனது முடிவுக்குவரும் ராஜாவை ஸ்மித் இறுதியில் துருக்கியாக அடையாளப்படுத்தியதுமட்டுமல்ல; ஸ்மித்தின் தளமே ஆர்மகெத்தோனுக்கான தவறான பயன்பாட்டையும் உருவாக்கியது. 1980-களில் அல்லது அதற்கும் அண்மையில், ஓர் அட்வென்டிஸ்ட் எழுத்தாளர் Adventists and Armageddon, Have we Misunderstood Prophecy? என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்தை எழுதியார். அந்த எழுத்தாளரின் பெயர் டொனால்ட் மான்செல்; அந்தப் புத்தகம் இன்னும் கிடைக்கிறது.
Манзелл простежує історію, що передувала Першій світовій війні та Другій світовій війні, показуючи, що коли ставало очевидним наближення обох цих воєн, адвентистські євангелісти починали використовувати хибне застосування Смітом Туреччини, яка йде до буквального Єрусалима, як ознаку Армагеддону та кінця світу. Він доводить на підставі церковних списків членства, що з наближенням кожної з цих воєн багато душ були приведені до членства в Адвентистській церкві на основі пророчого наголосу євангелістів, що випливав із хибного погляду Сміта на Армагеддон.
Lokacin da ɗaya daga cikin yaƙe-yaƙen ya ƙare, kuma hasashen da ba su cika ba suka gaza cika, ikkilisiya ta rasa mambobi fiye da waɗanda ta samu ta wurin tsarin annabci da Smith ya gina.
Par le rejet, par Smith, du message fondamental des millérites, et par sa disposition à promouvoir son interprétation privée des versets trente-six à quarante-cinq de Daniel, la logique de Smith a produit un modèle prophétique fondé sur les événements contemporains.
Хонзоде миёни Смит ва Ҷеймс Уайт дар бораи он подшоҳе, ки дар ояти охирини боби ёздаҳуми китоби Дониёл ба анҷоми худ мерасад, Ҷеймс Уайт мантиқиеро баён намуд, ки ба таври мухтасар пояи регини нубувватшиносии Смитро ифода мекард. Уайт таълим медод, ки «нубувват таърихро ба вуҷуд меоварад, аммо таърих нубувватро ба вуҷуд намеоварад».
போர் இரண்டிற்கும் முன்னர் உழைத்த அட்வென்டிசத்தின் சுவிசேஷப்பணியாளர்கள், வளர்ந்து வந்த வரலாற்றை பயன்படுத்தி ஸ்மித்தின் குறைபாடுள்ள அர்மகெதோன் குறித்த தீர்க்கதரிசன மாதிரியை முன்வைத்தனர்; மேலும், போர்களை முன்னிட்டு அவர்களுடைய பணி மிகுந்த ஆசீர்வாதமாயிருந்ததாகத் தோன்றினதாயினும், அந்தத் தீர்க்கதரிசன மாதிரி தனிப்பட்ட விளக்கத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தது என்று நிரூபிக்கப்பட்டபோது, அது முடிவில் நிகர இழப்பை உண்டாக்கியது.
ปण पैगम्बरहरूदेखि सावधान रहो, जो तिमीहरूकहाँ भेडाको भेषमा आउँछन्, तर भित्रभित्रै तिनीहरू लुटाहा ब्वाँसाहरू हुन्। तिमीहरूले तिनीहरूलाई तिनीहरूका फलद्वारा चिन्नुहुनेछ। के मानिसहरूले काँडाबाट अङ्गुर, वा सिउँडीबाट अञ्जिर टिप्छन्? त्यसरी नै हरेक असल रूखले असल फल फलाउँछ; तर खराब रूखले खराब फल फलाउँछ। असल रूखले खराब फल फलाउन सक्दैन, न त खराब रूखले असल फल फलाउन सक्छ। हरेक त्यो रूख, जसले असल फल फलाउँदैन, काटिन्छ र आगोमा फालिन्छ। यसकारण तिमीहरूले तिनीहरूलाई तिनीहरूका फलद्वारा चिन्नुहुनेछ। मत्ती 7:15–20।
La disposition de Smith à promouvoir, au sujet du roi du verset trente-six, un modèle prophétique privé porta également pour fruit une application erronée de la sixième plaie et d’Armageddon.
Et le sixième ange versa sa coupe sur le grand fleuve Euphrate; et son eau tarit, afin que la voie des rois venant de l’Orient fût préparée. Et je vis sortir de la bouche du dragon, de la bouche de la bête, et de la bouche du faux prophète, trois esprits impurs, semblables à des grenouilles. Car ce sont des esprits de démons, opérant des prodiges, qui s’en vont vers les rois de la terre et du monde entier, afin de les rassembler pour le combat de ce grand jour du Dieu tout-puissant. Voici, je viens comme un voleur. Heureux celui qui veille, et qui garde ses vêtements, afin qu’il ne marche pas nu et qu’on ne voie pas sa honte. Et il les rassembla dans le lieu appelé en hébreu Armageddon. Apocalypse 16:12–16.
كما أشرنا سابقًا، تأتي الضربة السادسة بعد انقضاء زمن امتحان البشر؛ ولذلك فإن التحذير الوارد: «احفظ ثيابك» لا بد أن يشير إلى قضية امتحان تحدث قبل أن يقوم ميخائيل، وينقضي زمن امتحان البشر، وتبدأ الضربة الأولى. وتُعرِّف الضربة السادسة أنشطة التنين والوحش والنبي الكذاب، وهم الاتحاد الثلاثي الذي يجتمع عند قانون الأحد القريب المجيء. وذلك الاتحاد الثلاثي هو روما الحديثة، والرمز الذي يحدد ويثبت الاتحاد الثلاثي لروما الحديثة هو «سالبو شعبك» الذين «يرتفعون لإقامة الرؤيا» ثم «يسقطون».
Ukulumkisa kwesibetho sesithandathu, xa kuqondwa, kwenza umphefumlo ugcine izambatho zawo; kodwa ukuba kuyaliwa, kushiya umphefumlo uze, nto leyo eluphawu olunye kwezisihlanu zoMlaodikeya. Umfuziselo omisela olo kulumkisa ngabatshaba babantu bakho, abaziphakamisayo baze ekugqibeleni bawe. USolomon wathi ukuba abantu bakaThixo abanalo olo mbono, bayatshabalala.
Là où il n’y a point de vision, le peuple périt; mais heureux est celui qui observe la loi. Proverbes 29:18.
דער העברעיִשער וואָרט פֿאַר „אָמבאַקומען“ מיינט „אַנטקליידן“; און יוחנן האָט אויפגעשריבן: „בָּרוּךְ הוּא הַשּׁוֹמֵר וְהַשּׁוֹמֵר אֶת־בְּגָדָיו, פֶּן־יֵלֵךְ עָרוֹם וְיִרְאוּ אֶת־חֶרְפָּתוֹ.“ סמית איז געווען אין טעות וועגן דעם מלך פֿון צפון, און יענע פֿאַלשע נבואישע יסוד־הנחה האָט אים דערלויבט אויסצואַרבעטן אַ נבואישע אָנווענדונג וואָס, אויב מען נעמט זי אָן, ברענגט אַרויס נאַקעטקייט, וואָס איז אַ סימבאָל פֿון די לאַאָדיקיער, וואָס ווערן אויסגעשפּיגן פֿון מויל פֿון דעם האר.
Smith ne rencontra aucune difficulté à défendre sa nouvelle fausse identification du roi du Nord contre James White, le mari de la prophétesse. Les historiens adventistes, ainsi que Sister White, traitent de leur célèbre désaccord. Ellen White reprit à la fois son mari et Smith pour avoir permis que leur divergence d’opinion quant à l’identité de celui qui était représenté par le roi du Nord dans Daniel onze fût portée sur la place publique. Dans la toute première publication adventiste après la Grande Déception de 1844, James White écrivit :
“Jesu ananuka, akafunga mukova, uye akauya kuna Wekare-kare pamazuva, kuti agamuchire umambo hwake, mumwedzi wechinomwe, 1844, ndinozvitenda zvizere. Ona Ruka 13:25; Mateo 25:10; Danieri 7:13,14. Asi kumira kwaMikaeri, Danieri 12:1, kunoratidzika kuva chimwe chiitiko, chine chimwe chinangwa. Kusimuka kwake muna 1844, kwakanga kuri kuti avhare mukova, uye auye kuna Baba vake, kuti agamuchire umambo hwake, nesimba rokutonga; asi kumira kwaMikaeri, ndiko kuratidza simba rake roumambo, raakatova naro, mukuparadzwa kwavakaipa, uye mukununurwa kwavanhu vake. Mikaeri anofanira kumira panguva iyo simba rokupedzisira riri muchitsauko 11, rinosvika kumugumo waro, uye pasina anomubatsira. Simba iri ndiro rokupedzisira rinotsika-tsika kereke yechokwadi yaMwari: uye sezvo kereke yechokwadi ichiri kutsikwa-tsikwa, uye ichikandirwa kunze nechikristu chose, zvinotevera kuti simba rokupedzisira rinodzvinyirira harisati ‘rasvika kumugumo waro;’ uye Mikaeri haasati amira. Simba iri rokupedzisira rinotsika-tsika vatsvene rinoratidzwa muna Zvakazarurwa 13:11-18. Nhamba yaro i666.” James White, A Word to the Little Flock, 8.
Lorsque Smith introduisit sa prétendue « nouvelle lumière » au sujet de « la dernière puissance dans Daniel, chapitre onze », James White considéra l’application de Smith, non comme une lumière nouvelle, mais comme une attaque contre les fondements. La controverse concernant Rome comme le roi du nord dans Daniel onze, qui eut lieu entre Uriah Smith et James White, possède des caractéristiques particulières que, en tant qu’étudiants de la prophétie, nous devons mettre en relation avec les autres controverses de l’histoire adventiste concernant le symbole de Rome.
L’un de ces attributs est l’introduction d’une interprétation particulière. Un autre attribut est que l’application de cette interprétation particulière exige une torsion de la grammaire simple, car Smith non seulement a négligé le fait que chaque attribut prophétique du verset trente-six s’adresse à Rome, mais il a aussi négligé le fait que la structure grammaticale exige que le roi du verset trente-six soit le même roi que celui qui est présenté dans le passage précédent.
سمةٌ أخرى هي أنَّ التفسيرَ الخاصَّ كان رفضًا لحقائقَ تأسيسيّة. وأخرى هي أنّه يمثّل رفضًا لسلطان روح النبوّة. ومن الخصائص الأخرى أنّ الفكرةَ الأولى المعيبةَ بشأن روما ستؤدّي إلى نموذجٍ نبويٍّ لا يجيز للإنسان أن يحفظ ثيابه وهو يقترب من ختام زمن امتحان البشر. وأخرى كانت الاستعدادَ للترويج لتفسيره الخاصّ على الملأ. وأخرى هي أنّ التفسير الخاصّ يُعرَّف دائمًا بأنّه نورٌ جديد. وجميع هذه السمات ماثلةٌ ضمن النقاش الحالي بشأن «لصوص شعبك».
Nazajanje ya suka ya Roma, oyo ezalaki elilingi na suka ya liboso ya matata ya Roma oyo emonisaki “babɛti-mipakola ya bato na yo,” soki esangisami na molɔngɔ ya esakweli ya matata ya Uriah Smith mpe ya James White, tokomona ete etuluku moko ekozala kotonga ndakisa na bango ya esakweli likoló ya ndimbola ya moto ye moko, oyo ebwaka solo ya moboko.
La rejection des vérités fondamentales représente automatiquement un rejet de l’autorité de l’Esprit de prophétie, lequel défend avec tant de solidité ces vérités fondamentales. Cette catégorie de personnes sera également disposée à exposer publiquement son point de vue, sans égard aux préoccupations qui pourraient être soulevées quant à l’effet que cet enseignement pourrait avoir sur le peuple de Dieu à travers le monde.
Kuva 1844 pekhîn, andame awelîn ê Adventîzmê de, nîqaşekî din derbarê Romayê de hate destpêkirin. Ew nîqaş berdewam kir ku were hejandin, heta ku wê nêrîna derewîn di andama sêyemîn a Adventîzmê de hate pejirandin. Em ê nîqaşa “rojane” wekî çaremîn ji şeş xetan ku em niha di modela xet li ser xet de dinirxînin, binirxînin.
De miel laaɗen darnde nayre ndee e nder geeseeji Rooma, e woodi ko haani siiftude wonnde e maande yeeso ndee, nde mi waɗi kaɓirgol aaya sappo e Daniel sura sappo e go’o, min mbi’i: “Aaya sappo maa e jokkondiri e no woodi e no toorii ‘joweeteeji jeɗɗi’ ɗii nder Leviticus mokkoy e jeegom, e eɗen sirruuji taariika, kono ndee ewonnde goonga ngoo wonaa ko min ngoni ɗoo e hollude.”
Урия Смит был ведущим в отвержении «семи времён» в 1863 году. Он отверг возрастание познания по этому вопросу, представленное в статьях на данную тему, написанных Хайрамом Эдсоном и опубликованных в Review в 1856 году. Значение того, что Смит был связан с движением, которое представляло «семь времён», но впоследствии отвергло возрастание познания именно по этому вопросу, также выходит за пределы темы особенностей введения Смитом того, что он называл новым светом по вопросу о царе севера; однако, когда мы завершим наш обзор линии адвентистских споров о Риме, мы вновь обратимся как к значению десятого стиха одиннадцатой главы Даниила, так и к тому, что выражено в отвержении Смитом Лаодикийской вести, пришедшей в 1856 году вместе с возрастанием познания о «семи временах».
“Ang among atong pagtoo mahitungod sa mga mensahe sa nahaunang, ikaduhang, ug ikatulong mga manulunda husto gayud. Ang dagkong mga timaan sa dalan nga atong naagian dili matarug. Bisan pa kon ang mga panon sa impiyerno maninguha sa paggisi kanila gikan sa ilang patukoranan, ug magmadaugon sa hunahuna nga sila nakalampos na, apan sila dili gayud molampos. Kining mga haligi sa kamatuoran nagatindog nga malig-on sama sa walay-kataposang kabungtoran, dili matarug sa tanang paningkamot sa mga tawo inubanan sa mga paningkamot ni Satanas ug sa iyang panon. Daghan kitang makat-onan, ug kinahanglan kita kanunayng magsusi sa mga Kasulatan aron makita kon tinuod ba kining mga butanga.” Evangelism, 223.
« Les grands repères de la vérité, qui nous indiquent notre position dans l’histoire prophétique, doivent être soigneusement préservés, de peur qu’ils ne soient renversés et remplacés par des théories qui apporteraient la confusion plutôt qu’une véritable lumière. » Selected Messages, livre 2, 101, 102.
„ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆಯಲಿವೆ; ಆದರೆ ನಾವು ಅಚಲರಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು. ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಡಿಪಾಯಗಳಿಂದ ಒಂದು ಪಿನ್ನನ್ನೂ ಕದಲಿಸಬಾರದು. ಸತ್ಯವು ಇನ್ನೂ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವವರು ತಪ್ಪು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳತ್ತ ತೇಲಿಹೋಗುವರು, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಇದ್ದ ಹಿಂದಿನ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ಅವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವರು. ನಾವು ನಮ್ಮ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ, ಹಳೆಯ ದಾರಿಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.“ Manuscript Releases, volume 1, 55